ΟΙ "ΕΝΤΙΜΟΙ" ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

ΕΑΝ ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΑΛΗΘΕΥΟΥΝ, Ο ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟ ΧΑΣΑΠΗ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΔΑΤΟ ΓΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΚΙ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΚΚΟΤΗ, ΣΤΕΝΟΥ ΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΥ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ.

ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΕΝΑΣ ΧΑΣΑΠΗΣ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΚΙ? 

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΕΤΣΙ Ο ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΚΟΚΚΟΤΗΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΑΧΡΗΣΤΑ ΣΚΙ ΑΞΙΑΣ 100.000 ΕΥΡΩ, ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΚΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΤΗΚΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ ΕΚΛΕΒΕ ΤΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ Ο ΚΟΚΚΟΤΗΣ ΕΚΑΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙΠΟΤΑ. 

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟ ΧΑΣΑΠΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ? 

ΠΩΣ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΕ? 

Η ΛΟΓΙΣΤΡΙΑ ΤΣΙΡΩΝΗ ΤΙ ΕΝΤΟΛΗ ΠΗΡΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΑΤΟ? 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΚΛΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ‘ΕΜΠΕΙΡΟΣ’ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΘΥΜΙΟΣ ΒΑΖΕΟΣ ‘ΠΑΡΑΙΤΗΣΕ’ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΔΙΩΤΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ. 

Ο ΒΑΖΕΟΣ ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΑΛΙ ΤΟΥ ΚΟΚΚΟΤΗ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟ ΙΕΧΩΒΑ ΚΑΙ ‘ΓΝΩΣΤΗ’ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΩΡΓΟ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ ΩΣ ΠΥΛΑΛΑ.

ΕΤΣΙ ΤΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗ ‘ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΠΛΕΟΝ ΤΩΡΑ ΤΟΥ ΒΑΖΕΟΥ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΝΥΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΟΥΡΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. 

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΓΑΡ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ. 

ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΜΜΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ. 

ΜΗΠΩΣ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΩΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΗΣ? 

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΟΜΩΣ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ. ΓΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ, ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΑΝΗΨΙΟΥΣ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΛΠ. 

ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ‘ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ’ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ(Σ). ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΟΡΙΣΕ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. 

ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!

ΟΙ "ΕΝΤΙΜΟΙ" ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ

Σε νέα φάση το μεταναστευτικό πρόβλημα της Πάτρας

Δελτίο τύπου

Σε νέα φάση το μεταναστευτικό πρόβλημα της Πάτρας

ΕΡΩΤΗΣΗ  ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

    Το μεταναστευτικό πρόβλημα της Πάτρας με τα νέα του ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά , φέρνουν με ερώτησή τους στη βουλή οι βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς  Φώτης Κουβέλης  και  Νίκος Τσούκαλης.
    Στην ερώτησή τους οι δύο βουλευτές αναφέρουν πως η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί νέες μορφές διαχείρισης, οι οποίες όμως για να υλοποιηθούν είναι απαραίτητες οι γνωστές αναγκαίες υποδομές, την ώρα που  η κοινωνία της Πάτρας βιώνει  πρωτόγνωρες εκδηλώσεις της ανθρωπιστικής κρίσης, με εξαθλιωμένους ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή στους κάδους των απορριμμάτων και οι επίσημοι τοπικοί φορείς να παρακολουθούν απαθείς και αδιάφοροι.
    Οι βουλευτές ερωτούν τους υπουργούς Εσωτερικών  και Προστασίας του Πολίτη, ποιος είναι ο σχεδιασμός για άμεση αλλά και μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του ζητήματος.
Το κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:
    Νέα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά έχει προσλάβει το μεταναστευτικό ζήτημα της Πάτρας. Η κατεδάφιση του καταυλισμού της Ηρώων Πολυτεχνείου, δίχως την πρόνοια εναλλακτικών λύσεων αλλά και η παντελής απουσία δομών διαχείρισης, έχει διαχύσει το πρόβλημα-όπως είχαμε εγκαίρως προβλέψει- σε ολόκληρη την πόλη, έχει δε καταστήσει παντελώς αδύνατη την υλοποίηση οποιουδήποτε μέτρου πρόνοιας (σίτιση, ιατροφαρμακευτική φροντίδα, υγιεινή κλπ)
    Ήδη ο αριθμός των μεταναστών-προσφύγων αυξάνεται ραγδαία, η δε πολυεθνική σύνθεσή του απαιτεί νέες μορφές διαχείρισης, οι οποίες όμως για να υλοποιηθούν είναι απαραίτητες οι γνωστές αναγκαίες υποδομές. Εν τω μεταξύ η κοινωνία της Πάτρας βιώνει  πρωτόγνωρες εκδηλώσεις της ανθρωπιστικής κρίσης, με εξαθλιωμένους ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή στους κάδους των απορριμμάτων, να συμπλέκονται για εξασφάλιση ζωνών επιρροής και μια θέση στον ήλιο και τα κυκλώματα να αποθρασύνονται.
    Στην κατάσταση αυτή δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθούν οι αποφάσεις τόσο του Νομαρχιακού Συμβουλίου για δημιουργία χώρων φιλοξενίας  όσο και της Κίνησης για τα δικαιώματα των μεταναστών-προσφύγων και της Μητρόπολης για συστηματική σίτιση και περίθαλψή  τους. Την εξέλιξη αυτή παρακολουθούν απαθείς και αδιάφοροι οι επίσημοι τοπικοί φορείς, επανέρχεται δε από πολιτικά πρόσωπα της περιοχής, ως «ριζική» αντιμετώπιση του προβλήματος, η αναποτελεσματική τακτική της καταστολής.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτώνται οι κ. κ. υπουργοί:
Ποιος είναι ο σχεδιασμός για άμεση αλλά και μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του ζητήματος;

Οι ερωτώντες βουλευτές
Φώτης Κουβέλης
Νίκος Τσούκαλης

Σε νέα φάση το μεταναστευτικό πρόβλημα της Πάτρας

Περί ανευθυνότητας και Λανθασμένης Διάγνωσης (30/8/2010)

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Το παρακάτω είναι η λανθασμένη διάγνωση μικροβιολόγου στην πόλη μας (που αναγκάστηκα να πάω γιατί οι περισσότεροι ήταν κλειστοί λόγω διακοπών)  σε βρέφος τριών μηνών. Δεν μπήκε καν στην διαδικασία να μου το εξηγήσει.  Χωρίς καν να με κοιτάει μου είπε να το δείξω στον γιατρό μου για να μου χορηγήσει αντιβίωση.

Φυσικά η εξέταση επαναλήφτηκε σε άλλο εργαστήριο αφού ταλαιπωρήθηκε το μωράκι με καθετήρα και βγήκε απολύτως καθαρή και σύμφωνη με την κλινική εικόνα του μωρού. Σημειωτέων πως η συγκεκριμένη αντιβίωση χορηγείται μόνο ενδοφλέβια...


Συγχαρητήρια κύριε «Μ»


 Citrobacter Κoseri

Περίπου το 76% των νεογνών ασθενών που μολύνθηκαν με το Citrobacter Κoseri ανέπτυξαν αποστημάτα στον εγκέφαλο. Το ποσοστό θνησιμότητας από μηνιγγίτιδα που προκαλείται από το συγκεκριμένο βακτήριο είναι περίπου 30%, και των βρεφών που επιβιώνουν, πάνω από το 80% έχουν κάποια νοητική καθυστέρηση.

Περί ανευθυνότητας και Λανθασμένης Διάγνωσης (30/8/2010)

Αν η ύφεση οδηγήσει σε έκρηξη

Tου Χρηστου Γιανναρα

Η επιδίωξη της εξουσίας και η άσκηση της εξουσίας σήμερα βασίζονται κυρίως σε πρακτικές μη πολιτικές. Το φαινόμενο είναι διεθνές, η έκταση και ένταση του φαινομένου, συναρτήσεις της κατά κεφαλήν καλλιέργειας σε κάθε κοινωνία.

Πρακτικές επιδίωξης και άσκησης της εξουσίας είναι οι νομικοί θεσμοί, κομματικοί σχεδιασμοί, επιτελικές μεθοδεύσεις, στρατηγικές και τακτικές, χρήση τεχνολογικών δυνατοτήτων πληροφόρησης και έκφρασης. Πολιτικές ονομάζουμε τις πρακτικές που αποβλέπουν, κατά απόλυτη προτεραιότητα, να προκαλέσουν τη σκέψη, την κρίση, τον προβληματισμό του πολίτη, να δημιουργήσουν αίσθηση ευθύνης στον πολίτη για τις επιπτώσεις της ψήφου του. Μη πολιτικές πρακτικές ονομάζουμε τα πολυποίκιλα μηχανεύματα που εφευρίσκονται και επιστρατεύονται προκειμένου να παρασυρθεί ο πολίτης σε διαχείριση της ψήφου του άσχετη με οποιαδήποτε συνείδηση κοινωνικής ευθύνης. Δηλαδή:

Να χειραγωγηθεί έντεχνα ο πολίτης σε ακούσια και ανεπίγνωστη παραίτηση από τη σκέψη, την κρίση, την ευθύνη του. Να δίνει την ψήφο του με κριτήριο το ατομικό του και μόνο συμφέρον (διορισμός, δάνειο, προαγωγή, μετάθεση, κομματικό πόστο, διατήρηση προνομίων κ.λπ.). Να ψηφίζει υποταγμένος σε συμπλεγματικές ψυχολογικές εξαρτήσεις γονεϊκές, νεανικών στρατεύσεων, άκριτων προκαταλήψεων και εθισμών. Να έχει ανάγκη την ένταξη, την αίσθηση ότι επιτέλους «ανήκει» και αυτός κάπου, σε κόμμα, παράταξη, ιδεολογία.

Ειδικά μετά τη διάλυση της οικιστικής κοινότητας, την αγνωστοποίηση του ατόμου μέσα στις πολυάνθρωπες τερατουπόλεις, τη μεθοδική εμπέδωση του πατριδομηδενισμού, τον εκφυλισμό της εκκλησίας σε ατομοκεντρική θρησκευτικότητα, μοιάζει ψυχολογικά πανίσχυρη η ανάγκη για ένταξη. Ισως ισχυρότερη και από τη σεξουαλική ανάγκη ή διαπλεκόμενη με αυτήν. Πάντως, μόνον έτσι εξηγείται ο απίστευτος σε έκταση κρετινισμός της «ποδοσφαιροφιλίας» στις μέρες μας, ίσως και το σεξουαλικό λεξιλόγιο των κραυγών στις κερκίδες των γηπέδων.

Οσοι διεκδικούν και όσοι ασκούν την εξουσία σήμερα ποντάρουν απροκάλυπτα στον ορμέμφυτο πρωτογονισμό του ψηφοφόρου. Γιατί χειραγωγείται εύκολα και αποτελεσματικά. Χάρη στην αλογία των ενορμήσεων κάθε κόμμα εξασφαλίζει οπωσδήποτε μια «βάση» οπαδών αφοσιωμένων με όρους σαφέστατης ψυχανωμαλίας – όπως εξασφαλίζει και η πιο ασήμαντη ποδοσφαιρική ομάδα έναν πυρήνα πιστών που θα βγουν στους δρόμους καίγοντας αυτοκίνητα και θρυμματίζοντας βιτρίνες, αν η ομάδα τους υποβιβαστεί στη β΄ κατηγορία. Και πέρα από τη σταθερή «βάση» των βοσκηματωδώς εξαρτημένων κομματικών οπαδών, οι επαγγελματίες της εξουσίας ξέρουν και μπορούν να χειραγωγούν κρίσιμες εκλογικά μάζες παραιτημένων από την κριτική τους σκέψη πολιτών, δημιουργώντας περιστασιακές πλειοψηφίες.

Κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι εσκεμμένα η κομματοκρατία απεργάζεται με πολυμήχανες πρακτικές, την εξηλιθίωση των πολιτών – οι προθέσεις ποτέ δεν αποδείχνονται. Ξεγυμνώνονται ωστόσο από τη λογική διερεύνηση των κινήτρων που μπορούμε να διαβλέψουμε στις πρακτικές τους: Γιατί να ξοδεύουν ιλιγγιώδη ποσά σε προεκλογικές αφίσες, έντυπο χαρτομάνι, τηλεοπτικά «σποτς», πληρωμένες συμμετοχές τους σε συζητήσεις στην τηλεόραση; Μελέτες αγοράς τούς έχουν με σιγουριά βεβαιώσει ότι, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι και τι λένε, ένας κρίσιμος για το εκλογικό αποτέλεσμα αριθμός απερίσκεπτων ψηφοφόρων θα τους ψηφίσει, μόνο επειδή είδε τη φυσιογνωμία τους, επανειλημμένα, επίμονα, σε αφίσες, σε έντυπα, στην τηλεόραση. Αποκτούν «αναγνωρισιμότητα», που θα πει: ο μικρονοϊκός πολίτης που ενεργεί με ορμέμφυτα και όχι κριτικά, τους αισθάνεται «οικείους», «δικούς» του, όπως και τους ποδοσφαιριστές της ομάδας «του». Και τους δίνει σταυρό προτίμησης. Ακόμα πιο εύκολα και πιο τυφλά ψηφίζει πρώην καλλονές της πασαρέλας, ηθοποιούς, μπασκετμπολίστες, προπονητές, δημοσιογράφους της τηλεόρασης.

Με ποια σκοπιμότητα και ποια κίνητρα οι κυβερνήσεις ξοδεύουν απίστευτο χρήμα κρατικό για να υποδαυλίζουν το ενδιαφέρον των μαζών για το ποδόσφαιρο; Γιατί τα ποδοσφαιρικά γήπεδα έχουν διεθνείς προδιαγραφές πολυτελούς κατασκευής και τα κρατικά νοσοκομεία τριτοκοσμικές; Ενδιαφέρει τους πολιτικούς η «ψυχαγωγία» των πολιτών περισσότερο από την περίθαλψή τους; Πληροφορήθηκαν ποτέ οι ψηφοφόροι τι στοιχίζει στο κράτος έστω και μόνο η αστυνομική προστασία κάθε ποδοσφαιρικού αγώνα και η δημοσιογραφική του κάλυψη, από τα κρατικά κανάλια; Γνωρίζουν οι πολίτες τα μυθώδη ποσά που πληρώνει η ΕΡΤ για δικαιώματα αναμετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων ή για συμμετοχές (διαπόμπευσης του ελληνικού ονόματος) στους κρετινικούς διαγωνισμούς της «Γιουροβίζιον»;

Η λογική της διερεύνησης των κινήτρων παραπέμπει αναμφίβολα στη μεθοδική εξηλιθίωση του πληθυσμού, από πρόθεση. Αλλη εξήγηση δεν υπάρχει ούτε για το έγκλημα του κρατικού τζόγου ούτε για το ανεξέλεγκτο της βλακείας, της κακογουστιάς και της χυδαιότητας του τηλεοπτικού θεάματος. Και η αποτελεσματικότερη πρακτική εξηλιθίωσης (υποχρεωτικής) του πληθυσμού είναι η συνεχής υποβάθμιση της σχολικής εκπαίδευσης. Κάθε κυβέρνηση αναλαμβάνει και μια καινούργια «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», προκειμένου να μεταθέσει την προσοχή της κοινής γνώμης στο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ ή στον εφοδιασμό των σχολείων με υπολογιστές ή στον «εκσυγχρονισμό» του διδακτικού προγράμματος κ.ά.α. Και υπόγεια προωθεί την εξάρθρωση της γλωσσικής διδασκαλίας, την εξάλειψη κάθε άσκησης στην κριτική σκέψη, την πληθωρική προσφορά (πληροφοριακών) γνώσεων μιας χρήσεως. Κραυγάζει χυδαία η πρόθεσή τους να βυθίσουν την ελληνική κοινωνία στη «φυσιολογική» αποβλάκωση που θα επιτρέψει να συνεχίσουν ανενόχλητοι τον ρόλο του φεουδάρχη.

Αν ποτέ υπάρξει κόμμα στην Ελλάδα που θα θελήσει να καταλύσει την απολυταρχική τυραννία της σημερινής κομματοκρατίας, να αποκαταστήσει θεσμούς δημοκρατίας, κράτος δικαίου, έννομη τάξη, αξιοκρατία, προτεραιότητες ποιότητας της ζωής και κοινωνίας των σχέσεων, αν μπορούσε να υπάρξει ένα τέτοιο κόμμα (εκ των πραγμάτων αδύνατο), θα ξεκινούσε με θεσμικές μεταρρυθμίσεις παραγωγικές καίριων κοινωνικών μεταβολών: Τέλειο χωρισμό του κράτους από τον επαγγελματικό «αθλητισμό», του κράτους από τον τζόγο, παντοδύναμο ΕΡΣ (κοινωνικό έλεγχο της εμπορίας του θεάματος), εκ θεμελίων αλλαγή προσωπικού και συστημάτων της δημόσιας εκπαίδευσης.

Εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να υπάρξει ένα τέτοιο κόμμα, η κομματοκρατία φυλάει καλά σφραγισμένες τις μπουκαπόρτες. Μόνο αν η ραγδαία επιτεινόμενη οικονομική ύφεση οδηγήσει σε έκρηξη βίας και αίματος, σε πανικό ζούγκλας, μόνο τότε, όποια αρχή προκύψει τυχαία, θα έχει μια και μόνη λύση για να ξαναλειτουργήσει η ζωή:

Εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση, καινούργιο εξ υπαρχής Σύνταγμα, με όρους που θα αποκλείουν μεθοδικά την επιστροφή στην εξουσία της κομματοκρατίας.

Εκτός αν προλάβει τη φρίκη της ζούγκλας η ευφυής διαχείριση – σημερινών συνταγματικών δυνατοτήτων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. ΄Η μια μαγική μεταμόρφωση του κ. Σαμαρά σε ηγέτη. Ο πρωθυπουργός είναι στο απυρόβλητο και της θαυματουργίας.

Αν η ύφεση οδηγήσει σε έκρηξη

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

ΒΡΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ. ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΑΠΟ ΔΩ, ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΑΠΟ ΚΕΙ, ΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΙ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΤΕ? ΑΠΟ ΤΑ BLOGS! 

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ Η ‘ΕΓΚΡΙΤΗ’ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, ‘Η ΦΩΝΗ’, ΚΑΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙ, ΚΑΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ. ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΚΛΟΠΕΣ ΧΡΗΜΑΤΩΝ, ΓΙΑ ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ, ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ, ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΑΝΗΨΙΩΝ, ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΕΛΜΟ ΑΠΟ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΛΚΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΡΟ ΑΛΛΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΕΚΔΟΤΗΣ-ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΠΑΝΟΣ ΤΣΑΠΑΡΑΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ‘ΑΛΛΑ’. ΓΙΑΤΙ? 

ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ Η ΕΝΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ‘ΡΙΞΕ ΤΗ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ’. ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. 

ΒΡΗΚΑΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ. Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΤΣΑΠΑΡΑΣ ΚΑΛΥΠΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΚΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ. Ο ΤΣΑΠΑΡΑΣ ΗΘΕΛΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ‘ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ’. ΝΟΜΟΤΥΠΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ.

ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ? 

Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΣΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. Ο ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΩΣ ΜΕΤΟΧΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ ΜΠΛΕΧΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΛΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ‘ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΙ’ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. 

ΚΑΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΤΣΑΠΑΡΑΣ ΜΕ ΤΗ ‘ΦΩΝΗ’ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ - ΣΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ BLOGS ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Ο ΠΕΡΙΒΟΗΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΑΡΓΕΙ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥΣ. ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΜΗΠΩΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙ ΟΛΑ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΑΤΟΜΟ. 

Η ΣΙΑ ΤΣΙΡΩΝΗ. Η ΛΟΓΙΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ? ΘΑ ΤΑ ΠΕΙ ΟΛΑ? ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΤΑ ΚΟΛΠΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ  Ή ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΕΙ ΤΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΣΥΛΙΑ ΤΗΣ? 

ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Ή ΘΑ ΣΩΠΑΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΕΙ ΤΗ ΜΕΤΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΜΕ ΠΑΧΥΛΟ ΜΙΣΘΟ?

Η ΣΙΑ ΤΣΙΡΩΝΗ, Η ΛΟΓΙΣΤΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ, ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ‘ΠΑΝΤΑ’. ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ. 

ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΥΤΗΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΝ. ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΛΑΖΟΥΡΑΣ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ‘ΞΕΧΑΣΕΙ’. ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΣΩΠΑΣΕΙ. 

ΟΣΑ ΚΙ ΑΝ ΘΥΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΙ Ο ΤΕΤΟΚΑΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΕΠΙ ΠΟΛΚΑ, ΟΣΑ ΚΙ ΑΝ ΘΥΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΙ Ο ΒΙΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΚΙ ΑΝ ΘΥΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΙ Ο ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ, ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΕΧΕΙ Η ΤΣΙΡΩΝΗ.

ΟΣΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ Ή ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΤΣΙΡΩΝΗ. ΑΥΤΗ ΞΕΡΕΙ. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ? ΘΑ ΤΑ ΞΕΡΑΣΕΙ ΟΛΑ? ‘Η ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗ ΘΕΣΟΥΛΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ? 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΙ? ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΟΤΙ Η ΤΣΙΡΩΝΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΕΞΙ ΧΕΡΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ? ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΖΑΙΟ ‘ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΝ’ ΓΡΗΓΟΡΑ. ΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΓΛΕΝΤΙΑ. ΚΑΠΟΙΟΣ Ή ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝ ΖΩΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΗΔΗ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥΣ.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

Οι επίγονοι του Τσολάκογλου και η «θεωρία εξημέρωσης του θηρίου»

Έκτορα Τσιρονίκε, ζεις!

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Ο Τσολάκογλου, ο Ιωάννης Ράλλης, ο Λογοθετόπουλος, ο Μερκούρης  κι ο Έκτωρ Τσιρονίκος, ο πρώτος και τελευταίος εθνικοσοσιαλιστής  «Πρωθυπουργός» της εξόριστης δοσιλογικής εν Βιέννη ελληνικής κυβέρνησης, θα ριγούν στον τάφο τους. Ο σπόρος τους δεν μαράθηκε. Το πνεύμα που έσυραν μαζί τους στην Βιέννη οι υπέρμαχοι του ρεαλισμού και της νίκης του Άξονος, οι κήρυκες της υποταγής και του συμβιβασμού, οι ασυμβίβαστοι εχθροί της άφρονος αντιστάσεως στις πόλεις, τα βουνά της Ελλάδας και την Βόρειο Αφρρική, παραμένει στις σώφρονες ψυχές ορισμένων.

Ο Πούλος, που με τους γερμανοντυμένους κατσαπλιάδες του της «Griechische Freiwillige Gentarmerie» (Ελληνική Εθελοντική Χωροφυλακή), αφού σκότωσε Έλληνες,  βούτηξε προίκες κι έβαλε χέρι σε κοτέτσια, μέχρι παρτιζάνους του Τίτο κυνήγησε στην Σλοβενία, πριν τον στήσει η μετακατοχική Ελλάδα στον τοίχο και χώσει  φυλακή την περιβόητη Μοσχούλα, την συμβία του, που «διηύθυνε» τα της στρατολογίας καθαρμάτων, δεν έπεσε άδικα από τα βόλια του εκτελεστικού αποσπάσματος της αληθινής Χωροφυλακής. Και το δικό του πνεύμα, πνεύμα αφοσίωσης στους ισχυρούς, συνεργασίας μαζί τους και καταστολής κάθε αντιστάσεως του εθνικού φρονήματος, λανθάνει στα μυαλά κάποιων στη σημερινή Ελλάδα.

Σήμερα, υπάρχουν κάποιοι, δημοσιογραφούντες και μη που με λίγα λόγια λένε: «η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη κι εμείς μικροί. Δεν έχουμε σε όλα δίκιο, είναι μύθευμα ότι η Ελλάδα έχει το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος της».

Μάλιστα κάποιοι λένε και το γράφουν κιόλας και κάτι καινοφανές, πιο τούρκικο κι από αυτά που λένε οι Τούρκοι. Για την υφαλοκρηπίδα ισχύει, λένε, η αρχή της αναλογικότητας. Προσέξτε όμως, δεν εννοούν αυτό που λέει το Διεθνές Δίκαιο, ότι η υφαλοκρηπίδα είναι ανάλογη με το μήκος των ακτών σου, κι εμείς ορθά λέμε ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα κι αφού έχουμε μήκος ακτών δεκαπλάσιο από την Τουρκία, έχουμε και την ανάλογη υφαλοκρηπίδα. Δεν εννοούν αυτό που είπε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 1994, ότι ένας γίγαντας έχει τα ίδια δικαιώματα μ’ ένα νάνο, λύνοντας το θέμα που αφορούσε την υφαλοκρηπίδα μιας ηπείρου, της Γροιλανδίας, κι ενός λιλιπούτειου νορβηγικού νησιού.

Οι επίγονοι του Τσιρονίκου, εννοούν ότι η Τουρκία δικαιούται υφαλοκρηπίδα και δικαιώματα στο Αιγαίο ανάλογα με το γεωγραφικό και πληθυσμιακό της μέγεθος. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.

Εν ολίγοις, υπάρχουν Έλληνες, οι οποίοι δεν εισηγούνται απλώς έναν επώδυνο αλλά τάχα «ρεαλιστικό» συμβιβασμό. Εισηγούνται την αποδοχή του Νόμου της Ζούγκλας, πέραν βέβαια από την κατάλυση των αποτελεσμάτων της Ελληνικής Επανάστασης και των Εθνικοαπελευθερωτικών Πολέμων του ’12 – ’13 και του 1917 – 1922.

Γράφτηκαν κι άλλα ωραία, ότι π.χ. ούτε στο FIR έχουμε δίκιο κι ότι όποτε αντισταθήκαμε απωλέσαμε κυριαρχία και διάφορα άλλα εξόχως σκυφτά, ραγιάδικα, ανιστόρητα και κόντρα φυσικά στο Διεθνές Δίκαιο, το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και τα συμφέροντα του Ελληνικού Λαού, που κατοικεί κάτι χιλιάδες χρόνια αυτά τα νησιά, που κατά τα μεμέτια και τους εν Ελλάδι αντζέντηδες των συμφερόντων τους, «πνίγουν» την Τουρκία, την στενεύουν στις ισλαμοφασιστικές μασχάλες της κι έχουν βέβαια κι άλλη ιδιότητα, μοναδική παγκόσμια: είναι ιπτάμενα, δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Βέβαια, κατά την προωθημένη υπερτουρκική άποψη τινών εγχωρίων κι αν έχουν υφαλοκρηπίδα, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη κι έτσι τάχα δικαιούται την μάνα μας, τον πατέρα μας, την υφαλοκρηπίδα, το τζαμί στο Βοτανικό και κάτι αγνοούμενους ρέστα.

Μάλιστα, οι μικροδραγουμάνοι των τουρκικών και όχι μόνο συμφερόντων, περιβάλλονται και τον μανδύα του σώφρονος πατριωτισμού και προκαταβολικά καθυβρίζουν ως ακραίους, άφρονες και συνωμοσιολόγους, όσους θα αντισταθούν σε μια τέτοια λεόντεια διευθέτηση υπέρ της Τουρκίας, την οποία λένε, ήδη απεργάζεται το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα.

Λοιπόν, αδέρφια, τίποτα δεν άλλαξε στα χρόνια που πέρασαν. Πολύ πριν ο Μεταξάς για λογαριασμό του Λαού και της πάρτης του πει το ΟΧΙ, ενώ έχτιζε οχυρά, έκανε μυστικά μερική επιστράτευση και προσπαθούσε να βρει συμμαχίες, υπήρχαν κάτι καλόπαιδα, κολωνακιώτες της εποχής και λάτρεις του μεγέθους, της ισχύος και της ιδεολογίας του Φασισμού και του Ναζισμού, που προπαγάνδιζαν υπέρ της Ρώμης και του Βερολίνου και θεωρούσαν άφρονα ενέργεια την αντίσταση.

Στην Κατοχή όλα αυτά τα τομάρια έσπευσαν να καταλάβουν θέσεις κι αξιώματα στις δοσιλογικές κυβερνήσεις κι ορισμένοι σήκωσαν και όπλα ενάντια στον ίδιο το Λαό τους. Μαντέψτε δε τι επικαλούνταν: τον «αληθινό και σώφρονα πατριωτισμό», που επέβαλε την καρτερική αλλά κι ενεργητική συνεργασία με τους Γερμανούς, που ως γνωστόν, κατά Δήμο Σταρένιο στην περίφημη ταινία, ήσαν φίλοι μας, θέλανε το καλό μας, ήταν πιο δυνατοί και θα νικούσαν. ΟΙ ταγματασφαλίτες και οι πολιτικοί πάτρωνες τους κατήγγειλαν δε σε κάθε ευκαιρία τους ΕΛΑΣίτες, τους ΕΔΕΣίτες, όσους κατέφευγαν στην Μέση Ανατολή κι όσους γενικά αντιστέκονταν, ως άφρονες, ολετήρες της Πατρίδος κλπ.
Σήμερα το μόνο που έχει προστεθεί, επειδή άλλαξε η μόδα βλέπετε, είναι ότι οι σημερινοί τουρκοτσολιάδες, επίγονοι των γερμανοτσολιάδων και του Τσιρονίκου, αποκαλούν  τους εαυτούς τους «προοδευτικούς» και όσους αντιστέκονται οχυρωμένοι στα πασέ κάστρα του Συντάγματος και του Εθνικού Συμφέροντος, ως «εθνικιστές», «φασίστες» κλπ.

Βέβαια δεν έχουν κατακτήσει ακόμη της κορυφές της αρετής του Συνταγματάρχη Πούλου. Δεν έχουν ακόμη προτείνει να φτιάξουμε μια Ελληνική Εθελοντική Τζιαντάρμα και μαζί με την αληθινή τούρκικη Τζιαντάρμα (Στρατοχωροφυλακή) να καίμε κούρδικα χωριά και να πυροβολάμε γυναικόπαιδα στο Ντέρσιμ, στην Ούρφα και στο Καντίκ. Προς το παρόν είναι υπέρ της παθητικής συνεργασίας, προφανώς λόγω ιδιοσυγκρασίας. Ίσως αργότερα, για λόγους ποικιλίας, δοκιμάσουν και την ενεργητική.
 
Γιατί λέγονται αυτά τώρα αδέρφια: γιατί η κρίση βολεύει. Γιατί οι «αντεξουσιαστές»  σοσιαλιστές μας, οι μόνοι άνθρωποι στον πλανήτη που πιστεύουν στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση, θεωρούν ότι είναι μοναδική ευκαιρία να περάσουν στο ζαλισμένο και άφραγκο πόπολο και αυτές τις ιδεοληψίες τους, οι οποίες επίσης βολεύουν μια χαρά κάποια μεσοπρόθεσμα συμφέροντα των ΗΠΑ.

ΟΙ Αμερικανοί βλέπουν την Τουρκία να διολισθαίνει στου κακού την σκάλα και για να κρατήσουν κάποια επιρροή και έλεγχο προσφέρουν ανταλλάγματα. Κι επειδή δεν είναι μαλάκες αλλά είμαστε εμείς μαλάκες, γιατί να προσφέρουν κάτι δικό τους; Προσφέρουν λοιπόν κάτι δικό μας: Αιγαίο, μερίδα του λέοντος στην υφαλοκρηπίδα, στα πετρέλαια κλπ.

Το δέλεαρ δε που ρίχνουν οι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί «λαγοί» είναι απλό: συνεκμετάλλευση, φράγκα, ειρήνη, μείωση εξοπλισμών. Αυτό με μια φράση λέγεται «Θεωρία εξημέρωσης του θηρίου». Στην πράξη είναι κατάλυση της Εθνικής Κυριαρχίας, υποταγή, απώλεια πλουτοπαραγωγικών πηγών που ανήκουν στον Ελληνικό Λαό κι άνοιγμα της όρεξης για την Θράκη και την Κύπρο.

Γιατί δε τόση βιασύνη και καψούρα; Για να προλάβουν.
Γιατί ξέρουν ότι η Κυβέρνηση του Μνημονίου ήδη μαζεύει υπογραφές, γιατί οι ντομάτες και τα γιούχα πάνε σύννεφο όπου εμφανίζονται και γιατί ξέρουν ότι ο Αντώνης ποτέ δεν θα δεχτεί να γίνει Ηγεμών της Βλαχίας και να μαζεύει τα δοσίματα για την Υψηλή Πύλη.

Ο επιτυχημένος Ερντογάν, αδέρφια, παντού τα κατάφερε. Μόνο στο Κουρδιστάν ψώνισε από σβέρκο. Δηλαδή στο ένα τρίτο της χώρας, στα βουνά και τους κάμπους των φλεγόμενων κουρδικών επαρχιών αλλά και στις αχανείς κούρδικες συνοικίες των τριτοκοσμικών μητροπόλεων της Τουρκίας, που βράζουν. Πήρε τα ηνία της ΜΙΤ, τον Στρατό τον μαστιγώνει αλλά ανά πάσα στιγμή κάποιος θολωμένος κεμαλικός ή άλλος μπορεί να του την φυτέψει στο δόξα πατρί και να γίνει κόλαση. Η συνέπεια θα είναι στο τέλος η οριστική ήττα του προναζιστικού απολιθώματος του κεμαλισμού από τον ισλαμοφασισμό αλλά στο τέρμα του ιστορικού δρόμου η Τουρκία, όπως την ξέραμε δεν θα υπάρχει και θα είναι οι ίδιες οι ΗΠΑ που θα αποφασίσουν τον διαμελισμό της. Αυτό οι Τούρκοι το ξέρουν και το φοβούνται και γι’ αυτό είναι καχύποπτοι.

Η απόσχιση του Κουρδιστάν, ο διαμελισμός της Τουρκίας, είναι μόνο ζήτημα  χρόνου. 25.000.000 λαό δεν μπορείς πια να τους σφάξεις Ρετζέπ, καρντάση μου. Αλλάξανε οι καιροί. Τότε, παλιά μπορούσε να γίνει στα μουλωχτά, όπως με τους Χριστιανούς, Έλληνες κι Αρμένηδες. Πάνε αυτά.

Ποιος βιάζεται λοιπόν να ταΐσει με το σώμα της Πατρίδας το θηρίο του τουρκικού ισλαμοφασισμού;

Μερικοί διατείνονται ότι εκφράζουν απλώς τις σώφρονες πεποιθήσεις και ιδέες τους, οι οποίες, όλως τυχαίως συμπίπτουν με τα αδηφάγα συμφέροντα της Τουρκίας.

Κι η Σίτσα Καραϊσκάκη τα ίδια έλεγε και τα πίστευε αλλά το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων την καταδίκασε ερήμην σε θάνατο.

Το έχουμε ξαναπεί, αδέρφια, η προδοσία μετράει εκ του αποτελέσματος. Ξαναδιαβάστε το Σύνταγμα, Έλληνες, κι απλά να θυμάστε φάτσες κι ονόματα…

Οι επίγονοι του Τσολάκογλου και η «θεωρία εξημέρωσης του θηρίου»

Το ζητούμενο: συγκρίσιμα ήθη

Tου Χρηστου Γιανναρα

Τα νούμερα κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα, έχουν πηγή κατάδηλη τους παθόντες, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές: Ενα πλέγμα για την αναχαίτιση κήλης στοιχίζει τρία (3) ευρώ και χρεώνεται από τα δημόσια νοσοκομεία στα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία επτακόσια (700) ευρώ. Ενας νάρθηκας για τη διεύρυνση-στήριξη αρτηρίας (στεντ) κοστίζει στην Ολλανδία επτά χιλιάδες (7.000) ευρώ και στην Ελλάδα τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ. Ανάλογο όργιο καταλήστευσης κοινωνικού χρήματος και με τις υπερτιμολογήσεις στους βηματοδότες, στα ορθοπεδικά υλικά, στα χειρουργικά ράμματα και πάει λέγοντας. (Εχει ενδιαφέρον να πληροφορηθεί ο πολίτης, τι αποκαλούν οι εργαζόμενοι στα χειρουργεία «τα κουβαδίσια»: πανάκριβα αχρησιμοποίητα υλικά προορισμένα για τον κουβά των αχρήστων, παραγγελμένα μόνο για να εισπραχθεί προμήθεια).

Αυτή η χυδαία καταλήστευση είναι αδύνατο να τιμωρηθεί ή να εκλείψει, διότι είναι... νόμιμη! Η σημερινή υπουργός Υγείας, ως Γενική Γραμματεύς Εμπορίου στην κυβέρνηση Σημίτη, εξειδίκευσε νόμο που όριζε ότι κάποια συγκεκριμένα ιατρικής χρήσης προϊόντα, συγκεκριμένων εταιρειών είναι «μη συγκρίσιμα», δηλαδή «εκτός πλαισίου διαγωνιστικών διαδικασιών»: τα δημόσια νοσοκομεία μπορούν να τα προμηθεύονται χωρίς μειοδοτικό διαγωνισμό!

Οταν πρωτοήρθε ο συγκεκριμένος αυτός νόμος (2056/2001) για ψήφιση στη Βουλή θεσπίζοντας λίστα «μη συγκρίσιμων» ειδών, το κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας» φρένιασε: διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους, κραύγαζαν ότι η υγεία παραδίνεται στις μαφίες του ιατρικού παρεμπορίου. Οταν όμως έγινε κυβέρνηση η Ν.Δ., όχι μόνο δεν κατάργησε την αδιάντροπη λίστα, αλλά ο υπουργός της για την υγεία (και σήμερα κομματικός της υποψήφιος για δεύτερη τετραετία αποτυχημένης δημαρχίας στην Αθήνα) πρόσθεσε εξήντα (60) επιπλέον «μη συγκρίσιμα» είδη!
Αυτοί οι άνθρωποι, και αναρίθμητοι ανάλογων πολιτικών συμπεριφορών, συνεχίζουν να κυκλοφορούν στους δρόμους μας δίχως ίχνος ντροπής, επιμένουν θρασύτατα να ζητούν την ψήφο μας. Και εμείς τους χαιρετάμε, κάποιοι τους τραπεζώνουν και στα σπίτια τους, πάμπολλοι τους ψηφίζουν, πάλι και πάλι, από άγνοια ή βοσκηματώδη απερισκεψία ή απλώς από μαζοχισμό.

Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της καταλήστευσης του κοινωνικού χρήματος και είναι αυτοί που περικόπτουν σήμερα μισθούς και συντάξεις της φτωχολογιάς, χωρίς να διανοούνται να θίξουν τις «νομιμοποιημένες» λίστες των «μη συγκρίσιμων ειδών» και όσους θησαύρισαν χάρη σε αυτές.

Μας εμπαίζουν ξεδιάντροπα: έχουν εγκληματήσει σε βαθμό κακουργήματος και έχουν οι ίδιοι νομιμοποιήσει τα ειδεχθή τους εγκλήματα. Εχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Γιατί να υπολογίσουν τους λίγους (εκλογικά αμελητέους) που οργίζονται; Ευνούχισαν την κρίσιμη για το εκλογικό αποτέλεσμα μάζα με την εξηλιθιωτική ευτέλεια της τηλεοπτικής «αγωγής», τη μαστροπεία του κρατικού τζόγου, την τεράστιου κρατικού κόστους ποδοσφαιρολαγνεία.

Σε ποια άλλη χώρα, σε ποια ποτέ εποχή «σοσιαλιστής» αρχηγός «σοσιαλιστικού» κινήματος και πρόεδρος της «Σοσιαλιστικής» Διεθνούς θα είχε στρώσει τόσο πειθήνια το χαλί για να γίνει η πατρίδα του πειραματόζωο διεθνών, απάνθρωπου καπιταλισμού κυκλωμάτων και να κατεδαφιστεί η ραχοκοκαλιά της οικονομικής της ιδιοπροσωπίας: η ατομική δημιουργικότητα του Ελληνα, ή μικρομεσαία επιχείρηση, η πολυμήχανη μικρεμπορική τόλμη. Και διαχειρίζεται η αθυρματική πρωθυπουργική φιγούρα την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος, με «αέρα» ανεμελιάς περίπου αυτοηδονιστικής. Εχοντας την ανοχή (απίστευτη, σκανδαλώδη) όλων των θεσμικά υπεύθυνων για την πορεία της πατρίδας.

Δεν υπάρχει ούτε γενναιότητα εσωκομματικής ούτε σοβαρότητα αξιωματικής αντιπολίτευσης. Λείπει ο καταλύτης ή οποιοδήποτε «νόημα» κοινωνικής αντίδρασης στον εμπαιγμό και στον ξεπεσμό. Η χώρα χρειάζεται ένα ΑΝΤΙ-ΠΑΣΟΚ στην αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά ο κ. Σαμαράς επιμένει στον μιμητισμό που αχρηστεύει πολιτικά το κόμμα του, είκοσι πέντε χρόνια τώρα: Προσπαθεί η Ν.Δ., είκοσι πέντε χρόνια να γίνει ΠΑΣΟΚ και δεν τα καταφέρνει. Αφομοιώνει άριστα τον αμοραλισμό, το κυνήγι του εντυπωσιασμού, την «επικοινωνιακή» ψευδολογία, τον πατριδομηδενισμό του «προοδευτικού» λούστρου, αλλά η μίμηση παραμένει αδέξια, μειονεκτική. Οι ψηφοφόροι καταφεύγουν στο ερζάτς όταν περισσέψει η αηδία τους για το πρωτότυπο: ψηφίζουν τότε μια «γαλάζια παρένθεση» που αποδείχνει ότι είναι προτιμότερο έστω και το επαχθέστερο αυθεντικό από τη μίμηση.

ΑΝΤΙ-ΠΑΣΟΚ θα σήμαινε: Συνεπή άρνηση της προτεραιότητας συμφερόντων του κόμματος έναντι των αναγκών της κοινωνίας, της εκλογικής νίκης έναντι της αξιοκρατικής δόμησης του κράτους – άρνηση να ακυρώνει ο «διάλογος» τους ψηφισμένους νόμους της δημοκρατίας. Δηλαδή, άλλη γλώσσα, άλλη νο-οτροπία, άλλες θεσμικές λειτουργίες. Να ακούσουν οι πολίτες την εκπρόσωπο του κόμματος να ζητάει συγγνώμη για το έγκλημα της λίστας «μη συγκρίσιμων» ιατρικών ειδών. Να αναγγέλλει τη διαγραφή από το κόμμα και την παράδοση στον εισαγγελέα των αυτουργών του εγκλήματος.
Διαφημίζοντας τον εντολέα της ως «γεννημένο αρχηγό» η εκπρόσωπος του κόμματος απλώς επιμένει να είναι ΠΑΣΟΚ: να ανατρέπει την αρχοντιά που δεν κολακεύει ποτέ τον αξιωματούχο, την αισθητική των δύσκολων «εύγε» που χαρακτήριζε τον λαϊκό άνθρωπο στην πριν το ΠΑΣΟΚ Ελλάδα. Οταν καλύπτει ή αποσιωπά τον πατριδομηδενισμό των σχολικών βιβλίων που μοίραζε στα Ελληνόπουλα η Ν.Δ., στερεί τον Ελληνα από την ελπίδα να βρει κάποτε την αυτοκριτική εντιμότητα και τον αυτοσεβασμό του, τη δημιουργικότητα του φιλότιμου, που του σύλησε, μαζί με κάθε ιερό και όσιο από τη ζωή του, η «εκσυγχρονιστική» ξιπασιά του ΠΑΣΟΚ.

ΑΝΤΙ-ΠΑΣΟΚ θα σήμαινε: Ενα κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης που θα τολμούσε να αναδιαρθρωθεί εξ υπαρχής με συνεπή λογική δημοκρατικής λειτουργίας αποβάλλοντας κάθε στοιχείο μίμησης της παπανδρεϊκής απολυταρχίας (που τόσο γοήτευσε και τη μητσοτακική παρένθεση). Κόμμα με στελέχη που κρίνονται αμείλικτα για τις ικανότητες και την ανθρώπινη ποιότητά τους, έχουν συνείδηση επιτελών, δεν ανέχονται να λειτουργούν σαν λακέδες - χειροκροτητές του αρχηγού.

Αλλη αντιπολίτευση και άλλη πολιτική θα ασκήσει ένα κόμμα που τα στελέχη του αναδείχνονται αξιοκρατικά και άλλη ένα κόμμα με τον αρχηγό ασύδοτο φεουδάρχη. Θεσμικές αρμοδιότητες φεουδάρχη φροντίζουν να καθιερώσουν ή δαιμονικής ευφυΐας αμοραλιστές ή μειονεκτικοί επίγονοι με κατάφωρη τη μειονεξία τους. Κεντρικό πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι η στελέχωση των κομμάτων εξουσίας και η ανάδειξη αρχηγών με θεσμικές προϋποθέσεις που παγιδεύουν την πολιτική (ακόμα και όταν καθολικεύεται στη «λαϊκή βάση» η εκλογή) στη μονοπώλησή της από την οικογενειοκρατία, τις συνδικαλιστικές μαφίες, τις κομματικές νεολαίες.

Η ενδοκομματική αναξιοκρατία παράγει παρασιτική καμαρίλα και η καμαρίλα εμπνευστές ασύδοτης κλοπής με τεχνάσματα όπως η λίστα «μη συγκρίσιμων» ιατρικών ειδών.

Το ζητούμενο: συγκρίσιμα ήθη

Το Νησί Σκάνδαλο

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Κατάγομαι από τη Μύκονο. Στα ακρογιάλια της, στις αχειροποίητες αμμουδιές και στα σοκάκια της πέρασα τα καλοκαίρια της ζωής μου, και μάλιστα των πρώτων δεκαετιών. Τα κύτταρά μου δονούνται από τη μυρωδιά του μελτεμιού, της αρμπαρόριζας και της ακονυζιάς, του φρύγανου, τα μάτια μου είναι γεμάτα από βράχους, φως, φραγκοσυκιές. Πολύ πριν διαβάσω τον Ελύτη, το Αρχιπέλαγος είχε αργάσει το πετσί μου.

Το πονάω το νησί. Και με πονάει. Οχι γιατί άλλαξε, τσιμεντώθηκε, αλώθηκε, πνίγηκε στο χρυσίο και στον κυνισμό. Οχι, όχι πια, όχι τόσο· μετά την απώλεια, μετά τη νοσταλγία του παιδικού κήπου, η ηλικία φέρνει την αποδοχή· τώρα μπορώ και πάλι να διακρίνω μερικούς άχτιστους βραχόκηπους, μια συκιά, τη θάλασσα, τον ουρανό, αυτά θα παραμένουν άσπιλα, έτσι, κανείς δεν θα τα ξεπουλήσει.

Η Μύκονος, το ανεξαγόραστο νησί των παιδικών καλοκαιριών μου, με πονάει αλλιώς. Με πονάει που το βλέπω πια στα μίντια σαν σκάνδαλο, σαν πασαρέλα για τιποτένιες περσόνες, σαν τόπο φονικού ενός 20χρονου παιδιού, σαν τόπο πολιτικής εξαχρείωσης, σαν το νησί της διαφθοράς, των καταχρήσεων, της παραβατικότητας, της αρπαγής. Με πονάει το Νησί Σκάνδαλο.
Πριν από δύο ακριβώς χρόνια, η διεθνής κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από τον φόνο ενός 20χρονου Αυστραλού νέου, στο κλαμπ Τροπικάνα της Μυκόνου. Το νησί ήταν πάλι σκάνδαλο. Γράφαμε τότε, εδώ, αυτό που πολλοί ήξεραν αλλά κανείς δεν ομολογούσε: «Το δυστύχημα δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό, δεν ήταν μόνο κακοτυχία· κάποτε θα συνέβαινε κι αυτό, έτσι, φρικτά και αναπόδραστα. Πώς αλλιώς; Ολο το νταραβέρι, όλη η Νύχτα είχε στηθεί, πολλά χρόνια τώρα, στην κόκκινη γραμμή, πέρα από νόμους και αντοχές, με μόνες κινητήριες και νομιμοποιούσες δυνάμεις τον τζίρο, το κέρδος, τη σεζόν».
Τότε, το αίμα ενός αθώου. Τώρα, ο διασπαθισμένος δημόσιος πλούτος, οι ατασθαλίες και οι καταχρήσεις, σε μια χρονιά που όλη η Ελλάδα στενάζει υπό την απειλή της χρεοκοπίας. Δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και υπάλληλοι του Δήμου Μυκονίων ελέγχονται από την Εισαγγελία Σύρου για βαρύτατη κακοδιαχείριση και υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος· η κατηγορία, που μπορεί να απαγγελθεί μετά την προκαταρκτική εξέταση, είναι για απιστία σε βαθμό κακουργήματος.

Το νησί είναι πάλι σκάνδαλο. Η Μύκονος είναι και πάλι καθρέφτης μιας παρηκμασμένης Ελλάδας: της Ελλάδας της αυθαιρεσίας, της υπεξαίρεσης, της κλοπής, της απιστίας, της απονιάς, της καταπάτησης του δημοσίου συμφέροντος από αυτούς που ετάχθησαν να το διαφυλάσσουν.

Η δημοτική αρχή παραμένει ίδια στον πυρήνα της από το 1990. Ο ίδιος περίπου συνδυασμός εκλέγεται αδιαλείπτως (στις εκλογές του 2002 χωρίς καν αντίπαλο συνδυασμό!) υπό την ηγεσία του Χρήστου Βερώνη, ο οποίος παραιτήθηκε αιφνιδίως στο τέλος του 2008, χωρίς καμιά πειστική εξήγηση· ελάχιστους μήνες μετά το φονικό στο Τροπικάνα, μερικούς μήνες πριν από την αποκάλυψη του οικονομικού σκανδάλου στα σπλάχνα του δήμου που διοικούσε μονοκρατορικά επί 18ετία. Το σκάνδαλο, σύμφωνα με τις έρευνες ορκωτών λογιστών και επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, απλώνεται στην περίοδο από το 2002 έως το 2009, και εμπλέκονται μέχρι στιγμής με αδιάσειστα τεκμήρια (πλαστογραφήσεις, υπερβάσεις, αποκρύψεις) τέσσερις υπάλληλοι, ένας πρώην δήμαρχος, ένας νυν δήμαρχος και πρώην αντιδήμαρχος, και δύο αντιδήμαρχοι.

Το παράδοξο είναι ότι βρίσκονται ελεγχόμενοι και οι δύο υπάλληλοι (Κ. Κατσούδας, Κατερίνα Ζουγανέλη) που αποκάλυψαν το σκάνδαλο και τον μηχανισμό του, πως δηλαδή τα ποσά από τη δημοτική φορολογία του τέλους παρεπιδημούντων είτε διοχετεύονταν σε προσωπικούς λογαριασμούς είτε δεν εισπράττονταν καθόλου είτε «χαρίζονταν» σιωπηρά. Αλλο παράδοξο: Οι δύο υπάλληλοι, για τους οποίους η έρευνα έχει αποδώσει αδιάσειστα στοιχεία εμπλοκής, παραμένουν έως τώρα στις θέσεις τους και διοικούν τον δήμο, με την ανοχή και την κάλυψη του δημάρχου, που φέρεται να παραπλάνησε το υπηρεσιακό συμβούλιο! Κι άλλο παράδοξο: Ο περιφερειάρχης Ν. Αιγαίου δεν έχει κάνει καμία κίνηση για να ελέγξει τον εποπτευόμενο δήμο και να αποκαταστήσει την τιμή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του νησιού. Κι άλλο παράδοξο: Ο υπουργός Εσωτερικών, Κυκλαδίτης, δραστήριος δήμαρχος Πάρου, παρότι ενήμερος, δεν φαίνεται να έχει ενδιαφερθεί να σώσει κι αυτός την τιμή των Κυκλάδων. Ολα έχουν αφεθεί στα χέρια της εισαγγελέως· η Διοίκηση κοιμάται ύπνο βαθύ.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά τα παράδοξα. Το πιο παράδοξο και το πιο εφιαλτικό είναι ότι η μηχανή υπεξαίρεσης δημοτικών εσόδων φαίνεται να είχε στηθεί από πολύ παλιά: Νωρίτερα και από το 2002, που εφαρμόστηκε η μηχανογράφηση. Ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι, ο επί τέσσερις δημάρχους γραμματέας, βεβαίωναν αυθαιρέτως ή κατ’ αποκοπήν τέλη παρεπιδημούντων στις τουριστικές επιχειρήσεις του νησιού με το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα· και άλλοτε εισέπρατταν, άλλοτε δεν απαιτούσαν τα νόμιμα, άλλοτε πλαστογραφούσαν αποδείξεις και υπογραφές σε επιταγές, και συχνά τα χρήματα κατέληγαν σε προσωπικούς λογαριασμούς. Επί χρόνια πολλά. Από τους ίδιους πάντα ανθρώπους. Ξεπερνά κάθε φαντασία.

Τον αιρετό τον αντιμετωπίζεις με πολιτικούς όρους· μπορείς να του καταλογίσεις αυταρχισμό, αλαζονεία, αντιδημοκρατική συμπεριφορά, ίσως και μεθόδους αδιαφανείς και αυθαίρετες. Δύσκολα όμως ο νους πάει στην καταπάτηση του δημοσίου συμφέροντος, στην υπεξαίρεση, στην κλοπή. Χορτάτοι άνθρωποι είναι, σκέφτεσαι, στον ίδιο τόπο ζούμε, κάπως αλλιώς θα αντιλαμβάνονται το κοινό καλό. Λάθος, δυστυχώς. 

Η περιφρόνηση της δημοκρατίας πάει χέρι χέρι με την κλοπή, η κατάχρηση εξουσίας προετοιμάζει την κατάχρηση χρήματος, η αδιαφάνεια προϋποθέτει τον δόλο. Κι όταν όλα αυτά συντεθούν, το μείγμα προκύπτει εκρηκτικό. Το νησί έχει γίνει σκάνδαλο, πάλι, αναπότρεπτα. Ισως διότι τα άνθη του κακού για να ανθήσουν χρειάζονται την ανοχή, την αδιαφορία, την αδράνεια ή τη συνένοχη σιωπή πολλών.

Το Νησί Σκάνδαλο

Μια απάντηση από τον κ. δήμαρχο Καλαβρύτων , Αστυνομία και τον κ. Βαζέο

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Να μας πουν στα Καλάβρυτα – Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων … με ποια κριτήρια προσλαμβάνουν κόσμο ? Αξιοκρατία κ. Λαζουρα .

Ας βγάλει μια επίσημη ανακοίνωση η Αστυνομία που βρίσκονται οι έρευνες για την ληστεία ?

Ο κ. Βαζέος να μας ενημερώσει τι γίνεται με τον πατέρα της Παπαδάτου και τα χρήματα που έκλεψε όταν ήταν υπεύθυνος καταστήματος.

Ποιος ήταν ο μισθός και ποια ή αποζημίωση που έλαβαν τα τρία άτομα που έδιωξαν από το χιονοδρομικό.



ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΙ Ο Κ. ΒΑΖΕΟΣ ΝΑ τους ΓΡΑΦΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ.

ΝΤΡΟΠΗ Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ.

ΝΤΡΟΠΗ Κ. ΛΑΖΟΥΡΑ ΚΑΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΒΑΛΑΤΕ  ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΚΟΛΠΑ

Α Π Α Ν Τ Η Σ Τ Ε ….. 

Μια απάντηση από τον κ. δήμαρχο Καλαβρύτων , Αστυνομία και τον κ. Βαζέο