29.12.08

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

Μιας λοιπόν και αναφερθήκαμε στο πρόβλημα των σκουπιδιών θεωρούμε ότι θα ήταν χρήσιμο να προτείνουμε κάποιες λύσεις.


Μια από αυτές είναι η Plasma Resource Recovery System (PRRS). Ύστερα από την επεξεργασία παράγεται ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείτε για να τροφοδοτήσει την όλη διαδικασία είτε για διοχευτεθει στο δίκτυο.


Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για μια πόλη 20,000 κατοίκων το κόστος κυμαίνεται από 6 έως 8 εκατομμύρια δολάρια. Με την σημερινή ισοτιμία ευρώ δολαρίου( 1 EUR = 1.40520 USD) αυτό μεταφράζεται σε 4,3 με 5,7 εκατομμύρια ευρώ. Πολύ μικρο το κόστος εάν αναλογιστεί κανείς τα τεράστια κόστη μεταφοράς των σκουπιδιών εκτός Αιγίου(3000 ευρώ ημερησίως) αλλά και τα ποσοστά των επιδοτήσεων που μπορεί να λάβει ο Δήμος από ευρωπαϊκά κονδύλια.


Ενδεικτικά αναφέρουμε 1+1 εταιρείες όπου μπορείτε να μελετήσετε περαιτέρω το όλο σύστημα διαχείρισης και λειτουργίας.


Βιώσιμες και αποτελεσματικές λύσεις κατά την γνώμη μας υπάρχουν αρκεί βέβαια το όραμα της εκάστοτε δημοτικής αρχής να μην εξαντλείται σε φιέστες δημοσίων σχέσεων, κατασπατάληση πόρων για προβληματικές επιχειρήσεις, προσωποπαγείς πολιτικές αλλά και επιδίωξη ανώφελων για την πόλη έργων όπως πεζοδρομήσεις,τελεφερίκ κλπ.


Για την υλοποίηση βέβαια τέτοιων έργων μακράς πνοής πρέπει είτε να ανήκαμε ως πόλη σε κάποια βόρεια ευρωπαϊκή χώρα είτε ο ηγέτης της εκάστοτε παράταξης να έχει "γενετικούς αδένες" ώστε να παραμερίσει αυτό το κυριολεκτικά σάπιο σύστημα.


Aigio.org

ΑΝΤΙ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Πέρα από τον αντι-δήμαρχο "στρατηγό", που δεν έχει υπηρετήσει την μαμά πατρίδα, η έγκυρη τοπική εφημερίδα που έχει καταστήσει εαυτόν γραφείο τύπου της δημοτικής αρχής έκανε ακόμα μια σημαντική αποκάλυψη..

Βρέθηκε η λύση στο αιώνιο πρόβλημα των σκουπιδιών που μαστίζει την πόλη του Αιγίου. Φυσικά η λύση είναι προϊόν της αποτελεσματικότητας και εφευρετικότητας του εν λόγω αντι-δημάρχου. Χωρίς βέβαια να γίνετε καμία ειδική αναφορά σε συγκεκριμένη τεχνολογία, κόστη, χρηματοδότηση κλπ.

Βασιζόμενοι λοιπόν στις διαπροσωπικές σχέσεις αλλά και στην κρίση του αντι-δημάρχου πορευόμαστε με σιγουριά στο μέλλον.

Όλοι αυτοί νομίζουν ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τις σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από τέτοια δημοσιεύματα.

Την απάντηση όμως θα την πάρουν σε περίπου δυο χρόνια.

Aigio.org

28.12.08

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΤΟ 2009

ΤΟ AIGIO.ORG ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ 2009 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟ ΥΓΕΙΑ

Η κρίση μπορεί και να είναι μια μεγάλη ευκαιρία

ΑΠΟ ΑΝΤΙNEWS

Σύμφωνα με μια προσέγγιση η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ «Δύση». Στη χώρα αυτή της αέναης διαφθοράς και κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας δεν λειτούργησε ποτέ και ο καπιταλισμός. Ούτε και η Δημοκρατία, ως πολίτευμα. Μια εναλλαγή μεταξύ κοτζαμπασισμού, οικογενειοκρατίας, βασιλείας, δικτατορίας και κομματοκρατίας ήταν η «εξέλιξη» του πολιτικού μας συστήματος.

Δυο αιώνες μετά την απελευθέρωσή της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελλάδα παραμένει χωρισμένη σε βιλαέτια με τοπάρχες, φαμίλιες και υποτακτικού;. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως βαλκανική αποικία των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης, μετά το τέλος του Ανατολικού Ζητήματος.

Η περίφημη μεταπολίτευση που τόσο δοξάστηκε και βόλεψε δεν ήταν τίποτα άλλο από μια ελευθεριάζουσα, μαρξίζουσα, ψευδεπίγραφη πολιτική, κοινωνική και ιδεολογική ισοπέδωση κάθε παράδοσης, θεσμού , ηθικής, πολιτικής και εθνολογικής ταυτότητας.

Με την έννοια αυτή στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ορθή λειτουργία του καπιταλισμού, ούτε σοβαρή συγκρότηση του κράτους.

Στα σοβαρά πανεπιστήμια της Δύσης διδάσκουν ότι «στις κρίσεις δημιουργούνται οι ευκαιρίες». Η διεθνής οικονομική και κοινωνική κρίση που άρχισε από την Μέκκα του Καπιταλισμού εξελίσσεται σε εφιάλτη για τις χώρες της Δύσης. Για την Ελλάδα όμως, με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε, μπορεί να αποτελέσει μια μεγάλη ευκαιρία.

Η χρεωκοπία των επιχειρήσεων μπορεί να γίνει η καταστροφή της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας. Η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει στην απαλλαγή από το ρουσφέτι, την διαφθορά και την υπανάπτυξη ως τρόπου διακυβέρνησης. Η καταστροφή των νοικοκυριών μπορεί να αναζωογονήσει την ελληνική κοινωνία και να την απαλλάξει από τα υφιστάμενα ιδεολογικό - πολιτικά ταμπού. Η αναρχία στους δρόμους, οι συγκρούσεις και η κατασυκοφάντηση των υφιστάμενων κρατικών δομών μπορεί να είναι η αφορμή για να λειτουργήσει το καθαρτήριο για όλους μας.

Οτιδήποτε μπορεί να αμφισβητήσει τον καθωσπρεπισμό και την αυτοκτονική αυταρέσκεια του πολιτικού και οικονομικού μας συστήματος μπορεί να βοηθήσει προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής συγκρότησης μιας σύγχρονης χώρας με κοσμοπολίτικη στρατηγική και εθνικό χαρακτήρα. Μιας χώρας που θα σέβεται τον εαυτό της και τους Πολίτες της.

Με την έννοια αυτή μπορεί και να χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους «εξεγερμένους» των Αθηνών. Αλλά και στην κυβέρνηση Καραμανλή που με την απραξία της και την ανικανότητά της βοηθά αποφασιστικά στο να τεθεί η οριστική ταφόπλακα της μεταπολίτευσης.

Πρέπει όμως όλοι να αντιληφθούμε ότι οι απαιτούμενες δομικές αλλαγές δεν μπορούν να συναποφασισθούν πολιτικά και θεσμικά. Γιατί τέτοιες διαδικασίες δεν υφίστανται. Απαιτείται μια νέα ηγεσία, στην διαμόρφωση της οποίας μπορούμε να συμβάλουμε όλοι μας.

(ΜΤ και FacrorX)

18.12.08

ΔΕΥΑ ΚΑΙ ΧΡΕΗ

Πληροφορούμαστε από τον τοπικό τύπο και συγκεκριμένα από την τοπική ΕΡΕΥΝΑ για την προσπάθεια που κάνει η σημερινή δημοτική αρχή να σώσει από την χρεωκοπία την ΔΕΥΑ και ως αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών οι Αιγιωτες για το 2009 δεν θα αναγκαστούν να πληρώσουν υπέρογκες αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού παρα μόνο στο ύψος του πληθωρισμού.

Ω τι ευτυχία ! Τα θερμά μας συγχαρητήρια στην διοίκηση της δημοτικής επιχείρησης για την τόσο μεγάλη επιτυχία.

Αφού καταφέρνει με χρέη έντεκα εκατομμυρίων ευρώ και επιβιώνει σαν επιχείρηση πρόκειται περί μεγάλης επιτυχίας. Αφού δεν κάνει και αυξήσεις τότε μιλάμε ότι ίσως η δημοτική αρχή έχει βρει τα δικά της γκολντεν μπόις και τα χρυσοπληρώνει αφού φέρνουν τέτοια αποτελέσματα.

Μιλάμε για μια επιχείρηση η οποία εάν άνηκε στον ιδιωτικό τομέα θα είχε βάλει λουκέτο προ πολλού. Οι δημοτικοί άρχοντες και οι χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοί τους βέβαια κρίνουν πως η επιχείρηση είναι βιώσιμη, βασιζόμενοι βέβαια στις πλάτες των καταναλωτών που δεν γνωρίζουμε για πόσο ακόμα θα συνεχίσουν να την χρηματοδοτούν.

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ ΟΣΟ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΕΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΥΡΙΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΕΤΑΙΡΙΑ.

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ, Η ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΙΓΙΩΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΜΙΚΡΟΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΙΓΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΟΜΑΔΑΣ.

Aigio.org

MAVRIKI.EU

ΚΑΛΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ ΟΓΚΟΥ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ.
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΥΡΙΚΙ ΕΔΩ

WWW.MAVRIKI.EU

KILL THE MESSENGER

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ.

16.12.08

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ??

ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ?

ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ΠΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ?

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ?

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΥΘΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ?

Παρακολουθήστε ένα διαφωτιστικό βίντεο για να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω σας.

14.12.08

Εξαίρεση στον κανόνα


Συμπολίτες μας πληροφορούν για την άψογη συμπεριφορά και εξυπηρέτηση του προϊστάμενου της υπηρεσίας συγκοινωνιών Αιγίου καθώς με άμεσο τρόπο προσπαθεί να δώσει λύσεις.

Η παραπάνω συμπεριφορά θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και δεδομένη για όλους τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα δυστυχώς όμως εδώ αναφερόμαστε σε μια εξαίρεση του κανόνα ο οποίος θέλει τις δημόσιες υπηρεσίες να ταλαιπωρούν καθημερινά τους πολίτες.

Πόσο μάλλον όταν αναφερόμαστε στην συγκεκριμένη υπηρεσία που στο παρελθόν είχε ταλαιπωρήσει αρκετό κόσμο.

Aigio.org

10.12.08

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω...

Για ακόμη μια φορά θα αναφερθούμε στο καθεστώς της απόλυτης πολεοδομικής αναρχίας που επικρατεί στην παραλία Αιγίου με την πολιτική κάλυψη της δημοτικής αρχής αλλά και την ανοχή όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών.
Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες οι επιχειρηματίες έχουν εκμεταλλευτεί στο έπακρο την ανοχή των αρμόδιων υπηρεσιών και έχουν οικοδομήσει σε χώρο που τους έχει εκμισθωθεί από τον δήμο Αιγίου κτήρια προκειμένου να στεγάσουν και να επεκτείνουν τις επιχειρήσεις τους. Όλες αυτές οι επεκτάσεις έχουν γίνει παράνομα χωρίς να έχει ληφθεί από την Πολεοδομία άδεια οικοδομής μιας και οι συγκεκριμένοι χώροι είναι χώροι πρασίνου και είναι αδύνατο να οικοδομηθούν. Η φοροδιαφυγή επίσης που έχει συντελεστεί εις βάρος του ελληνικού δημοσίου είναι τεράστια μιας και δεν έχουν καταβληθεί οι ανάλογες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, την εφορία αλλά και την πολεοδομία πράγμα το οποίο θα συνέβαινε εάν είχε ακολουθηθεί η νόμιμη διαδικασία.


Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που υφίστανται επιχειρηματίες άλλων περιοχών της πόλης είναι ένα ακόμα ζήτημα το οποίο όπως φαίνεται δεν απασχολεί την σημερινή δημοτική αρχή η οποία συνεχώς επικαλείται την νομιμότητα και την διαφάνεια.


Ακόμα ένα ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι η ασφάλεια των πελατών οι οποίοι καθημερινά εισέρχονται στα συγκεκριμένα κτήρια. Από την στιγμή που στερούνται νόμιμη άδεια οικοδομής και λειτουργίας οι συγκεκριμένοι χώροι, υπηρεσίες όπως το υγειονομικό, η πυροσβεστική αλλά και οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία μπορεί να μεριμνήσει για την ασφάλεια των πελατών,δεν έχει προβεί στους απαραίτητους ελέγχους με αποτέλεσμα να τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα των πελατών. Ως παράδειγμα θα παραθέσουμε την εγκατάσταση και λειτουργία καυστήρα με μεγάλης χωρητικότητας δεξαμενής πετρελαίου σε ένα από αυτά τα καταστήματα χωρίς προφανώς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη μηχανολογική μελέτη και ενδεχόμενη έγκριση από την πυροσβεστική.


Σε περίπτωση ατυχήματος ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη?? Ο δήμαρχος?? Ο διοικητής της Πυροσβεστικής?? Ο προϊστάμενος της Πολεοδομίας??


ΠΟΙΟΣ??


Το μόνο που είναι βέβαιο είναι πως η δημοτική αρχή είναι ΣΥΝΕΝΟΧΗ για το έγκλημα που συντελείται στην παραλία με όλους τους προϊστάμενους/διευθυντές/διοικητές των εμπλεκομένων υπηρεσιών που απλά παρακολουθούν αμέριμνοι χωρίς να επεμβαίνουν για να επιβάλλουν την τάξη.
Η διαστρέβλωση επίσης της οικονομικής ισορροπίας στον συγκεκριμένο κλάδο είναι φυσικό και επόμενο αφού έχει βασιστεί στο άναρχο πολεοδομικό καθεστώς.


Ο δήμαρχος φαίνεται πως ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι σε μια ενδεχόμενη επιβολή προστίμων από την πολεοδομία ο Δήμος θα υποχρεωθεί να καταβάλλει τα πρόστιμα ως ιδιοκτήτης.
Κύριε δήμαρχε τα πρόστιμα θα τα πληρώσετε από την τσέπη σας η θα τα μετακυλισετε στους δημότες σας?? Το πάθημα με τον πύργο στα Υψηλά Αλώνια δεν σας έχει γίνει ακόμα μάθημα??
Μοναδική διέξοδος για την λύση του προβλήματος λόγω συνενοχής και ανικανότητας της δημοτικής αρχής αποτελεί ο νομάρχης Αχαΐας.


Κύριε νομάρχη κινητοποιήστε τις αρμόδιες υπηρεσίες που εδώ και κάποια χρόνια κάνουν τα στραβά μάτια και επιτέλους δώστε μια λύση στο πρόβλημα.


Aigio.org

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΙΓΙΟΥ








9.12.08

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 48 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ-ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Βουλή, με απόφαση της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Επικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Βουλής.

Με την απόφαση της Βουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.

2. Σε περίπτωση απουσίας της Βουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Το διάταγμα υποβάλλεται από την Κυβέρνηση στη Βουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η Βουλευτική περίοδος ή η Βουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.

3. Η διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Βουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Βουλή έχει διαλυθεί.

4. Τα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Βουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.

5. Αφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Βουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.

6. Οι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Βουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.
7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Βουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΙΓΙΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΧΑΜΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

3.12.08

ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΗ


Τι είναι η ιδιωτική υιοθεσία

Ιδιωτική υιοθεσία είναι αυτή που γίνεται χωρίς τη διαμεσολάβηση ιδρύματος και συνήθως τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους φυσικούς και θετούς γονείς αποτελούν δικηγόροι ή γυναικολόγοι. Η ιδιωτική υιοθεσία είναι νόμιμη στην Ελλάδα και μάλιστα οι ιδιωτικές υιοθεσίες που γίνονται κάθε χρόνο είναι κατά πολύ περισσότερες από αυτές που γίνονται μέσω ιδρυμάτων.

Γιατί οι περισσότεροι προτιμούν τις ιδιωτικές υιοθεσίες

Οι κύριοι λόγοι που κάνουν τις ιδιωτικές υιοθεσίες να ξεπερνούν κατά μεγάλο βαθμό τις υιοθεσίες μέσω ιδρυμάτων είναι οι εξής:
  • Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις ιδιωτικών υιοθεσιών αφορούν βρέφη και οι πιθανότητες οι θετοί γονείς να αποκτήσουν βρέφος μέσω ιδρυμάτων είναι πολύ μικρές.
  • Οι διαδικασίες είναι σύντομες και οι θετοί γονείς δεν χρειάζεται να περιμένουν για χρόνια να έρθει η σειρά τους στη λίστα αναμονής.
  • Αν και η νομική διαδικασία της υιοθεσίας δε μπορεί να ξεκινήσει προτού το παιδί συμπληρώσει τον 3ο μήνα ζωής, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ιδιωτικής υιοθεσίας, οι βιολογικοί γονείς δίνουν το παιδί στους υποψήφιους θετούς γονείς αμέσως μετά τη γέννησή του.

Οι διαδικασίες που ακολουθούνται

Όπως και στις υιοθεσίες που γίνονται μέσω ιδρυμάτων, εκτός από τη συναίνεση φυσικών και θετών γονέων είναι απαραίτητη και η σύνταξη έκθεσης αξιολόγησης από κοινωνικούς λειτουργούς, οι οποίοι θα διασφαλίσουν ότι η υιοθεσία είναι προς όφελος του παιδιού καθώς και η συλλογή των απαραίτητων δικαιολογητικών (ποινικό μητρώο, ιατρικές εξετάσεις, πιστοποιητικό γάμου, στοιχεία εισοδήματος κλπ).

Ο φάκελος με την αξιολόγηση και τα δικαιολογητικά, ετοιμάζεται έπειτα από αίτηση των θετών γονέων αφού περάσουν 3 μήνες από τη γέννηση του παιδιού και η κατάθεσή του πραγματοποιείται το πολύ μέσα σε ένα εξάμηνο.

Ακολουθεί το δικαστήριο, όπου παρουσιάζονται βιολογικοί και θετοί γονείς (σε διαφορετικές μέρες). Το δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις συναινέσεις βιολογικών και θετών γονέων, καθώς και την έκθεση της κοινωνικής έρευνας, εκδίδει σχετικά σύντομα την οριστική απόφαση.

Η μυστικότητα στις ιδιωτικές υιοθεσίες

Στην πλειοψηφία των ιδιωτικών υιοθεσιών οι μεσολαβητές φροντίζουν οι βιολογικοί γονείς να μη γνωρίζουν τα στοιχεία των θετών γονέων, για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσπάθειας εκβιασμού ή άλλης αθέμιτης ενέργειας.

Για να εξασφαλιστεί αυτή η μυστικότητα, ακόμα και στο δικαστήριο οι θετοί και οι βιολογικοί γονείς παρουσιάζονται σε διαφορετικές ημερομηνίες.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΟΙΗΚΗΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ

ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΑΙΓΙΩΤΩΝ

ΑΠΟ kentri.gr
Στα ίχνη κυκλώματος εμπορίας βρεφών που δρούσε σε μαιευτήριο της Πάτρας με τη συμμετοχή γιατρών, δικηγόρων και συμβολαιογράφων βρέθηκε η Ασφάλεια Πατρών, μετά την καταγγελία μιας 24χρονης μάνας που αποκάλυψε πώς της πήραν το νεογέννητο αγοράκι της μόλις γεννήθηκε!
Η ανύπαντρη Αγγελική Π. 24 χρόνων από το Βαρθολομιό Ηλείας γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής 25 Απριλίου στο 409 νοσοκομείο της Πάτρας. Σύμφωνα με τη δικογραφία, φέρεται να μη θέλησε ούτε καν να αντικρίσει το μωρό της, ενώ δεν αποκάλυψε το όνομα του πατέρα!
Τότε, μια παιδίατρος που εργάζεται ως επιμελήτρια στο νοσοκομείο της πρότεινε να δώσει το παιδί για υιοθεσία. Η γυναίκα δέχτηκε και, παρουσία μιας συμβολαιογράφου και τριών δικηγόρων από την Αθήνα, το Αίγιο και την Πάτρα, υπέγραψε συμβολαιογραφική πράξη με την οποία παραχωρούσε το μωρό σε άτεκνο ζευγάρι από το Αίγιο, που εμφανίστηκε με το ψευδώνυμο Κώστας και Κατερίνα Κομνηνού.
Τέσσερις μήνες μετά, στις 22 Αυγούστου, η 24χρονη μετάνιωσε που έδωσε το παιδί της… Πήγε στην Ασφάλεια Πατρών και κατήγγειλε ότι η παιδίατρος που εκπροσωπούσε το κύκλωμα πήρε την υπογραφή της χωρίς να το καταλάβει, ενώ βρισκόταν ακόμη υπό την επήρεια έντασης από τη γέννα!
Η ενέδρα των αστυνομικών στήθηκε χθες, όταν το ζευγάρι που κρατάει επί επτά μήνες το παιδί θα πήγαινε στο δικαστήριο για να νομιμοποιήσει την υιοθεσία, παρουσία της μάνας. Η 24χρονη, που συνοδευόταν από αστυνομικό της Ασφάλειας τον οποίο εμφάνισε ως συγγενή της, εξέφρασε την πρόθεση να αναιρέσει τη συναίνεσή της. Ένα από τα μέλη του κυκλώματος της έδωσε 2.500 ευρώ για να συμφωνήσει. Εκείνη τη στιγμή, συνελήφθησαν όλοι οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης, που θα οδηγηθούν σήμερα στον εισαγγελέα.
Μαζί τους συνελήφθη και η μητέρα, αφού το χαρτί που υπέγραψε για την παραχώρηση του βρέφους την καθιστά συνεργό σε παράνομη υιοθεσία. Η Ασφάλεια, πάντως, συνεχίζει τις έρευνες για να ανακαλύψει αν, με τον ίδιο τρόπο, έχουν πωληθεί και άλλα νεογέννητα από το συγκεκριμένο μαιευτήριο.
Ο διοικητής της Ασφάλειας Πατρών, Αθ. Νταβλούρος έκανε λόγο για την ανάδειξη ενός δράματος, καθώς από την μία υπάρχει μια μητέρα που κάτω από ένα πλέγμα κοινωνικών αγκυλώσεων δεν θέλησε να απολαύσει το «δώρο» της μητρότητας και από την άλλη, ένα ζευγάρι που επεδίωξε να διοχετεύσει την αγάπη και την φροντίδα του σε ένα παιδί, ακολουθώντας ακόμα και μη σύννομες μεθόδους.

2.12.08

Συλλογικότητα εδραιωμένη σε ψέμματα

http://giannaras.wordpress.com/

Αυτοκρατορικά χρυσόβουλα της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως ως καταγωγικοί τίτλοι ιδιοκτησίας στην ελλαδική επικράτεια σήμερα – σκάνδαλο. Και μάλιστα με δικαιούχους μοναστήρια, καλογέρους – μεγαλύτερο σκάνδαλο. Ιδού λοιπόν στάδιον δόξης λαμπρόν για τις «προοδευτικές δυνάμεις» του βαλκανικού νότου, να επιδείξουν, για πολλοστή φορά, τον μαχητικό αντικληρικαλισμό τους και περίσσεια χλεύης για το «Βυζάντιο».

Εχουν πεισθεί ότι «Ευρωπαίος» γίνεσαι με τη μίμηση, τον πιθηκισμό. Αντικληρικαλιστές οι προοδευτικοί διανοούμενοι στις δυτικές κοινωνίες; Μιμητικό αντίγραφο και ο μεταπράτης Βαλκάνιος. Ειρωνεύονταν και περιφρονούσαν οι Διαφωτιστές το «Βυζάντιο»; Το ίδιο προσπαθεί, με δυο αιώνων καθυστέρηση, και ο μάλλον ολιγομαθής Ελλαδίτης. Αποφάνθηκε ο Μαρξ (ορθότατα, με βάση την ιστορική εμπειρία του Δυτικοευρωπαίου) ότι «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού»; Το αναμηρυκάζει και η επαρχιωτική λογιοσύνη χωρίς κριτικό έλεγχο της επιχώριας εμπειρίας.

Αλλάζει ριζικά το νοηματικό πεδίο, αν κάποιος αρνηθεί τη σκόπιμη γλώσσα της προπαγάνδας: Οχι «βυζαντινά» τα χρυσόβουλα, όχι «βυζαντινή» η Ρωμαϊκή (της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως) Αυτοκρατορία στην ελληνική Ανατολή. Η δόλια μετονομασία εμφανίστηκε μόλις στον 16ο αιώνα – αν αποκαλούσε κανείς «Βυζαντινούς» τους συντάκτες των χρυσοβούλων και «βυζαντινή» την αυτοκρατορία τους, δεν θα καταλάβαιναν σε ποιους αναφέρεται ο χαρακτηρισμός.

Και ούτε κατά διάνοιαν «θρησκεία» (και μάλιστα «επικρατούσα») το εκκλησιαστικό γεγονός στην ελληνική Ανατολή. Για τους Ελληνες Εκκλησία ήταν πάντοτε το λαϊκό σώμα, το αντίστοιχο του σώματος των πολιτών που συναζόταν στην «εκκλησία του δήμου» για να πραγματώσει και να φανερώσει την «πόλιν», δηλαδή τον «κατ’ αλήθειαν» τρόπο της συνύπαρξης: Τον τρόπο που αποτύπωνε η αρμονία των λόγων στην αρχιτεκτονική του Παρθενώνα, η αφαιρετική των συμβεβηκότων γλώσσα του αγάλματος – τρόπο της συμπαντικής κοσμιότητας. Ο ίδιος λόγος - τρόπος του όντως υπαρκτού στο κορύφωμα της αγαπητικής κοινωνίας σχέσεων του ευχαριστιακού δείπνου των Χριστιανών.

Να είσαι Ελληνας αντικληρικαλιστής ηχεί σαν το άλλοτε ανέκδοτο «Αλβανός τουρίστας» – κωμικό ασυμβίβαστο. Σίγουρα υπήρξαν και στην ελληνική Ανατολή επίσκοποι με συμπεριφορές δεσποτάδων, αλλά για την εκκλησιαστική συνείδηση ήταν οδυνηρή παρεκτροπή, αμαρτία - αστοχία εξατομικευμένη. Και η αστοχία εδώ ουδέποτε θεσμοποιήθηκε (όπως έγινε στη Δύση). Το πρεσβυτέριο (ο παπάς της κοινότητας - ενορίας) ήταν σάρκα από τη σάρκα του λαϊκού σώματος, στις ίδιες συνθήκες ζωής, στην κοινή βιοπάλη, με πρόσθετη (και έμπρακτη) τη διακονία της επίσης κοινής μεταφυσικής ελπίδας. Εγγαμοι οι πρεσβύτεροι – η ψυχανωμαλία και διαστροφή της αγαμίας, μέσα στην τύρβη του κόσμου, για χάρη της δεσποτικής καριέρας, είναι φρούτο σχετικά πρόσφατο, εισαγόμενο.

Τα μοναστήρια ήταν για τους ξεχωριστούς, τους επίλεκτους. Αυτούς που τολμούσαν το άλμα του ασυμβίβαστου έρωτα, δηλαδή της τέλειας απέκδυσης του εγώ, της θυσιαστικής ανιδιοτέλειας. Η ελευθερία της αυταπάρνησης μπορεί να διακρίνει την ποιότητα και να τη διακονεί, να χτίζει ό,τι πιο πρωτοποριακό τολμούσε η αρχιτεκτονική του καιρού της, να θησαυρίζει κάλλος τέχνης θαυμαστής και τη σοφία των βιβλίων σε υποδειγματικές βιβλιοθήκες. Προϋποθετική συνθήκη αυτής της αρχοντιάς ήταν το άθλημα της άσκησης των μοναχών, τα πενιχρά τους κελιά, η έμπρακτη συνεπέστατη ακτημοσύνη τους. Ηταν διάκονοι της αρχοντιάς των μονών τους, όχι ιδιοκτήτες ούτε καν διαχειριστές, όχι managers των real estate business.

Και το λαϊκό σώμα της Εκκλησίας ζούσε τα μοναστήρια σαν πραγμάτωση της αγαπητικής κοινοκτημοσύνης – ο λαϊκός δεν ήταν επισκέπτης, στο μοναστήρι ένιωθε σπίτι του, τόσο οικείος όσο και στον ναό σε κάθε γιορτή. Αυτονόητα κληροδοτούσε τα κτήματά του στο μοναστήρι, αν δεν είχε απογόνους, ήξερε ότι έτσι τα προσφέρει στην κοινότητα, εκεί που αγαπάει και τον αγαπούν. Το κληροδότημα στο μοναστήρι θα υπηρετούσε και θα συντηρούσε την αρχοντιά του Γένους, όχι τη βουλιμία ιδιοτελών, νομικά προσδιορισμένων κληρονόμων.

Τα μοναστήρια και τη λαϊκή περιουσία τους τα σεβάστηκαν οι Τούρκοι. Τα ρήμαξαν οι Βαυαροί και οι λακέδες τους Κοραϊκοί. Δούλωσαν τον Ελληνα σε κρατικό σχήμα οθνείο, ξωμερίτικο, «κάλπικον δάνειον» από άλλες κοινωνίες με διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικούς εθισμούς. Και αυτό το κράτος, ξένο και εχθρικό για τον Ελληνα, το πρώτο που επιβουλεύτηκε ήταν η λαϊκή περιουσία η εμπιστευμένη στα μοναστήρια. Απανωτές αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, επίμονο μένος αντικληρικαλισμού και εκκλησιομαχίας μέχρι σήμερα. Ο Μακρυγιάννης, με απίστευτη ευθικρισία, είχε κάνει τη διάγνωση: «Οι αναθεματισμένοι της πατρίδας πολιτικοί μας, οι διαφταρμένοι, παντήχαιναν ότι οι καϊμένοι οι καλογέροι είναι οι Καπουτζίνοι της Ευρώπης».

Τώρα πια το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Το ελλαδικό κράτος παγιώθηκε στην αποξένωσή του από τον λαό που το στελεχώνει και το συντηρεί. Από τότε που εγκληματικά αφανίσανε το κύτταρο της ιστορικής επιβίωσης του Ελληνισμού, την κοινότητα - ενορία, η ελλαδική κοινωνία, η ίδια από μόνη της, γεννάει τους αφέντες και τυράννους της: το επείσακτο κράτος, τσιφλίκι «διαφταρμένων» πολιτικών και συνδικαλισμένης («αναθεματισμένης») δημοσιοϋπαλληλίας. Τα μοναστήρια είναι πια μόνο Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, που αμύνονται στη ληστρική κρατική απληστία με τους όρους που επιβάλλει το ξενόφερτο νομικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους. Αυτοί οι όροι γεννάνε τις εκτρωματικές αποφύσεις της εκκοσμίκευσης (αθλιότητας) βατοπεδινού, και όχι μόνο, τύπου.

Τα βλαχαδερά απονέρια του κοραϊκού αντικληρικαλισμού (τύπου ΣΥΡΙΖΑ, και όχι μόνο) προσδοκούν τον τελικό τους θρίαμβο με τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Ο Huntington βεβαιώνει ότι ο χωρισμός είναι προϋποθετικό γνώρισμα των δυτικού τύπου κοινωνιών, άρα απαίτηση της νατοϊκής «Νέας Τάξης» πραγμάτων. Επομένως επείγει να συναινέσει ένθερμα η «διοικούσα Εκκλησία» στον χωρισμό, προκειμένου το τμήμα του λαού το υποδουλο στο κράτος να βρει την ελευθερία της δημιουργικής του ετερότητας, την ποιότητα ζωής που είναι ο πολιτισμός του, η αρχοντιά του.

28.11.08

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΕΣΩ ΙΤΑΛΙΑΣ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Δικαιώνονται οριστικά μέσω Ιταλίας τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο. Το Εφετείο της Φλωρεντίας εξέδωσε και επίσημα χθες την ιστορική του απόφαση, η οποία επιτρέπει στους συγγενείς των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου να αποζημιωθούν ύστερα από 64 χρόνια για το έγκλημα πολέμου των ναζιστικών στρατευμάτων τον Ιούνιο του 1944.

Η χρηματική τους ικανοποίηση, μετά την άρνηση του γερμανικού κράτους να ανταποκριθεί και να εκτελέσει την απόφαση, μπορεί πλέον να γίνει μέσω της αναγκαστικής εκποίησης ιδιωτικών ακινήτων του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία. Ομως η εξέλιξη αυτή αναμένεται να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας, Γερμανίας και Ιταλίας, γύρω από το ακανθώδες αυτό ζήτημα.

Το συνολικό ποσό της αποζημίωσης για τους περίπου 200 συγγενείς ανέρχεται, μαζί με τους τόκους, στα 35 εκατομμ. ευρώ. Οι συγγενείς δικαιώθηκαν στην Ελλάδα από το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς το 1997. Ομως ο Αρειος Πάγος και το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) δεν επέτρεψαν την εκτέλεση της απόφασης σε βάρος του γερμανικού Δημοσίου, κρίνοντας ότι τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής απολάμβαναν ετεροδικίας και επομένως δεν μπορούσαν να δικαστούν στην Ελλάδα!

Η ιταλική Δικαιοσύνη, ωστόσο, στάθηκε περισσότερο γενναία. Με τη χθεσινή της απόφαση του Εφετείου Φλωρεντίας (1849/2008) απορρίφθηκε η προσφυγή του γερμανικού Δημοσίου κατά άλλης απόφασης δικαστηρίου της Φλωρεντίας που επέτρεπε στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου την εκτέλεση της ελληνικής απόφασης επί ιταλικού εδάφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ιταλοί δικαστές απέρριψαν και την παρέμβαση της ιταλικής κυβέρνησης υπέρ του γερμανικού Δημοσίου.

Τη μάχη της δικαίωσης είχε μεταφέρει στην Ιταλία ο δικηγόρος των θυμάτων, ο αείμνηστος Ι. Σταμούλης, αφού η ελληνική κυβέρνηση είχε αρνηθεί διά του υπουργού Δικαιοσύνης Φ. Πετσάλνικου, το 2001, να δώσει την άδεια που απαιτεί ο νόμος ώστε να εκποιηθούν ακίνητα αλλοδαπού Δημοσίου στην Ελλάδα.

Τον δικαστικό αγώνα συνέχισε η κόρη του, Κέλλυ Σταμούλη, η οποία δήλωσε ότι είναι «απαράδεκτο οι Ελληνες πολίτες να δικαιώνονται από τις ιταλικές δικαστικές αρχές, αφού η ελληνική πολιτεία αρνείται να δώσει την άδεια προκειμένου να εκτελεστεί εδώ η απόφαση».

Κατά της εκτέλεσης της απόφασης και στην Ιταλία είχε ταχθεί και η ιταλική κυβέρνηση, η οποία όμως δεν είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί, καθώς εκεί δεν απαιτείται άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης.

Το γερμανικό κράτος αρνείται πεισματικά να ικανοποιήσει τους αιτούντες. Ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Γενς Πλέτνερ, ανακοίνωσε μάλιστα πρόσφατα ότι η Γερμανία θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ιταλίας με σκοπό να ακυρώσει αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων που επιδικάζουν πολεμικές αποζημιώσεις σε θύματα του Β'Παγκοσμίου Πολέμου.

Αφορμή είχε σταθεί απόφαση του Ανωτάτου Ιταλικού Δικαστηρίου, που επιδίκαζε αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ στη Γερμανία για σφαγή 200 αμάχων τον Ιούνιο του 1944 σε χωριό της Τοσκάνης. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε πρόκριμα και για την απόφαση του Εφετείου της Φλωρεντίας, με την οποία δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου.

Αντίθετα έχασαν οριστικά το «τρένο» της δικαστικής δικαίωσης, έστω από την ιταλική Δικαιοσύνη, οι συγγενείς θυμάτων σε άλλα ολοκαυτώματα, όπως αυτό των Καλαβρύτων. Και αυτό γιατί μετά τις αποφάσεις του ΑΕΔ, τα ελληνικά δικαστήρια απέρριψαν συλλήβδην τις δικές τους προσφυγές, με αποτέλεσμα να μη διαθέτουν δικαστική απόφαση που να τους δικαιώνει.*


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/11/2008

14.11.08

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ Νο 2

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ από την online-press.gr
Μεγάλο οικονομικό κανόνι σκάει τις επόμενες ημέρες στην Πάτρα για έναν από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της Πάτρας. Από αποκλειστικές πληροφορίες της online-press.gr ο επιχειρηματίας τις τελευταίες ημέρες προσπαθεί απεγνωσμένα να μεταφέρει τα στοιχεία του ενεργητικού της κεντρικής του επιχείρησης σε άλλη ομοειδή επιχείρηση άλλου επιχειρηματία.

Ο συγκεκριμένος άνδρας, οποίος είναι και άνθρωπος των ΜΜΕ και αρέσκεται στο να μετακινείται με το ιδιωτικό του ελικόπτερο και το ιδιωτικό του γιωτ, φαίνεται να βρίσκεται πλέον σε δεινή θέση και μοιάζει με αλεξιπτωτιστή σε ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο. Η όλη ιστορία πάντως δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στον οικονομικό ιστό της πόλης των Πατρών μιας και το εύρος των επιχειρήσεων του είναι μεγάλο και το φάσμα της ανεργίας για πολλούς Πατρινούς θα είναι δεδομένο.

Μεγάλο πρόβλημα επίσης θα αντιμετωπίσουν και τράπεζες οι οποίες έχουν δανείσει με υπέρογκα ποσά τον συγκεκριμένο επιχειρηματία. Μία από αυτές θεωρείται ότι είναι από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, ενώ υπάρχει και τράπεζα μικρής τοπικής εμβέλειας η οποία θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα. Δυστυχώς από ότι φαίνεται η πόλη της Πάτρας θα αντιμετωπίσει για μια ακόμα φορά ισχυρές οικονομικές αναταράξεις.

2.11.08

ΙΕΡΟ REAL ESTATE

Επισκέπτες του μοναστηριού Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος το οποίο βρίσκεται περίπου 20 χλμ από το Αίγιο, έμειναν άφωνοι όταν αντίκρισαν ένα πελώριο κτήριο στην μέση του πουθενά το οποίο περισσότερο μοιάζει με κάστρο παρα με μοναστήρι.

Στον συγκεκριμένο χώρο μοναζουν γύρω στις τριάντα καλόγριες και υπάγονται εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.

Μιλάμε για ένα πενταώροφο οικοδόμημα που καταλαμβάνει επιφάνεια περίπου ενός στρέμματος. Μέσα σε αυτό υπάρχουν δυο εστιατόρια (ένα για τους επισκέπτες και ένα για τις μοναχές) εργαστήρια,τα κελιά των μοναχών, ένα μικρο μαγαζί που πουλάει διάφορα εκκλησιαστικά είδη για τους επισκέπτες και ένα μικρο εκκλησάκι που δεν ξεπερνάει σε χωρητικότητα τα 30-40 άτομα.

Συνολικά η όλη επιφάνεια του οικοδομήματος πρέπει με πρόχειρους υπολογισμούς να ξεπερνάει τα 2000 τετραγωνικά μέτρα.

Ύστερα από την ξενάγηση που γίνετε στους επισκέπτες από τις μοναχές πολλοί επισκέπτες εντυπωσιασμένοι ρωτούν για το πως ένα τόσο επιβλητικό κτήριο κτίστηκε στην μέση του πουθενά .

Η απάντηση που δίνεται είναι ότι λόγω της δασικής βλάστησης της γύρω περιοχής δεν υπήρχε η δυνατότητα το κτήριο να απλωθεί σε επιφάνεια και έτσι του έδωσαν ύψος προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του μοναστηριού.

Τώρα τι ακριβώς είδους ανάγκες καλύπτει είναι ένα ερώτημα που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.

Οι όροι δόμησης σε μια τέτοια περιοχή μόνο ευνοϊκοί μπορεί να χαρακτηριστούν είτε η οικοδομική άδεια έχει ληφθεί από την πολεοδομία Αιγίου είτε από την ναοδομία. Το ζήτημα είναι υπό ποιες προϋποθέσεις χορηγήθηκε τέτοια άδεια και από ποιον.

Η χρηματοδότηση επίσης του συγκεκριμένου ακινήτου πρέπει να είχε οικονομικά εύρωστους υποστηρικτές καθώς μιλάμε για μια επένδυση πολλών εκατοντάδων χιλιαδων ευρώ εάν όχι εκατομμυρίων. Τώρα υπό ποιες προϋποθέσεις και με με ποια οικονομική σκοπιμότητα έγινε μια τέτοια επένδυση με βασικούς χορηγούς την κ.Μερτικοπουλου και τον σεβασμιότατο Αιμιλιανό Σηλυβρίας (όπως αναφέρεται σε αναμνηστική πλάκα εντός του μοναστηριού) είναι άγνωστο σε εμάς.

Το μόνο που γνωρίζουμε είναι εάν όλα αυτά τα χρήματα διοχετεύονταν στην τοπική κοινωνία θα ανακούφιζαν πολλούς συμπολίτες μας.

Μόνο και μόνο βέβαια που στην όλη υπόθεση εμπλέκεται ο γνωστός στο πανελλήνιο για τις οικοδομικές αυθαιρεσίες του μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, το θέμα χρήζει περαιτέρω διερεύνησης . Πράγμα στο οποίο πιστεύουμε συμφωνούν και οι αναγνώστες μας, μιας και οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.

Aigio.org

ΝΕΑ ΜΕΛΕΤΗ ΒΑΡΩΤΣΟΥ

Αυτή είναι η νέα μελέτη του καθηγητή Βαρώτσου και της ομάδας του όπως δημοσιεύτηκε (24-10-2008) στο Cornell.
Μπορείτε να την μελετήσετε ολόκληρη εδώ
Aigio.org

29.10.08

ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

Σε φαρσοκωμωδία εξελίσσεται η δίκη με τα κυκλώματα της νύχτας που πουλούσαν προστασία σε πατρινούς επιχειρηματίες.

Πέραν του ότι ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας βάλλεται πανταχόθεν για την αξιοπιστία του, όσοι επιχειρηματίες είχαν καταθέσει στην ανάκριση ότι κατέβαλαν διάφορα ποσά διότι εκβιάζονταν στην δίκη φαίνεται να τα γυρνάνε.


Δυστυχώς η πραγματικότητα για μια ακόμη φορά διαψεύδει τους πάντες καθώς σύμφωνα με πληροφορίες τα κυκλώματα συνεχίζουν να δρουν ανενόχλητα και να εισπράττουν τα μηνιαία «φυλακτρα» παρ’οτι η δίκη βρίσκεται σε εξέλιξη.


Η ταρίφα για τους επιχειρηματίες την Αγίου Νικολάου κυμαίνεται γύρω στα 800 με 1300 ευρώ και καταβάλλεται σε μηνιαία βάση. Οι επιχειρηματίες κάνουν αυτή την επιλογή με το σκεπτικό ότι είναι προτιμότερο να καταβάλλουν το μηνιαίο χαράτσι και να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο παρα να μην το καταβάλλουν και να απειλείται καθημερινά η σωματική ακεραιότητα των ιδίων και των οικογενειών τους. Οι εμπρηστικές ενέργειες σε ακριβά οχήματα ιδιοκτησίας τους είναι ακόμα ένας βραχνάς τον οποίο αποφεύγουν καταβάλλοντας protection money.
Κανένας επιχειρηματίας δεν είναι διατεθειμένος να καταγγείλει αυτές τις πρακτικές διότι το σύστημα αστυνομίας-δικαιοσύνης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εγγυηθεί και να εξασφαλίσει ούτε τους ίδιους ούτε τις επιχειρήσεις τους.


Ένας άλλος παράγοντας που ωθεί τους επιχειρηματίες σε αυτήν την επιλογή είναι το καθημερινά διογκούμενο πρόβλημα των μεταναστών. Οι διαμάχες μεταξύ των μεταναστών για τον έλεγχο διακίνησης ναρκωτικών, λαθραίων και πλαστών εγγράφων μεταφέρεται καθημερινά στο κέντρο της Πάτρας με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους καταστηματάρχες. Η αδυναμία ελέγχου του φαινομένου από την αστυνομία δίνει ώθηση στα κυκλώματα τα οποία σταδιακά θα προσπαθήσουν να ελέγξουν το φαινόμενο εάν δεν αναληφθούν οι ανάλογες πρωτοβουλίες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.


Όταν λοιπόν το κράτος αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών, για ασφάλεια στην προκειμένη περίπτωση, το κενό έρχεται να καλύψει η ιδιωτική πρωτοβουλία.
Σε όλες τις ελεύθερες οικονομίες το ίδιο συμβαίνει με την διαφορά ότι στις ευνομούμενες κοινωνίες η ιδιωτική πρωτοβουλία ελέγχεται αποτελεσματικά από τους κρατικούς φορείς πράγμα ακατόρθωτο για την σημερινή ελληνική πραγματικότητα.


Aigio.org

27.10.08

Επέτειος του ΟΧΙ



Ασφαλώς και όλοι οι πραγματικοί Έλληνες είναι ευγνώμονες στους πατέρες μας και τους παππούδες μας που θυσιάστηκαν δίνοντας τις ζωές τους για να υπερασπιστούν τα ελληνικά εδάφη από τον κατακτητή.

Αποτροπιασμό όμως ακόμα στις μέρες μας συνεχίζει να προκαλεί η εγκληματική αδιαφορία ΟΛΩΝ των ελληνικών κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης για τον τρόπο με τον οποίον χειρίστηκαν το ευαίσθητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Ίσως πρόκειται για την μεγαλύτερη εθνική προδοσία στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας .

Και δεν είναι μόνο το οικονομικό κομμάτι αυτής της υπόθεσης ..αλλά το ηθικό.

Με περισσή ασέβεια προς τους πεσόντες Έλληνες οι τελευταίες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έβαλαν οριστικά ταφόπλακα στην όλη υπόθεση με αποτέλεσμα Έλληνες να δικαιώνονται από δικαστήρια τρίτων χωρών και όχι από τα ελληνικά.

Διαβάστε περισσότερα γι’αυτο το θέμα εδώ.


Aigio.org

Ο ονειρικός έλληνας Πούτιν

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://giannaras.wordpress.com/

Θα μπορούσε ποτέ το μικρό και αδύναμο ελλαδικό κράτος να έχει παρουσία σεβαστή, κύρος και φωνή αποτελεσματική στον στίβο των διεθνών σχέσεων;

Η λογική και η πείρα θα απαντούσαν ναι, αν μπορούσε η σύγχρονη Ελλάδα να εμφανίσει υπολογίσιμη από τα άλλα έθνη ισχύ σε τομέα ζωτικό. Η μικρή Ελβετία έχει επενδύσει το διεθνές κύρος και την κρατική της ισχύ στην αξιοπιστία των τραπεζών της, στον ενεργό φιλειρηνισμό της, στο υποδειγματικό δημοκρατικό της πολίτευμα. Η μικρή Φινλανδία επενδύει σε επιδόσεις εντελώς ιδιαίτερες στη σύγχρονη τεχνολογία, στους δείχτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας των πολιτών της. Το γεωγραφικά ελάχιστο Λουξεμβούργο στο γεγονός ότι προσφέρθηκε να διεθνοποιηθεί με συνέπεια.

Στην Ελλάδα επαναλαμβάνουμε συνεχώς ότι βαρειά βιομηχανία μας έχουμε τον πολιτισμό. Το σλόγκαν είναι ρομαντικά εύστοχο αλλά στην πραγματικότητα ψευδέστατο. Διότι η βιομηχανία παράγει προϊόντα, ενώ εμείς έχουμε πάψει να παράγουμε πολιτισμό εδώ και εκατόν ογδόντα περίπου χρόνια. Μετέχουμε στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι αλλά μόνο ως μεταπράτες, δεν παράγουμε τίποτα δικό μας που να μπορεί να λειτουργήσει σαν πρόταση με πανανθρώπινο ενδιαφέρον.

Μιλάμε για βαρειά βιομηχανία, αλλά εννοούμε εξαργυρώσιμο κληροδότημα: Θέλουμε να μας λογαριάζουν στον διεθνή στίβο σαν κορυφαίους στον πολιτισμό, επειδή σέρνουμε την άθλια υπανάπτυξή μας σε χώματα όπου (πριν από εικοσιπέντε αιώνες, και μετά επί χίλια χρόνια στο ψευδωνύμως λεγόμενο «Βυζάντιο») συντελέστηκαν κορυφώματα πολιτισμού καίριας σημασίας για την πορεία της ανθρωπότητας. Ομως σήμερα σε κάθε έκφανση της κοινωνικής μας οργάνωσης και των εκπαιδευτικών μας θεσμών είμαστε οι τελευταίοι της ενωμένης Ευρώπης και η όποια «πολιτιστική» μας παραγωγή είναι στα μέτρα μιας βαλκανικής επαρχίας.

Ποια κατάρτιση, ποια καλλιέργεια, ποια διεθνή εμβέλεια προσωπικότητας θα έπρεπε να έχει ο Ελληνας πρωθυπουργός, για να μπορεί να εμφανίζει την Ελλάδα στον διεθνή στίβο σαν αυτονόητο εκφραστή έμπρακτης έγνοιας για την προτεραιότητα κριτηρίων πολιτισμού στις διεθνείς σχέσεις; Ποιου επιπέδου σχολειά και πανεπιστήμια να έχει πίσω του, να χαρακτηρίζουν τη χώρα του και τον ίδιο, ποιους δείχτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας, ποια ανθρώπινη ποιότητα διπλωματών και πολιτικών να τον περιστοιχίζει;

Στη «σύνοδο κορυφής» των Βρυξελλών, πριν από δεκαπέντε μόλις μέρες, κρινόταν όχι η δυνατότητα της Ε.Ε. να ασκεί δική της εξωτερική πολιτική, αλλά η αξιοπρέπεια της γηραιάς ηπείρου να μην εμφανίζεται σαν πειθήνιος λακές των ΗΠΑ. Με ποιες προϋποθέσεις ο Ελληνας πρωθυπουργός θα μπορούσε, χωρίς να γίνει γραφικός ή εύκολα αμελητέος, να καταθέσει στη σύνοδο την έγνοια για προτεραιότητα του πολιτισμού στις προοπτικές της Ευρώπης;

«Ευρώπη μπορεί να νοηθεί και χωρίς φαστ φουντ ή κόκα κόλα. Ομως δεν νοείται Ευρώπη χωρίς Ντοστογιέφσκυ και Τσέχωφ, Τσαϊκόφσκυ και Σκριάμπιν, Σαγκάλ και μπαλέτα Μπολσόι. Η Αμερική είναι απόφυση της Ευρώπης, η Ρωσία είναι σάρκα της».

Υπάρχει μια παράδοξη δυναμική στις ανθρώπινες σχέσεις, τις διαπροσωπικές, τις κοινωνικές, τις διακρατικές: Είναι η δυναμική της ευθύτητας του λόγου, η ριζική μετατροπή των δεδομένων όταν κάποιος κραυγάσει την αλήθεια ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός». Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι διπλωματία σημαίνει συμβιβασμό με προσχήματα, πειθήνια συμμόρφωση με τα εκφρασμένα ή νομιζόμενα θελήματα του ισχυρότερου, υποκρισία και συμπεριφορά οσφυοκάμπτη. Η τρέχουσα, αλλά και η ιστορική πραγματικότητα άλλα βεβαιώνουν: Το κύρος και η ισχύς κερδίζονται με την τόλμη, τη ρητή ή διαφαινόμενη, της ελευθερίας από τη σκόπιμη δουλοπρέπεια, την ιδιοτέλεια, το φτηνό συμφέρον. Τα ζεϊμπέκικα του κ. Γεωργάκη Παπανδρέου και τα ακατάσχετα χαμόγελα της κ. Ντόρας Μητσοτάκη μάλλον θα περάσουν στα εγχειρίδια Διπλωματίας σαν γκροτέσκα παραδείγματα προς αποφυγήν.

Η δυναμική της ευθύτητας του λόγου δεν μπορεί να είναι στιγμιαίο ευφυές τέχνασμα τακτικής ή εύρημα για τη δημιουργία εντυπώσεων. Προϋποθέτει γνωστά και δοκιμασμένα ερείσματα εγκυρότητας του εκφραστή της ευθύτητας και (στην περίπτωση των διεθνών σχέσεων) πειστήρια ότι απηχεί η ευθύτητα το επίπεδο μιας κοινωνίας με εξαιρετικά υψηλή κατά κεφαλήν καλλιέργεια.

Ενα κράτος είναι μικρό και ασήμαντο στον διεθνή στίβο, όταν τα κοινωνικά του επιτεύγματα είναι μικρά και ασήμαντα. Για να διεκδικήσει η σημερινή Ελλάδα το κύρος και την ισχύ να παρεμβαίνει στη διεθνή πολιτική με πειστική έγνοια για την προτεραιότητα του πολιτισμού, θα έπρεπε να είναι άλλο κράτος, άλλη κοινωνία, με σεβαστά επιτεύγματα. Ο Μακρυγιάννης έλεγε ότι «εκαταντήσαμεν μπαίγνιο των εθνών» και το κατάντημα βαστάει, σαν μακάβριο ψυχορράγημα, εκατόν ογδόντα χρόνια τώρα. Ιστορικά έχουμε τελειώσει, η «βαρειά βιομηχανία» μας έχει κατεβάσει προ πολλού τα ρολά.

Οσοι έχουν το ψυχικό κουράγιο να πιστοποιούν το ιστορικό τέλος του Ελληνισμού με οδύνη, αλλά χωρίς πανικό, αυτοί μπορούν να ονειρεύονται συνειδητά την ουτοπία: Εναν έλληνα Πούτιν, που να καταφέρει όσα κατάφερε ο Ρώσος: Μέσα σε δύο τετραετίες να αναστήσει (κυριολεκτικά) μια κοινωνία πεθαμένη, αποσυντεθειμένη, ώς το μεδούλι διεφθαρμένη και ξεπουλημένη από τον Ηρόστρατο που λεγόταν Γιέλτσιν – παραλίγο να γράψω συνειρμικά: Ανδρέας Παπανδρέου!

Τον ονειρικό έλληνα Πούτιν να τον φανταστούμε –στο παραμύθι που ζεσταίνει την καρδιά, σαν ενδορφίνες στο ψυχορράγημα– να ξεκινάει και αυτός αγώνα με τη Λερναία πολυκέφαλη Μαφία, των τυράννων και βασανιστών μας: Τα μαφιόζικα τάχα και κόμματα πολιτικά, την αρχέκακη λοιμική. Μαζί και τις μαφίες των συνδικαλιστών του δημόσιου τομέα. Να στέλνει ο ονειρικός έλληνας Πούτιν στη φυλακή ή έξω από τα σύνορα τους δικούς μας Χοντορκόφσκυ, κομματικούς ή συνδικαλιστές. Να ξαναστήνει από την αρχή θεσμούς, θωρακισμένα αδιάβλητους, κοινωνικού ελέγχου των κομμάτων και των συνδικάτων της δημοσιοϋπαλληλίας. Να αποκαταστήσει κράτος αυτόνομο και ακομμάτιστο, να καταλύσει οριστικά τη δικτατορία των εγκαθέτων.

Και τότε, μόνο τότε, να ψάξει για την εν διωγμώ ανθρώπινη ποιότητα που θα οργανώσει την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών φυσικών πηγών ενέργειας του Ελληνισμού: Να αξιοποιηθεί το πανανθρώπινα πολύτιμο κοίτασμα της γλώσσας. Η κριτική εγρήγορση. Η αριστοκρατία της δημιουργικότητας. Η αξιοκρατία της άμιλλας. Η επανασύνδεση της πολιτικής με την «πόλιν» και το άθλημα να «αληθεύει» ο βίος.

Το όνειρο τελειώνει εδώ, τώρα «τα κεφάλια μέσα».

26.10.08

Αμβροσίου τεχνάσματα

Επικοινωνιακή αντεπίθεση επιχειρεί τις τελευταίες ημέρες ο Αμβρόσιος μέσω του τοπικού τύπου προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα αλλά και να ρίξει στάχτη στα μάτια όσων πιστών του έχουν απομείνει.

Ύστερα από την την αποκάλυψη σειράς παρανομιών σε πανελλαδικό επίπεδο, αυτό που αποδεικνύεται με σιγουριά είναι η ροπή του να εκμεταλλευται τα παραθυράκια των νόμων, ακροβατώντας μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, αλλά και η συστηματική παραμέληση των πνευματικών του καθηκόντων.


Συμπαραστάτες σε όλες τις δραστηριότητες του (νόμιμες και παράνομες) είναι το 90% του τοπικού τύπου αλλά και οι τοπικοί πολιτικοί παράγοντες με τον δήμαρχο Αιγίου να ξεχωρίζει για την εξόφθαλμα προκλητική στήριξη που του προσφέρει.


Ο τοπικός τύπος, με μια δυο εξαιρέσεις, έχει καταστεί υποχείριο του, μιας και είναι βασικός αιματοδοτης του μέσω διαφημίσεων σε ένα ούτως η άλλως στενό οικονομικό περιβάλλον.
Οι Αιγιωτες το έχουν αντιληφθεί αυτό εδώ και αρκετό καιρό και ίσως θα πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσουν να ακυρώνουν τις συνδρομές τους σε εφημερίδες που είναι επικίνδυνα μονόπλευρες και τα παίρνουν ώστε να στηρίξουν απροκάλυπτα ορισμένα συμφέροντα. Ίσως μερικές δεκάδες ακυρώσεις συνδρομών τους επαναφέρουν στην αντικειμενικότητα.


Με επιλεκτική ενημέρωση ο Αμβρόσιος προσπαθεί να μας πείσει για το θεάρεστο έργο που συντελείται υπό την εποπτεία του δίνοντας στην δημοσιότητα καταστάσεις πληρωμών που αφορούν έναν συγκεκριμένο μήνα και όχι ένα ολόκληρο έτος. Δεν αναφέρεται καθόλου στα έσοδα της μητρόπολης παρα μόνο στα έξοδα.


Γιατί άραγε;


Ίσως τελικά θα ήταν προτιμότερο για όλους ,και μιας ο Αμβρόσιος πλέον θεωρείται ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ,να μας ενημέρωναν διεξοδικά για την οικονομική κατάσταση της μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων ώστε να πάψουν οι όποιες παρανοήσεις και παρεξηγήσεις.


Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να ενημερωθούν όλοι οι Αιγιωτες εάν πραγματικά τα χρήματα που δίνουν από το υστέρημά τους καταλήγουν εκεί όπου πραγματικά υπάρχει ανάγκη.

Aigio.org