Η κρίση μπορεί και να είναι μια μεγάλη ευκαιρία

ΑΠΟ ΑΝΤΙNEWS

Σύμφωνα με μια προσέγγιση η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ «Δύση». Στη χώρα αυτή της αέναης διαφθοράς και κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας δεν λειτούργησε ποτέ και ο καπιταλισμός. Ούτε και η Δημοκρατία, ως πολίτευμα. Μια εναλλαγή μεταξύ κοτζαμπασισμού, οικογενειοκρατίας, βασιλείας, δικτατορίας και κομματοκρατίας ήταν η «εξέλιξη» του πολιτικού μας συστήματος.

Δυο αιώνες μετά την απελευθέρωσή της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελλάδα παραμένει χωρισμένη σε βιλαέτια με τοπάρχες, φαμίλιες και υποτακτικού;. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως βαλκανική αποικία των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης, μετά το τέλος του Ανατολικού Ζητήματος.

Η περίφημη μεταπολίτευση που τόσο δοξάστηκε και βόλεψε δεν ήταν τίποτα άλλο από μια ελευθεριάζουσα, μαρξίζουσα, ψευδεπίγραφη πολιτική, κοινωνική και ιδεολογική ισοπέδωση κάθε παράδοσης, θεσμού , ηθικής, πολιτικής και εθνολογικής ταυτότητας.

Με την έννοια αυτή στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ορθή λειτουργία του καπιταλισμού, ούτε σοβαρή συγκρότηση του κράτους.

Στα σοβαρά πανεπιστήμια της Δύσης διδάσκουν ότι «στις κρίσεις δημιουργούνται οι ευκαιρίες». Η διεθνής οικονομική και κοινωνική κρίση που άρχισε από την Μέκκα του Καπιταλισμού εξελίσσεται σε εφιάλτη για τις χώρες της Δύσης. Για την Ελλάδα όμως, με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε, μπορεί να αποτελέσει μια μεγάλη ευκαιρία.

Η χρεωκοπία των επιχειρήσεων μπορεί να γίνει η καταστροφή της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας. Η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει στην απαλλαγή από το ρουσφέτι, την διαφθορά και την υπανάπτυξη ως τρόπου διακυβέρνησης. Η καταστροφή των νοικοκυριών μπορεί να αναζωογονήσει την ελληνική κοινωνία και να την απαλλάξει από τα υφιστάμενα ιδεολογικό - πολιτικά ταμπού. Η αναρχία στους δρόμους, οι συγκρούσεις και η κατασυκοφάντηση των υφιστάμενων κρατικών δομών μπορεί να είναι η αφορμή για να λειτουργήσει το καθαρτήριο για όλους μας.

Οτιδήποτε μπορεί να αμφισβητήσει τον καθωσπρεπισμό και την αυτοκτονική αυταρέσκεια του πολιτικού και οικονομικού μας συστήματος μπορεί να βοηθήσει προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής συγκρότησης μιας σύγχρονης χώρας με κοσμοπολίτικη στρατηγική και εθνικό χαρακτήρα. Μιας χώρας που θα σέβεται τον εαυτό της και τους Πολίτες της.

Με την έννοια αυτή μπορεί και να χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους «εξεγερμένους» των Αθηνών. Αλλά και στην κυβέρνηση Καραμανλή που με την απραξία της και την ανικανότητά της βοηθά αποφασιστικά στο να τεθεί η οριστική ταφόπλακα της μεταπολίτευσης.

Πρέπει όμως όλοι να αντιληφθούμε ότι οι απαιτούμενες δομικές αλλαγές δεν μπορούν να συναποφασισθούν πολιτικά και θεσμικά. Γιατί τέτοιες διαδικασίες δεν υφίστανται. Απαιτείται μια νέα ηγεσία, στην διαμόρφωση της οποίας μπορούμε να συμβάλουμε όλοι μας.

(ΜΤ και FacrorX)