Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Δικαιώνονται οριστικά μέσω Ιταλίας τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο. Το Εφετείο της Φλωρεντίας εξέδωσε και επίσημα χθες την ιστορική του απόφαση, η οποία επιτρέπει στους συγγενείς των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου να αποζημιωθούν ύστερα από 64 χρόνια για το έγκλημα πολέμου των ναζιστικών στρατευμάτων τον Ιούνιο του 1944.
Η χρηματική τους ικανοποίηση, μετά την άρνηση του γερμανικού κράτους να ανταποκριθεί και να εκτελέσει την απόφαση, μπορεί πλέον να γίνει μέσω της αναγκαστικής εκποίησης ιδιωτικών ακινήτων του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία. Ομως η εξέλιξη αυτή αναμένεται να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας, Γερμανίας και Ιταλίας, γύρω από το ακανθώδες αυτό ζήτημα.
Το συνολικό ποσό της αποζημίωσης για τους περίπου 200 συγγενείς ανέρχεται, μαζί με τους τόκους, στα 35 εκατομμ. ευρώ. Οι συγγενείς δικαιώθηκαν στην Ελλάδα από το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς το 1997. Ομως ο Αρειος Πάγος και το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) δεν επέτρεψαν την εκτέλεση της απόφασης σε βάρος του γερμανικού Δημοσίου, κρίνοντας ότι τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής απολάμβαναν ετεροδικίας και επομένως δεν μπορούσαν να δικαστούν στην Ελλάδα!
Η ιταλική Δικαιοσύνη, ωστόσο, στάθηκε περισσότερο γενναία. Με τη χθεσινή της απόφαση του Εφετείου Φλωρεντίας (1849/2008) απορρίφθηκε η προσφυγή του γερμανικού Δημοσίου κατά άλλης απόφασης δικαστηρίου της Φλωρεντίας που επέτρεπε στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου την εκτέλεση της ελληνικής απόφασης επί ιταλικού εδάφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ιταλοί δικαστές απέρριψαν και την παρέμβαση της ιταλικής κυβέρνησης υπέρ του γερμανικού Δημοσίου.
Τη μάχη της δικαίωσης είχε μεταφέρει στην Ιταλία ο δικηγόρος των θυμάτων, ο αείμνηστος Ι. Σταμούλης, αφού η ελληνική κυβέρνηση είχε αρνηθεί διά του υπουργού Δικαιοσύνης Φ. Πετσάλνικου, το 2001, να δώσει την άδεια που απαιτεί ο νόμος ώστε να εκποιηθούν ακίνητα αλλοδαπού Δημοσίου στην Ελλάδα.
Τον δικαστικό αγώνα συνέχισε η κόρη του, Κέλλυ Σταμούλη, η οποία δήλωσε ότι είναι «απαράδεκτο οι Ελληνες πολίτες να δικαιώνονται από τις ιταλικές δικαστικές αρχές, αφού η ελληνική πολιτεία αρνείται να δώσει την άδεια προκειμένου να εκτελεστεί εδώ η απόφαση».
Κατά της εκτέλεσης της απόφασης και στην Ιταλία είχε ταχθεί και η ιταλική κυβέρνηση, η οποία όμως δεν είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί, καθώς εκεί δεν απαιτείται άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης.
Το γερμανικό κράτος αρνείται πεισματικά να ικανοποιήσει τους αιτούντες. Ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Γενς Πλέτνερ, ανακοίνωσε μάλιστα πρόσφατα ότι η Γερμανία θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ιταλίας με σκοπό να ακυρώσει αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων που επιδικάζουν πολεμικές αποζημιώσεις σε θύματα του Β'Παγκοσμίου Πολέμου.
Αφορμή είχε σταθεί απόφαση του Ανωτάτου Ιταλικού Δικαστηρίου, που επιδίκαζε αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ στη Γερμανία για σφαγή 200 αμάχων τον Ιούνιο του 1944 σε χωριό της Τοσκάνης. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε πρόκριμα και για την απόφαση του Εφετείου της Φλωρεντίας, με την οποία δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου.
Αντίθετα έχασαν οριστικά το «τρένο» της δικαστικής δικαίωσης, έστω από την ιταλική Δικαιοσύνη, οι συγγενείς θυμάτων σε άλλα ολοκαυτώματα, όπως αυτό των Καλαβρύτων. Και αυτό γιατί μετά τις αποφάσεις του ΑΕΔ, τα ελληνικά δικαστήρια απέρριψαν συλλήβδην τις δικές τους προσφυγές, με αποτέλεσμα να μη διαθέτουν δικαστική απόφαση που να τους δικαιώνει.*
Το συνολικό ποσό της αποζημίωσης για τους περίπου 200 συγγενείς ανέρχεται, μαζί με τους τόκους, στα 35 εκατομμ. ευρώ. Οι συγγενείς δικαιώθηκαν στην Ελλάδα από το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς το 1997. Ομως ο Αρειος Πάγος και το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) δεν επέτρεψαν την εκτέλεση της απόφασης σε βάρος του γερμανικού Δημοσίου, κρίνοντας ότι τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής απολάμβαναν ετεροδικίας και επομένως δεν μπορούσαν να δικαστούν στην Ελλάδα!
Η ιταλική Δικαιοσύνη, ωστόσο, στάθηκε περισσότερο γενναία. Με τη χθεσινή της απόφαση του Εφετείου Φλωρεντίας (1849/2008) απορρίφθηκε η προσφυγή του γερμανικού Δημοσίου κατά άλλης απόφασης δικαστηρίου της Φλωρεντίας που επέτρεπε στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου την εκτέλεση της ελληνικής απόφασης επί ιταλικού εδάφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ιταλοί δικαστές απέρριψαν και την παρέμβαση της ιταλικής κυβέρνησης υπέρ του γερμανικού Δημοσίου.
Τη μάχη της δικαίωσης είχε μεταφέρει στην Ιταλία ο δικηγόρος των θυμάτων, ο αείμνηστος Ι. Σταμούλης, αφού η ελληνική κυβέρνηση είχε αρνηθεί διά του υπουργού Δικαιοσύνης Φ. Πετσάλνικου, το 2001, να δώσει την άδεια που απαιτεί ο νόμος ώστε να εκποιηθούν ακίνητα αλλοδαπού Δημοσίου στην Ελλάδα.
Τον δικαστικό αγώνα συνέχισε η κόρη του, Κέλλυ Σταμούλη, η οποία δήλωσε ότι είναι «απαράδεκτο οι Ελληνες πολίτες να δικαιώνονται από τις ιταλικές δικαστικές αρχές, αφού η ελληνική πολιτεία αρνείται να δώσει την άδεια προκειμένου να εκτελεστεί εδώ η απόφαση».
Κατά της εκτέλεσης της απόφασης και στην Ιταλία είχε ταχθεί και η ιταλική κυβέρνηση, η οποία όμως δεν είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί, καθώς εκεί δεν απαιτείται άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης.
Το γερμανικό κράτος αρνείται πεισματικά να ικανοποιήσει τους αιτούντες. Ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Γενς Πλέτνερ, ανακοίνωσε μάλιστα πρόσφατα ότι η Γερμανία θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ιταλίας με σκοπό να ακυρώσει αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων που επιδικάζουν πολεμικές αποζημιώσεις σε θύματα του Β'Παγκοσμίου Πολέμου.
Αφορμή είχε σταθεί απόφαση του Ανωτάτου Ιταλικού Δικαστηρίου, που επιδίκαζε αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ στη Γερμανία για σφαγή 200 αμάχων τον Ιούνιο του 1944 σε χωριό της Τοσκάνης. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε πρόκριμα και για την απόφαση του Εφετείου της Φλωρεντίας, με την οποία δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου.
Αντίθετα έχασαν οριστικά το «τρένο» της δικαστικής δικαίωσης, έστω από την ιταλική Δικαιοσύνη, οι συγγενείς θυμάτων σε άλλα ολοκαυτώματα, όπως αυτό των Καλαβρύτων. Και αυτό γιατί μετά τις αποφάσεις του ΑΕΔ, τα ελληνικά δικαστήρια απέρριψαν συλλήβδην τις δικές τους προσφυγές, με αποτέλεσμα να μη διαθέτουν δικαστική απόφαση που να τους δικαιώνει.*
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/11/2008
Αναρτήσεις
