31.7.09

ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ.. ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Με την ενεργό συμμετοχή του στο κύκλωμα προστασίας νυχτερινών καταστημάτων της Πάτρας, που δρούσε στην γειτονική πόλη υπό την επίβλεψη του δολοφονηθέντα Α. Παΐζη, έκανε τα πρώτα του βήματα σπάζοντας κεφάλια και φροντίζοντας πάντα με αυτόν τον τρόπο να τηρείται η τάξη εντός των νυχτερινών μαγαζιών σε συνδυασμό με άλλες παράνομες δραστηριότητες.

Σύντομα όμως συνειδητοποίησε ότι ο κανόνας που θέλει τους εμπλεκόμενους σε αυτές τις δουλειές να καταλήγουν είτε στο χώμα είτε στην φυλακή είναι απαράβατος. Έτσι αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να δραστηριοποιηθεί ανεπιτυχώς επαγγελματικά σε άλλους τομείς σωρεύοντας χρέη τα οποία παραμένουν απλήρωτα μέχρι σήμερα.

Ύστερα από την ανεπιτυχή επαγγελματική του πορεία το επόμενο βήμα ήταν η ενασχόλησή του με τα κοινά και η εκλογή του ως δημοτικού συμβούλου στην 5η θέση. Μια επιτυχία που ξένισε τουλάχιστον αυτούς που γνώριζαν τις προηγούμενες επαγγελματικές ενασχολήσεις του.

Έτσι λοιπόν φτάσαμε στο σημείο ένας πρώην προστάτης νυχτερινών μαγαζιών να είναι ο επίσημος εκφραστής της πολιτιστικής ζωής του δήμου Αιγίου. Ευθύνες για την έκπτωση αξιών σε τόσο σημαντικό βαθμό εκτός από τον δήμαρχο Αιγίου του οποίου το συγκεκριμένο άτομο ήταν προσωπική επιλογή για την θέση του προέδρου της ΔΕΠΑΑ, φέρει και μερίδα δημοσιογράφων του τοπικού τύπου οι οποίοι αβασάνιστα προβάλλουν άτομα και δραστηριότητες χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τους το παρελθόν συγκεκριμένων προσώπων το οποίο είτε αγνοούν είτε σκόπιμα αποκρύπτουν.

Ακόμα μια ενδιαφέρουσα διάσταση του όλου θέματος αποτελεί η πληροφορία ότι σύντομα πρόκειται να διενεργηθεί έλεγχος στην ΔΕΠΑΑ ύστερα από καταγγελίες για έκδοση εικονικών τιμολογίων στην Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (πρώην ΣΔΟΕ).

Aigio.org

28.7.09

Ο φτερωτός γιατρός και τα φτερωτά ευρώ...

ΑΠΟ BHMAτοδότη

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Β. Παπαγεωργόπουλος θα βρίσκεται από σήμερα και ως αύριο στο Αίγιο προσκεκλημένος του συλλόγου «Ο Κολοκοτρώνης» . Δεν ξέρω αν υπάρχει στο Αίγιο σύλλογος «Καραγκιόζης», αλλά αν υπάρχει σίγουρα θα καλέσει με τη σειρά του τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης λόγω φυσικά της αυθεντικής αγάπης του για τη λαϊκή παράδοση και τα παραδοσιακά θεάματα. Ο Δήμος Αιγίου θα ανακηρύξει τον κ. Παπαγεωργόπουλο επίτιμο δημότη της πόλης για την προσφορά του στην πολιτική, στον αθλητισμό και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η εν λόγω ανακήρυξη μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για την αυτοεξορία του κ. Παπαγεωργόπουλου στο Αίγιο, κάτι που αρκετοί Θεσσαλονικείς θα εύχονταν, ανάμεσά τους και πρώην σύμμαχοι, συνεργάτες και ψηφοφόροι του. Ως γνωστόν η φασαρία γύρω από το σκάνδαλο υπεξαίρεσης ασφαλιστικών εισφορών ύψους 22 εκατ. ευρώ στον Δήμο Θεσσαλονίκης έχει κόψει τα φτερά (και όχι μόνο τα φτερά...) του φτερωτού γιατρού.

Ακόμα μια αναφορά για την εμπλοκή του δήμαρχου Θεσσαλονίκης σε σκάνδαλο υπεξαίρεσης 22 εκατομμυρίων ευρώ

Και εμείς εδώ τον βραβεύουμε.. Συγχαρητήρια κύριε Καραφωτια..Κάνετε ότι μπορείτε για να συνδέσετε το Αίγιο και όλους τους Αιγιώτες με αδιαφανείς και έκνομες καταστάσεις. Είστε πραγματικά αξιέπαινος για τις πρωτοβουλίες που λαμβάνετε ώστε να "διαφημίσετε" το Αίγιο πανελλαδικά

Aigio.org

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ ?

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τους τελευταίους μήνες την προσπάθεια που κάνει ακόμα ένας συμπολίτης ώστε να καταστήσει εαυτόν υπολογίσιμη δύναμη στο υπό διαμόρφωση προεκλογικό σκηνικό μέσω αρθρογραφίας σε τοπική εφημερίδα.

Φυσικά και είναι ωφέλιμο για όλους τους Αιγιώτες νέοι άνθρωποι όχι μόνο ηλικιακά αλλά και ιδεολογικά να αναμειγνύονται στο τοπικό πολιτικό σκηνικό συνεισφέροντας ιδέες και απόψεις. Με λύπη μας όμως παρατηρούμε ότι ακόμα ένας υποψήφιος σωτήρας προσπαθεί να προσεγγίσει τους Αιγιώτες προβάλλοντας ως μοναδικό προσόν του την κομματική ταυτότητα και τις σχέσεις του με τον κομματικό μηχανισμό της κυβερνώσας παράταξης. Πιθανόν ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος προχωρημένης ηλικίας και συντηρητικής ιδεολογίας να θεωρεί ότι αυτό είναι το ζητούμενο προκειμένου να επιλέξει δήμαρχο.

Ο υποψήφιος όμως που θα καταφέρει να κατέλθει ανεξάρτητος από κομματικές δεσμεύσεις και αγκυλώσεις δίνοντας ορθολογιστικές λύσεις σε προβλήματα που χρονίζουν θα είναι αυτός που θα συγκεντρώσει και την πλειοψηφία των πολιτών που έχουν βαρεθεί εδώ και δεκαετίες να ακούνε τα ίδια και τα ίδια. Ειδικότερα οι νέοι άνθρωποι (18-35) που απέχουν ολοκληρωτικά από την όποια διαδικασία εκλογής, είναι αυτοί που εάν κρίνουν ότι οι θέσεις που εκφράζονται μπορούν να έχουν άμεση και ουσιαστική εφαρμογή, θα κάνουν την διαφορά συμμετέχοντας ενεργά με τρόπους που είναι πρωτόγνωροι για την ελληνική πολιτική σκηνή.

Για να συμβούν βέβαια όλα αυτά θα πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος προσέγγισης του εκλογικού σώματος και ειδικότερα των νέων.

Με πληρωμένες καταχωρήσεις σε τοπικές εφημερίδες που λίγοι διαβάζουν και ουδείς λαμβάνει υπόψιν και δημόσιες σχέσεις που εξαντλούνται σε επίπεδο μητροπολίτη οδηγούμαστε πάλι σε μια στείρα αντιπαράθεση μεταξύ υποψηφίων που το μόνο που τους νοιάζει είναι η καρέκλα και ο μισθός.

Aigio.org

Κώστας Γαβράς: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται»

«Οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες» δηλώνει χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, αναφορικά με την απαίτηση της ορθόδοξης εκκλησίας να λογοκριθεί η 13 λεπτών ταινία του για το Νέο Μουσείο Ακρόπολης.

«Αιχμή του δόρατος» έχει σταθεί μία σηκηνή του βίντεο στην οποία εμφανίζονται ρασοφόροι να σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Η εν λόγω εικόνα συνοδεύεται από ένα ακουστικό μήνυμα που αναφέρει τα ακόλουθα ιστορικά στοιχεία: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο». Το ενημερωτικό φιλμ του αναγνωρισμένου σκηνοθέτη, προβάλλεται στον προθάλαμο της γυάλινης αίθουσας με τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Με επιστολή του στα ΜΜΕ ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς επισημαίνει:

«Σκοπός μου ήταν να δείξω - βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα - ότι η σταδιακή 'συρρίκνωση' του Παρθενώνα δεν πρέπει να αποδοθεί σε τυχόν φθορές μέσα στο χρόνο ή σε ενδεχόμενες αδυναμίες της κατασκευής του αλλά αντίθετα οφείλεται στον φανατισμό των ανθρώπων καθώς και στην βαρβαρότητα των διαδοχικών εισβολέων, χωρίς να ξεχνά κανείς τις ασύστολες λεηλασίες του λόρδου Eλγιν, πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας.

Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βανδάλους 'παλαιοχριστιανούς' να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα και αναπαραστάσεις ακολασίας. Φαίνεται ότι ο ελληνικός κλήρος ζήτησε στη Διοίκηση του Μουσείου της Ακρόπολης όπου προβάλλεται η ταινία να κόψει αυτή τη σκηνή.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες. Το πεδίο των λογοκριτών εμπλουτίσθηκε με ανώτερους δημοσίους λειτουργούς των οποίων το καθήκον είναι η προστασία της Δημοκρατίας. Οι νόμοι που προστατεύουν τα Πνευματικά Δικαιώματα των Δημιουργών ( Droits d'Auteur) απαγορεύουν ρητά οποιαδήποτε αλλαγή σε μία κινηματογραφική ταινία χωρίς τη συγκατάθεση του σκηνοθέτη».

Καταλήγοντας ο σκηνοθέτης σημειώνει:

«Θέλω να κάνω σαφές το εξής:ο κύριος σκοπός της ταινίας μου είναι να αποδειχθεί ότι ο λόρδος Eλγιν κατέστρεψε μέρος του ναού και έκλεψε τα αγάλματά του για κερδοσκοπικούς λόγους : ο αγοραστής - δηλαδή ο κλεπταποδόχος - ήταν το αγγλικό κράτος. Τα αγάλματα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του Παρθενώνα».

21.7.09

ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Ο επί τρεις συνεχόμενες τετραετίες δήμαρχος Συμπολιτείας Δημήτρης Καλογερόπουλος είναι γνωστός για τα συντριπτικά ποσοστά εκλογής του αλλά και για τα τα δεκάδες έργα καλλωπισμού του δήμου του ανάμεσα σε αυτά πλατείες, πεζοδρόμια, γήπεδα τένις ( 12,5 ευρώ η πρώτη ώρα), δενδροφύτευσεις, ασφαλτοστρώσεις κλπ.


Όλα τα παραπάνω έργα όμως δεν είναι δυνατόν να καλύψουν απολύτως αναγκαία έργα υποδομής τα οποία απουσιάζουν με ολέθριες συνέπειες για την ανάπτυξη της περιοχής. Μιας περιοχής που έχει όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις προσέλκυσης τουριστών και σε τελική ανάλυση καθιέρωσης της ως τουριστικό προορισμό υψηλών αξιώσεων.


Με την ανεύθυνη πολιτική στάση του νυν δήμαρχου η οποία όλα αυτά τα χρόνια στηρίζεται στην προσπάθεια τήρησης πολιτικών ισορροπιών θυσιάζοντας τα συμφέροντα μιας ολόκληρης περιοχής και των κατοίκων της στον βωμό μικροκομματικών εξυπηρετήσεων φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.


Η παντελής έλλειψη αποχετευτικού δικτύου από την περιοχή θα αποτελέσει μάλλον και την ταφόπλακα των όποιων αναπτυξιακών δυνατοτήτων απομένουν εάν κάποιος δεν πάρει δραστικές και άμεσες αποφάσεις. Δεκάδες κάτοικοι, παραθεριστές, περαστικοί από την περιοχή και επιχειρηματίες έγιναν μάρτυρες τις τελευταίες ημέρες ενός αποκρουστικού θεάματος.


Κηλίδες έκτασης μερικών δεκάδων τετραγωνικών μέτρων αποτελούμενων από βοθρολύματα προερχόμενα από τους βόθρους κατοικιών και κυρίως καταστημάτων, έκαναν την εμφάνιση τους μέρα μεσημέρι και σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές περιπτώσεις την ώρα που κολυμπούσαν στην θάλασσα οικογένειες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι και δεκάδες άλλος κόσμος.


Αποκλειστικά υπεύθυνος για αυτό το απερίγραπτο χάλι είναι ο δήμαρχος γιατί παρότι γνωρίζει την κατάσταση η οποία επικρατεί όχι μόνο σιωπά αλλά ούτε επεμβαίνει για να προστατέψει την δημόσια υγεία. Μέχρι που βγήκαν όλες οι ακαθαρσίες στην επιφάνεια και τώρα όλοι τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Ενδεικτικό της αδράνειας του δημάρχου είναι ότι ενώ έχει στα χέρια του έγγραφο το οποίο αναφέρει επακριβώς ποια καταστήματα και με τι συχνότητα εκκενώνουν τους βόθρους τους προφανώς από πολιτική υστεροβουλία δεν έχει επέμβει. Με άλλα λόγια αντι να εκτελέσει τα καθήκοντα του πετάει το μπαλάκι στους δημότες του από φόβο μήπως χάσει καμιά ψήφο.


Στο συγκεκριμένο έγγραφο αναφέρεται επιχειρηματίας που έχει χρησιμοποιήσει την υπηρεσία εκκένωσης βόθρων του δήμου 85 φορές, άλλος 45 και άλλος 55. Στον αντίποδα υπάρχει επιχείρηση στην Αβυθο που με δυναμικότητα εξυπηρέτησης χιλίων ατόμων καθημερινά δεν έχει χρησιμοποιήσει την υπηρεσία του δήμου ούτε μια φορά!!!!! Ύστερα από ρεπορτάζ που έκανε το Aigio.org με μεγάλη λύπη μας ανακαλύψαμε ότι ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας αδειάζει τον βόθρο της επιχείρησης συγκεκριμένες νυχτερινές ώρες μέσα στην θάλασσα. Εκεί όπου την επόμενη ημέρα θα πάμε όλοι μας για μπάνιο. Έτερος επιχειρηματίας που έχει χρησιμοποιήσει την υπηρεσία του δήμου 8 φορές αδειάζει τον βόθρο της επιχείρησής του σε παρακείμενο μισθωμένο οικόπεδο το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 100 μέτρων από τη παραλία.


Εσείς κύριε δήμαρχε Συμπολιτείας Δημήτριε Καλογερόπουλε δεν τα γνωρίζετε όλα αυτά η περιμένατε εμάς από το Αίγιο να σας τα γνωστοποιήσουμε?????


Φυσικά και τα γνωρίζετε αφού έχετε στα χέρια σας και το προαναφερόμενο έγγραφο αλλά η ανεπάρκεια σας, η πολιτική κουτοπονηρία και η μοναδική έννοια που έχετε να εξασφαλίσετε την πολιτική σας επιβίωση ύστερα και από την απόρριψη των συντρόφων σας για κάθοδο σας στο Αίγιο δεν σας αφήνουν να πράξετε τα δέοντα.


Κατά τα άλλα οι παραλίες του δήμου Συμπολιτείας που τυχαίνει να είναι από τις πιο ακατάλληλες με τα σημερινά δεδομένα παραχωρούνται παρανόμως στους ιδιώτες προς εκμετάλλευση με ένα από τα πιο ακριβά ενοίκια της Ελλάδας ανα τετραγωνικό που ανέρχεται στα 60 ευρώ.


Στο συγκεκριμένο μάλιστα ζήτημα ο δήμαρχος Συμπολιτείας επέδειξε ανευθυνότητα από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντα του καθώς ενώ είχε διαθέσιμα διακόσια εκατομμύρια δραχμές για την μελέτη και κατασκευή αποχετευτικού δικτύου άφησε τα κονδύλια να επιστραφούν στο κεντρικό λογιστήριο του Κράτους με το σκεπτικό ότι ο βιολογικός καθαρισμός Αιγίου είναι παράνομος αρα αργά η γρήγορα θα σταματούσε η λειτουργία του.


Έτσι κυρίες και κύριοι αντιλαμβάνεται ο κύριος Καλογερόπουλος την άσκηση των καθηκόντων του..Κρύβουμε τα σοβαρά προβλήματα κάτω από το χαλί και ωραιοποιούμε πράγματα και καταστάσεις με έργα βιτρίνας.


Τι θα γίνει όμως τώρα που τα σκατά βγήκαν στην επιφάνεια και κινδυνεύουμε να πνιγούμε;;


Aigio.org

16.7.09

Η ΔΡΑΣΗ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Προσπαθούν πάση θυσία και το συντομότερο δυνατόν να φιμώσουν τα μπλογκς. Είναι ολοφάνερο ότι η κριτική που τους ασκείται για τα κακώς κείμενα ενοχλεί. Αυτό που ενοχλεί ακόμα περισσότερο είναι η ανωνυμία διότι κανείς δεν μπορεί να εκβιάσει η να χρηματίσει μέσω διαφημίσεων κάποιον που δεν γνωρίζει. Οπότε η λύση της καταστολής είναι μονόδρομος.

Ο επικών διαστάσεων ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός αυτών που θα αποπειραθούν να νομοθετήσουν για τα μπλογκς τους εμποδίζει να συνειδητοποιήσουν ότι οποιαδήποτε είδους ρύθμιση, είναι ήδη ξεπερασμένη όχι μόνο πριν εφαρμοσθεί, αλλά πριν ακόμα γίνει γνωστό και το περιεχόμενό της. Είναι η φύση του μέσου τέτοια που επιτρέπει την εναλλαγή δικτύων μεταβίβασης της πληροφορίας εντός δευτερολέπτων, πράγμα που καθιστά ουσιαστικά ακατόρθωτη την οποιαδήποτε απόπειρα ελέγχου.

Πέρα από τις ανυπέρβλητες τεχνικές δυσκολίες μια τέτοια ρύθμιση θα εξαγριώσει χιλιάδες μπλογκερς ωθώντας τους σε κατά μέτωπο σύγκρουση με το σύστημα με ανυπολόγιστες συνέπειες. Μπορεί ακόμα να δούμε και κόμμα μπλογκερς ( γιατί όχι ) εάν λάβουμε υπόψιν το παράδειγμα της Σουηδίας όπου το Pirate Bay εισήλθε στην ευρωβουλή με ποσοστό άνω του 7%.

Πέρα από την κατάφωρη παραβίαση της νομιμότητας όχι μόνο σε εθνικό, ευρωπαϊκό αλλά και διεθνές επίπεδο οποιαδήποτε απόπειρα χειραγώγησης θα αποτελέσει θρυαλλίδα καταιγιστικών εξελίξεων.

Aigio.org

15.7.09

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ BLOGS

Γράφει ο Χ. Τσέκερης

(από το Βήμα)

Η εκρηκτική λειτουργική σύζευξη (ή «διακλάδωση») μεταξύ πληροφορίας και διαδικτυακής τεχνολογίας ενέχει κρίσιμες διαστάσεις καθημερινής κοινωνικής επανάστασης. Η τεράστια, ανεξάντλητη και αναπόδραστη δύναμη των «weblogs» ή «blogs» (ελληνιστί ιστολόγια) γονάτισε και...
συνέτριψε τη στατική, ομοιογενοποιητική και μονόδρομη λογική της τηλεόρασης και της τηλεοπτικής ενημέρωσης. Τα blogs δυνητικά αναταράσσουν τα λιμνάζοντα νερά της καθημερινότητας, αναστατώνουν, ετερογενοποιούν και αποσταθεροποιούν την κοινωνία, παράγοντας συνεχώς πολλαπλές «συνεργατικές αλήθειες» και μια «μεταβλητή κοινωνική γεωμετρία». Αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο κοινωνικό από τα ίδια τα blogs!
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρώπινης επικοινωνίας το «ακροατήριο» (audience) αυτονομείται, απομαζικοποιείται, εξατομικεύεται και κινητοποιείται-ενεργοποιείται, κατά τρόπο διαλογικό-διαδραστικό, γνήσια δημοκρατικό και ουσιαστικά συμμετοχικό. Τώρα πλέον πολλοί επικοινωνούν με πολλούς και όχι ένας με έναν (π.χ. τηλέφωνο), ή ένας με πολλούς (π.χ. ραδιόφωνο, τηλεόραση): «Το Ιnternet δεν είναι μεγάφωνο, είναι συζήτηση» (J.D. Lasica). Το κλασικό δίπολο πομπός- δέκτης καταργείται, εφόσον όλοι μας γινόμαστε πομποί και δέκτες ταυτoχρόνως, συμβάλλοντας συνειδητά ή ασύνειδα στη «διαιώνιση της συζήτησης» (Ηans-Georg Gadamer).

Τα blogs καταδεικνύουν και αποδεικνύουν στην πράξη ότι η κοινωνική δυναμική δεν θα πάψει ποτέ να μας εκπλήσσει, ευχάριστα ή δυσάρεστα ( τουλάχιστον έτσι μπορούμε πάντοτε να αποφεύγουμε τη μονοτονία και... να ελπίζουμε )! Η ηνιόχηση (δηλαδή, ο ολοκληρωτικός έλεγχος από τα πάνω ) της κοινωνικής δυναμικής, υπό τη μορφή λ.χ. μιας ορθολογιστικής «επιστημονικής κοινωνικής πολιτικής», φαντάζει απολύτως ανέφικτη. Η κοινωνική δυναμική ούτε ελέγχεται, ούτε υποτάσσεται, ούτε περιστέλλεται. Το παραδοσιακό «θετικιστικό» όραμα της γραφειοκρατικής «κοινωνικής μηχανικής» (κατά τον Αuguste Comte) είναι πέρα για πέρα άπιαστο, ανεδαφικό και ουτοπικό. Για να ακριβολογούμε, αποτελεί μια γιγαντιαία φενάκη.
Μετά τη ραγδαία ανάπτυξη και διείσδυση του ευρυζωνικού Ιnternet, οι κοινωνικές πραγματικότητες παράγονται διαρκώς με ταχύτατους ρυθμούς. Πιο συγκεκριμένα, με την αθόρυβη έλευση του λεγόμενου «κοινωνικού ιστού» («social web» ή «web 2.0») δημιουργείται ταχύτατα ένα εντελώς ρευστό και αποκεντρωμένο ή ά-κεντρο παγκόσμιο «δυνητικό σύστημα» (ένα αχανές και αδόμητο σύστημα αυτο-οργανούμενων, αυτο-ρυθμιζόμενων και αυτο-εξελισσόμενων δυνητικών κοινοτήτων), το οποίο ορθώνεται καθημερινά ενάντια στο αυταρχικό, μονολογικό, αυστηρά κεντροποιημένο σύστημα της τηλεόρασης και τα απρόσωπα «μαζικά» ακροατήριά της.

Θεωρητικά, μια επικοινωνιακή συνθήκη σύμφωνα με την οποία απλώς όλοι μιλούν με όλους συνεπάγεται την απόλυτη σταθερότητα του συστήματος και την προβλέψιμη περιοδική αναπαραγωγή της κοινωνικής τάξης (μια κατάσταση δηλαδή μονότονης, ανιαρής και βαρετής κοινωνικής ισορροπίας ). Στην πραγματικότητα όμως, εντός του κυβερνοχώρου πολλοί μιλούν με πολλούς (πέρα από προκαθορισμένα δίπολα), δημιουργώντας ακατάπαυστα τοπικότητες και, άρα, εγγενώς πολύπλοκες συνθήκες ριζικού μετασχηματισμού της κοινωνικής δομής (online και offline).

Φυσικά, μιλάμε εδώ για νέες εναλλακτικές δυνατότητες κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής, οι οποίες, ως εκ της φύσεώς τους, είναι μη γραμμικές και μη προβλέψιμες. Το σίγουρο είναι ότι το ταξίδι στην αχανή «χώρα του blogistan» θα συνεχίσει να μας γοητεύει, να μας συναρπάζει και να μας επιφυλάσσει σημαντικές εκπλήξεις, καινοτομίες και ανατροπές ( for better or for worse... )!

14.7.09

ΠΟΙΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ...

ΑΠΟ SWELL

Όχι εγώ, ο Χατζηνικόλαου. Τον είδα πριν λίγο στο Άλτερ. Εξαιρετικός, κι ακόμη παραπάνω. Δέχεται απειλές ο μαχητικός δημοσιογράφος, νότιας προέλευσης είπε χαρακτηριστικά. Προφανώς εξαιτίας του αποκαλυπτικού ρεπορτάζ που κάνει για τη μονή Τοπλού, σε συνέχειες. Πάμε για το τέταρτο επεισόδιο, εκτός κι αν προκύψει τίποτα δραματικό με τον Αμβρόσιο. Αλλά ο Νίκος Χατζηνικολάου δεν φοβάται.

Θα θρηνήσουμε ένα νεκρό στον αγώνα για το χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους; Με βεβαιότητα θα γνωρίζουμε την άλλη Δευτέρα αν συνέβη το μοιραίο. Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, θα πρόκειται για τον δεύτερο νεκρό. Ο πρώτος έπεσε πριν 22 χρόνια, και σε όποια μεριά κι αν είναι ο Χατζηνικολάου, αυτός βρίσκεται στην άλλη. Δεν επιδέχεται αμφισβήτηση αυτό.

Ο λόγος στον Δημήτρη Κουφοντίνα που τον δίνει στον (στην;) Α. Παναγιώτου που τον δίνει σε ένα τεύχος του περιοδικού Post του 1991 (ή 1990;).
«Ο Γιάννης Κουτσάκης δολοφονήθηκε το απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας του 1986 σε μία ενέδρα έξω από το χωριό Πόμπια. Έτσι έκλεισε μια μακρά περίοδος αμφισβήτησης και κόντρας των κατοίκων της περιοχής με τους αδελφούς Βαρδινογιάννη. Επειδή αυτή η κόντρα είναι παλιά, είναι απαραίτητη μια βασική ιστορική αναδρομή.

Μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή ανήκαν από τις αρχές του αιώνα στο τοπικό μοναστήρι της Οδηγήτριας. Πρόκειται για μια περιουσία που σχηματίστηκε από αγορές, από δωρεές και κυρίως από παραχωρήσεις αυτών των εκτάσεων στο μοναστήρι από τους ιδιοκτήτες τους, λόγω των προνομίων που είχαν τα μοναστήρια επί τουρκοκρατίας. Οι εκτάσεις αυτές είναι στην πλειοψηφία τους βοσκότοποι, έτσι το μοναστήρι τις νοίκιαζε ή τις παραχωρούσε δωρεάν σε βοσκούς για χρήση.

Το 1961 ο Νίκος Βαρδινογιάννης αγοράζει 4.400 στρέμματα, αλλά όχι από το μοναστήρι της Οδηγήτριας που είναι ο ιδιοκτήτης τους, τα αγοράζει από Σφακιανούς βοσκούς που τα χρησιμοποιούσαν και που δεν είχαν δικαιώματα αγοραπωλησίας. Η αγοραπωλησία γίνεται θέμα στην τότε Βουλή, αλλά κουκουλώνεται. Ένας άλλος γόνος της οικογένειας ο Παύλος Βαρδινογιάννης είναι Βουλευτής της Ένωσης Κέντρου.

Ήδη πριν επισημοποιηθεί η αγοραπωλησία χάνεται εντελώς περίεργα, κλέβεται δηλαδή από το μοναστήρι ο κώδικας της κτηματικής του περιουσίας, όπου είναι καταχωρημένες οι ιδιοκτησίες κι έτσι εξαφανίζεται το μοναδικό στοιχείο που αποδεικνύει την παρανομία. Παρόλα αυτά επανειλημμένα το θέμα έρχεται στη Βουλή και τα συμβόλαια της αγοράς καταγγέλλονται ως άκυρα.

Λίγο αργότερα οι Βαρδινογιάννηδες στήνουν την εταιρεία ΣΕΚΑ που αγοράζει γύρω στο 1965 μετά από εικονική δημοπρασία ένα βραχονήσι στο μπάσιμο του όρμου των Καλών Λιμένων, έναντι 75 χιλιάδων δραχμών. Βάζοντάς το υποθήκη, παίρνουν στη συνέχεια από την Αμερικανική Τράπεζα First National Bank δάνειο 36 εκατομμύρια δραχμές. Η εταιρεία ΣΕΚΑ δημιουργείται σαν εταιρεία ανεφοδιασμού πλοίων και πράγματι η θέση είναι στρατηγική για μια τέτοια επιχείρηση. Πρόκειται για τη νοτιότερη άκρη της Κρήτης και σταθμό ανεφοδιασμού για όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Οι Βαρδινογιάννηδες εγκαθιστούν στην αρχή δύο δεξαμενόπλοια που χρησιμοποιούνται σαν πλωτές δεξαμενές. Όμως το 1965 μια ξαφνική κακοκαιρία σπρώχνει το ένα στην ακτή όπου προσαράζει και καταστρέφεται. Κατόπιν αυτού αφού αγοράσουν τη βραχονησίδα στήνουν εκεί σταθερές δεξαμενές πετρελαίου και νερού.

Από τη στιγμή που οι Βαρδινογιάννηδες γίνονται νόμιμα ή παράνομα ιδιοκτήτες της περιοχής, αρχίζουν την εκστρατεία απομάκρυνσης των κατοίκων των Καλών Λιμένων από το χωριό τους, ώστε να εξασφαλίσουν τον ανάλογο έλεγχο της περιοχής. Οι χωρικοί, όπως και σε πολλά άλλα χωριά γύρω, έχουν ήδη μπει στην τροχιά της μετανάστευσης, κι έτσι οι Βαρδινογιάννηδες έναντι ευτελών ποσών αγοράζουν μερικά σπίτια.

Αλλά οι περισσότεροι δεν πουλάνε, και τότε αρχίζει η τρομοκρατία. Καταστροφές των σπιτιών, συστηματικές απειλές με όπλα, εκβιασμοί, ατέλειωτοι δικαστικοί αγώνες, είναι το ρεπερτόριο. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι κάτοικοι υποκύπτουν και η ΣΕΚΑ αγοράζει τα σπίτια τους και τα γκρεμίζει. Κάποιοι ελάχιστοι παραμένουν, αλλά έχουν απέναντί τους σε καθημερινή βάση απέναντι την τρομοκρατία των μπράβων του ΣΕΚΑ.

Έτσι, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ΄70 οι Βαρδινογιάννηδες έχουν κυριαρχήσει στην περιοχή. Όμως στις δημοτικές εκλογές του 1978 βγαίνει Κοινοτάρχης στην Κοινότητα Πηγαδάκια στην οποία υπάγονται και οι Καλοί Λιμένες ο Γιάννης Κουτσάκης. Νέος, γύρω στα 26, σοσιαλιστής, κάποια από τις εξαιρέσεις του ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης, που αποφασίζει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, πολύ απλά αρχίζει τον πόλεμο με τους μαφιόζους που έχουν λεηλατήσει την περιοχή.

Το πρώτο του μέλημα είναι να ανοίξει ο δρόμος από τα Πηγαδάκια στους Καλούς Λιμένες. Ο δρόμος αυτός είχε χαραχτεί το 1962 και ο απαλλοτριώσεις είχαν πληρωθεί ως το 1966. Όμως περνάει μέσα από την ιδιοκτησία της ΣΕΚΑ, που αν και έχει χρυσοπληρωθεί πουλώντας κάθε θάμνο για εκμεταλλεύσιμο δέντρο, εμποδίζει το άνοιγμα του δρόμου. Οι μπουλντόζες έχουν σταματήσει για χρόνια στα σύνορα της ΣΕΚΑ.

Από το 1981 και μετά ο Κουτσάκης νοιώθει πως ο γενικός πολιτικός συσχετισμός τον ευνοεί. Έτσι, προσπερνά τις απειλές της ΣΕΚΑ και τις προσπάθειες εξαγοράς του από το Σήφη Βαρδινογιάννη και αποτελειώνει το άνοιγμα του δρόμου. Παράλληλα αρχίζει η εγκατάσταση δικτύου νερού και ρεύματος με άπειρες δυσκολίες. Τη νύχτα οι μπράβοι της ΣΕΚΑ καταστρέφουν τους σωλήνες, την ημέρα με αυτοκίνητα εμποδίζουν τις μπουλντόζες.

Αλλά τα έργα έστω και με καθυστέρηση, προχωράνε. Είναι φανερό πως αυτά τα έργα ήταν από τα πιο απαραίτητα για να μπορέσουν οι παλιοί κάτοικοι των Καλών Λιμένων να ξαναεγκατασταθούν στο χωριό τους. Και πράγματι το ρεύμα της επιστροφής αρχίζει, προκαλώντας πανικό στα αφεντικά της ΣΕΚΑ.

Το χειμώνα του 1985 ένα καινούριο μέτωπο προστίθεται. Παλιοί και νέοι κάτοικοι, με τη βοήθεια του Κουτσάκη αρχίζουν να ξαναχτίζουν σπίτια στους Καλούς Λιμένες. Η ΣΕΚΑ καρφώνει τα αυθαίρετα. Οι μηνύσεις και οι έρευνες της Αστυνομίας πέφτουν βροχή. Ο Κουτσάκης αναλαμβάνει την υπεράσπιση των συγχωριανών του από κάθε πλευρά.

Οι Βαρδινογιάννηδες πιέζουν το Νομάρχη Ηρακλείου Λουκάκη να διατάξει την κατεδάφιση των αυθαιρέτων. Η απάντηση του Κουτσάκη είναι σαφής: "Το γκρέμισμα των αυθαιρέτων θα αρχίσει από το Ηράκλειο". Κι όσον αφορά τους Καλούς Λιμένες, να γκρεμίσουν πρώτα όλα τα αυθαίρετα της ΣΕΚΑ και μια βίλα των Βαρδινογιάννηδων και μετά τα σπίτια των κατοίκων, αλλιώς..

Σε μια συνάντηση διαλόγου στα γραφεία της ΣΕΚΑ οι μπράβοι και ο ίδιος ο διευθυντής της εταιρείας ξυλοκοπούν τον Κουτσάκη. Δεν πτοείται, το χειμώνα του 1985 μια BMW με τέσσερα άτομα προσπαθεί να του κλείσει το δρόμο και τον ρίχνει σε διπλανό γκρεμό, που ξεφεύγει.

Ο Κουτσάκης αποφασίζει να επισκεφθεί το Πάσχα του 1986 το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, στο οποίο υπάγεται διοικητικά το μοναστήρι της Οδηγήτριας. Θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι θα βρει εκεί αντίγραφα του κλεμμένου κώδικα κτηματικής περιουσίας του μοναστηριού, ώστε να αποδείξει την παρανομία της αγοράς του 1961.

Τη Δευτέρα 28 Απρίλη του 1986, Μεγάλη Δευτέρα, καθώς επιστρέφει με την οικογένειά του έξω από το χωριό Πόμπια, σε μια από τις πολλές στροφές του δρόμου, κάποιοι άγνωστοι έχουν ρίξει πέτρες στο δρόμο. Ο Κουτσάκης σταματάει το αυτοκίνητο και δέχεται τον πρώτο πυροβολισμό. Προσπαθεί να βγει για να πάρει το όπλο που έχει στο port baggage, ο γκάνγκστερ όμως πλησιάζει τον Κουτσάκη πυροβολώντας τον συνέχεια. Στα τρία μέτρα τον έχει αποτελειώσει.

Οι κάτοικοι, αλλά και ολόκληρη η Κρήτη μένουν εμβρόντητοι. Αντίθετα, οι Αστυνομικοί του χωριού αφήνουν ώρες να περάσουν μέχρι να αρχίσουν οι έρευνες για το δράση. Μάταιος κόπος. Όλοι οι κάτοικοι ξέρουν ποιοι είναι πίσω από τη δολοφονία του Κουτσάκη αλλά δεν είναι οι μόνοι. Το ίδιο βράδυ φτάνει ινκόγνιντο ισχυρή αστυνομική δύναμη με πολιτικά, που μαζί με τους μπράβους της ΣΕΚΑ αναλαμβάνουν την περιφρούρηση των εγκαταστάσεων.
Οι Βαρδινογιάννηδες φοβούνται και δεν κατεβαίνουν το καλοκαίρι στη βίλα τους. Επιπρόσθετα μια εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Κοινοτάρχη η ΣΕΚΑ βγάζει ανακοίνωση και υπόσχεται δέκα εκατομμύρια για την ανεύρεση του δολοφόνου. Φυσικά κρατάει τα λεφτά της.

Θεωρώντας πως η αντίσταση των κατοίκων έχει καμφθεί, η ΣΕΚΑ ξαναρχίζει τη λεηλασία της περιοχής. Ένα μήνα μετά τη δολοφονία, ετοιμάζεται να ξαναρχίσει τις γεωτρήσεις. Η αντίδραση των κατοίκων είναι ακαριαία, διακόσια πενήντα άτομα σταματάνε τη γεώτρηση και στις 12 Ιουνίου του 1986 κάνουν δυναμική συγκέντρωση στους Καλούς Λιμένες εναντίον της ΣΕΚΑ, καταλαμβάνουν μια αποθήκη της εταιρείας και πετάνε όλο το περιεχόμενό της στη θάλασσα.

Η κατάληψη κρατάει τρεις μέρες, την αντιμετώπισή της αναλαμβάνει η ανώτερη Αστυνομική Διοίκηση όλης της Κρήτης, οι ανακρίσεις φυσικά προχωρούν αλλά δεν βρίσκουν την άκρη. Παρόλα αυτά με επιστολή του σε δύο τοπικές εφημερίδες 30 Ιουλίου του 1986 ο Ανθυπαστυνόμος Ασφαλείας Ηρακλείου Χαριτάκης διαμαρτύρεται στον Πρωθυπουργό για "τις πολιτικές παρεμβάσεις στο έργο της Αστυνομίας που της δυσκολεύει την εξιχνίαση διαφόρων υποθέσεων".

Μεταξύ άλλων λέει: "Πρόσφατο παράδειγμα η ανθρωποκτονία εκ προθέσεως του Προέδρου των Πηγαδακίων, η εξιχνίαση του οποίου είναι ζήτημα ωρών. Η περιοχή βοά, λύστε τα χέρια της Αστυνομίας και κλείστε τα στόματα που παραπλανούν σκόπιμα δια του Τύπου και δια των ψιθύρων την κοινή γνώμη" (Μεσόγειος, 30 Ιουλίου 1986).

Οι συγγενείς του Κουτσάκη προτείνουν στους Εισαγγελείς τον Χαριτάκη σαν μάρτυρα. Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, εκτός από τυφλή είναι και κουφή. Ο Χαριτάκης μετατίθεται. Στις επόμενες κοινοτικές εκλογές οι κάτοικοι βγάζουν Κοινοτάρχη τον πατέρα του Κουτσάκη και αρχίζουν αμέσως οι ανώνυμες πλην έγγραφες απειλές «κάθαρμα θα πεθάνεις κι εσύ». Εν τω μεταξύ η ΣΕΚΑ αρχίζει να σέρνει ξανά τους κατοίκους των Καλών Λιμένων στα Δικαστήρια για καταπατητές. Οι κάτοικοι υπομένουν, υποφέρουν και σωπαίνουν, οι ρουφιάνοι είναι παντού».
Ειλικρινά, έτσι όπως το αμόλυσε ο Χατζηνικολάου λέω τώρα θα πει ότι στο επόμενο επεισόδιο θα αφήσει στην άκρη την Τοπλού και θα πιάσει με την Οδηγήτρια. Κι όποιος τολμάει ας τον εμποδίσει.

Όμως ωραία ιστορία, ε; Σενάριο για ελληνικό γουέστερν. Εννοώ πως προφανως και δεν μπορεί να αποτελέσει υλικό έρευνας. Δημσιογραφικής, εισαγγελικής, δεν ξέρω. Στην Ελλάδα, στην Ελλάδα μας, δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Μόνο στις αμερικάνικες ταινίες.

Την είχα συγκρατήσει την ιστορία από κάποιο δημοσίευμα του Ποντικιού της εποχής. Με το σχετικό γκούγκλισμα έπεσα τον Κουφοντίνα. Αλλά τη φωτογραφία του Κουτσάκη την πέτυχα στον Ελεύθερο Τύπο.

Ανοίγει ο φάκελος δολοφονίας κοινοτάρχη
Εν γνώσει του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά και της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. υπόθεση εκτέλεσης συμβολαίου θανάτου του 1986

Φοβερά πράγματα, κύριε και κυρία μου.

Ο Θεός επιδεικνύει αξεπέραστο σεναριογραφικό ταλέντο που ακόμα και ο πιο καμένος άθεος θα πιστέψει.

(γκουγκλικώς η είδηση για Σανιδά-Κουτσάκη υπάρχει μόνο στον Ε.Τ. go figure αλλά με το μαλακό γιατί συμβαίνουν και ατυχήματα)

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΕΤΡΗΣΗΣ

9 ΣΤΟΥΣ 10 ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΟΡΘΑ ΕΠΡΑΞΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΙΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΛΥΡΙΤΖΗ. ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΣΚΟΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΘΕΜΑ. ΑΥΤΟΙ ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΩ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΕΧΟΥΝ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟΨΗ.

12.7.09

Το μέλλον της δημοσιογραφίας

Του Stephen Dunbar-Johnson*

Το ερώτημα που απασχολεί όλο και περισσότερους τελευταία είναι αν τελικά θα καταφέρουν να επιβιώσουν οι εφημερίδες στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης, με δεδομένο μάλιστα ότι διερχόμαστε περίοδο οικονομικής ύφεσης. Είναι σαφές ότι ενώ άλλες επιχειρήσεις δοκιμάζονται από την κρίση, τα εκδοτικά συγκροτήματα έχουν να αντιμετωπίσουν και το επιπλέον πρόβλημα του Διαδικτύου. Πριν από λίγο καιρό μάλιστα, ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της UNESCO για θέματα εκπαίδευσης, Δρ. Πίτερ Σμιθ, είχε διερωτηθεί σε άρθρο του στους New York Times, με τίτλο «Το λάθος του Τιτανικού»: «Ποιο ήταν το βασικό πρόβλημα του Τιτανικού; Ο αλαζόνας καπετάνιος του; Το παγόβουνο; Οχι. Ακόμη και αν ο Τιτανικός είχε ολοκληρώσει το παρθενικό του ταξίδι, θα ήταν και πάλι καταδικασμένος. Το παγόβουνο, ο καπετάνιος και η τραγωδία απλώς μπέρδεψαν την κατάσταση και μας εμπόδισαν να δούμε το πραγματικό πρόβλημα, το οποίο δεν ήταν άλλο από το αεροπλάνο. Οι σπόροι για την εξαφάνιση των υπερωκεάνιων είχαν μπει μια δεκαετία νωρίτερα από το ναυάγιο, με τις πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις».

Μήπως συμβαίνει το ίδιο και με τις εφημερίδες; Μήπως το Ιντερνέτ και η ψηφιακή τεχνολογία έχουν ήδη σφραγίσει το πεπρωμένο τους, όπως το αεροπλάνο κατέστρεψε τις εταιρείες ποντοπόρων επιβατηγών πλοίων τον προηγούμενο αιώνα; Αν τα παραπάνω ερωτήματα αφορούν τη βιομηχανία διανομής ειδήσεων σε τυπωμένο χαρτί τότε η απάντηση είναι «πιθανότατα ναι, σε μερικά χρόνια».

Αν όμως αφορούν το περιεχόμενο των εφημερίδων, τότε η απάντηση είναι... Οχι, παρά τα όσα ισχυρίζονται κάποιοι δημοσιογράφοι που περνούν περισσότερες ώρες στη συγγραφή των επικήδειών τους, παρά στο να διερευνούν τις ευκαιρίες που προσφέρει η νέα τεχνολογία στα εκδοτικά συγκροτήματα. Επομένως, μολονότι το Διαδίκτυο δεν σήμανε το τέλος του κλάδου μας, σηματοδοτεί οπωσδήποτε ριζικές αλλαγής στους μηχανισμούς διανομής και παρουσίασης των ειδήσεων και του σχολιασμού της επικαιρότητας.

Επιπλέον, οι αλλαγές που φέρνει το Διαδίκτυο θα προκαλέσουν συγχωνεύσεις και εκκαθαρίσεις στη βιομηχανία του Τύπου και μόνο όσοι επιμείνουν με αποφασιστικότητα στην ποιότητα του περιεχομένου που προσφέρουν και στις ανάγκες του κοινού τους θα επιβιώσουν. Επιτρέψτε μου να επεκταθώ λίγο στο πρώτο σημείο. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν ήταν τόσο πολύτιμη η γνώση για τον κόσμο που μας περιβάλλει και ποτέ επίσης δεν ήταν τόσο δύσκολο να την αποκτήσεις.

Η πληθώρα μέσων ενημέρωσης και η ευρεία χρήση του Διαδικτύου, των κινητών τηλεφώνων και της τηλεόρασης σημαίνει ότι κάθε πόλεμος, φυσική καταστροφή ή σκάνδαλο μεταδίδεται αυτοστιγμεί σε όλον τον πλανήτη, 24 ώρες το 24ωρο. Ο αριθμός των πληροφοριών που μεταδίδονται όμως δημιουργεί έναν άνευ προηγουμένου θόρυβο. Είναι σαν να προσπαθείς να ακούσεις τι σου λέει κάποιος σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο, όπου όλοι μιλάνε ταυτόχρονα.

Για παράδειγμα, ήταν πράγματι εντυπωσιακό πώς μεταδόθηκαν τα πρόσφατα γεγονότα στο Ιράν μέσω του twitter και άλλων ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης. Πώς όμως μπορεί κανείς να ξεδιαλύνει την αλήθεια για το τι συνέβη μέσα σε αυτή τη βροχή πληροφοριών; Οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί θα καταφέρουν να πραγματοποιήσουν με επιτυχία το μεγάλο τους βήμα στην ψηφιακή εποχή μόνο αν επιμείνουν σε υψηλά επίπεδα ποιότητας.

Πρέπει να διερωτόμαστε συνεχώς πώς μπορούμε να συστηματοποιήσουμε και να διασαφηνίσουμε τη ροή ειδήσεων και ταυτόχρονα πώς να ικανοποιήσουμε την απαίτηση του κοινού μας για συνεχή πληροφόρηση. Τι θέλει λοιπόν το κοινό μας; Στην περίπτωση του δικού μου μέσου, το κοινό ζητά υψηλής ποιότητας ρεπορτάζ, διεθνείς ειδήσεις και αρθρογραφία που καλύπτει όλες τις οπτικές γωνίες — κι όλα αυτά δεμένα μαζί σε ένα συμπαγές προϊόν. Για μία επιχείρηση είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει πάντοτε να μελετά τι θέλουν οι πελάτες της. Κι όμως, πολλοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί πέφτουν στην παγίδα να θεωρούν τους πελάτες τους δεδομένους. Οι αναγνώστες μας είναι ιδιαίτερα απαιτητικοί. Θέλουν άμεσα τις απαραίτητες πληροφορίες για να μπορούν να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις σε κάθε τομέα της ζωής τους. Πιστεύω λοιπόν ότι οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί που θα προσφέρουν τη δυνατότητα στους αναγνώστες τους να νοηματοδοτήσουν τον περίπλοκο κόσμο που τους περιβάλλει με έγκυρα άρθρα και αναλύσεις, θα επιβιώσουν στην ψηφιακή εποχή.

Η ποιότητα όμως δεν αρκεί από μόνη της. Το δεύτερο πράγμα που θεωρώ απαραίτητο είναι να εκμεταλλευθούμε πλήρως τη νέα τεχνολογία. Ακόμη και σήμερα, η λέξη εφημερίδα φέρνει στο νου το χαρτί. Ωστόσο, αυτό που μας προσδιορίζει δεν είναι το χαρτί, αλλά το περιεχόμενό του. Η τεχνολογία λοιπόν μας δίνει νέες δυνατότητες για την πιο αποτελεσματική διανομή αυτού του περιεχομένου.

Εκτός από το χαρτί, το Διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα και τις ιστοσελίδες δικτύωσης, ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δώσουμε στις ηλεκτρονικές συσκευές ανάγνωσης, όπως είναι το Kindle. Υποψιάζομαι ότι το συγκεκριμένο μηχάνημα θα αντικατασταθεί από άλλα, πολύ πιο εξελιγμένα, στο μεσοπρόθεσμο μέλλον, που θα μοιάζουν με χαρτί, αλλά θα είναι συνεχώς on-line. Ηδη φαντάζομαι τη μέρα που οι εφημερίδες θα μοιράζουν δωρεάν τέτοιες συσκευές στους συνδρομητές τους. Με άλλα λόγια, οι εφημερίδες πρέπει να μετατραπούν σε διαδικτυακούς ειδησεογραφικούς οργανισμούς.

*Απόσπασμα από την ομιλία του κ. Dunbar-Johnson σε κοινή εκδήλωση Ελληνογαλλικού, Ελληνοβρετανικού και Ελληνοαμερικανικού επιμελητηρίων

7.7.09

ΛΥΡΙΤΖΗΣ ΤΕΛΟΣ..ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ

Είχαμε ενημερώσει τους αναγνώστες μας για την επικείμενη αποπομπή Λυριτζή από τις 19/5. Μια απόφαση που για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη και απαραίτητη. Ο τέως αντιδήμαρχος έθεσε ουσιαστικά εαυτόν εκτός δημοτικής αρχής από την στιγμή που υπερεκτιμωντας τις όποιες δυνατότητες του θεώρησε ότι είναι υπεράνω όλων φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να θεωρεί ότι αυτός ουσιαστικά είναι δήμαρχος.

Αλαζονεία, αμετροέπεια, άκρατος κομματισμός, αυταρχικές συμπεριφορές και πολιτικός αναλφαβητισμός ήταν ουσιαστικά τα κύρια χαρακτηριστικά της θητείας του. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προβάλει τα αυτονόητα όπως η καθαριότητα της πόλης ως μοναδικά επιτεύγματα από την στιγμή που τόνοι σκουπιδιών εξακολουθούν να συσσωρεύονται στην Τεμενη οδηγώντας κυριολεκτικά σε απόγνωση τους κατοίκους.

Θρασύς και αμετανόητος μέχρι το τέλος προσπαθεί να μετακυλίσει τις ευθύνες για την οργή όχι μόνο των Αιγιωτων αλλά και των συναγωνιστών του σε τρίτους. Κανένα ίχνος αυτοκριτικής..για όλα φταίνε οι άλλοι..είναι δυνατόν? Ευθύνες για την όλη κατάσταση φέρει και ο δήμαρχος ο οποίος έστω και την ύστατη στιγμή υπό το βάρος των εξελίξεων φρόντισε να τον αποπέμψει.

Ακόμα μια σοβαρή πτυχή της αποπομπής Λυριτζή αποτελεί η ύποπτη στάση της εφημερίδας Πρώτη της Αιγιάλειας η οποία στάθηκε αρωγός σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία του αντιδημάρχου κατά την διάρκεια της θητείας του προβάλλοντας συγκεκριμένες απόψεις και θέσεις. Το ίδιο κάνει και σήμερα προσπαθώντας να μας παρουσιάσει μια αγιογραφία Λυριτζή λες και οι Αιγιώτες ζουν σε άλλη πόλη.

Μιας και αναφερθήκαμε στην συγκεκριμένη εφημερίδα θα θέλαμε ο εκδότης της να μας επιβεβαιώσει η να μας διαψεύσει σχετικές φήμες που αναφέρονται στην ύπαρξη "πακέτων φιλοξενίας" των οποίων οι τιμές κυμαίνονται από 500 ευρώ μηνιαίως με μίνιμουμ χρέωση τους έξι μήνες. Η προβολή εξάλλου 5-6 προσώπων σε καθημερινή βάση αλλά και οι διαφημίσεις που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης σελίδας, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μάλλον για διαφημιστικό έντυπο πρόκειται και όχι εφημερίδα. Παρόλα αυτά αναμένουμε διευκρινήσεις επί του θέματος.

Ακόμα ένα χαρακτηριστικό της αντιδημαρχίας Λυριτζή ήταν η στάση του στο φλέγον ζήτημα της παραλίας Αιγίου όπου θέτοντας εαυτόν υπεράνω των νόμων θεωρεισαι σκόπιμο να εναντιωθεί σε οριστικές αποφάσεις αρμόδιων υπηρεσιών και οργάνων αλλά και στην βούληση του δημάρχου για πλήρη συμμόρφωση με τους νόμους του Κράτους.

Αλλά από άνθρωπο που δηλώνει σαν επάγγελμα το αξίωμα του αντιδήμαρχου όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς.

Επειδή κύριε Λυριτζή τις επόμενες ημέρες υποψιαζόμαστε ότι θα δώσετε πολλές συνεντεύξεις θα θέλαμε για να τελειώνουμε μια και καλή με το συγκεκριμένο θέμα και αυτοβούλως να ενημερώσετε όλους τους Αιγιώτες και ψηφοφόρους σας εάν κατά το παρελθόν έχετε καταδικαστεί για λαθρεμπόριο.

Πιστεύουμε ότι είναι μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία να ξεκαθαρίσετε μια και έξω την θέση σας ώστε όλοι οι Αιγιώτες να συμπεράνουν εάν πράγματι υπάρχει ηθικό ζήτημα είτε για εσάς είτε για τους διακινητες τέτοιων πληροφοριών.

Με χαρά το Aigio.org θα φιλοξενήσει την όποια απάντηση σας.

Aigio.org

4.7.09

Στο παγκόσμιο επικοινωνιακό τοπίο καταρρίψατε τα blogs;

Του Πασχου Mανδραβελη

Εάν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Σανιδάς χρησιμοποιούσε υπολογιστή προφανώς δεν θα επαναλάμβανε τον αείμνηστο Δημήτρη Μαρούδα, ο οποίος στις τεχνολογικές προκλήσεις της εποχής του είχε απαντήσει με το αφοπλιστικό: «θα καταρρίψουμε τους δορυφόρους». Ή έστω μπορούσε να ρωτήσει συναδέλφους του δικαστικούς, οι οποίοι κατά καιρούς επιχείρησαν να άρουν την ανωνυμία κάποιων blogs και βρέθηκαν μπροστά στον αδιαπέραστο τοίχο της αμερικανικής νομοθεσίας. Η αμερικανική νομοθεσία, κατά παράδοξο για τα ελληνικά ήθη, προστατεύει την ελευθερία του λόγου, ακόμη και αν αυτός είναι ανώνυμος και «ζωηρός», ο λόγος δηλαδή που στην Ελλάδα θεωρείται υβριστικός.

Αρνούνται να μάθουν

Οι ελληνικές διωκτικές αρχές βρέθηκαν πολλές φορές στη νέα πραγματικότητα, αλλά απ’ ό,τι δείχνει η εγκύκλιος Σανιδά, αρνούνται να μάθουν. Πριν από τρία χρόνια ο γνωστός από τις τηλεπωλήσεις των βιβλίων του (κάποια αναφέρονται στην εξωγήινη προέλευση των Ελλήνων!) κ. Δημοσθένης Λιακόπουλος υπέβαλε μήνυση κατά αγνώστων οι οποίοι διακωμωδούσαν μέσω blogs τη δημόσια παρουσία του. Η πιο σκληρή (αλλά και πιο διασκεδαστική) σάτιρα γινόταν από το funel. blogspot. com. Η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος απευθύνθηκε στην «εκδότρια» εταιρεία του blog (δηλαδή σε εκείνη που το φιλοξενεί), ζητώντας να μάθει ποιος κάνει την σάτιρα για να προσωποποιηθεί η μήνυση.

Φυσικά οι Aμερικανοί αρνήθηκαν να αποκαλύψουν τα ίχνη του χρήστη και τελικά οι αρχές ξέσπασαν σε έναν άσχετο χρήστη, ο οποίος είχε μια χρήσιμη σε όλους υπηρεσία: ο επώνυμος υπολογιστής του κ. Αντώνη Τσιπρόπουλου αυτόματα αποδελτίωνε τα ελληνικά blogs, λειτουργούσε δηλαδή σαν τις πρωινές εκπομπές της τηλεόρασης που λένε τι γράφουν οι εφημερίδες. Δηλαδή στον κόσμο των ΜΜΕ θα ήταν σαν να διώκεται ο κ. Λυριτζής της ΝΕΤ, για κάτι που έγραψε η «Καθημερινή».

Ανόητο, αλλά και η γελοιότητα έχει πραγματικά αποτελέσματα. Η διακωμώδηση του κ. Λιακόπουλου παραμένει στο Διαδίκτυο -και γι’ αυτό, πρέπει εμείς όπως και οι Ιρανοί φοιτητές να ευχαριστούμε την φιλελεύθερη αμερικανική νομοθεσία- αλλά η υπηρεσία «blogme» κατέβασε ρολά και η υπόθεση του κ. Τσιπρόπουλου ακόμη δεν έχει εκδικασθεί σε πρώτο βαθμό. Κι όλα αυτά σε μια χώρα που ομνύει στην πληροφορική εποχή και βλέπει οικονομικές ευκαιρίες στο Διαδίκτυο.

Αδίκημα και συνεργασία

Στην περίπτωση όμως του blog «Press-gr» η ανωνυμία των συγγραφέων ήρθη επειδή η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος παρουσίασε ένα πραγματικό αδίκημα (ατεκμηρίωτο, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, κάτι που θα κάνει τους Αμερικανούς επιφυλακτικότερους σε ελληνικά αιτήματα), αυτό της εκβίασης του δημοσιογράφου κ. Βασίλη Χιώτη. Αποδεικνύεται όμως έτσι, ότι σε πραγματικά αδικήματα, ή έστω όσα παρουσιάζονται ως πραγματικά, δεν υπάρχει καμιά ασυλία στο Διαδίκτυο. Οι ξένες αρχές και οι αμερικανικές εταιρείες συνεργάζονται αρμονικά. Δυσαρμονία υπάρχει σε ζητήματα που υπάρχει διαφορά προσέγγισης, όπως είναι η ελευθεριότητα του λόγου. Στην Ελλάδα η σκληρή, ακόμη και χυδαία σάτιρα, επιτρέπεται μόνο σε celebrities τύπου Λάκη Λαζόπουλου. Οι Αμερικανοί την προστατεύουν για οποιονδήποτε.

Η γνωμοδότηση Σανιδά όμως καθαυτή θα παραμείνει ως μνημείο σύγχυσης μιας κοινωνίας και των θεσμικών της εκφράσεων που προσπαθούν να βρουν δρόμο στα νέα δεδομένα της παγκόσμιας επικοινωνίας και των νέων θεσμών που αυτά τα δεδομένα έκαναν αναγκαίους. Στη γνωμοδότηση μπλέκονται όλα: η παιδεραστία και η εξύβριση, οι ανεξάρτητες αρχές και τα τηλέφωνα, η Δικαιοσύνη και οι πάροχοι.

Αυτό δημιούργησε τα συνήθη ανακλαστικά στον κυβερνοχώρο: «Η μοναδική ασφάλεια του κ. Σανιδά απέναντι στη δυναμική του Διαδικτύου είναι η ακινησία», έγραψε σε blog ο ψευδώνυμος «SykoFantiS_Bastoyni». «Γιατί το κάνει αυτό; Για να φέρει και πάλι στο προσκήνιο τη βλακεία, τη κοινοτοπία, τη μετριότητα των κλασικών ΜΜΕ και να θέσει υπό διωγμόν την ευφυΐα, και την καινοτομία».

Ο πραγματικός στόχος

Αυτή είναι μάλλον η εύκολη εξήγηση. Διαβάζοντας τη γνωμάτευση φαίνεται ότι πρώτος στόχος του κ. Σανιδά δεν είναι τα blogs ούτε η ανωνυμία τους. Είναι οι ανεξάρτητες αρχές που θεσπίστηκαν ακριβώς, επειδή το νέο τοπίο των τηλεπικοινωνιών είναι πολύπλοκο και όλες οι δυτικές κοινωνίες αποφάσισαν να αναθέσουν την επιπλέον προστασία των δικαιωμάτων σε Ανεξάρτητες Αρχές. Αυτές συκοφαντήθηκαν από τα πρώτα βήματά τους, διότι αποκεντρώνουν την εξουσία. Και είναι ανθρώπινο: ουδείς θέλει κάποια ανεξάρτητη αρχή να μπαίνει στα πόδια του, όταν κάνει το θεάρεστο ή (ακόμη περισσότερο) όταν κάνει το λιγότερο θεάρεστο έργο του.

Για τον ευνουχισμό όμως των ανεξάρτητων αρχών χρειάζονται συνήθως κάποιες πραγματικές δυσλειτουργίες τους ή κάποιος φανταστικός μπαμπούλας. Ο σύγχρονος μπαμπούλας του Διαδικτύου, αυτός που γαργαλάει τα ΜΜΕ, τρομάζει τους πολίτες και αναφέρεται συχνά-πυκνά στη γνωμοδότηση Σανιδά, ακούει στο όνομα «παιδοφιλία». Εχουμε, όμως, το εξής παράδοξο: κάθε βδομάδα σχεδόν η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακοινώνει την εξάρθρωση ενός «κυκλώματος παιδοφίλων». Κι εδώ πρέπει να αναρωτηθούμε: έχει η Ελλάδα το υψηλότερο ποσοστό παιδοφιλίας στον κόσμο, ή την αποτελεσματικότερη (σ’ αυτόν τον τομέα τουλάχιστον) αστυνομία του Κόσμου; Και στις δύο περιπτώσεις πάντως το έργο των αρχών δεν παρεμποδίζεται ούτε από την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου ούτε από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Εκεί που πιθανώς είναι τα δύσκολα, για τη Δικαιοσύνη, είναι να ανακαλύψει ποιος έκανε αυτή την εκπληκτική σάτιρα για το φαινόμενο «ο καιρός γαρ εγγύς»...