16.8.10

15 Αυγούστου: H διαστροφή της παρθενίας είναι αρετή;

Αναφέρει η Αγ. Γραφή τη Μαρία ως αειπάρθενη;

 

Κύριε Ροΐδη,

Το ιερατείο έκλεψε από τους εθνικούς μύθους την ιδέα της συνεύρεσης κάποιας παρθένας ή και έγγαμης γυναίκας με το θεό για να γεννηθεί ο θεάνθρωπος. Ωραίες γυναίκες, όπως οι Σεμέλη, Τυρώ, Ελένη, Δανάη (στον πίνακα του Léon François Commere δέχεται την επίσκεψη του Δία με τη μορφή της χρυσής βροχής), ερωτοτροπούν με θεούς και γεννοβολάν ημίθεους. Αν όμως οι αρχαίοι μύθοι δεν τόλμησαν να τραβήξουν το σχοινί και να τις θεωρήσουν αειπάρθενες, οι μεταγενέστερες ορθόδοξες θεολογικές αναλύσεις το παρακάνουν με τη Μαρία, αναφερόμενες με νοσηρό ενδιαφέρον σε απόρρητες ανατομικές λεπτομέρειες που μόνο ο σύζυγος ή έστω ο μνήστωρ, μπορούν να γνωρίζουν: «Η παρθενία της Μαρίας δεν λειτούργησε μονάχα στη σύλληψη τού Υιού της, αλλά και στη γέννησή του. Η Μαρία όντως έτεκε, παραμείνασα παρθένος. Ο τόκος της δεν κατέλυσε τα σήμαντρα της παρθενίας της»
http://www.egolpion.com/F3BD9BDF.el.aspx
Προσωπικά θα ήθελα να γνωρίζω πιο ενδιαφέροντα πράγματα, όπως εάν το έμβρυο εκτελούσε τα θεϊκά του καθήκοντα από την κοιλιά της μητέρας του, αν έπληττε εκεί μέσα κι αν για το διάστημα της κύησης η Αγία Τριάς είχε γίνει Δυάς και έκανε υπερωρίες.
Απλή ανάγνωση του Ευαγγελίου δείχνει με αρκετή σαφήνεια πως οι 4 Ευαγγελιστές, αν και γενικά διαφοροποιούνται στις περισσότερες (θεόπνευστες) εξιστορήσεις τους, συμφωνούν και πουθενά δεν αναφέρουν πως η χωρική της Ναζαρέτ έμεινε μέχρι τέλους της ζωής της ανέραστη. Ευτυχώς γιατί σε αυτήν την περίπτωση ο ταλαίπωρος Ιωσήφ θα αναγκαζόταν να τσιλιμπουρδίζει δεξιά και αριστερά. Το υποκριτικό ιερατείο που ήθελε να χειραγωγήσει τον κοσμάκη εμπνέοντάς του ενοχές και φοβίες, μηχανεύτηκε την απάτη της παρθενικής αρετής. Έτσι κι αλλιώς με τη θέσπιση από τον άγιο φονιά Ιουστινιανό Α΄ της αγαμίας των επισκόπων, ο κλήρος έγινε καταφύγιο ανθρώπων που δεν τους άρεσε ιδιαίτερα η γυναίκα και είχαν κάθε συμφέρον να ιεροποιήσουν αυτήν τους την έφεση και να ενοχοποιήσουν τον έρωτα. Όλοι μας όμως ξέρουμε από προσωπική πείρα πόσο δυστυχεί ο άνθρωπος και πόσο ανισορροπεί όταν δεν έχει ερωτική ζωή και κάποιο σύντροφο. Είναι μια φυσική ανάγκη. Η ερωτική αποχή είναι διαστροφή που παράγει ψυχασθένειες χωρίς να ωφελεί κανέναν σε τίποτα. Οι φθονεροί καλόγεροι, θέλουν γύρω τους, αχυράνθρωπους που θα κρέμονται από τις καλογερίστικες αγυρτείες.
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος δεν αφήνει σοβαρό έδαφος για να στηριχτεί το ύποπτο αυτό δόγμα γι’ αυτό και οι Προτεστάντες που δεν δέχονται τη σαπουνόφουσκα της «Ιερής Παράδοσης» αλλά βασίζονται στο Ευαγγέλιο, απορρίπτουν την αειπαρθενία της Μαρίας.: ΜΑΤΘΑΙΟΣ Α΄ : 25 : «…και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν». Δηλαδή: «Δεν είχε μαζί της σχέσεις μέχρι την γέννηση του πρωτότοκου γιού της Χριστού». Προφανώς ο Ευαγγελιστής εννοεί πως μετά τη γέννηση του Χριστού είχε σχέσεις, αλλιώς θα έλεγε πως δεν συνευρέθηκαν ποτέ. Επίσης ονομάζει τον Ιησού όχι απλά γιό της, όχι μονάκριβο, αλλά πρωτότοκο, δηλαδή ακολούθησαν και άλλοι. Η πρωτοτοκία προϋποθέτει και επόμενες γέννες. Ο ίδιος φροντίζει να τις κατονομάσει. Το ίδιο κάνουν σε μια ασυνήθιστη ομοφωνία, για τους συνήθως διαφωνούντες μεταξύ τους θεόπνευστους Ευαγγελιστές, και οι Λουκάς και Μάρκος: «Ουχ ούτός εστίν ο του τέκτονος υιός, ουχί η μήτηρ αυτού λέγεται Μαρία και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας, και αι αδελφαί αυτού ουχί πάσαι προς ημάς εισί;» (Ματθαίος ιγ΄ 55 – 56, Μάρκος ς΄ 3. Λουκάς η΄ 19). Δεν ξέρω πόσες χιλιάδες, ίσως και εκατομμύρια κορίτσια καταστράφηκαν μένοντας παρθένες θλιβερά ναυάγια και καρικατούρες μιας ανήθικης Ηθικής, μιμούμενες τάχα τη χωριατοπούλα της Ναζαρέτ, που το πιθανότερο ήταν να το γλέντησε με τον καρπερό μαραγκό της.

 

Ποια είναι όμως η σχέση του κλήρου και ειδικά του άγαμου, με την παρθενία; Είναι προφανές πως το μυαλό των καλόγερων περιστρέφεται γύρω από το σεξ. Το «Ιερόν Πηδάλιον» τιμωρεί τα βδελυρά αμαρτήματα της «μαλακίας, αρσενοκοιτίας, μοιχείας, αιμομιξίας και πορνείας». Μην απορείτε με το λεξιλόγιο του ορθόδοξου Ταλμούδ. Είναι γνωστό πως η φρασεολογία των συνεδριάσεων της Ι. Συνόδου θα έκανε ακόμη και τον πάπα προστάτη άγιο των παιδεραστών, να κοκκινίσει από ντροπή.
Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης δίδει οδηγίες στον εξομολόγο να ρωτά τον υποψήφιο μοναχό κάτι που θα σκανδάλιζε ακόμη και τον Ντε Σαντ: «εάν ανθρωπίνη τις φύσις δια της οπισθίας οπής εισήλθεν και συνάμα ροήν εποιήσατο». Τέτοια πράγματα δεν τα ρωτάνε ούτε στις νεοφερμένες πόρνες του Μεταξουργείου. Ο επί Όθωνα Νομάρχης της Μεσσηνίας έγραφε για τον αγράμματο (τ.χασάπη) καλόγερο Παπουλάκο, που προωθείται για αγιοποίηση από τον αρχιμανδρίτη κ. Μουλατσιώτη (φωτ2. σε τολμηρή θεατρική πρεμιέρα με πνευματικό του τέκνο -Από το«Πρώτο Θέμα»): “δεν δίσταζε ο θεομπαίχτης να περιγράφει μπροστά σε γυναίκες, άντρες, παιδιά, με τον πιο ξεγυμνωμένο τρόπο, όλα τα ερωτικά βίτσια“. Ο ίδιος τον κατηγορεί για “απεραντολογία των πλέον βαναύσων και ανηκούστων αισχρολογιών, αναπτύξας…τα διάφορα είδη των αισχρών ασελγειών” (Δ.Φωτιάδη “Όθωνας”).
Φύσεις κοινωνικά απροσάρμοστες από αιτίες που ανάγονται στη σφαίρα της ψυχανάλυσης, οι περισσότεροι καλόγεροι, κρύφτηκαν σε κάποιο μοναστήρι όπου παρασιτοζωούν σε βάρος της κοινωνίας, ληστεύοντας ακόμη και τις λιμνοθάλασσες της πατρίδας μας με φιρμάνια και χρυσόβουλα ξένων τυράννων της, αυθεντικά ή πλαστογραφημένα, εξαπατώντας αφελείς υπουργούς και σεμνούς πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.. Η Ορθοδοξία και ο Καθολικισμός έχουν ενοχοποιήσει τις ερωτικές σχέσεις. Αργία μοναξιά και σεξουαλική καταπίεση όμως, μητέρες πάσης κακίας. Το ιερατείο χώνει τη μύτη του στις ξένες κρεβατοκάμαρες, ηδονίζεται να βάζει ηλίθιες γυναικούλες και ανισόρροπους άντρες να του εξομολογούνται κάθε ερωτική τους σκέψη ή πράξη την ίδια στιγμή που το ίδιο δρέπει κάθε διαστροφικό καρπό όταν του δίνεται η ευκαιρία να τον αγοράσει. Αρετή είναι η παρθενία για τους άλλους. Θα θυμάστε την πολύκροτη υπόθεση όπου η αδέκαστη ελληνική Δικαιοσύνη τιμώρησε αυστηρότατα την ψυχασθενή εξομολογούμενη έγγαμη φόνισσα του αρχιμανδρίτη την ώρα που έμπαινε από το ταπεινό του τζιπ, ο οποίος την εκμεταλλευόταν ως εραστής και οικονομικά. Η Εκκλησία χωρίς να κρατήσει προσχήματα, τον κήδεψε με τιμές, ξέροντας πως κανείς δεν θα της ζητήσει το λόγο. Ο ευσεβής αδελφός του ζητούσε εκδίκηση: «Ο αδελφός μου δεν ήταν αδερφή (όπως οι άλλοι;) ήταν άντρας…. Εγώ θέλω να σαπίσει στη φυλακή».
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=75&artid=90079&dt=03/08/1997
http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=2&la=1&artid=936559&catid=5
Η απαγόρευση της σεξουαλικής ζωής δημιουργεί ανισόρροπα δυστυχισμένα ανθρωπάκια που έχουν ανάγκη από αγράμματους γκουρού καλόγερους, οι οποίοι τους ποδηγετούν φτάνοντας μέχρι του σημείου να ασελγούν πάνω στα απελπισμένα κουτορνίθια. Ακόμη χειρότερα ο μέσος πιστός μετατρέπεται σε διπρόσωπο υποκριτή που ηθικολογεί δημόσια, ενώ κατατρύχεται από ανομολόγητες ερωτικές επιθυμίες. Ο φθόνος για όσους ικανοποιούν φυσιολογικά τα θεμιτά ερωτικά τους ένστικτα χωρίς να νοιάζονται για τα κουτσομπολιά, έρχεται να δηλητηριάσει με μίσος αυτές τις κακομοιριασμένες προσωπικότητες.
Απλή μελέτη του Τύπου αποδεικνύει πως καμία άλλη επαγγελματική τάξη δεν έχει τόσο διαδεδομένα στους κόλπους της διάφορα βίτσια με πρώτο και καλύτερο αυτό της παιδεραστίας, όσο το ιερατείο. Η ατιμωρησία μάλιστα των παιδεραστών και η προστασία που τους προσφέρουν ο πάπας και οι δεσποτάδες αποδεικνύουν την τεράστια εξάπλωση του κακουργήματος αυτού στους κόλπους των ρασοφόρων. Οι επίσκοποι και οι αρχιμανδρίτες βιώνουν μια τραγικά διχασμένη ζωή, κατηγορώντας στα φαρισαϊκά κηρύγματά τους τις πιο κρυφές και ισχυρές επιθυμίες τους, και εκτρεπόμενοι σε φιλαργυρία, φιλοδοξία, εγωισμό, εξουσιομανία, ως αντίδοτο στα ανικανοποίητα νυχτερινά τους όνειρά, όταν οι δαίμονες της σάρκας τους επισκέπτονται, όπως συμβαίνει στο Συναξάρι σχεδόν κάθε οσίου. Τώρα τι λογής παρθένοι είναι οι αλληλομισούμενοι, φιλόδοξοι εξουσιομανείς κοιλαράδες, φιλοχρήματοι και χρυσοστολισμένοι δεσποτάδες είναι φως φανάρι. Δηλαδή αυτοί που είναι βαρυμένοι με ολοφάνερα ανθρώπινα πάθη, συγκρατούνται στο πιο φυσιολογικό ανθρώπινο πάθος ή καλύτερα σε μια φυσιολογική ανάγκη; Προς τι; Ποιόν θα ωφελήσουν με τον τρόπο αυτό; Γιατί η μοναξιά και τα απωθημένα κάποιου επισκόπου είναι χρήσιμα στην κοινωνία; Διαβάζω στην «έγκυρη», του ευσεβούς Άρχοντα της Ορθοδοξίας και τ. διοικητή του Αγ.Όρους: «Μεταμεσονύκτια, «αποκαλυπτική» εκπομπή την περασμένη εβδομάδα προέβαλε το εξής σκαμπρόζικο θέμα: «Μητροπολίτης μού προσέφερε διαμέρισμα για να με κάνει δικό του». (Για όσους ενδιαφέρονται, ο καταγγέλλων ήταν ένας μεσόκοπος, διοπτροφόρος, φαλακρός και μουστακαλής κύριος, ο οποίος διετέλεσε οδηγός κάποιου ιεράρχη.). Αντιλαμβάνομαι, ως εκ τούτου, ότι οι διαδικασίες της διαδοχής στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών έχουν ήδη ξεκινήσει…». (ΒΗΜΑ, 2/12/2007 , σελ.: A72). Ποια είναι η δικαστική κατάληξη της υπόθεσης παρενόχλησης υφισταμένου ή συκοφαντικής δυσφήμησης του Ιεράρχη που βγήκε στη φόρα ως όπλο στη μάχη φατριών για την αρχιεπισκοπική διαδοχή; Άγνωστη κι αυτή όπως όλες σχεδόν οι σχετικές υποθέσεις του ιερατείου, που αφού στείλουν το κατάλληλο μήνυμα στην αντίπαλη εκκλησιαστική Μαφία, καλύπτονται μετά από πέπλο αιδήμονος σιωπής.
.
Υ.Γ. 1
Ο αρχιμανδρίτης κ. Μουλατσιώτης, διαψεύδει ως φωνομονδάζ, ένα σι-δι, μεταδοθέν υπό του κ. Σπ.Καρατζαφέρη, εις το οποίον (δήθεν) ακούεται συνομιλών με τον πανιερότατον μητροπολίτην Μάνης Παρθένιον (Π.Ε, τ.διάκονον πατριαρχείου Αλεξανδρείας,. τ. μοδέλον), να αποκαλεί (αίσχος!) τον ιερόν Καλλίνικον π…..και να δηλώνει πως οι μοναχοί του είναι όμορφοι!.
http://orthodoxos.wordpress.com/2009/09/14/apistefton/
Από Αιδώ!!!
http://www.freemonks.gr/index.php?page=news_info〈=1&id=66
Υ.Γ.2
«Αρχιμανδριτισμός ασθένεια της Εκκλησίας»
του Σταύρου Ζουμπουλάκη «(Κυρ. Καθημερινή- 27-02-2005):
«…..αρχιμανδρίτες, από αυτό το σώμα φιλόδοξων, αθεολόγητων, απαίδευτων, αυταρχικών και ψυχολογικά προβληματικών –ίνα μη τι χείρον είπωμεν– ανθρώπων. Όταν ένα χριστιανόπουλο, δεκαεφτά ή δεκαοχτώ χρόνων, θέλει να βάλει τα ράσα, όχι για να γίνει παπάς ή καλόγερος αλλά αρχιμανδρίτης, κάτι δεν πάει καλά εξαρχής με την ψυχική ισορροπία του. Οι αρχιμανδρίτες ξέρουν καλά ένα μόνο πράγμα, …. σε ποιον να προσκολληθούν, .. με ποιους να συνάψουν σχέσεις δοσοληψίας, οι οποίες, .. μπορεί να φτάσουν και πολύ μακριά…..»
http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/history/kathimerini_arximandritismos.htm

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Kάτι έχεις μπερδέψει φίλε μου...Δεν μας τα λες καλά...

Πού θες να καταλήξεις;

Ανώνυμος είπε...

Oι παρθενίες είναι εφεύρεση των π-απατράγων που οι ίδιοι κάνουνε τα απερίγραπτα

Ανώνυμος είπε...

Κοίταξε...προσωπικά δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο καθένας σπίτι του...δεν πα να κάνουνε όργια στα μοναστήρια...δεν δίνω δεκάρα.

Από κει και πέρα η "παρθενία" είναι θέμα σε όλες τις θρησκείες που γνωρίζω...πάρε για παράδειγμα το Ισλάμ...εκεί είναι και αυστηροί κιόλας...

Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει η δημοσίευση...

Το θέμα δεν είναι η παρθενία...ειδικά στα τοπικά ζητήματα...το θέμα είναι να βγαίνει ο Αμβρόσιος και να μιλάει για τις επενδύσεις και για την κατηγορία του νομού σε σχέση με το ΕΣΠΑ.

Αλλά τα 'χουμε ξαναπεί...ο άνθρωπος είναι businessman...χέστηκε για το ποίμνιο που δεν έχει να φάει. Και βέβαια δεν φταίει αυτός...φταίνε τα λαμόγια που τρώνε ότι κόκαλλο τους πετάει, οι γριούλες που του γράφουνε περιουσίες ολόκληρες, οι δικηγόροι που αναλαμβάνουν την υπόθεση, οι συμβολαιογράφοι ομοίως κτλ κτλ...

Είναι δυνατόν να μιλάμε για την παρθενία και λοιπές βλακείες ψευτο-θρησκευτικού τύπου όταν όλος ο μηχανισμός της εκκλησίας ήταν, είναι και θα είναι σάπιος;

Για μητροπολίτη δεν ψηφίζουμε...και ούτε πρόκειται όσο ζούμε...για δήμαρχο και νομάρχη όμως ναι.

Εγώ θα ψηφίσω Σήμαντρον...ωραίο το έχει φτιάξει ο δεσπότης-εργολάβος-κτλ κτλ...

Και ας μας πουν οι φίλοι μας από τα Εισόδια για την παρθενία...