31.1.10

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Στην πιο όμορφη πόλη του Κορινθιακού ,το Αίγιο, ζούσαν κάποτε έξυπνοι και  αξιοπρεπείς  άνθρωποι  με προβληματισμούς και ανησυχίες για τον τόπο τους .


Κατά καιρούς τους διοικούσαν άτομα με λιγότερες  ή περισσότερες ικανότητες  και όχι μόνο ( η ρεβάνς της Δεύτερης Κυριακής ήταν καθοριστικός παράγων) .


Ανάμεσα σε αυτούς που πέρασαν απο την Ανδρέου Λόντου  για να γίνουν κάδρο στον τοίχο  άφησε  τα ίχνη του (ούτε καν την υπογραφή του ) ο  τοσοδούλης  Απόστολος . 


Τόσο  μικρούλης  που δεν είχε ούτε φωνή να επιβληθεί  στην ομάδα του .Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να τους εμπνεύσει  η προσωπικότητα  και το όραμα του ανδρός . 


Κάθε μέρα που περνούσε  προσπαθούσε να αποδείξει πόσο ανίκανος ήταν και πόσο λάθος έκαναν όσοι τον στήριξαν . Τον  κέντρικό δρόμο της πόλης  τον έφτιαξε και τον χάλασε τρείς φορές  και ΄δρόμος δεν έγινε (παρήχθη έργο όμως) τα χιλιάδες ευρώπουλα έλειψαν και θα τα πληρώσετε εσείς καλά μου παιδάκια το 2050 .


Μια ανάπλαση ξεκίνησε στο μπαλκόνι του Κορινθιακού και δεν την αντεξαν ούτε τα δέντρα  (άρχισαν να ξαπλώνονται  απο τον βιασμό που υπέστησαν ) έμειναν τα απομεινάρια  να χλευάζουν τους φωστήρες  της δημ. αρχής. Ξήλωσαν  κάτι αποθήκες  στην παραλία  για να γίνει δήθεν ποδηλατοδρόμιο (πίστευαν πως θα έκανε την προπόνησή του  ο ΠΑΠ.-άλλωστε χρωστούσε την εκλογή του στα συντρόφια  του) . 


Αλλά το πιο τρομερό  και φοβερό επίτευγμα του τοσοδούλη  ήταν η αλλαγή ονοματοθεσίας .Κάποια νύχτα  (της νυχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει βέβαια) πήραν απόφαση να αλλάξουν το όνομα σε κάποιους δρόμους ,κεντρικούς και ιστορικούς βεβαίως .


Δεν θα κρίνω εγω βέβαια αν ο Σωτ.Λόντος ήταν τόσο μεγάλη ιστορική μορφή  ή αν προσέφερε στον τόπο του λιγότερο ή περισσότερο απο έναν δήμαρχο -τον Ν. ΚουνινΙωτη-ώστε να μετονομαστεί η οδός  ,εγω θα κρίνω  σαν πολίτης και δημότης  την  οργή και αγανάκτηση  των συμπολιτών που διαμένουν  στην συγκεκριμένη οδό .


Δεν τους ενημέρωσε κανένας δυο χρόνια τώρα  να τρέξουν (δεν είχαν καμία υποχρέωση ) να αλλάξουν  την δ/νση  σε όλα τους τα αποδεικτικά έγγραφα  σε τράπεζες και οργανισμούς, σε τιμολόγια ΔΕΚΟ  και  υπηρεσίες.


Ξύπνησαν  ένα πρωϊνό  και είδαν ανηρτημένες  τις νέες πινακίδες . Το ίδιο συνέβη και στην Διγελιωτίκων  και στην Κουλούρας και αλλού. 


Τι να πρωτοθυμηθεί  ο δημότης απο τα έργα και ημέρες  του  τοσοδούλη . 


Αλλά  τι να περιμένει κανείς απο μια τόσο μέτρια  δημοτική  ομάδα και μια τόσο μέτρια αντιπολίτευση  (δεν άκουσα  και δεν είδα καμία αντίδραση για τα έργα  και ημέρες αλλά ούτε και προτάσεις ).


Δεν πιστεύω οτι έχουμε ότι μας αξίζει .


Αξίζουμε σίγουρα τα καλλίτερα .


Το παραμύθι θα λέγεται στα παιδάκια του μέλλοντος προς αποφυγή αναλόγων λαθών και παραλείψεων . 


Επειδή   ΄ αρχή άνδρα δείκνυσι ΄ όσοι μνηστήρες  θέλουν  την καρδιά και το πορτοφόλι της Πηνελόπης (δημ. καρέκλας) θα πρέπει να προσέχουν απο εδώ και στο εξης  γιατί αρχισαν να ξυπνούν  οι ΄  ωραίοι  κοιμώμενοι   ΄της πόλης   και έρχεται και ο Καλλικράτης  τρομάρα μας . 


ΛΕΪΛΑΤΑ

Ακυρες οι πωλήσεις των ακινήτων απ' το Βατοπέδι

Από τον Ιούνιο του 2009 η ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με γνωμοδότηση χαρακτήριζε άκυρες όλες τις πράξεις με τις οποίες η Μονή Βατοπεδίου παραχώρησε τα επίμαχα ακίνητα που πήρε από τις ανταλλαγές.

Με την ίδια απόφαση χαρακτήριζε «αυθαίρετη» την κατοχή τους από τρίτους και παρότρυνε ευθέως το Δημόσιο να επιχειρήσει την ανάκτηση των ακινήτων με την έκδοση σχετικών πρωτοκόλλων.
Και όμως, επί τέσσερις μήνες πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έκανε καμία νομική κίνηση για να πάρει πίσω τα ακίνητα-φιλέτα που είχαν πωληθεί από τη μονή. Με κύριο θέμα το ολυμπιακό ακίνητο, που σύμφωνα με τη δικογραφία του Βατοπεδίου αγοράσθηκε από ιδιώτες έναντι του ποσού των 50 εκατ. ευρώ!

Ο τότε υπουργός Οικονομίας την ενεργοποίησε μια εργάσιμη ημέρα πριν από τις εκλογές, στις 2 Οκτωβρίου 2009.

Η «Κ.Ε.» αποκαλύπτει σήμερα σημεία της απόφασης-γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία μνημονεύθηκε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα, με την κυβέρνηση να δεσμεύεται ότι θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες...
Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας, «....ενδεδειγμένη οδός για την προάσπιση των συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου παρίσταται η άσκηση διεκδικητικών αγωγών κατά της Ιεράς Μονής και παντός τρίτου έλκοντος εξ αυτής δικαιώματα, λύση η οποία έγινε δεκτή επί παρομοίου ζητήματος με τη γνωμοδότηση 142/1977 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, καθώς και η προβολή των αξιώσεών του ενώπιον παντός δικαστικού βήματος...».

Στη συνέχεια εκτιμάται ότι τα πρωτόκολλα της διοικητικής αποβολής εκδίδονται ανεξαρτήτως του χρόνου που έχει περάσει από την κατάληψη των ακινήτων.
«Συνεπώς κανένα δεδομένο δεν εμπόδιζε, ούτε εμποδίζει το Δημόσιο να επιχειρήσει την ανάκτηση της κατοχής των ανωτέρω ακινήτων, με την έκδοση πρωτοκόλλων».
Στην απόφαση του Νομικού Συμβουλίου ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ως ένας από τους λόγους ακυρότητας αναδεικνύεται και η υπέρμετρη δυσαναλογία «παροχής και αντιπαροχής», όπως αναδεικνύεται από τα πρακτικά της Εξεταστικής στη Βουλή το 2009!
Καταγράφονται επίσης και τα ακίνητα που αντηλλάγησαν και που τελικά απέκτησε η μονή. Η απόφαση τα κατατάσσει σε τέσσερις κατηγορίες:

* Ακίνητα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, τα οποία η μονή δεν έχει μεταβιβάσει σε τρίτους, όπως της Ουρανούπολης, του Λαυρίου και του Γραμματικού.
* Ολυμπιακό ακίνητο Θρακομακεδόνων, το οποίο η μονή έχει μεταβιβάσει στη Noliden ltd, το οποίο δέχεται να το επιστρέψει εφόσον της καταβληθεί το ποσό των 41 εκατομμυρίων, που έχει δεσμευτεί από την επιτροπή καταπολέμησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες... Η εταιρεία έχει καταβάλει ως δωρεά και το ποσό των 9 εκατομμυρίων ευρώ...
**Εβδομήντα τρία οικόπεδα σε περιοχές της Θεσσαλονίκης, τα οποία διαχειριζόταν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τα οποία έχουν πωληθεί σε τρίτους ενώ κάποια οικοδομούνται.
**Δύο οικόπεδα (Ν. Ραιδεστός και Πανόραμα) στα οποία ανεγείρονται οικοδομές από εργολάβους με το σύστημα της αντιπαροχής.

Η απόφαση υποδεικνύει συγκεκριμένους τρόπους για να επανακτηθούν τα ακίνητα, κυρίως αυτά για τα οποία δεν συμφωνούν οι σημερινοί τους ιδιοκτήτες. Πρέπει, σύμφωνα με το κείμενο, «να διεκδικήσει δικαστικά το ελληνικό Δημόσιο τα ακίνητα προβάλλοντας το δικαίωμα κυριότητας των παραλιμνίων εκτάσεων της Βιστωνίδας, δεδομένου ότι η έλλειψη κυριότητας της μονής επ' αυτών συνεπάγεται ακυρότητα και των συμβάσεων πωλήσεων προς τρίτους.

»Να ζητήσει επίσης τη θέση των ακινήτων υπό καθεστώς μεσεγγυήσεων και να απαγορευθεί η έκδοση οικοδομικών αδειών και να ανακληθούν όσες έχουν ήδη εκδοθεί...». Προτείνει, τέλος, να απορριφθεί το αίτημα των ιδιωτών να τους επιστραφεί το τίμημα που κατέβαλαν.

29.1.10

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ REAL ESTATE MANAGER ΕΦΡΑΙΜ


Berlusconi vs. Google: Will Italy Censor YouTube?


Hot on the heels of the Google vs. China censorship dispute, a new front in the showdown between state power and Internet freedom is opening in Italy. Prime Minister Silvio Berlusconi's government is pushing through new measures that would give the state control over online video content and force anyone who regularly uploads videos to obtain a license from the Ministry of Communications. The move is seen as yet another challenge to Google — owner of YouTube — which says the new rules would in effect force Internet service providers to police their own content.

The new measures, which are unprecedented among Western democracies, are expected to get final Cabinet approval on Feb. 4 unless opposition parties are able to block them in court. For Berlusconi, this isn't so much an attempt at new media control as it is part of an old story line. The billionaire Prime Minister just happens to own the country's only major private television network, which critics say is a conflict of interest much more troubling for the country than any of his private dalliances or verbal faux pas.
 
(See pictures about Silvio Berlusconi and the politics of sex.)

Berlusconi's so-called mediocracy works in two ways. Critics claim that his Mediaset network slants its TV news coverage to favor Berlusconi's political fortunes. At the same time, his parliamentary allies are accused of using the levers of government to give a boost to the gran capo's business interests (which also include publishing, real estate and financial holdings beyond the core television company). Indeed, critics say that Mediaset has relied on favorable legislation in its recent efforts to undercut the Sky Italia satellite TV network set up by Berlusconi's rival, Rupert Murdoch.
 
(Read "Berlusconi vs. Murdoch: Italy's Real Reality TV.")

The new Internet restrictions, opponents say, are yet another attempt by Berlusconi's party to protect Mediaset's bottom line in the age of online video sharing. "This decree is an enormous gift to Mediaset," says Paolo Gentiloni, a former Communications Minister who is now the opposition's point man on media policy. "We suspect that this maneuver is aimed at slowing the growth of the web's video offerings by a government that has a personal interest in supporting private TV." Dario Denni, head of the Italian Association of Internet Providers, used this analogy to describe the new rule: "It's like assigning responsibility for what drivers do on the road to the highway-maintenance company."
 
(See TIME's tech buyer's guide of 2009.)

The law could affect individual bloggers and the owners of start-up websites that feature video content, though enforcement over such a wide array of people would be incredibly difficult. Like in China, the government's main target is Google, which is in an ongoing battle with Mediaset over copyright revenue for network programming that winds up on YouTube. The new rules would require Internet service providers to remove content the state deems is in violation of copyright law, or face a fine of up to $210,000. "We are concerned over the fact that Internet service providers, like YouTube, that simply make content available to the general public, are being bundled together with traditional television networks that actually manage content," Marco Pancini, Google's European affairs chief, told the newspaper La Stampa. "It amounts to destroying the entire Internet system."

Berlusconi's allies insist that they are simply responding to a 2007 European Union directive that requires individual countries to set up new media regulations. "The decree does not intend to censor the right to information online, nor to limit the possibility of expressing your ideas and opinions via blogs and social networks," Italy's Vice Minister of Communications, Paolo Romani, said in a statement.

But opponents say the video measure is just one of a series of moves by the government to target what it perceives as unfettered web activity. Prosecutors have leveled criminal charges against four Google executives because a video depicting an ugly episode of school bullying remained on YouTube for several hours in 2006 before it was removed. Interior Minister Roberto Maroni also asked Facebook to shut down two anti-Berlusconi fan pages in recent months — one entitled "Let's Kill Berlusconi" and another set up to praise the mentally ill man who attacked the Prime Minister in Milan in December. In addition, there have been other bills under both the Berlusconi coalition and the former center-left government aimed at regulating blogs and banning anonymity on the Web.
 
(See pictures of work and life at Google.)

Some say that Italy's ruling class is just struggling to keep pace with the Internet revolution. "Italy's political culture is far removed from new technology," says Luca Conti, 34, a blogger in the coastal city of Senigallia. "They're not even focused yet on how to control the Internet since they haven't even figured out how to use it to their advantage." Case in point: more than 100,000 people attended an anti-Berlusconi rally in Rome last month that was organized on Facebook, but the top opposition politicians snubbed the event. Conti says the country's leaders — left, right and center — are still focused solely on reaching the public via TV and newspapers. And unlike the Internet, the movers and shakers of the old media are some very familiar faces.

Χτίζει στην Πάτρα ο Καρούζος

 
Στεφανία Σούκη

H Carouzos Construction φαίνεται ότι είναι πίσω από τη σχεδιαζόμενη νέα εμπορική ανάπτυξη στην Πάτρα, όπου θα λειτουργήσει κατάστημα 5.000 τ.μ. η γερμανική αλυσίδα Media Markt.
H εταιρεία, με επικεφαλής τον κ. Ιωάννη Καρούζο, φέρεται να έχει έλθει ήδη σε συμφωνία για την έκταση των 25 στρεμμάτων 10 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα, απέναντι από την Carrefour.

Μάλιστα για τη συγκεκριμένη επένδυση έχει κατατεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και το θέμα αναμένεται να πάει προσεχώς στο Νομαρχιακό Συμβούλιο προκειμένου να συζητηθεί η σκοπιμότητα.

Στη συγκεκριμένη επένδυση αντιστέκεται σθεναρά ο Εμπορικός Σύλλογος της Πάτρας, ο οποίος σήμερα 28/1 συνεδριάζει εκτάκτως προκειμένου να υποβάλλει συγκεκριμένες προτάσεις για τη λειτουργία πολυκαταστημάτων και εμπορικών χώρων στην περιοχή της Πάτρας.

Στο Ρίο

Ο Εμπορικός Σύλλογος θέλει να προλάβει τις εξελίξεις και ως προς την έτερη μεγάλη επένδυση που σχεδιάζεται στην περιοχή, στους πρώην εργοταξιακούς χώρους της Γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου. Για το συγκεκριμένο έργο, όπως επεσήμανε πρίν από λίγες ημέρες ο κ. Κ. Φωτόπουλος, πρόεδρος της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου, είναι στη φάση της τελικής έγκρισης το ΣΧΟΑΠ, ήτοι το ολοκληρωμένο χωροταξικό και πολεοδομικό σχέδιο που θα προσδιορίζει τις προβλεπόμενες χρήσεις.

Ενδεικτικά πάντως, οι χρήσεις που προτείνονται για την εκτιμώμενη επένδυση των €45 εκατ. (πλέον ΦΠΑ) είναι εμπορικές και ψυχαγωγίας. Η επιφάνεια του ακινήτου ανέρχεται στα 223 στρέμματα, μετά δε την ολοκλήρωση της αναχάραξης του αιγιαλού και της παραλίας και τον εκ νέου προσδιορισμό της ζώνης λιμένος Αντιρρίου, η προβλεπόμενη προς εκμετάλλευση έκταση εκτιμάται ότι θα είναι εμβαδού περίπου 200 στρεμμάτων.

Η ΚΕΔ έχει προκρίνει το εν λόγω δημόσιο ακίνητο, στη λίστα των πιο ''ώριμων'' προς αξιοποίηση δημοσίων ακίνητων διαχειριζόμενων από την ίδια. Ο διαγωνισμός θα προκηρυχθεί σε δύο φάσεις, ενώ ο ιδιώτης επενδυτής θα αναλάβει τη μακροχρόνια μίσθωση για 50 χρόνια, με την υποχρέωση εκ μέρους του της χρηματοδότησης, κατασκευής και διαχείρισης των αναγκαίων εγκαταστάσεων.

28.1.10

Ερώτηση για τη Διαχείριση απορριμμάτων και την κατασκευή του πολύπαθου εργοστασίου στο Ν. Αχαΐας

ΕΡΩΤΗΣΗ 

ΠΡΟΣ: την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής αλλαγής

Ως γνωστό στο Νομό Αχαΐας έχουν δημιουργηθεί πρόσφατα δύο χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Ένας στη θέση Φλόκα του Δήμου Ωλενίας και ένας σε περιοχή του Δήμου Αιγείρας. Οι δυο αυτοί ΧΥΤΑ εξυπηρετούν τις ανάγκες της Δυτικής και της Ανατολικής Αχαΐας. Ο δήμος της Πάτρας εξυπηρετείται από το δικό του ΧΥΤΑ στη θέση Ξερόλακα. Ο χώρος όμως αυτός έχει κορεστεί και έχει ελάχιστο ακόμη χρόνο λειτουργίας.

Υπάρχουν όμως και Δήμοι όπως οι Δήμοι Αιγίου, Ερινεού, Συμπολιτείας, Καλαβρύτων, Παίων κ.τ.λ. που δεν εξυπηρετούνται από τους υπάρχοντες ΧΥΤΑ. Αποτέλεσμα τούτου είναι είτε να πληρώνουν τεράστια ποσά σε ιδιωτικές εταιρείες επιβαρύνοντας έτσι υπέρογκα τους δημότες τους είτε να ρίχνουν ανεξέλεγκτα τα σκουπίδια σε παράνομες χωματερές επιβαρύνοντας το περιβάλλον και δημιουργώντας κινδύνους για την επιβολή βαρύτατων προστίμων από την ΕΕ.

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αχαΐας πριν από αρκετό καιρό σε συνεργασία με τους Δήμους και την ΤΕΔΚ Αχαΐας αποφάσισαν, προετοίμασαν και διεκδίκησαν την κατασκευή σύγχρονου εργοστασίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων.

Το εργοστάσιο αυτό επρόκειτο να καλύψει όλους ανεξαιρέτως τους Δήμους της Αχαΐας και θα είχε χρηματοδότηση από πόρους του προγράμματος ΕΠΕΡ του Υπουργείου πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ και τώρα ΥΠΕΚΑ .

Το εργοστάσιο αυτό έχει εξαγγελθεί πολλές φορές και υπάρχουν πλήθος ανακοινώσεων τόσο από την πολιτική ηγεσία του πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ (κ. Σουφλιά κ.τ.λ.) καθώς και τους τοπικούς φορείς της Αχαΐας.

Όμως το έργο αυτό ταλαιπωρείται σε δαιδαλώδεις διαδικασίες και δεν φαίνεται να υλοποιείται σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ ο χρόνος εκτέλεσης των έργων του Γ’ ΚΠΣ, στο οποίο ήταν ενταγμένο το έργο αυτό, έχει τελειώσει.

Τελευταία εμφανίζονται πληροφορίες που αναφέρουν ότι τελικά σχεδιάζεται μικρότερο εργοστάσιο το οποίο δεν θα καλύπτει όλους τους Δήμους της Αχαΐας αλλά ορισμένους μόνο εξ’ αυτών και μάλιστα αυτούς που εξυπηρετούνται ήδη από ΧΥΤΑ.

Όλα αυτά δημιουργούν ανησυχία και εύλογα ερωτηματικά στην Αχαΐα που ταλαιπωρείται δυστυχώς ακόμα απο το θέμα των απορριμμάτων. Η κατάσταση δε αυτή, σε συνδυασμό με τον κορεσμό του ΧΥΤΑ της Πάτρας, θα γίνει ακόμη δυσκολότερη.

Κατόπιν αυτών ερωτάται η κυρία Υπουργός:

1. Σε πια φάση βρίσκεται το εργοστάσιο απορριμμάτων της Αχαΐας;
2. Ποιος είναι ο σχεδιασμός;
3. Θα καλύπτει όλο το Νομό Αχαΐας ή μέρος αυτού;
4. Το έργο αυτό είναι ενταγμένο σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και με ποιο προϋπολογισμό;
5. Πότε θα κατασκευαστεί το έργο αυτό και από πιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα θα καλυφθεί;
6. Γιατί καθυστερεί υπερβολικά η κατασκευή του έργου αυτού και ποιοι ευθύνονται γι’ αυτό;
7. Ποιες άλλες εφικτές λύσεις υπάρχουν για την επίλυση του σοβαρότατου προβλήματος των απορριμμάτων της Αχαΐας;
8. Τι πρέπει να κάνουν οι φορείς της Αχαΐας για την αντιμετώπιση του ζητήματος;

Ο Ερωτών

Κώστας Σπηλιόπουλος

Βουλευτής Ν. Αχαΐας

27.1.10

ΑΝΟΗΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ


Μιά βροχερή  και πολύ παγωμένη χειμωνιάτικη μέρα    {5  βαθμούς έγραφε το θερμόμετρο}  ,κάποιοι φωστήρες  ,απο αυτούς που θεωρούν ότι εργάζονται  πολύ σκληρά   (    τρείς ώρες την ημέρα   και τρείς μήνες τον  χρόνο  διακοπές )  αποφάσισαν  να πάνε  τα παιδιά περίπατο .


Περίπατο βεβαίως -βεβαίως   που αλλού  στις καφετέριες , στα internet -cafe,  στα μπιλιάρδα  και στους δρόμους της  πόλης . 


Θα μου πείτε  αυτό δεν κάνουν χρόνια τώρα  οι προστάτες της παιδείας  ;  Αφήνουν  ανεξέλεγκτους   τους μαθητές   ,μέχρι και στην γειτονική πρωτεύουσα  πηγαίνουν με  το λεωφορείο,  και επιστρέφουν στο σχολείο  να πάρουν απουσίες και τις σάκες τους (τι ανοησία θεέ μου ).


Σαν κοινωνία μπορούμε να κατανοήσουμε  κάτι απο όλα αυτά  γιατί κι εμείς κάποτε είμαστε μαθητές και θέλαμε να μην κάνουμε μάθημα ή να φύγουμε την τελευταία ώρα  αλλά να   πάμε περίπατο  με βροχή και χιονόνερο  είναι παγκόσμια πρωτοτυπία .


Το  Α΄ Ενιαίο Λύκειο Αιγίου  ,η διεύθυνση και οι καθηγητές  πρέπει να πάρουν  βραβείο  ανοησίας, ανευθυνότητας και βλακείας  .


Κάποτε το συγκεκριμένο Λύκειο ήταν παράδειγμα  προς μίμηση  και τώρα  έγινε προς αποφυγή . Κάθε άλλο  εκτος απο μάθημα γίνεται (ας είναι καλά  η παραπαιδεία και μάλιστα απο τους  ίδιους καθηγητές  -δεν ζούμε στο  Μαρακές  κάτι ξέρουμε όλοι ) .


Θεατρικά  δρώμενα  με εκδρομές,  ασρονομικά δρώμενα  με εκδρομές, παζάρι με εκδρομές  , περιβαλλοντικά  με εκδρομές , εορταστικά  με εκδρομές , ψυχαγωγικά  πάρτυ ,πίτες, χοροί  μήπως λέω  τα φορτώσαμε  στον κόκορα ;


Μήπως πρέπει να αφυπνιστούν  οι μακάριοι γονείς που πληρώνουν για τα βλαστάρια τους  και να πουν δυο φωνήεντα  στο  συγκεκριμένο σχολείο πριν είναι πολύ αργά για τα παιδιά  .


Ντροπή  κύριοι  , πληρώνεστε  να κάνετε  μάθημα  και πολύ πάνω απο ότι αξίζετε  (ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις  με Αιγυπτιακή παιδεία ) . 

ΛΕ"ΙΛΑΤΑ

26.1.10

Η χαμένη τιμή του αλήτη


Ο ορισμός του  αλήτη δεν είναι θέμα λεξικού. Μάλλον δεν είναι ούτε λέξεων. Είναι  αίσθηση. Εικόνα και υποψία. Φόβος και γοητεία. Είναι αυτό το μπερδεμένο πράγμα που σε κάνει να τραγουδάς αυτάρεσκα και αυτοκαταστροφικά «αλήτη σαν και μένανε δεν θα ξαναγαπήσεις» πάνω από ένα ποτήρι με αλκοόλ και λίγο αργότερα να σπας στο ξύλο αυτόν που τόλμησε να σε αποκαλέσει ό,τι και εσύ τον εαυτό σου, «αλήτη». Ο πιο όμορφος χαρακτηρισμός που έχω ακούσει για άντρα είναι «ευγενής αλήτης». Και δεν μπήκα στον κόπο της ερμηνείας. Απλώς μου άρεσε. Για τις κυρίες που θα μπουν στον πειρασμό να ανακαλύψουν πάνω μου όλες τις αντανακλάσεις μιας φαλλοκρατικής κοινωνίας που ενδεχομένως υποδηλώνουν το απωθημένο μου για μια κακή λειτουργία (όχι της κοινωνίας βέβαια) ,θα τους θυμίσω τη γοητεία που άσκησε η αλητεία στην παγκόσμια ιστορία των γυναικών.

Μπορείς να συναντήσεις  τις ωραιότερες γυναίκες στον κόσμο  δίπλα σε μαφιόζους, παράνομους, αντισυμβατικούς τύπους και ρέμπελους της κοινωνίας. Και επειδή δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί πως οι γυναίκες έχουν ένα είδος γονιδιακής ροπής προς τον μαζοχισμό, σίγουρα η αλητεία ασκεί μια κάποια γοητεία. Εν ολίγοις η Σούλα του Ριτζάι δεν είναι η εξαίρεση. Στα εφηβικά μου χρόνια θυμάμαι τα κορίτσια στο σχολείο που τσαλάκωναν την ερωτική μας αυτοπεποίθηση επιλέγοντας για συντρόφους τους αλητάμπουρες εξωσχολικούς. Αυτούς που κάπνιζαν, έπιναν, τράβαγαν χόρτο, ήταν δακτυλοδεικτούμενοι εν πάσι περιπτώσει απ την κοινωνία, αλλά είχαν το προνόμιο του αγγίγματος των δακτύλων των κοριτσιών. Ο Παπαχρόνης, παρότι δράκος, δολοφόνος γυναικών, συνεχίζει να δέχεται ερωτικές επιστολές από γυναίκες. Ακόμη δεν έχω καταλάβει αυτή την ερωτική έλξη της παραβατικότητας, και το χειρότερο, είναι πολύ αργά για να αρχίσω να κάνω ληστείες. 
Μια άποψη είναι  πως συμβιβασμένες νοικοκυρές, καταπιεσμένες  ερωμένες και αγανακτισμένες σύζυγοι, αναγνωρίσουν στο έγκλημα και  την αλητεία την κρυμμένη τεστοστερόνη που μπορεί να ανατρέψει τη ζωή τους. Τον άντρα που δεν φοβάται κυρίως να εκτεθεί και λιγότερο να πεθάνει. Αλλά αυτά ανήκουν στη σφαίρα των υποθέσεων ψυχολογικού τύπου. 


Η αλήθεια βέβαια είναι πως πίσω από τον χαρακτηρισμό της αλητείας, υπήρχαν πάντα προσπάθειες  για να ξεμπερδεύει η εξουσία  περισσότερο και λιγότερο κοινωνία ,με συμπεριφορές που ήταν απειλητικές και επικίνδυνες για την ίδια. Στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, οι μεγάλοι ρέμπελοι των βουνών που αντιδρούσαν στην οθωμανική εξουσία, χαρακτηρίστηκαν με αρνητικούς προσδιορισμούς. Κλέφτες και οι αρματολοί. Λίγο αργότερα, το σύγχρονο κράτος του Όθωνα, το οποίο αντί να λύσει προβλήματα έφερε στην Ελλάδα την βαυαρική κατοχή,έσπρωξε τους παλιούς αγωνιστές στα βουνά και τους έκανε «ληστές των Ορέων». Ο Νταβέλης, ο Γιαγκούλας, ο Κορκόντζελος, οι λήσταρχοι της ιστορίας (που γράφουν πάντα οι νικητές) ήταν οι Έλληνες Ρομπέν των δασών. Και (για να επανέλθουμε και στα προηγούμενα) με τα τυχερά τους στον θέμα γυναίκες πάντα. Αιώνες μετά, η ερωτική ιστορία του Νταβέλη με την Δούκισσα της Πλακεντίας έγινε τραγούδι από τον Κραουνάκη. 


Στις σπηλιές του Αφγανιστάν, στις ζούγκλες του Περού, στην έρημο του Λιβάνου ή του Ιράκ, υπάρχουν εκατομμύρια ρέμπελοι, αλήτες για την κυρίαρχη αντίληψη, που μετασχηματίζουν την κοινωνική τους ανησυχία σε μια ζωή διαφορετική από των άλλων. Και πάντα γίνεται προσπάθεια πριν από τα στρατιωτικά χτυπήματα, να δεχτούν αυτά της αξιακής υποτίμησης. «Αλήτες»...
Με τους αλήτες λοιπόν είχα πάντα μια ιδιαίτερη σχέση. Με όλες τις κατηγορίες και ανεξάρτητα από ερμηνείες. Έχω συναντήσει πολλούς  σε όλα τα μέρη του κόσμου. Θαυμάζω,χωρίς να δικαιολογώ πάντα,τους ανθρώπους που βρίσκουν μια χαραμάδα να ξεφεύγουν από την χτισμένη, στεγανοποιημένη πραγματικότητα. Αυτούς τους διαφορετικούς με προσωπικό κόστος. Αλλά με απωθεί η ράτσα των νεαοαλητών. Οι τζάμπα μάγκες. Οι αλήτες χωρίς προσωπικό κόστος. Παλιά τους έλεγαν κουτσαβάκια. 


Αυτούς που αλείφουν με κρέμες νυκτός την επιμελημένα  ατημέλητη εμφάνισή τους. Που καλλιεργούν  την αγριάδα τους σε θερμοκήπιο για  να γίνει ελκυστική φύση. Τις αρσενικές  πουτάνες, που η τεστοστερόνη τους είναι εργαλείο γνωριμιών.
Μου είναι απωθητική  η εικόνα του μεθοδευμένα ρέμπελου. Του αραχτού, του «δε με νοιάζει  τίποτα», του «εγώ μεγάλε στη ζωή  ό,τι κάτσει», του αλήτη για κάλυψη. Του τύπου που ονομάζει την  προσωπική του τεμπελιά και περιθωριοποίηση  «αντισυμβατική» στάση. Του τυπά που προσπαθεί να απενοχοποιηθεί από την προσωπική του αδυναμία και αναξιότητα και εφευρίσκει νόρμες και κριτήρια μαγκιάς για να τον συμπεριλαμβάνουν.


Σιχαίνομαι την  εικόνα του «αλήτη» που θεωρεί πως ότι κάνει το κάνει από  άποψη ενώ δεν έχει καμία  αφού ο καμένος από τα χημικά εγκέφαλος δεν παράγει απόψεις αλλά ψευδαισθήσεις. Με ανατριχιάζει η «αλητεία» του προσωπικού ευδαιμονισμού, που χτίζεται πάνω στην αδιαφορία και αυτοαποκαλείται γαμάτη στάση. Με τσαντίζουν οι αλήτες από πρόθεση και όχι οι αλήτες που έχουν προθέσεις. Οι αλήτες που έχουν δικαίωμα να σπάσουν, να προσβάλουν, να απαιτήσουν και να απολογηθούν σε όλους τους κανόνες που δημιουργούν για να αποδείξουν πως δεν έχουν κανόνες.
Ναι είμαι με τους αλήτες. Αλλά με τον Νταβέλη, τους αντάρτες, τον ξεχασμένο χίπη που ζει ακόμη στα Μάλια, και τον βιομήχανο που επέστρεψε στο χωριό του και παίζει πρέφα. Με τους αλήτες που συγκινούν τις γυναίκες και όχι με αυτούς που γίνονται αλήτες μπας και συγκινήσουν καμιά γυναίκα. 

Το φιάσκο του «αντισημιτισμού»

Σοβαρότατες πολιτικές διαστάσεις με εξαιρετικά ύποπτες και σκοτεινές πτυχές έχει πάρει πλέον η υπόθεση του διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, στις 5 και στις 17 Ιανουαρίου, με την αποκάλυψη των δραστών της επαίσχυντης πράξης. Εχει προκληθεί πολιτικός και διπλωματικός σάλος καθώς έγινε γνωστό ότι οι δράστες είναι... δύο Αμερικανοί από τη «διευκόλυνση» (δηλαδή τη βάση) των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανοί από τη βάση του ΝΑΤΟ εκεί και ένας Ελληνας, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της νατοϊκής βάσης! Οπως αποδεικνύεται από τις λήψεις καμερών επιτήρησης καταστημάτων που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με τη συναγωγή, δράστης του πρώτου εμπρησμού ήταν ο ένας από τους δύο Αμερικανούς με συνεργούς τούς υπόλοιπους τέσσερις, ενώ δράστης του δεύτερου εμπρησμού ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους δύο Βρετανούς (33 ετών, ενώ ο δεύτερος είναι 23) με τους υπόλοιπους να φυλάνε τσίλιες!

Οι δύο Αμερικανοί φυγαδεύτηκαν αμέσως στο εσωτερικό της βάσης τους και ενδεχομένως να έχουν ήδη μεταφερθεί εκτός Ελλάδας, ενώ κλιμάκιο της αμερικανικής πρεσβείας έσπευσε αμέσως στα Χανιά για να κουκουλώσει την υπόθεση και να υποβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την αναφορά στους Αμερικανούς δράστες από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Οι Αμερικανοί απαιτούν για τον σκοπό αυτόν τη συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία άλλωστε οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματα των δραστών. Εννοείται ότι η τοπική ΕΛ.ΑΣ. έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και το θέμα χειρίζεται απευθείας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λόγω του εκρηκτικού πολιτικού χαρακτήρα του θέματος.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους δύο Βρετανούς. Οι αρχικές πληροφορίες τούς φέρουν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, αλλά τα τελευταία 24ωρα καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως... εργαζόμενοι σε μπαρ (!) ώστε να υποβαθμιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι επικίνδυνες για το Λονδίνο πολιτικές διατάσεις του θέματος και φυσικά οι δικαιολογημένες αντίστοιχες υποψίες.

Το πιο διασκεδαστικό είναι ότι στην αναγνώριση των δραστών έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όπως μεταδίδεται από τα Χανιά, το κλιμάκιο της... ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ που βρίσκεται μόνιμα στην Κρήτη, το οποίο «εισέβαλε» στα γραφεία της ΕΛΑΣ στα Χανιά και απαίτησε από τους Ελληνες αστυνομικούς να μαζέψουν το οπτικό υλικό από όλες τις κάμερες των καταστημάτων, βάσει του οποίου όντως αποκαλύφθηκαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δράστες, μαζί με τον Ελληνα «τσιλιαδόρο» συνεργάτη τους. Προφανώς τώρα οι Ισραηλινοί πράκτορες θα τραβούν τα μαλλιά τους!
Η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών κατεξευτέλισε παράλληλα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των... Ελλήνων! Τι έχει άραγε η Ουάσιγκτον να πει τώρα που όλοι γνωρίζουν ότι δύο Αμερικανοί και όχι Ελληνες πολίτες συμμετείχαν στους εμπρησμούς, με τον έναν μάλιστα εξ αυτών να είναι και ο εμπρηστής την πρώτη φορά;

Παρόμοιο διασυρμό υπέστη και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η οποία την Πέμπτη δημοσίευσε ημισέλιδο κατάπτυστο άρθρο με τίτλο «Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας», για να καταγγείλει τον υποτιθέμενο αντισημιτισμό των Ελλήνων. «Η Ελλάδα υποφέρει από έλλειψη ηθικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ηγεσίας, που να καταγγέλλει την αισχύνη του αντισημιτισμού» έγραφε λάβρη η αμερικανική εφημερίδα, επαινώντας παράλληλα την «αξιοθαύμαστη εξαίρεση του πρώην συντηρητικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη»!

Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική εφημερίδα ορίζει ως δήθεν αντισημιτισμό... «τη συνηθισμένη τώρα σύγκριση του Ισραήλ με τους ναζί στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»! Αποδεικνύεται έτσι ότι όλος αυτός ο θόρυβος αποσκοπεί συν τοις άλλοις στο να πιέσει τα ελληνικά ΜΜΕ να σιωπούν μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττουν τα αιμοσταγή στρατεύματα του Ισραήλ σε βάρος αμάχων Παλαιστινίων. Μάταιος ο κόπος των Αμερικανών. Δεν θα το καταφέρουν.

ΥΠΟΨΙΕΣ
Προβοκάτσια ξένων υπηρεσιών;
Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ των δραστών εγείρει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί από τις βάσεις πυρπόλησαν δύο φορές τη συναγωγή λόγω προσωπικής πολιτικής εμπάθειας εναντίον των Εβραίων ή έδρασαν κατόπιν εντολών μυστικών υπηρεσιών των χωρών τους; Εχουμε να κάνουμε δηλαδή με τυχαίες πράξεις αντισημιτικού κρετινισμού τεσσάρων ανεγκέφαλων Αμερικανών και Βρετανών ή με πολιτική προβοκάτσια ξένων πρακτόρων με στόχο τη δυσφήμηση της Ελλάδας στον εβραϊκό κόσμο που κατέχει κορυφαίες θέσεις στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, σε μια φάση που η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και επομένως έχει ανάγκη τις ξένες τράπεζες;

ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ


Μόνο η Εθνική Τράπεζα καλύπτει το κόστος των κεφαλαίων της με τις αποδόσεις από παραδοσιακές τραπεζικές εργασίες, ενώ οι άλλες τρεις μεγάλες τράπεζες της χώρας θα βρίσκονταν ήδη στο κόκκινο, αν δεν είχαν εξασφαλίσει μεγάλα κέρδη από τις τοποθετήσεις τους σε ομόλογα.
Μια αρκετά «γκρίζα» εικόνα της πραγματικής κατάστασης των ελληνικών τραπεζών, πίσω από τις «λαμπερές» ανακοινώσεις για την κερδοφορία τους, αποκαλύπτουν οι εκθέσεις των ξένων οίκων. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη έκθεση της Unicredit, που τονίζει ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν σοβαρή υστέρηση στην ποιότητα των κερδών τους, καθώς σε μεγάλο ποσοστό αυτά προέρχονται από τα ομόλογα και δεν είναι επαναλαμβανόμενα:
-          Σε ποσοστό 40% κατά μέσο όρο τα κέρδη των μεγάλων τραπεζών προήλθαν κατά το γ’ τρίμηνο του έτους από τα ομόλογα. Αυτές οι τοποθετήσεις χρηματοδοτούνται κυρίως από τη φθηνή ρευστότητα της ΕΚΤ.
-          Χωρίς τα κέρδη από τα ομόλογα, μόνο η Εθνική Τράπεζα έχει αρκετές εισροές από τις βασικές τραπεζικές εργασίες για να καλύψει το κόστος των κεφαλαίων της!
-          Η ρευστότητα από την ΕΚΤ θα πρέπει να αναχρηματοδοτηθεί τους επόμενους μήνες με ακριβότερο χρήμα από ιδιωτικές πηγές. Σε αυτή την περίπτωση, τις σοβαρότερες απώλειες θα υποστεί η Τράπεζα Πειραιώς, καθώς υπολογίζεται ότι για κάθε 50 μονάδες βάσης ανόδου του κόστους χρηματοδότησης μπορεί να χάσει το 20% των εκτιμώμενων κερδών της για το 2010. Στην καλύτερη θέση, αντίθετα, είναι η Εθνική, που για κάθε 50 μ.β. πρόσθετου κόστους χρηματοδότησης θα χάνει το 2% των κερδών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Unicredit, οι μεγάλες ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη πολύ σημαντικά ανοίγματα στην ΕΚΤ, που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν και την αξία των χαρτοφυλακίων ομολόγων που διατηρούν. Η Εθνική έχει δανεισθεί 9,5 δις. ευρώ, με χαρτοφυλάκιο ομολόγων αξίας 18 δις. ευρώ και βρίσκεται στην καλύτερη θέση, ενώ και η Πειραιώς εμφανίζει  δανεισμό από την ΕΚΤ χαμηλότερο από την αξία των ομολόγων της (5 δις ευρώ, έναντι 6,2).
Μεγάλη στενότητα ρευστότητας φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν η Alpha και η Eurobank: η πρώτη έχει δανεισθεί 9 δις. ευρώ από την ΕΚΤ, με χαρτοφυλάκιο ομολόγων αξίας μόλις 3 δις. ευρώ, ενώ για την Eurobank τα αντίστοιχα ποσά είναι 6 και 5 δις. ευρώ.
Αυτό σημαίνει, όπως σημειώνει η Unicredit, ότι ήδη οι δύο τράπεζες έχουν φθάσει στο σημείο να χρηματοδοτούν τραπεζικές εργασίες με δανεισμό από την ΕΚΤ, αντί να περιορίζουν αυτό το δανεισμό για να χρηματοδοτούν τις σχετικά ασφαλέστερες τοποθετήσεις σε ομόλογα. Στην περίπτωση της Alpha, πάντως, αυτή η «ασυμμετρία» φαίνεται ότι εξηγείται εκ του γεγονότος, ότι η τράπεζα χρησιμοποιεί ρευστότητα της ΕΚΤ για να παρέχει διατραπεζικά δάνεια.
Σε σημείωμα που κυκλοφόρησε την Παρασκευή, ο οίκος Fitch επισημαίνει ότι η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών στη χρηματοδότηση της ΕΚΤ θα καταστήσει πιο δύσκολη την αναπροσαρμογή του χρηματοδοτικού μείγματος των ελληνικών τραπεζών.
«Οι ελληνικές τράπεζες, ιδίως αυτές με μεγαλύτερη εξάρτηση στη χρηματοδότηση της ΕΚΤ, αντιμετωπίζουν την πρόκληση να αντικαταστήσουν τη χρηματοδότηση αυτή με πιο παραδοσιακές πηγές χρηματοδότησης, όπως οι καταθέσεις των πελατών, εκδόσεις χρέους ή διατραπεζικά repos, αλλά και να βελτιώσουν την συνολική τους ρευστότητα», σχολιάζει η Fitch.
«Αδυναμία να το πράξουν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθοδικές πιέσεις στις αξιολογήσεις, επιπλεόν των υφιστάμενων θεμάτων όπως η επιδείνωση της ποιότητας των παγίων και η υποχώρηση της κερδοφορίας», τονίζει.

25.1.10

ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ 2009

90 ΤΡΙΣ - Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΠΟΥ ΣΤΑΛΘΗΚΑΝ ΤΟ 2009

247 ΔΙΣ - ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟ 2009

1.4 ΔΙΣ - Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΧΡΗΣΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2009

100 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ - ΑΡΙΘΜΟΣ ΧΡΗΣΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΑΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ 2008

81% - ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ SPAM

24% - ΑΥΞΗΣΗ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ SPAM ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ 2008

200 ΔΙΣ - ΑΡΙΘΜΟΣ SPAM ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

234 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ - ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ ΤΟ 2009

47 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ - ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΑΝ ΤΟ 2009

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ ΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


Aigio.org

24.1.10

Το ΠαΣοΚ φοβάται πάρα πολύ το διαδίκτυο


Τα πράγματα είναι απλά.

Το εθνομηδενιστικό ΠαΣοΚ φοβάται το αύριο. Το φοβάται πολύ.
Στην αρχή, οι «πράσινοι» μας πρήξανε με το διαδίκτυο, με τη συμμετοχική δημοκρατία, με τις «διαβουλεύσεις» που τους βγήκαν μπούμερανγκ.
Μέχρι που κατάλαβαν ότι στον κόσμο του internet, δεν φτουράνε, δεν είναι αγαπητοί. Κάποιοι μάλιστα, τους σιχαίνονται. Εκεί, στα ηλεκτρονικά υψίπεδα, κάποιος μπορεί να μιλήσει χωρίς φόβο, χωρίς αναστολές. Και να λέει αυτά που θέλει, χωρίς να εξαναγκάζεται σε κοσμιότητες ή ψεύτικα χαμόγελα και λοιπά φτιασιδώματα, ξεδιπλώνοντας τα όποια ταλέντα του.

Και άρχισε η ηλεκτρονική αντιπολίτευση, εκεί στο διαδίκτυο.
Σκληρή, ανελέητη, καυστική και αυθόρμητη, δημιουργώντας πονοκεφάλους .........
στην «πράσινη» εξουσία. Μια καλή εναλλακτική λύση το internet λοιπόν, δεδομένου ότι η ΝΔ στα συστημικά μέσα μαζικής επικοινωνίας δεν είναι αγαπητή και ό,τι και να λέει, φιμώνεται. Κάποιος κάπου, πρέπει και να αντιδρά, εκτός αν «αποφασίστηκε» η μετατροπή της χώρας μας σε ΕΣΣΔ.
Και άρχισε η καταστολή, με τη «συνδρομή» κρατικών υπηρεσιών που ελέγχονται από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και άλλων που θέλουν οι άνθρωποι (τους καταλαβαίνω απόλυτα) να έχουν τα νώτα τους καλυμμένα, γιατί έχουν υπόψη τους ότι αυτοί που κυβερνούν είναι αδίστακτοι.
Μη ζορίζεστε όμως: «έχει υπηρεσίες το ΠΑΣΟΚ μέσα στο Δημόσιο», άλλωστε… Δεν το έχω πει εγώ αυτό. Το είπαν αυτοί, χρόνια πριν και το αποδεικνύουν τώρα. Δεν χάνουν ευκαιρία. Πριν καλά-καλά κατατεθούν οι μηνύσεις, να και οι «υπηρεσίες».
Για το indymedia που ευθύνεται για κακουργηματικές πράξεις, τουμπεκί ψιλοκομμένο. Απόλυτη ασυλία για τα αγαπημένα και εξεγερμένα παιδιά της αριστεράς. Εκεί κάνει τζιζ… Πώς να μπουν άλλωστε οι διωκτικές στο Πολυτεχνείο;
Θα φωνάζει η αριστερά (που τώρα λουφάζει υποκριτικά μπροστά στην καταστολή που ασκείται στο διαδίκτυο) και οι εφημερίδες της, θα εξαπολύσουν μύδρους οι «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι από τα κανάλια και η εθνομηδενιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κάνει στο μεταξύ μια χαρά τη δουλειά της.
Προσπάθησε λοιπόν το εθνομηδενιστικό και ολοκληρωτικό στη θεώρησή του ΠΑΣΟΚ, να σταματήσει το αύριο, το ίδιο αύριο που ευαγγελίζεται (ή μάλλον, ευαγγελιζόταν).
Πως;
Με καταστολή, με «σεντράρισμα» προσωπικών δεδομένων (αλήθεια, αυτό δεν είναι παράνομο;) μέσω «προθύμων» και με αστείες στην κυριολεξία ποινικές διώξεις (που φυσικά, ενώπιον των δικαστών θα καταπέσουν, χωρίς όμως τότε να το μάθει κανείς, χορηγία των «προοδευτικών» και κατευθυνόμενων ΜΜΕ).
Επικαλούμενο νομοθεσίες, με «ψαρώματα» και με χειραγώγηση των υπηρεσιών. Ψέματα, προβοκάτσιες, συνεργασία με άτομα που περιφέρονται στην πιάτσα του λεγόμενου journalistic underworld (του δημοσιογραφικού υπόκοσμου, ναι υπάρχει και αυτός), έτοιμα για κάθε λογής εργολαβίες σπίλωσης, υπονόμευσης και διασποράς φημών, συνθέτουν το παζλ μιας κυβέρνησης, με τόσα πολλά ηθικά ανομήματα, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο. Σταλινισμός με τα όλα του. Αλήθεια, πόσο καιρό ακόμα θα τους αντέξουν οι πολίτες;

Νίκος Χιδίρογλου

90+1 μεγάλα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ (για να μην ξεχνάμε το αμαρτωλό παρελθόν του «κινήματος»)


1. Υπερχρέωση της χώρας και διόγκωση του δημόσιου χρέους στο 114%, όταν το 1981 το δημόσιο χρέος ήταν μόλις 29%, υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού και χωρίς κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Το 1985 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό και το 2001 έφτασε σε χρέος ρεκόρ 114% του ΑΕΠ.
2.Δάνεια, υπανάπτυξη, πληθωρισμός, την περίοδο 81-89: κατά την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ , το 1981, ήταν η πρώτη χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη με ρυθμό ανάπτυξης 3,1%, έναντι 0,8% που ήταν ο μέσος όρος των υπολοίπων κρατών-μελών! Παρά την εισροή των μεγαλύτερων οικονομικών πακέτων από τη σύσταση του ελληνικού κράτους και παρά τη θετική διεθνή συγκυρία(κυρίως της μείωση της τιμής του πετρελαίου):
-το ΑΕΠ κινήθηκε σε ρυθμούς αισθητά μικρότερους απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (μέσος όρος για την Ελλάδα 1,7%, για δε την ΕΟΚ 2,7%) …. για πρώτη φορά από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
-οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του Α.Ε.Π. από 30% το 1980 ανήλθαν στο 50% το 1990, αποτέλεσμα της πρωτοφανούς διεύρυνσης του Δημοσίου τομέα.
-ο πληθωρισμός υπερτετραπλασιάστηκε απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (πληθωρισμός για την Ελλάδα 18,2%, για δε την ΕΟΚ 4,5%).
-τα δάνεια της δεκαετίας του 80 δεν είχαν ξαναγίνει από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους.
-το εθνικό μας νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 30% σε 2 διαδοχικές υποτιμήσεις της τάξεως του 15% εκάστη, βάζοντας οριστική ταφόπλακα στο εθνικό εισόδημα και στην Ελληνική οικονομία! Κατά την πρώτη πασοκική περίοδο εφαρμόστηκε μια τριτικοσμική πολιτική, η οποία στήριζε την εγχώρια κατανάλωση στο δανεισμό και διόγκωνε το κράτος με τους άπλετα παρεχόμενους κοινοτικούς πόρους.
3. «Σκάνδαλο καλαμποκιού»: αφορά τη λαθραία εισαγωγή χιλιάδων τόνων γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από κρατική εταιρεία και την εξαγωγή του στη συνέχεια σε χώρες της Ευρώπης ως ελληνικό. Τα κέρδη από την «κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στα παραστατικά εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατομμύριο δρχ.!
4. Σκάνδαλο 1,5 δις εις βάρος της ΕΤΒΑ και δύο θυγατρικών ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο άγνωστες κυπριακές εταιρείες φαντάσματα, οι οποίες εμφανίζονταν χωρίς κεφάλαια και χωρίς μετόχους.
5. Το σκάνδαλο της αγροτικής ασφαλιστικής εταιρείας. Πέραν των παρανομιών που αποκαλύφθηκαν και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος, εξασφάλιζε, την δεύτερη τετραετία του Πασόκ, στα διευθυντικά της στελέχη, μισθούς από 25 έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο των προμηθειών….. ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αμείβονταν με μισθούς πείνας….
6. Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο υπουργικό συμβούλιο. Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Κώστας Ζώρας διώχθηκε για πλαστογραφία με σκοπό την παράνομη παράταση δύο νομικών συμβούλων της Τραπέζης της Ελλάδος.
7. «Υπόθεση Γιώργου Δρέγου» :ο πολυθεσίτης(ένας εκ των πολλών) δικηγόρος του Πασόκ. Ως νομικός σύμβουλος του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων απαίτησε «λάδωμα» 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του, στους σχεδιασμούς του Οργανισμού…..
8. ΠΡΟΜΕΤ 1:«ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ κατά τόνο ήταν 1500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία, υπερτιμολογώντας στα 2000 δολάρια τον τόνο.
9. ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική εταιρεία εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού τότε ποσού των 250 εκατομμυρίων δρχ., η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τους Έλληνες ξυλουργούς και τελικά σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας
10. Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ)
11. Αριστείδης Χρήστου. Ο χρυσοδάκτυλος της Εθνικής Τράπεζας που καταχράστηκε 147 εκατομμύρια δρχ. Στην υπόθεση εμπλέκονταν και η πρώην γραμματέας του Μένιου Κουτσόγιωργα.
12. Αθανάσιος Πόπωτας:ο φιλόδοξος εκδότης φιλοπασοκικών εφημερίδων, εκ των οποίων όλες αποδείχτηκαν βραχύβιες, τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης πέντε ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Εξαφανίστηκε για να μην εκτίσει την ποινή του. Ο Πόπωτας εκφράζει μια ολόκληρη «ρομαντική» νοοτροπία «πανελλήνιου σοσιαλισμού» της πρώτης τετραετίας. Αυτής του μικρομεσαίου «σοσιαλιστή» που ήταν υποταγμένος πλήρως στον λαϊκισμό του προέδρου και έβλεπε διέξοδο οικονομικής ανέλιξης μέσω της κομματικής υποταγής. Αργότερα ήρθαν τα εκδοτικά θηρία που ήθελαν τους πολιτικούς υποταγμένους στα δικά τους συμφέροντα.
13. Πυρκάλ 1: η Πυρκάλ πουλούσε στο Ιράκ 112$ την οβίδα και στον ελληνικό στρατό 201$ !
14. Πυρκάλ 2: η αγορά του άχρηστου ναυπηγείου πλαστικών σκαφών στο Λαύριο έναντι του ποσού των 370 εκατομ. δρχ.!
15. Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων από δύο υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που «έδωσε στον εαυτό του», των 500 εκατομμυρίων δρχ.
16. Μαυράκης 2:ο Μαυράκης βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα μετ η συμφωνία για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία, προκαλώντας ζημιά 120 εκατομμυρίων δρχ. στη ΔΕΗ, σύμφωνα και με το απαλλακτικό βούλευμα που αφορούσε την υπόθεση. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας».
17. ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε τους Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατομμυρίων δρχ. Χρησιμοποιήθηκαν δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των προϊόντων της ΚΥΔΕΠ με αποτέλεσμα να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι δύο αυτές εταιρείες εις βάρος του ελληνικού δημοσίου.
18. Μιχάλης Σταματελάτος. Ο υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της Λαϊκής Ιονικής τράπεζας που υπεξαίρεσε 230 εκατομμύρια δρχ. Θεωρείται ότι τμήμα του ποσού δόθηκε για τις προεκλογικές ανάγκες υποψήφιων βουλευτών του Πασόκ.
19. Σεφτελής. Διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ και μεγαλοστέλεχος του Πασόκ. Είχε κατηγορηθεί ότι ανεμίχθη σε πολλά σκάνδαλα και απάτες.
20. Τόμπρας:παρακολουθήσεις και καταγραφές συνομιλιών στα σκοτεινά υπόγεια του ΟΤΕ και της ΚΥΠ. Οι καταγραφές πωλούνταν στους «ενδιαφερόμενους» ή «στην Ομόνοια», με ό,τι αυτό συνεπάγεται ….. εξυπηρετήσεις, εκβιασμοί, πολιτική ανωμαλία κ.ά.
21. «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»: πριν την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ αλλά και μετά η στρατηγική του Πασόκ κινούνταν σε έντονο αντιεοκικό λαϊκισμό! Ήταν η μαγκιά της «σοσιαλιστικής φυλής»! Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή κοινότητα, το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την ψηφοφορία εκδηλώνοντας τη θορυβώδη αρνητική του στάση και κατά την προεκλογική περίοδο του 1981 κυρίαρχα συνθήματα ήταν «όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», "Έξω από την ΕΟΚ”,” η Ελλάδα στους Έλληνες", "ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων" και «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών»! Χαρακτηριστική θεωρείται η φράση του Α. Παπανδρέου: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Έτσι ενώ άλλες μεσογειακές χώρες που εντάχθηκαν την ίδια περίπου εποχή (Ισπανία, Πορτογαλία 1986) αξιοποίησαν στο έπακρο, την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, η Ελλάδα έμεινε πίσω παρά τα θετικά οικονομικά δεδομένα της ένταξης. Ο δε Σημίτης υπέγραφε σε άρθρα του ότι η "ΕΟΚ θα οδηγήσει σε νέα δικτατορία"! Φυσικά σε όλα αυτά τα βροντερά συνθήματα, το Πασόκ υπαναχώρησε υπό το βάρος των πραγματικών πολιτικών συνθηκών, κάτι που έγινε και στη συνθηματολογία των «βάσεων του θανάτου»!
22. Η «καμένη γη» γίνεται πραγματικότητα το καλοκαίρι του 1985: ο κ. Δ. Χαλικιάς, διοικητής τότε της Τράπεζας της Ελλάδος, διαπιστώνει ότι έχει στο ταμείο του μόνο 200.000 δολάρια και το ισοζύγιο πληρωμών κλείνει με έλλειμμα 3,5 δισ.! «Χρεοκοπούμε, Πρόεδρε!», αναγγέλλει στον Α. Παπανδρέου, ο οποίος υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να οδηγήσει τη χώρα σε «ακόμα καλύτερες μέρες», δηλαδή σκληρή λιτότητα, η οποία επονομάσθη από τον υπουργό οικονομίας Κώστα Σημίτη: "σταθεροποιητικό πρόγραμμα της οικονομίας"
23. «Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Το «σκάνδαλο Κοσκωτά» ήταν το σχέδιο για την οικονομική επικράτηση «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές επιλογές του Πασόκ. Ο πατερναλιστικός παρεμβατισμός σε όλο του το μεγαλείο. Ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργήθηκε πήρε υπό τον έλεγχό του όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, ανέλαβε δηλαδή τη χειραγώγηση του ελληνικού λαού και σε δεύτερη φάση απαιτούσε όλα τα κονδύλια του κράτους, διαφημιστικά πακέτα και τα δημόσια έργα. «Εκβίαζε» δηλαδή και την κοινή γνώμη και τα κόμματα. Το Πασόκ βοήθησε στην επικράτηση μιας νέας οικονομικής υπερεξουσίας που ναι μεν κινείται πολιτικά στο χώρο του δήθεν σοσιαλισμού, μετατράπηκε όμως σε ελεγκτή της πολιτικής ζωής του τόπου. Η νέα μεγαλοαστική τάξη, έσπασε μεν τους δεσμούς της με τη «Δεξιά», αντί όμως να περάσει στον ανταγωνισμό, στην πραγματική ιδιωτική πρωτοβουλία και στην παραγωγή έγινε κρατικοδίαιτη και απόλυτα εξαρτώμενη από τα κρατικά ταμεία. Ο Κοσκωτάς «κάηκε». Έγινε όμως το όχημα για την πλήρη επικράτηση των «νέων τζακιών», που εμφανίστηκαν αρχικά ως δυνάμεις αντικοσκωτικής «κάθαρσης» ενώ στην πραγματικότητα το βασικό τους κόλπο ήταν να μετατραπούν σε πανίσχυρους «πολιτικούς παράγοντες» του τόπου. Και το πέτυχαν….. [το «σκάνδαλο Κοσκωτά» περιέχει ένα μεγάλο πακέτο παράπλευρων σκανδάλων, φαινομενικά άσχετων μεταξύ τους].
24. Σκάνδαλο ΕΒΟ(Ελληνική Βιομηχανία Όπλων):ο Στάθης Γιώτας υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, παραιτούμενος, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες αναφορές που έστειλαν στον Κορυδαλλό τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ, Σταμάτη Καμπάνη (εκλήθη από τον Α. Παπανδρέου να έλθει από τον Καναδά και να αναλάβει εν λευκώ την ΕΒΟ, όπως υποστήριζε ο ίδιος) και τους συγκατηγορούμενούς του, Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για πράξεις και παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στη δεύτερη μηνυτήρια αναφορά γίνεται λόγος για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών φαντασμάτων. Περιέργως εμπλέκεται και εδώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας.
25. ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ως απόρροια των «συνδικαλιστικών κεκτημένων»: ας δούμε το παράδειγμα της Αχαΐας. Ενώ ο νομός αποβιομηχανιζόταν ταχύτατα τα ποσοστά του κινήματος ανέβαιναν! Όταν π.χ., η PIRELLI αποφάσισε να απολύσει 200 από τους 1000 εργαζόμενους που απασχολούσε, επενέβησαν αποφασιστικά οι «εργατοπατέρες» του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ και απαίτησαν την παραμονή όλων των εργατών στις θέσεις τους ή την απόλυση όλων. Φυσικά η Pirelli τους απέλυσε όλους και έφυγε από την Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ εν συνεχεία ανέλαβε και διόρισε τους περισσότερους απολυμένους στο δημόσιο τομέα. Αντιλαμβανόμενοι όλα αυτά οι υπόλοιποι εργάτες προσπαθούσαν να κλείσουν και τα υπόλοιπα εργοστάσια με κίνητρο να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Τελικά το κόστος για τη χώρα ήταν τεράστιο αφού κανένας σοβαρός επενδυτής δεν ερχόταν στην Ελλάδα. Όσο για τις δικλείδες ασφαλείας με τις οποίες ο Α.Π. «στρίμωξε» τους βιομηχάνους είδαμε πως οι τελευταίοι «έχασαν τον ύπνο τους»! Απλώς έκλειναν τα εργοστάσια τους και τα μετέφεραν σε άλλες χώρες, όπου ήταν εξασφαλισμένες οι επενδύσεις τους. Οι επενδύσεις μειώνονταν συνεχώς, οι επιχειρήσεις υπό το βάρος της φορολογικής αφαίμαξης και υπό την πίεση του «ανθρωποφάγου» ΣΔΟΕ (που έκαμε “επιστήμη” τα πρόστιμα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο όνομα της φοροδιαφυγής!) μετακινήθηκαν σε άλλες χώρες των Βαλκανίων που έδιναν κίνητρα για επενδύσεις και το πρόβλημα της ανεργίας μειώνονταν με διορισμούς στο δημόσιο, όπου είχαν προτεραιότητα οι φίλοι , οι κολλητοί και οι κάτοχοι «πράσινης κάρτας». Το αποτέλεσμα ήταν η ανεργία να παραμένει σε υψηλά επίπεδα και άνω του 10%, μέσα σε κλίμα παγκόσμιας ανάπτυξης.
26. Ιδεώδες του Έλληνα έγινε ο διορισμός στο δημόσιο. Η νοοτροπία αυτή καθεαυτή είναι ακόμα χειρότερη και από τους ίδιους τους διορισμούς. Οι Έλληνες αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας και βλέποντας τα κεκτημένα και τα προνόμια του «δημόσιου υπάλληλου» είναι λογικό να επιλέγουν την ασφάλεια του δημοσίου, «μια θέση στον ήλιο» και μια «πράσινη κάρτα» στην τσέπη που «ξεκλειδώνει» τις πόρτες και ανοίγει τους δρόμους της διαπλοκής στη βάση της κοινωνίας. Οι συνεχείς αυξήσεις στα μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων, διεύρυνε το χάσμα των αποδοχών μεταξύ Δημοσίου - Ιδιωτικού τομέα, εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων. Ενώ το 20% των Ελλήνων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας υπάρχουν στελέχη του δημοσίου των οποίων οι ΜΗΝΙΑΙΕΣ αποδοχές αγγίζουν πολλά εκατομμύρια €.
Η εργασία στον ιδιωτικό τομέα θεωρείται μαζοχισμός τη στιγμή που μπορείς να μπεις στο δημόσιο και «να κάθεσαι», αμειβόμενος πλουσιοπάροχα! Η εργασία στο δημόσιο υπερτιμήθηκε και εξιδανικεύθηκε ενώ στον ιδιωτικό τομέα οδηγήθηκαν «όσοι δεν είχαν στον ήλιο μοίρα»! Το Πασόκ στην κυβέρνηση έφερε τα δημοσιοϋπαλληλικά συνδικάτα στην εξουσία. Σε κανένα δυτικό κράτος, ο δημόσιος τομέας δεν υπερισχύει του ιδιωτικοϋπαλληλικού. Επί διακυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου απαγορευόταν στους εργοδότες ακόμα και να δίνουν μεγαλύτερο μισθό από τον προβλεπόμενο στους υπαλλήλους τους και όσοι εργοδότες παραβίαζαν αυτό τον νόμο οδηγούνταν στα δικαστήρια.
27.Παράδοση του δημόσιου πλούτου στους κρατικοδίαιτους «βαρόνους» των κατεστημένων συμφερόντων(έξι οικογένειες). Οι «Πόπωτες» του «κινήματος» παρέδωσαν τη σκυτάλη σε πανίσχυρους εκδότες που εκβιάζουν κυβερνήσεις και χειραγωγούν την κοινή γνώμη με παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία. Γίνεται πιο κατανοητός ο ρόλος τους αν αποκληθούν «νταβατζήδες» και δεν είναι άλλοι από τους ιδιοκτήτες των μεγάλων ελληνικών ΜΜΕ.
28. Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες της διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη ανοχή των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών. Όλες οι διεθνείς εκθέσεις κατατάσσουν την Ελλάδα στην ίδια κατηγορία με τις χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Ο Economist χαρακτήρισε την ελληνική δεκαετία του 80 χαρακτηρίστηκε ως «την χαμένη δεκαετία» η οποία χαρακτήρισε παράδειγμα προς αποφυγήν για όλα τα νέα υπο-ένταξη κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής κοινότητας. Μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τα τεράστια ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, με τα οποία θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί η Ελλάδα. Στα πρώτα 4 χρόνια του Γ’ ΚΠΣ η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί. Και όμως η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν 21,5%. Ξέρετε ότι στους πρώτους 20 μήνες διακυβερνήσεως της Ν.Δ.(ΜΑΡ2004-ΝΟΕ2005) η απορροφητικότητα των κοινοτικών πόρων έφτασε στο 41,6% και εν συνεχεία τον Δεκέμβριο του 2006 στο 58%;
29. Πασόκ και ελεύθερη ραδιοφωνία..... Στην οκταετία 1981-1989 ασκήθηκαν οι μεγαλύτερες διώξεις κατά της «ελεύθερης ραδιοφωνίας», και το "δημοκρατικό κράτος" δεν έκανε άλλη δουλειά από το να ασχολείται με τα ραδιογωνιόμετρα και τις διώξεις των ραδιοερασιτεχνών, ώστε να στέλνουν στα δικαστήρια οι "ειδικές δυνάμεις" της ΕΛ.ΑΣ. πιτσιρικάδες με σταθμούς των 5 Watt... Έτσι, για να μην βγαίνουν σήμερα και μας λένε ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε την ελεύθερη ραδιοφωνία και Τηλεόραση το 1989... Όταν θα έπρεπε να είχε απελευθερώσει τα ερτζιανά από το 1981... Ο αείμνηστος Δημήτρης Μαρούδας (υφυπουργός Τύπου του ΠΑΣΟΚ) απειλούσε ότι «θα καταρρίψει τον δορυφόρο» που θα τολμούσε να εκπέμψει ελληνικό πρόγραμμα. [ 16/02/84: Ο «ραδιοπειρατής» Γιάννης Οικονομίδης, που ήταν τυφλός, καταδικάστηκε σε 25 μέρες φυλάκιση από το Β' Τριμελές Εφετείο. Ο Γιάννης Οικονομίδης είπε στο δικαστήριο: «Δεν έκανα διαφημίσεις και δεν εμπόδιζα τις επικοινωνίες, έδινα διέξοδο στην επιθυμία μου να γνωρίζω πολλούς φίλους. Παρέες δεν έχω, δεν βλέπω και δεν απολαμβάνω τίποτα. Με το σταθμό έβλεπα τον κόσμο».]
30. "Κουτσονόμος" : συγκαλύψεις μεγαλοαπατεώνων με ΝΟΜΟ - Θα μείνει στην ιστορία αυτός ο περίφημος "κουτσονόμος" που, για όσους θυμούνται, είχε ΠΟΥΛΗΣΕΙ ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Κοσκωτά έναντι δύο εκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο του «Σκανδάλου Κοσκωτά» (αρχές Αυγούστου 1988), ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και Υπουργός Δικαιοσύνης μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας δημοσίευσε ένα νόμο που απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις τράπεζες. Σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον "Κουτσονόμο", ο οποίος ολοφάνερα συγκάλυπτε απατεώνες με σκοπό να καθυστερήσει ο έλεγχος της προέλευσης των χρημάτων του μεγαλοαπατεώνα και τότε μεγαλομετόχου της "Τράπεζας Κρήτης".
31. Η αγορά των προβληματικών αεροσκαφών MIRAGE. Το αλησμόνητο σκάνδαλο, στο οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε υπεύθυνο για την αγορά των αεροσκαφών τον κ. Λούβαρη, τότε πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Ο Λούβαρης εμφανίστηκε και ως διερμηνέας στις συμφωνίες για την περίφημη «αγορά του αιώνα» μάλλον για να μπορεί έτσι να συμμετέχει στις μίζες που δόθηκαν για την αγορά σε διπλάσιες τιμές από τις τρέχουσες των Μιράζ και των Μάτζικ.
32. Η εμπλοκή του στελέχους του Πασόκ Χρήστου Παπαδόπουλου στην «Εταιρεία Δολοφόνων». Μάλιστα ο Χρήστος Παπαδόπουλος διετέλεσε ιθύνων νους και πρόεδρος της εταιρείας και παράλληλα ΔΗΜΑΡΧΟΣ της Νέας Χαλκηδόνας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη με ποσοστό που υπερέβαινε το 60%!
33. Η σημαία στα ελληνικά εμπορικά πλοία: με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση της χώρας το 1981, η πλειοψηφία των Ελλήνων πλοιοκτητών, φοβούμενη τον «σοσιαλιστικό μετασχηματισμό» και τα «πενταετή προγράμματα» του Παπανδρέου, άλλαξε σημαία (από Ελληνική) στα πλοία της και η Ελλάδα έχασε την πρώτη θέση ναυτικού στόλου στην Ευρώπη που κατείχε ως τότε. Σήμερα είναι και πάλι πρώτη!
34. "Η διατήρηση των αμοιβών σε χαμηλό επίπεδο αποτέλεσε κύριο εργαλείο διατήρησης του χαμηλού εργασιακού κόστους. Ενδεικτικά την περίοδο 1981-2004 το μοναδιαίο κόστος εργασίας (σε πραγματικούς όρους) μειώθηκε κατά 30% και οι πραγματικοί μισθοί στο σύνολο της οικονομίας κυμαίνονταν στα ίδια επίπεδα το 1998 με εκείνα του 1982, ενώ η εν συνεχεία αύξησή τους ήταν κατά πολύ κάτω από την άνοδο της παραγωγικότητας” : «Κακοπληρωμένη και απορυθμισμένη εργασία» του Αλέκου Καλύβη, στον "κόσμο του Επενδυτή", 7-8 Μαΐου 2005, Τεύχος ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Σελίδα 2
35. Οι αποτυχημένες προσπάθειες για την εξάλειψη της γραφειοκρατίας. Έμειναν προεκλογικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Στην πραγματικότητα το «μεγάλο κράτος» και οι χιλιάδες διορισμένοι και βολεμένοι, επαύξαναν πάντα τον κρατισμό, τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία.
36. Η επιλογή αναλογικών εκλογικών συστημάτων ως συνειδητή επιλογή πρόκλησης ακυβερνησίας όποτε το Πασόκ θα έχανε τις εκλογές: Το Πασόκ όποτε επρόκειτο να χάσει τις εκλογές κατέφευγε σε εκλογικά συστήματα δήθεν αναλογικής για τη δημιουργία πολιτικής αστάθειας ώστε να επιστρέψει γρήγορα στην εξουσία με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης και της σκανδαλοθηρίας που εφαρμόζουν, όποτε το Πασόκ βρίσκεται αντιπολίτευση. Αποτέλεσμα η Ν.Δ. να κυβερνά με 150+1 βουλευτές ενώ η Ν.Δ. εξασφάλιζε πάντα πλειοψηφική κυβέρνηση στο Πασόκ.
37. Το συνταγματικό πραξικόπημα των μπλε και λευκών ψηφοδελτίων, ώστε να εξασφαλιστεί η εκλογή Σαρτζετάκη στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η απόλυτη παραβίαση της μυστικότητας των ψηφοφοριών στη Βουλή και το άκρον άωτον της χειραγώγησης των βουλευτών ενός κόμματος.
38. Πόλωση, παραπληροφόρηση, προβοκάτσιες του τύπου: «ο Μητσοτάκης είναι συνεργάτης των Ναζί» : Μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989, αποκαλύφθηκε από τους ίδιους τους πράκτορες της Στάζι ότι τα υποτιθέμενα στοιχεία είχαν κατασκευαστεί «κατά παραγγελίαν» από την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία με στόχο τη σπίλωση του τότε αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και την ήττα του στις επερχόμενες εκλογές. Τελικά τον Ιούνιο του 1985, η Νέα Δημοκρατία έχασε με 40,84% έναντι 45,85% του ΠΑΣΟΚ. Αργότερα ο Κουρής ζήτησε συγνώμη για τη δημοσίευση των κατασκευασμένων φωτογραφιών από την εφημερίδα του.
39. Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο έγινε μέχρι και «κόμμα» στις εκλογές του 2.000 ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της "Ισχυρής Ελλάδας" και της "Ισχυρής οικονομίας" των κυβερνήσεων Σημίτη. Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα limit up επένδυση(οι ίδιοι που σήμερα επιδίδονται σε ηθικολογίες και σκανδαλοθηρικούς συμψηφισμούς ….. 100.000€ του Παυλίδη συμψηφίζονται με τα 100 εκατομμύρια της Siemens). Aς πρόσεχαν…
40. Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των ΔΕΚΑ(Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων.
41.Φτωχοποίηση του ελληνικού λαού με δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες κάτω από τα όρια της φτώχειας, σύμφωνα με την Eurostat, και δημιουργία νεόπτωχης τάξης.. παρ’ όλ’ αυτά ο Κώστας Σημίτης δήλωνε κατά την συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση του προϋπολογισμού του 2003:Οι Έλληνες σήμερα ευημερούν. Τρανή απόδειξη ο τεράστιος αριθμός συνδρομητών της κινητής τηλεφωνίας"! Το 2002 είχαμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ρεκόρ ανεργίας 11,9%! και το 2003 έκλεισαν 143.323 επιχειρήσεις εν Ελλάδι! Όσο για την κοινωνική πολιτική που ασκούσε το Πασόκ στηρίζονταν σε δανεικά και ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος.
42.Η αξέχαστη νύχτα των Ιμίων και το «ευ χαριστώ τους Αμερικάνους». 31η Ιανουαρίου 1996:Τούρκοι δημοσιογράφοι αποβιβάζονται τις βραχονησίδες Ίμια και υψώνουν την τουρκική σημαία. Ενώ ελληνικό ελικόπτερο συντρίβεται μαζί με τρεις Έλληνες αξιωματικούς και το ηθικό του στρατεύματος από τα πυρά Τούρκων κομάντος που βρίσκονται κοντά - ή πάνω - στην βραχονησίδα, η κυβέρνηση του κ. Σημίτη αποσύρει τον Ελληνικό Στόλο από το Αιγαίο, υποστέλλει την Ελληνική Σημαία από το νησί, και ευχαριστεί δημοσίως τον πρόεδρο Κλίντον. Από εκείνη την ημέρα η Ελλάς βρίσκεται σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και το Αιγαίο σε όλο του το πλάτος - σχεδόν μέχρι την Εύβοια - μια απέραντη γκρίζα ζώνη.
43. Οι ολέθριοι χειρισμοί της «νύχτας των Ιμίων» έστω συγχωρούνται με το αιτιολογικό του μη-πολέμου, η συμφωνία όμως της Μαδρίτης που παραχωρεί για πρώτη φορά δικαιώματα «συνιδιοκτησίας» της Άγκυρας στην περιοχή μάλλον είναι δύσκολο να ξεχαστεί και αποδεικνύει την ανικανότητα του προέδρου Γιώργου, ακόμα και στο πεδίο της διπλωματίας για το οποίο επαίρεται.
44. Η σκοτεινή υπόθεση των πυραύλων S-300 που εξασθένισε την άμυνα της Κύπρου από ελληνικής πλευράς ενώ δεν έγινε το ίδιο από τουρκικής πλευράς. Προσπαθούσαμε επί μήνες να τους κρύψουμε σε κάποιο νησί. Η τουρκική κυβέρνηση απειλεί την Κύπρο να μην εγκαταστήσει τους ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 στη Λευκωσία. Ο κ. Σημίτης αναγκάζει τον πρόεδρο της Κύπρου, κ. Κληρίδη, να υποκύψει στις τουρκικές απειλές. Οι πύραυλοι αντί να ενισχύσουν την άμυνα του Κυπριακού Ελληνισμού, οδηγούνται προς αποθήκευση στην 115 Π.Μ. στην Κρήτη .
45. Η «νίκη του Ελσίνκι» που παρουσιάστηκε ως επίτευγμα της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη, ενώ ποτέ δεν εξήγησαν στους Έλληνες ποιές ήταν οι πραγματικές συνέπειες αυτής της συμφωνίας.
46. Συναίνεση Σημίτη – Παπανδρέου στον βομβαρδισμό Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου, στο βομβαρδισμό δηλαδή ευρωπαϊκής(βαλκανικής) χώρας με ορατό τον κίνδυνο μεταβολής συνόρων στη βαλκανική γειτονιά μας με απρόβλεπτες συνέπειες για χώρες στα σύνορά μας.
47. Εξοπλιστικά προγράμματα είκοσι δις € από Σημίτη, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και προβληματικών μαχητικών που το ένα μετά το άλλο πέφτουν σκοτώνοντας αεροπόρους. Φαίνεται ότι οι μόνοι που επωφελήθηκαν από τις συμφωνίες ήταν τα λαμόγια-μεσάζοντες, οι έμποροι και οι πολυεθνικές για τους οποίους εξασφαλίζονταν τεράστιες μίζες και προμήθειες, με υπερκοστολογήσεις και αστρονομικές υπερβάσεις των αρχικών συμβάσεων.
48.Οι δαπάνες για την άμυνα δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3 τέτοιοι λογαριασμοί από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν πάνω από 100 : τα περίφημα διπλά βιβλία του Πασόκ).
49. TOR-M1 (ρώσικα αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού βεληνεκούς) : πίσω από την προμήθειά τους βρίσκονται δύο δολοφονίες, εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών, κατασκοπεία, παρακολουθήσεις, απειλές, 474 εκ $ και το γεγονός ότι ουδέποτε καταβλήθηκαν στη χώρα μας τα αντισταθμιστικά οφέλη, ύψους 73 εκ. $.
50. Το τεράστιο φαγοπότι με τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις και κακοτεχνίες, για πολλές από τις οποίες πληρώνουμε βαριά πρόστιμα. Με το κόλπο των σκόπιμων καθυστερήσεων στην ανάθεση των έργων οι υπουργοί Σημίτη προχωρούσαν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες, υποτίθεται κάτω από την πίεση του χρόνου ενώ στην πραγματικότητα ήθελαν απλώς να ευνοήσουν τους νταβατζήδες τους, δηλαδή τους χρηματοδότες τους. Μόνο για τα Ολυμπιακά έργα του ΓΕΣ διαβιβάστηκαν στους αρμόδιους εισαγγελείς πενήντα δικογραφίες για περεταίρω ποινική αξιολόγηση!
51. Οι κακοτεχνίες σε όλα σχεδόν τα δημόσια έργα. Κατασκεύαζαν δρόμους καρμανιόλες μέχρι ετοιμόρροπες γέφυρες που φούσκωναν οι τσέπες των ευνοούμενων 'πράσινων κατασκευαστών' , κυρίως του Μπομπολικού Άκτωρα ο οποίος έπαιρνε όλα τα έργα και όποιο έργο δεν κατασκεύαζε το έπαιρνε για να το δώσει υπερεργολαβία.
52. Εθνικό Κτηματολόγιο : «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δις υπό τις οδηγίες του Λαλιώτη με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου. Η Ελλάδα παρέμεινε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει ολοκληρώσει το έργο παρά τα πακέτα που έχουν δοθεί για την πραγματοποίησή του.
53.«Δημιουργική Λογιστική»: η κυβέρνηση Σημίτη δημιούργησε μια μακρά περίοδο ψευδούς ευφορίας στην οικονομία. Υπό την πίεση της Eurostat, το 2002, αποδέχτηκε επισήμως τα βάρη της «δημιουργικής λογιστικής» και προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους, ομολογώντας εμπράκτως ότι η χώρα παραμένει υπερχρεωμένη. Έπειτα από μακρές διαβουλεύσεις με τους εμπειρογνώμονες της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, η κυβέρνηση Σημίτη, προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους από το 1998, αποδεχόμενη συγκεκαλυμμένα ελλείμματα και κατ' επέκτασιν υψηλότερο δημόσιο χρέος. Από την αποδεχθείσα αναθεώρηση μετεβλήθη σημαντικά η βάση των απολογισμών προηγούμενων ετών, τα πλεονάσματα έγιναν ελλείμματα, με αποτέλεσμα οι προϋπολογισμοί από το 2000 και μετά να καταστούν εκ νέου ελλειμματικοί. Το σημαντικότερο είναι ότι η απόκλιση του πραγματικού δημόσιου χρέους από το εικονικό έφθασε το 2001 τις 7,3 ποσοστιαίες μονάδες, από 100% σε 107,3% του AEΠ. Ουσιαστικά πρόκειται για αποδοχή πρόσθετου χρέους, ύψους 3,5 τρις δρχ., η οποία καταδεικνύει το μέγεθος της αλλοίωσης των δημοσιονομικών συνθηκών κατά την κρίσιμη για την ένταξη της χώρας στην ONE αλλά και για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις περίοδο μεταξύ 1998 και 2000.Kατέρρευσε η δημιουργική λογιστική , Ευημερία στηριγμένη στα χρέη , Tρύπα 10,5 δισ. ευρώ στα ταμεία του Δημοσίου , Επιχείρηση εξαφάνισης χρέους 1,5 δισ. ευρώ για λίγες ημέρες , H Eurostat διαγράφει τα κέρδη από τη μετατροπή δραχμών σε ευρώ , Kαίριο πλήγμα στη αξιοπιστία της οικονομίας οι αλχημείες που αποκάλυψε η Eurostat , Έλλειμμα ρεκόρ το 2003 στο ταμείο του Δημοσίου , Η πολιτική απάτη της τιτλοποίησης , Χολή «Νιούσγουικ» για «ενσωμάτωση Ελλάδας στην Ε.Ε.»
54. Ο προϋπολογισμός του 2003 προέβλεπε έλλειμμα 0.9% του ΑΕΠ και τελικά έφτασε το 5.7%.
55. Εγκληματική υποτίμηση δραχμής πριν από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ.
56.Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας» ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000. Ειδικά στην Βόρεια Ελλάδα (Φλώρινα,Πέλλα,Κιλκίς κ.α.) το ποσοστό των Αλβανών οι οποίοι ελληνοποιήθηκαν ήταν διψήφιο όσον αφορά το εκλογικό σώμα, δηλαδή ξεπέρασε το 10%. Το κίνημα κέρδισε τις εκλογές του 2000 με διαφορά 1% (70.000 ψήφοι), και στις εκλογές του 2004 διατηρήθηκε στο 40,6%!
57. Προδοσία και παράδοση του αρχηγού των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους διώκτες του Τούρκους.
58. Καθύβριση δικαστών μόλις τολμούσαν να αγγίξουν υποθέσεις διαφθοράς-διαπλοκής παρά του ότι προκαλούσε συνήθως 'όποιον έχει στοιχεία να πάει στη δικαιοσύνη'. Με μια λεπτομέρεια. Η δικαιοσύνη έπρεπε να λειτουργεί «αλά καρτ» και ευθυγραμμισμένη με τα πολιτικά συμφέροντα του κινήματος.
59. Υπόθεση Στέγκου 1 ή «σκάνδαλο Πάχτα»: Αφορά τη (ν)τροπολογία -σκάνδαλο της Σιθωνίας που κατέληξε στην αποπομπή του υφυπουργού Οικονομικών, Χρ. Πάχτα, και των εννέα εμπλεκόμενων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Η σκανδαλώδης υπόθεση ξεκίνησε στις 21/01/2004, όταν οι εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, κατέθεσαν τροπολογία στο νομοσχέδιο «Ενισχύσεις Ιδιωτικών Επενδύσεων για την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας», την οποία αποδέχτηκε ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Πάχτας και έδιναν τη δυνατότητα ανέγερσης στην κατασκευαστική εταιρία «Ολυμπιακή Τεχνική» του μεγαλοεργολάβου Στέγκου, ιδιοκτήτη του «Πόρτο Καρράς», να χτίσει χιλιάδες τουριστικές κατοικίες στην περιοχή.
60. Υπόθεση Στέγκου 2: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο Κώστας Σημίτης, κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ. δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές.
61.Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών;
62. Και η «Ελευθεροτυπία» στο μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών έργων (Άγιος Κοσμάς) με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου του Φυντανίδη, Βιργινίας Βεντουράκη, μέσω της Ολλανδικής κατασκευαστικής De Boer.
63. Φόροι: παρά του ότι η πράσινη υποσχεσιολογία ευαγγελίζονταν πάντα αναδιανομές πλούτου, δικαιότερα συστήματα φορολόγησης και φορολόγηση του έχοντα και κατέχοντα, από το 1993 έως το 2003 παρατηρείται αύξηση φόρων κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το 1981 τα συνολικά φορολογικά έσοδα αντιστοιχούσαν στο 15,8% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 26,6%. Το 1981 οι αυξήσεις άμεσων φόρων αντιστοιχούσαν στο 5% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 11,2%. Το 1995 π.χ. το 66,1% των φόρων ήταν έμμεσοι, το 2000 ήταν 57,6%, το 2001 ήταν 58,9%, το 2002 ήταν 59,4% και το 2003 ήταν 59,4%.
64. Αγροτικό Ζήτημα : τις δύο τελευταίες δεκαετίες δόθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τρισεκατομμύρια για την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής και οικονομίας και τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας. Οι επιδοτήσεις όμως χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Οι αναμενόμενες αναδιαρθρώσεις δεν έγιναν ποτέ γιατί τα πολλά χρήματα απορροφούνταν από ανθρώπους που δεν τα δικαιούνταν, απορροφούνταν από απατεώνες, πάντως όλοι, παραπληροφορήθηκαν και εξαπατήθηκαν αφού πίστεψαν ότι θα παίρνουν τις επιδοτήσεις επ’ άπειρον ενώ οι επιδοτήσεις ήταν απλώς τμήμα πακέτων που κάποτε φυσικά απορροφούνται και σταματούν. Εξάλλου η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύει για πάντα προϊόντα που δεν χρειάζεται(χωματερές) ή προϊόντα υψηλού κόστους παραγωγής σε σύγκριση με άλλες χώρες. Κανένας δεν εξήγησε στους αγρότες πως και γιατί να ανανεώσουν και αναδιαρθρώσουν τις καλλιέργειές τους, πώς να βελτιώσουν την παραγωγή τους και πώς να εκσυγχρονίσουν τεχνολογικά τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τους. Ήταν λογικό ο Δρυς να βγει και να πει «οι αγρότες πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους» και ο Σημίτης ότι «η ελληνική γεωργία δεν έχει μέλλον» και ότι οι αγρότες πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα». Το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων έφτασε το 2002 στο πρωτοφανές έλλειμμα των 1,84 δις €. Έτσι φτάσαμε στην εξέγερση των αγροτών, στα σκασμένα λάστιχα, στην κατασυκοφάντηση των αγροτών και στον ξυλοδαρμό τους.
65. Προμήθειες στα νοσοκομεία : εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών και εργαλείων από 300% - 1500%.
66. Ανεργία : το 1981 υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού όρου. Μετά το 81 άρχισε να αυξάνεται ενώ το 1998 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό όρο, το 1999 έφτασε το 12% και το 2004 το 12,3%, παρά τη διόγκωση του δημόσιου τομέα και τους διορισμούς των κολλητών, των φίλων και των μελών. Με τα ολυμπιακά έργα σε πλήρη ανάπτυξη οι άνεργοι στην Ελλάδα ξεπέρασαν τους 540.000(11,3%)! Όσο για τις 600.000 θέσεις εργασίας που υπόσχονταν προεκλογικά ο Σημίτης, το 2.000, αποδείχτηκαν φάρσα….
67. Ολυμπιακή Αεροπορία : τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994 έως το 2002. Το Πασόκ αρνούνταν σταθερά «το ξεπούλημα των εταιριών στρατηγικής σημασίας». Θεωρούνταν επιβεβλημένες οι οικονομικές ενισχύσεις των προβληματικών ΔΕΚΟ επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους με νέα βάρη και αυτό βαφτίζονταν "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ". Ειδικά η «Ολυμπιακή Αεροπορία» κόστιζε 1,5 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως στους Έλληνες φορολογουμένους, δηλαδή 550 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο! Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αποκρατικοποιήσουν(σοσιαλιστικός ορισμός της ιδιωτικοποίησης) την «Ολυμπιακή» ή να κοροϊδέψουν τους Ευρωπαίους με διάφορα τερτίπια, προς αποφυγήν ποινών. Ο Χρήστος Βερελής αφού «ξεχρέωσε» για ακόμα μια φορά με παράνομες εισφορές πολλών δις την Ολυμπιακή, την μετονόμασε σε «Ολυμπιακές αερογραμμές». Μέσα σε ένα μήνα το νέο σχήμα ήταν και πάλι ελλειμματικό και καταχρεωμένο! Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόστιμα πολλών δις για τις παράνομες κρατικές επιχορηγήσεις στην Ολυμπιακή.
Το πρόβλημα επιλύθηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή και από τον Κώστα Χατζηδάκη με την πώληση της Ολυμπιακής στην MIG.
68. ΑΣΕΠ : κάτω από τους νόμους Πεπονή κατασκεύασαν τις περίφημες ‘αποκαταστατικές’ διατάξεις του άρθρου 25 και του Ν. 2190, που ουσιαστικά παραβίαζαν το νόμο για το ΑΣΕΠ, καταργούσαν την έννομο τάξη και ανάγκαζαν το ίδιο το ΑΣΕΠ να διαπιστώνει με εκθέσεις του χιλιάδες παράνομες κομματικές προσλήψεις κυρίως συμβασιούχων. Ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα πασοκοκρατείται, αφού επί 20 χρόνια είχαν διοριστεί πάνω από 1 εκ. ‘πράσινα’ παιδιά….. Παρόλα αυτά ο σοσιαλιστικός τύπος επιμένει ότι ο δημόσιος τομέας κατακλύστηκε από γαλάζια παιδιά. Καλό το παραμύθι αλλά χωρίς δράκους. Πολύ σωστά επισημαίνει ο Δ. Ρίζος : «πώς συμβαίνει η ΝΔ να διορίζει γαλάζια παιδιά στο δημόσιο και αυτά να τρέχουν να ψηφίζουν Πασόκ, αφού όλα τα συνδικάτα των εργαζομένων στο δημόσιο ελέγχονται από το Πασόκ». Προτεραιότητα στους διορισμούς έχουν πάντα τα «πράσινα παιδιά» και γι’ αυτό το Πασόκ και τα ελληνικά ΜΜΕ δημιουργούν με το παραμικρό τον σκανδαλοθηρικό θόρυβο των «γαλάζιων παιδιών». Έτσι ώστε όποιος θέλει να διοριστεί στο δημόσιο να μπορεί μόνο μέσω ΠΑΣΟΚ. Πρέπει όλοι οι Έλληνες να εμπεδώσουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να διορίζει τους δικούς του και να «μην ανοίγει μύτη», ενώ εάν η ΝΔ προχωρήσει σε κομματικούς διορισμούς (όπως πολύ έξυπνα και ΕΜΜΕΣΑ με πατέντες τύπου ΑΣΕΠ το ΠΑΣΟΚ έκανε), τότε να κατηγορείται η ΝΔ για αναξιοκρατία και έλλειψη διαφάνειας στις προσλήψεις. Το ρεκόρ των διορισμών κατέχει το ΠΑΣΟΚ, που πέτυχε 180.000 (ΕΚΑΤΟΝ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ) προεκλογικούς διορισμούς στο δημόσιο ΜΟΝΟ την προεκλογική περίοδο του 1989!!!
69. Το φιάσκο της οδούς Νιόβη στις 23/9/1998 : με την καταδίωξη του επικίνδυνου Σορίν Ματέι που με μια χειροβομβίδα απέδειξε την πλήρη ανεπάρκεια της αστυνομίας και της ηγεσίας της. Τραγικό θύμα της ιστορίας, η 25χρονη Αμαλία Γκινάκη. Μετά το φιάσκο ο Σημίτης διόρισε αρχηγό της ΕΛ.ΛΑΣ τον αντιστράτηγο Γεωργακόπουλο, την ίδια στιγμή που ο εισαγγελέας Γεράκης ερευνούσε σκάνδαλα που εμπλέκονταν ο Γεωργακόπουλος. Αργότερα τον επιβράβευσαν με τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Εσωτερικών.
70. Υπόθεση Πάσσαρης : δολοφόνησε δύο αστυνομικούς κατά τη διάρκεια απόδρασής του από το νοσοκομείο που είχε μεταφερθεί. Πρέπει να αναφέρουμε και τη μετέπειτα πλήρη αδυναμία σύλληψής του. Γιατί ο αστυνομικός να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του όταν είναι διορισμένος πρασινικαρτούχος;
71. Διαφθορά : το 2003 ο Μισέλ Ζοσεράν πρόεδρος της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας THALES κατήγγειλε για δωροδοκία μέλος της ελληνικής κυβέρνησης για να αναλάβει η εταιρεία του, την αναβάθμιση έξι φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Υποστήριξε ότι η δωροδοκία είναι αναπόφευκτη στην Κορέα, Ιταλία, Ελλάδα και Αφρική. Γαλλικές εφημερίδες υποστήριξαν με στοιχεία, ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δόθηκε στους Αμερικάνους βάσει της μεγαλύτερης δωροδοκίας αφού ο THALES δωροδοκούσε τον υπουργό Άμυνας από 7% - 10% και δεν πήρε το έργο. Όσο για τη δωροδοκία ο Έλληνας αντιπρόσωπός τους του υπέδειξε ότι πρέπει να προβλεφτεί μια δωροδοκία ύψους 7%-10% στον Έλληνα υπουργό Άμυνας. Τελικά την ασφάλεια ‘κέρδισε’ η εταιρεία του Dick Cheney (αντιπροέδρου της Αμερικής) ο οποίος και απευθύνθηκε κατευθείαν στο Σημίτη και στο Χρυσοχοδη και όχι σε υπουργούς του.
72. Ναυάγιο ‘Σάμινα’ και οι σχέσεις του με τη διαπλοκή στη ναυτιλία. Αποτέλεσμα του ναυαγίου ήταν 83 νεκροί και δύο μήνες μετά η αυτοκτονία Σφηνιά. Ο Σημίτης ήταν αυτός που ενίσχυσε και υποστήριξε την “Minoan Lines” ώστε να κατακτήσει σχεδόν μονοπωλιακή θέση στη ναυτιλία. Έτσι η «Μίνοαν» λειτουργούσε ανεξέλεγκτα και χωρίς τους ιδιαίτερους και απαραίτητους ελέγχους. Τρεις μέρες πριν το ναυάγιο ο μηχανικός του Σαμίνα, Αντώνης Σορώκος στέλνει γραπτή αναφορά στην εταιρεία, κρίνοντας το πλοίο , αναξιόπλοο. Άσχετα από τις απόψεις μελών του πληρώματος δύο είναι οι εκδοχές του ναυαγίου. Ή το πλοίο είχε μηχανική βλάβη και κανείς δεν έδωσε σημασία ή τη βλάβη την παρουσίασε εκείνη τη στιγμή, λόγω της πλημμελούς συντήρησης. Το πλοίο βυθίστηκε 20 λεπτά μετά την πρόσκρουσή του στις Πόρτες, γιατί δε διέθετε στεγανά, που θα καθυστερούσαν ή θα απέτρεπαν τη βύθισή του. Οι χώροι που έπρεπε να είναι στεγανά είχαν μετατραπεί σε καμπίνες, ενώ τα σωστικά μέσα ήταν ανύπαρκτα. Οι μηχανισμοί του υπουργείου από την άλλη είχαν πραγματοποιήσει πλημμελείς ή εικονικούς ελέγχους αξιοπλοΐας που πολλές φορές συνοδεύονταν και από το αντίστοιχο φιλοδώρημα.
73. Για τέσσερα κακουργήματα ασκήθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ).
74. Ληστρικό πασοκικό σκάνδαλο 1 δις € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις του Πασόκ για να «στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας αλλά και κυρίως για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα «έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»!
75. Το 2001 το Πασόκ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δις έστησε τη μεγαλύτερη κομπίνα στην ελληνική ιστορία : το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δις Ευρώ και πάνω σ' αυτό "παίχτηκαν" 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος χειρισμούς από 2,8 δις Ευρώ ανήλθε στα 54 δις Ευρώ.
76. Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ. Για τα ταμεία αυτά σήμερα κόπτεται... Το 2002 - 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις" χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν από τα σαΐνια του Πασόκ πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματά τους.
77. Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 650 εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704) με έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €. Το Πασόκ υποχρεούται να απαντήσει : ...το Πασόκ σφυρίζει ΚΛΕΦΤΙΚΑ!
78. Οι αμαρτωλές και ταυτόχρονα «ιερές» μπίζνες Πασόκ με τη Μονή Τοπλού ή πως παρέδωσαν 26.000 στρέμματα στη μονή Τοπλού σα να ήταν δικά τους. Φυσικά οι «ιερές» μπίζνες του «κινήματος» είναι «δημοκρατικές» και εγκεκριμένες από τους «αγωνιστές» της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης».
79. Η πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» έναντι του «ασήμαντου» ποσού των 11 εκατ. €, όταν τον Ιούνιο του 2004, έξι μήνες μετά τη συναλλαγή, διεθνής εταιρεία παροχής συμβουλών υπολόγισε την αγοραία αξία των Μεταλλείων στα 408 εκατ. €. Δηλαδή τριάντα πέντε φορές μεγαλύτερη της τιμής που τελικά ξεπουλήθηκαν με τις γνωστές μεθόδους Πασόκ και με συνοπτικές διαδικασίες. Ακόμα και η Κομισιόν βλέπει σκανδαλώδης παρατυπίες στη συγκεκριμένη υπόθεση!
80. Η είσοδος των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1995 επί υπουργίας Σήφη Βαλυράκη στο Δημοσίας Τάξεως. Χρειάστηκαν 20 κλούβες για να μεταφέρουν τους 472 συλληφθέντες εκ των οποίων οι 140 ήταν ανήλικοι. Τα ελληνικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν ελάχιστα. Η είδηση «δεν έκαμε το γύρο του κόσμου»!!!
81.Εκποίηση 20 τόνων χρυσού από την Τράπεζα της Ελλάδος: Όταν οι σύντροφοι του κινήματος δεν άφησαν ούτε κολυμπηθρόξυλο από τα δημόσια ταμεία και τις τράπεζες, ενώ παράλληλα οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας χτυπούσαν παγκόσμιο πρωταθλητισμό, τα οικονομολογικά σαΐνια της κυβέρνησης Σημίτη σοφίστηκαν νέες πατέντες!* Τον Αύγουστο του 2003, ντάλα κατακαλόκαιρο και μέσα στην δίνη που δημιούργησε η επίθεση στο Ιράκ στις 23 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, (όταν οι Έλληνες έβλεπαν το Χρηματιστήριο Αθηνών στις 1400 μονάδες και τις υπό κατάρρευση σήμερα Morgan Stanley και Lechman να δίνουν τιμές για την Εθνική και την Άλφα γύρω στα 7(!) ευρώ), ο "σύντροφος" Σημίτης και η επιλογή του για την ηγεσία του κορυφαίου οργάνου την εθνικής οικονομίας κ. Γκαργκάνας, αποφάσισαν με πλήρη μυστικότητα να εκποιήσουν 20 τόνους από τα αποθέματα χρυσού της Ελλάδος. Μεταφέροντας εκτός της χώρας την ανάλογη ποσότητα από τα "χρυσά νομίσματα και τα πλακίδια που αγόραζε από τους ιδιώτες", -πρώτη φορά μετά την Γερμανική Κατοχή- επειδή -λένε οι κ.κ. του ΠΑΣΟΚ- "ο χρυσός σ΄ αυτήν την μορφή δεν ήταν εμπορεύσιμος(!)", ... έτσι αποφάσισε να "αναβαθμίσει" ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών που είναι... εμπορεύσιμες (!) "...Το ένα τέταρτο από αυτήν την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίσθηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί σε ασφαλείς τοποθετήσεις που αποφέρουν αποδόσεις από 2 - 4% (!!!!) (όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό (!!!!) και δεν τίθεται θέμα εκχώρησης του προϊόντος της ρευστοποίησης σε οποιονδήποτε τρίτο, η οποία άλλωστε αποκλείεται και από την ισχύουσα νομοθεσία..." *Αυτοί οι κύριοι σήμερα, βγαίνουν και μιλάνε για "διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας" και "σκάνδαλα με ομόλογα"!
82. Σκάνδαλο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος, ο "Mr. Φρουτάκιας", ο οποίος έπαιζε παράνομο τζόγο στο μαγαζί γνωστού τοκογλύφου των Πατρών, την ίδια στιγμή που ήταν Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής καταπολέμησης του παράνομου τζόγου!!! Όταν τον έπιασαν στα πράσα, προσπάθησε να κάνει αλισβερίσι με τους δημοσιογράφους για να μη βγουν οι προσωπικές του ενασχολήσεις στη φόρα.
83. Τα άρματα μάχης Λέοπαρντ τα οποία η κυβέρνηση Σημίτη αγόρασε 7 (ΕΠΤΑ) φορές ακριβότερα απ' ότι η Τουρκία (2 δις δρχ.).
84.Τα προβληματικά γερμανικά υποβρύχια κόστους 750.000.000.000 δρχ. (750 δις, τιμή πενταπλάσια του πραγματικού κόστους)! Η Γερμανία ακόμα πιέζει την Ελλάδα για την αποδοχή της αγοράς!
85. Μόνο για τόκους από τα χρέη του Πασόκ, μία τετραμελής οικογένεια πληρώνει 4.000 ευρώ το χρόνο. Κάθε Έλληνας, μόνο για τόκους πληρώνει 1.000 ευρώ. Συνεπώς, κανένας Έλληνας δεν τολμά να φανταστεί τι θα γινόταν αν η κρίση είχε ξεσπάσει με κυβέρνηση Πασόκ και με τα δημοσιονομικά μεγέθη του 2004.
86. Η επιβολή υποχρεωτικής διόρθωσης των δημοσιονομικών στοιχείων, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά πέντε φορές! Η έκτη ήταν τον Απρίλιο του 2004 και αφορούσε φυσικά κυρώσεις στα δημοσιονομικά στοιχεία που παρέδωσε το Πασόκ στην κυβέρνηση της ΝΔ.
87. Το περίφημο «άρθρο 4» που κήρυξε «παράνομες» τις απεργίας με το πρόσχημα της εργασιακής ειρήνης για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.
88. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις σε καταναλωτικά είδη πρώτης ανάγκης έγιναν μεταξύ Δεκεμβρίου 2000 και Δεκεμβρίου 2003! Ξέρετε ότι το καλοκαίρι του 2003 μόνο τα οπωρολαχανικά αυξήθηκαν κατά 36%;

89. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών: ένα νομικό κατασκεύασμα που εμπεριέχει ολόκληρη την κουλτούρα ατιμωρησίας και αποφυγής ευθυνών του «πανελλήνιου σοσιαλισμού» .

90."οι συμβασιούχοι" : Κατά την τριετία 2001-2004 το κίνημα προχώρησε στον διορισμό 250.000 συμβασιούχων στην δημόσια διοίκηση για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, χωρίς να το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα της εποχής. Το ΠΑΣΟΚ τους διατήρησε σε καθεστώς ομηρίας, και έβαλε την επόμενη κυβέρνηση να τους μονιμοποιήσει. Πράγμα αδύνατο οπότε το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ, ότι δεν προχώρησε στην μονιμοποίησή τους. Σύμφωνα με το συμβούλιο επικρατείας μονιμότητα εδικαιούντο όσοι υπάλληλοι κάλυπταν "πάγιες και διαρκείς ανάγκες", δηλαδή πολλοί λιγότεροι από όσους «αφιλοκερδώς» διόρισε η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη».
90+1: «Σκάνδαλο Siemens» : Στα πρακτικά της δίκης για την Siemens στο Μόναχο είναι καταγεγραμμένο ότι για τις δουλειές της Siemens στην Ελλάδα δόθηκαν μίζες περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ. Μέχρι στιγμής είναι σίγουρο ότι ένα εκατομμύριο εξ’ αυτών μεταφέρθηκε στα ταμεία του Πασόκ, μέσω Τσουκάτου.
Πολλά εκατομμύρια ευρώ διοχετεύονταν από τον λογαριασμό του πρώην στελέχους της Siemens Hellas, Πρόδρομου Μαυρίδη, προς τους «δικαιούχους». Μόνο από τον προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε ο Μαυρίδης σε υποκατάστημα της Ελβετικής Τράπεζας Dresdner Bank, διακινήθηκαν περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό το ποσό αντιπροσώπευε ένα μέρος των υπόγειων συναλλαγών…
Σπουδαίο ρόλο στις διαδρομές του «μαύρου χρήματος» φαίνεται ότι διαδραματίζουν οι εταιρείες Martha Hodling και Martha Overseas, όπως επίσης και η εταιρεία Fiberlite LLC, του Dubai, που τροφοδοτεί εκτός από τον προσωπικό λογαριασμό του κ. Μαυρίδη και τους λογαριασμούς των δύο εταιρειών που η Dresdner λέει ότι του ανήκουν. Οι αρχές του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης χαρακτηρίζουν το «σκάνδαλο Siemens» ως «το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των χρηματιστηρίων.



Επίλογος : λόγω ωραιοποίησης του αριθμού των σκανδάλων επελέγη και πάλι νούμερο του τύπου «90+1». Τα σκάνδαλα είναι πολύ περισσότερα. Π.χ. δεν έγινε καμιά αναφορά στο Νταβός(mea culpa), στην «αγορά του αιώνα», στο C4I, στον Τρεπεκλή, στο σκάνδαλο των 750 εκατ. € των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, τις αμέτρητες μη-ψευτοκυβερνητικές οργανώσεις που χρηματοδοτούσε ο πρόεδρος Γιώργος ως ΥΠΕΞ και σε άλλα πολλά που αποτελούν παράπλευρα σκάνδαλα σε άλλα μεγαλύτερα, όπως το «σκάνδαλο Κοσκωτά» που εμπεριέχει τουλάχιστον είκοσι σχετιζόμενα με αυτό υποσκάνδαλα(π.χ. η εκχώρηση δικαιωμάτων τουριστικής και οικονομικής εκμετάλλευσης από το κράτος σε εταιρεία συμφερόντων Κοσκωτά). Επίσης σε πολλές περιπτώσεις απεφεύχθη η ονομαστικοποίηση. Δεν επεκταθήκαμε σε μια μεγάλη γκάμα «καταχραστών» που «χαρακτηρίζουν» την ιστορία του «κινήματος» ή στα φακελάκια που έγιναν καθεστώς στην καθημερινότητα του πολίτη, παρά τις πεισματικές εξαγγελίες εξάλειψης του φαινομένου. Δεν έγινε ειδική αναφορά στο φαινόμενο των πολυθεσιτών που ήκμασε επί εικοσαετίας(π.χ.: Σούλης Αποστολόπουλος που κατάφερε να είναι ταυτόχρονα, πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ, πρόεδρος της ΙΤCO, μέλος του Δ.Σ. της Ολυμπιακής, μέλος του Δ.Σ. της ΕΑΒ, μέλος του Συμβουλίου Εξαγωγών, πρόεδρος του Κρατικού Φορέα Αερομεταφορών, σύμβουλος του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας κ.ά. ). Ειδική μνεία θα έπρεπε να γίνει και στην παραμελημένη «πράσινη» Κρήτη που ενώ ψηφίζει φανατικά Πασόκ, αγνοήθηκε επιδεικτικά από τους σχεδιασμούς έργων(θα μπορούσαμε να πούμε ότι μόνο στα Χανιά έχει γίνει κάτι επειδή εκεί το «κίνημα» συναντά αντίσταση. Βλέπετε έχει να εκλέξει νομάρχη στα Χανιά από το 1994). Μεγάλη απάτη στην προεκλογική ιστορία του Πασόκ αποδείχτηκε και η «αναδιανομή του πλούτου», η οποία πράγματι επετεύχθη πολλές φορές, αλλά μόνο προς τα πάνω. Προς τα κρατικοδίαιτα και άπληστα μεγάλα συμφέροντα. Μεγάλο πρόβλημα στο Πασόκ ήταν και είναι η ταύτιση του κράτους με το κόμμα, συχνά με απολυταρχικά ή τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά. Εντυπωσιακή είναι πάντα και η συμπεριφορά του κόμματος όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Λέει «όχι» σε όλα και προσεγγίζει συμπεριφορές κόμματος άρνησης και αντίδρασης. Αξίζει να αναφέρουμε την πλήρη αντίθεση του Πασόκ στην κατασκευή του αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», το 1993. Ένα έργο που προτάθηκε, προμελετήθηκε και έγιναν οι απαλλοτριώσεις από τον Κ. Καραμανλή και ξεκίνησε επί Μητσοτάκη! Εν γένει επί Πασόκ, σε κάθε υπουργείο και κάθε δημόσιο οργανισμό καταλογίζονται από ένα τουλάχιστον σκάνδαλο!!!

Γιώργος Παπανδρέου στη Βουλή(16/05/2007):«Εμείς τουλάχιστον δεν κλέψαμε»!