28.2.10

O δεσπότης της NASA θα καθαιρέσει παιδεραστή παπά;

ή θα ακολουθηθεί η μέθοδος Παπουτσάκη; – H Εκκλησία θα αποζημιώσει το θύμα του;
“Μην ξεσκεπάζετε αυτό το καζάνι που βράζει γιατί θα ξεχειλίσει καυτή βρώμα και θα μας κάψει όλους”
(Ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ζητά Ομερτά για τον εκκλησιαστικό βούρκο-Γ.Καλοκαιρινός, “Καθημερινή”-7-7-’02).

 


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,

Στην Εκκλησία παίζεται μια ιλλαροτραγωδία. Καταγγέλλονται διάφορες παιδεραστίες ακόμη και κληρικών αυστηρότατων ηθών όπως των Παλαιοημερολογιτών Πανιερότατου επσκόπου Πειραιώς Νήφωνος και του αιδεσιμότατου οικογενειάρχου Κωνσταντίνου Ουλιανούδη της Σαλαμίνας. Ακόμη και μοναχές κατηγορούν την Εκκλησία πως 13χρονα κοριτσάκια όταν φυλακίστηκαν σε μοναστήρια, κακοποιήθηκαν από γηραιότερες καλόγριες. Χαρακτηριστική η περίπτωση της Ηγουμένης Κασσιανής στην οποία μάλιστα ο δεσπότης Ζιχνών αντί να δείξει τη στοργή του, φέρεται να την έχει θέσει σε διωγμό. Με διάφορα αστεία προσχήματα προστατεύονται διαβόητοι παιδεραστές κληρικοί, πολλοί από αυτούς πολύτεκνοι οικογενειάρχες,
Η Εκκλησία που αποφαίνεται ακόμη και για το σύμφωνο συμβίωσης, την κίνηση της Γης ή την καταγωγή των ειδών, δηλώνει αναρμόδια να αποφανθεί για την ενοχή των κατηγορούμενων (!), ομολογεί πως το Άγιο Πνεύμα αδυνατεί να την φωτίσει, θεωρεί πως τα εκκλησιαστικά δικαστήρια δεν έχουν την ικανότητα να αποδώσουν Δικαιοσύνη και λέει πως εναποθέτει τις ελπίδες της στον κοσμικό δικαστή που ενδεχομένως μπορεί να είναι και gay (φρίκη!), άθεος, μοιχός, μουσουλμάνος, Εβραίος (αίσχος!) ή αιρετικός, όπως στις ΗΠΑ όπου εκατοντάδες καθολικοί και δεκάδες σεβάσμιοι ορθόδοξοι ιερείς παρά την υψηλή προστασία των Αρχιεπισκόπων τους, έχουν κατά δικαστεί ως παιδεραστές (φωτ.1) .
Στην περίπτωση του σεβάσμιου οικογενειάρχη πρωτοπρεσβύτερου Πέτρου Παπουτσάκη, αδελφού του τιμημένου αρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμόθεου Μιχαήλ Κ.Παπουτσάκη (που αντικανονικά ιερώθηκε αφού είχε καταδικαστεί ως νέος για ειδεχθή φόνο όπως έχουν αποκαλύψει με τα σχετικά έγγραφα ο Σπ.Καρατζαφέρης στην «Ελευθεροτυπία», ο Μ.Χάρης στην «Αλήθεια» Ηρακλείου και ο θεολόγος-κοινωνιολόγος, τ. δημοτικός σύμβουλος Αθήνας –ΠΑΣΟΚ- δρ. Γ. Μουστάκης στο «Δαυλό»-φωτ2), η Εκκλησία δηλώνει πως δεν της αρκεί ούτε η πρωτόδικη 20ετής φυλάκισή του (την εκτίει κατ’οίκον) και περιμένει το Εφετείο το οποίο όμως ο ενάρετος ιερωμένος, αν και δηλώνει αθώος, αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι. Και άλλες φορές η δικαστική καταδίκη για παιδοφιλία δεν είναι αρκετή για να καθαιρεθεί ο παιδόφιλος, όπως συνέβη με τον Θεοφιλέστατο επίσκοπο Τραχείας Παύλο, έναν σύγχρονο ομολογητή της Ορθοδοξίας ειδικευμένο εκπαιδευτή ιεραποστόλων στα μυστικά της Ασκήσεως, που εδρεύει τώρα στη φυλακή.
Άλλοτε ο κατηγορούμενος απομακρύνεται προσωρινά και ύστερα όταν ξεχαστεί η υπόθεση προάγεται, όπως συνέβη με τον μακάριο Νεκτάριο, δεσπότη Καλύμνου που συκοφαντήθηκε ως διαφθορέας ανηλίκων αγοριών οικοτροφείου. Διατάχθηκαν ανακρίσεις αλλά το πόρισμά τους δεν ανακοινώθηκε ποτέ, ούτε η υπόθεσή του παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη, αφήνοντάς μας εμβρόντητους για την ευκολία με την οποία θάβεται ένα σκάνδαλο. Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί η Εκκλησία καθαιρεί απλούς κληρικούς για ψύλλου πήδημα και για παιδεραστικές ιστορίες κληρικών απαιτεί μια τελεσίδικη δικαστική απόφαση, που δεν μπορεί να εκδοθεί.



Στην περίπτωση του αιδεσιμολογιότατου Ανδρέα Παπαϊωάννου (πατέρα 4 παιδιών), η Σύνοδος προχώρησε σε καθαίρεση υπό το κράτος πανικού διότι η υπόθεσή του (“Κυρ.Ελευθεροτυπία” (7-5-2000, Μαρία Παπουτσάκη) που χρονοτριβούσε για 11 χρόνια (1997-2008) βγήκε απότομα το 2005 στην τηλεόραση (Alter) και συνέπεσε με το τσουνάμι των σκανδάλων. Την ανάγκη λοιπόν φιλοτιμία ποιούμενος πανικόβλητος ο Χριστόδουλος, προχώρησε στην καταδίκη του προστατευόμενού του, ο οποίος αργότερα καταδικάστηκε και από τη Δικαιοσύνη του Καίσαρα.
Αν μεταφερθούμε νοερά στην «πτέρυγα των Αγίων» των φυλακών Κορυδαλλού, όπου οι φυλακισμένοι ιερείς διαδίδουν τον θείο λόγο μεταξύ των αλλοδαπών κρατουμένων θα βρούμε περιπτώσεις όπως του φερόμενου ως παιδόφιλου πανοσιολογιότατου αρχιμανδρίτη (πνευματικού τέκνου του ιερού Καλλινίκου Πειραιώς που ακόμη και Αυτός συκοφαντήθηκε για σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε βάρος νεαρών) Φωτίου Μακρυστάθη και του σεβάσμιου ιερέα της Κοζάνης Σπυρίδωνα Μαργαρίτη που φέρεται πως παρενόχλησε νεαρό ανήμερα Μ.Παρασκευής μέσα στον ναό. Άλλος, όπως ο αγιορείτης ιερέας της Θεσσαλονίκης-επίσημα το όνομά του δεν ανακοινώθηκε-που φέρεται να έδρασε κατά νεαρού με νοητικά προβλήματα στη Στυλίδα, εφησυχάζει εις το Όρος, προσευχόμενος στον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινό. Στον Κορυδαλλό όμως θα βρούμε τον αιδεσιμολογιότατο Σωτηρίο Παπαδοπούλο των Λιοσίων. Η Εκκλησία δεν προχώρησε σε εξέταση μαρτύρων, ή θυμάτων αλλά περίμενε την απόφαση της Θέμιδος, ίσως για να μην κατηγορηθεί πως προκαταλαμβάνει και επεμβαίνει στο έργο της Δικαιοσύνης, πολλά στελέχη της οποίας στο παρελθόν διακρίθηκαν ή καταδικάστηκαν για την ευσέβειά τους (Α.Ηλία, Π.Τσέβη, Α.Μπάστα, Μ.Ψάλτη, για να περιοριστούμε μόνο σε γυναίκες που είναι η κατ’εξοχήν πελατεία της Εκκλησίας). Για τον αγιορείτη που αναφέραμε, ο Παναγιότατος Άνθιμος αποφεύγει το «πικρόν ποτήριον» και λέει πως πρέπει να τον δικάσει ο άγιος της Φθιώτιδας όπου ετελέσθη η πράξη, ενώ για τον όσιο Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινό το πατριαρχείο λέει ακριβώς τα αντίθετα, πως η κυπριακή Σύνοδος που τον καταδίκασε για παιδεραστία ήταν αναρμόδια κι ας τελέστηκε η πράξη στο έδαφός της. Τέτοια μπλεξίματα αρμοδιοτήτων συμβαίνουν συχνά στην Εκκλησία, όπως στην περίπτωση του ηγούμενου Απόστολου γνωστού από την υπόθεση της Ναταλίας Λιονάκη που κατέφυγε υπό την Σκέπη Του. Κατηγορείται (άδικα προφανώς) από την «Real News» ο ηγούμενος για σεξουαλικές παρενοχλήσεις ενηλίκων γυναικών, αλλά ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης δηλώνει αναρμοδιότητα και παραπέμπει στον δεσπότη Πέτρας ο οποίος υπερασπίζεται την αθωότητα του μοναχού. Ο μοναχός αυτός είναι εξαιρετικά Άγιος διότι δεν απαντά στους κατηγόρους του αλλά όπως δηλώνει: «..Ακολουθούμε το παράδειγμα του Κυρίου μας, ως “εσιώπα” εις τα μομφάς και κατηγορίας, και ως αμνός άφωνος οδηγείτο επί σφαγήν…». – http://www.fimes.gr/2009/10/kataggelies-apostolos-lionaki/http://www.inout.gr/showthread.php?p=296225
Επιστρέφω στην περίπτωση του οικογενειάρχη και θεολόγου πρωτοπρεσβύτερου πατρός Σωτηρίου της Παναγίας των Λιοσίων (Ιλίου), που υπάγεται στην τοποτηρητεία του κ.Νίκου Χατζηνικολάου, δεσπότη ΝASAς και Σπάτων. Ο μαχητικός υπερασπιστής της αθωότητας του κτηματομεσίτου Εφραίμ της Βατοπέδιον Α.Ε. άγιος Νικόλαος, οικονομικός διαχειριστής του κερδοφόρου σκελετού με το ψευδώνυμο Εφραίμ Ν.Μάκρης, εισαγωγέας του πτώματος Σεραφείμ του Σαρώφ και εχθρός της ανεξιθρησκείας (δεν θέλει ισλαμικά τεμένη στην επικράτειά του), επισκέφθηκε τον πατέρα Σωτήριο στην ψειρού αλλά όχι και το θύμα του. Η Θέμις όμως δυστυχώς ομίλησεν και τον καταδίκασε (25.2) τον σεβάσμιο ιερωμένο σε φυλάκιση 24 ετών. Άραγε, ο άγιος Νικόλαος θα προχωρήσει στην καθαίρεση του υφισταμένου του ή θα τον προστατεύει σκανδαλωδώς όπως κάνει με τον πανοσιολογιότατο Γιοσάκη πετώντας στα σκουπίδια ακόμη και την κατάθεση του αρχιεπίσκοπου πως ο πανοσιολογιότατος Γιοσάκης αποπειράθηκε να τον εκβιάσει; Παρεμπιπτόντως να ρωτήσω τον γνωστό για την αυστηρότητά του Μητροπολίτη Σπάτων τι απέγινε με τον αρχιμανδρίτη Κάλλιστο που: «Καθημερινά παρακολουθεί την παραγωγή της κτηνοτροφικής του μονάδας που διατηρεί στο Κορωπί, ελέγχει τους περίπου 16 αλλοδαπούς βοσκούς που έχει προσλάβει για τα ζωντανά, ενημερώνεται για τους τραπεζικούς του λογαριασμούς και αργά το απόγευμα απολαμβάνει το ζεστό μπάνιο του στο καινούργιο του τζακούζι έχοντας στο πλευρό του δύο αλλοδαπούς μπάτλερ που τον υπηρετούν πιστά…. Τα όσα καταγγέλλουν με πληθώρα στοιχείων στην 22 σελίδων επιστολή τους οι αρχιμανδρίτες Αρσένιος Μελέτιος και Ιουστίνος μορφοποιούν έναν δαιμόνιο αρχιμανδρίτη, που μοιάζει αρκετά στις επιχειρηματικές δραστηριότητες με τον Εφραίμ». Αν δεν απατώμαι η οσιότης του είχε κατηγορηθεί και στο παρελθόν ως Ορφανοτρόφος και προφανώς θα αθωώθηκε. Ξέρω ο άγιος Σπάτων θα μας πει πως ο ηγούμενος υπάγεται στον άγιο Γλυφάδας (που είχε ακούσει από τον άγιο Ζακύνθου στον ιερό χώρο της Συνόδου: «πήγαινε να παίξεις με τις κούκλες σου») αλλά η πρότυπη κτηνοτροφική του μονάς μαντρί-τσακούζι βρίσκεται στα Μεσόγεια.
Συνεχίζεται… Δευτέρα 1η Μαρτίου

26.2.10

Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

Θίχτηκε ο χριστεμπορας Αμβρόσιος από την δήλωση του Έλτον Τζον για τον Χριστό σε αμερικανικό περιοδικό και έσπευσε να την καταδικάσει ξεχνώντας πως αυτός είναι που χαριεντίζεται , τρέχει να εγκαινιάσει καταστήματα και να δειπνήσει με εκπροσώπους του τρίτου φύλου.

Φτάσαμε στο σημείο δε το πνευματικό έργο του σεβασμιότατου να το υπερασπίζονται μέσω του τοπικού τύπου άνθρωποι που έχουν τις ίδιες σεξουαλικές προτιμήσεις με τον σερ Έλτον Τζον!!!

Μα καλά βρε Αμβροσιε δεν έχεις λίγη τσίπα πάνω σου;; Μπορεί βέβαια να νομίζεις ότι το ποίμνιο σου τα πιστεύει κάτι τέτοια και δεν σε έχει πάρει χαμπάρι ακόμα...

Κοίτα μόνο καμιά μέρα μη σε περιλάβουν με τίποτα γιαούρτια και δεν έχεις που να κρυφτείς με τα καραγκιοζιλίκια που κάνεις.

Aigio.org

24.2.10

ΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!


Κλιμακώνουν τη δράση τους τα κυκλώματα τοκογλυφίας που λυμαίνονται ολόκληρη τη χώρα. Η οικονομική κρίση, η ανέχεια, η ανάγκη για ρευστό, και κυρίως το γεγονός ότι οι τράπεζες έχουν κλείσει τις στρόφιγγες του δανεισμού σπρώχνουν όλο και περισσότερους στα νύχια των τοκογλύφων, οι οποίοι δανείζουν με πολύ υψηλά επιτόκια και στη συνέχεια πιέζουν τα θύματά τους απειλώντας και εκβιάζοντάς τα μέχρι τελικής πτώσης. Μέχρι να τους τα πάρουν όλα ή να τους στείλουν στον θάνατο . Το κωμικοτραγικό είναι ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία εμφανίζουν εισόδημα περίπου 15.000 τον χρόνο και ουδείς αναρωτιέται πώς μπορούν να κάνουν συχνά καθημερινά καταθέσεις ποσών ύψους 50.000 ευρώ στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς! Η ΕΛ.ΑΣ. και οι εισαγγελικές αρχές, που έχουν δεχτεί καταιγισμό καταγγελιών, ερευνούν τη δράση τους, αν και όταν οι αστυνομικοί προσάγουν τοκογλύφους στη Δικαιοσύνη τους επιβάλλονται ποινές-«χάδια». Έτσι, λοιπόν, οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση, όπου δεκαπέντε μεγαλοτοκογλύφοι λυμαίνονται την αγορά, καταστρέφουν ανθρώπους, τους οδηγούν στην αυτοκτονία και μένουν ατιμώρητοι

Τα «αφεντικά» της Αθήνας

Το μεγαλύτερο, ίσως, «κεφάλι» της τοκογλυφίας στην Αθήνα είναι γνωστό στον χώρο γιατί είχε συλληφθεί και φυλακιστεί για μία από τις μεγαλύτερες υποθέσεις τοκογλυφίας στην ελληνική ιστορία, αλλά με την αποφυλάκισή του επαναδραστηριοποιήθηκε, Και τα χρήματα που του είχε κατάσχει το Δημόσιο του επεστράφησαν και χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο.
Από τις «ισχυρές δυνάμεις» της τοκογλυφίας είναι και επιχειρηματίας ο οποίος διατηρεί γραφείο στην πλατεία Συντάγματος και έχει το παρατσούκλι «Πρίγκιπας». Αυτός λυμαίνεται τους επιχειρηματίες με οικονομικά προβλήματα, ενώ εμφανίζει στη φορολογική του δήλωση κέρδη που δεν ξεπερνούν τα 15.000 ευρώ τον χρόνο!



Στο κέντρο βρίσκεται ακόμα ένας από τους πιο «ονομαστούς» τοκογλύφους της Ελλάδας. Δραστηριοποιείται στον χώρο των ακινήτων, ενώ δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί και με τα αυτοκίνητα, αφού αναγκάστηκε να νοικιάσει ολόκληρο γκαράζ για να σταθμεύσει τα Ι.Χ. που κατάσχει από τα θύματά του.

Στη Γλυφάδα, κατασκευαστής οικοδομών έχει καταφέρει να κάνει γιγαντιαία περιουσία από την τοκογλυφική δραστηριότητά του. Όσοι έχουν πέσει θύματά του λένε πως δεν ξέρει να ελίσσεται μόνο στις δικαστικές αίθουσες, αλλά και εκτός, αφού διαθέτει «άκρες» και στον χώρο της νύχτας για να «τιμωρεί» όσους αντιδρούν.  

Στον Ταύρο, ο μεγαλύτερος τοκογλύφος έχει σαν βιτρίνα τη δραστηριότητά του στο εμπόριο τροφίμων (εισαγωγές - εξαγωγές) και η δραστηριότητά του έχει απλωθεί στους εμπόρους και τους μεσαίου βεληνεκούς επιχειρηματίες της περιοχής - και όχι μόνο. Δουλεύει με τόκο 10% και συνεργάζεται με τράπεζες.


Στα βόρεια προάστια, ο «άρχοντας της τοκογλυφίας» διατηρεί ωρολογοποιείο για να δικαιολογεί τα δυσθεώρητα κέρδη του. Δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς που θα μπορούσε να ένας άνθρωπος του σιναφιού του. Τα θύματά του υποστηρίζουν ότι έχει συνεργάτες -και- αστυνομικούς που τον καλύπτουν.


Στα ανατολικά προάστια τον έλεγχο της τοκογλυφίας έχει μια ολόκληρη οικογένεια. Από εκεί, λένε αυτοί που ξέρουν, έχει μαζευτεί το κεφάλαιο για τη δημιουργία της οικογενειακής επιχείρησης που ολοένα και γιγαντώνεται.


Στον Ασπρόπυργο, ο μεγαλύτερος τοκογλύφος δραστηριοποιείται στο εμπόριο ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Έχει πάρει πολλές κρατικές δουλειές. Ο τόκος που παίρνει κυμαίνεται από 5 έως 12%.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα


Στη Θεσσαλονίκη, στα κυκλώματα της τοκογλυφίας «βασιλεύει» πρόσωπο το οποίο διατηρεί γραφείο στον έκτο όροφο κτιρίου στην οδό Αριστοτέλους. Για τον συγκεκριμένο λέγεται ότι τα χρήματά του προέρχονται κυρίως από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και ότι συνδέεται με παράνομα κυκλώματα, με τα οποία διατηρεί στενούς δεσμούς.

Στη Λάρισα, ο μεγαλύτερος τοκογλύφος περιγράφεται ως ο «μεγάλος και τρανός» του θεσσαλικού κάμπου. Έχει αποκτήσει φοβερή δύναμη και συνεργάζεται στενά με άλλο τοκογλύφο της Καρδίτσας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στον χώρο μόλις την τελευταία πενταετία. Ο τελευταίος λέγεται ότι αποτελεί το «νέο αίμα» των τοκογλύφων στη Θεσσαλία.

Στον Πύργο, ο τοκογλύφος που ελέγχει την πόλη έχει καταδειχτεί (και) από την επιστολή που άφησε ένα από τα θύματά του που αυτοκτόνησε. Πρόκειται για κτηματομεσίτη που συνεργάζεται με άλλους τρεις ντόπιους: έναν εργολάβο, έναν ιδιοκτήτη κάβας και έναν πολιτικό μηχανικό.
 
«Το αφεντικό». Έτσι αποκαλούν τον νούμερο ένα τοκογλύφο της Πάτρας. Δουλεύει με τόκο σταθερά 5%, ενώ, όπως λένε, έχει τέτοια οικονομική δύναμη που δεν είναι ικανός να τον «αγγίξει» κανείς και πως, αν ήθελε, θα μπορούσε να αγοράσει ολόκληρη την Πάτρα!

Στην Ήπειρο δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει ο... διάδοχος του Γούκου. Πρόκειται για έμπορο αυτοκινήτων ο οποίος έχει καταφέρει να κάνει πολλά λεφτά βάζοντας χέρι και στις περιουσίες αγροτών, που κατέφυγαν σε αυτόν αναζητώντας σανίδα σωτηρίας.

Στην Κέρκυρα, εγκέφαλος του κυκλώματος είναι εισοδηματίας ο οποίος συνεργάζεται στενά με τραπεζικό υπάλληλο. Στο κύκλωμα συμμετέχουν δεκάδες ακόμα άτομα, από εμπόρους μέχρι νεκροθάφτες, αγρότες και κτηνοτρόφους!

Στη Χαλκίδα, το κύκλωμα τοκογλυφίας δρα ανεξέλεγκτα. Ο εγκέφαλος βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας μετά την αυτοκτονία 40χρονου θύματός του και τα σημειώματα που άφησε.

Στο απυρόβλητο
Παρότι όμως υπάρχουν εκατοντάδες θύματα που κατήγγειλαν στην Αστυνομία τους τοκογλύφους και τον τρόπο με τον οποίο τους κατέστρεψαν, όταν οι υποθέσεις έφτασαν στις δικαστικές αίθουσες είδαν τους δράστες να γλιτώνουν είτε με αθωωτικές αποφάσεις είτε με ποινές-«χάδια».

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Κέρκυρας, όπου ύστερα από σειρά καταγγελιών με στοιχεία και ονόματα οι φερόμενοι ως δράστες του κυκλώματος κλήθηκαν στις εισαγγελικές αρχές όπου τους έγιναν... παρατηρήσεις! 

Διαφημίζουν την πραμάτεια τους

Οι... παλιές καλές εποχές που οι τοκογλύφοι περίμεναν στα γραφεία τους τα θύματά τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα προσεγγίζουν την «πελατεία» τους όχι μόνο απευθείας ή μέσω «γνωστών», αλλά ακόμα και από διαφημίσεις στους δρόμους ή και την τηλεόραση!


Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, η τοκογλυφική αγορά αντιπροσωπεύει το 15% της επίσημης τραπεζικής, με το μέγεθος της πρώτης να εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 440,2 εκατ. ευρώ και της δεύτερης περίπου στα 11 δισ. ευρώ.
το 57% των μικρομεσαίων εμπόρων, καταστηματαρχών και βιοτεχνών καταφεύγουν σε τοκογλύφους, οι οποίοι τους δανείζουν ή τους «σπάνε» επιταγές, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους για ρευστό. Οι δανειζόμενοι αναγκάζονται να πληρώνουν επιτόκια που κυμαίνονται από 3% έως και 10% τον μήνα και από 36% έως και 110% τον χρόνο! Το μέγεθος του επιτοκίου εξαρτάται από την ανάγκη του δανειζόμενου, αλλά και τον κίνδυνο απώλειας του κεφαλαίου. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια: το θύμα στραγγίζεται οικονομικά και εκβιάζεται, φτάνοντας συχνά μέχρι και την αυτοκτονία.

21.2.10

Ποινικές διώξεις κατά 22 αιρετών!


Από το γραφείο του ανακριτή κ. Αγγελόπουλου παρέλασαν χθες το πρωί προκειμένου να απολογηθούν πρώην και νυν μέλη της διοίκησης της Δημοτικής Τουριστικής Επιχείρησης Βόλου, με στόχο να προσωποποιηθούν οι ευθύνες οι οποίες αντιστοιχούν στον καθένα από τα 22 συνολικά άτομα που φέρονται ως κατηγορούμενοι, μετά τις ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος, οι οποίες έχουν ασκηθεί από την Εισαγγελία Βόλου από το Σεπτέμβριο του 2008 για την υπόθεση που αφορά στην οικονομική διαχείριση της Δημοτικής Τουριστικής Επιχείρησης Βόλου, αλλά και την Αργώ. Όλοι τους ζήτησαν και πήραν αναβολή για την 1η Μαρτίου. 

Το θέμα έχει και σημαντικό πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς η απόδοση ποινικών ευθυνών σε αιρετούς «με αμετάκλητο βούλευμα ή με απευθείας κλήση κατά της οποίας έχει εξαντληθεί το δικαίωμα της προσφυγής, ο γραμματέας της Περιφέρειας οφείλει με βάση το άρθρο 146 παρ. 2 α του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων να θέσει τον εγκαλούμενο σε κατάσταση αργίας, η οποία διατηρείται σε περίπτωση έκδοσης καταδικαστικής απόφασης του ποινικού δικαστηρίου, ενώ αν βγει αθωωτική απόφαση η αργία αίρεται αυτομάτως». 


Η υπόθεση είχε ξεκινήσει το 2006, όταν μετά από δημοσιεύματα των εφημερίδων είχε διαταχθεί από τον τότε Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Βόλου κ. Αχιλ. Ζήση προκαταρκτική έρευνα. 


Σημειώνεται ότι αρχικά υπήρχαν δύο ξεχωριστές υποθέσεις, οι οποίες όμως στη συνέχεια ενώθηκαν, καθώς υπήρξαν κοινά στοιχεία. 


Η δικογραφία διαβιβάστηκε στον Ανακριτή Βόλου για τη λήψη καταθέσεων και την απόδοση των κατηγοριών σε συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία κατηγορούνται για παράβαση καθήκοντος κατ΄ εξακολούθηση και απιστία κατ΄ εξακολούθηση και αφού προηγουμένως η εισαγγελέας Πρωτοδικών Βόλου κ. Μπόλλη έκανε αποδεκτό αίτημα του πρώην Προέδρου της ΔΗΤΕΒ να παραταθεί για έξι ακόμη μήνες η περίοδος της κύριας ανάκρισης και πιο συγκεκριμένα από τις 19 Σεπτεμβρίου 2009 έως τις 19 Μαρτίου 2010. 


Αφορμή για την άσκηση ποινική διώξεων στάθηκε το πόρισμα των οικονομικών επιθεωρητών, της Διεύθυνσης Οικονομικής Επιθεώρησης Θεσσαλίας, που πραγματοποίησαν διαχειριστικό έλεγχο στην ΔΗΤΕΒ, κατά την περίοδο 2002 – Σεπτέμβριο 2007, μετά από παραγγελία που είχε ζητήσει ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Βόλου από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, βάσει προκαταρτικών ερευνών που είχε διατάξει στο παρελθόν για το Ξενία, την Αργώ και τα οικονομικά της επιχείρησης. 


Στο πόρισμα αναφέρονται διαχειριστικές παρατυπίες για πολλά ζητήματα που διαχειρίζεται η ΔΗΤΕΒ και ειδικότερα στο «Ξενία», την «Αργώ», το δημοτικό ραδιόφωνο, τις προσλήψεις και συμβάσεις προσωπικού, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο ελεγκτές στο πόρισμα των 49 σελίδων αναφέρουν ότι στην ΔΗΤΕΒ δεν παρατηρήθηκαν λογιστικές ατασθαλίες.
Όπως αναφέρεται, οι αιτίες που δημιούργησαν το οικονομικό άνοιγμα στην ΔΗΤΕΒ είναι οι εξής: 


• Οι δαπάνες λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού κόστισαν στην επιχείρηση 807.520,02 ευρώ και οι αντίστοιχες του Κέντρου Τουριστικής Πληροφόρησης 342.695,50 ευρώ. Ήτοι σύνολο 1.150.614,52 ευρώ.
• Οι δαπάνες ανακατασκευής της Αργούς κόστισαν 886.955,72 ευρώ και οφείλονται επί πλέον 154.878,70 ευρώ.
• Από το «Ξενία» απωλέσθηκαν τουλάχιστον συνολικά 338.930,22 ευρώ και οφείλονται επί πλέον 200.000,00 ευρώ περίπου.
• Οι δαπάνες μισθοδοσίας που κατεβλήθησαν από ίδια έσοδα της ΔΗΤΕΒ, αυξήθηκαν κατά 370% από το οικονομικό έτος 2002 έως το οικονομικό έτος 2007 λόγω και της σημαντικής αύξησης του προσωπικού.

Αργώ
Αναφορικά με το θέμα της Αργούς, με την εισαγγελική έρευνα ελέγχθηκαν τα οικονομικά στοιχεία του εγχειρήματος της Αργούς με αφορμή δημοσιεύματα και σχόλια του Τύπου, όσο και αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Τουριστικής Επιχείρησης. Στην εισαγγελική έρευνα προσκομίστηκαν όλα τα οικονομικά στοιχεία από την έναρξη του εγχειρήματος, οι συμβάσεις και συμφωνίες, στοιχεία της έως τώρα διαχείρισης και των χορηγιών που έχουν δοθεί από φορείς. Προσκομίστηκαν όλα τα παραστατικά, τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμών και σε ποιους διατέθηκαν τα χρήματα και για ποιο σκοπό, αλλά και ποιο ήταν το συνολικό κόστος του ταξιδιού.


ΣΧΟΛΙΟ Aigio.org

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΙΓΙΟΥ ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΙΑΤΑΧΘΕΙ;

ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ


Για όσους ξεχνούν εύκολα, είναι ο Οδυσσέας Τσενάι, οπού το 2003 τα ΜΜΕ τον έκαναν διάσημο για τον εαν τελικά θα έπρεπε, ο τότε ,νεαρός Αλβανός να κρατήσει την Ελληνική σημαία στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Θυμίζουμε πως τότε ο Θ.Πάγκαλος έκανε λόγο για ρατσιστές και ξενόφοβους Έλληνες και ζήτησε να δοθεί Ελληνική υπηκοότητα εντός 24ωρου στο νεαρό Αλβανό (Δείτε εδώ)

Τι κάνει όμως σήμερα ο τότε "τηλεοπτικός αστήρ" της Ελληνικής τηλεόρασης ;;;




Σύμφωνα με έγκυρες πηγές του
ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ , ισχυρό Aλβανικό λόμπι "επέλεξε" τον "αδικημένο" και προβεβλημένο Αλβανό μετανάστη ώς ιδανικό πρόσωπο στο οποίο θα μπορούσαν να επενδύσουν για το μέλλον.....

Συγκεκριμένα η American Bank of Albania ανήκει κατά 100% στο Αλβανοαμερικανικό λόμπι και ιδρύθηκε στην πολιτεία Delaware των ΗΠΑ, το 1989, με πράξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την υποστήριξη της δημοκρατίας στις χώρες της ΝοτιοανατολικήςΕυρώπης.

Επίσης, η ίδια τράπεζα είναι ο κύριος χρηματοδότης των μεγαλύτερων εκδόσεων (εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία κ.λ.π.) στην αλβανική γλώσσα για τα Βαλκάνια.

Έτσι, πρωταγωνιστικό ρόλο στο συντονισμό του αλβανόφωνου στοιχείου πάντα στον κόσμο - ειδικότερα όμως όσον αφορά στα Βαλκάνια -, με την επίσημη γενική πολιτική του κράτους της Αλβανίας, έχει αναλάβει η Αλβανο-Αμερικανική Τράπεζα - η οποία λειτουργεί με τρία καταστήματα στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, ο επικεφαλής του αλβανο-αμερικανικού λόμπι είναι πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ. Επίσης, το λόμπι των Αλβανών στις ΗΠΑ έδειξε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την υπόθεση Τσενάι μετά την τηλεοπτική του προβολή.

Επέλεξαν λοιπόν το δημοφιλή προφίλ του Οδυσσέα Τσενάι ώς "επένδυση" για το μέλλον των Αλβανικών συμφερόντων στέλνοντάς τον να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στη Βοστώνη


Έτσι προετοιμάζουν , το νέο δημοφιλή ηγέτη που θα εκπροσωπήσει τη μεγάλη παράταξη του "Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανοφώνων" η οποία σχεδιάζεται εδώ και χρόνια με στόχο το νέο κόμμα να ισχυροποιήσει ακόμη περισσότερο ο ρόλος της Αλβανίας στα Βαλκάνια.


Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τσενάι φοιτά στη Σχολή Ηγετών του Harvard, αφού έκανε ένα "πέρασμα" - για τα μάτια του κόσμου - από το τμήμα Φυσικής του Boston College.

Γιατί όμως επέλεξαν ένα "φτωχό μετανάστη" όπως ο Τσενάι ;;;

Ο πατέρας Τσενάι δεν είναι καθόλου τυχαίος αφου , εκτός από Λοχαγός των Αλβανικών Μυστικών Υπηρεσιών εκείνη την εποχή, ήταν και ένας από τους πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου οικονομικού σκανδάλου που γνώρισε ποτέ η Αλβανία, εκείνου με τις Πυραμίδες.

Στην Ελλάδα ήρθε όχι ως φτωχός πλην τίμιος λαθρομετανάστης, αλλά για να αποφύγει τις απειλές για τη ζωή του και τη φυλακή από τις απάτες, σύμφωναμε τον αλβανικό Τύπο, που είχε διαπράξει εκεί.

Και για τη διακίνηση των χρημάτων προς την Ελλάδα έκανε χρήση των Ελληνικών τραπεζικών υπηρεσιών.....Αξίζει να σημειωθεί ότι η οικοιγένεια Τσενάι είναι γνωστή οικογένεια Τσάμηδων από το Φίερε, περιοχή στην οποία κατέφυγαν υπό διωγμό πολλοί Τσάμηδες για τη συνεργασία που προσέφεραν κατά την διάρκεια της Κατοχής στους Γερμανούς.

O διάσημος Τσενάι

O διάσημος στην Ελλάδα Οδυσσέας Τσενάι επηρέασε μέσω της τηλεοπτικής προβολής ένα μεγάλο ποσοστό Αλβανοφώνων στην Ελλάδα που τον έκαναν σύμβολο των "καταπιεσμένων" Αλβανών.

Ιδανικό επικοινωνιακό προφίλ του πλέον δημοφιλή "κατατρεγμένου φτωχόπαιδου" που θα επιστρέψει ώς ηγέτης για να απονείμει δικαιοσύνη στους συμπατριώτες του.

Στο πολιτικό σκηνικό της γείτονα χώρας όλα τα πολιτικά κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου, συμφωνούν απόλυτα με τη δημιουργία κόμματος Αλβανοφώνων στην Ελλάδα.

Όλα τα Αλβανικά κόμματα έχουν συμφωνήσει ότι ο κύριος μοχλός της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας τους είναι τα τραπεζικά εμβάσματα των Αλβανών μεταναστών προς την πατρίδα τους, αφού η Αλβανία δεν έχει τα περιθώρια να στηριχτεί στην παραγωγή ή στις υπηρεσίες. Γι αυτό, άλλωστε, τα ίδια τα Αλβανικά κόμματα χρηματοδοτούν ολόκληρες οικογένειες Αλβανών πολιτών με τα πρώτα έξοδα εγκατάστασής τους σε ξένες χώρες, ενθαρρύνοντας έτσι τη μετανάστευση.

Είναι γεγονός πως η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια (ιδιαίτερα μετά το "προσκλητήριο" του τότε υπουργού εξωτερικών Α.Σαμαρά) έχει συγκεντρώσει ένα τεράστιο αριθμό Αλβανών με αποτέλεσμα ήδη στη χώρα μας να κυκλοφορούν - και μάλιστα με πολύ καλές πωλήσεις- Αλβανικές εφημερίδες και περιοδικά, ενώ όλες οι Ελληνικές τράπεζες έχουν προβεί στην προσθήκη Αλβανικής γλώσσας στα περισσότερα ΑΤΜ αφού οι Αλβανοί αποτελούν πια ενα επίλεκτο ποσοστό πελατών σε τραπεζικές καταθέσεις.

Τελευταία μάλιστα έχουν ξεκινήσει ήδη να κάνουν την εμφάνισή τους ιστοσελίδες επωνύμων δημοσιογράφων που περιέχουν έκδοση στα Αλβανικά για περισσότερη επισκεψιμότητα π.χ.(βλέπε εδώ)

Υποστηρικτές στην Ελλάδα

Τη δημιουργία κόμματος Ανβανοφώνων στην Ελλάδα ενθαρρύνουν επίσης εγχώριοι πολιτικοί αλλά και οικονομικοί κύκλοι. Δημοσιογραφικά συγκροτήματα, εκδοτικοί οίκοι, μεγαλομέτοχοι Ελληνικών ιδιωτικών καναλιών, κατασκευαστές δημόσιων έργων, εμπορικά επιμελητήρια, πολιτικές οργανώσεις, μη-κυβερνητικές οργανώσεις κ.α.

Το "Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανοφώνων" υποστηρίζεται επίσης από εξωκοινοβουλευτικές συσπειρώσεις της Αριστεράς στην Ελλάδα, από ορισμένους Έλληνες Αλβανικής καταγωγής που έχουν διακριθεί μέσα από τα Ελληνικά media, αλλά και Αλβανούς επιχειρηματίες που ζουν και δραστηριοποιούνται στη χώρα μας.

Πρωταγωνιστικό ρόλο, επίσης, στη δημιουργία του Κόμματος των Αλβανοφώνων στην Ελλάδα θα έχει φυσικά και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλβανών Μεταναστών Ταχίρ Μήτσι.

Ποιός είναι αυτός ;;;;

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλβανών Μεταναστών Ταχίρ Μήτσι, ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος μέσα από τις εκπομπές του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αλλά και του Νίκου Ευαγγελάτου, αλλά και πολύ γνωστός για τις κατά καιρούς εμπρηστικές του δηλώσεις σε βάρος των Ελλήνων, ας μην ξεχνάμε πως ακόμη και η αρνητική διαφήμιση, αποτελεί κι αυτή διαφημιστική προβολή.

Θυμίζουμε κάποιες δηλώσεις του, όταν ανέφερε ότι το μαρτύριο των μεταναστών στην Ελλάδα συνεχίζεται και ότι "οι Αλβανοί στην Ελλάδα είναι σκλάβοι".

Ο άνθρωπος, βέβαια, στον οποίο θα στηριχτεί η πόλιτική αυτή επιχείρηση για λογαριασμό των Αλβανοφώνων στην Ελλάδα δεν είναι άλλος από τον Οδυσσέα Τσενάι, ο οποίος θα εμφανιστεί στην Ελληνική πολιτική σκηνή την κατάλληλη ψυχολογική στιγμή, όντας και προικισμένος με όλα τα μυστικά της Πολιτικής Τέχνης από τα μεγαλύτερα σχολεία των ΗΠΑ.

Προς το παρόν όπως όλα δείχνουν το "έδαφος" προετοιμάζεται, η αλλοίωση του εκλογικού σώματος έχει σκοπό την προσέλκυση αλλοδαπών ψηφοφόρων στο ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία προσφάτως συμφώνησε προκειμένου να μην ρισκάρει πολιτικά και να επωφεληθεί και αυτή από έστω από ένα μέρος των νέων ψηφοφόρων.

Ποιό απ'τα δύο μεγάλα κόμματα μπορεί όμως να εγγυηθεί πως το νέο εκλογικό σώμα ψηφοφόρων, μετά το αναφαίρετο δικαίωμα που θα αποκτήσουν, δεν θα στρέψει μαζικά την εκλογική του δύναμη σε απαιτήσεις που πολύ σύντομα θα δημιουργήσουν τις τέλειες συνθήκες για νέους "ηγέτες" !!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΑΝΑΡΤΗΘΕΝ ΣΧΟΛΙΟ....ΤΗΣ κ. ΠΕΠΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Παρακαλώ, επειδή η κ. Πέπη... ( με την οποία ουδέποτε ασχολήθηκα τα τελευταία 15χρόνια και ποτέ δεν βρήκα κάποιο σοβαρό λόγο να παρακολουθήσω ως Εκδότρια - Δημοσιογράφο όπως δηλώνει...), επιχειρεί να εμφανιστεί ότι δεν έχει καμία σχέση με τη σύνταξη και αποστολή σ' εσάς του αναρτηθέντος συκοφαντικού και άκρως αναληθούς σχολίου εναντίον μου, σχετικά με τα πρόσφατα εκπαιδευτικά μου καθήκοντα στο ΙΕΚ Αιγίου,  - μη μπαίνοντας καν στη διαδικασία απαντήσεως στην ίδια αφού θα ήμουν τουλάχιστον αφελής στο να μιμηθώ την επιχειρούμενη ανωνυμία της και κατά συνέπεια τον δόλο που εξαρχής είχε να διαδώσει ψευδέστατα και μειωτικά στοιχεία για μένα μέσω διαφόρων ΜΜΕ και μέσω του Aigio.org (κρυβόμενη τάχα...) 

- ενημερώνω εσάς αλλά και τους αναγνώστες σας, ότι αυτά  ακριβώς - τα συκοφαντικά πάντα για μένα σχόλια - φρόντισε η ίδια να ανεβάσει την ίδια χρονική περίοδο και στην προσωπική της σελίδα στο Facebook! Πολλοί το διαβάσαμε κι εκεί ...πριν τα αποσύρει άρον -άρον για να μην διασυρθεί.  

Το αναφέρουν άλλωστε και σχολιαστές του Aigio.org αλλά σαφώς αυτά υπάρχουν και κρατημένα, αρχειοθετημένα πλέον.
Είναι κρίμα να συνεχίζεται αυτό το μονόπλευρο "κρυφτούλι". 


Ποιους νομίζει ότι μπορεί να κοροϊδεύει η κ. Σπηλιωτοπούλου; 

ΚΡΙΜΑ....ΠΟΛΥ ΚΡΙΜΑ ΓΙ 'ΑΥΤΗΝ!
 
Για όποια άλλη απορία έχει πάντως η καταρτιζόμενη του ΙΕΚ Αιγίου Σπηλιωτοπούλου Σπυριδούλα του Χρήστου, για μένα ως Εκπαιδευτή της εκεί,  παρακαλώ ας απευθυνθεί στην Διεύθυνση του ΙΕΚ.
Προσωπικά, χρέος και καθήκον μου είναι να συνεργαστώ ουσιαστικά μαζί της στο μάθημα, στο οποίο και την περιμένω ακόμα να φανεί!


                  Ευχαριστώ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

19.2.10

ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Η ΠΕΠΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟ

Κύριοι διαχειριστές του aigio.org

Πληροφορούμενη πως έχετε δημοσιεύσει ανάρτηση φερόμενη ως υπογεγραμμένη από το δημοσιογράφο-πολιτευτή της Ν.Δ. και εκπαιδευτή στο ΙΕΚ Αιγίου κ. Δημήτρη Τριανταφυλλόπουλο, η οποία με φωτογραφίζει ξεκάθαρα (εκδότρια-καταρτιζόμενη στο ΙΕΚ Αιγίου) και διαβάζοντας σχετικό θέμα στην εφημερίδα “Κόσμος” της Παρασκευής 19/02/2010, έχω να δηλώσω πως ουδεμία σχέση έχω με την ανάρτηση “Από πολιτευτής καθηγητής” (16/02/2010) στην οποία φέρεται πως απαντά ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, ενώ επιστρέφω όλους τους συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς που μου αποδίδονται, στο συντάκτη της ανάρτησης “Απάντηση Δημήτρη Τριανταφυλλόπουλου κλπ.” (17/02/2010), όποιος κι αν είναι.


Προχωρώ στη διάψευση αυτή προκειμένου να αποκαταστήσω την υπόληψή μου ως δημοσιογράφου και ως εκπαιδευόμενης στο ΙΕΚ, απέναντι στους συναδέλφους μου, στην αχαϊκή κοινωνία και φυσικά στη διοίκηση του ΙΕΚ Αιγίου, με την οποία διατηρώ άψογες σχέσεις.


Απομένει στον υπεύθυνο για τη συκοφαντική προς το πρόσωπό μου ανάρτηση, να πράξει το ίδιο, ώστε να λήξει το θέμα που προέκυψε εκ του μηδενός και φυσικά χωρίς καμία δική μου ευθύνη.


Πλέον τούτου, ουδέν άλλο έχω να προσθέσω. Εξάλλου, καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται.

Με εκτίμηση
Πέπη Σπηλιωτοπούλου
Δημοσιογράφος-Εκδότρια
Αίγιο 19/02/2010




ΣΧΟΛΙΟ Aigio.org

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ποιος πραγματικά είναι ο συντάκτης της ανάρτησης "ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ..ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ..." αφού αυτή μας εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σαν κείμενο προς δημοσίευση με τον συντάκτης της να υπογράφει με το ψευδώνυμο "Smile-76".

Το γιατί τώρα ο κ. Τριανταφυλλόπουλος καθώς και κάποιοι αναγνώστες θεώρησαν πως η πραγματική συντάκτρια είναι συγκεκριμένη δημοσιογράφος-εκδότρια είναι κάτι το οποίο δεν γνωρίζουμε.

18.2.10

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΙΓΙΟΥ;

Για ακόμη μια φορά ο δήμαρχος Αιγίου, παραβαίνοντας το καθήκον του κατά την γνώμη μας, που είναι η προάσπιση των συμφερόντων όλων των Αιγιωτων, επιλέγει να μην εφαρμόσει οριστικές και αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις που δίνουν λύση στο πρόβλημα που έχουν δημιουργήσει στην παραλιακή ζώνη οι αυθαιρετουντες επιχειρηματίες και η πολιτική αβουλία του δήμαρχου.

Αδυνατώντας να αντιληφθεί το μέγεθος των επιπτώσεων που έχει στην τοπική κοινωνία αυτή του η πράξη ο δήμαρχος συντάσσεται ανοιχτά με τους αυθαιρετουντες επιχειρηματίες αφού όχι μόνο προσφεύγει από κοινού στα διοικητικά δικαστήρια αλλά κάνει ότι είναι δυνατόν προκειμένου να τους εξασφαλίσει πολεοδομική ασυλία.

Αφού επιβάρυνε τους Αιγιώτες με τα υπέρογκα πρόστιμα της πολεοδομίας και τις προσαυξήσεις τους, ρίχνει στάχτη στα μάτια των Αιγιωτων
ακολουθωντας τη γραμμη του
πως οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες αποτελούν φορείς ανάπτυξης της παραλίας και γιαυτό πρέπει να τους προστατέψουμε.

Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια αφού όντως ορισμένοι επιχειρηματίες επενδύοντας έχουν βοηθήσει στην ανάπτυξη της περιοχής, ταυτοχρόνως όμως έχουν διαπράξει και σειρά σφαλμάτων αφού όλη η επιχειρηματική τους δραστηριότητα έχει βασισθεί σε αυθαίρετα κτίσματα.

Συν τοις άλλοις ορισμένοι από αυτούς είναι και οι μεγαλύτεροι οφειλέτες του δήμου Αιγίου.

Πως λοιπόν κύριε Καραφωτια κάνετε ότι είναι δυνατόν προκείμενου να υπερασπιστείτε επιχειρηματίες των οποίων τις όφειλες, χρέη και πρόστιμα καλούνται να πληρώσουν όλοι οι Αιγιώτες;;;

Εάν αυτό δεν είναι καραμπινάτη παράβαση καθήκοντος τότε τι είναι;;;

Ποιες σκοπιμότητες και συμφέροντα εξυπηρετείτε παρέχοντας την μέγιστη πολιτική κάλυψη στους αυθαιρετουντες επιχειρηματίες προτάσσοντας το δήθεν κοινωνικό συμφέρον;;;

Για ακόμα μια φορά η ελληνική δικαιοσύνη θα δώσει τη λύση όπως ήδη έκανε στην περίπτωση των αυθαιρέτων μόνο που τώρα θα κληθεί να αποφασίσει και για την δική σας τύχη, αφού όπως μας  ενημερώνουν αναγνώστες η ανάκριση για το εάν έχετε παραβεί τα καθήκοντα σας έχει ήδη ξεκινήσει.

Aigio.org

17.2.10

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΤΟΥ AIGIO.ORG

Σε ατυχές, σκόπιμο, μικροπρεπές και αναληθές σχόλιο αναγνώστριάς σας, το οποίο αναρτίσατε στις 16/2 με τίτλο  "Από Πολιτευτής  ...Καθηγητής" , εκτίθεται ανεπανόρθωτα η ίδια και συνάμα αποκαλύπτεται - αφού τυγχάνει δυστυχώς εκδότης εβδομαδιαίας εφημερίδας με οικογενειακές πλάτες- εμπαθής προς το πρόσωπό μου για λόγους που μόνο η ίδια γνωρίζει και η οποία θα' πρεπε να έχει οδηγηθεί στις δικαστικές αίθουσες πολλές φορές από εμένα - ως πολιτικό πρόσωπο - για δεκάδες σχόλια, μειωτικά και συκοφαντικά (πλην όμως ανώνυμα ως προς το πρόσωπό μου λόγω θρασυδειλίας ) πάντα πικρόχολα που την χαρακτηρίζουν πάντα σαν άτομο. Αν ήταν δε μέλος κάποιας επίσημης Ένωσης  Συντακτών θα είχε περάσει την πόρτα του Πειθαρχικού ουκ ολίγες φορές για απόκρυψη ειδήσεων ακόμα και τροποποίηση Δελτίων Τύπου δημοσίων φορέων , από τα οποία όταν αναφέρεται το ονοματεπώνυμό μου - με την Πολιτική μου ιδιότητα - το αφαιρεί γα λόγους εμπάθειας και υπέρμετρης κακίας. Με το σχόλιό της αυτό, δυστυχώς δείχνει και την έλλειψη γνώσης ουσιωδών πραγμάτων, πέραν των αναφορών της σε προσωπικά μου δεδομένα...για τα οποία πραγματικά η δεσποινίς είναι βαθιά νυχτωμένη!

Ας ενημερωθεί λοιπόν τόσο η ίδια ως συντάκτρια και αποστολέας του σχολίου - όχι τυχαία όπως θα αντιληφθείτε αργότερα- αλλά και όσοι διάβασαν το κατάπτυστο κείμενό της, για τα εξής:
α) Ο Πολιτευτής δεν είναι ούτε αξίωμα, ούτε επάγγελμα για να μη συνάδει με μετέπειτα επαγγελματικούς ρόλους ή εργασιακής μορφής ασχολίες. Υποψήφιοι Βουλευτές σε όλα τα κόμματα πανελλαδικά σε κάθε μία εκλογική αναμέτρηση είναι χιλιάδες και οι οποίοι μετά το πέρας των εκλογών επιστρέφουν κανονικά  στις δουλειές τους, δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, εφόσον δεν εκλεγούν. Με δημοσιογράφους αλλά και Καθηγητές για παράδειγμα έχει συμβεί άπειρες φορές. Τι σημαίνει  δηλαδή  ότι ο δάσκαλος που θα κατέλθει για υποψήφιος βουλευτής δεν μπορεί να επιστρέψει στην αίθουσα  διδασκαλίας  επειδή είναι πολιτικός; Που τις βρήκε όλες αυτές τις "εξυπνάδες" η αναγνώστριά σας; Προφανώς δεν ξέρει της τις γίνεται ! (Σημειωτέον ας μάθει η δύσμοιρη εμπαθής νεαρά ...πως Επιλαχών Βουλευτής δεν αυτοπροσδιορίζομαι αλλά το αποφάσισαν οι πολίτες της Αχαΐας να με φέρουν ως Α΄αναπληρωματικό Βουλευτή Αχαΐας από τη Ν.Δ  και είναι η επίσημη αναφορά τόσο του Πρωτοδικείου όσο και των επίσημων εγγράφων της Βουλής των Ελλήνων). 

β) Ποτέ δεν φοίτησα σε Ιδιωτική Σχολή της Πάτρας για να λάβω χαρτί δημοσιογραφίας. Εκτίθεται η "δύσμοιρη" ! Οι σπουδές μου στη Δημοσιογραφία, την Επικοινωνία και τις Δημόσιες Σχέσεις ήσαν τριετής στην Αθήνα με εξιδείκευση μαλιστα  στα "Media" που πιστοποιούνται επίσημα από τον Ευρωπαϊκό Εκπαιδευτικό Όμιλο...και καθηγητές αρκετούς και τότε και σήμερα πολιτικούς. Λανθάνει πολλαπλώς η " ανώνυμη" συντάκτης!

γ) Η προϋπηρεσία μου από το 1993 έως και το 2004 στα μεγαλύτερα ΜΜΕ της Αχαΐας (Πελοπόννησο, Tele Time, Αντένα, Πρώτη κ.ά) όχι μόνο δεν κατακτιέται  εύκολα αλλά πιστοποιείται εργασιακά και ασφαλιστικά...αν ξέρει κάτι από αυτά η "έξυπνη" σχολιογράφος.

δ) Ποτέ δεν έπαψα να ασκώ δημοσιογραφικά καθήκοντα μετά το 2004. Αν παρακολουθούσε άνευ εμπάθειας, που την έχει τυφλώσει εδώ και χρόνια, την πορεία μου θα μάθαινε πως και τα έτη 2004-2007 στα Υπουργεία Τουρισμού και Υγείας και μετέπειτα τα έτη 2007-2009 στα Υπουργεία Τουρισμού και Παιδείας τα όποια πολιτικά μου καθήκοντα ήσαν συνυφασμένα με το δημοσιογραφικό αντικείμενο, την προβολή και την επικοινωνία, κάτι που προφανώς  εργασιακά, φορολογικά κ.ο.κ είναι αυταπόδεικτα. Κρίμα τόση αφέλεια !

ε) Ποτέ δεν έχω καταβάλει χρήματα σε κανέναν και για καμία μου καταδίκη μετά από δημοσίευμά μου στο παρελθόν. Ποτέ! Καλά θα κάνει δε η συντάκτης να παρακολουθήσει την εξέλιξη της υπόθεσης του "καρδιολόγου" στην ουσία της και θα καταλάβει τι εννοώ. Μάλλον είναι παντελώς ανενημέρωτη! Ας μάθει να ενημερώνεται καλύτερα και στη δημοσιογραφία...να υπερασπίζεται εγγράφως κάτι που πιστεύει ασχέτως δικαστικής εμπλοκής. Στο τέλος έρχεται η δικαίωση...
Μάλλον λοιπόν οι ιθύνοντες του Ι.Ε.Κ Αιγίου και του Ο.Ε.Ε.Κ (που γνωρίζω πολύ καλά από τη θητεία μου κοντά στον τ. Υπουργό Παιδείας) κακώς "εγκαλούνται" από την αποστολέα του σχολίου, αφού λειτούργησαν ανεπηρέαστα και καθαρά, η δε απόφασή μου να συμμετάσχω ως Εκπαιδευτής έχει να κάνει με το να μεταδώσω ό, τι καλύτερο και πολυτιμότερο σε νεότερους δημοσιογράφους που επέλεξαν την πόλη μας να καταρτιστούν κι όχι καλοδιαφημισμένες σχολές της Αθήνας, κάτι που εγώ στα παλιότερα χρόνια δεν είχα στον τόπο μου με τεράστιο οικογενειακό οικονομικό κόστος, που πάντα έμαθα να σέβομαι.

Δυστυχώς για την ίδια κι όχι για μένα (είναι θέμα της Διεύθυνσης του ΙΕΚ) η κακεντρεχής σχολιάστρια - όπως διαπίστωσα προσωπικά - είναι καταρτιζόμενη και πρέπει να παρακολουθήσει το μάθημα του "Ρεπορτάζ" που μου ανετέθη στο Τμήμα της....γι' αυτό άλλωστε και κόπτεται, ενοχλείται δε σφόδρα από την εκεί εκπαιδευτική μου ιδιότητα.  Εγώ δεν διακρίνω τους σπουδαστές ακόμα και σε τέτοιες κακόβουλες περιπτώσεις, ούτε βέβαια χαρίζω ή χαρίζομαι,
όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι 20 περίπου σπουδαστές δημοσιογραφίας του ΙΕΚ Πάτρας το 2003 που σήμερα είναι άπαντες επαγγελματικά αποκαταστημένοι και καταξιωμένοι σε ΜΜΕ και στους οποίους είχα τη χαρά να διδάξω πριν αποφοιτήσουν. 

Και κάτι τελευταίο στο "πανηγυράκι" της κυρίας, που αν θέλει ας τα γράψει όλα αυτά ενυπόγραφα κι ας με αντιμετωπίσει! Είναι πολλά τα επιλήψιμα εδώ και πολύ καιρό !

Τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς τους κρίνει καθημερινά ο κόσμος κι εγώ είμαι πανευτυχής που και στις δύο μου ιδιότητες έχω "αγιάσει στο τόπο μου" που πάντα με τιμά με πρωτιές και με αγκαλιάζει σε κάθε μου βήμα.   


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Δημοσιογράφος -  Εκπαιδευτής ΙΕΚ Αιγίου 
        (Υπ. Βουλευτής Αχαίας Ν.Δ)

16.2.10

ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ..ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ...

Αγαπητοί φίλοι, παρακολουθώ το blog σας και άλλες φορές συμφωνώ, άλλες διαφωνώ αλλά όπως έλεγε ο Βολταίρος "Μπορεί να μη συμφωνώ με αυτά που λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι τέλους το δικαίωμά σου να τα λες". Πήρα το θάρρος να σας ενημερώσω για ένα θέμα που είναι σοβαρό και παράλληλα έχει πολλές φανερές και κρυφές παραμέτρους:


Σήμερα Τρίτη 16 Φεβρουαρίου, ξεκίνησε στο ΙΕΚ Αιγίου το νέο εαρινό εξάμηνο 2010 και παράλληλα και 3ο εξάμηνο στην ειδικότητα "Δημοσιογράφοι:Συντάκτες-Ρεπόρτερ", στο οποίο φοιτούν τόσο επαγγελματίες δημοσιογράφοι του Αιγίου (θέλοντας προφανώς να πάρουν το επιθυμητό δίπλωμα και πιστοποίηση για το βιογραφικό τους) όσο και νέα παιδιά που επιθυμούν να λάβουν τις βάσεις της δημοσιογραφίας. 

Οι σπουδαστές πληροφορήθηκαν πως μεταξύ των καθηγητών τους, θα είναι και πολιτευτής της Ν.Δ. ή "επιλαχών βουλευτής" (όπως αυτοπροσδιορίζεται).

Έχει ενδιαφέρον, κάποιος από τον ΟΕΕΚ ή και από το ΙΕΚ Αιγίου, να απαντήσει στο πώς γίνονται οι προσλήψεις και αν πραγματικά υπάρχει αξιοκρατία σ'αυτή τη χώρα, όταν ο συγκεκριμένος:

-Είναι πολιτικό πρόσωπο και ως εκ τούτου δεοντολογικά δεν επιτρέπεται να μπαίνει σε τάξεις και να διδάσκει

-Απέχει από την ενεργό δημοσιογραφία για πάνω από 6 χρόνια

-Έχει καταδικαστεί στα αστικά δικαστήρια, μετά από ψευδή δημοσιεύματά του για το Νοσοκομείο Αιγίου και τον κ. Διαλούπη, πληρώνοντας κι ο ίδιος και η εφημερίδα στην οποία δούλευε τότε, σεβαστό χρηματικό ποσό στο γιατρό για τις συκοφαντίες που έγραψε εναντίον του ("Μαϊμού" καρδιολόγος-"Επικίνδυνη" ιατρική στο Νοσοκομείο Αιγίου κλπ.)

Από το ΙΕΚ δηλώνουν πως, ελλείψει άλλων αιτήσεων από ενδιαφερόμενους, πήρε τη θέση ο συγκεκριμένος μοναδικός υποψήφιος εκπαιδευτής. Δεν μπορεί όμως, τα κριτήρια να είναι τόσο "φτωχά" (διαθέτει πιστοποιητικό από ιδιωτική σχολή της Πάτρας, κάτι που διαθέτουν κι άλλοι δημοσιογράφοι στο Αίγιο αλλά και σπουδαστές στο εν λόγω τμήμα). 

Δεν πρέπει να εξετάζεται και το κοινωνικό και επαγγελματικό προφίλ του κάθε υποψηφίου εκπαιδευτή; Και τέλος πάντων, τις ώρες των μαθημάτων του εν λόγω κυρίου, θα μπορούσε να τις πάρει κάποιος από τους υπόλοιπους εκπαιδευτές, που έχουν και περισσότερα προσόντα. 

Γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο; 

Ας μας πουν υπεύθυνα, εφόσον υπάρχει σοβαρότητα σ'αυτόν τον τόπο...

Smile-76

15.2.10

Η οικονομία, θύμα των κομματικών εγκλημάτων


Αμβλυνση και στρέβλωση της δημοκρατικής συνείδησης, σύγχυση για το τι σημαίνει (ή δεν σημαίνει) «δημοκρατία»: Είναι το δραματικό επακόλουθο, ο καρπός ο «εις θάνατον», από την εγκατάλειψη της Παιδείας στον έλεγχο του συντεχνιακού «αποδομισμού» τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια.
Πρόκειται για έμπρακτη καθολικευμένη ανοχή του ολοκληρωτισμού: Η ελλαδική κοινωνία όχι απλώς δεν αντιδρά, δεν οργίζεται, δεν ανησυχεί, αλλά θεωρεί πια αυτονόητες τις μεθόδους και πρακτικές της παρανομίας και αυθαιρεσίας, αυτονόητη τη βία που ασκούν τα οργανωμένα συμφέροντα.
Το μεγάλο κατόρθωμα των πιο μεγάλων από τα μεγάλα συμφέροντα είναι ότι έχουν εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα σφετερισμού των σφραγίδων και των θυρεών της Αριστεράς, έτσι ώστε να μπορούν να λανσάρουν ωμό φασισμό σε «προοδευτική» συσκευασία χωρίς καμιά κοινωνική αντίδραση. Αφιόνισαν τη μεταπολιτευτική ελλαδική κοινωνία με την αυτονόητη βεβαιότητα ότι η απειλή του ολοκληρωτισμού έρχεται μόνο σαν επανάληψη του παρελθόντος, μόνο από μια πατριδοκάπηλη Δεξιά, αποκλείεται ο φασισμός να παραμονεύει στη βουλιμική ιδιοτέλεια των καπήλων της Αριστεράς.
Μπορεί λοιπόν να αγανακτούσαν οι έμποροι, οι μεταφορείς και οι ξενοδόχοι με τις φάλαγγες τεθωρακισμένων του εγχώριου «στρατού κατοχής» που κρατούσαν σε ομηρεία, για τόσες μέρες, τη χώρα. Αλλά τα κόμματα, ο Τύπος, τα κανάλια ούτε που διενοούντο να ψελλίσουν τη λέξη «φασισμός». Μάλλον έδιναν δίκιο στους ιδιοκτήτες των πανάκριβων τρακτέρ, μάλλον θεωρούσαν αυτονόητο δικαίωμα των διαμαρτυρομένων να καταργούν σαν κουρελόχαρτο το Σύνταγμα, να βάζουν ατιμώρητα τη χώρα στον «γύψο». Σύσσωμη η υπερευαίσθητη στην προάσπιση των «δημοκρατικών ελευθεριών», διανόηση δικαίωνε τον γκανγκστερικό εκβιασμό σαν μορφή «πάλης» – όπως εξωράισε και την ποδηγετημένη κτηνωδία του «Δεκέμβρη των κρυστάλλων», πέρυσι, σαν εκπληκτική αποκάλυψη της «ωριμότητας» των νέων.
Η ηδονή να καταστρέφεις οτιδήποτε ανήκει σε άλλον, προκειμένου να εκδικηθείς που δεν είναι όλα υποταγμένα στο εγώ σου, γεννιέται σαν σαδιστική απαίτηση όταν η συλλογικότητα, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, έχει υιοθετήσει την αλογία στον καταμερισμό του κοινωνικού πλούτου. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία (συνύπαρξη ως άθλημα σχέσεων κοινωνίας), αν δεν μπορεί ο πολίτης να έχει προφανή την απάντηση στο ερώτημα: γιατί ο άλλος και όχι εγώ. Σε αυτή την απάντηση στοχεύουν οι προσπάθειες (όπου και όταν αναλαμβάνονται) για αξιοκρατία, έλεγχο της ποιότητας, καταξίωση της άμιλλας.
Στην Ελλάδα τη μεταπολιτευτική, οι πολιτικοί μας άρχοντες έχουν επίσημα υιοθετήσει την άρνηση των προϋποθέσεων της δημοκρατίας: την αλογία στην κατανομή του πλούτου, την αρχή της επιβολής του ισχυροτέρου. Ισχυρότερος σήμερα είναι όποιος μπορεί να εκβιάσει τον σύνολο πληθυσμό: Να διαθέτει θηριώδες τρακτέρ, κομματικό μηχανισμό με καλοπληρωμένα επαγγελματικά στελέχη, αδίστακτη συντεχνιακή στρατηγική εκβιασμών.
Η ισχύς δεν ελέγχεται από τη λειτουργία θεσμών, από αρχές «κοινωνικού συμβολαίου». Μετριέται η ισχύς (και ομαδοποιείται για να διαβαθμιστεί) με μέτρο το ατομικό εισόδημα. Και το εισόδημα στο Ελλαδιστάν είναι, κατά κανόνα, άσχετο με την παραγωγικότητα, τη δημιουργική ικανότητα, την εργατικότητα, την ευσυνειδησία – δεν είναι οι απολαβές συνάρτηση των ταλέντων, της καλλιέργειας, της κατακτημένης ποιότητας. Η οικονομική ισχύς εξαρτάται από τη διαπλοκή με κομματικούς μηχανισμούς, την εκμετάλλευση της ψηφοθηρικής ιδιοτέλειας επαγγελματιών της πολιτικής, τη μετοχή σε συνδικάτα υψηλής ικανότητας εκβιασμών.
Ο διεθνής εξευτελισμός που ζούμε αυτές τις ημέρες, η διαπόμπευση της Ελλάδας σε πλανητικό επίπεδο, έχει απλώς αφορμή την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, τον παράφρονα επί δεκαετίες υπερδανεισμό που μαγνήτισε τους κερδοσκόπους. Πραγματική αιτία, εξόφθαλμη, είναι η αλογία και ανομία στον δημόσιο βίο, το κοινωνικό μπάχαλο που δημιούργησε το ολοκληρωτικό καθεστώς της κομματοκρατίας, η κατάργηση της δημοκρατίας από τα κόμματα. Στην οικονομική χρεοκοπία (που μοιάζει αυτή τη φορά εντελώς αδιέξοδη) μας οδήγησε η εξάλειψη κάθε αξιοκρατίας, το ανεξέλεγκτο των συμπεριφορών και της ποιότητας, δηλαδή: ο αμοραλισμός των «κομμάτων εξουσίας», ο φασισμός των καπήλων της Αριστεράς.
Τι εξωφρενικότερο θέλουμε να δούμε; Σε μια χώρα όπου το μέγιστο των δημόσιων εσόδων προέρχεται από τη φορολόγηση μισθωτών και συνταξιούχων και το ολίγιστο από τη φορολόγηση επιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση ξεκινάει την «ανάταξη» της οικονομίας με «πάγωμα» μισθών και συντάξεων, μαζί με αύξηση της έμμεσης φορολογίας! Επιτέλους, για τις φοροαπαλλαγές των οικονομικά ισχυρών μπορούν να επικαλούνται τη λογική της εύνοιας προς τους παραγωγούς πλούτου απαραίτητου για την ανάπτυξη. Αλλά για την ωμή, ιταμή, αδικαιολόγητη ανισότητα αμοιβών στον δημόσιο τομέα ποια λογική μπορούν να επικαλεστούν; Αυτή είναι το κυρίως σκάνδαλο που εξωθεί την κοινωνία να σταθεί ενεργά αντίπαλη σε μέτρα προκλητικής προχειρότητας για «ανάταξη» της οικονομίας.
Οι δεκαέξι (16) κατ’ έτος μισθοί των υπαλλήλων της Βουλής. Οι εξωφρενικές οικονομικές «εξασφαλίσεις» όσων εργάζονταν στην πρώην «Ολυμπιακή». Οι μυθικές μισθολογικές προνομίες των διορισμένων σε οργανισμούς λιμένων και σιδηροδρόμων. Οι ιλιγγιώδεις αποδοχές των κομματικών παρακεντέδων στην ΕΡΤ, στα διοικητικά συμβούλια των αναρίθμητων εταιρειών του Δημοσίου, σε θέσεις «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία. Οι μισθοί των δικαστικών καθορισμένοι ετσιθελικά από τους ίδιους. Οι ληστρικές «προμήθειες» από τις αγορές ιατροφαρμακευτικού υλικού στα νοσοκομεία. Τα αστρονομικά κονδύλια για την ενίσχυση των πολιτικών κομμάτων και των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων. Και άλλες, πάμπολλες, ανάλογες περιπτώσεις συνιστούν την αλογία και ανομία που αν δεν εξαλειφθούν με συνέπεια, η απαιτούμενη για την οικονομική ανάκαμψη κοινωνική συνοχή θα παραμείνει ανέφικτη.
Αυτή την ώρα, ο αμοραλισμός ή ο φασισμός της κομματικής ιδιοτέλειας είναι το πρώτο και επείγον πρόβλημα. Το φάσμα της απειλής να αρχίσουν οι λεηλασίες καταστημάτων και σπιτιών έρχεται δεύτερο.

Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά: ο νόμος περί Τύπου δεν εφαρμόζεται στα blogs

Ένας νομικός είναι ευτυχής όταν ανοίγει νέους δρόμους στην επιστήμη. Οι μεταβολές στην νομολογία των δικαστηρίων σε μείζονα, θεσμικά θέματα, όπως είναι η ελευθερία της έκφρασης, δεν επέρχονται με απλή αναπαραγωγή των "αυτονόητων" ή της "κοινής λογικής". Χρειάζεται τόλμη για να επιβάλεις την ρήξη, αλλά και στέρεη θεμελίωση με τα μεθοδολογικά εργαλεία της επιστήμης του δικαίου.  

Το θέμα της εφαρμογής ή μη του νόμου περί Τύπου στα ιστολόγια, το οποίο οι ίδιοι οι Δικαστές στην παρακάτω απόφασή τους χαρακτηρίζουν "ακανθώδες", είναι στην πραγματικότητα ένα ζήτημα που προϋποθέτει την ορθή τοποθέτηση των πολλαπλών ερωτημάτων που εγείρει. Υπάρχει κενό δικαίου; Εάν υπάρχει, το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί με αναλογική εφαρμογή του νόμου περί Τύπου; Ή μήπως αρκεί η εφαρμογή των γενικών διατάξεων του Αστικού Κωδικα περί προσβολής της προσωπικότητας; Oι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα προϋποθέτουν εις βάθος μεθοδολογική ανάλυση των συγκρινόμενων περιστάσεων και επαναστάθμιση των διακυβευόμενων δικαιωμάτων και συμφερόντων. 

Μέχρι πρόσφατα, τα δικαστήρια - με διάφορες διακυμάνσεις- δέχονταν την αναλογική εφαρμογή του νόμου περί Τύπου στο Διαδίκτυο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά 27/2009), ακόμα και στα ιστολόγια (Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης 44/2008). Ιδίως στην δεύτερη απόφαση, κρίθηκε ότι η έλλειψη "επιχειρηματικής διάρθρωσης"  δεν εμπόδιζε την εφαρμογή του νόμου περί Τύπου στα blogs.  Πράγμα που, σε πλήρη έκταση,  θα συνεπήγετο και την αναλογική απειλή των υψηλών αποζημιώσεων που προβλέπει ο νόμος για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Είχα την ευκαιρία να υποστηρίξω την διαφωνία μου σε αυτή την δυσανάλογη εξίσωση των ιστολογίων με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης (βλ. εδώ) με πιο πρόσφατη αφορμή την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του tvxs (βλ. εδώ). Φυσικά το ποσό της χρηματικής ικανοποίησης θα είναι πάντοτε μια συνάρτηση ενός αριθμού παραγόντων, με κύριο εξ αυτών το βαθμό της προσβολής, αλλά και το κύρος της θιγόμενης προσωπικότητας. Αυτό που έπρεπε να "χτυπηθεί" είναι το αυτονόητο ότι το blog ως μέσο ισοδυναμεί εξ ορισμού με ένα παραδοσιακό μέσο, ως προς την επιρροή του στην κοινή γνώμη - άρα και στην έκταση της προσβολής της προσωπικότητας. 

Στην υπόθεση της αγωγής ενός Νομάρχη εναντίον ενός blogger, μου δόθηκε η δυνατότητα να υποστηρίξω και δικαστηριακά την άποψη αυτή. Υπέρ της μη εφαρμογής του νόμου περί Τύπου στο blog κατέθεσαν οι μάρτυρες Σ.Κούλογλου (tvxs.gr), Ν.Βασιλάκος (EEXI, Internet Now) και Π.Δημητράς (Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών Ελσίνκι). Όλοι συμφώνησαν ότι η φύση του νέου μέσου το θέτει εκτός πεδίου εφαρμογής του νόμου περί τύπου. Αυτό έγινε τελικά δεκτό και από το Δικαστήριο.

Αποτέλεσμα αυτής της δικαστικής  διαδικασίας ήταν η έκδοση της απόφασης 4980/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Με αυτή την απόφαση κρίθηκε ότι:

- το περί Τύπου θεσμικό πλαίσιο δεν βρίσκει πεδίο αναλογικής εφαρμογής στα μη ειδησεογραφικά ιστολόγια, επειδή υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα σε αυτά και στα μέσα ενημέρωσης που διέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία, 

- ελλείψει "επιχειρηματικής διάρθρωσης", δεν υπάρχει αντικειμενική ευθύνη του κατόχου του ιστολογίου (όπως προβλέπει ο νόμος περί Τύπου), αλλά η προσβολή της προσωπικότητας θα πρέπει να κρίνεται με βάση τις γενικές διατάξεις (που απαιτούν υποκειμενική ευθύνη), διότι ο blogger συνήθως θα είναι ένας "απλός πολίτης" κι όχι ένας οικονομικά ισχυρός ιδιοκτήτης μέσου ενημέρωσης,

- οι υψηλές χρηματικές αποζημιώσεις που προβλέπονται για τα παραδοσιακά μέσα δεν μπορούν να αξιωθούν αναλογικά και από τα μη ειδησεογραφικά ιστολόγια,

- η διαδικασία εκδίκασης των διαφορών προσβολής προσωπικότητας δεν είναι η ειδική διαδικασία του άρθρου 681Δ ΚΠολΔ, αλλά θα πρέπει να είναι η τακτική διαδικασία, η οποία ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου προϋποθέτει και την απόπειρα εξωδικαστικής επίλυσης της διαφοράς

Το πιο σημαντικό μέρος της απόφασης όμως είναι αυτό στο οποίο επισημαίνεται πως ο βασικός στόχος των μη ειδησεογραφικών blogs είναι η επικοινωνία (μέσο επικοινωνίας) και όχι η διάδοση πληροφοριών (μέσο ενημέρωσης). Το Δικαστήριο υιοθέτησε δηλαδή την άποψη περί της διαμόρφωσης ενός ημι-δημόσιου χώρου, διακριτού από τον mainstream χώρο της παραδοσιακής δημοσιότητας όπου η διάδοση αποτελεί τον αυτοσκοπό. Αυτοσκοπός του συνήθους blogger είναι, κατά το Δικαστήριο, η διαδραστική επικοινωνία με τους άλλους (συζήτηση) κι όχι η ενημέρωση της κοινής γνώμης (μονομερής απεύθυνση). 

Τα συμπεράσματα της απόφασης αποτελούν λοιπόν μία νέα προσέγγιση της νομολογίας, θεμελιωμένης με στέρεα μεθοδολογικά επιχειρήματα, και ανάλυση βαθύτερη από αυτή της 44/2008 και της 27/2009. Είναι σαφώς μια απόφαση υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, αφού αίρει την σύγχυση που έχει εύλογα προκαλέσει η κυμαινόμενη νομολογία. Ωστόσο θα πρέπει για άρση κάθε παρεξήγησης να σημειωθεί ότι: 

- η προσβολή της προσωπικότητας εξακολουθεί να αποτελεί παράνομη πράξη, αλλά διέπεται από τις γενικές διατάξεις, 

-  οι δεοντολογικές προϋποθέσεις που κρίνουν τον δόλο (ενδεχόμενο ή μη) σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμησης, εξακολουθούν να αποτελούν ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές για την διαδικτυακή ιστολογική αρθρογραφία. Καθοριστική είναι η διάκριση ανάμεσα σε "είδηση" και "σχόλιο", 

- τυχόν εκκρεμείς αγωγές με την ειδική διαδικασία 681Δ μπορούν να εκδικαστούν από τα δικαστήρια στα οποία έχουν εισαχθεί, με την επιγενόμενη κλήση για απόπειρα εξωδικαστικής επίλυσης διαφοράς κατά το άρθρο 214Α ΚΠολΔ.


Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι οι Δικαστές νεύουν προς τον νομοθέτη, επισημαίνοντας ότι η ανασφάλεια δικαίου που επικρατεί στο θέμα του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου δεν επιτρέπει την αναλογική εφαρμογή του νόμου περί Τύπου. 

Η εν λόγω δικαστική απόφαση δεν υπεισέρχεται στο ουσιαστικό ζήτημα περί του αν επήλθε προσβολή προσωπικότητας εν προκειμένω ή όχι, καθώς παραπέμπει την υπόθεση στην τακτική διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι, επί του παρόντος, η απόφαση δεν μπορεί να προσβληθεί με έφεση (δεν είναι οριστική), καθώς  θα πρέπει να ακολουθήσει η επόμενη δίκη με την οποία θα κριθεί η ουσία της υπόθεσης, πέρα από το νομικό θέμα της εφαρμογής ή μη του νόμου περί Τύπου. 

6.2.10

"ΛΙΜΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΡΑΦΩΤΙΑ"

Όταν ο ανιστόρητος  και πολιτικά ανεπαρκής δήμαρχος Αιγίου αποφασίζει να μετονομάσει την οδό Σωτηρίου Λόντου σε Νικόλαου Κουνινιωτη χωρίς να λάβει υπόψιν του τις απόψεις όλων των Αιγιωτων είναι ολοφάνερο ότι παίζει ακόμα ένα μικροπολιτικό παιχνίδι στις πλάτες μας.

Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας του θα του προτείναμε την οδό Κλεομένους Οικονόμου να την μετονομάσει σε

"Λίμνη Απόστολου Καραφωτιά"

Για να θυμούνται οι μελλοντικές γενιές την επικών διαστάσεων ανεπάρκεια του πιο εχθρικού προς τα συμφέροντα της πόλης δημάρχου όλων των εποχών, ώστε μελλοντικά να μην ξανακάνουν το ίδιο λάθος.

Aigio.org

ΚΑΖΙΝΟΒΙΟΣ ΛΟΓΙΣΤΗΣ ΑΦΗΝΕΙ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ

Πληροφορούμαστε από αναγνώστες μας ότι στην ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας δρα λογιστής ο οποίος εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του από δεκάδες συμπολίτες ελευθέρους επαγγελματίες λόγω φιλικών σχέσεων η λόγω της μακρόχρονης επαγγελματικής του παρουσίας αντι να φροντίζει να τακτοποιεί τις υποχρεώσεις των πελατών του απέναντι στις διάφορες υπηρεσίες (εφορία, ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, ΦΠΑ κλπ) χρησιμοποιούσε αυτά τα χρήματα για να ικανοποιεί το πάθος του στο τζόγο.

Γιατρούς, δικηγόρους και επιχειρηματίες έχει αφήσει ακάλυπτους ο εν λόγω λογιστής για ποσά που κυμαίνονται από 3-4.000 ευρώ έως 100.000 ευρώ. Το χειρότερο είναι ότι όταν οι πελάτες του ζητούσαν φορολογική ενημερότητα αυτός φρόντιζε να τους προσκομίζει πλαστές φορολογικές ενημερότητες με αποτέλεσμα οι διάφοροι πελάτες να κινδυνεύουν να διωχθούν ποινικά. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερνε να λειτουργεί επί σειρά ετών χωρίς να έχει γίνει αντιληπτός από κανέναν.

Επειδή το θέμα δεν έχει πάρει ακόμα δημοσιότητα και θεωρούμε πως αρκετοί συμπολίτες μπορεί να μην έχουν αντιληφθεί τη δράση του εν λόγω "κυρίου" κρίναμε σκόπιμο να σας ενημερώσουμε ώστε όλοι να κάνετε τους απαραίτητους ελέγχους.

Aigio.org

5.2.10

Υπογράψτε να Φορολογηθεί κι η Εκκλησία


Ας προβάλουν όλα τα blog που σέβονται τον εαυτό τους το ίδιο θέμα, ας αναρτηθεί παντού το “Φορολογείστε την Εκκλησία“, ας γίνει ένα από τα θέματα της επικαιρότητας…

Υπογράφουμε εδώ:


Θα ακολουθήσει ανάρτηση, δεν θα το αμελήσουμε, κάντε εσείς το κόπο και τα λέμε.

Η συναίνεση έχει και τα όριά της, τα σκάνδαλα όλα με συναίνεση των δύο κομμάτων εξουσίας έγιναν και τώρα θα τα περάσουν από… Εξεταστικό Σουρωτήρι.

Μερικοί από αυτούς που μας ζητούν συναίνεση, τώρα ζητούν και το μεδούλι μας.

Είναι πολλά τα δισεκατομμύρια (που φάγαμε μαζί) Άρη.

Χώρες «μεταίχμιου» και χώρες «ιστορικού βάθους»…




Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

Έχουμε ήδη αναφερθεί στην έννοια του «στρατηγικού βάθους», όπως αναδεικνύεται από την πολιτική Νταβούτογλου για την Τουρκία (Η γεωπολιτική προσέγγιση, ο κ. Νταβούτογλου κι εμείς…).


Πρόκειται για γεωπολιτική έννοια που επαναφέρει την προσέγγιση του βρετανού θεωρητικού των αρχών του 20ου αιώνα, Halford Mackinder, για τη στρατηγική σημασία της ευρώ-ασιατικής ενδοχώρας (Eurasian Hinterland)…


Μόνο που τη μεταθέτει προς τα νότια και ανατολικά:


Δεν καλύπτει πλέον την ανατολική Ευρώπη, τη δυτική Ρωσία και την Ουκρανία (όπως στην αρχική σύλληψη του Mackinder), αλλά εκτείνεται στις περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Ασίας, όπου υπάρχουν τα μεγάλα αποθέματα ενεργειακών πόρων που ελέγχονται από μουσουλμανικά κράτη.


Εκεί είναι η «πηγή παγκόσμιας ισχύος» κατά την προσέγγιση Νταβούτογλου. Κι αυτή την «πηγή ισχύος» μπορεί να αναδείξει και να αξιοποιήσει η Τουρκία,


που βρίσκεται στο «επίκεντρό» της, είναι Ισλαμική, αλλά δεν είναι Αραβική,


ούτε μετέχει στους ιστορικούς ανταγωνισμούς ανάμεσα στους Άραβες (καθώς δεν είναι Αραβική),


ούτε στις συγκρούσεις Σιιτών-Σουνιτών (καθώς είναι «κοσμική» χώρα),


ούτε στην ιστορική αναμέτρηση Αράβων-Ισραήλ (διαμάχη που γεννήθηκε μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας),


αλλά βρίσκεται πιο κοντά στη Δύση και μπορεί να «διαμεσολαβήσει» το Ισλάμ στον υπόλοιπο κόσμο.


«Στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας, λοιπόν, δεν είναι μόνο (ούτε κυρίως) η γεωγραφική έκτασή της, αλλά η δυνητική επιρροή που έχει προς όλες τις κατευθύνσεις και η πολιτική αξιοποίηση αυτών των δυνατοτήτων.


Ο ρόλος στον οποίο μπορεί να αναδειχθεί είναι


– «ηγετικός» (ως προς τα υπόλοιπα ισλαμικά κράτη),


– «διαμεσολαβητικός» (στις σχέσεις του Ισλάμ με τον υπόλοιπο κόσμο, κυρίως με τη Δύση)


– και «διαμετακομιστικός» (ως προς τις ροές ενέργειας και κεφαλαίου) από και προς τη Δύση, από και προς το Ισλάμ, από και προς τη Ρωσία.


Εξ ου και το κεντρικό σύνθημα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα:


– Όπως και να δείτε τον παγκόσμιο χάρτη, η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο!


Αυτό βέβαια, δεν είναι ακριβές.


Δείχνει, όμως, ότι η «οπτική» Νταβούτογλου θεωρεί:


* τον ισλαμικό κόσμο ως παγκόσμια «ανερχόμενη δύναμη»,
* τις σχέσεις του Ισλάμ με τη Δύση ως κεντρικό πρόβλημα αυτής της τάσης,
* και το ρόλο της Τουρκίας δυνάμει ηγετικό σε αυτή τη σχέση Ισλάμ-Δύσης.


Μόνο με αυτή την έννοια η Τουρκία βρίσκεται στο «κέντρο του κόσμου»…



Από τον Mahan και τον Mackinder στον Spykman


Από την άλλη πλευρά, η γεωπολιτική προσέγγιση έχει και σοβαρό αντίλογο:


Πριν τον Mackinder, o Mahan είχε αναφερθεί στο κυρίαρχο ρόλο της «θαλάσσιας ισχύος» στη διεθνή πολιτική.


Στον Mahan «απάντησε» ο Mackinder με τη θεωρία της «ευρω-ασιαστικής ενδοχώρας» (hinterland), που μετέθετε τον κεντρικό ρόλο στην ηπειρωτική δύναμη που μπορεί να ελέγξει αυτή την «ενδοχώρα».


Στον Mackinder απάντησε, με τη σειρά του, ο Ολλανδο-αμερικανός Nicholas John Spykman, ο οποίος ανέδειξε την έννοια της «γεωπολιτικής στεφάνης» (Rimland).


Μαθητής του Mahan ο Spykman, προσπάθησε να «γεφυρώσει» και να υπερβεί τις δύο θεωρήσεις:


Υποστήριξε ότι δεν είναι η Ευρωασιαστική ενδοχώρα το «κέντρο βάρος» της διεθνούς ισχύος, αλλά η «στεφάνη» της: κυρίως η ευρωπαϊκή ακτή προς τον Ατλαντικό και η Αραβική «στεφάνη της ερήμου» (από το Βόρειο Αφρική ως την Αραβική έρημο).


– Όποιος ελέγχει αυτές τις «στεφάνες» (κυρίως την Ευρωπαϊκή) μπορεί να ελέγξει την Ευρασία ολόκληρη.


– Κι όποιος ελέγχει την Ευρασία, μπορεί να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο.


Έτσι η Αμερική αποκτούσε δυνατότητα παγκόσμιου ηγετικού ρόλου ελέγχοντες τiς δύο «στεφάνες».


Με αυτό το θεωρητικό μοντέλο ο Spykman καταπολέμησε τον αμερικανικό «απομονωτισμό» (που είχε επικρατήσει μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο) και θεμελίωσε την αμερικανική πολιτική «ανάσχεσης» (containment) έναντι της Σοβιετικής Ένωσης (μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο).


Η έννοια της «στεφάνης» κατά κάποιο τρόπο διατηρεί από τη θεωρία του Mackinder το στόχο ελέγχου της Ευρασίας.


Αλλά διατηρεί κι από τη θεωρία του Mahan τη δυνατότητα μιας μεγάλης ναυτικής δύναμης να ελέγξει τελικά την Ευρασία (και ολόκληρο τον κόσμο) εξασφαλίζοντας τον έλεγχο της ευρωπαϊκής «στεφάνης».


Ο Spykman επανέφερε το Θουκυδίδειο δόγμα – «μέγα το της θαλάττης κράτος» – που πρέσβευε ο Mahan, μέσα από μια πιο σύνθετη στρατηγική που εμπεριείχε συνδυασμούς θαλάσσιας ισχύος και ηπειρωτικών ανταγωνισμών ισχύος.


Δημιούργησε έτσι τις βάσης μιας στρατηγικής θεώρησης πιο συμβατής με τις ιδιομορφίες, τις δυνατότητες και τις φιλοδοξίες της Αμερικής λίγο πριν τα μέσα του 20ου Αιώνα.


Όπως ακριβώς η θεωρία του Mahan ερμήνευσε την βρετανική θαλασσοκρατορία από τα μέσα του 17ου ως τα τέλη του 19ου αιώνα…


Από την «ενδοχώρα» και τη «στεφάνη» στο «μεταίχμιο»


Σήμερα, όμως, την Ελλάδα την αφορά μια πιο «προχωρημένη» έννοια: της χώρας- μεταίχμιο (edge country).


Πρόκειται για ακόμα πιο εξειδικευμένη από την έννοια της «γεωπολιτικής στεφάνης» του Spykman.


Το «μεταίχμιο» είναι «σημειακή έννοια».


* Σε αντίθεση με την «ενδοχώρα» (hinterland) και τη «στεφάνη» (rimland) που είναι περιφερειακές έννοιες, κι αφορούν τη σημασία ολόκληρων περιοχών στη δυναμική των συνολικών συσχετισμών, η έννοια του «μεταίχμιου» αφορά τη στρατηγική σημασία ενός «σημείου» στους περιφερειακούς συσχετισμούς. Αλλά και στον τρόπο με τον οποίο οι περιφερειακές ισορροπίες «συναρθρώνονται» σε παγκόσμιες.


* Επίσης το «μεταίχμιο» είναι προσδιορισμένο και ιστορικά (όχι μόνο γεωγραφικά):


Μια περιοχή μπορεί να έχει μικρή στρατηγική αξία σε κάποιες περιόδους και να αναβαθμίζεται ξαφνικά, όταν αλλάζουν οι συσχετισμοί γύρω της και μετατρέπεται σε «επίκεντρο» ή «εστιακό σημείο» (focal point) ισορροπιών.


– Για παράδειγμα η Βρετανία: πριν από την ανακάλυψη των νέων χωρών, ήταν απολύτως περιθωριακή. Μετά την έναρξη αποικισμού του Δυτικού Ημισφαιρίου, μετατοπίστηκε το διεθνές κέντρο βάρους προς τον Ατλαντικό, η Βρετανία αναβαθμίστηκε σε κεντρικό σημείο ελέγχου της πιο ζωτικής ανταλλαγής ανάμεσα στον Παλαιό και το Νέο κόσμο. Κι έγινε θαλασσοκράτειρα…


– Αντίστοιχο παράδειγμα, η Ιαπωνία: μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν κι αυτή «περιθωριακή χώρα» πέρα από τα ηπειρωτικά όρια της Ασίας. Όταν με την εξέλιξη των ατμοπλοΐας έγινε υπόθεση ρουτίνας ο διάπλους του Ειρηνικού, τότε άρχισε να μετατοπίζεται το κέντρο βάρος προς τον Ειρηνικό και δόθηκε η ευκαιρία στην Ιαπωνία να γίνει «η Βρετανία της Ασίας». Κι από μια «οπισθοδρομική χώρα» ως τότε, μετατράπηκε πολύ σύντομα σε θαύμα «ασιατικού εκσυγχρονισμού»!


Και σύντομα αναδείχθηκε σε Μεγάλη Δύναμη, περιφερειακή και όχι μόνο…


Η Ελληνική Ιστορία εμφανίζει πολλά παραδείγματα δυνάμεων που αναδείχθηκαν για το «μεταιχμιακό» τους ρόλο.


– Με πιο χαρακτηριστικό την ίδια την κλασική Αθήνα. Η οποία δεν είχε κανένα απολύτως «στρατηγικό βάθος» (τουλάχιστον, από γεωπολιτική άποψη), αλλά κατέφερε να δημιουργήσει ένα δίκτυο ναυτικών-νησιωτικών κυρίως συμμάχων που την ανέδειξε σε κέντρο ισχύος για αρκετές δεκαετίες και πολιτιστικό κέντρο για αρκετούς αιώνες στον Αρχαίο κόσμο.


Αντίστοιχα ισχύουν για το Ελληνιστικό Βασίλειο της Αιγύπτου, αλλά και για την πρωτεύουσά του, την Ελληνιστική Αλεξάνδρεια.


– Κατά κάποιο τρόπο το ίδιο ισχύει για μεγάλο μέρος της Βυζαντινής ιστορικής περιόδου. Όπου η Αυτοκρατορία, άλλοτε είχε στρατηγικό βάθος, άλλοτε το έχανε, αλλά άντεξε και επανήλθε πολλές φορές, χάρις στο «μεταιχμιακό» ρόλο που έπαιζε η Πρωτεύουσά του, η Οικουμενική Βασιλεύουσα, η Κωνσταντινούπολη.


Στην πολύ σύγχρονη εποχή το Χόνγκ Κόνγκ, το Μακάο και η Σιγκαπούρη στην Άπω Ανατολή, αλλά και η Ολλανδία τους προηγούμενους αιώνες στη Δυτική Ευρώπη, ανέπτυξαν δύναμη, συσσώρευσαν πλούτο και κάποτε απέκτησαν επιρροή δυσανάλογη προς το μικροσκοπικό μέγεθός τους, επειδή εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο το «μεταιχμιακό» ρόλο που αναδείκνυε η θέση τους.


«Στρατηγικό βάθος» και «μεταίχμιο»


Ο ρόλος της χώρας-μεταίχμιο είναι ακριβώς εκείνος που ταιριάζει στην Ελλάδα σήμερα.


Είναι το σημείο όπου συναντώνται τρείς ήπειροι και τρείς σημαντικές θάλασσες.


Και μια τέτοια θέση την κατέχει η χώρα με το μεγαλύτερο εμπορικό στόλο του κόσμου, με ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς τόσο με τους λαούς των Βαλκανίων, όσο και με τους λαούς της Μέσης Ανατολής και με κοινότητες της Διασποράς παντού στον κόσμο.


Ο «μεταιχμιακός» ρόλος της Ελλάδας ενισχύεται από τη φυσική της «σύζευξη» με την Κύπρο.


Γιατί Ελλάδα και Κύπρος μαζί αποτελούν μια «ιδανική γέφυρα» Ευρώπης-Μέσης Ανατολής:


Μια γέφυρα προνομιακή, διότι απολαμβάνει την ανεξαρτησία προορισμού των θαλασσίων δρόμων.


Αλλά και ασφαλής, διότι ενώ εκτείνεται «πολύ κοντά» στη Μέση Ανατολή δεν είναι με κανένα τρόπο «μέσα» – δεν είναι «ενταγμένη» – στις μεσανατολικές διαμάχες.


Αν εκμεταλλευθεί η Ελλάδα το δυνητικό της ρόλο ως χώρα-μεταίχμιο, μπορεί να κερδίσει πολύ περισσότερα από το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας. Το οποίο εύκολα μπορεί να αποδειχθεί και στρατηγικό ναρκοπέδιο της Τουρκίας…


– Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που ο κ. Νταβούτογλου θεωρεί ως «γεωπολιτικό πλεονέκτημα», οι επίγονοι του Κεμαλισμού το θεωρούσαν δυνητική παγίδα.


– Ο Κεμάλ ήθελε την «κοσμική» Τουρκία σε απόσταση ασφαλείας από τη Μέση Ανατολή, και σε τροχιά σύγκλισης με τη Δύση.


– Ο κ. Νταβούτογλου, αντίθετα, θέλει τη σύγχρονη Τουρκία ηγέτιδα ολόκληρου του Ισλαμικού κόσμου – αραβικού και μη – κι είναι διατεθειμένος να πάρει αποστάσεις από την Ευρώπη, ακριβώς για να μπορέσει να «διαμεσολαβήσει» το Ισλάμ στην Ευρώπη…


Κι είναι υποχρεωμένος να έλθει σε ρήξη και με το Ισραήλ για να ανακτήσει ηγετικό ρόλο στον Ισλαμικό κόσμο. Ενώ οι Κεμαλικοί ηγέτες καλλιέργησαν συστηματική προνομιακούς δεσμούς με το Ισραήλ.


Τέτοιου είδους «στρατηγικό βάθος», μπορεί να αποδειχθεί ότι έχει μεγάλο κόστος.


* Αντίθετα ο ρόλος «μεταίχμιου» της Ελλάδας φέρνει πολλαπλή επιρροή χωρίς κόστος και χωρίς ρίσκο.


– Ο «μεταιχμιακός ρόλος» επιτρέπει πολλαπλούς συνδυασμούς στρατηγικών επιλογών με μικρό ή μηδενικό ρίσκο. «Διαστέλλεται» εύκολα και «συστέλλεται» ανώδυνα. Σε αντίθεση με το «ιστορικό βάθος» που είναι «ασυμπίεστο» και για κάθε επέκτασή του δημιουργεί περισσότερες «υποχρεώσεις» παρά «ευκαιρίες»…


– Ο ρόλος του «μεταίχμιου» αναδεικνύει την Ελλάδα, ενώ η αξιοποίηση του ιστορικού βάθος μπορεί να «καταπιεί» την Τουρκία.


Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που, στην προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί το «ιστορικό βάθος της», μια χώρα πήρε περισσότερα ρίσκα απ’ όσο μπορούσε να αντέξει και πλήρωσε μεγαλύτερο κόστος απ’ όσα οφέλη είχε να προσδοκά.


– Ο μεταιχμιακός ρόλος της Ελλάδας μπορεί να της επιτρέψει να ασκήσει επιρροή και να συσσωρεύσει απόθεμα ισχύος και πλούτου δυσανάλογων προς το μέγεθός της.


– Αντίθετα, το «ιστορικό βάθος» της Τουρκίας μπορεί να την οδηγήσει σε υπέρ-επέκταση (over-extension) φιλοδοξιών. Και τέτοια υπέρ-επέκταση έχει συνήθως ολέθρια αποτελέσματα.


Αρκεί, βέβαια, η Ελλάδα να προσπαθήσει να μεγιστοποιήσει τις δυνατότητες του μεταιχμιακού ρόλου της.


Γιατί η Τουρκία, απέναντί της, προσπαθεί απεγνωσμένα να αναδείξει το «ιστορικό της βάθος» σε πλεονέκτημα. Και να το εξαργυρώσει εις βάρος της Ελλάδας…


Η οποία, κατά άλλα, αδρανεί πολιτικά, καθεύδει ιδεολογικά, μαραζώνει κοινωνικά, ενώ συρρικνώνεται οικονομικά και πληθυσμιακά…


Κακά τα ψέματα: Για να αξιοποιήσει τα δυνητικά της πλεονεκτήματα μια χώρα πρέπει να έχει φιλοδοξίες.


Η Ελλάδα, για την ώρα, παρά τις δυνατότητές της επιδεικνύει συμπτώματα… «αυτοκτονικού ιδεασμού»!