27.4.10

Ξηλώθηκε ο διευθυντής της πολεοδομίας Σύρου

 
Σε αργία τίθεται ο διευθυντής της Πολεοδομίας Σύρου κ. Δημήτρης Μπουντούρης, μετά την διερεύνηση καταγγελιών  σε βάρος του από τους Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης, για αδικαιολόγητο πλουτισμό. 

Ο κ. Μπουντούρης είχε παραπεμφθεί στον εισαγγελέα μαζί με τον αναπληρωτή διευθυντή της αμαρτωλής Πολεοδομίας από τη οποία εκδίδονται οι περισσότερες οικοδομικές άδειες στις Κυκλάδες, καθώς στην κατοχή του βρέθηκαν περιουσιακά στοιχεία (μετοχές, ακίνητα) αξίας ενός εκατομμυρίου ευρώ. 

H απόφαση για την οριστική παύση των καθηκόντων του ελήφθη ομόφωνα από το πενταμελές υπηρεσιακό συμβούλιο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων.
 
ΣΧΟΛΙΟ Aigio.org

Ήρθε η ώρα νομίζουμε να προχωρήσουν οι Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης σε εξονυχιστικούς ελέγχους και στο Αίγιο.

Ας γίνει η αρχή από τους αιρετούς της τελευταίας τετραετίας (δήμαρχο, αντιδημάρχους), διευθυντή τεχνικής υπηρεσίας και προϊστάμενο λογιστηρίου, διευθυντές όλων των συνδεδεμένων υπηρεσιών με το δήμο Αιγίου (ΔΕΥΑ, ΔΗΚΕΠΟΑ κλπ) και εν συνεχεία σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες (Εφορία, Πολεοδομία, Τελωνείο κλπ).

Ήρθε η ώρα και ενόψει δημοτικών εκλογών, να μάθουμε όλοι οι Αιγιώτες σε ποιες τσέπες " πήγαν τα λεφτά ".

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...

Αυτή τη φορά η «Δεξιά» πρέπει να «ντουφεκίσει» τους «δοσίλογους»

Αυτή η χρεωκοπημένη, ενοχική κι ένοχη ΝΔ ας πάει στα τσακίδια μαζί με το ΠΑΣΟΚ


Εργολάβοι, καναλάρχες, «δημοσιογραφικά» πεκινουά και πολιτικοί – εργοδηγοί των νταβαντζήδων, βλέπουν το σύστημα τους να ξηλώνεται, σαν παλιό «Τράμπαντ» που του ‘σπασε το χειρόφρενο. Κι αυτοί είναι μέσα. Κι όπως πάει  ακυβέρνητο στην κατηφόρα και χοροπηδάει στις λακκούβες της χρεωκοπίας, του φεύγουν ρόδες, τάσια, κρεμασμένες πόρτες. Ότι φάγανε κι ήπιανε τους έχει ανέβει στο λαιμό κι ο γκρεμός χάσκει.

 Έτσι είναι, σήμερα πίνεις τον εσπρέσσο στη «Βιβλιοθήκη» με το μικρό δαχτυλάκι τεντωμένο και τώρα ξαφνικά, όχι μόνο στέρεψε το κρατικό χρήμα που δανειζόντουσαν 30 χρόνια τα κορόϊδα για να στ’ ακουμπάνε αλλά σε πήρανε και χαμπάρι, «αριστερέ» και «δεξιέ» μου εργολάβε, προμηθευτή και διανοούμενε. Κι απ’ έξω θα γυρίζουν σε λίγο με τις μαλτεζόπλακες και τους λοστούς στα χέρια οι νοικοκυραίοι, που ως γνωστόν, έχουν πιο βαρύ χέρι από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τους φίλους της Ρούπα.

Η απονομιμοποίηση των πορτιέρηδων των ξένων, του ΠΑΣΟΚ – μπαρόκ, γίνεται πια με την ώρα. Δεν θα φύγουν ομαλά, διαπιστώνοντας την φθορά και προσφεύγοντας σ’ εκλογές. Θα μπει ο Γιώργος νύχτα στο κανώ και πριν ανοιχτεί στο πέλαγος θα πετάξει τα κλειδιά στην παραλία. Γι’ αυτό πήγε στο Καστελόριζο, γιατί από κει είναι πιο κοντά. Αναγνώριση έκανε.
Μαζί τους θα ξηλωθεί όλο το κάλπικο σύστημα της κλεπτοκρατίας με το ψευδοαριστερό φτιασίδι.
 Οι μάζες που θα βρεθούν στο δρόμο και θα μάθουν, ήδη μαθαίνουν, την πικρή αλήθεια, τα εκατομμύρια που ξαφνικά θα πρέπει να ζήσουν όπως οι πατεράδες ή κι οι παππούδες τους, χωρίς να ‘χουν μάθει έτσι, θα βγουν έξω και θ’ ανοίξουν κεφάλια. Δεν θα ‘ναι φρικιά των Εξαρχείων πια αλλά ο Μπάμπης, ο πρώην συμβασιούχος από την Αγία Παρασκευή με τις μπλοκαρισμένες κάρτες, το απλήρωτο ρεύμα και την γυναίκα που πακετάρει να πάει στην μάνα της.
Και όλα αυτά που γίνονται δεν τα βλέπουμε κι ακούμε μόνο εμείς, αδέρφια. Δεν συμβαίνουν μεταξύ μας, δεν βριζόμαστε στα βουβά, μην ξεφτιλιστούμε στους γείτονες.

Το νεοοθωμανικό φασισταριό ακούει, βλέπει και κρατάει λεπτομερείς σημειώσεις με τις πομπές και τις αδυναμίες μας. Μάθανε ότι μπορούν να γαμήσουν κι είναι έτοιμοι να σπάσουν την πόρτα.
Όλο αυτό τρέχει. Τόσο γρήγορα που οι εξελίξεις μπορούν να γίνουν έκρηξη. Το ‘πε και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα: να κάνουμε την κρίση ευκαιρία. Ναι, είναι ευκαιρία να απαλλαγούμε ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.

Απ’ όλη την ηγεσία, ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο μόνος που δεν είναι συνένοχος. Κι επιπλέον ο μόνος που ήταν ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ, κόντρα στο κόμμα – τρακαδόρο, τον γραφειοκρατικό βροντόσαυρο του ΠΑΣΟΚ, κόντρα στην δουλόφρονα ενοχική δεξιά και κόντρα στη διεφθαρμένη πολιτικά ορθή «Αριστερά». Το πλήρωσε. Άντεξε. Δικαιώθηκε. Δεν χρωστάει σε κανέναν.
Αυτός λοιπόν θα πάρει τον βούρδουλα. Αυτός θα πιάσει τον δαυλό και θα καυτηριάσει τις μολυσμένες πληγές της Πατρίδας.

Ας σηκωθούμε όρθιοι κι ας δούμε κατάματα την μία και μόνη αλήθεια. Κομμάτι αυτού του μπαταρισμένου σαράβαλου που διαλύεται στην κατηφόρα της κρίσης είναι και η Νέα Δημοκρατία που ξέραμε.

Η γραφειοκρατία των μπιζιμπόντηδων του Κολωνακίου, οι βένετοι του ρουσφετιού, τα τσανάκια των «τζακιών», της μικροκομματικής και παλαιολιθικής πεπατημένης.
 Αυτή τη Νέα Δημοκρατία έφτυσαν στα μούτρα οι εκατοντάδες χιλιάδες που εξέλεξαν συντριπτικά τον Αντώνη.

 Σ’ αυτή τη Νέα Δημοκρατία γύρισαν στις εθνικές εκλογές την πλάτη τόσοι ψηφοφόροι κι έκατσαν σπίτι τους.

Όλη αυτή η πολιτικάντικη σαβούρα είναι μέσα στο σαράβαλο που διαλύεται στην κατηφόρα προς το γκρεμό. Ο Αντώνης όχι. Δεν τον αφορά.
Αυτός πάει αντίθετα, κόντρα. Ανεβαίνει την ανηφόρα, με τα πόδια, σταθερά και πίσω του και πλάϊ του στοιχημένοι οι απλοί άνθρωποι. Γιατί αυτοί είναι η παράταξη, αυτοί όλοι είναι η αληθινή κεντροδεξιά. Όχι οι γιοί κι η κόρες του πατέρα τους, όχι τα ψωρόσκυλα γύρω από το τραπέζι των νταβαντζήδων, όχι οι γλείφτες των καθαρμάτων των ΜΜΕ, που έχουν εφεύρει νέο είδος «ενημέρωσης»: αυτή που γίνεται με σηκωμένο το σακάκι.
Λοιπόν αυτή η χρεωκοπημένη, ενοχική κι ένοχη Νέα Δημοκρατία ας πάει στα τσακίδια. Θα της αλλάξουμε τα μέσα έξω.
Μαζί με τα σύμβολα της κλεπτοκρατίας, του μπαταξίδικου βαλκανικού «σοσιαλισμού» και της εθνομηδενιστικής πολιτικής ορθότητας του ΠΑΣΟΚ και της κολωνακιώτικης αριστεροσύνης, ας πάει στα τσακίδια κι ο εσμός των φλώρων, των διεφθαρμένων θυγατέρων, των «κολλητών» της «Δεξιάς» ντεμί σεζόν.

Αυτή τη φορά όμως η παράταξη, ο Αντώνης, πρέπει να «ντουφεκίσει» τους δοσίλογους.
Η Κεντροδεξιά που έφερε σε πέρας τον Εμφύλιο, αναζητώντας απεγνωσμένα δυνάμεις και συμμαχίες να τις αντιπαρατάξει στην κομμουνιστική εξέγερση, αγκάλιασε και αποενοχοποίησε καθάρματα. Εκτός από τον Πούλο και ελάχιστους άλλους προδότες, κουκουλοφόρους, γερμανοτσολιάδες και μαυραγορίτες, η συντριπτική πλειοψηφία των δοσιλόγων αναβαπτίσθηκε και «δικαιώθηκε» από το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό κράτος.
Έτσι η παράταξη «απονομιμοποιήθηκε» στην συνείδηση ικανής μερίδας έντιμων πατριωτών κι έδωσε ένα ηθικό και πολιτικό όπλο στην άλλη πλευρά.

Η ατιμωρησία κι επιβράβευση, σε πολλές περιπτώσεις, των δοσιλόγων, δημιούργησε ένα ηθικό μειονέκτημα, μια ενοχή, που μαζί με την σταδιακή κυριαρχία της Αριστεράς στα ΜΜΕ, την τέχνη και την παιδεία, οδήγησε στην μετεξέλιξη της παράταξης σε μια άνευρη, κοσμοπολιτική κι ενοχική Δεξιά. Διστακτική, χωρίς ιδεολογική ραχοκοκαλιά. Μια παράταξη που αισθανόταν και φερόταν ως τώρα συμπλεγματικά απέναντι στους πολιτικούς της αντιπάλους.

Η δύναμη του Αντώνη  είναι τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων.
Το καθεστώς θα προσπαθήσει να τον κάνει συνένοχο, έστω και τώρα. Θα προσπαθήσουν να τον ανεβάσουν στο σαράβαλο τους. Θα προσπαθήσουν, μάταια, να ελέγξουν την Πτώση. ΄Ότι κι αν κάνουν, ο Γιώργος και τα γκρίζα κουστουμάκια της κυβέρνησης του θα φύγουν νύχτα. Μαζί τους θα πακετάρουν οι μπετατζήδες, οι δούλοι και τ’ «αφεντικά».

Τότε θα ‘ρθεί  η ώρα του. Θ’ απευθυνθεί απευθείας στο Λαό. Χωρίς ενδιάμεσους.
Το  καθεστώς τρομοκράτησε τους ανθρώπους, εκείνος πρέπει να τους δώσει όραμα, δύναμη. Οι άνθρωποι χρειάζονται πρώτ’ απ’ όλα κουράγιο. Και θα τους το δώσει.
«Ντουφέκισε» τους δοσίλογους.

Πάρε το ηθικό πλεονέκτημα κι ο κόσμος θα ξεχυθεί και θα γίνει ποτάμι.

Στο σβέρκο, λοιπόν και στ’ αζήτητα της Ιστορίας.

Εμείς μόνο μπροστά και μόνο επάνω.

Δώσε μόνο το ρυθμό.

26.4.10

Και τώρα η μυστική ατζέντα με τον Ερντογάν: τα πετρέλαια του Αιγαίου



Η επόμενη «κόκκινη γραμμή» που θα σπάσει θα είναι στο Αιγαίο


Δεν είναι προφανώς καθόλου τυχαίο ότι τις ίδιες ώρες που ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδιδε την διακυβέρνηση της χώρας στο ΔΝΤ, ανακοινωνόταν και η επίσημη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα, συνοδευόμενου μάλιστα από το … μισό τουρκικό υπουργικό συμβούλιο.


Η επίσκεψη ορίστηκε για τις 14 και 15 Μαΐου. Ο Ταγίπ Ερντογάν θα συνοδεύεται από επιτελείο 10 υπουργών της κυβέρνησής του, που θα συμμετάσχουν στην 1η Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο χωρών.


Θα ακούσετε και θα διαβάσετε πολλά για την επίσκεψη αυτή. Οι πληροφορίες όμως του antinews επιμένουν ότι ένα είναι το θέμα που θα κυριαρχήσει: η συνεκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της. Η εκχώρηση δηλαδή κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στην Τουρκία.


Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες την εκμετάλλευση του πετρελαίου του Αιγαίου θα αναλάβει αμερικανικό κονσόρτσιουμ με την συμμετοχή Ελλήνων εφοπλιστών. Ήδη έχουν αγοραστεί 17 γεωτρύπανα. Η αξία των κοιτασμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο εκτιμάται σε 9 τρισεκατομμύρια δολάρια, από τα οποία η Ελλάδα και η Τουρκία θα μοιραστούν το 40%.


Θυμάστε την επίσκεψη στον Ομπάμα διαμέσου ΔΝΤ;


Καταλαβαίνετε λοιπόν τι παίζεται, με αφορμή την οικονομική κρίση.


Αν οι πληροφορίες μας επιβεβαιωθούν τότε θα βρουν εξήγηση και πολλά από τα μεγάλα ερωτηματικά που συνοδεύουν τις τελευταίες δράσεις και της ελληνικής κυβέρνησης και της τουρκικής στην περιοχή.


Θα εξηγηθεί πρωτίστως το γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου άφησε να δημιουργηθεί τόσο μεγάλος πανικός με τα ομόλογα, ενώ την ίδια περίοδο μη Τουρκία κλιμάκωνε τις προκλήσεις της στο Αιγαίο. Θα εξηγηθούν επίσης οι κουβέντες του Βενιζέλου για μείωση των εξοπλισμών και όσα άλλα περίεργα έγιναν τις ημέρες που πέρασαν (πχ η προβοκάτσια με τους ΟΥΚάδες).


Ορίστε, θα πουν στον δύσμοιρο ελληνικό λαό. Σας προσφέρουμε ειρήνη και λεφτά.


Το έχουμε ξαναπεί: Χρησιμοποιούν την κρίση και την προπαγανδιστική τρομοκρατία για να μας το βουλώσουν.


Ο Γιώργος νομίζει ότι με όπλο τον ΦΟΒΟ θα τα περάσει όλα


Θα το δεχθούμε κι αυτό;

21.4.10

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΥΡΤΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΜΑΣ Α.Λ.

Γεια σας είμαι από το Αίγιο (Μυρτιά) και θα ήθελα να μου εκπληρώσετε μια χάρη...

Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να έρθετε (ο δήμος Αιγίου) στη Μυρτιά Αιγίου που μένω και να φτιάξετε τους δρόμους, βασικά τα πλακόστρωτα που βάλατε πριν από ένα περίπου χρόνο και τώρα έχουν καταστραφεί αφού ήρθατε και ανοίξατε καλά καλά τους δρόμους για να περάσετε σωληνώσεις τα αφήσατε έτσι όπως είναι πρόχειρα...Ε όχι δεν το ανέχομαι αυτό...
 Επίσης να έρθετε (ο δήμος πάντα) και να μαζέψετε τα χόρτα στην παιδική χαρά δίπλα από τον καινούριο παιδικό σταθμό. 

Τέλος καλό θα ήταν να βάζατε και καμιά ταμπελίτσα ότι κυκλοφορούν παιδιά (μικρά και μεγάλα) στους δρόμους με τα ποδήλατα και κινδυνεύουν από τα αυτοκίνητα, των τσιγγάνων κυρίως που τρέχουν συνεχώς από το πρωί έως το βράδυ, και από αυτοκίνητα της περιοχής...

Σας ευχαριστώ και θα ήθελα να δημοσιεύσετε αυτό το μήνυμα και να το δουν όλοι...(του δήμου Αιγίου και εκτός)!

19.4.10

ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΕ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ

Διαμηνύοντας δεξιά και αριστερά ο Δημήτρης Καλογερόπουλος πως εάν δεν λάβει κομματικό χρίσμα και σε περίπτωση που αυτό δοθεί (πράγμα βέβαιο) στον Κώστα Σπηλιοπουλο, αυτός θα κατέλθει ως ανεξάρτητος υποψήφιος στον διευρυμένο δήμο Αιγίου, θεωρεί πως θα εκβιάσει πράγματα και καταστάσεις προς όφελος του.

Οι κομματικοί εκβιασμοί καθόλου δεν ενδιαφέρουν τους Αιγιώτες εάν και όλοι λαμβάνουν υπόψιν τις υπόγειες και διχαστικές κινήσεις του Καλογερόπουλου.

 Αυτό που έχει προκαλέσει χείριστη εντύπωση είναι ότι ο Καλογερόπουλος έχει προχωρήσει σε ωμούς πολιτικούς εκβιασμούς κατά κομματικών μελών του ΠΑΣΟΚ θέτοντας τους εκβιαστικά διλήμματα του τύπου "Εάν δεν κατέλθεις υποψήφιος στον συνδυασμό μου θα με βρεις απέναντι σου".

Έκπληκτα διάφορα κομματικά στελέχη μας μεταφέρουν το περιεχόμενο τέτοιων συναντήσεων που όταν ευγενικά προσπαθούν να του αρνηθούν την συμμέτοχη τους θέτοντας θέμα κομματικής πειθαρχίας, βρίσκονται αντιμέτωποι με εκβιαστικές πολιτικές συμπεριφορές που επεκτείνονται ακόμα και σε υπονοούμενα γύρω από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και τα τυχόν εμπόδια που μπορεί να συναντήσουν.

Καλογερόπουλε πρώτα φρόντισε να ξεκαθαρίσεις το περιβάλλον σου από τα πάσης φύσεως αγράμματα, τυχάρπαστα λαμόγια και επίδοξους ΒΙΑΣΤΕΣ και μετά βγες να διεκδικήσεις αξιώματα και καρέκλες.

Και μην νομίζεις ότι επειδή έχεις μπουκώσει τις τοπικές πουλημένες φυλλάδες με πληρωμένες καταχωρήσεις-συνεντεύξεις-άρθρα-αγιογραφίες θα καταφέρεις να κουκουλώσεις τα κακώς κείμενα της θητείας σου.


Μέχρι τότε πάψε να ομιλεις και να περιφέρεσαι με ύφος αυριανού δήμαρχου γιατί δεν σε βλέπουμε να φτάνεις ούτε μέχρι την κάλπη.

Aigio.org

18.4.10

AΠΑΤΕΩΝΕΣ

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΣ "MESIAS AIGIO"


Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται πως η ατιμωρησία στην Ελλάδα καλά κρατεί. Αφορμή γι'αυτή τη σκέψη είναι αυτά που βλέπω μέσα στην μικρή μας κοινωνία. Ένα χρόνο και κάτι μετά τα μεγάλα «μπαμ» στην μικρή μας πόλη βλέπουμε πως αυτοί που έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη επιστρέφουν δριμύτεροι με νέες επιχειρήσεις και επιδείξεις πλούτου στην καθημερινότητά τους που αντί να ντρέπονται για αυτά που έχουν κάνει, προκαλούν ακόμα περισσότερο.

Ας ενισχύσουμε λοιπόν συμπολίτες τα νέα αυτά επιχειρηματικά πλάνα των κλεφτών και ας τους αφήσουμε να μας πάρουν και αυτά που μας έχουν μείνει!

Έτσι δεν είναι «κύριε» Αγγελόπουλε;

15.4.10

Να αφαιρεθεί η ιθαγένεια από τον κ. Αμβρόσιο

Συνεργάτης της Χούντας-Υμνητής των βασανιστών-Υβριστής του Χριστού
 
Κύριε Ροϊδη,
Ο μπλόγκερ Αμβρόσιος (Θανάσης Λενής), μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγίου (της σλαβικής Βοστίτσας), τ.αξιωματικός της Βασιλικής χωροφυλακής και υμνητής των βασανιστών της δικτατορίας, κτήτορας αυθαίρετης ξενοδοχειακής μονάδας, αποδέκτης της αμφιλεγόμενης διαθήκης Μερτικοπούλου (Χρυσοπηγή: Υπόγειες διαδρομές με διαθήκες, χρήμα και τη γνωστή τριανδρία Μiα περιουσία αμύθητης αξίας, που δημιουργήθηκε σε χρόνια σκοτεινά, παραθρησκευτικές οργανώσεις, εκλογές βίας και νοθείας, ιερωμένοι με υψηλότατες βλέψεις, άνθρωποι θεοφοβούμενοι… Και στο βάθος η Μονή της Χρυσοπηγής!.. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/03/2005), πνευματικός αδελφός του μητροπολίτη Καλλίνικου ο οποίος παραιτήθηκε «για λόγους υγείας» ύστερα από καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, στέλεχος της χουντικής «Χρυσοπηγής»
(Συγκλονιστικά στοιχεία γιά τη “Χρυσοπηγή“) («Η Αδελφότητα του σκότους
»), χτύπησε και πάλι:
«.. η Χώρα μας είναι πύλη μιάς ανεξέλεγκτης εισόδου τόσων και τόσων αλλοδαπών παρανόμως εισερχομένων…η Ελλάδα μεταλλάσσεται και μεταβάλλει τον χαρακτήρα της! Σε λίγα χρόνια θα είμαστε ξένοι στον τόπο μας….εντός των τειχών υπάρχουν Έλληνες που καυχώνται ότι είναι ά-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες, και η Ελληνική Δημοκρατία ΔΕΝ ΣΠΕΥΔΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ και ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ, αποστέλλοντάς τους στο πύρ το εξώτερον ως προδότες της Πατρίδος μας, τότε το τέλος της Ελλάδος είναι εγγύς!…. Το επονομαζόμενο Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι, στο οποίο προΐστανται ά-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες δήθεν Έλληνες, προωθεί την απομάκρυνση των θρησκευτικών Συμβόλων από τα Σχολεία, την κατάργηση της προσευχής και του εκκλησιασμού!…».
 
Ο κ.Τριαρίδης, ένας από αυτούς τους οποίους φωτογραφίζει ο κ. Θανάσης Λενής και ο μόνος που ο δεσπότης τον κατονομάζει ξεκάθαρα, υποστήριξε προς τιμήν του το δικαίωμα του Ιεροεξεταστή να μιλάει και να ζητά σε βάρος του ακραία μέτρα. Συμφωνώ μαζί του και αναγνωρίζω κι εγώ στον εαυτό μου (ελπίζω και ο κ.Θ.Λενής σε εμένα το δικαίωμα που ασκεί και ο ίδιος) τη δυνατότητα να απαιτήσω την αφαίρεση της ιθαγένειας από τον κ.Λενή διότι συντάχθηκε με τους καταδικασμένους σε θάνατο για εσχάτη προδοσία πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου και διότι στήριξε τους βασανιστές της Αστυνομίας, πράξη κατάπτυστη και ανάξια για πολίτη όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και όλης της Υδρογείου. Επίσης καταγγέλλοντας σε παλαιότερο ποστ του την απόδοση ιθαγένειας ως «απόφαση, η οποία δυναμιτίζει την καθαρότητα της φυλής μας», χρησιμοποίησε ναζιστική ορολογία, πρόσβαλε τον ελληνικό λαό που είναι προϊόν διασταύρωσης πολλών φυλών, προσέβαλε τον Εξοχώτατο (και Στοχαστή) πρωθυπουργό μας που ανήκει στη σπάνια ελληνοαμερικανοπολωνική φυλή, όπως και ο διάσημος συγγραφεύς αδελφός του (Νίκος), την πρωθυπουργομήτορα κα Μάργκαρετ, τους παλαιούς βασιλείς μας Ντεγκρέτσια, Γλυξβούργους, κλπ την Υψηλοτάτη και πολυχρονιζόμενη από την Εκκλησία Βασίλισσα-μητέρα Frederica Louise Thyra Victoria Margaret Sophie Olga Cecily Isabelle Christina (γνωστή και ως Φρειδερίκη) και το ποίμνιο της ορεινής Αχαϊας των σλαβικών Νεζεροχωρίων και τον ίδιο τον Χριστό διπλά: Αφ’ενός ποδοπατώντας τις εντολές του για αγάπη προς τους «ξένους» και αφ’ετέρου προσωπικά αφού κι αυτός ως λαθρομετανάστης στην Αίγυπτο απείλησε την καθαρότητα της αιγυπτιακής φυλής, χωρίς ο ανεκτικότερος του Αμβρόσιου Αρχιερέας της Ίσιδος να το κάνει θέμα.
Αναγνωρίζω τη δυσκολία της απέλασης του κ.Λενή, αφού καμία χώρα στον κόσμο δεν πρόκειται να τον δεχθεί ως πολίτη της αφού με τις ισλαμικές δικτατορίες, τις μόνες που έχουν το ίδιο με αυτόν αξιακό πεδίο, βρίσκεται σε σκληρό επαγγελματικό ανταγωνισμό, με δε τη Β.Κορέα σε προφανή εχθρότητα. Πιστεύω όμως πως κάποια ερημονησίδα στον Ωκεανό να μπορεί να δεχτεί αδιαμαρτύρητα τον μιτροφόρο επιχρυσωμένο Απόστολο του Χριστού (;;;) και τα όρνεα να αναλάβουν με τη φροντίδα των δυνάμεων του Σκότους τη διατροφή του.

Λόγιοι κληρικοί ξεσκεπάζουν ιερές απάτες

Όταν η σύγχρονη Αριστερά είναι συντηρητικότερη από ιερείς του 18ου αι.
Κύριε Ροΐδη,
Στην «Αυγή» (4.4.), δημοσιεύτηκε από τον Γ. Κοροπούλη ένα ντοκουμέντο σε άρθρο τιτλοφορούμενο «Στοιχεία για την εκκλησιαστική περιουσία». Ο δημοσιογράφος μνημονεύει αρχικά την προδοσία του «Τσαούς μοναστίρ», δηλαδή της Μονής Βλατάδων της Θεσσαλονίκης, το οποίο παρέδωσε την πόλη στο Σουλτάνο. Στη συνέχεια αναφέρεται στον «ευφυέστατο» αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο που: «προσπαθεί απλώς να αναιρέσει ένα από τα θαύματα του Χριστού: την του Τυφλού θεραπεία – περιερχόμενος κανάλια κι εφημερίδες κι εξηγώντας, πειστικά και μειλίχια, ότι η εκκλησία πένεται και το φιλανθρωπικό έργο της απορροφά όσα ψιχία περιουσίας απέμειναν». Η λόγια γραφίδα της «Αυγής» δίνει τη χαριστική βολή στη ζάπλουτη και πάντα προδοτική ελληνορθόδοξη Εκκλησία που ούτε και τώρα μπροστά στις πύλες του ΔΝΤ δεν στέργει να επιστρέψει ένα μικρό μέρος από τα κλοπιμαία. Παραθέτει ένα κείμενο των δυο «Δημητριαίων», δηλαδή των κληρικών Δανιήλ (Δημήτριου) Φιλιππίδη και Γρηγορίου Κωνσταντά, που ασπάστηκαν το διαφωτισμό του Δημήτρη Καταρτζή (γι’αυτό και Δημητριείς) και των Γάλλων φιλοσόφων. Συγγραφείς της περίφημης «Γεωγραφίας νεωτερικής» (1791), δεν διστάζουν να στηλιτεύσουν σε μια πολύ δύσκολη για την ελευθερία του λόγου εποχή, εν μέσω της ελέω Πατισάχ πατριαρχικής λογοκρισίας, τον αμαρτωλό βίο των καλογήρων στο θεοκρατικό ορθόδοξο μιλλιέτι της Υψηλής Πύλης το οποίο διαφέντευε ως τοποτηρητής της ο Πατρικ εφέντης, δηλαδή ο πατριάρχης της Ισταμπούλ.
Όλο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Το κείμενο των Δημητριέων που ακολουθεί είναι και μια τεκμηριωμένη από χριστιανική σκοπιά απάντηση στον καλόγερο Ιερώνυμο οποίος δήλωσε σε δημοσιογράφο-εστιάτορα χωρίς να σηκωθούν οι πέτρες να τον χτυπήσουν πως δεν του αρκεί ο μισθός που παίρνει από τον Καίσαρα. Η Αριστερά που καμώνεται πως τάχα σέβεται τη λαϊκή πίστη (ούτε τη σέβεται, ούτε τη γνωρίζει, η Αριστερά σήμερα βαριέται να μελετήσει και να παράγει σκέψη, μόνο προτιμά τις ατάκες και τα συνθήματα) αρνείται να πολεμήσει την Εκκλησία ΚΑΙ με τον αμιγή ευαγγελικό λόγο, που είναι πολύ κοντά στα ιδανικά της, μόνο επιδίδεται σε κούφιες βολές και σε αξιοθρήνητες δημόσιες σχέσεις με την παμπόνηρη εκκλησιαστική ηγεσία, που δεν έχει τη αγαρμπωσύνη του προκατόχου της και αυτό την καθιστά αυτόματα, τάχα μου αξιοσέβαστη:
«…. οι καλότυχοι βασιλείς μας εσπούδαζαν να αποχτήσουν εις το βασίλειό τους καλογέρους πολλούς και όχι στρατιώτας, νομίζωντας πως με το κομποσχοίνι ήθελαν διώξη τον Άραβα από το μεσημβρινό, τον Τούρκο από το ανατολικό, τον Σκύθη από το βόρειο και τον Ιταλό από το εσπέριο. Ξεχωριστά από το όρος όλη η Ελλάδα ήταν γεμάτη από μοναστήρια πλούσια προικισμένα. Εις την Κωνσταντινούπολι και τα πέριξ της ήταν πλήθος μοναστήρια πλουσιώτατα και μερικά πολυανθρωπότατα, και με φαίνεται πως αυτό εστάθηκε κατά μέρος αιτία της καταστροφής της• με φαίνεται ακόμι πως εις αυτά τα μοναστήρια σχεδόν κανένας καλός δεν επήγαινε• συμπεραίνω αυτό απ’ αυτό οπού ο αληθινός καλόγερος πρέπει να ζη με τον κόπο του, μακάρι και αν είναι υιός βασιλέως, και εις αυτά τα μοναστήρια όχι μόνο εζούσαν, αλλά και ετρυφούσαν με τους κόπους των άλλων. Επήγαιναν λοιπόν εις αυτά διά να ζήσουν μια τέτοια ζωή άκοπη και τρυφηλή. Επήγαιναν λοιπόν όλοι διά να σώσουν το σώμα τους, και όχι την ψυχή τους• επήγαιναν υποκρινόμενοι τον ευλαβή, τον όσιο, τον δίκαιο εκείνοι οπού ήταν ίσως όλο το εναντίο• ή επήγαιναν οι δεισιδαίμονες, οι πλανεμένοι λέγω ευλαβείς, και το κακό δεν ήταν ολιγώτερο• ή επήγαιναν οι οκνηροί και ακαμάται, και η συνήθεια ήταν ολέθρια στον τόπο.
Οι βασιλείς μας πάλιν από το άλλο το μέρος από δεισιδαιμονία τους και ανοησία τους αύξαιναν τον αριθμό των μοναστηριών, επιδαψιλεύουνταν εις τα αφιερώματα, και μ’ αυτόν τον τρόπο αύξαιναν την τεμπελιά, την ασυνειδησία, και την υπόκρισι εις το βασίλειό τους• εγίνουνταν αίτιοι και εδιαφθείρουνταν και οι καλοί. Είπα δεισιδαιμονία• επειδή το έργο τους εφαίνουνταν πως είναι θεάρεστο, ήταν όμως εις έναν οπού το έβλεπε με ένα χριστιανικώτερο μάτι, θεομίσητο• αυτό ημπορώ να τ’ αποδείξω με επιχειρήματα αναντίρρητα, μα τώρα σκοπός μου δεν είναι καθ’ αυτό αυτός. Είπα ανοησία• επειδή το έργο τους ήταν ολέθριο εις την πολιτική κοινωνία, και αυτοί το εστοχάζουνταν ως σωστικό• ένα μελλίσι οπού έχει πολλούς κηφήνας, κλίνει πάντοτε εις τον αφανισμό του• μια πολιτική κοινωνία της οποίας τα μέλη δεν είν’ όλα εξίσου ενεργά, κλίνει και αυτή εις τον αφανισμό της, και σήμερον αύριο πρέπει χωρίς άλλο να χαλάση• εις μια τέτοια πολιτεία ο αργός και ξοδευτής είναι εχθρός του ενεργού και δουλευτού• επειδή αυτός θέλει νάναι πάντοτε τέτοιος, και εκείνον τον θέλει κ’ αυτόν πάντοτε τέτοιον, και εις αυτό μεταχειρίζεται βία, απάτη, υπόκρισι καθώς ήθελε τον υπαγορεύση ο καιρός.
Εις μια τέτοια κοινωνία πατριωτισμός δεν είναι, ισοσταθμία δεν είναι, εις τα οποία η κεφαλή της κοινωνίας ο βασιλεύς, έπρεπε πάντοτε να προσέχη και να επαγρυπνή. Αι συνεισφοραίς των μελών της κοινωνίας είναι θεάρεστο να εξοδεύωνται εις τα συμφέροντά της και εις ταις χρείαις της• μα μια τέτοια υπόθεσι χρειάζεται ξεχωριστή πραγματεία.
Οι μοναστηριακοί ζουν από τα μετόχια τους, περισσότερο όμως από ταις ελεημοσύναις οπού ευγαίνουν παντού οπού είναι Ανατολικοί εις την Τουρκία και συνάζουν• έργο οπού δεν είναι όχι μόνο καλογερικό, αμή μήτε Χριστιανικό, μήτε ανθρώπινο• προς τούτοις και από ταις ελεημοσύναις οπού παίρνουν από τους προσκυνητάς οπού έρχονται εις αυτά. Αν ήταν καλοί καλόγεροι μήτε αυταίς έπρεπε να ταις δέχωνται• διακόσιοι άνδρες μέσα εις ένα χωριό ημπορούν και θρέφουν και του λόγου τους, και ταις γυναίκες τους, και τα παιδιά τους, και πληρόνουν και τόσα δοσίματα, και 200 καλόγεροι μέσα εις ένα μοναστήρι χωρίς γυναίκες, χωρίς παιδιά, με ολίγα δοσίματα ή και ασίδοτοι με την ολότη, δεν ημπορούν. Οι κελλιώται ζουν το περισσότερο με τα υποστατικά τους• τα επικερδέστερά τους προϊόντα είναι τα λεφτόκαρα. Οι ασκηταί ζουν από τα εργόχειρά τους, όμως και αυτών τα χέρια είναι μολυσμένα από ταις αισχροληψίαις• οι παλαιοί ασκηταί όχι μόνον δεν έπερναν, αμή και εκείνο οπού έπερναν από το εργόχειρό τους δεν το εξόδευαν όλο διά λόγου τους. Ο δεισιδαίμων και υποκριτής θα στοχασθή αυτά οπού είπα ως λόγια ενός αιρετικού, ενός ασεβούς• ο φωτισμένος όμως και αληθινός Χριστιανός δεν θα τα στοχασθή τέτοια ύστερα εγώ λέγω εκείνο οπού φρονώ• εξομολογούμαι τρόπον τινά τα φρονήματά μου μπροσθά εις όλο τον Κόσμο…..
».
Ένας άλλος λόγιος κληρικός, ο αρχιεπίσκοπος του Αστραχάν Νικηφόρος Θεοτόκης (εικ. 2) απαντά σε ερώτημα για το Άγιο Φως:
«Ουκ απ΄ ουρανού κατέρχεται, ουδ΄ από του τάφου αναβλύζει, αλλ΄ ο επί την διακονίαν ταύτην ταχθείς αρχιερεύς εν τω λεγομένω εισελθών κουβουκλίω, τον πυρίτην παίων (σημ.Λασκ. =τρίβοντας το σπίρτο), πυρ εξάγει επάνω του ζωοδόχου τάφου, είτα εφάψας τας εν τω τάφω πρότερον τριβείσας λαμπάδας κρατών εξέρχεται και το φως μεταδίδωσιν ως ηγιασμένον τη επαφή και προσαύσει του παναγίου τάφου. Και ο μεν αγελαίος λαός εκ του τάφου το φως ανάβλυσαν νομίζει, ουδείς δ΄ αυτώ τουναντίον ειπείν θαρσεί, δεινόν τι παθείν δεδιττόμενος». (Κ. Διοβουνιώτη: ‘Περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός’. (Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τόμ. Β’).
Νομίζω πως βιώνουμε αυτό που λέει ο Φόυερμπαχ στον πρόλογο της β΄έκδοσης της «Ουσίας του Χριστιανισμού». Η κοινωνία μας ιεροποιεί το εικονικό, το ψεύτικο και θεωρεί βέβηλο το πραγματικό. Η σημερινή Ελλάδα υλοποιεί την «Κοινωνία του θεάματος» του Γκυ Ντεμπόρ, το χαζοχαρούμενο «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του Άλντους Χάξλεϋ. Ζούμε στον 21ο αιώνα και η κυβέρνηση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, οργανώνει (σε συμπαιγνία με το δυσωδέστατο πατριαρχείο Ιεροσολύμων, την πιο διεφθαρμένη από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες), τη δαπανηρή (σε ώρα που κάνει οικονομία σε βάρος των ιατρικών εξετάσεων των ασθενών) ανίερη και γελοία φέστα της υποδοχής του Αρχηγού Κράτους-Αγίου Φωτός, διδάσκοντας το λαό υποκρισία, απάτη, θεατρινισμό, μαύρη μαγεία, ανορθολογισμό, απόλυτο ευτελισμό του θείου. Σαν να μην αρκούσε αυτό, την αγυρτία προστατεύει η απόλυτη σιωπή των Διανοουμένων, των κομμάτων, των συνδικάτων, της Δικαιοσύνης, της Αριστεράς (που θεωρεί πως αρκεί η απουσία της από την πολυέξοδη φάρσα που πρωτοοργάνωσε πρόσφατα κάποιος τουριστικός πράκτορας), των τίμιων κληρικών, που ανέχονται να βλασφημείται ο θεός τους ως φτηνιάρικος φακίρης με κόλπα επαρχιακού περιοδεύοντος σαλτιμπάγκου. Ένας αριστερός βουλευτής δεν θεώρησε υποχρέωσή του να καταθέσει μια ερώτηση στη Βουλή, ή μια μήνυση στον αρμόδιο Εισαγγελέα, για μια αισχρή τελετή που ούτε η Χούντα, ούτε η τσαρική Ρωσία, δεν τόλμησε να οργανώσει. Αναρωτιέμαι ποιος θεωρούν πως είναι ο ρόλος τους οι βουλευτές της Αριστεράς, που προστατεύει με τη σιωπή της τους Νεοέλληνες επισκόπους που λυμαίνονται αποικιοκρατικά το ταλαίπωρο μικρό ορθόδοξο παλαιστινιακό «αγελαίον ποίμνιον», που αργά ή γρήγορα θα τους λυντσάρει, όταν αντιληφθεί πόσο οι ξένοι αποικιοκράτες μιτροφόροι Μάγοι, που του κάθησαν (επικαλούμενοι και παρερμηνεύοντας τον παλιό Αχτιναμέ του χαλίφη Ομάρ Χαττάμπ, που παραχωρούσε την κυριαρχία του Τάφου στον «πατριάρχη των αυτοκρατορικών») αντικανονικά από το 1534 στο σβέρκο, το εκμεταλλεύονται και το εξαπατούν. Θεωρεί η Αριστερά πως το μοιρολατρικό κοπάδι που γαλουχείται τηλεοπτικά χωρίς αριστερό αντίλογο στην αισχρότερη εκδοχή της Μεταφυσικής και που στριμώχνεται για να πάρει και να μεταφέρει στο σπίτι του το ιερό φως, θα είναι οι συνειδητοί πολίτες που θα αγωνιστούν αύριο κατά της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας;
Πιο προκλητική παρά ποτέ η σιωπή της δογματικής, της ανανεωτικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς, κατά περίπτωση ή και συνολικά, που κολακεύει τον κ.Ιερώνυμο, πενθεί, υμνεί και ξεπροβοδίζει τον Χουντόδουλο, νεκρολογεί τον χουντικό αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, επαινεί το σκοταδιστικό έργο του ρατσιστικού και χουντικού πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ζητιανεύει οικονομική βοήθεια για τα αρχεία του Περισσού από την Εκκλησία, σωπαίνει στις καταγγελίες για τις εκτεταμένες ιερές καταπατήσεις και οικοδομικές αυθαιρεσίες στη Βοιωτία, υπερασπίζεται στη κουτο Φραγκιά το Άβατο του Αγίου Όρους με θράσος χιλίων καρδιναλίων, κάνει πως δεν ακούει τα εθνικιστικά κηρύγματα του πατριάρχη στη Μακεδονία, αναμιγνύεται αναρμοδίως στον ιερό καυγά για τη μοιρασιά των ιερών φέουδων των Νέων Χωρών, τυφλώνεται μπροστά στη λάμψη του χρυσοφόρου σκελετού του δισεκατομμυριούχου αφορολόγητου Εφραίμ της Ν. Μάκρης που οδήγησε σε μάχη μέχρι τελικής πτώσης τον κ.Παντελεήμονα και τους ευλαβείς υπεράνω υποψίας υποστηρικτές της Μονής, καμώνεται πως δεν ξέρει πως ο καταδικασμένος σε 15μηνη φυλάκιση μεγαλοκτηματομεσίτης Εφραίμ Βατοπεδινός, (τέκνον του καταδικασμένου από τη Σύνοδο της Κύπρου για παιδεραστία γελαστού πτώματος Ιωσήφ και αθωωμένου με ιεροκρύφια διαδικασία από τον πατριάρχη) δεν έχει μπει σε αργία, ξεχνάει να απαιτήσει τα εκατομμύρια των σάπιων κοτόπουλων της ιερής «Αλληλεγγύης», της διαφεύγει να ζητήσει επιστροφή της κλεμμένης από την Αρχιεπισκοπή περιουσίας του ΤΑΚΕ στο χρεοκοπημένο Ταμείο Δημοσίων Υπαλλήλων, αρνείται να απαιτήσει από την Εκκλησία οικονομικές αποζημιώσεις για τα απροστάτευτα ορφανά που αποπλανήθηκαν από ιερείς τους οποίους μάλιστα η Εκκλησία αρνείται να δικάσει (την ώρα που στη Δύση ξεχειλίζει η οργή για τον πάπα), χάνει τη μιλιά της μπροστά στον κ.Ιερώνυμο και μιλά με γλώσσα παπανδρεϊκή για «Διακριτούς ρόλους» Κράτους Εκκλησίας και όχι για χωρισμό, αρνείται να απαιτήσει επίμονα, μαχητικά, τεκμηριωμένα φορολόγηση της αστρονομικής περιουσίας της Εκκλησίας η οποία ομολογεί υπερήφανα και με δικαστική απόφαση, πως μόνο 8 από τις εκατοντάδες μονές της και από τις χιλιάδες ενορίες και από τα αναρίθμητα προσκυνήματά της και από τα απειράριθμα κτίρια και εκτάσεις της έχουν περιουσία 22,35 δισ. ευρώ!
Θα αρκούσε λοιπόν η Αριστερά να αποκαλύψει με στοιχεία τις γεωμετρικές διαστάσεις ετών φωτός της εκκλησιαστικής περιουσίας και να απαιτήσει αυστηρή φορολόγηση-λαμβανόμενης υπ’ όψιν και της μακροχρόνιας φορολογικής ασυδοσίας της-σε συνδυασμό με διαφωτισμό των πολιτών για την εθνική ανάγκη της μείωσης των κατά κοινή ομολογία παρανοϊκών πολεμικών δαπανών (Τη ζητάει επίσημα και η Τουρκία, ας χάσουν μερικοί κάποιες μεζονέτες, δεν χάθηκε ο κόσμος), για να κλείσουν οι μαύρες τρύπες της οικονομίας. Αντί γι’ αυτό όμως οι ηγεσίες της Αριστεράς απαξιούν να ασχοληθούν με τα προφανή, τα σωτήρια και τα ρεαλιστικά και αναλώνονται σε κούφιες, υψιπετείς και ανέξοδες επιθέσεις κατά του καπιταλισμού και της Ε.Ε. και ζητούν δημοψήφισμα για την ανατροπή του Συμφώνου Σταθερότητας, γνωρίζοντας πως αυτό είναι τώρα το ίδιο ανέφικτο με τη διακοπή της περιστροφής της γης ύστερα από δημοψήφισμα στην Πορτογαλία.
Αρνούμαι να δεχθώ πως τώρα που το 84% των πολιτών θέλουν φορολόγηση της Εκκλησίας, η Αριστερά θεωρεί πως οι ψήφοι της βρίσκονται στο υπόλοιπο 16. Δεν μπορώ βέβαια να πιστέψω (ότι κι αν έχει πει στο πρόσφατο παρελθόν ο αγωνιστής Περικλής Κοροβέσης), πως η Αριστερά έχοντας εθισθεί σε δύσκολους καιρούς στις οικονομικές ενισχύσεις του Μπρέζνιεφ ή του Τσαουσέσκου, έχει σήμερα υπόγειο μερίδιο από το εκκλησιαστικό “Φιλόπτωχο”. Αποδίδω με βεβαιότητα την αναιμική της στάση στη διαχρονική πολύπλευρη ανεπάρκεια των ηγεσιών και στον εθισμό των μελών της να σιωπούν βλακωδώς και συνενόχως ή να παραβλέπουν τα λάθη των αρχηγών.
Η Ελλάδα έχει ένα κραυγαλέο ηθικό έλλειμμα που διαπερνά όλα τα κόμματα και όλα τα κοινωνικά στρώματα. Έχει επίσης ένα σαφέστατο έλλειμμα Διαφωτισμού και διανοούμενους που σωπαίνουν. Το θεοκρατικό μας πολίτευμα έχει διαβρώσει τη σκέψη των πολιτών εξ απαλών ονύχων από τη βρεφική κολυμπήθρα και από τα μαθητικά θρανία. Το ΔΝΤ δεν χτυπά τυχαία τη δική μας πόρτα, όπως δεν χτύπησε τυχαία την πόρτα της καθολικής Αργεντινής που κληροδότησε η αγία Εύα Περόν. Δεκαετίες ανορθολογισμού, λαϊκισμού και ρεμούλας μας έφεραν ως εδώ. Όσοι θεωρούν γι’ αυτό αποκλειστικά υπεύθυνους τη Μέρκελ και τον αρπακτικό διεθνή καπιταλισμό, απλά επιδίδονται στα διαχρονικά εθνικά σπορ της υποκρισίας, του ψευτοπατριωτισμού, της εθελοτυφλότητας και της επίρριψης ευθυνών σε τρίτους, που δεν λένε να μας εγκαταλείψουν ούτε τώρα, στο χείλος του γκρεμού.

11.4.10

Ο «καλύτερος» δεν επαρκεί


Μετά τον «μετασχηματισμό» κοινωνίας και κράτους από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ακόμη και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης φάνταζε στους συνετούς (τους περιφερόμενους) ψηφοφόρους «καλύτερος». Σε πολύ σύντομο διάστημα αποδείχθηκε ανίκανος για τις ριζικές τομές που απαιτούσε η ανάκαμψη από την κρατική και κοινωνική αποδιάρθρωση.

Επανήλθε στην εξουσία, σκιά πλέον, ο Ηρόστρατος. Ο Κωνσταντίνος Σημίτης που τον διαδέχθηκε, έπεισε, στην πρώτη τετραετία, ότι ήταν «καλύτερος». Αλλά μόνο για «βελτιώσεις» τής προς τα έξω εικόνας του τόπου. Αγνόησε και αυτός την αποδιοργάνωση της λειτουργίας του κράτους και τον θεσμοποιημένο από τον Παπανδρέου αμοραλισμό – δεν τόλμησε τομές. Η ατολμία του τιμωρήθηκε εντυπωσιακά: η ασύδοτη φαυλότητα κατέκλυσε, στη δεύτερη τετραετία του, ακόμα και τα υπόγεια του Μαξίμου.

Για τη δική του διαδοχή δεν λειτούργησε η λογική του «καλύτερου»: τον ανερμήνευτα ευνοημένον με το δαχτυλίδι της πρόκρισης ο λαός τον αποκαλούσε, καθόλου τυχαία, «Γιωργάκη». Δεν φάνταζε ποτέ ικανότερος ούτε από τον άτολμο Σημίτη ούτε από τον σαρωτικής ευφυΐας Βενιζέλο ούτε από τον στέρεα οργανωτικό Σκανδαλίδη. Η μεταστροφή των ηγετικών προτιμήσεων κοινής γνώμης και κομματικών στελεχών (η μέσα σε σαράντα οχτώ ώρες ανακάλυψη ότι ο Βενιζέλος «βιάζεται» και αυθαδέστατα ορέγεται την εξουσία) παραμένει αίνιγμα. Αν δεν είναι πρωτοφανής στα χρονικά έκπληξη, είναι από τα πιο δυσδιάγνωστα επιτεύγματα άγνωστων παραγόντων.

Με τη λογική του «καλύτερου» διαδέχθηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση τον Μητσοτάκη ο Μιλτιάδης Εβερτ. Ηταν πραγματικά ο μόνος που μιλούσε για ανάγκη εκθεμελιωτικών αλλαγών του παπανδρεϊκού μοντέλου, για «ειρηνική επανάσταση» – ο μόνος κομματικός αρχηγός που διέγνωσε ευθαρσώς ότι και το κόμμα του είναι «σάπιο». Ομως, δεν τόλμησε ούτε επαναστατικές τομές να επαγγελθεί προγραμματικά ούτε να αποκόψει κομματικά στελέχη σαπρά. Βούλιαξε κατησχυμένος στην ατολμία του και παρέδωσε την αρχηγία στον Καραμανλή τον νεώτερο.

Ο νεώτερος Καραμανλής ικανοποιούσε προφανέστατα τη λογική του «καλύτερου», σε σύγκριση και με τον προκάτοχό του Εβερτ και με τον αντίπαλό του «Γιωργάκη». Κρίθηκε από τον λαό «καλύτερος» και από τον Κ. Σημίτη. Ηταν ευφραδής, αν και το ανέκφραστο του προσώπου του πρόδιδε περισσότερο επαγγελματία «παίκτη», παρά κοινωνικό οραματιστή. Πάντως, η εντύπωση του «καλύτερου» άντεξε πέντε ολόκληρα χρόνια, ενάντια σε κάθε λογική, ώσπου η χώρα κυριολεκτικά κατέρρευσε και ο ίδιος ετράπη σε επονείδιστη φυγή.

Με τον Κ. Καραμανλή τον καθ’ όλα «βραχύ» αποδείχτηκε, με συνέπειες ανήκεστης για τη χώρα καταστροφής, ότι η λογική του «καλύτερου» απλώς ηγέτη (λογική των «βελτιώσεων» και εξωραϊστικών ψιμυθιώσεων του «κοινωνικού μετασχηματισμού» και του εκφαυλισμού του κράτους από τον παπανδρεϊσμό) δεν άφηνε ελπίδα ανάκαμψης. Αν δεν ξεθεμελιωθούν, μεθοδικά και με συνέπεια, τα θεσμοποιημένα εγκλήματα του παπανδρεϊκού αμοραλισμού, ο τόπος θα βυθίζεται, με εφιαλτική πια επιτάχυνση, στην οικονομική χρεοκοπία και στο κοινωνικό χάος.

Χρόνια τώρα οι κυριακάτικες εδώ επιφυλλίδες κατηγορούνται για αρνητισμό, απαισιοδοξία, κριτικές υπερβολές. Επειδή πάντοτε μετρούσαν την πολιτική ατολμία των ηγητόρων με μέτρο τις ριζοσπαστικές αλλαγές που απαιτούσε η αναχαίτιση των συνεπειών της παπανδρεϊκής λοιμικής. Τελικά τα γεγονότα δικαίωσαν, με τρόπο εφιαλτικό, την κριτική οξύτητα της γραφής. Θα ήταν ασύγκριτα προτιμότερη η μη δικαίωση – η διαδρομή μέσα στον χρόνο τής εδώ επιφυλλιδογραφίας αποκτά «νόημα» μόνο αν σώζει κάτι από το πείσμα παλαιών (πάντοτε περιθωριακών) χρονογράφων, που ξεκαθάριζαν κυρίως κριτήρια οξυδέρκειας και λιγότερο αποτιμήσεις γεγονότων και προσώπων.
Μητσοτάκης, Σημίτης, Εβερτ, Καραμανλής ο βραχύς κρίθηκαν («εν τοις πράγμασιν») από την ατολμία τους, όχι από τις προθέσεις τους ή τις «βελτιωτικές» καταστάσεων πρωτοβουλίες τους – οι επιφυλλίδες απλώς κατέγραφαν τα κριτήρια εντοπισμού της αυτοκτονικής αυτής ατολμίας. Παντοδύναμοι μέσα στο σύστημα της πρωθυπουργοκεντρικής απολυταρχίας που δημιούργησε η ηδονοθηρία του Ανδρέα Παπανδρέου δεν τόλμησαν τα αυτονόητα του κοινού συμφέροντος: Να ξαναστήσουν κράτος, να αποκαταστήσουν λειτουργία θεσμών δημοκρατίας. Τους ενδιέφερε η επανεκλογή τους, τίποτε άλλο, ούτε καν η υστεροφημία τους. Και πίστεψαν ότι ο λαϊκισμός, συνταγή επιτυχίας του Ανδρέα, ήταν πανάκεια.

Δεν τόλμησαν να αρθρώσουν συντεταγμένη και παραγωγική έργου κρατική λειτουργία, αυστηρή, ακομμάτιστη ιεραρχία διαβάθμισης ευθυνών. Να θεμελιώσουν θεσμούς αξιοκρατίας, κριτικό και πειθαρχικό έλεγχο της δημοσιοϋπαλληλίας, καταξίωση της ποιότητας και της δημιουργικότητας, απολύσεις των κηφήνων, των ανίκανων, των χρηματιζόμενων εκβιαστών.
Δεν τόλμησαν να πειθαρχήσουν τον Συνδικαλισμό στις επιταγές του Συντάγματος, στα στοιχειώδη του «κοινωνικού συμβολαίου», των όρων της δημοκρατίας. Ανέχθηκαν τις γκανγκστερικές εκβιαστικές πρακτικές του, τον κατέστησαν ύψιστη εξουσία με αυθαίρετη αντικοινωνική συμπεριφορά στρατού κατοχής.

Δεν τόλμησαν να αντιμετωπίσουν το ειδεχθέστερο έγκλημα του παπανδρεϊσμού: την καταστροφή (ο όρος κυριολεκτεί) του σχολειού και του πανεπιστημίου. Συμβιβάστηκαν με τον ωμό φασισμό του «ασύλου» και την ασέλγεια του «μαθητικού κινήματος», την ψυχανωμαλία των βανδαλισμών και των «καταλήψεων». Παγίωσαν τον πιο ζοφερό σκοταδισμό αγραμματοσύνης, αγλωσσίας και ακρισίας, θεσμοποίησαν την παραπαιδεία.

Αναξιοκρατία στη διοίκηση, ασύδοτη αυθαιρεσία των συνδικαλιστών, ακρισία και αμορφωσιά στην παιδεία ήταν οι σίγουρες προδιαγραφές για την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, τον βυθισμό σε ανίατη ύφεση, σε δραματική μείωση της παραγωγικότητας. Υπονόμευσαν την κοινωνική συνοχή, ακύρωσαν κάθε ποιότητα ζωής, εξουδετέρωσαν την άμυνα της χώρας και την άσκηση αποτελεσματικής διπλωματίας.
Εχουμε φτάσει, κυριολεκτικά, στα έσχατα της παρακμής μας. Και το ηγετικό δυναμικό που διαθέτουμε για να μας οδηγήσει στην ανάκαμψη, μοιάζει απελπιστικά ολίγιστο. Καραμανλής ο βραχύς κατόρθωσε να αποδείξει «καλύτερόν» του τον Γιωργάκη που τον ειρωνευόταν στη Βουλή για την ολιγότητά του. Και ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να πιστεύει ότι είναι απλώς «καλύτερος» και από τους δυο.

Αλλά η λογική του «καλύτερου» ξέρουμε πια ότι έχει αποδειχθεί ανεπαρκέστατη, αναπαράγει την ατολμία. Η κραυγαλέα ανάγκη μας είναι για τον τολμηρό, όχι για τον απλώς «καλύτερον».

«Πιάσε το πρέπει από το γιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι»


Απ’ το «Μικρό Ναυτίλο» η παραίνεση, για όσους δεν θυμάστε. Κι ο Αντώνης έχει διαβάσει όλο τον φίλο του τον Ελύτη. Πολλές φορές. Θα τολμούσα να πω, μετά από τόσα χρόνια που τον ξέρω, πως έπαιξε μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση της διακριτής ελληνοπρέπειας του.

Ακούσατε λοιπόν στη Λάρισα. Άρχισε να το «γδέρνει» το πρέπει του μικροκομματικού συμβιβασμού. Όσοι παρεξήγησαν την ενωτική συμπεριφορά του, όσοι άκουσαν εκείνη την ιστορική μέρα στη Ρηγίλλης το «σφουγγάρι όλα», αλλά βολικά ξέχασαν το «από δω και πέρα όμως…», τώρα θα καταλάβουν ότι όλα είναι αλλιώς.

Η κομματική σαβούρα, το υπέρβαρο πολιτικό έρμα, που εμπόδιζε ως τώρα τη νέα Νέα Δημοκρατία να φύγει μπροστά με ορθάνοιχτα πανιά, ξεφορτώνεται στο μαύρο πέλαγος της ιστορικής αφάνειας. Πολλοί απ’ αυτούς ήλπιζαν – κι ορισμένοι καλόπιστοι φίλοι φοβούνταν – ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα μπει στον πειρασμό της παλαιοκομματικής πεπατημένης. Νόμιζαν ότι θα προσπαθήσει να τους ικανοποιήσει όλους, θα συμβιβαστεί, θα συγχωρέσει τ’ ασυγχώρητα και θ’ αφήσει αδιατάρακτη την στάσιμη και όζουσα κομματική λίμνη. Η χαλαρή ομοσπονδία μικροσυμφερόντων και μεγαλολαμογιάς που απαρτίζει το κακοφορμισμένο κομμάτι του κόμματος, η μπατιρημένη ψευτοαριστοκρατία που πρόσβαλε βάναυσα τα εκατομμύρια των τίμιων και πατριωτών ψηφοφόρων κι οπαδών του κόμματος, είναι μαθημένη στις ανακολουθίες, την έλλειψη μπέσας και συνέπειας. Σκεφτήκανε λοιπόν ότι μπόρα είναι θα περάσει. Νόμισαν πως θα λουφάξουν για λίγο κι ύστερα θα πάρουν τα ψηφαλάκια τους, που ούτε αυτά δεν τους ανήκουν πια, και θα πάνε κάποια στιγμή να προσκυνήσουν και να διαπραγματευτούν την διαδικασία επανόδου ή ακόμη και «δικαίωσης».

Δεν κατάλαβαν τίποτα. Δεν άκουσαν το Λαό. Δεν άκουσαν ή δεν κατάλαβαν τον ίδιο τον Αντώνη. Θα σας λοιπόν άλλο ένα λόγο που είναι φίλος μου, που τον αγαπώ και τον εμπιστεύομαι. Ο Αντώνης Σαμαράς, αδέρφια, αυτό που λέει το εννοεί. Και το κάνει. Σπάνια αρετή πια. Τους τα ‘χε πει λοιπόν, αλλά η καθεστωτική κυψελίδα στ’ αυτιά τους έχει γίνει τσιμέντο.   
Η αλήθεια είναι πως άνθρωποι αναθρεμμένοι στον μικροκομματισμό και την συναλλαγή, οπαδοί του μπιθικώτσειου «όλοι στην ίδια σκάφη πλένουμε τα ρούχα μας» δεν είναι εύκολο να γειωθούν στην αλήθεια. Λοιπόν, θα σας πω ένα μυστικό: ο Αντώνης τα πλένει ΧΩΡΙΑ. Δεν αισθάνεται ότι ανήκει σε κάποια «επαγγελματική τάξη» πολιτικών, μες την οποία συνδέεται με την κάθε ξιπασμένη πριγκίπισσα με δεσμούς συντεχνιακής αλληλεγγύης. Είσαστε ΚΟΜΜΕΝΟΙ. Διαβάστε τα χείλη του: ΚΟΜΜΕΝΟΙ. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή.
Το λαϊκό κίνημα που σαν τεράστιο κύμα έφερε τον Αντώνη στην Προεδρία της Ν.Δ. το έκανε για κάποιους λόγους. Μερικούς από τους λόγους αυτούς μπορούν να τους δουν αυτοί οι κύριοι και κυρίες στον καθρέφτη: οι φάτσες τους και τα πεπραγμένα τους.
Πηγαίνετε για ψαροντούφεκο λοιπόν, πηγαίνετε για κυτταροθεραπεία στην Ελβετία μαζί με τον μπαμπά, ρίξτε το στο life style. Έτσι κι αλλιώς δεν κάνατε τίποτε άλλο.
Έχουμε και το άλλο θέμα βέβαια. Το φανταράκι της παράταξης, ντε. Θα περιμένετε να σχολιάσω τις κόνξες της κυρίας. Ζε σέλει να πάει, είπε και ζεν πήγε. Te nada, που λένε κι οι σπανιόλοι. Δεν κάνει τίποτα, μανδάμ.
Η Κεντρική Επιτροπή έκανε αυτά που έπρεπε, στην σωστή κατεύθυνση και χωρίς εσάς με τα χεράκια σταυρωμένα να ζείτε πάλι τον πολιτικό σας εφιάλτη. Ναι, ρε κοπελιά, Πρόεδρος είναι ο Αντώνης. Μας λείψανε τα μούτρα και τα πείσματα; Μπα. Τώρα πλέον αντιληφθήκαμε όλοι τι εννοούσε και που το πάει. Εκτιμώ ότι είναι προφανή δύο πράγματα για την κόρη του πατέρα της: Πρώτον, δεν ήθελε να αποπειραθεί ψηφοφορία επί των τάχα μου προτάσεων της, διότι θα διαπίστωνε ότι οι «μετοχές», που ‘λεγε κι ο μπαμπάς, λόγω απαξίωσης ετέθησαν εκτός συναλλαγής. Δεύτερον, πιστεύω πως μεθοδεύει την έξοδο της. Μόνο που δεν θα ‘ναι ηρωική. Κακομοίρικα πράγματα. Στο τέλος – τέλος υπάρχει και δικαίωμα στην πολιτική αυτοκτονία.
Και μετά τι; Θα φτιάξει την «Νέα Γελάδα» που λέγαμε, θα πάει με την εθνοπρεπή «Κομανέτσι» της καθεστωτικής δοκού, την οπισθοφυλακή του μπαμπά και στήριγμα του ψηλού παιδιού από την Μινεσότα, θα περιμένει μπας και την βάλει «κατοχικό διοικητή» το ΔΝΤ;

Ποιος ξέρει;

Αποπειράθηκα να ρωτήσω και το φίλο μου το Μούργο επί του θέματος αλλά με κοίταξε περιφρονητικά, γύρισε από την άλλη και σήκωσε το πόδι του να ξυστεί.

Λοιπόν αδέρφια, θα υπάρξει λίγη αναστάτωση, όπως όταν κάνεις γενική φασίνα κι απεντόμωση για τους κορέους αλλά μικρό το κακό.
Έχουμε άλλα καθήκοντα και άλλες προκλήσεις μπροστά.

Όσο λοιπόν άλλοι κι άλλες θα ακκίζονται στον σπασμένο καθρέφτη τους, ο Αντώνης θα προχωράει με σταθερό βήμα και θα επιταχύνει. Ο Γιώργος Παπανδρέου εξελίσσεται σε demolition man, διαλύει τη χώρα και στο τέλος θα διαλύσει και το κόμμα του αλλά αυτό δεν μας αφορά. Η χώρα όμως μας αφορά. Ο Γιώργος και τα χοντρά (πάρτε και είδηση) βαθιά λαρύγγια του κάνουν κι αυτοί ότι μπορούν για την Νέα Μεταπολίτευση, αφού με τους ερασιτεχνισμούς τους, μαζί με την οικονομία, ανατινάσσουν τα σάπια σανίδια της Καθεστωτικής Παράγκας που έχτισαν 30 χρόνια παλαιοκομματισμού, ψευτοπροοδευτικότητας, πλιάτσικου και πολιτικής ορθότητας. Μπροστά μας είναι ορατό πλέον το κόμμα της Μεγάλης Κεντροδεξιάς, που θα συσπειρώσει κάτω από την σημαία του Αντώνη Σαμαρά όλες τις Πατριωτικές Δημοκρατικές δυνάμεις.

Ο Αντώνης θα έχει το ιστορικό καθήκον να μηδενίσει το κοντέρ και να επανεκκινήσει  την Πατρίδα.
 Εθνικό restart, αφού καθαρίσουμε τον σκληρό.

Θα τα φτιάξουμε όλα από την αρχή με φιλοτιμία, πατριωτισμό, κοινή λογική.

Με την πανάρχαιη δρασκελιά μας θα πάμε ολόϊσια στο μέλλον και τα παιδιά μας θα διαβάζουν κάποτε για όλους αυτούς τους απίθανους, όπως για κάτι πολιτικούς πριν τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο.

Τους θυμάστε; Ούτε κι εγώ.

ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΣΟΥΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΟ ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ . .

ΓΡΑΦΕΙ Η ΛΕΛΑ ΛΑΖΑΡΑΚΙ
 
Συνάδελφοι γονείς και όχι μόνο , έχει παραγίνει το θέμα με τα ιδιαίτερα των αξιότιμων . .δημοσίων λειτουργών της εκπαίδευσης , οι οποίοι σαρώνουν στο περασμά τους  γονείς , μαθητές αλλά και ολόκληρο τον ιστό της κοινωνίας.
 
Δεν ξέρουν  οι δύστυχοι πως κάποια στιγμή όλες οι παράνομες δραστηριότητες τους θα δουν το φώς της δημοσιότητας; Έχουν ξεπεράσει τα όρια.
 
Φτάνει ως εδώ. 
 
Άν  οι κύριοι και οι κυρίες ειναι δυσαρεστημένοι απο το κουραστικό ωράριο  (τριών ωρών ημερησίως) στο δημόσιο σχολείο ας παραιτηθούν  και ας  περάσουν στην καθημερινή αξιολόγηση όπως κάθε ελεύθερος επαγγελματίας  και τότε θα δουν κάποιοι πόσο πραγματικά αξίζουν. 
 
Με το να κρύβονται πίσω απο τον μανδύα του δημοσίου το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξαγριώνουν τον κόσμο, να κοροϊδεύουν και να εξαπατουν το κράτος( τώρα περισσότερο απο ποτέ  ήρθε η ώρα να σταματήσουν ) και να προκαλούν όλους εμάς.  
 
Επιτέλους  ας  μιλήσουμε  για τα έργα και τις ημέρες  φιλολόγων, μαθηματικών, φυσικών, χημικών  κ.α   των λυκείων της πόλης που γελούν εις βάρος των κορόϊδων.  
 
Πόθεν έσχες  κύριε καθηγητά  με τον πενιχρό μισθό  το πολυτελές αυτοκίνητο,  η μονοκατοικία , τα ταξίδια  και οι διακοπές;
 
Είναι γνωστοί  σε όλους μας  και μας το παίζουν και δημοκράτες τρομάρα τους. 
 
Κύριε εισαγγελέα μήπως μετά απο όλα αυτά που ακούγονται πρέπει  επιτέλους να κεράσετε καφέ . . κάποιους απο τους  φωστήρες  της εκπαίδευσης; 
 
Τα μαύρα μέχρι εδώ ,σε όλους τους τομείς του δημοσίου.
 
Δεν θα γινόμαστε περίγελος των Ευρωπαίων με τα λαμόγια και τα τρωκτικά.
 
Θα μάθουμε να επιβιώνουμε με αξιοπρέπεια  και όχι με ψευτιές, κοροϊδίες, λαδώματα και λαμογιές. 
 
Ως εδώ. Όλα έχουν ένα τέλος.

10.4.10

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΚΕΤΧ ΠΑΤΡΑΣ;

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΣ Α.Α.
 
ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ
ΜΗΠΩΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
 
4 ΜΕΡΕΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΕΤΧ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΞΩ  ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΟΥΤΕ ΜΟΝΙΜΟΙ
ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΟΔΟΙ
 
ΓΙΑΤΙ;;;
 
ΜΗΠΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΧΑΘΗΚΕ ΕΝΑ ΟΠΛΟ ΚΑΙ Ο ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΤΙΜΩΡΕΙ ΟΛΟΥΣ
ΤΙ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΟΠΛΙΤΕΣ ΑΝ ΤΑ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ 
 
ΤΟ ΟΠΛΟ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΣΧΑ  ΠΗΡΑΝ ΤΙΣ ΑΔΕΙΟΥΛΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΕΣΠΑΝ ΣΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΚΙΤΖΙΔΕΣ ΑΙ ΤΟΥΣ ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΑΣ

ΚΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΦΑΝΤΟΣ  
ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ
ΤΙΠΟΤΑ ΦΙΛΕ ΒΕΝΙΖΕΛΕ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ !!!!!!

ΑΝΤΕ ΝΑ ΦΑΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙ

6.4.10

Collateral Murder




Overview


5th April 2010 10:44 EST WikiLeaks has released a classified US military video depicting the indiscriminate slaying of over a dozen people in the Iraqi suburb of New Baghdad -- including two Reuters news staff.


Reuters has been trying to obtain the video through the Freedom of Information Act, without success since the time of the attack. The video, shot from an Apache helicopter gun-site, clearly shows the unprovoked slaying of a wounded Reuters employee and his rescuers. Two young children involved in the rescue were also seriously wounded.


The military did not reveal how the Reuters staff were killed, and stated that they did not know how the children were injured.


After demands by Reuters, the incident was investigated and the U.S. military concluded that the actions of the soldiers were in accordance with the law of armed conflict and its own "Rules of Engagement".


Consequently, WikiLeaks has released the classified Rules of Engagement for 2006, 2007 and 2008, revealing these rules before, during, and after the killings.


WikiLeaks has released both the original 38 minutes video and a shorter version with an initial analysis. Subtitles have been added to both versions from the radio transmissions.


WikiLeaks obtained this video as well as supporting documents from a number of military whistleblowers. WikiLeaks goes to great lengths to verify the authenticity of the information it receives. We have analyzed the information about this incident from a variety of source material. We have spoken to witnesses and journalists directly involved in the incident.


WikiLeaks wants to ensure that all the leaked information it receives gets the attention it deserves. In this particular case, some of the people killed were journalists that were simply doing their jobs: putting their lives at risk in order to report on war. Iraq is a very dangerous place for journalists: from 2003- 2009, 139 journalists were killed while doing their work.

4.4.10

H κατάρα των τριών γενιών Παπανδρέου


Ελληνική τραγική φάρσα η πολιτική ιστορία της οικογένειας.

Του James Petras*

James Petras
James Petras

Σε καθεμιά από τις τρεις αποφασιστικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της, η Ελλάδα ανακόπηκε από την πιθανότητα κοινωνικού μετασχηματισμού προς την πολιτική ανεξαρτησία και την ελευθερία από την ξένη κηδεμονία από κάποιο μέλος της οικογένειας Παπανδρέου. [ ... ]
`
`
Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος:
Μεταξύ επανάστασης και αντίδρασης 



Στον απόηχο μιας από τις μεγαλύτερες αντιφασιστικές αντάρτικες νίκες στην Ευρώπη το ελληνικό αν
αντιστασιακό κίνημα, υποστηριζόμενο από περισσότερα από 2 εκατομμύρια πολίτες, προέλαυνε τον Οκτώβρη του 1944 για την απελευθέρωση της Αθήνας. Με πενιχρή υποστήριξη στο εσωτερικό της χώρας, ο Γεώργιος Παπανδρέου στηριζόταν στα πολεμικά αεροπλάνα και άρματα μάχης των Βρετανών ιμπεριαλιστών και στην εξόριστη δεξιά ελληνική μοναρχία. Ως πρωθυπουργός διέταξε τον αφοπλισμό της Αντίστασης και στήριξε τη στρατιωτική επίθεση των Βρετανών ενάντια σε χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας. Ο Παπανδρέου προΐστατο της στρατολόγηση ς πολλών πρώην συνεργατών των ναζί και μοναρχικών που χρηματοδοτούνταν, εξοπλίζονταν και διοικούνταν από Βρετανούς και Αμερικανούς στρατηγούς. Αργότερα υπηρέτησε ως υπουργός σε κυβερνήσεις που εξαπέλυσαν μια άγρια επίθεση στα μαζικά αριστερά λαϊκά κινήματα. Μετέτρεψαν μια χαρούμενη στιγμή, τη στιγμή της απελευθέρωσης της χώρας από τους ναζί, σε έναρξη μιας άθλιας περιόδου άγριας καταστολής και αποκατάστασης όλων των αποβρασμάτων της ανώτερης τάξης της προπολεμικής Ελλάδας και των Φιλοναζί συνεργατών τους. Η Ελλάδα μετατράπηκε σε χώρα υποτελή των ΗΠΑ και κυβερνήθηκε από επιδοτούμενα από το εξωτερικό πλουτοκρατικά αστυνομικά καθεστώτα που διατηρήθηκαν στην εξουσία αυξάνοντας την ξένη κηδεμονία.

Ανδρέας Παπανδρέου:
Το κληρονομικό δικαίωµα 

 

Επακόλουθο της μετάβασης από τη στρατιωτική δικτατορία της περιόδου 1967-1974 ήταν η άνοδος στην εξουσία της ελληνικής Δεξιάς που διατήρησε ένα μεγάλο μέρος του , παλιού κρατικού μηχανισμού και στήριξε μια πλούσια αλλά δυσλειτουργική κυρίαρχη τάξη η οποία ζούσε από τις χρηματικές μεταβιβάσεις της ΕΟΚ. Η λεηλασία των κρατικών πόρων, η πτώχευση των περισσότερων εταιριών του ιδιωτικού τομέα, η καθυστέρηση της γεωργίας, η κλειστή και αυταρχική φύση των δημόσιων και ιδιωτικών θεσμών, οδήγησαν τη μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των φοιτητών,
των αγροτών και των ανέργων να δώσουν το 1981 μια εντυπωσιακή εκλογική νίκη στον Ανδρέα Παπανδρέου. Το άθροισμα των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ ξεπέρασε το 60% και παρείχε μια ξεκάθαρη πλειοψηφία που νομιμοποιούσε το μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας. Επιπλέον, το πρόγραμμα του Α. Παπανδρέου υποσχόταν «κοινωνικοποίηση της οικονομίας, εκσυγχρονισμό της υπαίθρου και σπάσιμο της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Ειδικότερα υποσχόταν την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ και την ακύρωση της συμφωνίας για τις στρατιωτικές Βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
Με δεδομένο τον κατακερματισμό, το σπασμένο ηθικό και την παρακμή της Δεξιάς, η αντιπολίτευση στην επιλογή για μια σοσιαλιστική πρόοδο ήταν ελάχιστη. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την υψηλή χρέωση του ιδιωτικού τομέα στις κρατικές τράπεζες, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν χρειαζόταν καν τη νομοθεσία για να τις απαλλοτριώσει. Μπορούσε να ζητήσει αποπληρωμή των δανείων τους ή τα κλειδιά των εταιριών.
Ο Παπανδρέου [ ... [πρόσφερε νέα δάνεια, παρέγραψε χρέη και επενέβη για να αποκαταστήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία, βγάζοντας στο σφυρί υπερχρεωμένες εταιρίες. Εκείνη την εποχή ήμουν σύμβουλός του. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν κοινωνικοποιούσε τις χρεωμένες εταιρίες, απάντησε πως «λόγω της κρίσης δεν είναι η ώρα κατάλληλη για να μετασχηματίσουμε την οικονομία. πρέπει να περιμένουμε μέχρι η οικονομία να σταθεί στα πόδια της..
Όταν του απάντησα πως εκλέχτηκε για να αλλάξει το σύστημα, ακριβώς λόγω αυτής της κρίσης και πως όταν αποκατασταθεί ο καπιταλισμός η πολιτική και οικονομική αντιπολίτευση θα είναι πιο σθεναρή, ανταπάντησε ότι «η οικονομία είναι πολύ αδύναμη για να στηρίξει ένα σοσιαλιστικό καθεστώς» και πρόσθεσε πως «η εργατική τάξη ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και όχι για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας..
Στην πράξη, ο Α. Παπανδρέου αποκατέστησε τον καπιταλισμό, παρά τις συνθήκες κατάρρευσης που αυτός αντιμετώπιζε, αυξάνοντας, προοδευτικά, το δημόσιο χρέος. [ ... ]Δημαγωγώντας ο Παπανδρέου διατήρησε τις Βάσεις. Ακόμα χειρότερα, παρέμεινε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, αποδεχόμενος μεταβιβάσεις και δάνεια ως αντάλλαγμα για τη μείωση των εμπορικών περιορισμών. [ ... ]0 Παπανδρέου χρησιμοποίησε τις μεταβιβάσεις της ΕΟΚ για να εξαγοράσει ψήφου; μέσω επιδοτήσεων στους αγρότες, βραχυπρόθεσμων κερδών στις αμοιβές των εργαζόμενων και τεράστιων παραγραφών χρεών και δανείων που παρείχε στις επιχειρηματικές ελίτ. Τα ελλείμματα και τα χρέη αυξήθηκαν, ενώ ο παραγωγικός μηχανισμός μαράζωσε προκειμένου να στηρίξει την κατανάλωση. Η κηδεμονία ήταν η «εναλλακτική» λύση που επέλεξε ο Παπανδρέου αντί για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. [ ... ] Ενώ ενώπιον μαζικών συγκεντρώσεων ο Α. Παπανδρέου κατάγγελλε το ΝΑΤΟ, διαβουλευόταν σε εβδομαδιαία βάση με τον πρέσβη των ΗΠΑ [ ... ] . Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησής του (1982-1984) όταν διηύθυνα το Κέντρο Μεσογειακών Σπουδών και ήμουν ανεπίσημος σύμβουλός του, έφευγα από την πίσω πόρτα του σπιτιού του στο Καστρί, την ώρα που από την μπροστινή έμπαινε ο πρέσβης των ΗΠΑ. Μετά από κάποιο διάστημα συνειδητοποίησα πως δανειζόταν την κριτική της Αριστεράς για να δικαιολογήσει δεξιές πολιτικές. Στην πρακτική, αυτή είχε γίνει βιρτουόζο; της εξαπάτησης. Πρόσφατα, ένας αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μου είπε ότι προτιμά τον Γεώργιο Παπανδρέου τον νεώτερο από τον πατέρα του: Προωθεί τις ίδιες πολιτικές, μου είπε, χωρίς τη δημαγωγία του πατέρα του…».
Με τα χρόνια η κενή ρητορική του Ανδρέα και η φιλονατοϊκή του πρακτική μετέτρεψαν μια ολόκληρη γενιά στρατευμένων σοσιαλιστών σε κυνικούς οπορτουνιστές και κοινωνικούς αναρριχητές[ ... ]

Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος:
Η ιστορία ως φάρσα (τρίτη φορά) 

 

Όπως και οι προκάτοχοι της οικογένειάς του ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη τον Οκτώβρη του 2009 εν μέσω της πιο βαθιάς παγκόσμιας κρίσης που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός μετά από τη δεκαετία του 1930. Η ελληνική δημοσιονομική κατάσταση ήταν βυθισμένη, η οικονομία σε ελεύθερη πτώση.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ο Παπανδρέου υποσχέθηκε ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος ευημερίας και προτεραιότητα στις επενδύσεις στον κοινωνικό τομέα, στη δημόσια υγεία, παιδεία και στην αντιμετώπιση της φτώχειας. Όταν ανέλαβε την εξουσία, πιστός στην παράδοση των Παπανδρέου, έκανε μεταβολή. Παρέδωσε την ελληνική κυριαρχία και τη διακυβέρνηση στα χέρια της Μέρκελ, του Σαρκοζί, του Ομπάμα και του ΔΝΤ. Αυτοί διέταξαν τα πιο δρακόντεια μέτρα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία.
Υιοθέτησε μια αγανακτισμένη στάση ισχυριζόμενος ότι «ανακάλυψε» πως το ελληνικό δημόσιο ταμείο ήταν άδειο και η χώρα υπερχρεωμένη και πως η μόνη λύση ήταν να πετσοκόψει το βιοτικό επίπεδο μειώνοντας τους μισθούς, τα κοινωνικά προγράμματα και τις συντάξεις προκειμένου να πληρωθούν. οι ξένοι τραπεζίτες. Όπως και οι προκάτοχοι συγγενείς του, δεν κατέβαλε καμιά προσπάθεια να συλλέξει τους φόρου; από τους πλούσιους; ή να επιβάλει εμπάργκο στους μυστικούς ξένους λογαριασμούς των τραπεζιτών, των στελεχών των εταιριών, των πλοιοκτητών, των κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου, των συµβούλων και των µμεσαζόντων που έκαναν απάτες δισεκατομμυρίων ευρώ εις βάρος των Ελλήνων φορολογούµενων και συνταξιούχων. Δεν κατέβαλε καµία προσπάθεια να εξοφληθούν τα χρέη του ιδιωτικού τοµέα προς τους κρατικούς χρηματοδοτικούς; οργανισµούς. Αντίθετα, στράφηκε στους απατεώνες της Γουόλ Στριτ Goldman & Sachs για συµβουλές και υποστήριξη, εκείνους που το 2001 διευκόλυναν τη λεηλασία των δηµόσιων δανείων για ιδιωτικό όφελος. [ ... ]

 

Αντί για ευκαιρία ο Οκτώβρης μετατράπηκε σε εφιάλτη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου και τα κοινοβουλευτικά ροµπότ της προχώρησαν πολύ πιο πέρα ακόµα κι από τις προηγούµενες δεξιές κυβερνήσεις στη διάβρωση του βιοτικού επιπέδου, παρέδωσαν το σχεδιασµό, τη διεύθυνση και την επιβολή της οπισθοδροµικής κοινωνικο οικονοµικής πολιτικής στην Ε.Ε. και την Ουάσιγκτον, που για να υπερασπιστούν τις δικές τους οικονοµικές ελίτ είναι αποφασιοµένοι να αποµυζήσουν και την τελευταία ρανίδα αίµατος των Ελλήνων εργαζόµενων.

Η τραγωδία ενός λαού … 

Η πολιτική ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου αποτελεί µια ελληνική τραγική φάρσα. Είναι η τραγωδία ενός λαού που πολέµησε ενάντια στους ναζί και τους συνεργάτες τους για να δεχτεί την επίθεση των νέων Αγγλο-αµερικανών κυρίαρχων. Είναι η τραγωδία του ηρωικού φοιτητικού αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973 ενάντια στην αµερικανοστήριχτη στρατιωτική δικτατορία που κατέληξε µάρτυρας της ανόδου ενός ψευδολαϊκιστή δηµαγωγού, του Α. Παπανδρέου ο οποίος υποσχέθηκε δηµοκρατικό σοσιαλισµό και κατέληξε στην κοινωνικοποίηση των προσωπικών χρεών των καπιταλιστών κλεπτοκρατών. Και τώρα, ο τελευταίος, ας ελπίσουµε, στη σειρά των κολάκων των ιµπεριαλιστών, ο Γ. Παπανδρέου, που υποσχέθηκε προοδευτικές αλλαγές αλλά εφάρµοσε οπισθοδροµικές πολιτικές, παρέδωσε τα κλειδιά της εξουσίας στους υπερατλαντικούς ιµπεριαλιστές επιτηρητές του. Πέρα από την πολιτική ιδιοσυγκρασία της Ελλάδας η ιστορία των ελληνικών σοσιαλδηµοκρατικών κυβερνήσεων περιγράφει τον ιστορικό τους ρόλο ως σωτήρων του καπιταλισµού σε περιόδους κρίσης του. [ ... ] Η πιο ελπιδοφόρα αλλαγή σήµερα είναι πως έχει εξαφανιστεί η µυστηριακή αύρα του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. [ ... ].(Σ.Σ. Αυτό αρκεί ;).


* Ο James Petras είναι οµότιµοs Kαθnynτής Κοινωνιολογίας στο State university της Νέας Υόρκns.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!