30.6.10

Ο IAB Europe για το αγγελιόσημο στο internet


Η Ευρωπαϊκή Online Διαφημιστική αγορά καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση να αποσύρει τη διάταξη περί επιβολής αγγελιοσήμου στο internet.

Βρυξέλλες 29 Ιουνίου 2010
: Η Ελληνική Κυβέρνηση παρουσίασε σχέδιο νόμου που επιβάλλει φόρο 21.5% στη διαφήμιση στο Διαδίκτυο, προς όφελος των ασφαλιστικών ταμείων των δημοσιογράφων. Το ΙΑΒ Europe καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση να αποσύρει τη συγκεκριμένη διάταξη. 

 
Το νομοσχέδιο πρόκειται να ψηφισθεί την Πέμπτη της επόμενης εβδομάδας και θα επιβαρύνει τη διαφήμιση στο internet με 21.5%. Ο φόρος επιβάλλεται σε online διαφημίσεις σε ειδησεογραφικά portals με έδρα στην Ελλάδα και πρωτογενές περιεχόμενο (αλλά όχι άλλα portals ή forums). Η νομιμότητα ενός φόρου υπέρ τρίτων, δηλαδή των Ασφαλιστικών Ταμείων των δημοσιογράφων, αμφισβητείται ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, ο εν λόγω φόρος θα προσέδιδε σημαντικό ανταγωνιστικό μειονέκτημα στα Ελληνικά ειδησεογραφικά portals. Η πρόταση του νομοσχεδίου αγνοεί την ίδια τη φύση του Μέσου, αφού οι Διαδικτυακές διαφημιστικές αγορές είναι πολύ λιγότερο οριοθετημένες και οι διαφημιζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να προσεγγίσουν τον ίδιο χρήστη σε διαφορετικές πλατφόρμες ή sites. Αν αυτό μπορεί να είναι εφικτό με χαμηλότερα κόστη μέσω μη ειδησεογραφικών portals (ή ειδησεογραφικών με έδρα εκτός Ελλάδας), οι διαφημιζόμενοι θα στραφούν προς αυτήν την κατεύθυνση με επιζήμια αποτελέσματα για την Ελληνική ειδησεογραφική αγορά Τα ειδησεογραφικά portals που επενδύουν σε πρωτογενές περιεχόμενο όχι μόνο θα χάσουν διαφημιστικό μερίδιο, που είναι η σημαντικότερη –αν όχι η μοναδική– πηγή εσόδων, αλλά ακόμη και η επιβίωσή τους ενδέχεται να απειληθεί.  

Όπως και να έχει, οι επιπτώσεις είναι ξεκάθαρες: Η Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Αgenda θα πληγεί στην Ελλάδα, καθώς η παραγωγή υψηλής ποιότητας περιεχομένου πιθανότατα θα μειωθεί, αφήνοντας πολύ λιγότερες επιλογές σε εκατομμύρια χρήστες. Ακόμη περισσότερο, καθώς η ποιότητα περιεχομένου και η ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας τείνουν να είναι αλληλένδετες, η Ελλάδα κινδυνεύει να βλάψει έναν καίριο μοχλό ανάπτυξης για το σύνολο της οικονομίας. Τούτο θα έπρεπε να ληφθεί σοβαρά υπόψη, ειδικά σε περιβάλλον εντεινόμενης ύφεσης.
“Κάθε φόρος στο internet διακινδυνεύει αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξή του. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναγνωρίσει το internet ως Μέσο ανάπτυξης, το οποίο συμβάλλει θετικά σε όλη την οικονομία και βοηθά στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η Ελληνική Κυβέρνηση θα μπορούσε να προτείνει μέτρα που θα ενίσχυαν την επιχειρηματικότητα στο  Διαδίκτυο και θα δημιουργούσαν ευκαιρίες απασχόλησης και επιπρόσθετα φορολογικά έσοδα». είπε ο Alain Heurex, Πρόεδρος του ΙΑΒ Europe.   
 
“O σκοπός της Ελληνικής Κυβέρνησης στην φορολόγηση της διαφήμισης είναι κατανοητός, αφού αγωνίζεται να διασώσει τα δημόσια οικονομικά. Ωστόσο, μπορεί να αποδειχθεί μυωπικό μέτρο που θα προκαλέσει διαρκή και μακροχρόνια φθορά στην διαδικτυακή οικονομία, με αποτέλεσμα να εξαλειφθεί κάθε πρόσκαιρο όφελος. Κάθε φόρος στο internet – ειδικά τα συγκεκριμένα μέτρα που προκαλούν πολλαπλές διαστρεβλώσεις στην αγορά – ελοχεύουν τον κίνδυνο να προξενήσουν σφοδρή βλάβη στο ψηφιακό μέλλον της χώρας. Αυτό έρχεται σε προφανή αντίθεση με την επίσημη πρόθεση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να επιταχύνει την ψηφιακή ανάπτυξη στην Ελλάδα. Θα συζητήσουμε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα εξετάσουμε περαιτέρω ενέργειες.” είπε ο Κίμων Ζορμπάς, Αντιπρόεδρος του IAB Europe. 

Ιστορικό
 
H Ελληνική Κυβέρνηση, σε ένα άρθρο του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό, εισηγείται φόρο στην online διαφήμιση της τάξεως του 21.5%. Ο φόρος καταβάλλεται από επιχειρήσεις με έδρα στην Ελλάδα που παράγουν πρωτογενές ειδησεογραφικό περιεχομένου. Αυτό προσδίδει προφανές συγκριτικό μειονέκτημα στα Ελληνικά ειδησεογραφικά απέναντι στα μη Ελληνικά ειδησεογραφικά portals και σε άλλα Ελληνικά sites. To έσοδο πηγαίνει σε τρίτους, και συγκεκριμένα στα ασφαλιστικά ταμεία των δημοσιογράφων. Τέτοιου είδους φόροι, προς τρίτους, έχουν τεθεί υπό αυστηρό έλεγχο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε πολλές περιπτώσεις έχουν καταργηθεί.   Το μερίδιο της online διαφήμισης στην συνολική διαφημιστική 'πίττα' ήταν μικρότερο από 5% για το 2009. Ενώ η Ελλάδα συγκαταλεγεται ανάμεσα στους «ουραγούς»  του ευρωπαικού internet, έχει ξεκινήσει να συγκλίνει με προηγμένες αγορές καθώς η ελληνική online διαφήμιση αυξήθηκε κατά περισσότερο από 40% το 2009 ((http://www.iabeurope.eu/news/europe's-online-ad-market-continues-to-grow-despite-the-recession.aspx). Καθώς μόνο περίπου το 1/3 της ελληνικής online διαφημιστικής δαπάνης προέρχεται από τα Ελληνικά ειδησεογραφικά portals, η προοπτική εσόδων από αυτόν το φόρο είναι ιδιαίτερα αμφισβητούμενη. 

Γραφείο Τύπου IAB Hellas

Διαύγει@ μέσω Διαδικτύου σε ολα

Ηλεκτρονική δημοσίευση όλων των νόμων και των πράξεων του κράτους

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΝΔΡΗ


 Καμία απόφαση ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων και προμηθειών, ή έγκρισης προϋπολογισμού και δαπανών κυβερνητικών, αυτοδιοικητικών και δημόσιων φορέων δεν θα εκτελείται αν δεν έχει αναρτηθεί η σχετική πράξη στο Διαδίκτυο.

Το σχέδιο νόμου που φέρει τον τίτλο Διαύγει@ κατέθεσε χθες στη Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, για την υποχρεωτική ανάρτηση στο Διαδίκτυο όλων των νόμων και πράξεων των κυβερνητικών, διοικητικών και αυτοδιοικητικών οργάνων με σκοπό τη μέγιστη δημοσιότητα της κυβερνητικής πολιτικής και της διοικητικής δράσης.

Ο νόμος συνιστά μια καινοτομία της κυβέρνησης καθώς πουθενά στην Ευρώπη δεν εφαρμόζεται ανάλογη πρακτική. Μάλιστα το νομοσχέδιο αυτό έτυχε της απόλυτης έγκρισης της τρόικας, κατά την ενημέρωσή της από τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, καμία πράξη φορέα δεν θα εκτελείται αν δεν έχει προηγηθεί η ανάρτησή της στο Διαδίκτυο ακόμα και αν από τον νόμο δεν προβλέπεται δημοσίευσή της. Επίσης διατηρείται η υποχρέωση των φορέων του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης να καλούν σε ακρόαση τους πολίτες, προκειμένου να εκφράσουν τις απόψεις τους για τις αποφάσεις που ενδεχομένως να θίγουν δικαιώματα ή συμφέροντά τους.

Εύκολη πρόσβαση.
Οι νόμοι, τα προεδρικά διατάγματα και οι πράξεις των κυβερνητικών, διοικητικών και αυτοδιοικητικών φορέων πρέπει να αναρτώνται με τρόπο ώστε να είναι δυνατή η αναζήτηση πληροφοριών και οι χρήστες να έχουν εύκολη πρόσβαση, ακόμη και εκείνοι που δεν είναι πλήρως εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες.

Για την περαιτέρω ενίσχυση της δημοσιότητας και της διαφάνειας, τα φύλλα όλων των τευχών της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως θα διατίθενται δωρεάν στους πολίτες σε ηλεκτρονική μορφή από την ιστοσελίδα της κυβέρνησης.

Υποχρεωτικά οι αποφάσεις και οι πράξεις θα αναρτώνται στην ιστοσελίδα κάθε φορέα που λαμβάνει την απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, η υποχρέωση ανάρτησης των πράξεων και αποφάσεων στο Διαδίκτυο δεν υποκαθιστά το ισχύον σύστημα της δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δηλαδή της δημοσίευσής τους στον Τύπο ή της ανάρτησής τους σε κοινοτικό κατάστημα. Βάση δεδομένων. Παράλληλα με την ανάρτηση στους οικείους δικτυακούς τόπους των φορέων, οι υπόχρεοι διαβιβάζουν στο Εθνικό Τυπογραφείο όλα τα αναγκαία στοιχεία για την ανάρτηση των σχετικών πράξεων στον κεντρικό δικτυακό τόπο του Εθνικού Τυπογραφείου, που θα αποτελεί και τη βάση δεδομένων. Με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών θα ρυθμιστούν όλα τα τεχνικά ζητήματα εφαρμογής του νόμου που αφορούν μεταξύ των άλλων τη συλλογή, ταξινόμηση, καταχώριση και επεξεργασία των κειμένων των νόμων, των Π.Δ. και πράξεων που λαμβάνονται προς ανάρτηση.

Ειδική πρόβλεψη εισάγεται στο σχέδιο νόμου για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το αναρτημένο στο Διαδίκτυο κείμενο μιας πράξης διαφέρει από το κείμενο που έχει δημοσιευθεί. Σύμφωνα με αυτή, αν το κείμενο της κατά νόμο δημοσιευμένης πράξης δεν ταυτίζεται με το αντίστοιχο κείμενο που είναι αναρτημένο στον οικείο δικτυακό τόπο, ισχύει το κείμενο που έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Για την προστασία δημοσίων συμφερόντων και των ατομικών δικαιωμάτων δεν αναρτώνται πράξεις στις οποίες περιλαμβάνονται ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, δηλαδή τα δεδομένα που αφορούν τη φυλετική ή εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις κ.ά. Για παράδειγμα, θα δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο του φορέα η απόφαση απόλυσης του υπαλλήλου, όχι όμως η αιτία.

    Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κατατέθηκε, καμία πράξη δεν θα εκτελείται αν δεν έχει πρώτα δημοσιευθεί στο Διαδίκτυο


Αρχή από την 1η Οκτωβρίου- τελευταία προθεσμία η 15η Μαρτίου 2011

Διαφορετικές ημερομηνίες έναρξης ισχύος του νόμου προβλέπονται για τους υπόχρεους φορείς προκειμένου να δοθεί η κατάλληλη περίοδος προσαρμογής.

Συγκεκριμένα από την 1η Οκτωβρίου οφείλουν να αναρτούν τις πράξεις τους ο Πρωθυπουργός, το Υπουργικό Συμβούλιο και τα συλλογικά κυβερνητικά όργανα, οι υπουργοί, οι αναπληρωτές υπουργών, οι υφυπουργοί, οι γενικοί και ειδικοί γραμματείς υπουργείων και περιφερειών, οι ειδικοί γραμματείς υπουργείων και των οργάνων στα οποία έχουν χορηγήσει οι ανωτέρω εξουσιοδότηση υπογραφής ή έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητα. Από την 1η Νοεμβρίου στο Διαδίκτυο θα αναρτώνται οι πράξεις των οργάνων των ΝΠΔΔ, των οργάνων διοίκησης των φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, των ανεξάρτητων και ρυθμιστικών αρχών και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ενώ από τη 15η Μαρτίου 2011 των φορέων ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ AP

28.6.10

What will Iceland’s new media laws mean for journalists?


The Icelandic parliament has voted unanimously to create what are intended to be the strongest media freedom laws in the world. And Iceland intends these measures to have international impact, by creating a safe haven for publishers worldwide — and their servers.

The proposal, known as the Icelandic Modern Media Initiative, requires changes to Icelandic law to strengthen journalistic source protection, freedom of speech, and government transparency.
“The Prime Minister voted for it, and the Minister of Finance, and everybody present,” says Icelandic Member of Parliament Birgitta Jónsdóttir, who has been the proposal’s chief sponsor. Her point is that Iceland is serious about this. The country is in the mood for openness after a small group of bankers saddled it with crippling debt, and the proposal ties neatly into the country’s strategy to be prime server real-estate.

But although the legislative package sounds very encouraging from a freedom of expression point of view, it’s not clear what the practical benefits will be to organizations outside Iceland. In his analysis of the proposal, Arthur Bright of the Citizen Media Law Project has noted that, in one major test case of cross-border online libel law, “publication” was deemed to occur at the point of download — meaning that serving a controversial page from Iceland won’t keep you from getting sued in other countries. But if nothing else, it would probably prevent your servers from being forcibly shut down.

There might be other benefits too. Wikileaks says that it routes all submissions through Sweden, where investigations into the identity of an anonymous source are illegal. Wikileaks was heavily involved in drafting and promoting the Icelandic package, and whatever your opinion of their current controversies, they’ve proven remarkably immune to legal prosecution in their short history. Conceivably, other journalism organizations could gain some measure of legal protection for anonymous sources if all communications were routed through Iceland.

All of which is to say that issues of press censorship have long since passed the point of globalization. When an aggrieved party in country A can sue a publisher in country B through the courts of country C (as in theseexamples), press freedom must be understood — and fought for — at an international level.
“It has not only an impact here, but in changing the dialog in Europe,” Birgitta Jónsdóttir told me.

But it will be some time before the full repercussions of Iceland’s move are felt. For a start, the new laws are not yet written. Icelandic lawyer Elfa Ýir of the Ministry of Culture is leading the drafting effort, and expects to have the help of volunteer legal experts and law students. (“Iceland is still suffering from the financial meltdown,” says Birgitta Jónsdóttir.) The complex legislative changes will be passed in several parts, possibly beginning late this year.

“It should be done in about a year,” Birgitta Jónsdóttir said. “I’ll be following this very closely.”


And then it may be further years before we understand, from case law, exactly what an “offshore freedom of expression haven” means to journalists worldwide. Nonetheless, I hope to get a discussion started among the high-powered media law types at the Annenberg-Oxford Summer Institute next month, and we’ll see if we can get a more precise understanding of the practical consequences of Iceland’s move — and how journalists might use it to protect their work. If you have some insight, do drop the Lab a line.

27.6.10

Οχι αοριστολογίες, κύριε Σαμαρά


Ο πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς, στην «Πολυθεματική Προσυνεδριακή Συνδιάσκεψη» του κόμματός του (6 Ιουνίου 2010) φιλοδόξησε να καθορίσει την «ιδεολογία» του πολιτικού αυτού σχηματισμού: Ποιες «ιδέες» προτείνει στο κόμμα του «σαν ματογυάλια με τα οποία βλέπουμε και κρίνουμε την πολιτική», ποιες «αρχές» προκρίνει, ποια «πυξίδα» και «χάρτη», δηλαδή ποιον πολιτικό προσανατολισμό, ποιους κοινωνικούς στόχους.
Ομολόγησε με τόλμη και ευθύτητα την απουσία ιδεολογίας, το θεωρητικό κενό της πολιτικής του κόμματος στο οποίο αρχηγεύει. Ερμήνευσε το κενό ως στρατηγική, κάποτε, επιλογή: η Ν.Δ. προτίμησε «για πολλά πολλά χρόνια» να είναι «κόμμα πολυσυλλεκτικό». Φιλοδοξούσε να κερδίσει την ψήφο πολιτών κάθε ιδεολογικής προέλευσης που θα εκτιμούσαν τη «διαχειριστική» ικανότητα της Ν.Δ.
Απέδωσε ο κ. Σ. τη στρατηγική αυτή επιλογή σε μια προκατάληψη - ηττοπαθή παραδοχή: Οτι «στην Ελλάδα κυριαρχεί κατά 60% η Αριστερή και η Κεντροαριστερή Ιδεολογία». Επομένως η Ν.Δ. μπορούσε να κατακτήσει την εξουσία μόνο ξεγελώντας ή κολακεύοντας αριστερούς ψηφοφόρους. Αντιτάσσει ο κ. Σ. σε αυτή την ηττοπαθή προκατάληψη τη βεβαιότητά του για τον δυναμισμό που διεγείρει σε ένα κόμμα η πίστη σε δική του ιδεολογία. Οπως και τη διαπίστωση της αλλαγής - στροφής προς τα δεξιά κόμματα που παρατηρείται διεθνώς σήμερα.

(Αγνοεί ή αποσιώπησε ο κ. Σ. ότι το πρώτο στην Ελλάδα κόμμα που καυχήθηκε για τον χαμαιλεοντισμό του «πολυσυλλεκτικού» χαρακτήρα του ήταν ο σοσιαλεπώνυμος παπανδρεϊσμός – περιέλαβε στο ψηφοδέλτιό του από τον Μάρκο Βαφειάδη ώς τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο και τον Στέφανο Μάνο. Και στις πολυσυλλεκτικές φιλοδοξίες, όπως και σε πάμπολλα άλλα αμοραλιστικά τεχνάσματα, η Ν.Δ. παθητικά μιμήθηκε, «χωρίς αιδώ και λύπην», το ΠΑΣΟΚ. Ο «πολυσυλλεκτικός» χαρακτήρας ήταν η πιο απροκάλυπτη ομολογία και των δύο αυτών κομμάτων ότι δεν πιστεύουν σε τίποτα, έξω από την ηδονή της εξουσίας).

Ηταν πάντως θετικό βήμα η απόπειρα του κ. Σ. να θέσει πρόβλημα ιδεολογικής ραχοκοκαλιάς στο εκ γενετής ασπόνδυλο ιδεολογικά κόμμα της Ν.Δ. Πρέπει να επαινεθεί η τόλμη του, αλλά προκαλεί απορία ο επιφανειακός και ρητορικός τρόπος που έθεσε ένα τόσο νευραλγικό πρόβλημα η προσυνεδριακή του ομιλία.

Για να εξασφαλιστεί στοιχειώδης σοβαρότητα προβληματισμού, ήταν απαραίτητες εκ μέρους του κάποιες «οριστικές» (ορισμών) διασαφήσεις: Γιατί αντιδιαστέλλει τη Ν.Δ. προς τα κόμματα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς: τη θεωρεί «δεξιό» κόμμα κατά την ετικέτα ή λόγω της πολιτικής που άσκησε και που επαγγέλλεται; Ποιο είναι για τον κ. Σ. το καταγωγικό και σε διεθνή χρήση νοηματικό περιεχόμενο της λέξης «Δεξιά»; Υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα (και υπήρχαν προϋποθέσεις να υπάρξει) κόμμα της «κλασικής» Δεξιάς; Ποια γνωρίσματα συγκροτούσαν την πολιτική ταυτότητα του άλλοτε «Λαϊκού» κόμματος, της αντιβενιζελικής παράταξης; Είχαν σχέση με την καπιταλιστική Δεξιά αυτά τα γνωρίσματα; Η Ν.Δ. δεν είναι το κόμμα που απάλλαξε την Ελλάδα από τη βασιλεία;
Ανάλογα ερωτήματα όφειλε να θέσει ο κ. Σ. για το τι σήμαινε και τι σημαίνει «Αριστερά» και «Κεντροαριστερά» στην Ελλάδα – να διασαφηνίσει προς τι ακριβώς αντιδιαστέλλεται το κόμμα του: Αν οι «Δεξιοί» εδώ δεν είχαν ιδέα για τις θέσεις του Ανταμ Σμιθ, το Ρικάρντο και του Μπένθαμ, μήπως είχαν οι «Αριστεροί» ιδέα (οι απλοί άνθρωποι της θυσιαστικής Αριστεράς) για τις θέσεις του Μαρξ και του Ενγκελς;

Με αδιευκρίνιστο το πεδίο της σημαντικής των λέξεων, αλλά και της ιδιαιτερότητας του ιδεολογικού τοπίου στην Ελλάδα, η επαινετή απόπειρα του κ. Σ. να προσφέρει ιδεολογία στο κόμμα του, να του αρθρώσει ραχοκοκαλιά, εκφυλίστηκε σε ρητορικές γενικότητες, σε συνθηματολογική κενολογία. Ο προσυνεδριακός λόγος του της 6ης Ιουνίου είναι, πραγματικά, μια οδυνηρή απογοήτευση.
Κηρύσσει ως ιδεολογική ιδιαιτερότητα - ταυτότητα της Ν.Δ. «τις ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού». Θεωρεί το περιεχόμενο του όρου αυτονόητο για όλους και τις ιδέες που οριοθετεί, προφανέστατες. Αναλαμβάνει, λοιπόν, έναν φλύαρο ρητορικό εκθειασμό της «αυτονόητης» κενολογίας: «Οι ιδέες του Κ.Φ. εκφράζουν αυθεντικά την ελληνική κοινωνία» (θεωρεί περιττό να μας εξηγήσει: γιατί). «Είναι ανθρωποκεντρική ιδεολογία»! «Παραπέμπει στη διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους». «Οι αρχές του είναι αρχές της Ελευθερίας, της Ανταγωνιστικότητας, της Δικαιοσύνης, της Ισονομίας, της Αξιοκρατίας...» – συνελόντι ειπείν: είναι ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός συνταγή που εξασφαλίζει πάσαν αρετή και πάσαν ευτυχία. Τα τέσσερα πέμπτα της ομιλίας του κ. Σ. αποτελούν κενολογία εξυμνητική αοριστιών και γενικοτήτων.

Κρίμα, αληθινά κρίμα. Τόλμησε να μιλήσει για το σημαντικότερο πρόβλημα της Ν.Δ. ο κ. Σ., το ιδεολογικό της κενό, την απουσία κοινωνικών στόχων, και είναι φανερό ότι δεν καταλάβαινε ούτε ο ίδιος για τι ακριβώς μιλούσε. Αν είχε καταλάβει, θα προσπαθούσε να μελετήσει, να σκεφτεί και να μας πει, πώς το σλόγκαν του «Κοινωνικού Φιλελευθερισμού», που του γυάλισε, μεταφράζεται - σαρκώνεται σε πολιτική πράξη, σε κομματικό πρόγραμμα. Ποιες ριζοσπαστικές αλλαγές στη λειτουργία της Οικονομίας συνεπάγεται ο Κ.Φ., τι θα μεταβάλει στο φοροεισπραχτικό σύστημα, στην οργάνωση των Ασφαλιστικών Ταμείων, στον τρόπο ελέγχου των δημοσίων έργων. Σε τι θα διαφέρει η διαχείριση της Οικονομίας με τις αρχές του Κ.Φ. από τη διαχείριση που άσκησαν οι υπόδικοι σήμερα στις συνειδήσεις κ. Αλογοσκούφης και Παπαθανασίου.

Πώς θα μεταφραστούν οι «αξίες» του Κ.Φ. σε θεσμούς αξιοκρατίας στη Δημόσια Διοίκηση, σε έλεγχο και καταξίωση της ανθρώπινης ποιότητας. Ποιες θεσμικές αλλαγές στον συνδικαλισμό θα εμπνεύσει ο Κ.Φ. ώστε να χαλιναγωγηθεί, με κοινωνικά κριτήρια, η κτηνώδης ιδιοτέλεια των συντεχνιακών εκβιαστικών διεκδικήσεων. Ποια συγκεκριμένα μέτρα εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης υπαγορεύουν οι αρχές του Κ.Φ., πώς θα ξαναγίνουν τα διαλυμένα σήμερα σχολειά κυψέλες μάθησης, αγωγής, μόρφωσης χαρακτήρα, και τα πανεπιστήμια τόποι σπουδής και έρευνας, όχι αρένες άγρας κομματικών ανδραπόδων.

Είναι επείγουσα ανάγκη να καταλάβει ο κ. Σ. ότι αν δεν διαφοροποιηθεί πολύ συγκεκριμένα από την αοριστολογία και τις γενικότητες της «επικοινωνιακής» υποκρισίας του ΠΑΣΟΚ και των προκατόχων του αρχηγών της Ν.Δ., είναι από τώρα καταδικασμένος σε διασυρμό και ατίμωση ασύγκριτα οδυνηρότερη από αυτήν Καραμανλή του βραχέος. Αν έχει ιδεολογία, να την πει προτείνοντας συγκεκριμένες θεσμικές αλλαγές, χειροπιαστή πολιτική πρακτική.

25.6.10

ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΑΞΙΟΤΙΜΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΟΥ;

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΘΕΜΑ: Απευθείας παραχώρηση , με αντάλλαγμα , του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο. Τ. Α.) Α΄ Βαθμού.


Άρθρο 4 Αρνητικές προϋποθέσεις παραχώρησης

στ . Όταν το εύρος του αιγιαλού ή της όχθης είναι μικρότερο των έξι (6) μέτρων.



ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΔΩ ΚΥΑ 1038460/2439/Β0010



22.6.10

Οι αλλοπρόσαλλες ενέργειες του κ. Αμβρόσιου: ΦΑΓΩΘΗΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΒΟΗΘΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΤΟΝ «ΔΙΩΞΕΙ»

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
Ο ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ
==============
“Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Romfea.gr», όπως τις καταγράφει ο κ. Αιμίλιος Πολυγένης, “παρελθόν για την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων θα αποτελεί ο Βοηθός Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος.
Να σημειωθεί, ότι κατά την διάρκεια των συνεδριάσεων της Έκτακτης Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, εκτός από τους οικονομικούς κανονισμούς προστέθηκε προς συζήτηση και η μετάθεση του Βοηθού Επισκόπου Κερνίτσης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Romfea.gr, ο Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος θα μετατεθεί στην νεοϊδρυθείσα Ιερά Μητρόπολη Ιλίου (σ.σ. ως Ιεροκήρυκας), θέμα το οποίο θα ψηφιστεί κατά πλειοψηφία από τους Αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας””.
Με άλλα λόγια. Δεν φτάνει που ο θεσμός των βοηθών επισκόπων είναι αντικανονικός! Δεν φτάνει που γέμισαν την Εκκλησία της Ελλάδος βοηθούς επισκόπους! Τώρα θα αρχίσουν να τους μεταθέτουν κιόλας; Καλά! Δεν υπάρχει ούτε ένας στην Ιεραρχία που διερωτάται σε τι ακριβώς αποσκοπεί αυτή η κατάφωρη και συστηματική καταστρατήγηση των Ιερών Κανόνων;
“Είδε και έπαθε”, κατα τη λαική έκφραση, ο Αγιος Καλαβρύτων να αποκτήσει βοηθο επίσκοπο! Και τώρα; Θα τον εξαποστείλει ως "ιεροκήρυκα" σε άλλη Μητρόπολη! Θα τον κάνει πεσκέσι στο μοιχεπιβάτη Ιλίου κ. Αθηναγόρα! Γιατί; Για να ωφεληθεί πνευματικά από κληρικό που δεν δίστασε να γίνει μοιχεπιβάτης και να προσβάλει ακόμη και με το χειροτονητήριο λόγο του το Σεβασμιότατο Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημο;
Για όνομα του Θεού! Δεν μπορούν οι “Χριστοδουλάνθρωποι”, να κάνουν κάτι που να μην ποδοπατά τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας;
Για να δούμε την αντίδραση της Ιεραρχίας.

20.6.10

ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΣΤΗ ΓΗ ΑΠΟ ΤΟ 1945 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

«Χαλασοχώρηδες»: μονά-ζυγά δικά τους


Μοιάζει απειλητικά δυσοίωνο: Ακόμα και με δεδομένη την κατάρρευση, με τη χώρα να επιτροπεύεται, να έχει ανταλλάξει την εθνική κυριαρχία με δανεικά, ακόμα και τώρα, είναι αδύνατο να βρούμε κοινή γλώσσα συνεννόησης.

Τα κόμματα συνεχίζουν τον σκυλοκαβγά, όπως και χθες και πάντοτε, για φτηνές σκοπιμότητες ιδιοτέλειας. Οι συνδικαλιστές, με αρρωστημένη πώρωση, ιλιγγιώδη ασυνειδησία, εντείνουν στο έπακρο τον εκβιασμό για εξωπραγματικές διεκδικήσεις. Δημοσιογράφοι, κανάλια και ραδιόφωνα πουλάνε σκόπιμο κερδοφόρο πανικό ή βλακώδες ψυχολογικό νταϊλίκι. Πανεπιστημιακοί και λόγιοι στο παλκοσένικο της δημοσιότητας αναμηρυκάζουμε τα ίδια, δεκαετίες τώρα, άσπερμα και στείρα κλισέ επιπόλαιων, σχηματικών ερμηνειών της «κρίσης», μόνο για να δικαιολογήσουμε τον αυτευνουχισμό ή την υποταγή μας στην ημιμόρφωση, αν όχι σε συμφέροντα.

Λόγος ικανός να χαλινώσει το χάος της ασυνεννοησίας, δεν υπάρχει. Ούτε ήθος επαρκές, στον χώρο υψηλόβαθμων κρατικών λειτουργών ή εξωκομματικών με δημόσια αναγνώριση προσωπικοτήτων, για να διακινδυνεύσουν πρωτοβουλίες αναζήτησης κοινής γλώσσας, κοινής συνεννόησης για το πρακτέο. Να χαρακτηρίσουμε το φαινόμενο σαν γενική ηθική έκπτωση, δεν βοηθάει σε τίποτα – η καταφυγή στην ηθικολογία διευκολύνει μόνο την αποφυγή έμπρακτης ανάληψης ευθυνών και δράσης.
Ακόμα και οι μάζες οι πιο εξηλιθιωμένες από τον τζόγο, την «ποδοσφαιροφιλία», τα «εκδημοκρατισμένα» σχολειά, τον κρετινισμό της εμπορικής τηλεόρασης, ακόμα και αυτές, μπορούν από ένστικτο να ξεχωρίσουν την ειλικρίνεια από την ιδιοτέλεια. Καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν λόγια του αέρα και λόγια που γεννάνε πράξη. Οπως υπάρχει και πράξη που πρέπει να προηγηθεί για να εγγυηθεί την αξιοπιστία του λόγου. Ομως, αυτά που όλοι τα καταλαβαίνουν από ένστικτο, είναι αδύνατο να τα αντιληφθούν οι ψυχικά χαλασμένοι (και χαλασοχώρηδες) επαγγελματίες της πολιτικής. Γι’ αυτό και χρειαζόμαστε τόσο πολύ τον λόγο αδέσμευτων στα κομματικά πολιτών, να θυμίζει ή να απαιτεί τα όσα οι εξουσιαστές μας οφείλουν να καταλαβαίνουν.
Είναι παραφροσύνη σκέτη, οι υπαίτιοι και αυτουργοί της οικονομικής χρεοκοπίας, της σπατάλης και κλοπής του κοινωνικού χρήματος, να τιμωρούν για τα δικά τους εγκλήματα τους αναίτιους, τα θύματα. Να ξεκινάνε περιορισμό των δημόσιων δαπανών με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τρελές αυξήσεις των έμμεσων φόρων που συντρίβουν τη φτωχολογιά, περικοπές του «κοινωνικού κράτους». Να μην διανοούνται, οι αχρείοι, να θίξουν τις δικές τους εξωφρενικές «αποζημιώσεις», τους πακτωλούς των κρατικών επιχορηγήσεων που οι ίδιοι έχουν αποφασίσει για τις συντεχνίες τους, το ασύδοτο χρήμα που ρέει στους κομματανθρώπους των κρατικών εταιρειών, της καμαρίλας τους.

Ο απελπιστικά ολίγιστος πρωθυπουργός μας δεν καταλαβαίνει (δεν έχει τις προϋποθέσεις για να καταλάβει) ότι μένοντας αμετανόητος για τις ενοχές που βαρύνουν το κόμμα του (και τον ίδιο ως άλλοτε υπουργό και προβεβλημένο «στέλεχος») μένει σε όλα αναξιόπιστος. Οσα λόγια - φούμαρα κι αν του γράφουν για να παπαγαλίζει, η αναξιοπιστία του δεν αναιρείται. Το ίδιο περίπου ισχύει και για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης: Μας εμπαίζει προκλητικά, όταν εκφέρει γνώμες και προτάσεις για «ανάκαμψη» περιστοιχιζόμενος ή εκπροσωπούμενος από φιγούρες της πιο εξοργιστικής ανικανότητας, ολιγόνοιας, πιθανόν και φαυλότητας, που υποστήκαμε στην εγκληματική κυβερνητική πενταετία του κόμματός του. Αν δεν τολμάει ή δεν μπορεί να βάλει νυστέρι στο σάπιο και απονεκρωμένο κόμμα του, πώς να τον εμπιστευθούμε να διαχειριστεί (ή να έχει γνώμη) για την εθνεγερσία που χρειαζόμαστε;

Αν εμείς, το λαϊκό σώμα, ξέρουμε τι θέλουμε, τότε διευκολύνουμε τις διεργασίες για να καρπίσει το αίτημά μας. Να ξέρουμε, λοιπόν, με κριτικό έλεγχο της βεβαιότητάς μας, ότι ένας (και μόνο) ενεργός πολίτης, με ηγετικό χάρισμα και ανιδιοτέλεια, θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν καταλύτης για να αναχαιτιστεί η παντοδαπή χρεοκοπία μας, να μεταστραφεί σε δημιουργική, καινοτόμο ανάκαμψη. Αρκεί ο λόγος του να βεβαιώνει την ανιδιοτέλεια, τον πόνο και καϋμό για την κοινωνία και την πατρίδα, αλλά και το ταλέντο του. Και να συμπέσει με διεγερμένη, για την υποδοχή τέτοιου λόγου, κοινωνική ετοιμότητα. Το διακηρύττουν και οι πιο στυγνοί τεχνοκράτες οικονομολόγοι: η οικονομία (όπως κάθε έκφανση κοινωνικής δυναμικής) είναι, σε μέγιστο ποσοστό, συνάρτηση του κοινωνικού «κλίματος», της κοινωνικής ψυχολογίας.

Δεν περιμένουμε από μηχανής μεσία, αλλά ούτε είναι παραπλανητικό ή εφησυχασμός να πούμε ότι κάποιος χρειάζεται να εμπνεύσει τους πολίτες, να τους μεταγγίσει πείσμα και ελπίδα. Να τους ξεσηκώσει όπως σε δίκαιο πόλεμο, σε λαϊκή αυτοάμυνα. Να τους μπολιάσει με την περηφάνια της αντίστασης, να τους συνεγείρει στη χαρά της δημιουργίας, σε όραμα συλλογικού κατορθώματος. Δεν υπάρχει κοινωνία, οσοδήποτε εκφαυλισμένη, σαπισμένη, αποβλακωμένη, που ένας ταλαντούχος ηγέτης να μην μπορεί να την αναστήσει – το πέτυχε ακόμα και η πεθαμένη Ρωσία του αλητήριου Γιέλτσιν μόλις εμφανίστηκε ο Πούτιν, το πέτυχε με τον Ερντογάν η Τουρκία φτασμένη στον βυθό της «Εργκένεκον» και του «Σουσουρλούκ».

Σίγουρα η ανάκαμψη μόνο συλλογικό κατόρθωμα μπορεί να είναι, επίτευγμα κοινωνικό, των πολλών. Αλλά κάποιος πρέπει να πείσει τους πολλούς ότι μπορούν. Μπορούν να ξανακερδίσουν τη λεηλατημένη από ανάξιους και ανίκανους πολιτικάντηδες ζωή τους, να ξανακερδίσουν την αξιοπρέπεια του κοινού τους ονόματος. Να ξαναστήσουν κράτος από την αρχή, καινούργιους θεσμούς, κοινωνικά οράματα, στόχους πολιτισμού. Να τους πείσει ο ένας, ο ταλαντούχος στην πράξη. Στην πράξη που εγγυάται την αξιοπιστία του λόγου.

Για μία και μόνη φορά, σε αυτή την πολύ κρίσιμη (για όλους, δίχως εξαίρεση) ώρα, ας γινόταν να σιωπήσουν οι «εξυπνάδες», ο μηδενιστικός αρνητισμός, η επαγγελματική, χρυσαμειβόμενη αρνησιπατρία, ο «προοδευτικός» χλευασμός κάθε ιερού και όσιου, η «δημοσιογραφία» και τηλεοπτική «ενημέρωση» που επιμένει να σκυλεύει το τυμπανιαίο και οδωδός κουφάρι της πατρίδας. Οχι να αλλάξουν οι άνθρωποι, να μεταμεληθούν, να μεταστραφούν από οδού πονηράς – αυτά δεν γίνονται. Μόνο να σιωπήσουν, απλά και μόνο, ώσπου να περάσει το κακό.

Μήπως και, αν ανασταλούν προς ώρας ο αλαζονικός αρνητισμός, οι συμπλεγματικοί κρωγμοί της αρνησιπατρίας, οι ακκισμοί της επηρμένης ιδιοτέλειας, ξεμυτίσει ο αξιόπιστος λόγος. Και καταφέρουμε να τον αφουγκραστούμε.

Το κίνημα του «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω»

Μια νέα στάση ζωής φαίνεται πως προκαλεί σε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού η οικονομική κρίση. Εμπνευσμένη από την οικονομική δυσχέρεια, τη διαφθορά και τα σκληρά μέτρα, δανείζεται τον τίτλο από το περίφημο έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και μήνα με τον μήνα λαμβάνει κινηματική μορφή. 

* Ολο και περισσότερα κινήματα πολιτών -οργανωμένα ή μη- αντιδρούν και «δεν πληρώνουν»... διόδια, εισιτήρια, βενζίνη, ακριβά τσιγάρα, πολυτελή εστιατόρια, περιορίζουν τις εξόδους τους σε νυχτερινά κέντρα και συναυλίες, τα μπάνια σε ιδιωτικές πλαζ με τσουχτερές εισόδους, τις πλούσιες ανθοδέσμες, καταθέτουν τα χρήματα της ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για να αποφύγουν να πληρώσουν την ΕΡΤ, αρνούνται να πληρώσουν τα χρέη τους στις τράπεζες, γεμίζουν το καλάθι στο σουπερμάρκετ και ύστερα το παρατάνε ως ένδειξη διαμαρτυρίας στο ταμείο... και αυτή είναι μόνον η αρχή.
* Η έρευνα της «Κ.Ε.» αναδεικνύει μια γενικευμένη κοινωνική αντίδραση στη νέα πραγματικότητα, που μπορεί να μην καταγράφεται τόσο στις διαδηλώσεις εναντίον των μέτρων, όμως κυριαρχεί στην καθημερινή ζωή. Ενα «άτυπο» μποϊκοτάζ πολιτών που ξεκίνησε ως η λεγόμενη «αντίσταση της γειτονιάς» και που τους τελευταίους μήνες έχει καταφέρει να ρίξει τους δείκτες κατακόρυφα. 

«Στάση πληρωμών» στις τράπεζες
 
Στάση πληρωμών υπάρχει και έναντι των τραπεζών από μεγάλη μερίδα δανειοληπτών. Τους τελευταίους μήνες, μάλιστα, εκτός από αυτούς που έχουν πραγματική και αντικειμενική αδυναμία να εξοφλήσουν τις δόσεις τους και υπολογίζεται ότι είναι δύο στους δέκα, προστέθηκε μία κατηγορία δανειοληπτών που περιμένει τη νομοθετική ρύθμιση για... «επαναδιαπραγμάτευση» των χρεών.
Ιδού πώς έχει η ιστορία: από την προεκλογική περίοδο του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν στις εφημερίδες γράφονταν τα περί διαγραφής χρεών προς τις τράπεζες εάν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές, κάποιοι έπαψαν να πληρώνουν τις δόσεις των καταναλωτικών -κυρίως- δανείων και των πιστωτικών καρτών.
Η στάση πληρωμών προς τις τράπεζες υιοθετήθηκε και από χιλιάδες άλλους δανειολήπτες μετά τις εκλογές, όταν η κυβέρνηση -πια- του ΠΑΣΟΚ έδινε στον τύπο τις βασικές αρχές του σχεδίου νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, το οποίο προέβλεπε διαγραφή μέχρι και του 90% των χρεών, υπό προϋποθέσεις βέβαια, προστασία της πρώτης κατοικίας κ.ά. Το πρόβλημα είναι ότι από τότε που έγιναν οι εκλογές μέχρι σήμερα κοντεύουν εννιά μήνες και το νομοσχέδιο δεν έχει κατατεθεί στη Βουλή, λόγω «κόντρας» μεταξύ των υπουργείων Οικονομίας και Οικονομικών.
Στο μεταξύ, οι τράπεζες βλέποντας ότι προσεχώς θα μεγαλώσει η κατηγορία των πελατών που δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει λόγω μείωσης του εισοδήματος, επιχειρούν να διευκολύνουν ορισμένους υποτίθεται, όπως τους δημοσίους υπαλλήλους, επιμηκύνοντας τη διάρκεια του δανείου. Κάτι που στην πράξη σημαίνει πληρωμή περισσότερων τόκων και αλλαγή σε όρους του δανείου... 

Οχι στα διόδια
 
Το πρώτο ενεργό κίνημα πολιτών «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» είχε στόχο τα διόδια των εθνικών οδών. Ξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια με σποραδικές αντιδράσεις για τα διόδια Κορίνθου-Πατρών και επίκεντρο τον δρόμο καρμανιόλα που στοίχισε πολλές ζωές και πλέον έχει επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα.
Από μία μικρή ομάδα ατόμων γεννήθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το Πανελλήνιο Συντονιστικό Μέτωπο Ενάντια στα Διόδια, που ουσιαστικά διεκδικεί μια καλύτερη ζωή που να κοστίζει λιγότερο.
Ενα βιντεάκι που πριν από λίγο καιρό ανέβασε στο YouTube ο Βασ. Παπαδόπουλος, μέλος του Συντονιστικού, έγινε ανάρπαστο. Με μια ερασιτεχνική κάμερα κατέγραψε τη διαδρομή του σε όλη τη χώρα μαζί με την τετραμελή οικογένειά του, δίχως να πληρώσει διόδια.
«Εγώ είμαι κάτοικος Αφιδνών και εργάζομαι στα Πατήσια. Θέλω, λοιπόν, κάθε χρόνο για να πηγαίνω και να έρχομαι από τη δουλειά μου 1.500 ευρώ», μας λέει και εξηγεί ότι σημείο αναφοράς για την γιγάντωση του κινήματος -πλέον αριθμεί χιλιάδες μέλη σε όλη την Ελλάδα- ήταν η παραχώρηση από τον πρώην υπουργό Περιβάλλοντος Γ. Σουφλιά των εθνικών οδών σε ιδιώτες.
Δεν είναι τυχαίο ότι τους τελευταίους μήνες έχουν προσχωρήσει στο Συντονιστικό ακόμη και σωματεία επαγγελματιών οδηγών.
Οι «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» περνούν από τα διόδια φορώντας το σήμα του κινήματος, υπογράφουν ένα έγγραφο που τους δίνει ο υπάλληλος των διοδίων και φεύγουν δίχως να πληρώσουν.
Ο Β. Παπαδόπουλος δεν τρέφει αυταπάτες, όπως υποστηρίζει. Γνωρίζει ότι οι πολίτες τα έχουν βάλει με πολυεθνικά συμφέροντα και είναι δύσκολη η μάχη, αλλά αυτό δε σημαίνει και τίποτα.
Πρόσφατα εκδόθηκε δικαστική απόφαση εις βάρος ιδιωτικής εταιρείας που εκμεταλλεύεται τμήμα εθνικής οδού για αυθαίρετες κατασκευές και περιβαλλοντικές παραβάσεις. Είναι κι αυτό μια νίκη, πιστεύει. 

Περιορίζουν καφέδες-delivery
 
Σε 20% με 30% κινείται η πτώση σε καφετέριες και γνωστές αλυσίδες delivery. Στα μεν καφέ ο κόσμος δεν πάει τις καθημερινές και όσοι πηγαίνουν «σπάνε» σχετικά νωρίς, ενώ το «φαΐ απ' έξω», είτε είναι σουβλάκια, είτε πίτσες, αποτελεί μία από τις βασικότερες πηγές εξοικονόμησης χρημάτων για τα νοικοκυριά.
Ενδεικτικό είναι ότι ακόμη και τώρα που το Μουντιάλ παίζει σε γιγαντοοθόνες και τηλεοράσεις η αντιστροφή του κλίματος σε καφέ και delivery δεν είναι εφικτή. 

Και διαβάζουν λιγότερο
 
Η τάση πλέον δείχνει πως αγοράζουμε λιγότερα βιβλία, αλλά διαβάζουμε περισσότερα από το Ιντερνετ. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, οι πωλήσεις στα βιβλιοπωλεία σημείωσαν πτώση περίπου 20%. Στο ίδιο ποσοστό κινείται και η πτώση στα δισκοπωλεία, μία αγορά που ήταν ούτως ή άλλως «ρημαγμένη» από το downloading τραγουδιών στο Ιντερνετ. Εννοείται πως δισκογραφικές εταιρείες και εκδοτικοί οίκοι έχουν προχωρήσει στις σχετικές περικοπές νέων κυκλοφοριών. 

Περικοπές στα θεάματα
 
Από την οικονομική κρίση δεν την «σκαπουλάρουν» ούτε οι συναυλίες του καλοκαιριού. Οι διοργανωτές τους έλεγαν εδώ και μήνες ότι φέτος θα φέρουν λιγότερα συγκροτήματα από το εξωτερικό. Πράγματι, το φεστιβάλ Synch, για παράδειγμα, που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία πριν από δύο εβδομάδες στην Αθήνα, από τριήμερο έγινε διήμερο φέτος για οικονομία... «δυνάμεων».
Αρχισαν όμως και οι ακυρώσεις πολλών συναυλιών, όπως του Elvis Costello στη Μαλακάσα, των Active Member, του Θ. Πολυκανδριώτη και άλλων στο φεστιβάλ Πέτρας. Οι διοργανωτές στις σχετικές ανακοινώσεις κάνουν λόγο για δυσμενείς οικονομικές συνθήκες και χαμηλή προπώληση εισιτηρίων. Να σημειωθεί ότι ανάμεσα στις ακυρωθείσες υπήρχαν συναυλίες που είχαν εισιτήριο 40 και 50 ευρώ, αλλά και 15 ευρώ. 

Οι «Ρομπέν» του Μετρό
 
Στην Αθήνα μπορεί να μη συνέβη κάτι ανάλογο, ωστόσο ένα άλλο κίνημα, αυτό των «Ρομπέν των Εισιτηρίων» όπως χαρακτηρίστηκε κατάφερε να προβληματίσει την εταιρεία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε., η οποία παρατήρησε πτώση στα έσοδά της κατά 3%.
Πτώση που δεν οφειλόταν σε μείωση του επιβατικού κοινού αλλά στην απλή σκέψη κάποιου που στη συνέχεια έγινε «μόδα» και σήμερα πλέον αποτελεί συνειδητή κίνηση εκατοντάδων επιβατών του ΜΕΤΡΟ.
«Αφού το εισιτήριο έφτασε το 1 ευρώ, ας εκμεταλλευτούμε τη διάρκεια της μιάμισης ώρας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά». Ανταλλαγή εισιτηρίου και η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ αντεπιτίθεται με απειλές περί παράνομης πράξης που επιφέρουν εκτός από βαριά πρόστιμα στους παραβάτες, ακόμη και φυλάκιση 3 μηνών για κάθε επιβάτη που δίνει το εισιτήριό του στον επόμενο. 

Βενζίνη με το σταγονόμετρο
 
Ο περιορισμός των μετακινήσεων με το αυτοκίνητο έχει ρίξει την αγορά των καυσίμων σε ποσοστό που φτάνει ακόμη και το 35%, σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών.
Σύμφωνα με την Τροχαία, η μείωση των αυτοκινήτων εντός Αθήνας εκτιμάται στο 5%. Οσο για την Αττική Οδό, συγκριτικά με τα στοιχεία του 2009, πλέον διέρχονται από τα διόδια 15.000 λιγότερα αυτοκίνητα το μήνα. Στελέχη της εταιρείας επισημαίνουν ότι η μείωση μέχρι το τέλος του χρόνου αναμένεται να αγγίξει το 8%.
Στα διόδια των εθνικών οδών παρατηρείται μείωση διέλευσης κατά 20% και από τη γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου κατά 10%. Την ίδια ώρα οι επιβάτες σε λεωφορεία και τρόλεϊ σημειώνουν αύξηση κατά 14%. 

Φθηνότερη μάρκα ή το κόβουν...
 
Η τελευταία αύξηση στην τιμή των τσιγάρων οδήγησε αρκετούς να το κόψουν ή να το περιορίσουν και άλλους να επιλέξουν φθηνότερη μάρκα από αυτήν που μέχρι τώρα κάπνιζαν. Σύμφωνα με στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Περιπτερούχων, οι πωλήσεις στα ακριβά είδη καπνού μειώθηκαν κατά 15% το πρώτο τρίμηνο του 2010.
Πηγές από τον κλάδο των πρατηριούχων καπνοπωλών αναφέρουν ακόμη και μία πιθανή μείωση της τάξης του 30% μέχρι τέλος του χρόνου! Την ίδια ώρα τα φθηνά τσιγάρα αυξήθηκαν κατά 28%. 

Οχι στην ΕΡΤ
 
Ανάλογο ξεκίνημα έχουν κάνει κι άλλα κινήματα με στόχο αυτή τη φορά την κρατική τηλεόραση. Εμφανίστηκαν δειλά δειλά στο Ιντερνετ και πλέον φαίνεται να έχουν πάρει μια πιο οργανωμένη μορφή. «Δεν πληρώνω ΕΡΤ» και ομάδες πολιτών συμβουλεύονται ακόμη και νομικούς ώστε να πάψουν να πληρώνουν το πάγιο τέλος στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι όσοι μέχρι στιγμής έχουν προσφύγει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ώστε να πληρώνουν τη ΔΕΗ -δίχως να πληρώνουν την ΕΡΤ- για να μην τους κόβουν το ρεύμα.
«Η διαδικασία που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει για να μην πληρώνει την ΕΡΤ μέσω λογαριασμού της ΔΕΗ έχει να κάνει με την άρνηση αναγνώρισης χρέους. Δηλαδή: εάν κάποιος σου χρεώνει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν που εσύ δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις (για παράδειγμα, τηλεοπτικό πρόγραμμα), μαζί με μια υπηρεσία που αποδέχεσαι και χρησιμοποιείς (για παράδειγμα ηλεκτρικό ρεύμα) με ένα ενιαίο τιμολόγιο, λογαριασμό ή οτιδήποτε, μπορείς να απαιτήσεις να πληρώσεις μόνον το δεύτερο. Σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν δεχτεί την πληρωμή, πηγαίνεις στο Παρακαταθηκών και Δανείων και καταθέτεις μόνον το ποσό της υπηρεσίας που αποδέχεσαι και όχι το υπόλοιπο».
Ηταν λίγες ημέρες μετά τη διαρροή σε blog των προκλητικών μισθών στελεχών και ορισμένων υπαλλήλων της ΕΡΤ, όταν κυκλοφόρησε αυτή η συμβουλή από νομικό μέλος του κινήματος «Δεν πληρώνω ΕΡΤ». Αρκετοί απ' όσους δηλώνουν πως δε θέλουν να πληρώνουν ΕΡΤ, ισχυρίζονται πως δεν έχουν τηλεόραση και άλλοι θεωρούν πως η συγκεκριμένη χρέωση είναι «χαράτσι».
Οπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, «στο κοινόχρηστο ρεύμα της πολυκατοικίας χρεώνουν ΕΡΤ», αλλά μην πάμε και πολύ μακριά διότι «ακόμη και στα νεκροταφεία χρεώνουν ΕΡΤ»! 

Οχι στα εισιτήρια
 
Κι αν η συνέχεια δείξει τι θα συμβεί με τη χρέωση για την ΕΡΤ, στη Θεσσαλονίκη επιτροπές πολιτών δεν άφησαν και μεγάλο περιθώριο στον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ) να χαρεί τις πρόσφατες αυξήσεις που έκανε στα εισιτήρια (1 ευρώ) στις συγκοινωνίες.
Η οργάνωση «Ακρίβεια STOP» κινητοποίησε ομάδες πολιτών που βγήκαν στους δρόμους με φυλλάδια που παρακινούσαν τον κόσμο να μην πληρώνει εισιτήριο και έπειτα από τις έντονες αντιδράσεις και τα επεισόδια ο ΟΑΣΘ πήρε πίσω τις αυξήσεις.
Το κίνημα της Θεσσαλονίκης χαρακτηρίστηκε ως πολύ ισχυρό και παραμένει ενεργό διεκδικώντας φθηνότερες, αλλά και δημόσιες συγκοινωνίες. 

Πίνουν λιγότερο
 
Κάτι ανάλογο συνέβη και με την αγορά του αλκοόλ, που την περασμένη χρονιά έκλεισε με πτώση της τάξης του 10%. Μεγαλύτερη ήταν η πτώση στα μπαρ και τα κέντρα διασκέδασης που η μείωση στην κατανάλωση έφτασε το 20%, ενώ πιο συγκρατημένη ήταν η πτώση στα σουπερμάρκετ (περίπου -5%).
Το εισαγόμενο ουίσκι, που καλύπτει το 40% της κατανάλωσης -σύμφωνα με κλαδική έρευνα της ICAP-, μετά και την τελευταία φορολόγηση σημειώνει επιπλέον πτώση στις πωλήσεις που εκτιμάται γύρω στο 8%.
Επίσης, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της ίδιας εταιρείας για την εγχώρια αγορά μπίρας, το ερχόμενο διάστημα προβλέπεται ότι θα υπάρξει πίεση και στις... «ξανθές», λόγω της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Η αναμενόμενη πτώση, πάντως, εκτιμάται ότι θα λειτουργήσει εις βάρος της λεγόμενης «κρύας αγοράς» (μπαρ, καφετέριες) και υπέρ της «ζεστής» (σουπερμάρκετ).

«Σήκω Ανδρέα για να δεις το παιδί της Αλλαγής»



Πέρασαν 14 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου κι όσο κι αν κάποιοι διαφωνούσαν με τον αείμνηστο, κάνοντας συγκρίσεις με το παρόν θα αναφωνούσαν: «Σήκω Ανδρέα για να δεις το παιδί της Αλλαγής».


Σίγουρα ο μακαρίτης προκάλεσε πολλά προβλήματα στην οικονομία, τα οποία πληρώνουμε ακόμη και σήμερα.


Σίγουρα, πρόδωσε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που τον πίστεψε όταν μιλούσε για το όραμα της μεγάλης ανατροπής στην κοινωνία.


Ήταν λαοπλάνος, έπαιζε με το συναίσθημα του κόσμου για αλλαγή, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ισονομία.


Από την άλλη, όμως, ήταν αυτός που έβγαλε από την αφάνεια μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ανθρώπους που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, κυνηγημένοι από το κράτος της Δεξιάς.


Τους έδωσε ψωμί να φάνε, καλύτερη ασφάλιση, νοσοκομεία, καλύτερη παιδεία και ευκαιρίες για να μορφωθούν, ανέτρεψε καθεστωτικές νοοτροπίες δεκαετιών, προκάλεσε, αγαπήθηκε και μισήθηκε. Έφτιαξε το ΕΣΥ, άνοιξε στους κατώτερους τα Πανεπιστήμια, έδωσε καλύτερες συντάξεις και επέβαλε νόμους που προστάτευαν τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα.


Όλα αυτά δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει κανείς και 14 χρόνια μετά, που κυβερνά ένας άλλος Παπανδρέου, μόνο θλίψη μπορεί να νοιώσει κανείς.


Το ΕΣΥ έχει παραδοθεί στα χέρια των πιράνχας και ο κόσμος στενάζει σε λίστες αναμονής. Η Παιδεία πάει από το κακό στο χειρότερο και ακόμη και οι Πανελλαδικές έχουν απαξιωθεί.


Η κοινωνική ασφάλιση έχει πάει περίπατο, τα νομοθετήματα Λοβέρδου έχουν φέρει τη χώρα δεκαετίες πίσω. Ο εργαζόμενος αισθάνεται περισσότερο ανασφαλής από ποτέ. Ο νέος δεν γνωρίζει τι θα του ξημερώσει, δε βρίσκει δουλειά ή όταν βρει παίρνει 570 ευρώ ενώ δεν έχει προοπτική για να συνταξιοδοτηθεί.


Ακόμη χειρότερα τα πράγματα για τους 50άρηδες που τρέμουν στην ιδέα της απόλυσης.


Η κοινωνική ειρήνη έχει πάει περίπατο και πλέον οι εκρήξεις θα είναι απρόβλεπτες.


Η χώρα βρίσκεται υπό την κατοχή του ΔΝΤ και με το πρόσχημα της κρίσης και της χρεοκοπίας λαμβάνονται τόσο σκληρά μέτρα που δεν μπορεί να τα αντέξει κανείς.


Και πλέον το ερώτημα είναι: Ο Ανδρέας αν έβλεπε το γιο του να κατεδαφίζει την Ελλάδα τι θα έκανε;


Σήμερα ο Γ. Παπανδρέου δεν μπορεί να ξεστομίσει ούτε την ιστορική φράση «τα’ μαθες τα νέα πατέρα;»


Διότι αν τα μάθει ο Ανδρέας θα βγει από τον τάφο του…

«Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να πέσει…»


Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη


Η διάλυση της κοινωνίας με … προεδρικό διάταγμα προκαλεί έντονους τριγμούς στο κυβερνητικό οικοδόμημα. Όπως γράφουν οι σημερινές εφημερίδες οι έντονες αντιδράσεις βουλευτών και συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ  για το διπλό πακέτο εργασιακών και ασφαλιστικών μέτρων, που κατεδαφίζουν κατακτήσεις δεκαετιών, τρόμαξε την κυβέρνηση, η οποία φοβάται τώρα ότι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, δεν θα περάσει , επειδή θα τον καταψηφίσουν και δικοί της βουλευτές.
Μέσα στο κλίμα ασάφειας και ρευστότητας που διαμορφώνεται έχει ενδιαφέρον η χθεσινή παρέμβαση του Αλέκου Αλαβάνου στο Φεστιβάλ της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας
«Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που καταλύει την κοινωνική ασφάλεια εκ θεμελίων, τις κατακτήσεις που με αίμα και ιδρώτα κέρδισε μέσα σε ένα αιώνα η εργατική τάξη, πολύ χειρότερο από τις επιθέσεις ακόμα και δικτατοριών, δεν θα περάσει.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου που το προωθεί πρέπει να πέσει. Αν χρειασθεί και μέσα στις δύο επόμενες βδομάδες πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία ψήφισής του.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη.
Ας αφήσουν ορισμένοι τα κόλπα και τα προσχήματα: «Δεν φταίει η κυβέρνηση, φταίει το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου». Ή, «δεν φταίω εγώ, η κυβέρνηση το αποφάσισε».
Την ιστορική στιγμή, όταν διακυβεύεται το μέλλον ενός λαού, ο βουλευτής μένει απέναντι στη συνείδησή του. Και δικαιώνεται ή στιγματίζεται για όλη του τη ζωή.
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής καλεί τους εργαζόμενους, με ειρηνικό τρόπο, να «πολιορκήσουν» ηθικά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στα γραφεία τους, στις εκλογικές τους περιφέρειες, στη βουλή, σε πολιτικές εκδηλώσεις. Όλους, χωρίς καμία εξαίρεση. Και τον καθένα χωριστά.
Η πτώση της κυβέρνησης ταχύτατα είναι για πολλούς πλέον ένα σοβαρό ενδεχόμενο..
Το Μέτωπο καλούμε τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ενσωματώσει επιτέλους το αίτημα «Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου» ως ένα από τους κεντρικούς πολιτικούς στόχους, όπως ζητάμε εδώ και τέσσερις μήνες. Δεν είναι δυνατό να εμφανίζεται αυτή η δυνατότητα στον ορίζοντα και η αριστερά να δίνει πίστωση χρόνου και άφεση αμαρτιών σε μια κυβέρνηση που συντρίβει το κοινωνικό κράτος.
Εναλλακτική λύση υπάρχει όσο υπάρχει ο λαός. Σε στιγμές κρίσης, ο χρόνος αποκτά ασύλληπτη πυκνότητα και μέσα σε μια βδομάδα μπορούν να συμβούν όσα σε ομαλές συνθήκες θα χρειάζονταν μια τετραετρία

19.6.10

Kαταγγελία για το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων

ΑΠΟ ΤΟΝ  ΤΙΚΑΣΑΖ 

1. Ποιος αγαπητέ '' ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ '' καλαβρυτινέ  έφτιαξε γραφείο στο Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων από την νέα διοίκηση με ξύλινη επένδυση , γραφεία κτλ. ? Ενώ ήξερε ότι η επιχείρηση βουλιάζει και δεν πρέπει να γίνονται ανοίγματα.

2.  Μήπως αγαπητέ '' ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ '' καλαβρυτινέ , υπάρχει μέλος της νέας διοικησης που ειναι συνταξιουχος και παίρνει και μισθό απο το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων και την ΣΤΥΓΑ την έχει δει μονο σε φωτογραφία ?

ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΙΓΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ Drummatic Style

Εγώ γνωρίζω ότι για χρόνια η παραλία της πόλης μας ήταν στα αζήτητα,σε κατάσταση μαρασμού,ίσως γιατί τα συμφέροντα κάποιων δεν συνδέονταν με αυτήν.Η μόνη συντονισμένη και με όραμα, προσπάθεια για αναβάθμιση της παραλίας προς όφελος όλων των Αιγιωτων κι όχι μόνο μιας μερίδας άμεσα εμπλεκόμενων επιχειρηματιών, ήταν αυτή του αείμνηστου δημάρχου Παναγοπουλου με την δημιουργία του "Άλσους του Ομαγειρείου Διός" που δεν τελεσφόρησε γιατί κάποιων τα συμφέροντα δεν συνεπλεαν με το συγκεκριμένο project.

Από εκεί και πέρα το χάος, ο,τι έγινε, έγινε όπως πάντα χωρίς σχεδιασμό, χωρίς πρόβλεψη, χωρίς προοπτική, δηλαδή είχε ημερομηνία λήξης όπως όλες οι "αρπαχτές".

Οι επιχειρηματίες ήθελαν να κάνουν τη δουλειά τους,οι πολιτικοί την δική τους,τώρα όλοι εμείς οι υπόλοιποι, ο,τι και να πούμε σαν κριτική, ένα είναι το σίγουρο και επιβεβαιωμένο, ότι και τους μεν και τους δε τους στηρίξαμε με την προτίμησή μας, κατακλύζοντας τα καταστήματα των μεν,πληρώνοντας όχι μόνο τους φανερούς λογαριασμούς εκεί αλλά και τους κρυφούς των προστίμων, μέσω των αυξήσεων των δημοτικών τελών, κατά την αναλογία μας, χωρίς όμως να το γνωρίζουμε και ψηφίζοντας τους δε για να προωθήσουν υποτίθεται τα συμφέροντα της πόλης και των πολιτών της.

Με σχεδιασμό όμως και όραμα "αρπαχτής" δεν πάμε πουθενά και όπως έγινε και εθνικά έτσι και τοπικά φτάσαμε στο αδιέξοδο αποτέλεσμα της 15/6.Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου ήταν αυτό,που σύντομα αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία σαν πολίτες και συνεχίσουμε με τις ίδιες επιλογές,θα εξαπλωθεί σε όλη την πόλη και το διευρυμένο δήμο του "Καλλικράτη".

Ήδη οι περισσότερες των επιλογών που μας παρουσιάζονται είναι εν τη γεννέσει τους χρεοκοπημένες και δεν μας αφορούν. Η πόλη δεν έχει ανάγκη ούτε από ψωνισμενους ερασιτέχνες ούτε από "σάπιους" δήθεν δοκιμασμένους επαγγελματίες.

Έχει ανάγκη από αγάπη, στοργή και μεράκι. Ας αναρωτηθούμε υπάρχουν αυτά τα στοιχεία που προϋποθέτουν αυταπάρνηση;

18.6.10

ENDGAME ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΙΓΙΟΥ

Παρότι κάποιοι μέχρι τελευταία στιγμή μανιωδώς προσπάθησαν να αποτρέψουν τους αρμόδιους να εκτελεσουν αμετάκλητες δικαστικές και διοικητικές αποφάσεις, οι νόμοι του Κράτους εφαρμόστηκαν και όλοι αυτοί οι τυχάρπαστοι δέχτηκαν ένα ισχυρό ράπισμα. Αυτή κύριοι είναι μόνο η αρχή.

Αμβρόσιος, Ευαγγελίου, Μαυρουδής και λοιποί συγγενείς σε απόλυτη εναρμόνιση με ιδιωτικά συμφέροντα και με βασικό όργανο παραπληροφόρησης και παραπλάνησης την γνωστή φυλλάδα Πρώτη έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα προκειμένου ο καθένας από αυτούς να διαφυλάξει τα προσωπικά του συμφέροντα. Ειδικό ρόλο στην διασπορά ψευδών ειδήσεων και  παραπληροφόρησης έπαιξε η συγκεκριμένη φυλλάδα η οποία χρηματοδοτούμενη από τις διαφημίσεις των επιχειρηματιών απέφυγε συστηματικά να ενημερώσει τους Αιγιώτες για την ουσία της υπόθεσης.

Η ενδοτική και προδοτική συμπεριφορά των παραπάνω "κυρίων" απέναντι στα συμφέροντα των Αιγιωτων έγκειται στο γεγονός ότι ενώ γνώριζαν ότι το δημοτικό ταμείο χρεώνεται μηνιαίως με το ποσό των 25.000 ευρώ ουδέποτε το ανέφεραν ενώ ταυτοχρόνως ζητούσαν από τους αρμοδίους να παρανομησουν μην εφαρμόζοντας τελεσίδικες αποφάσεις.

Αφού εσείς κύριοι νοιάζεστε περισσότερο για την ανάπτυξη της παραλίας από ότι εμείς γιατί δεν αναλάβατε από κοινού με τους επιχειρηματίες να τακτοποιήσετε τα σχετικά πρόστιμα αντι να προσπαθείτε δολίως να τα μετακυλίσετε στους Αιγιώτες;;;

Αυτό που μας εξέπληξε ιδιαιτέρως ήταν η στάση της Μαίρης Τσουκαλά η οποία μέχρι πέντε λεπτά πριν αρχίσει η οριστική κατεδάφιση παρουσία εισαγγελέα συμπαραστεκόταν στους επιχειρηματίες..Κυρία Τσουκαλά δεν σας είδαμε να πράττεται το ίδιο με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες οι οποίοι αυτοβούλως αποξηλωσαν τις αυθαίρετες κατασκευές των καταστημάτων τους ούτε σας ακούσαμε να δηλώνετε κάτι για τα 25.000 ευρώ και τα υπόλοιπα πρόστιμα που έχουν επιβαρυνθεί όλοι οι  Αιγιώτες..Εάν με αυτή σας τη στάση νομίζετε ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της πόλης τότε μάλλον έχετε επιλέξει τον πιο σύντομο δρόμο για τον τερματισμό της πολιτικής σας καριέρας πριν ακόμα αυτή ξεκινήσει..Εκτός βέβαια εάν πιστεύετε ότι η ψηφοθηρία πάνω στα ερείπια είναι τόσο αποδοτική..

Για τον Μαυρουδή τι να πει κανείς..Στην προσπάθεια του να κουκουλώσει τις εγκληματικές παραλείψεις και λάθη τα οποία διέπραξε κατά την διάρκεια της θητείας του ως αντιδήμαρχος παρερμηνεύοντας νόμους και διοικητικές πράξεις και φέροντας τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την τωρινή κατάσταση, προσπάθησε μέχρι τελευταία στιγμή να αποτρέψει το αναπότρεπτο.

Τεράστιες και οι ευθύνες της σημερινής δημοτικής αρχής που δεν περιόρισε το φαινόμενο όταν είχε την δυνατότητα και επέλεξε τον ολισθηρό δρόμο της συνδιαλλαγής και της κοινής νομικής δράσης με τους επιχειρηματίες.

Αιρετοί και επιχειρηματίες επί οκτώ χρόνια οδήγησαν την πόλη σε αυτό το χάλι. Δυστυχώς για αυτούς και ευτυχώς για την πόλη μπήκε ένα τέλος δίνοντας ελπίδα στον πολίτη για τις δυνατότητες του Κράτους να τερματίζονται τέτοια νοσηρά φαινόμενα διαπλοκής έστω και καθυστερημένα.

Σκοπός από εδώ και πέρα να αποδοθούν ευθύνες στους εμπλεκόμενους με απώτερο σκοπό να καταλογιστούν τα πρόστιμα στους αληθινά υπευθύνους και όχι στους Αιγιώτες.


Υπενθυμίζουμε σε όλους για ποιους και για ποια ποσά κάποιοι ζήταγαν να μην εφαρμοστούν τελεσίδικες αποφάσεις και να συνεχίσουν να επιβαρύνονται οι Αιγιώτες

Bongo's: πρόστιμο ανέγερσης 210.000 ευρώ, πρόστιμο διατήρησης 105.000 ευρώ ετησίως

Rosa Negra: πρόστιμο ανέγερσης 47.000 ευρώ, πρόστιμο διατήρησης 25.000 ευρώ ετησίως

Del Mar: πρόστιμο ανέγερσης 310.000 ευρώ, πρόστιμο διατήρησης 150.000 ευρώ ετησίως

Επαναφέρουμε και δυο έγγραφα για να δείτε με ποιο σκεπτικό δινόταν κάλυψη στους επιχειρηματίες προκειμένου να προχωρήσουν σε κατασκευές ανενόχλητοι και χωρίς τις απαραίτητες οικοδομικές άδειες


15.6.10

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΨΗ

Παίρνω την πρωτοβουλία να καταθέσω την παρακάτω επιστολή, καθυστερημένα βεβαίως, αισθανόμενος την ανάγκη να ακουστεί και η άλλη άποψη, σ’ αυτό τον καταιγιστικό μονόλογο λάσπης που δεχόμαστε τους τελευταίους μήνες από τη σελίδα σας . Με σημαντική ειδοποιό διαφορά το ότι εγώ θα καταθέσω επωνύμως τις θέσεις μου, ενώ εσείς κρύβεστε πίσω από την ανωνυμία του κυβερνοχώρου . Όπως και να το κάνουμε η άποψη χάνει κύρος και εγκυρότητα όταν είναι ανυπόγραφη.


Θα ξεκινήσω πηγαίνοντας σας πίσω στο χρόνο, θυμηθείτε λοιπόν ποια ήταν η εικόνα της παραλίας πριν γίνουν τα μαγαζιά. Για τις πόλεις που βρέχονται από θάλασσα το λιμάνι είναι σημείο αναφοράς, η καρδία της πόλης. Για την πόλη μας κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν ίσχυε, αντιθέτως βρισκόμασταν στο άλλο άκρο. Εικόνα εγκατάλειψης επικρατούσε για χρόνια. Άλλαξε με τη δημιουργία των μαγαζιών έγινε σημείο αναφοράς τόσο για τους Αιγιώτες όσο και για τους διερχόμενους από τη πόλη, ομόρφυνε σημαντικά την εικόνα της , δόθηκε ζωή.


Για τη δημιουργία τους έχουν επενδυθεί αρκετά χρήματα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους δοσμένα σε συνεργεία της πόλης. Είναι κάτι που σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να περνά απαρατήρητο ειδικά σήμερα που βρισκόμαστε στο μέσο μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης.


Με το ίδιο σκεπτικό δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως εργάζονται καθημερινά δεκάδες άτομα, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, γεγονός που σημαίνει πως πολλές οικογένειες της πόλης δέχονται μια σημαντική οικονομική ανάσα . Σ’ αυτό θα πρέπει να προστεθεί και ο ευρύτερος επαγγελματικός χώρος ο οποίος κερδίζει από τη δική μας δραστηριότητα.


Μόνο κερδισμένος είναι ο δήμος από τη δική μας λειτουργία και αυτό γιατί πέρα από το ενοίκιο για τη χρήση του πεζοδρομίου λαμβάνει και το 2% από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων. Θέλω σε αυτό να σταθώ ιδιαίτερα, είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουν όλοι τι σημαίνει 2% στα ακαθάριστα έσοδα, πέρα από το ότι μιλάμε για πολύ σημαντικά ποσά σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν και το σύνολο των κερδών …


Τα μαγαζιά δεν έγιναν «εν μία νυκτί». Είναι σημαντικό να καταλάβετε, πως αν κάτι δεν πήγαινε καλά όφειλε τόσο ο δήμος όσο και οι αρμόδιες υπηρεσίες να έχουν επέμβει εν τη γενέσει, έτσι ώστε να μη βρεθούμε στη δυσάρεστη σημερινή θέση απώλειας σημαντικής μας περιουσίας αλλά και έντονης αντιπαράθεσης, με το δήμο και τις εμπλεκόμενες δημόσιες υπηρεσίες. Γιατί κανείς δεν είναι τόσο αφελής να επενδύσει σημαντικά ποσά, μπροστά στα μάτια όλων σε κάτι που είναι παράνομο ή που δεν έχει τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις νομοτυπίας των αρμοδίων. Ζούμε σε μικρή πόλη, λίγο πολύ γνωριζόμαστε, το δημοτικό συμβούλιο συνεδριάζει τακτικά, τα μέλη του κυκλοφορούν στην αγορά δε δικαιολογείται άγνοια, δεν επιτρέπετε να ζητείται εκ των υστέρων η κατεδάφιση, γιατί δε μπλόκαραν τα έργα όταν αυτά ξεκινούσαν;


Ακόμη όμως και αν δεχθώ όλες τις δικές σας ενστάσεις , αν δεχθώ την ανάγκη άμεσης κατεδάφισης όλων των κατασκευών, ποια θα είναι η επόμενη μέρα, ποια είναι η εναλλακτική πρόταση; Γιατί είμαι βέβαιος πως δεν υπάρχει επί τις ουσίας πρόταση, εννοώ δεν υπάρχει άμεσα υλοποιήσιμη, εφικτή, καλόγουστη και προπάντων βιώσιμη πρόταση. Όπως γίνετε συνήθως, θα περάσει πολύς χρόνος έως ότου βρεθεί λύση, θα υπάρξουν δεκάδες ενστάσεις, αναβολές μέχρι να καταλήξουμε κάπου. Μπορεί μάλιστα να είναι και εκεί από όπου ξεκινήσαμε….


Κλείνω τονίζοντας σας ότι άμεση απαίτηση μας είναι ο συντονισμός τον νομαρχιακών υπηρεσιών, έτσι ώστε να προωθηθεί η νομιμοποίηση των υφιστάμενων κατασκευών σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη μελέτη που έχουμε καταθέσει και η οποία μάλιστα έχει ψηφιστεί από το δημοτικό συμβούλιο.



Μαστροκυριάκος Α. Χρήστος
Αίγιο 14/06/10
Bongo’s


ΑΠΑΝΤΗΣΗ AIGIO.ORG

Για την πραγματικά καθυστερημένη παρέμβασή σας για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν υποκρύπτεται κάποια σκοπιμότητα η λανθασμένες κινήσεις. Αυτός ο διάλογος έπρεπε να έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες εάν και εσείς αποφασίσατε να παρέμβετε την ύστατη στιγμή.

Είναι γεγονός ότι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες σαν και εσάς βοήθησαν με τις επενδύσεις τους να αλλάξει ριζικά η εικόνα της παραλίας προς το καλύτερο. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε επιχειρηματίας-επενδυτής μπορεί να επιχειρεί μη συμμορφουμενος με τους νόμους του Κράτους που είναι ίδιοι για όλους τους πολίτες.

Το ενοίκιο του κοινόχρηστου χώρου γνωρίζετε πολύ καλά ότι συνάδελφοί σας το οφείλουν στο δημοτικό ταμείο από το 2006 τουλάχιστον πράγμα που δεν συμβαίνει στη δική σας περίπτωση..

Άλλο οι "νομότυπες διαβεβαιώσεις" και άλλο τι ορίζουν οι νόμοι του Κράτους. Εν γνώσει σας ήταν η νομιμοφάνεια και όχι η νομιμότητα των συγκεκριμένων επενδύσεων αφού εξαρχής γνωρίζατε ότι είχαν βασιστεί σε πολιτικές αποφάσεις.

Σε όλους αυτούς που για ψηφοθηρικούς η άλλους λόγους παρέβησαν τα καθήκοντα τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν επιχειρηματικά συμφέροντα πρέπει να αποδοθούν οι ποινικές και αστικές ευθύνες που τους αναλογούν.

Η επόμενη μέρα θα είναι ακριβώς ίδια με την κατάσταση που επικρατεί στην πλατεία του Τουριστικού, θα είναι ίδια για όλους τους επιχειρηματίες και άμεση αφού εντός μιας εβδομάδας θα μπορούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Κανένας δεν θέλει η παραλία να γίνει μπαζοτοπος όπως κάποιοι σκοπίμως προπαγανδίζουν. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να μπει μια τάξη και να επικρατήσει ισονομία για τους πάντες.

Γνωρίζετε ότι "νομιμοποίηση" της υπάρχουσας κατάστασης είναι ανέφικτο νομικά να γίνει καθώς και η μελέτη στην οποία αναφέρεστε είναι πρακτικά άχρηστη αφού δεν έχει εγκριθεί από την αρμόδια τεχνική υπηρεσία του δήμου Αιγίου.

Μην ξεχνάτε επίσης ότι οι δημότες του Αιγίου για αυτήν την ιστορία έχουν χρεωθεί με το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ μέχρι σήμερα και εξακολουθούν να χρεώνονται μηνιαίως με 25.000 ευρώ για να έχετε μαγαζιά στην παραλία, επί κοινόχρηστων χώρων, εσείς και οι δυο συνάδελφοί σας.

Ευθύνες υπάρχουν και θα αναζητηθούν αφού πρώτα μπει ένα τέλος σε αυτήν την οικονομική αιμορραγία.

Aigio.org

13.6.10

Ο Δαβίδ των αναψυκτικών από την Πάτρα

Η εταιρεία Loux μετρά 60 χρόνια ζωής και εν μέσω οικονομικής κρίσης συνεχίζει τις επενδύσεις

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΤΣΗΣ | Κυριακή 13 Ιουνίου 2010 | ΤΟ ΒΗΜΑ


O επιχειρηματικός βίος της βιομηχανίας αναψυκτικών Loux είναι γεμάτος προκλήσεις. Από την προσπάθεια καθιέρωσης της επιχείρησης που ίδρυσε το 1950 στην Πάτρα ο Αρκάς Π. Μαρλαφέκας έως τον αδυσώπητο πόλεμο με τις πολυεθνικές τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, αλλά και την επέκταση της εταιρείας που καλείται να υλοποιήσει σήμερα η δεύτερη γενιά μέσα σε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία η Loux ήταν διαρκώς σε «εμπόλεμη» κατάσταση.


Οπως αναφέρει μιλώντας στο «Βήμα» ο πρόεδρος της εταιρείας κ. Ι. Μαρλαφέκας, «είμαστε συνηθισμένοι στα δύσκολα. Το γεγονός όμως ότι δεν εφησυχάσαμε ποτέ μάς βοήθησε να μεγαλώσουμε την εταιρεία και σήμερα να είμαστε η τρίτη βιομηχανία αναψυκτικών στην Ελλάδα, πίσω από τις δύο πολυεθνικές CocaCola και ΡepsiCo, και η πρώτη αμιγώς ελληνική εταιρεία στον κλάδο».


Η Loux πανελλαδικά εκτιμάται ότι ελέγχει μερίδιο αγοράς της τάξεως του 3,5%, αλλά στην περιοχή της Πελοποννήσου το μερίδιο στα flavor αναψυκτικά (πορτοκαλάδες, λεμονάδες, βυσσινάδες) εκτινάσσεται στο 50%.


Ανοδος πωλήσεων το Α Δ τετράμηνο


Τα μεγέθη της δεν τρομάζουν, αλλά θα τα ζήλευαν αρκετές εισηγμένες εταιρείες. Οι πωλήσεις της επιχείρησης το 2009 διαμορφώθηκαν στα 19,40 εκατ. ευρώ έναντι 19,39 εκατ. ευρώ το 2008. Τα λειτουργικά κέρδη (ΕΒΙΤDΑ) ενισχύθηκαν κατά 7,6% στα 4,44 εκατ. ευρώ και τα κέρδη μετά τους φόρους κατέγραψαν ελαφρά άνοδο στα 3,49 εκατ. ευρώ, διαμορφώνοντας ένα περιθώριο καθαρού κέρδους στο 18%. Το πιο σημαντικό είναι ότι η εταιρεία έχει μηδενικό δανεισμό, παρά το γεγονός ότι το διάστημα 1997-2009 έχει υλοποιήσει παραγωγικές επενδύσεις ύψους 11 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τον κ. Ι. Μαρλαφέκα, τα πρώτα ενδεικτικά στοιχεία του τετραμήνου για το 2010 παρουσιάζουν άνοδο των πωλήσεων κατά 15,4% σε όγκο (λίτρα), ενώ οι εκτιμήσεις της διοίκησης παραμένουν συγκρατημένα αισιόδοξες για το σύνολο του έτους.


Αλλωστε, όπως και το 2009, δεν θα υπάρξουν ανατιμήσεις στα προϊόντα της εταιρείας ούτε και με τον νέο ΦΠΑ.


Το στοίχημα για την εταιρεία αυτή την περίοδο είναι να ανάψει το πράσινο φως από το υπουργείο Οικονομίας και να εγκριθεί ο φάκελος που προβλέπει επένδυση ύψους 33 εκατ. ευρώ στην περιοχή του Αιγίου. Το 2009 η εταιρεία ολοκλήρωσε ήδη την πρώτη της επένδυση στην περιοχή ύψους 4,5 εκατ. ευρώ στο Αίγιο για τη δημιουργία μονάδας παραγωγής συσκευασίας ΡΕΤ, η οποία επηρέασε θετικά τη λειτουργική της κερδοφορία το διάστημα που ήταν σε πλήρη λειτουργία.


«Η νέα επένδυση θα μας επιτρέψει να εισέλθουμε σε μια πρωτοποριακή αγορά που υπό προϋποθέσεις μπορεί να αλλάξει δραστικά τα μεγέθη της εταιρείας» αναφέρει ο κ. Μαρλαφέκας και προσθέτει: «Η περιοχή του Αιγίου έχει χαρακτηριστεί πυρόπληκτη και δυνητικά η επιχορήγηση μπορεί να φθάσει και στο 60% του συνολικού κόστους. Πρόκειται για μια γραμμή παραγωγής από όπου θα βγαίνουν χυμοί χωρίς ζάχαρη και συντηρητικά.


Στόχος μας είναι να απενοχοποιήσουμε το αναψυκτικό και να προσφέρουμε κάτι πραγματικά καινούργιο στον κλάδο».


Στην παρατήρηση ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα εμφανίζει μεγάλο ρίσκο αφού ούτε οι πολυεθνικές έχουν τολμήσει κάτι τέτοιο, αλλά και σε περίπτωση που εγκριθεί η επένδυση το ποσοστό των ιδίων κεφαλαίων που θα κληθεί να καταβάλει η εταιρεία αντιστοιχεί στα 2/3 του ετήσιου τζίρου της, γεγονός που σημαίνει ότι αν κάτι δεν πάει καλά υποθηκεύεται το μέλλον της εταιρείας, ο κ. Μαρλαφέκας διευκρινίζει: «Εχουμε δουλέψει περισσότερο από 10 χρόνια ώστε το νέο προϊόν να είναι πολύ κοντά στα γευστικά στάνταρντ με τα σημερινά αναψυκτικά. Δεν θα προχωρήσουμε στην επένδυση αν δεν έχουμε εξασφαλίσει τις εμπορικές συμφωνίες που θεωρούμε ότι θα μας επιτρέψουν να κάνουμε γρήγορη απόσβεση».


Η δεύτερη γενιά στο τιμόνι της εταιρείας
Από το 1989 στο τιμόνι της εταιρείας Loux Μαρλαφέκας βρίσκονται τα τρία παιδιά του ιδρυτή της εταιρείας, ο Ιωάννης, ο Κωνσταντίνος και ο Πλάτωναςπρόεδρος, αντιπρόεδρος και εντεταλμένος σύμβουλος, αντίστοιχα. Το 2003 η εταιρεία αντικατέστησε τις παλαιές φιάλες με πλαστικές (συσκευασία ΡΕΤ) εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη διάρκεια ζωής στη συσκευασία. Τo 2004 η Loux λανσάρισε πρώτη το παραδοσιακό ρόφημα βυσσινάδα σε μπουκάλι. Το 2006 τα προϊόντα της εταιρείας επελέγησαν από τον Ελληνικό Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών να σερβίρονται σε όλον τον κόσμο σε Road shows και σε ελληνικά εστιατόρια για την προώθηση των ελληνικών γεύσεων. Η Loux Cola είναι η πρώτη με βάση cola που βγήκε στην Ελλάδα, ενώ οι φυσικοί χυμοί εντάχθηκαν στην οικογένεια των προϊόντων της εταιρείας το 2008. Η εταιρεία διαθέτει σήμερα τρεις ιδιόκτητες μονάδες που εκτείνονται σε συνολική έκταση 33.000 τ.μ., από τα οποία 7.800 τ.μ. είναι στεγασμένοι χώροι. Η πρώτη είναι στο Κεφαλόβρυσο Αχαΐας όπου γίνεται η παραγωγή των προϊόντων της, η δεύτερη είναι το κέντρο διανομής που βρίσκεται στην περιοχή Σαραβάλι και η τρίτη μονάδα βρίσκεται στο Αίγιο και αφορά την καθετοποιημένη παραγωγή συσκευασίας ΡΕΤ. Ο όμιλος απασχολεί σήμερα 90 άμεσους και έμμεσους εργαζομένους, εκ των οποίων οι 70 στην περιοχή της Αχαΐας και οι υπόλοιποι 20 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η Loux Μαρλαφέκας εξάγει περίπου το 5% της παραγωγής της.





ΠΟΥ' ΣΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΟΥΛΩΤΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ


Στρατηγική λογική κατέναντι αφασίας


Κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, μεταφρασμένο στα ελληνικά, το βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (εκδόσεις «Ποιότητα», μτφρ. Νικ. Ραπτόπουλου, σελίδες 845). Θα ήθελα να το συστήσω σε όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά (όχι συναισθηματικά-επιδερμικά) για το ενδεχόμενο να επιβιώσει ιστορικά το ελλαδικό κράτος στις σημερινές διεθνείς συνθήκες. Οχι βέβαια για να πάρει άμεση απάντηση. Αλλά για να αντιληφθεί ποιο επίπεδο κατάρτισης και ευφυΐας, ποιο ειδικό χάρισμα στρατηγικής σκέψης απαιτεί η σοβαρή αναμέτρηση με ένα τέτοιο ερώτημα.

Δεν διανοούμαι να «παρουσιάσω» στους αναγνώστες της επιφυλλίδας αυτό το βιβλίο. Ο,τι και αν παραθέσω θα είναι κατώτερο του επιπέδου και της γοητείας του. Κάθε χαρακτηρισμός που θα εκφέρω δεν επαρκεί για να συνιστά κρίση, τον καταθέτω μόνο ως πρόκληση-πρόταση να διαβαστεί το βιβλίο. Αν ήταν δυνατό, να διαβαστεί από κάθε Ελληνα. Είναι σαφώς το βιβλίο ενός αντιπάλου: ο Αχμέτ Νταβούτογλου διεκδικεί για την πατρίδα του μεγάλο κομμάτι της δικής μας πατρίδας, του Αιγαίου, την Κύπρο. Αλλά εγώ, τουλάχιστον, δεν έχω διαβάσει ποτέ σε ελληνικό βιβλίο συναρπαστικότερη και αποκαλυπτικότερη ανάλυση της γεωστρατηγικής σπουδαιότητας του Αιγαίου και της Κύπρου. Ο Ντ. ξέρει καλά τι διεκδικεί. Εγώ ο Ελληνας υπερασπίζω συναισθηματική θολούρα. Παιδιαρίζω.

Μόνο με ένα ελληνικό μελέτημα θα μπορούσα, προσωπικά, να συγκρίνω το βιβλίο του Ντ.: Με το «επίμετρο», στο βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη, ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1997), που έχει τίτλο «Γεωπολιτικές και στρατιωτικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου».

Αλλά η ιδιοφυΐα του Κονδύλη και οι προβληματισμοί του οριοθετούνται καταφανώς από τον μηδενισμό του: Τον ενδιαφέρει η στρατηγική λογική (λογική του μπριτζ ή του σκακιού) για την άμυνα της αξιοπρέπειας και της εθνικής κυριαρχίας του ελλαδικού κρατιδίου – δεν έχει άλλο όραμα, δεν πιστεύει σε κάτι περισσότερο, σε πρόταση πανανθρώπινης εμβέλειας που να κομίζει στην Ιστορία ο Ελληνισμός.

Ο Ντ. αντλεί τη στρατηγική του ανάλυση από το όραμά του για την Τουρκία. Και το όραμα είναι, να διασώσει η χώρα του τον «πολιτισμικό της άξονα», τη διαφορά της από τη Δύση – τη διαφορά όχι ως αντίθεση, αλλά ως ιδιαιτερότητα, ως «ιδιαίτερη θέση στο διεθνές σύστημα». Είναι σαφέστατη (σχεδόν επιθετική) η περηφάνια του γι’ αυτήν την ιδιαιτερότητα, δεν φιλοδοξεί ούτε την αντιπαλότητα ούτε τη μίμηση, δεν είναι ο μειονεκτικός απέναντι στη Δύση Ανατολίτης, ο ξιπασμένος από τα «φώτα» της μεταπράτης. Εχει ραχοκοκαλιά, διεκδικεί να επιβάλει, από θέσεως ισχύος, την τουρκική ιδιαιτερότητα στη σημερινή διεθνή συνύπαρξη.

Γι’ αυτό και αρνείται να παγιδευτεί στην άμυνα, στη «διαφύλαξη συνόρων». Λέει: «Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της», συμπληρώνει ο Ντ. Παραβλέπει ότι υπάρχει και θλιβερότερη κατάσταση: Χώρες που απλώς υποτάσσουν πειθήνια τη στρατηγική τους στα θελήματα-βίτσια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ή σε παραγγελίες προμήθειας εξοπλισμών από Ευρωπαίους «προστάτες» τους. Και το κάνουν μόνο για να εξαγοράσουν εύνοια (με χειροπιαστά ανταλλάγματα) κάποιοι σπιθαμιαίοι επαγγελματίες της εξουσίας.
«Το βασικότερο έρεισμα στρατηγικής ισχύος μιας χώρας είναι ο ανθρώπινος παράγων», διδάσκει ο Ντ. «Είναι αδύνατο να αλλάξει κανείς τη γεωγραφική θέση και την ιστορική παράδοση, σταθερά δεδομένα της στρατηγικής. Ομως, ο παράγων της ανθρώπινης καλλιέργειας μπορεί να δημιουργήσει κανούργια δεδομένα στρατηγικής λογικής, νέες οπτικές για την αξιολόγηση της γεωγραφίας και της ιστορίας». Αν συνειδητοποιούσαμε οι Ελληνες τη βαρύτητα αυτής της απόφανσης του Ντ. θα είχαμε παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο πρωθυπουργούς όχι για την εγκληματική οικονομική τους πολιτική, αλλά για την πολιτική τους στο υπουργείο Παιδείας.

Η θεμελιωδέστερη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό αποτελεσματικής στρατηγικής είναι, κατά τον Ντ., «η λογική που στηρίζεται σε υπαρξιακά αιτήματα: Στα στοιχεία που υφαίνουν τη σημερινή συλλογική μας προσωπικότητα, στους παράγοντες κοινωνικής συνοχής, στην πολιτική κουλτούρα, (τελικά) στην εθνική συνείδηση... Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».

Πρέπει να ξέρει, φαντάζομαι, ο σημερινός Τούρκος υπ. Εξ. ότι, με μια τέτοια εκφραστική σαν τη δική του, το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα (οι εξαιρέσεις ελάχιστες και μη σοβαρές) καγχάζει ειρωνικά. Τρέμοντας μήπως και χαρακτηριστούν «μη-προοδευτικοί» από μια κυρίαρχη στη δημοσιότητα (με δυσεξήγητες μεθοδεύσεις) διανόηση, χλευάζουν κάθε αναφορά σε κοινωνική συνοχή, ιστορική συνέχεια, ιδιαιτερότητα πολιτισμού. Διαστρέφουν την Ιστορία στα σχολικά εγχειρίδια, αφελληνίζουν τη γλώσσα, εξηλιθιώνουν τις μάζες με τον τζόγο και το ποδόσφαιρο. Ισως να μην είναι συνειδητοί αρνησιπάτριδες, αλλά μόνο χαμηλότατου νοητικού βεληνεκούς. Γι’ αυτό και ψευτοθρηνούν επί χρόνια για το πόσο μειονεκτική είναι η Ελλάδα σε σχέση με τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της Τουρκίας.
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου λέει: «Το Αιγαίο αποτελεί τον σημαντικότερο θαλάσσιο κόμβο της ευρασιατικής ηπείρου στην κατεύθυνση Βορρά - Νότου... Αυτή η θάλασσα - πέρασμα κατέχει μια προσδιοριστική θέση μοναδική στη γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομική, γεωπολιτισμική (διεθνή) αλληλεπίδραση... Εχει μια πρώτης τάξεως στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και για τις παράκτιες χώρες του Εύξεινου Πόντου και για όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού και εμπορικού κόμβου... Η Κύπρος, που κατέχει παγκοσμίως κεντρική (γεωστρατηγική) θέση, βρίσκεται, μαζί με την Κρήτη, πάνω σε άξονα όπου τέμνονται (τεράστιας γεωοικονομικής και στρατηγικής σημασίας) θαλάσσιες οδοί... Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατό να έχει αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές, δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί στο διεθνές πεδίο... Ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ανοιχτό ένα Κυπριακό Ζήτημα».

Αυτά τα εκπληκτικά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα του Αιγαίου, της Κύπρου, της Κρήτης, σκέψου, αναγνώστη, ποια ελληνικά πολιτικά «αναστήματα» τα διαχειρίζονται.

Προπηλάκισαν και τον Δήμαρχο της πόλης Ανδρέα Φούρα χθες στην Πάτρα!


Στον απόηχο του ....παραλίγο χθεσινού λιντσαρίσματος (πίσσα και πούπουλα δηλαδή) των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στη Πάτρα, αναφέρουμε ότι , από τα τέσσερα τοπικά κανάλια μόνο το Patra tv (και μπράβο του) έδειξε στιγμιότυπα από το χθεσινό πανηγύρι.... (παρακαλούμε το κανάλι να μην ενδώσει σε απειλές - όπως μαθαίνουμε - οικονομικού κυρίως χαρακτήρα ....από δημαρχείο μεριά - μιας και από εκεί διακινούνται διαφημιστικές δαπάνες - και να δώσει εικόνα έστω και μέσω youtube).
Όσο αφορά τις τοπικές εφημερίδες το θέμα μάλλον το περνούν πολύ χαλαρά ! ( ίσως και λόγω του ότι το κλείσιμο της ύλης των εφημερίδων κάθε Σάββατο γίνεται πολύ νωρίς το μεσημέρι).
Πάντως η έγκριτη "Πελοπόννησος" γράφει μεταξύ άλλων: « Ο Αχαιός βουλευτής (Θ. Παπαδόπουλος) μαζί με τον υφυπουργό Δικαιοσύνης Απόστολο Κατσιφάρα και τον βουλευτή Ανδρέα Τριανταφυλλόπουλο βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης για να παραστούν σε εκδήλωση. Κατά την εξοδό τους, οι νεαροί που είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς στην πλατεία Γεωργίου όταν εντόπισαν τους βουλευτές άρχισαν να τους απευθύνουν υβριστικά συνθήματα........... Το περιστατικό αναστάτωσε το κέντρο της Πάτρας λίγο μετά τις 12 χθες το μεσημέρι. Τα υβριστικά συνθήματα και οι φωνές διαμαρτυρίας για το πολιτικό σύστημα έκαναν πολλούς να σηκωθούν από τις καφετέριες αλλά και καταστηματάρχες να πεταχθούν έξω από τα μαγαζιά τους. Αλλά και να δημιουργήσει μια εικόνα επιθετικότητας σε βάρος του συνόλου του πολιτικού κόσμου με πρόθεση λιντσαρίσματος σε βάρος όποιου διαθέτει θεσμική ιδιότητα και να θεωρούνται ότι όλοι είναι υπαίτιοι για την κατάσταση της χώρας.»

Συμπληρώνοντας τόσο την χθεσινή όσο και την σημερινή μας ανάρτηση για τα χθεσινά γεγονότα της Πάτρας, τα οποία και εμείς σαν online-press δεν τα επικροτούμε, θα αναφέρουμε ότι εκτός από τους τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος την μήνη του κόσμου την τράβηξε και ο Δήμαρχος της πόλης Ανδρέας Φούρας. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι η πράσινη τοπική εφημερίδα "Αλλαγή" αναφέρεται στο γεγονός με πρωτοσέλιδο και με τίτλο "Προπηλάκισαν τον Ανδρέα Φούρα", χωρίς να αναφέρει καθόλου τους τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος!
Μεταξύ άλλων η συγκεκριμένη εφημερίδα γράφει: « Την Άννα Διαμαντοπούλου περίμεναν ξέσπασαν όμως στο… δήμαρχο Πατρέων Ανδρέα Φούρα και στους άλλους δημάρχους και αντιδημάρχους των άλλων πόλεων, φοιτητές και εκπαιδευτικοί που είχαν συγκεντρωθεί το Σάββατο το πρωί, έξω από το Θέατρο Απόλλων στην πλατεία Γεωργίου.


Οι συμπολίτες είχαν ετοιμαστεί να τα «ψάλλουν» στην Υπουργό Παιδείας, η οποία είχε αρχικώς ανακοινωθεί πως θα συμμετάσχει στην εκδήλωση κατά την διάρκεια της οποίας ανακηρύχθηκαν επίτιμοι δημότες όλοι οι απόφοιτοι του ΑΕΙ και του ΑΤΕΙ της πόλης που ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση
Όμως η υπουργός την ψυλλιάσθηκε και έτσι ανέβαλε την παρουσία της. Οι συγκεντρωμένοι όμως ήταν "φτιαγμένοι". Αποφάσισαν να παραμείνουν στην πλατεία και μάλιστα ορισμένοι από αυτούς, κάποια στιγμή, "μπούκαραν" στο θέατρο.
Προκλήθηκε αναστάτωση και ένταση. Τελικά, άγνωστο πώς, ο θυμός τους ξέσπασε στο πρόσωπο του δημάρχου και των δημάρχων και αντιδημάρχων από άλλες περιοχές της χώρας...... ».