28.11.10

Το «όραμα» να γίνει η Ελλάδα Σιγκαπούρη...


O πολιτικός λόγος, στην ιστορική διαδρομή του ελλαδικού εθνικού κρατιδίου, είχε πάντοτε στοιχεία πατριωτισμού: Αναφορές στην Ιστορία, στην αδιάκοπη συνέχεια του Ελληνισμού, στον πολιτισμό που αυτός γέννησε, σε άθλους συλλογικούς, σε ονόματα σοφών και ηρώων. Ηταν αυτονόητος ο πατριωτικός χαρακτήρας του πολιτικού λόγου, δεν ξεχώριζαν οι «συντηρητικοί» από τους «προοδευτικούς» ως προς αυτό το γνώρισμα.

Εξάλλου το ίδιο συνέβαινε (και συμβαίνει) σε όλα τα «πεφωτισμένα και λελαμπρυσμένα της Εσπερίας έθνη» – με εξαίρεση μειονότητες παγιδευμένων στον ψυχαναγκασμό του μαρξιστικού διεθνισμού. Οι κοινωνίες που υιοθέτησαν τις αρχές του Διαφωτισμού για τη συγκρότηση έθνους - κράτους, διατηρούν στον πολιτικό λόγο, αυτονόητα, εμφατικές αναφορές στην εθνική τους ιδιαιτερότητα. Δεν είναι μόνο ορθολογική προϋπόθεση λειτουργικής συνοχής της συλλογικότητας, είναι και βασική ψυχολογική ανάγκη του ανθρώπου η βιωματική αίσθηση λώρου καταγωγής και συνέχειας η συνείδηση ριζών.
Το αυτονόητο πατριωτικό στοιχείο του πολιτικού λόγου στην Ελλάδα εξέλιπε το 1974. Το πολιτικό σύστημα βάλθηκε να αποποιηθεί οπωσδήποτε το παρελθον της χώρας, ιστορία, προγόνους, πολιτισμική ετερότητα, αν ήταν δυνατόν και τη γλώσσα των Ελλήνων. Μέθυσε με το όραμα να γίνει η Ελλάδα η Σιγκαπούρη της Μεσογείου: Κράτος - αγορά με διεθνοποιημένους όρους οργάνωσης και διαβίωσης, πειθήνιο στις οποιεσδήποτε απαιτήσεις του οποιουδήποτε αρκεί να αποφέρουν πλούτο, αφού όραμα μοναδικό, κοινωνικό και πολιτικό, ήταν η μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας όλων.

Ορατή αφορμή της παθιασμένης επιλογής του τριτοκοσμικού μοντέλου στάθηκε η εφτάχρονη δικτατορία των συνταγματαρχών: Ταύτισε στις συνειδήσεις τον πατριωτισμό (γλώσσα, ιστορία, αίσθηση πατρίδας, αίσθηση του ιερού) με τον εθνικισμό στην πιο αποκρουστική και γελοία μορφή του. Το πώς συντελέσθηκε αυτή η ταύτιση, αξίζει εξειδικευμένη έρευνα.

Το αποτέλεσμα πάντως ήταν ότι μια ασήμαντη κοινωνική μειονότητα, των ψυχαναγκαστικών του μαρξιστικού διεθνισμού, κολλέγιασε με την επαρχιώτικη μειονεξία των απογόνων του κοραϊκού εκστασιασμού για τη Δύση. Και ο αφελληνισμός του Νεοέλληνα έγινε κατηγορική προστακτική, κυρίαρχη εξουσιαστική ιδεολογία, ταυτίστηκε με τον «εκσυγχρονισμό», την «πρόοδο» της χώρας.
Ο συνασπισμός της «Αριστεράς» και της «προόδου» κυβέρνησε (κυριολεκτικά) τη χώρα μετά το 1974 και την κυβερνάει, με όποιο κόμμα κι αν φέρνει στη βιτρίνα της εξουσίας ο λαός. Η ιδεολογία του συνασπισμού Μαρξιστών και Κοραϊκών, η ηθική του, οι πολιτικές πρακτικές του είναι ένας συνεπέστατος μηδενισμός: επιδίωξη καταναλωτικής ευωχίας, έστω και με εξωφρενικό, εγκληματικό υπερδανεισμό, εγωκεντρική απληστία, παγιωμένη κοινή συνείδηση ότι «όλα επιτρέπονται». 

Μεταπηδάμε από κόμμα σε κόμμα μόνο για να παραμένουμε στη δημοσιότητα, καταληστεύουμε το κοινωνικό χρήμα από χρυσαμειβόμενα κομματικά μετερίζια στον κρατικό μηχανισμό. Ομως, στον «κοινωνικό στίβο» των καφενείων του Κολωνακίου αναδειχνόμαστε όλοι «αριστεροί». Και συναποφασίζουμε διακομματικά, ποιον από την παρέα θα εκθειάσουμε ως υποψήφιο δήμαρχο, ποια στήριξη θα προσφέρουμε (ομόφωνα) στην αγωνιστική πρωτοπορία των επιτελών του υπουργείου Παιδείας για να επιτευχθεί με συνέπεια ο αφελληνισμός της ελλαδικής νεολαίας.

Αντίλογοι και διαμαρτυρίες ξεμυτίζουν, αλλά καταγγέλλουν την κομματική βιτρίνα, όχι το διακομματικό διευθυντήριο στο παρασκήνιο, όχι τον μηδενισμό. Και εξουδετερώνονται άνετα οι διαμαρτυρίες με τη ρετσινιά του «εθνικιστή», του σχεδόν ακροδεξιού, του περίπου φασίστα. Ανετα, αφού δεν υπάρχει αντιπρόταση στον μηδενισμό, ο πατριωτισμός έσβησε μέσα στη χλεύη για τη γελοιοποίησή του από τη δικτατορία. Αντιπρόταση δεν υπάρχει: όλοι οι μπροστάρηδες του τόπου, πρόεδροι Δημοκρατίας, πρωθυπουργοί, κομματικοί αρχηγοί, αρχιεπίσκοποι μιλάνε τη γλώσσα των οικονομικών προτεραιοτήτων και της χρηστικής ωφελιμοθηρίας, γλώσσα του Ιστορικού Υλισμού. Μιλάνε τη γλώσσα που θέλει την Ελλάδα Σιγκαπούρη, αφελληνισμένο Ελλαδιστάν.

Ισως όσοι αρνούνται τον μηδενισμό της μεταπολίτευσης, να είναι οι περισσότεροι. Αλλά μένουν παγιδευμένοι στα παραπλανητικά επιφαινόμενα: ελπίζουν ακόμα στο ΠΑΣΟΚ, στον ανελλήνιστο λόγο της παρακμιακής μικρόνοιας, στη Ν.Δ. που συνεχώς αυτοεξευτελίζεται, γιατί δεν ξέρει να μετανοήσει. Δεν υποψιάζονται ότι το καρκίνωμα, που γέννησε τη χρεοκοπία και το «μνημόνιο», είναι ο μηδενισμός των αφελληνισμένων, αραχτός στα «σικάτα» στέκια. Οτι το πρόβλημά μας είναι να ξαναδώσουμε «νόημα» στον πατριωτισμό.

Ο εθνικισμός είναι συμφορά, γιατί ψευτίζει και διαστρέφει τον πατριωτισμό, τον αλλοτριώνει σε ιδεολογία. Δεν πρόκειται πια για βιωμένη οικειότητα πατρίδας, δεσμούς καταγωγής και συνέχειας, αισθητές σχέσεις μετοχής σε διαχρονικά αυτονόητα. Ο εθνικισμός αναπληρώνει τη βιωματική εμπειρία με ναρκισσιστικές ψυχολογικές εγκυστώσεις, που τις εμφανίζει σαν πεποιθήσεις, και μάλιστα εξαναγκαστές κατά πάντων. Επιστρατεύει προπαγανδιστική χρήση της Ιστορίας, ντοπάρισμα με επιθυμητές ψευδαισθήσεις. Καυχήσεις, κούφια έπαρση, απαιτήσεις να εισπράττει ο εγωκεντρισμός προνομίες και τον κοινό θαυμασμό για κατορθώματα άλλων, των προγόνων.

Ο πατριωτισμός, το ακριβώς αντίθετο: Κοινωνικό (κοινωνίας) γεγονός, άθλημα μετοχής, δηλαδή αυθυπέρβασης. Μετοχή και ανάληψη ευθύνης για τη διαχείριση επιτευγμάτων σοφίας και αρετής που μεταβιβάζονται μόνο εμπειρικά: με το γάλα της μάνας, την «υποταγή στη γλώσσα» (Σολωμός). Κριτήριο για να ξεχωρίζουμε τον αυθεντικό πατριωτισμό από την εθνικιστική καπηλεία, είναι το ίδιο, ένα και μοναδικό, που βεβαιώνει πάντοτε την ποιότητα: η ανιδιοτέλεια.

Οι χοντροκοπιές της δικτατορίας ίσως βοήθησαν να διακρίνουμε ότι ο πατριωτισμός του πολιτικού λόγου, η ελληνικότητά του, ακόμα και στις κορυφαίες κάποτε περιπτώσεις του Τρικούπη, του Βενιζέλου, του Παπαναστασίου, του Μεταξά, μάλλον απηχούσε έναν κομψό και ειλικρινή, αλλά σαφώς μεταπρατικό εθνικισμό – έβλεπε την Ελλάδα με τα ματογυάλια της Δύσης. Η λαϊκή αυθεντικότητα του Πλαστήρα ή η οραματιστική οξυδέρκεια του Ιωνος Δραγούμη δεν άρκεσαν για να γονιμοποιήσουν διευρυμένης αποδοχής κριτήρια πατριωτισμού. Και αργότερα, η συναρπαστική ελληνικότητα των αναζητήσεων της γενιάς του ’30, δεν άγγιξε ποτέ τον πολιτικό λόγο.

Στο φως οι μυστικές διαπραγματεύσεις – «Κλειδί» το Καστελόριζο


Απόρρητο έγγραφο με τίτλο «Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο» αποκαλύπτει τις τουρκικές απαιτήσεις για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και Καστελόριζο - Οι ελληνικές θέσεις και τα σοβαρά λάθη της Αθήνας
Ο χάρτης που επισυνάπτεται (φωτό) στο απόρρητο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών απεικονίζει τα «σύνορα» των ΑΟΖ οκτώ χωρών-μελών της Ε.Ε. με «έξοδο» στη Μεσόγειο. Όπως φαίνεται από τις διαχωριστικές γραμμές στον χάρτη, η ελληνική ΑΟΖ, εφόσον ασκηθεί το δικαίωμα που δίνει στη χώρα το διεθνές δίκαιο, προσθέτει στην επικράτεια ένα σημαντικό γεωγραφικό χώρο, με πολύτιμους φυσικούς πόρους και ενεργειακά κοιτάσματα
Η υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου προσθέτει έναν κρίσιμο γεωγραφικό χώρο στην ελληνική ΑΟΖ


Σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο απ' ό,τι αναγνωρίζει δημοσίως η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας -Τουρκίας για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από πρόσφατο (1η Νοεμβρίου) άκρως απόρρητο έγγραφο της Δ1 Διεύθυνσης του υπουργείου Εξωτερικών (ΟΗΕ, διεθνείς οργανισμοί και διασκέψεις), τα κυριότερα αποσπάσματα του οποίου δημοσιεύει σήμερα ο «Κόσμος του Επενδυτή».


Το έγγραφο με τίτλο «Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο» έχει αποδέκτη... τον Α' γενικό διευθυντή (αρμόδιος για τις Πολιτικές Υποθέσεις) κ. Τρύφωνα Παρασκευόπουλο και κοινοποιείται στο γραφείο του υπουργού κ. Δημήτρη Δρούτσα. Συντάχθηκε για να απαντήσει σε ερωτήματα που έχουν εγερθεί στην πορεία των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών, γεγονός που επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη βάση και το περιεχόμενο των διμερών διαπραγματεύσεων.

Η πρώτη αποκάλυψη είναι ότι η τουρκική πλευρά απαιτεί η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο να είναι ξεχωριστή από τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Δεν πρόκειται για διαδικαστικό ζήτημα.

Ουσιαστικά, η Άγκυρα επιχειρεί να αποσυνδέσει το νησιώτικο σύμπλεγμα του Καστελόριζου από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και να το εμφανίσει σαν αποκομμένες νησίδες, οι οποίες επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, προκειμένου να αμφισβητήσει το νομικό δικαίωμα αυτών των νησιών να έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Ας σημειωθεί ότι η γεωγραφική θέση του Καστελόριζου και της Στρογγύλης επηρεάζει καθοριστικά τα όρια της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την ακρίβεια (όπως φαίνεται και στον συνημμένο χάρτη), επιτρέπει στην Ελλάδα να διεκδικήσει την εκμετάλλευση μια μεγάλης θαλάσσιας έκτασης, στο υπέδαφος της οποίας υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις πως βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Υπηρεσιακό προηγούμενο

Το εν λόγω έγγραφο εκφράζει κατηγορηματική αντίθεση στο ενδεχόμενο ξεχωριστής διαπραγμάτευσης για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν ισχυρίζονται ότι η κατηγορηματική αυτή θέση αλλά και μια σειρά ακόμα θέσεις που εκφράζονται στο έγγραφο έχουν ενοχλήσει τον γενικό διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών κ. Ιωάννη-Αλέξιο Ζέππο. Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, οι δύο ανωτέρω αξιωματούχοι ήθελαν ανεπίσημες απαντήσεις κι όχι μια αναλυτική έγγραφη και τεκμηριωμένη απάντηση, η οποία εκ των πραγμάτων δημιουργεί υπηρεσιακό προηγούμενο. Αυτό δεν θα είχε σημασία εάν η ελληνική πλευρά ήταν αποφασισμένη να απορρίψει κατηγορηματικά την τουρκική απαίτηση για ξεχωριστή διαπραγμάτευση, όπως και άλλες απαιτήσεις. Καλό θα ήταν επ' αυτού να υπάρξει επίσημη απάντηση από το υπουργείο Εξωτερικών. Από το κείμενο, εμμέσως πλην σαφώς, τεκμαίρεται ότι η όλη διαπραγμάτευση διεξάγεται επί της βασικής διεκδίκησης της Τουρκίας, που είναι η άρνηση αναγνώρισης του δικαιώματος των νησιών να έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιβάλει ως βάση της διαπραγμάτευσης την αρχή της «ευθυδικίας», η οποία παρακάμπτει τις γενικές αρχές του Δικαίου της Θάλασσας. Το έγγραφο δίνει τεκμηριωμένη απάντηση, επικαλούμενο την υφιστάμενη νομολογία και τις διαφοροποιήσεις που έχουν σημειωθεί στον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων ζητημάτων από το Διεθνές Δικαστήριο.

Το εθνικό συμφέρον

Μεγάλη εντύπωση προξενεί το γεγονός ότι, ενώ η Τουρκία κινητοποιεί κάθε είδους πραγματικό, πολιτικό και νομικό όπλο, μεγιστοποιώντας τις διεκδικήσεις της, η ελληνική πλευρά συμπεριφέρεται με εγκληματική αμέλεια, αν πρόκειται μόνο για αμέλεια. Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι δεν έχει περάσει στην ελληνική νομοθεσία τον σύγχρονο ορισμό της υφαλοκρηπίδας, που έχει προκύψει από τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και έχει όχι μόνο εθνικό συμφέρον, αλλά και σχετική συμβατική υποχρέωση, διατηρεί μέχρι σήμερα τον πολύ πιο περιοριστικό ορισμό του 1958, ο οποίος περιορίζει την υφαλοκρηπίδα μέχρι το σημείο που το βάθος φθάνει τα 200 μέτρα. Ας σημειωθεί ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος επικαλέσθηκε προσφάτως τον εθνικά ασύμφορο και νομικά ξεπερασμένο αυτόν ορισμό, γεγονός που εκ των πραγμάτων αποδυναμώνει την ελληνική διαπραγματευτική θέση.

Μία δεύτερη «αμέλεια» είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει χάρτες με τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ, παρ’ ότι η Υδρογραφική Υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού έχει ετοιμάσει τέτοιους χάρτες. Έχει υποβάλει μόνο τις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αλβανία, οι οποίες αφορούν το Ιόνιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι για τις υπόλοιπες θαλάσσιες περιοχές υπάρχουν χάρτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χάρτες τρίτων χωρών, οι οποίοι απεικονίζουν τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας την αρχή της μέσης γραμμής.

Στο έγγραφο διατυπώνεται η γενική εκτίμηση ότι η πάγια ελληνική θέση είναι νομικά ισχυρή. Το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει ρητά ότι δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ μόνο οι ακατοίκητοι «βράχοι». Σ' ορισμένες περιπτώσεις έχει υιοθετηθεί και η αρχή της αναλογικότητας, η οποία περιορίζει την υφαλοκρηπίδα απομονωμένων νησίδων, όταν η εφαρμογή του κανόνα της μέσης γραμμής προκαλεί μεγάλη δυσαναλογία στην κατανομή της υφαλοκρηπίδας μεταξύ μιας νησίδας και του παρακείμενου ηπειρωτικού κράτους.

Ήταν στοιχειώδες η Ελλάδα να εισέλθει σ' αυτές τις διαπραγματεύσεις, διεκδικώντας όσα της εξασφαλίζει η ευνοϊκότερη ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας. Αντ' αυτού, εισήλθε με μειωμένες απαιτήσεις. Γιατί έχει ουσιαστικά αποδεχθεί αιγιαλίτιδα ζώνη πολλαπλού εύρους και όχι 12 μιλίων, όπως της επιτρέπει το διεθνές δίκαιο; Γιατί διαπραγματεύεται περιορισμούς στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ και δεν αφήνει το Διεθνές Δικαστήριο να προσαρμόσει τα όρια, εάν και όπου αυτό κρίνει αναγκαίο;

Ουσιαστικά, έτσι όπως διεξάγεται η διαπραγμάτευση, αφορά μόνο ελληνικά δικαιώματα και οδηγεί, σχεδόν αναπόφευκτα, σε απεμπόληση ενός μέρους τους. Για να έχει νόημα μια τέτοια διαπραγμάτευση, θα έπρεπε να έχει τεθεί ως προκαταρκτικός όρος η εγκατάλειψη εκ μέρους της Τουρκίας της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών», με βάση την οποία όχι μόνο αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σ' έναν απροσδιόριστο αριθμό νησίδων, αλλά και ορισμένες εξ αυτών τις χαρακτηρίζει ρητά τουρκικές (π.χ. το κατοικημένο Αγαθονήσι). Εάν δεν ακυρωθεί η αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας, είναι εθνικά βλαπτική και πρακτικά αδύνατη η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

ΤΑ ΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟΥ

Για το Καστελόριζο

«Στο πλαίσιο της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία, δεν είναι σκόπιμο να γίνεται διάκριση μεταξύ της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, όπως επιδιώκεται από την τουρκική πλευρά... Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας επί της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να ενταχθούν στη συνολική διαπραγμάτευση (ή δικαστική επίλυση της διαφοράς) με την Τουρκία. Ενδεχόμενη δε αποσπασματική εξέταση της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου δεν θα είναι προς όφελος της χώρας... Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι σχεδόν βέβαιη η αναγνώριση "μειωμένης επήρειας" στο Καστελόριζο, ενώ θα έχει χαθεί το διαπραγματευτικό χαρτί των χωρικών υδάτων, αλλά και το ενδεχόμενο "συμψηφισμού" με τις διεκδικήσεις μας στο Αιγαίο».

«Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, το οποίο αποτελείται συνολικά από 13 νησιά, νησίδες και βράχους, δεν είναι απομονωμένο –γεωγραφικά και διοικητικά ανήκει στα Δωδεκάνησα. Αυτή η πραγματικότητα αποτυπώνεται στην οριοθετική γραμμή του ιταλοτουρκικού Πρακτικού του Δεκεμβρίου του 1932, το οποίο συμπληρώνει την ιταλοτουρκική συμφωνία της Άγκυρας της 4ης Ιανουαρίου 1932, οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα της Δωδεκανήσου με τις απέναντι ακτές της Ανατολίας».

«Για λόγους πρακτικούς, είναι ορθότερο να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο τα θαλάσσια όρια της Ελλάδας με την Τουρκία από τις εκβολές του Έβρου μέχρι το Καστελόριζο».

«Όσον αφορά τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, όλο το ανατολικό όριο επηρεάζεται από τη νήσο Στρογγύλη του συμπλέγματος του Καστελόριζου... Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας μόνον εάν η οριοθετική γραμμή της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας χαραχθεί με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών ακτών και της νήσου Στρογγύλης».

«Δεδομένης της γενικότητας της διατύπωσης του άρθρου 83 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά και λόγω των διακυμάνσεων της νομολογίας και της αντίληψης των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων ότι κάθε υπόθεση αποτελεί ένα unicum, δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί με ακρίβεια η επήρεια που θα αποδοθεί στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου σε ενδεχόμενη δικαστική επίλυση της διαφοράς οριοθέτησης με την Τουρκία».


Αιγιαλίτιδα ζώνη

«Το δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη υπερισχύει καταρχήν του δικαιώματος σε υφαλοκρηπίδα, έτσι ώστε να μην τίθεται ζήτημα περιορισμού της αιγιαλίτιδας ζώνης λόγω αλληλοεπικάλυψης με την υφαλοκρηπίδα γειτονικού κράτους, όπως υποστηρίζει η Τουρκία» (σ.σ. Η Τουρκία, δηλαδή, επιδιώκει να μειώσει την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νησιών, με το επιχείρημα ότι επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα!).

Για τη μεθοδολογία οριοθέτησης

«Έχει ενοποιηθεί το εθιμικό με το συμβατικό δίκαιο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ... Η έννοια των "σχετικών περιστάσεων" (που δικαιολογούν την εφαρμογή της αρχής της ευθυδικίας) λειτουργεί ως εξαίρεση στην αρχή της ίσης απόστασης (μέσης γραμμής), που έχει καθιερωθεί πλέον ως βασική μέθοδος οριοθέτησης».

«Έχει αποκρυσταλλωθεί η μεθοδολογία οριοθέτησης. Σε πρώτο στάδιο χαράσσεται προσωρινά η γραμμή της ίσης απόστασης και στη συνέχεια εξετάζεται η ύπαρξη τυχόν περιστάσεων που επιβάλλουν τη μετατόπιση της γραμμής, προκειμένου να επιτευχθεί ένα δίκαιο αποτέλεσμα. Ειδικότερα ως προς τις περιπτώσεις κρατών με αντικείμενες ακτές, το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποδεχθεί ήδη από το 1985 στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας Λιβύης - Μάλτας ότι η χάραξη της μέσης γραμμής αποτελεί καταρχήν τη δίκαιη λύση. Ωστόσο, στην πρόσφατη απόφασή του στην υπόθεση Θαλάσσιας Οριοθέτησης στη Μαύρη Θάλασσα, το Δικαστήριο προσέθεσε ένα τρίτο στάδιο στη διαδικασία οριοθέτησης, στο πλαίσιο του οποίου απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην έννοια της "αναλογικότητας", δηλαδή της αναλογίας μεταξύ του μήκους των ακτών και της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ που αντιστοιχεί σε κάθε κράτος... Η εν λόγω αναβάθμιση του κριτηρίου της αναλογικότητας δημιουργεί προβληματισμό, ενώ μειώνει ακόμα περισσότερο τον βαθμό προβλεψιμότητας».

«Περισσότερο από το 1/3 των εθνικών νομοθεσιών σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ προβλέπουν ότι, εκκρεμούσης της οριοθέτησης, τα εξωτερικά όρια των εν λόγω ζωνών προσδιορίζονται βάσει της αρχής της ίσης απόστασης».


Για τις «αμέλειες» των ελληνικών κυβερνήσεων

«Η ελληνική υφαλοκρηπίδα στο σύνολό της έχει απεικονισθεί χαρτογραφικά σε θεματικούς χάρτες μελετών της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του ΓΕΝ, όπως αυτά καθορίζονται βάσει της αρχής της ίσης απόστασης... Με εξαίρεση την οριοθετική γραμμή της υφαλοκρηπίδας του Ιονίου βάσει της ελληνοιταλικής συμφωνίας του 1977, δεν έχουν κατατεθεί τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε διεθνείς οργανισμούς. Το ίδιο ισχύει και για τα όρια των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία, ωστόσο, αποτυπώνονται από το 2006 και εφεξής σε επίσημους ελληνικούς ναυτικούς χάρτες».

«Σύμφωνα με το άρθρο 16(1) της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα παράκτια κράτη οφείλουν να απεικονίζουν σε ναυτικούς χάρτες μεγάλης κλίμακας, αφενός τις ευθείες γραμμές βάσης και τις ειδικές περιπτώσεις παρέκκλισης από την "κανονική γραμμή βάσης" (όπως κλείσιμο των κόλπων) για τη μέτρηση του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης και τα όρια που προκύπτουν από αυτές και, αφετέρου, τη χάραξη της οριοθετικής γραμμής της αιγιαλίτιδας ζώνης με γειτονικά κράτη. Τα παράκτια κράτη υποχρεούνται να προσδώσουν επαρκή δημοσιότητα στους εν λόγω χάρτες και να καταθέσουν αντίγραφο τους ή πίνακα των σχετικών γεωγραφικών συντεταγμένων στον γενικό γραμματέα των Η.Ε. Η Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει σύστημα ευθειών βάσης, παρά το γεγονός ότι οι όροι που ισχύουν εθιμικά από το 1951 και ενσωματώθηκαν στη Σύμβαση συντρέχουν σε πολλές περιοχές της χώρας... Αντίστοιχη υποχρέωση προβλέπεται στο άρθρο 84 της Σύμβασης σχετικά με την απεικόνιση εξωτερικού ορίου και τη χάραξη της οριοθετικής γραμμής της υφαλοκρηπίδας... Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο άρθρο 75 της Σύμβασης προβλέπεται αντίστοιχη ρύθμιση για το εξωτερικό όριο και την οριοθέτηση της ΑΟΖ».

«Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν κατατεθεί επίσημα στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι γεωγραφικές συντεταγμένες του ανατολικού ορίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν γνωστοποιηθεί στη νορβηγική και την αμερικανική πλευρά στο πλαίσιο διαμαρτυριών μας για τη διενέργεια θαλασσίων ερευνών στην περιοχή. Έχουν εγχειρισθεί σχετικοί χάρτες και γεωγραφικές συντεταγμένες στην Αίγυπτο και στη Λιβύη, αντιστοίχως στο πλαίσιο των διμερών διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών».


Το κριτήριο της απόστασης

«Η ελληνική νομοθεσία εξακολουθεί να αναφέρεται στα κριτήρια της Σύμβασης της Γενεύης για την υφαλοκρηπίδα (1958), δηλαδή το κριτήριο του ισοβαθούς των 200 μέτρων και το κριτήριο της εκμετάλλευσης για τον προσδιορισμό του εξωτερικού ορίου της υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα, η Σύμβαση, η οποία σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 311 (1) "υπερισχύει των Συμβάσεων της Γενεύης της 29ης Απριλίου του 1958 για το Δίκαιο της Θάλασσας", προβλέπει ότι νομικός τίτλος επί της υφαλοκρηπίδας εντός του ορίου των 200 ν. μιλίων είναι το κριτήριο της απόστασης. Την εθιμική υπόσταση του εν λόγω κανόνα έχει αποδεχθεί η διεθνής νομολογία ήδη από τη δεκαετία του 1980... Θα ήταν σκόπιμο να εναρμονισθεί η ελληνική νομοθεσία με τις διατάξεις (της Σύμβασης), υιοθετώντας τον ευμενέστερο για τα ελληνικά συμφέροντα ορισμό της υφαλοκρηπίδας βάσει του κριτηρίου της απόστασης. Το ίδιο ισχύει και για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, εφόσον η ελληνική νομοθεσία απλώς παραπέμπει στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, χωρίς ουδεμία αναφορά στην αρχή της ίσης απόστασης... Στην απόφαση Οριοθέτησης μεταξύ των Μπαρμπάντος και του Τριηντάντ και Τομπάγκο, το Διαιτητικό Δικαστήριο απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εθνική νομοθεσία των διαδίκων κρατών στο πλαίσιο της αποσαφήνισης των θέσεων τους ως προς τη μέθοδο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ».

«Κατά την πρόσφατη ερευνητική δραστηριότητα του αμερικανικού ωκεανογραφικού πλοίου R/V NAUTILUS, καταστήσαμε σαφές στην αμερικανική πλευρά ότι δεν δύναται να διενεργήσει έρευνες στα υποθαλάσσια όρη του Αναξίμανδρου χωρίς την άδεια των ελληνικών Αρχών, εφόσον η προτεινόμενη περιοχή διεξαγωγής των ερευνών περιελάμβανε και περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας... Η αμερικανική πλευρά επαναπροσδιόρισε τις περιοχές διεξαγωγής των ερευνών, γεγονός που επιβεβαίωσε η αμερικανική πρεσβεία με ρηματική διακοίνωση».

«Τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας βάσει της αρχής της ίσης απόστασης εμφανίζονται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων στο Διαδίκτυο, αλλά και σε χάρτες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως υποθετικά όρια ΑΟΖ, αναγνωρίζοντας πλήρη επήρεια σε όλα τα ελληνικά νησιά... Μάλιστα, σε πρόσφατο χάρτη εργασίας του Δικτύου Natura 2000, πέραν του υφισταμένου ορίου των χωρικών υδάτων και των υποθετικών ορίων ΑΟΖ, απεικονίζεται με διακεκομμένη γραμμή και το όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων με 12 ν.μ.».


(ΚτΕ - ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ)
(Σ.Λ.)

26.11.10

O Σπύρος, παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, κουραμπιέδι, λουστρίνι εισαγωγής.

Από τον Χάρη Χερουβείμ και το ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη.

Όλες στο με τπρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του '"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια.

Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο ην τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ' τα βαπτίσια του.

Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. 'Αυτοεξορισμένος' κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.

Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία, τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.

Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια 'δεξιές' εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο. Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.

Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν 'εξορία'. όχι. όχι Μακρόνησο. πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν.  Oπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.

Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα 'αλλαγή'. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να 'σηκώσει' το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.

. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν 'ενεργός' πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που 'κατέβαινε' στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.

Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου. αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε. με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.

Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ' έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι.

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε 'αβέρτα' δημόσια έργα. Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 . . και πάει λέγοντας.

Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο. ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.

Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ...-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο.

Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το 'έβαλε' στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.

Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε.
Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ΄ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.

Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.

Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα. O Σημίτηs  που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.

Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές. ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα. αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν 'καμένες' επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ' αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.

Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά."

25.11.10

Ας μιλήσουμε για το “κουσούρι” του Χουντόδουλου


Η Εκκλησία των Φαρισαίων είναι γυμνή


“Η Αυγή": 29/05/2007 επαναφέρει φοβερές καταγγελίες της παράνομης “Αυγής” του 1970 κατά του ιερού Χριστόδουλου, τότε αρχιμανδρίτη, ο οποίος προτίμησε να κάνει την πάπια, όπως και σύσσωμη η Εκκλησία, η Δικαιοσύνη, η Κοινή Γνώμη, ο Τύπος, τα ΜΜΕ και τα κόμματα. Εξηγήσεις δεν δόθηκαν από κανέναν, ούτε υπήρξε ανάκληση του δημοσιεύματος. Εκτός κι αν θεωρήσουμε τον επικήδειο θρήνο του κ.Αλαβάνου και το επιθανάτιο του εγκώμιο στον Τρισμάκαρα ως ομολογία άθλιότατης συκοφαντίας και μυστική αίτηση συγνώμης. Σε κάθε περίπτωση κάτι πολύ σάπιο κρύβεται στη σοσιαλ ληστική Δημοκρατία της Νότιας Δανιμαρκίας, σήμερα προτεκτοράτο του ΔΝΤ. http://roides.wordpress.com/2007/06/05/augh1970/


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,

Το τελευταίο που θα ήθελα είναι να εκληφθεί το παρόν ως επίθεση σε έναν αμαρτωλό νεκρό. Aπλά με αφορμή την πρόσφατη καταγγελία (που αποδίδεται από πατρινή εφημερίδα και από μπλογκ πατρινού θεολόγου στον αρχιμανδρίτη Κύριλλο Κωστόπουλο) πως ο ρατσιστής Χριστόδουλος είχε αυτό που ίδιος αποκαλούσε στη χυδαία γλώσσα του “κουσούρι” και χειροτονούσε μάλιστα κατά τα ειωθόταομοφυλοφιλία είναι σαν να “βάζει κανείς βενζίνη στο αυτοκίνητό του από την εξάτμιση και όχι από το ρεζερβουάρ”. ομοφυλόφιλους κληρικούς, βρίσκω την ευκαιρία να επιτεθώ στην υποκρισία μιας Εκκλησίας, στην υποκρισία των πιστών της, στην υποκρισία της Πολιτείας και των ΜΜΕ και τέλος στο απύθμενο θράσος κάποιου Άγιου πατέρα που βρίζει ρατσιστικά και χυδαία τους ομοφυλόφιλους την ίδια στιγμή που τέτοιος είναι και ίδιος! Μάλιστα το πρωτοπαλλήκαρό του ο Επιφάνιος πρόσθετε με μια απίστευτη για κληρικό φρασεολογία πως η
Ο Χριστόδουλος υπήρξε συνεργάτης της Δικτατορίας, απροκάλυπτα Ναζιστής, εγκωμίασε τους νοσηρούς φονιάδες αθώων Αλβανών, πρότεινε λοβοτομή σε βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, κοινός ψεύτης (διάβαζε επί Χούντας και δεν ήξερε για βασανιστήρια), εθνικιστής, και ρατσιστής . Υπήρξε και άλλα πολλά, καλοπερασάκιας, φοβιτσιάρης (έτρεμε το θάνατο), άρπαγας μοσχεύματος από το δικαιούχο ασθενή, μεγαλομανής, επιδειξιομανής, φιλάρεσκος, κλπ κλπ. Είναι χαρακτηριστική η αισχρή στάση του απέναντι στον καρκινοπαθή ηθοποιό Θύμιο Καρακατσάνη μέχρι που ασθένησε και ο ίδιος.
Νομίζω ότι ήταν η προσωποποίηση του πνεύματος του Κακού, κι αυτό αποδεικνύεται εύκολα από πολλές πλευρές, αλλά επικεντρώνω μόνο σε μία. Στην κρυφή ομοφυλοφιλία του που καθόλου δεν θα με ενοχλούσε, (όσο κι αν ηγείτο Εκκλησίας ομοφυλόφιλων βασικά επισκόπων, η οποία δαιμονοποιεί την ομοφυλοφιλία), αν δεν συνοδευόταν από αισχρή επίθεση του ίδιου ενάντια στους ομοφυλόφιλους και από παρεμπόδιση των πιό στοιχειωδών θεσμικών εξελίξεων που τους αφορούσαν. Ο Χριστόδουλος δεν ήταν ιδιώτης, ήταν ανώτατος κρατικός εξουσιαστής και ιστορικό πρόσωπο και έτσι θα υποστεί την κριτική μας. Έχει ακόμη οπαδούς και συνεργάτες που προκαλούν και εγκωμιαστές που λουφάζουν χωρίς να έχουν κάνει αυτοκριτική. Στους τελευταίους συγκαταλέγονται στον ένα ή στον άλλο βαθμό ακόμη και πρόθυμοι Αριστεροί όπως οι κ.κ. Θανάσης Λεβέντης, Αλ.Αλαβάνος, Μ.Γλέζος, Δ,Παπαδημούλης, Λ.Κανέλλη (Οι δυο πρώτοι, μεταθανάτια, οι 3 τελευταίοι εν όσω ζούσε). Δεν στερείται λοιπόν τη δυνατότητα της υπεράσπισης. Το να θέλει κάποιος να αποδείξει την ομοφυλοφιλία του Χουντόδουλου είναι τόσο εύκολο όσο το να αποδείξει πως η Γη κινείται. Οι ενδείξεις, τα τεκμήρια, οι μάρτυρίες, τα γεγονότα είναι άφθονα. Τα παραθέτω με τηλεγραφική συντομία, μόνο και μόνο για να μην μπορούν κάποιοι να προσποιούνται πως δεν ξέρουν.
Πριν τα παραθέσω να θυμίσω πως η “Αυγή” τον κατηγόρησε (Φωτ.1) πως επί Χούντας ως αρχιμανδρίτης ασελγούσε κατ’ εξακολούθησιν σε ίδρυμα νεαρών τροφίμων.
Πιθανώς υπονοείται το κακούργημα της παιδεραστίας αφού στα ιδρύματα κατά κανόνα ζουν ανήλικοι Η απάντηση του Χουντόδουλου ήταν η ένοχη σιωπή. Το τραγικό είναι πως δεν βρέθηκε κανείς να του ζητήσει εξηγήσεις. Η κοινωνία που ανέχεται να παραγράφονται οι κλεψιές των υπουργών επίσημα και μέρα μεσημέρι, χωνεύει πιά κάθε ατιμία. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του σε συνδυασμό με το γεγονός πως ο Αρχιεπίσκοπος μιας Εκκλησίας που καθαιρεί τον ιερέα που θα αντιμιλήσει στο δεσπότη, δεν καθαίρεσε (δεν προσήγαγε καν στο εκκλησιαστικό δικαστήριο) τον καταδικασμένο σε 20ετή φυλάκιση για παιδεραστία πρωτοπρεσβύτερο Πέτρο Παπουτσάκη, δεν αποζημίωσε τα ορφανά κοριτσάκια, θύματά του, δεν έδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτά, δεν τα επισκέφθηκε ποτέ, την ίδια στιγμή που χαριεντιζόταν με τη μικρή Αθηνά Ρουσέλ Ωνάση. Να ληφθεί υπ’ όψιν επίσης πως ο ίδιος Αρχιεπίσκοπος προσήγαγε άρον άρον σε δίκη και καθαίρεσε για παιδεραστία τον πρωτοπρεσβύτερο Ανδρέα Παπαϊωάννου που τον προστάτευε για χρόνια, θορυβημένος όταν η υπόθεση διέρευσε στην τηλεόραση, σε μια κρίσιμη γι’αυτόν περίοδο, στο “τσουνάμι” του 2005, όπου είχε αναγκαστεί να ομολογήσει δημόσια μέσα στη θύελλα πως η Εκκλησία είναι θερμοκήπιο σκανδάλων και φιληδονίας. Μικρή λεπτομέρεια. Σε αυτήν την υπόθεση, τα κακοποιημένα από τον παπά παιδιά διέθεταν γονείς που μπορούσαν να τα υπερασπιστούν. Δεύτερη μικρή λεπτομέρεια ο πρωτοπρεσβύτερος δεν είχε καταδικαστεί ακόμη τότε από την κοσμική Δικαιοσύνη που κι αυτή κωλυσιεργούσε, πράγμα που βέβαια δεν το χρειαζόταν η Εκκλησία, αφού διαθέτει δικά της δικαστήρια και δικούς της νόμους, που μάλιστα καθοδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα. Το λέω γιατί πρόσχημα για τη μη καθαίρεση Παπουτσάκη, είναι η εκκρεμότητα της υπόθεσης στο Εφετείο, το οποίο ο προσφεύγων αποφεύγει επίμονα.
Θέλω να διευκρινίσω πως σε καμία περίπτωση δεν συνδέω την ομοφυλοφιλία που είναι μια απόλυτα θεμιτή κλίση, με την παιδεραστία. Απλά ο Χριστόδουλος είναι μια ιδιαίτερα βεβαρυμμένη περίπτωση. Ας ξετυλίξουμε λοιπόν το κουβάρι των αποδείξεων για να ντροπιάσουμε όσο πιό πολύ μπορούμε μια καισαροπαπική Εκκλησία Υποκριτών, ζάπλουτη, ανηλεή, φοροληστρική και αγύρτικη, που και σήμερα μας κλέβει ατιμώρητη με χρυσόβουλα και φιρμάνια τυράννων κατακτητών, που στρατολογεί ακόμη και ανήλικα παιδάκια στα σκοτεινά της μοναστήρια, στα κολαστήρια των ιδρυμάτων της, στις αποκρυφιστικές της αδελφότητες, στα δυσώδη της Τάγματα που είναι σχολές κάθε αισχρουργίας.
 
1. Αρχίζω από μια συνέντευξη του Χριστόδουλου στο ΒΗΜΑ (Θ. Λάλα), υπό το κράτος του ενθουσιασμού για την εκλογή του ως Αρχιεπισκόπου.
Χ..:Εγώ από μικρό παιδάκι κατάλαβα τη θεϊκή πρόσκληση…..Από παιδί ήθελα να γίνω παπάς
Δημοσιογ.:Αυτή η θεϊκή επιθυμία πώς εκδηλωνόταν όταν ήσασταν παιδί;”
Χ:Με το να ντύνομαι στο σπίτι μου 8, 9, 10, 11 ετών με άμφια τα οποία είχα φτιάξει μόνος μου“.
Ο δημοσιογράφος δεν αποτολμά κανένα σχόλιο για αυτό το ταλέντο φιλαρέσκειας ή έστω μοδιστρικής, που αποδίδεται αυθαίρετα στη “θεία κλήση”. Να θυμίσω όμως πως ανάλογο χόμπι είχε ο ζωγράφος Τσαρούχης (φωτ.2) που ντυνόταν επίσκοπος, ακόμη και λίγο πριν πεθάνει. Να θυμίσω επίσης πως ο χορευτής και συλλέκτης Ιόλας ως έφηβος θαύμαζε την γκαρνταρόμπα του πατριάρχη Αλεξάνδρειας Φώτιου: “Ήταν ‘η μεγαλύτερη καλλονή’ που είχε δει στη ζωή του. Κάθε Κυριακή……άλλαζε πέντε φορές τα άμφιά του ‘σαν τη Σάρα Μπερνάρ’. Ήταν όλη η τελετουργία σαν παράσταση. Όλος ο κόσμος ήταν πολύ σικ ντυμένος…” (Ν.Σταθούλη “Αλ. Ιόλας”). Αυτή η γυναικουλίστικη μανία του Χριστόδουλου για μπιζού και χρυσάφι συνεχίστηκε και όταν ενηλικιώθηκε με χαρακτηριστική προκλητικότητα (πολυάριθμα και πανάκριβα άμφια και αξεσουάρ) φτάνοντας μέχρι τη συλλογή χρυσών μανικετόκουμπων και ακριβών επίπλων.
2. Υπόθεση πνευματικών τέκνων Χριστόδουλου ήτοι του Πανιερότατου Βρεσθένης Θεόκλητου τ.Θεσσαλιώτιδος (δανειστή Τόνιας Ηλία) και τ.αρχιμανδρίτη Σερ.Κουλουσούσα (Καταγγελίες μητροπολιτών Κωνσταντίνου-Νικόδημου για μπαρ Τρικάλων, στημένη δίκη, ψεύτικη διεύθυνση Θεόκλητου, Γιοσάκης, αυτοαποσχηματισμός κ. Κουλουσούσα και αλλαγή επωνύμου, κλπ κλπ κλπ. Η υπόθεση της στημένης δίκης δεν παραπέμφθηκε περιέργως ξανά στη Δικαιοσύνη)
http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=28.01.2005,id=36909520
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_3_02/03/2005_135683
3. Καταγγελίες
α. “Ορθόδοξου Τύπου”: «Βράζει» εξάλλου, ο αρχιεπισκοπικός περίγυρος από υποκείμενα έχοντα το «κουσούρι»! (23-12-05)
β. Καθηγητή Θεολογικής Ι.Κορναράκη (28.1.05) κατά Χριστόδουλου: “Η μέχρι σήμερα αρχιεπισκοπική θητεία του κ. Χριστοδούλου έχει ήδη εμπεδώσει στον κοινωνικό χώρο μια θλιβερή πραγματικότητα: τη βεβαιότητα ότι προστατεύει και στηρίζει συνεχώς, με τη σιωπή του, την ομοφυλοφιλία στον εκκλησιαστικό χώρο. ..”.
4. Υπόθεση Ιερού Καλλίνικου, πνευματικού πατρός Χριστόδουλου και κατήγορου των “παρδαλών” (έτσι αποκαλούσε τους ομοφυλόφιλους), που δικαστικά δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ παρά τη δημοσιότητα που πήρε.
5. Αποτυχημένη απόπειρα Χριστόδουλου να αποσπάσει γνωμάτευση της Επιτροπής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων πως οι ομοφυλόφιλοι επίσκοποι (καθαιρέσιμοι κατά του Ιερούς Κανόνες) δεν υπόκεινται σε δημόσια κριτική, την ίδια στιγμή που παριστάνουν τους κήνσορες της Ηθικής.
6. Απροκάλυπτη συγκάλυψη του Χριστόδουλου στον Αττικής Παντελεήμονα, πλαστογραφία ψηφοδελτίων για χάρη του (η δικαστική εκκαθάριση περιέργως καθυστέρησε και παραγράφηκε), αντικανονική του μετάθεση, προαγωγή του σε επίλεκτες εκλλησιαστικές θέσεις, εν πλήρει επιγνώσει της σκανδαλώδους κατάστασής του μητροπολίτη. Αποφυγή της δίκης του ακόμη κι όταν η υπόθεση ξεχείλισε από τους ιερούς υπονόμους.
7. Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Εσπευσμένες καθαιρέσεις κληρικών από τον πανικόβλητο Χριστόδουλο (π.χ. αρχιμανδρίτης Ι.Α.) με βάσει παράνομες ενοχοποιητικές κασέτες οι οποίες όμως δεν ελήφθηκαν υπ΄όψιν για τον Παντελεήμονα ακόμη κι όταν ο νόμος το επέτρεπε.
8. Σκάνδαλο των Φορ Σίζονς. Διακοπές Χριστόδουλου με την τρελοπαρέα του.
9. Ο Χριστόδουλος ακτιβιστής των φυλακισμένων. Αλληλογραφία Χριστόδουλου με νεαρούς φυλακισμένους Σατανιστές. Ειρωνικοί υπαινιγμοί μητροπολίτη Ζακύνθου.
10. Υποστήριξη Χριστόδουλου σε νεαρούς έμπορους ναρκωτικών.
11. Η παρακολούθηση του πνευματικού τέκνου Χριστόδουλου του ιερού Θεόκλητου από την ΕΥΠ για ενοχοποιητικά στοιχεία κατ’εντολήν Καλλίνικου.
12. Απόπειρα του πρωτοπαλίκαρου του Χριστόδουλου αρχιμανδρίτη Επιφάνιου να αγοράσει από άνθρωπο του υποκόσμου ροζ κασέτες για να χρησιμοποιηθούν σε βάρος αντίπαλου μητροπολίτη.
13. Ειρωνικό δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ (6.3.2007) για τον “παχύ διάκο” του Χριστόδουλου με τον οποίο φέρεται πως κοιμήθηκε στο ίδιο κρεβάτι στο Φορ Σίζονς Μιλάνου.
14. Καταγγελία του Θεολόγου και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Χρ. Γιανναρά στην “Καθημερινή” : “Σεραφείμ Kουλουσούσας, ένα θλιβερό παιδί 26 χρόνων, θηλύγλωσσο, που εγκατέλειψε την ιεροσύνη όντας διευθυντής (ναι, διευθυντής!) του ιδιαιτέρου γραφείου του αρχιεπισκόπου Αθηνών. Αν αυτός ο αυτοαποσχηματισμός διερευνηθεί, οι συνέπειες για το αρχιεπισκοπικό περιβάλλον θα είναι δυσμέτρητες. Ανάστημα και επιστήθιος του Θεσσαλιώτιδος, δωρήθηκε στον αρχιεπίσκοπο για να καταλάβει την πιο υπεύθυνη θέση κοντά του. Οι διαψεύσεις που συνόδευσαν την απόπειρα αυτοκτονίας του ήταν ελάχιστα πειστικές, όχι σοβαρές
15. Καταγγελία του έγκριτου Πατρινού αρχιμανδρίτη Κύριλλου Κωστόπουλου σε ενορίτισσες που δημοσιεύτηκε αλλά δεν αντικρούστηκε από κανένα: Ο Χριστόδουλος ήταν ομοφυλόφιλος και χειροτονούσε ομοφυλόφιλους κληρικούς. Οι επίσκοποι έκαναν την πάπια φοβούμενοι μην πέσουν κι αυτοί στο στόμα ενός κληρικού που φέρεται ως “καθαρός”, άρα δύσκολα αντιμετωπίσιμος με τους μαφιόζικους νόμους της Εκκλησίας (αν μιλήσεις θα μιλήσω κι εγώ).
16. Αποκαλυπτικός σχολιασμός της καταγγελίας στο μπλογκ πατριαρχικού θεολόγου που δεν έχασε την ευκαιρία και “υπερασπιζόμενος” τη μνήμη του Χριστόδουλου, έδωσε στην υπόθεση ευρύτερη ακόμη δημοσιότητα η οποία εκθέτει την Ιεραρχία, που θα προτιμούσε το θάψιμο της είδησης. Θα βρείτε σ’αυτό το μπλογκ ένα κοινό θρησκευόμενων που (ομαδικά σχεδόν) υποκρίνεται πως δεν ξέρει.
17. Η ύποπτη ηπατίτιδα C του Χριστόδουλου.
18. Αναπάντητα δημοσιεύματα για επισκέψεις Χριστόδουλου-Καλλίνικου σε Ελβετία για κυτταροθεραπεία. («Πρώτο Θέμα» -10.7.’05).
19. Αποκάλυψη στην εφημερίδα “Εξουσία” (Κ.Παλαιολόγου: “Μεθυστικό άρωμα για ράσα και Νατάσα”, 13-2-2001) πως ο Χριστόδουλος ήταν πελάτης του οίκου αρωμάτων “Lino de Larossa” του Κολωνακίου όπως και οι κυρίες Eιρήνη Παππά, Aννα Φόνσου, Γιάννα Αγγελοπούλου, Μιμή Ντενίση και η δρ Νατάσσα Παζαϊτη.
20. Η προκλητικά παράνομη προσπάθεια Χριστόδουλου (Βαβύλης, Νικόδημος Φαρμάκης κλπ) να εκλεγεί πατριάρχης Ιεροσολύμων ο άγιος Ειρηναίος, προστάτης ανδρικών μοντέλων και νεαρών λογιστών που το σκάνε με το ταμείο.
21. Η αθώωση από τη Σύνοδο, όλων των μητροπολιτών που κατηγορήθηκαν για ομοφυλοφιλία (Αττικής Παντελεήμων, Θεόκλητος τ. Θεσσαλιώτιδος, Πειραιώς Καλλίνικος, Διδυμοτείχου Νικηφόρος), ή παιδεραστία (Τριφυλλίας Στέφανος).
Ηθικό δίδαγμα:
Ας προχωρήσει επιτέλους ο ασυνεπέστατος ΓΑΠ στην εκπλήρωση της προεκλογικής του υπόσχεσης για σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλόφιλων. Οι σκεπτόμενοι πολίτες θα καγχάσουν αν ακούσουν τη Ροζ Σύνοδο να διαμαρτύρεται. Οι μάσκες έχουν πέσει, οι ζαρτιέρες κάτω από τα μεγαλόσχημα ράσα δεν μπορούν να κρυφτούν…

Απόπειρα φίμωσης του Αρχιπελάγους: Αγωγή ύψους 1.000.000 ευρώ από την Creta Farm


Με αγωγή ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ εναντίον του Αρχιπελάγους, του κ.Τσιμπίδη Δ/ντή του Ινστιτούτου και του επικεφαλής του εργαστηρίου Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), κ Λιοδάκη, απάντησε η Creta Farm στις έρευνες που πραγματοποιήσαμε για τον εντοπισμό και το μέγεθος της περιβαλλοντικής ρύπανσης στην περιοχή Λατζιμά του Ρεθύμνου, δίπλα στις χοιροτροφικές μονάδες της γνωστής βιομηχανίας αλλαντικών.
Μέχρι σήμερα ελάχιστα έχουν γίνει για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που χρονολογείται από τη δεκαετία του ’70 και έχει υποβαθμίσει σε τεράστιο βαθμό τη συγκεκριμένη περιοχή. Το εξελισσόμενο περιβαλλοντικό έγκλημα διογκώνεται καθημερινά καθώς πλήθος καταδικαστικών αποφάσεων για πολεοδομικές και υγειονομικές παραβάσεις εις βάρος της Creta Farm μένουν ανεφάρμοστες και τα πρόστιμα που έχουν επιδικαστεί στη βιομηχανία είτε δεν εισπράττονται είτε διαγράφονται. Το γεγονός αυτό δίνει τη δυνατότητα στους μεγαλοεπιχειρηματίες της Creta Farm να συνεχίζουν απτόητοι το έργο τους και να θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

 Έτσι όμως, εξευτελίζεται ο θεσμός της δικαιοσύνης, την οποία από τη μία πλευρά περιφρονούν όταν επιβάλλονται ποινές και πρόστιμα και από την άλλη την επικαλούνται προκειμένου να φιμώσουν
 οποιαδήποτε φωνή ορθώνει λόγο για το διαχρονικό περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται στο Ρέθυμνο.
Ειδικά τον τελευταίο χρόνο - και ιδίως μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας που πραγματοποίησαν από κοινού το Αρχιπέλαγος με το εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ στην περιοχή Λατζιμά - η αλλαντοβιομηχανία Creta Farm έχει επιδοθεί με διαδοχικές καταγγελίες και αγωγές σε ένα ανελέητο κυνήγι όλων όσων ανέδειξαν το πρόβλημα.







 


Θέση βιομηχανικής μονάδας Creta Farm σε σχέση με τη θαλάσσια ακτή. Διακρίνονται οι σπηλαιώδεις σχηματισμοί κατά μήκος της ακτής, ενδεικτικό της ρηγματώδους γεωλογικής διαμόρφωσης της περιοχής

Το «πέπλο» αυτής της ιδιότυπης επιχειρηματικής τρομοκρατίας, 
που επί χρόνια κεντούσε μεθοδικά η Creta Farm, απλώνεται σήμερα πάνω από τους πολιτιστικούς & περιβαλλοντικούς συλλόγους της περιοχής, το Αρχιπέλαγος, τον καθηγητή εργαστηρίου Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ κ. Λιοδάκη, ακόμα και δημοσιογράφους που τολμούν να αγγίξουν το ζήτημα. Στην περίπτωση δε του καθηγητή του ΕΜΠ κ. Λιοδάκη, η Creta Farm επιχειρεί να σταματήσει τη συνέχιση της έρευνας αξιώνοντας από το ΕΜΠ την πειθαρχική του δίωξη για λόγους άσχετους με την υπόθεση (π.χ. για δήθεν ελλιπή άσκηση των ακαδημαϊκών του καθηκόντων!), γεγονός που συνιστά σαφή παραβίαση βασικών αρχών του πανεπιστημιακού ασύλου (ελευθερία της έρευνας & της διδασκαλίας).
Θυμίζουμε ότι το φθινόπωρο του 2009 και έπειτα από αιτιάσεις κατοίκων, φορέων, πολιτών και του Παρατηρητηρίου του Αρχιπελάγους Ρεθύμνου για εκτεταμένη ρύπανση στην περιοχή Λατζιμά, μέλη της θαλάσσιας ερευνητικής ομάδας του Αρχιπελάγους πραγματοποίησαν ενδελεχή έρευνα στην περιοχή (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ VIDEO)

Κατά την έρευνα που έγινε υπό αντικειμενικά δύσκολες συνθήκες, μέσω παρατήρησης στην παράκτια ζώνη και κατάδυσης σε απόκρημνα σημεία, εντοπίστηκε υπερχείλιση και εξαγωγή ακαθαρσιών μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα των βράχων, οι οποίες κατέληγαν στη θάλασσα. Παράλληλα, η αποπνικτική δυσοσμία στην περιοχή από τα λύματα των χοιροτροφικών μονάδων ενίσχυε ακόμα περισσότερο τις αρχικές υποψίες για την πηγή της ρύπανσης.

 


 













Ερευνητές του Αρχιπελάγους κατά τη διάρκεια της δειγματοληψίας στη βραχώδη περιοχή όπου εντοπίστηκαν υψηλές τιμές E.Coli (Βασική πηγή για την εμφάνιση του βακτηριακού οργανισμού E.Coli είναι τα ζωικά λύματα)

Οι δειγματοληψίες και αναλύσεις δειγμάτων νερού από πηγάδια και γεωτρήσεις, στο εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ, καθώς και οι μικροβιολογικές αναλύσεις σε δείγματα θαλασσινού νερού στο εργαστήριο του Αρχιπελάγους 
εμφάνισαν τιμές άνω των επιτρεπτών ορίων και φωτογράφισαν ευκρινώς την πηγή του προβλήματος.

Είναι δεδομένο, πως όσο δεν εφαρμόζονται οι νόμοι, η Creta Farm θα συνεχίσει να στρέφεται κατά πάντων με διάφορους τρόπους και απειλές, μέχρις ότου καταπνίξει οποιαδήποτε αντίδραση, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες σε πλήρη δυσαρμονία με τη φύση και τον άνθρωπο.






 







Ο περιβάλλων χώρος της χοιροτροφικής μονάδας της Creta Farm όπου αποτυπώνεται ο βούρκος χοιρολυμάτων στην επιφάνεια του εδάφους - (Πηγή: Δ/νση Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος Νομαρχίας Ρεθύμνου κατά τη διάρκεια αυτοψίας, 12-01-2010)
 Όσον αφορά στις προσεχείς μας δράσεις, το Αρχιπέλαγος θα συνεχίσει τις έρευνες σχετικά με το θέμα μέχρι την τελική του λύση κρατώντας ενήμερη την τοπική κοινωνία του Ρεθύμνου και την ευρύτερη κοινή γνώμη. Παράλληλα, αναμένουμε από τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να πράξουν αυτό που ορίζουν οι νόμοι ενός κράτους δικαίου και επιτάσσει η κοινή λογική.

Τέλος, δηλώνουμε ότι, παράλληλα με την ενάσκηση όλων των νομίμων δικαιωμάτων μας, 
είμαστε αποφασισμένοι ναθέσουμε σε λειτουργία το διεθνές δίκτυο επικοινωνίας του Αρχιπελάγους, ώστε να ενημερωθεί σχετικώς η ευρωπαϊκή και η διεθνής κοινή γνώμη.

24.11.10

Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα...

Προκαλεί η Βίβιαν Σαμούρη

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Είναι τουλάχιστον προκλητικό, την στιγμή που οι συμπολίτες μας βιώνουν τις δραματικές συνέπειες του μνημονίου, των περικοπών, της ανεργίας και της φοροεπιδρομής, η νεοκλεγείσα δημοτική σύμβουλος της παράταξης Δημαρά, Βίβιαν Σαμούρη να ξοδεύει τεράστια ποσά για να οργανώσει απόψε το βράδυ φιέστα για την εκλογή της σε… ντισκοτέκ της πόλης.

Φαίνεται πως οι νουθεσίες του συντοπίτη μας Γιώργου Παπανδρέου να περιορίσουμε τις σπατάλες και τις άσκοπες δαπάνες, ώστε να εξέλθουμε από την κρίση, αφήνουν αδιάφορη την όμορφη… θεούσα!

Αλήθεια ο νέος δήμαρχος Πατρέων και επικεφαλής της παράταξης στην οποία αυτή ανήκει, κ. Γιάννης Δημαράς, συμφωνεί; Ή μήπως σε καιρούς λιτότητας σφυρίζει κι αυτός αδιάφορα;

Μέγας καραγκιόζης


Το παρακάτω sms έστειλε μαζικά στον κόσμο της ΝΔ του Ηρακλείου, μόλις δύο ώρες μετά τη διαγραφή του, ένας από τους πλέον άχρηστους βουλευτές της Βουλής, ο Λ. Αυγενάκης:

«ΜΟΛΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (!) ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ. Ο ΕΝΤΙΜΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ»


Ήταν δε τόση η τρικυμία στο κρανίο που του προκάλεσε το σούτ που έφαγε, το οποίο δεν πρόλαβε να καταλάβει από που του ήρθε, που λίγο αργότερα ενημέρωσε ότι θα είναι στο δελτίο των 8 του ΜΕΓΚΑ... και εννοούσε ΑΛΤΕΡ :)

Ουστ κοπρόσκυλo...που μας ήθελες και άρση της ανωνυμίας των blogs

και πάρε άλλη μια φορά την έκθεση της ΔΟΥ Μοιρών για τα πλαστά τιμολόγια που έκοβες για να μην μας πουλάς παραμύθι για "έντιμους αγώνες":

21.11.10

Η ακαταμάχητη δυναμική της ποιότητας

Tου Χρηστου Γιανναρα

Υπάρχει ενδεχόμενο να βγούμε από την κρίση; Η λογική λέει όχι. Οταν κάποιος χρωστάει ολόκληρο το ετήσιο εισόδημά του και μισό παραπάνω (το 150% των εισοδημάτων κάθε χρόνου) επί τρία, δεν υπάρχει λογική ή τέχνασμα που να του εξασφαλίζει την αποπληρωμή του χρέους του συν τη συντήρησή του.

Αυτό λένε η λογική και τα νούμερα. Ομως ο πολιτικός λόγος δεν μιλάει για αδιέξοδο, η αναφορά στο αδιέξοδο απουσιάζει εντελώς, και το «εντελώς» στην περίπτωση αυτή γεννάει φόβο. Ο πρωθυπουργός περίπου βεβαιώνει ότι σε δύο χρόνια θα έχουμε ξελασπώσει. Η αξιωματική αντιπολίτευση φέρεται να είπε ότι χωρίς «μνημόνιο» έφτανε ένας χρόνος για την ανάκαμψη. Οι υπόλοιποι (παλαιοημερολογίτες και ρετάλια) ρητορεύουν μόνο για δικαιώματα των «εργαζομένων», ακόμα και των χρυσαμειβόμενων «ρετιρέ» της ευνοιοκρατίας.

Η επαγγελματική ενασχόληση με την πολιτική, είναι κλινικά βεβαιωμένο, συνεπάγεται την απώλεια επαφής με την πραγματικότητα – ψυχιατρικό, όχι συμπεριφορικό σύμπτωμα. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις ακραίου συνειδητού αμοραλισμού, όπως η προεκλογική (το 2009) διαβεβαίωση ότι «λεφτά υπάρχουν». Συνεχίζουν σήμερα την εγκληματική εξαπάτηση των πολιτών τα κυβερνητικά κανάλια πρακτορεύοντας πληθωρικά επαίνους και συγχαρητήρια των επιτηρητών της οικονομίας μας για τις επιτυχίες του πρωθυπουργού και των αυλικών του. Ωσάν να απέχουμε πλέον ελάχιστα από την έξοδο στη σωτηρία.

Η ελλαδική κοινωνία έχει τραγικά χαμηλό δείκτη κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Σώζει όμως, κατά καιρούς, ενστικτώδη αντανακλαστικά αυτοάμυνας. Αυτά τα απροσδόκητα αντανακλαστικά οδήγησαν και στην πρωτοφανή (αν και όχι ικανή να αποδομήσει το εξαχρειωμένο πολιτικό σύστημα) αποχή από την κάλπη στις 7 και στις 14.11.2010. Εφτασε η αποχή σε ποσοστά που ξεπερνάνε κατά πολύ αριθμητικά τη μερίδα των ψηφοφόρων με απροκατάληπτη σκέψη και κρίση. Αλλά αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος της «μαγιάς» των καλλιεργημένων: ζυμώνουν το φύραμα «ανεπαισθήτως». Κάποιοι άγνωστοι νόμοι επενεργούν και οι ελάχιστοι αριθμητικά οδηγούν τους πολλούς. Οχι σε διανοητικές επιγνώσεις. Σε ενστικτώδη σοφία αυτοάμυνας.

Στη «μαγιά» αυτή προστίθεται, χωρίς να το ξέρει, κάθε πολίτης που αφυπνίζεται από τη νάρκη της συμφεροντολογικής ή μόνο ψυχολογικής ένταξης σε κομματικό ποιμνιοστάσιο. Πέφτουν τα λέπια από τα μάτια του και αρχίζει να βλέπει: Την ψυχανωμαλία της χαμένης επαφής με την πραγματικότητα ή τη συνειδητή στρέβλωσή της. Την ανήθικη ψευδολογία. Την εγκληματική ιδιοτέλεια. Την παχυδερμική αναισθησία. Τη θλιβερή αμβλύνοια που γεννάει ο αυτευνουχισμός της κομματικής ένταξης.

Για τη «μαγιά» των πολιτών που διαθέτουν σκέψη και κρίση είναι παρανοϊκό σήμερα να αισιοδοξούν. Είναι λογικό να πνίγονται από την οργή, τον θυμό του απελπισμένου. Και να φοβούνται. Ξέρουν πως ούτε η οικονομία «μαζεύεται» από μαθητευόμενους μάγους σε ρόλο jeune premier, ούτε περιθώρια υπάρχουν σήμερα για λαϊκές εξεγέρσεις. Το νομοτελειακά πιθανότερο είναι η έκρηξη των ανέργων, των μεταναστών, της φτωχολογιάς. Ζούγκλα βίας, ίσως και αίμα.

Φυσικό να νιώθουμε τελείως αδύναμοι μπροστά στα επερχόμενα. Να γαντζωνόμαστε στην προσδοκία μήπως και αναφανεί κάποιος απροσδόκητος μπροστάρης, κόμμα ή καινούργιος αρχηγός στα σαπισμένα «εξουσίας» – αμείλικτος μεταρρυθμιστής. Αλλά ο ρόλος και η δυναμική της «μαγιάς» δεν είναι η παθητική αναμονή. Ενεργεί δραστικά ο πολίτης έστω και μόνο με την επίγνωση ότι οι λίγοι συνειδητοποιημένοι οδηγούν τους πολλούς. Οχι σε διανοητικές επιγνώσεις. Σε ενστικτώδη σοφία αυτοάμυνας.

Ξεκάθαρα κριτήρια, ασυμβίβαστες διακρίσεις ποιότητας, απροκατάληπτες αποτιμήσεις αξίας. Είναι γεννήματα της σκέψης και της κρίσης λίγων, αλλά αξιοποιούνται με απρόβλεπτη δυναμική από το ένστικτο των πολλών. Το απίστευτο ποσοστό οργισμένης αποχής στις πρόσφατες εκλογές Τ.Α. δεν το προκάλεσε καμιά μεθόδευση, προπαγάνδα, συνθηματολογία. Το δίδυμο Κακλαμάνη - Ψινάκη, η κραυγαλέα ανεπάρκεια Κικίλια, η αναιδής πρόκληση της σύνθεσης του ψηφοδελτίου Γκιουλέκα δεν καταγγέλθηκαν με αναλυτική επιχειρηματολογία, δεν φάνηκε να κατανοούν ούτε καν οι αντίπαλοί τους γιατί και στις τρεις αυτές περιπτώσεις η προσβολή της νοημοσύνης, της αξιοπρέπειας, του ήθους ήταν ανυπόφορο για τον πολίτη. Το συνειδητοποίησε η «μαγιά» και οδήγησε το ένστικτο των πολλών.

Να διδαχθεί, λοιπόν, και από την πρόσφατη εμπειρία ο πολίτης ότι δεν είναι αδύναμος. Αυτό που αμερόληπτα και με ασυμβίβαστη αυστηρότητα συνειδητοποιεί, το ελεύθερο, ανυπότακτο στην ιδιοτέλεια φρόνημά του, η υπεύθυνη κρίση του, είναι η γονιμότερη αγωνιστική προσφορά του στα κοινά. Και οφείλει να την καταθέτει σε κάθε κοινωνική αναστροφή. Ηρεμα, νηφάλια, απερίφραστα. Οχι για να μεταπείσει κανέναν, όχι για να προπαγανδίσει τις εκτιμήσεις του. Μόνο για να ακουστεί η ανιδιοτελής μαρτυρία, να εγκεντρισθεί στην απρόβλεπτη δυναμική της επικοινωνίας. Και να συντηρείται στη μνήμη η ενάργεια των εμπειρικών πιστοποιήσεων.

Είναι σπέρμα ελπίδας, με απρόβλεπτη κοινωνική δυναμική, κάποιοι να θυμούνται. Να μην ξεχαστεί ποτέ, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, η σημαδιακή «διακαναλική» συνέντευξη του πρωθυπουργού Γ. Α. Παπανδρέου, στις 25.10.2010: σε ποια έκπτωση διανοητικής στάθμης έφτασε ο πολιτικός βίος της χώρας. Να μην ξεχαστεί η προσβλητική της νοημοσύνης των πολιτών εικόνα, ο ανθρωπολογικός τύπος «νάνου τανυόμενου επ’ άκρων ονύχων». Να ηχούν πάντοτε στα αυτιά κάποιων Ελλήνων οι σολοικισμοί, οι βαρβαρισμοί, η επίδειξη αμάθειας («μηδέν στο πηλήκιο») του διαχειριστή της ιστορίας των Ελλήνων σήμερα. Κάποιοι να θυμούνται πάντα τους όρους του «Μνημονίου» που υπέγραψε ο πρωθυπουργός, όρους που μόνο φεουδάρχες επέβαλλαν άλλοτε σε δουλοπάροικους.

Η «μαγιά» της ανθρώπινης ποιότητας στην ελληνίδα γη να μην ξεχάσει ποτέ ότι ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε (ηγετική του επιλογή) να ζητήσει την ψήφο μας για Κακλαμάνη και Ψινάκη, για Κικίλια και Ψωμιάδη. Να μην πάψουν ποτέ να διερωτώνται κάποιοι Ελληνες για τα κριτήρια αξιολόγησης της ανθρώπινης ποιότητας, κριτήρια συμβιβασμού ή αυταπαρνητικής αντίστασης σε κομματικές σκοπιμότητες, που διέσωσε ο εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα.

Στο πρόσωπό του, όπως και στο πρόσωπο του αυλικού, της πρωθυπουργικής κουστωδίας, Γερουλάνου, οι μνήμονες Ελληνες μετράνε τις αντοχές επιβίωσης της αρχοντιάς των Μπενάκηδων. Νοσταλγικού μέτρου φιλοπατρίας.

20.11.10

«Να ξυριστεί ο Ανθιμος και, αν θέλει, να κάνει κόμμα»

Ο Γ. ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΠΩΣ Η ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΡΑΒΙΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Λευκό Πύργο δεν έχει η Αθήνα αλλά και η ιδέα να συναντήσουμε τον Γιάννη Μπουτάρη στον πεζόδρομο της Αρεοπαγίτου απεδείχθη ευχάριστα... ελαττωματική. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματούσαμε την κουβέντα γιατί όλο και κάποιος διερχόμενος ερχόταν με ένα χαμόγελο φαρδύ-πλατύ, χειραψίες και ευχές: «Συγχαρητήρια... Ανακουφιστήκαμε με την εκλογή σας... Κάντε κάτι, δεν πάει άλλο με αυτούς εκεί πέρα».

Ο Γιάννης Μπουτάρης στον φακό της «Ε» Ο Γιάννης Μπουτάρης στον φακό της «Ε» Η συνέντευξη κύλησε κυματιστά, σαν να καθόμασταν στην παραλιακή λεωφόρο Νίκης φάτσα στον Θερμαϊκό. Μόνο που αντί για πλεούμενα, βλέπαμε αυτοκίνητα να παραβιάζουν τον πεζόδρομο και πολλά πολλά περιπολικά.

Το πρώτο από αυτά μάς έφερε στην πρώτη ερώτηση:

Ηρθε η ώρα να αποκτήσετε προσωπική ασφάλεια;

«Είναι πρόβλημα. Μου λένε ότι υποχρεώνομαι να έχω συνοδό. Εντάξει. Μα τι θα με κάνουν; Θα με γιαουρτώσουν; Ας με γιαουρτώσουν. Θα με δείρουν; Ας με δείρουν. Θα με σκοτώσουν; Ποιος; Γιατί;»

Υποτίθεται ότι τη μεγαλύτερη προστασία παρέχει ο Θεός. Θα πάτε να ζητήσετε συγχώρεση από το μητροπολίτη Θεσσαλονίκης που σας περιμένει;

«Δεν πρόκειται. Δεν έκανα τίποτε για το οποίο να ζητήσω συγχώρεση. Αν θέλει, ας με συγχωρήσει από μακριά. Και ο Ψωμιάδης που πήρε την πρωτοβουλία για να "χαϊδέψει" τους χριστιανούς θα του βγει ανάποδα».

Χτίστε το τζαμί σας

Ο μητροπολίτης δεν κατάλαβε ότι ο κόσμος θα αντιδρούσε ανάποδα στις εκλογές;

«Προφανώς το κατάλαβε αλλά είναι φιλόδοξος. Οταν έχει Ψωμιάδηδες, Παπαγεωργόπουλους, όλη τη Δεξιά που έχει ανατραφεί με την αντίληψη "να μην τα βάλω με αυτούς"... Προκαλείται έτσι μια εσωστρέφεια».

Πώς θα την πολεμήσετε;

«Μόνο με ρήξεις. Μετά το θέμα με την προσευχή των μουσουλμάνων με ρώτησαν τι θα κάνω για τζαμί. Είπα, εγώ θα φωνάξω τη μουσουλμανική κοινότητα και θα τους πω: Ορίστε, αυτός είναι ο χώρος, χτίστε το τζαμί σας».

Εχετε και δύο εκλεγέντες Εβραίους δημοτικούς συμβούλους.

«Για πρώτη φορά από τον πόλεμο... Στη Θεσσαλονίκη έχουμε εβραϊκή συναγωγή. Εχουμε αρμένικη εκκλησία, έχουμε καθολική. Γιατί να μην έχουμε και μουσουλμανική; Δεν σου είπα να κάνεις παρέα με το μουσουλμάνο, αλλά εγώ οφείλω να του παρέχω τη δυνατότητα να προσεύχεται. Δεν είναι δεύτερης κατηγορίας πολίτης. Το αποτεφρωτήριο θα το κάνουμε. Υπάρχει γερμανική εταιρεία που έρχεται, το κατασκευάζει, το δουλεύει πέντε χρόνια και μετά το παραδίδει. Το είχα ψάξει όταν έχασα τη γυναίκα μου».

Τότε δημιουργήθηκε πάλι θέμα με τον Ανθιμο.

«Το δικό μου πρόβλημα προέκυψε διότι δεν ήθελα να πάει η γυναίκα μου αδιάβαστη και απαγορεύτηκε η εξόδιος ακολουθία. Θα μπορούσα να είχα πει ότι μετά την εκκλησία θα πάω να τη θάψω στο χωριό. Αλλά δεν ήθελα να πω ψέματα. Ηθελα να την πάω στη Σόφια, όπου λειτουργεί αποτεφρωτήριο. Ο παπάς από το Νυμφαίο ήρθε και κατά παράβαση της εντολής έκανε την ακολουθία στο σπίτι».

Είχε συνέπειες;

«Ρώτησε τον Σεραφείμ της Καστοριάς και του είπε να το κάνει. Ο Ιερώνυμος είπε πως δεν υπάρχει πρόβλημα, όπως και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής. Η περίπτωση Ανθιμου και μερικών άλλων σαν τον Ανθιμο είναι η κλασική που λες: "Παπά, ξύρισε τα γένια και κάνε κόμμα αγόρι μου. Δεν μπορείς να ανακατεύεσαι σε αυτό το επίπεδο σε κοσμικά θέματα"».

Για την ορκωμοσία σας τι θα κάνετε;

«Η ορκωμοσία είναι πρωτίστως πολιτική. Εάν θέλει κάποιος να φωνάξουμε τον παπά, να τον φωνάξουμε. Αλλά να φωνάξουμε και το ραβίνο εάν οι Εβραίοι θέλουν να ορκιστούν και θρησκευτικά».

Δεν φοβάστε αντιδράσεις;

«Είναι μερικά πράγματα που δεν τα ξέρει η Θεσσαλονίκη γιατί δεν διαβάζει Ιστορία. Η πλατεία Ελευθερίας ονομάστηκε έτσι από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Εκεί ξεκίνησε η Επανάσταση των Νεότουρκων. Στην πλατεία αυτή σκοπεύω να κάνω υπόγειο πάρκινγκ τετραώροφο και επάνω μνημεία για τους Εβραίους Θεσσαλονικείς μάρτυρες και την Επανάσταση των Νεότουρκων».

Με στόχο;

«Να έρθουν 300.000 Τούρκοι και 300.000 Εβραίοι να προσκυνούν τα πατρογονικά τους. Πώς πάμε εμείς στην Κωνσταντινούπολη, προσκυνάμε την Αγια-Σοφιά και χώνουμε τα ωραία μας λεφτά; Στις 26 Οκτωβρίου έφυγαν από τη Σαλονίκη 5.000 και πήγανε στην Πόλη. Θα μας πέσει άσχημα να έρχονται και εδώ; Ας πιστεύουν ό,τι θέλουν -άσε που δεν μπορείς να αρνηθείς την Ιστορία, ότι αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν εδώ».

Θεσμικά θα συνεργαστώ στα κοινά θέματα

Τώρα όμως συνυπάρχετε με Ανθιμο και Ψωμιάδη.

«Θεσμικά όμως. Καλημέρα, ευχαριστώ, αντίο. Στέλνεις μια ατζέντα θεμάτων στο μητροπολίτη και λες ότι υπεύθυνος από το δήμο είναι ο τάδε αντιδήμαρχος. Ποια είναι τα κοινά θέματα; Τα συσσίτια για τους απόρους, τα ναρκωτικά, οι άστεγοι, οι ανήμποροι... Κάποια μπορούμε να τα κάνουμε από κοινού για να έχουμε οικονομία».

Για παράδειγμα;

«Ηδη έχω κάνει συμφωνία με τον πρύτανη τον Μυλόπουλο. Εχουν τη φοιτητική λέσχη που δουλεύει σαν εστιατόριο. Μπορεί 12 με 2 να δουλεύει για τους φοιτητές, 2 με 4 για τα δημοτικά συσσίτια. Είναι περιφρόνηση, όπως είδα στην Αθήνα, να έχεις τον άνθρωπο να περιμένει στη βροχή για ένα πιάτο φαγητό».

Η Εκκλησία πού κάνει συσσίτια;

«Δεν ξέρω. Εάν τα κάνει με ουρά και πρέπει πρώτα να ευλογηθούν υπάρχει πρόβλημα. Εχει μουσουλμάνους που δεν το θέλουν αυτό».

Πού αποσκοπεί αυτή η κίνηση σύμπραξης με τους δημάρχους χωρίς κομματική ταυτότητα;

«Με μένα, τον Καμίνη, τον Φίλιο στα Γιάννενα, τον Δημαρά στην Πάτρα άρχισε να δημιουργείται μια άλλη ατμόσφαιρα, μακριά από την αντίληψη ότι για να εκλεγείς χρειάζεται να είσαι κομματικός. Με το δήμαρχο της Αθήνας συμφωνήσαμε να πάρουμε πρωτοβουλία για συνάντηση στη Θεσσαλονίκη των αυτοδιοικητικών παρατάξεων. Θα προβάλουμε συστηματικά ότι ο δήμαρχος πρέπει να είναι εκτός κομμάτων».

Αυτό μπορεί να σημαίνει κάτι πέραν της Αυτοδιοίκησης, την ώρα που κυοφορούνται νέα κόμματα;

«Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι εμείς είμαστε αφοσιωμένοι στην Αυτοδιοίκηση και δεν μας ενδιαφέρει η κεντρική πολιτική σκηνή. Παρακαλώντας να πέσουν να μου πουν να γίνω βουλευτής, θα τους πω παρατήστε με».

Απογραφή για τα οικονομικά πριν παραλάβω

Τότε θα το κάνετε για να διεκδικήσετε πόρους;

«Και γι' αυτό και για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να φύγει από την κεντρική εξουσία που είναι υπεύθυνη για άλλα, την οικονομία, τις διεθνείς σχέσεις κ.λπ. Εγώ οφείλω να έχω καλά σχολικά κτίρια, καλές υποδομές».

Με τα οικονομικά του δήμου θα βγει άκρη;

«Συνάντησα τον απερχόμενο δήμαρχο. Ρωτήσαμε τι γίνεται με τη "μαύρη τρύπα" στα ταμεία του δήμου. Μας είπε ότι λείπουν 7 εκατ. όταν η οικονομική επιθεωρήτρια μιλά για 52 εκατ. ευρώ. Θα βάλουμε μια εξωτερική εταιρεία να κάνει πλήρη απογραφή για να γίνει παραλαβή. Εως τώρα δεν γινόταν ποτέ αυτό».

Αν βρεθείτε μπροστά σε σημεία και τέρατα τι θα κάνετε όταν θα πρέπει ταυτόχρονα να λειτουργήσετε με λιγότερες επιχορηγήσεις;

«Θα προκύψουν προβλήματα. Ο Παπαγεωργόπουλος μας είπε ότι ο δήμος έχει τώρα έσοδα 5 εκατ. από δημοτικά τέλη, 3,5 από πάγια κρατική επιχορήγηση και άλλα 5,5 κάθε τέλος Ιανουαρίου από τα οφειλόμενα. Η μισθοδοσία είναι 10 εκατ. Που σημαίνει ότι δεν μένει φράγκο, ενώ υπάρχουν δάνεια και οφειλές προς το Δημόσιο. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ρύθμιση χρεών για να παίρνουμε φορολογική ενημερότητα και να διεκδικούμε κοινοτικά προγράμματα. Εχουμε κάνει συνεννόηση για το θέμα με τον Σίμο Δανιηλίδη στο Δήμο Συκεών που έχει πολύ καλή οργάνωση στα ευρωπαϊκά».

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η συνεργασία με τους όμορους δήμους;

«Εχουμε ήδη συνεννοηθεί με Καλαμαριά, Συκιές και Πολίχνη να κάνουμε μια άτυπη συνάντηση. Υπάρχουν θέματα όπως είναι η θαλάσσια συγκοινωνία, το τραμ, το μετρό, η καθαριότητα που πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε με ενιαία αντίληψη».

Για οικονομία;

«Κυρίως για οικονομία, αλλά και καλύτερη λειτουργία. Μπορεί ένας υπάλληλος να μεταταχθεί σε διπλανό δήμο».

Αν υπάρξουν αντιδράσεις; Σε δήμους με προϊστορία όπως της Θεσσαλονίκης υπάρχουν δεσμεύσεις, ρουσφέτια...

«Υπάρχουν οι "πυρήνες". Εκεί μαχαίρι. Ανοχή μηδέν. Δεν έχω πολιτικό κόστος για να φοβάμαι να κάνω πράγματα».

Θα είστε και πάλι υποψήφιος το 2014;

«Πρόθεσή μου είναι να μη συνεχίσω. Θα είμαι τότε 72 χρονών. Ελπίζω ότι θα έχουν δοθεί ευκαιρίες να αναδειχθούν νέα πρόσωπα. Το ζητούμενο σε αυτή τη δημαρχία είναι να αλλάξει η νοοτροπία της πόλης. Να εμπλακούν στα κοινά άνθρωποι που έχουν αξία αλλά λένε "δεν ανακατεύομαι". Μα αν δεν ανακατεύεσαι, τότε φάε τον Παπαγεωργόπουλο στη μάπα...».

Δεν θα κλειστώ στη γυάλα του δημαρχείου

Πώς θα αποκτήσει ο δήμος εξωστρέφεια;

«Η πρώτη συνεδρίαση του νέου δημοτικού συμβουλίου θα γίνει στο ΚΕΘΕΑ-Ιθάκη. Για να δείξουμε τη σημασία που δίνουμε στα εξαρτημένα άτομα. Οι επόμενες θα γίνονται στα δημοτικά διαμερίσματα τα οποία αποκτούν ουσιαστικές αρμοδιότητες καθαριότητας, φωτισμού, αστυνόμευσης».

Με τα κρασιά σας τι θα κάνετε;

«Από το 2006, που άρχισα να ανακατεύομαι πιο ενεργά, έχουν αναλάβει τα παιδιά. Πηγαίνω στο κτήμα, παίρνω μυρωδιά, δοκιμάζω τα κρασιά, βρίσκω τα κουσούρια, λέω αντίο και φεύγω».

Τώρα θα προλαβαίνετε όμως;

«Δεν θα με πάρει από κάτω η δημαρχία. Ο δήμος και η εξουσία δεν θα με αλλάξει. Κατ' αρχήν, μία ημέρα την εβδομάδα είναι δική μου. Τι κάνει ο δήμαρχος; Πάει να χαζέψει στο πάρκο... Εγώ υποτίθεται ότι είμαι ο μαέστρος. Δεν θα γίνω δημοτικός υπάλληλος ή διευθυντής. Εχω βρει σε μεγάλο βαθμό τους κατάλληλους ανθρώπους και θα τους βάλω να δουλεύουν. Αν ο αντιδήμαρχος δεν κάνει καλά τη δουλειά του αλίμονό του. Δική μου δουλειά είναι να γυρνάω στην πόλη. Δεν θα κλειστώ στη γυάλα του δημαρχείου». *

18.11.10

ΩΣ ΘΥΜΑ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ...

Με αφορμή την ήττα του στις δημοτικές εκλογές ο Δημήτρης Καλογερόπουλος έδωσε συνέντευξη τύπου στα τοπικά ΜΜΕ επιχειρώντας να αναλύσει τα αίτια του πολιτικού του Βατερλό. Ακολουθεί η δήλωση του την οποία αναδημοσιεύουμε από το TheBest.gr




Ο βασικός λόγος  που έφερε αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η συμπεριφορά του αντιπάλου  την δεύτερη Κυριακή, δήλωσε ο  δήμαρχος Συμπολιτείας Δημήτρης Καλογερόπουλος, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στα Μ.Μ.Ε. χθες το μεσημέρι. Μιλώντας στο εκλογικό του γραφείο, ο υποψήφιος δήμαρχος Αιγιάλειας υποστήριξε ότι «ο αντίπαλος χρησιμοποίησε συκοφαντίες, ψεύδη, λάσπη και μαύρες διαφημίσεις για να τον πλήξει και τελικά τα κατάφερε».


Ο κ. Καλογερόπουλος, όπως τόνισε, προτίμησε να μην απαντήσει στις συκοφαντίες του αντιπάλου γιατί ήθελε να κρατήσει το ήθος και την σοβαρότητα των δημοτικών εκλογών.


«Θέλω καθαρή δημοτική πολιτική, και η κοινή γνώμη θα πρέπει να μάθει την αλήθεια» υποστήριξε ο κ. Καλογερόπουλος και απάντησε αναλυτικά στις καταχωρήσεις της τελευταίας εβδομάδας από την πλευρά Θεοδωρακόπουλου.


Θέμα 1ο: Τέλη ύδρευσης – καθαριότητας. Δεν έγινε καμία αύξηση στο Δήμο Συμπολιτείας τα έτη 2009-2010. Η τελευταία αύξηση τελών έγινε το 2008 και ήταν στο ύψος του πληθωρισμού.


Θέμα 2ο: Τέλος 5 ευρώ. Η τιμή στην οποία αναφέρθηκε η αντίπαλη πλευρά αφορά επαγγελματική χρήση και όχι οικιακή. Ψευδώς λοιπόν συνδέθηκε το επαγγελματικό τέλος με το οικιακό των Δαφνών Αιγίου που σίγουρα είναι χαμηλότερο αφού μιλάμε για οικιακή χρήση.


Θέμα 3ο: Χρέος του Δήμου Συμπολιτείας 3,3 εκατομμύρια ευρώ. Ψευδές. Σύμφωνα με τον ισολογισμό του Δήμου που επικαλέστηκαν, υπάρχουν μετρητά στο ταμείο του Δήμου, δηλαδή ταμειακό υπόλοιπο, ύψους 560 χιλιάδων ευρώ. Ακόμα, υπάρχουν απαιτήσεις του Δήμου ύψους 760 χιλιάδων ευρώ και μένει μόνο ένα μη ληξιπρόθεσμο επενδυτικό δάνειο για οκτώ έτη. Είναι λοιπόν ψέμα και καθαρή συκοφαντία.


Θέμα 4ο: Είπαν ότι ο λαός δεν εξέλεξε τους αντιδημάρχους της Συμπολιτείας. Ψέμα. Οι 4 πρώτοι του συνδυασμού ήταν αντιδήμαρχοι.


Θέμα 5ο: Είπαν ότι επί θητείας μου δεν κατάφερα να πάρω ούτε ένα ευρώ από προγράμματα. Ψέμα. Ενδεικτικά, σας δείχνω πίνακα έργων του Γ’ ΠΕΠ όπου φαίνεται ξεκάθαρα ότι εξασφαλίστηκαν έργα και απορροφήθηκε ποσό πάνω από 1 εκατομμυρίου ευρώ.


Θέμα 6ο: Είπε ο κ. Θεοδωρακόπουλος ότι είμαι επαγγελματίας δήμαρχος. Εγώ είμαι 12 χρόνια στο Δήμο ενώ εκείνος είναι 32 χρόνια και μάλιστα σε μερικά από αυτά σε αμειβόμενες δευτερεύουσες θέσεις του Δήμου Αιγίου.


Θέμα 7ο: Είπαν ότι δεν θα ορκιστώ και θα παραιτηθώ από το Δημοτικό Συμβούλιο. Ψέμα. Απαντώ το αυτονόητο: θα ασκήσω το ρόλο που μου έταξε η κοινωνία από τη θέση της αντιπολίτευσης. Θέλω να πετύχει η νέα δημοτική αρχή γιατί αυτό συμφέρει τον τόπο. Συμφέρει όλους μας.


Θέμα 8ο: Είπαν ότι θα μπω στο Αίγιο με άσπρο άλογο. Ψέμα. Καθαρή συκοφαντία και λάσπη που ξεπερνάει κάθε όριο.


Θέμα 9ο: Είπαν ψέματα για το Δημαρχείο Συμπολιτείας ότι στοίχισε 2 εκατομμύρια ευρώ, είπαν ψέματα για τα παρτέρια και τα πεζοδρόμια ότι στοίχισαν 300 χιλιάδες ευρώ. Ας μας δείξει έστω και ένα στοιχείο για τους αριθμούς που επικαλείται. Όλες οι καταχωρίσεις ήταν μαύρες διαφημίσεις.


«Καλώ τον κ. Θεοδωρακόπουλο να βγει και να πει όλη την αλήθεια. Αλλιώς είναι κοινός συκοφάντης. Ακόμα και αυτά που είπαν ότι εξαιτίας της ιδιότητας μου αύξησα την ατομική μου περιουσία είναι συκοφαντίες.


Ουδέν ψευδέστερον, είναι κοινή συκοφαντία» δήλωσε ο κ. Καλογερόπουλος. Συμπλήρωσε ακόμα ο δήμαρχος Συμπολιτείας: «Χρησιμοποίησαν λάσπη και ψεύδη. Μετέτρεψαν επαγγελματικούς οργανισμούς σε εκλογικά γραφεία. Έβαλαν μαύρες διαφημίσεις, μηχανισμούς και παπαγαλάκια. Το εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε από όλα τα παραπάνω.


Οι συνεργάτες του κ. Θεοδωρακόπουλου σήμερα ειρωνεύονται και απειλούν ψηφοφόρους μας. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αν συνεχιστεί αυτή η τακτική. Είπαν ότι στις εκλογές χάλασα λεφτά. Μάλλον εκείνος χάλασε πολλά λεφτά. Τελικά κερδίζει όποιος έχει λεφτά και πετάει λάσπη».


Για την επόμενη μέρα


Μιλώντας για την επόμενη μέρα των δημοτικών εκλογών, ο κ. Καλογερόπουλος υποστήριξε ότι ο κ. Θεοδωρακόπουλος έχει την εμπιστοσύνη του 35% των πολιτών και την ανοχή του 52% ενώ η παράταξή του έχει την εμπιστοσύνη του 41% των πολιτών και την ανοχή του 48%.


«Θα αγωνιστούμε από αυτή τη θέση και με τη δύναμη της μισής κοινωνίας της Αιγιάλειας για το καλό του τόπου. Ευχαριστώ όλους τους συμπολίτες που βοήθησαν σ’ αυτόν τον αγώνα. Εύχομαι καλή επιτυχία στη νέα δημοτική αρχή και θα την συμβούλευα να διαβάσει το ποίημα του Κίπλινγκ, το «Αν».


Ακολουθεί διαφήμιση στην οποία αναφέρετε ως μαύρη ο Καλογερόπουλος


Δώσαμε την δυνατότητα στον Καλογερόπουλο να κλείσει στόματα γύρω από την οικονομική κατάσταση στον δήμο Συμπολιτείας αλλά και γύρω από την οικογενειακή του οικονομική κατάσταση όταν με ανάρτηση μας στις 6/9/2010 του ζητήσαμε να ενημερώσει τους Αιγιαλεις γύρω από τα οικονομικά του όπως κατά την γνώμη μας οφείλει να πράττει κάθε έντιμος άνδρας που ασχολείται με τα κοινά.

Αντί αυτού ο Καλογερόπουλος έσπευσε να μας μηνύσει κάτι το οποίο δεν τόλμησε να κάνει όταν ο Θεοδωρακόπουλος αναφέρθηκε στα ίδια και άλλα οικονομικά ζητήματα και κατά την διάρκεια των ομιλιών του αλλά και στις επίμαχες διαφημίσεις.

Επιπλέον όταν δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης στον δήμο Συμπολιτείας αναφέρθηκαν με δημοσίευση στον τοπικό τύπο για τα λογιστικά τεχνάσματα που χρησιμοποίησε για να παρουσιάσει τον προϋπολογισμό ως πλεονασματικό δεν έβγαλε άχνα. Και παρόλα αυτά συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποκρύπτει σκόπιμα την αλήθεια για το πραγματικό έλλειμμα.



Δεν είχε το θάρρος ούτε εν μέσω προεκλογικού αγώνα να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα συμπολίτη για το υπερτιμολογημένο δημαρχείο Συμπολιτείας.

Το σημαντικότερο όλων Δημήτρη Καλογεροπουλε είναι ότι αφού θεώρησες σωστό να μην δώσεις τις δέουσες απαντήσεις προεκλογικά φρόντισαν όλοι οι Αιγιαλεις να σου απαντήσουν μαζικά.

Την οριστική απάντηση όμως για τα έργα και τις ημέρες σου στον δήμο Συμπολιτείας θα τις δώσουν οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές.


Aigio.org