17.1.11

Χιονισμένη Καλαβρυτινή ιστοριούλα Νο 9

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν η Χιονάτη. Όμορφη, ντελικάτη  και σπιρτόζα. Πόσοι κατά καιρούς δεν προσπάθησαν να τη γητέψουν. Αυτή όμως εκεί. Σαν τα κρύα τα νερά, να περπατά στου Χελμού τις ράχες. Ώσπου μια μέρα 7 ΝΑΝΟΙ αποφάσισαν να την κατακτήσουν. Ο ένας γνώριζε νομικά, ο άλλος από λάδια, ο τρίτος καφετζής κι ο γεωπόνος τίποτα. Και προσπαθούσαν να την κατακτήσουν. 

Και έπαιρναν αποφάσεις. Και της έφεραν και δημοσιογράφο. Και της έφεραν και πιτσιρικά αυστριακό. Της πήγαν και γιατρό. Της πήγαν και κοντέινερ. Της φτιάξανε και πάρκο. Είχαν και τον Γιάννη και το Νίκο. Τους στήριζε κι ο ψηλός δήμαρχος. Αμ ο Γιώργης, που πηλάλαγε όλη μέρα? Κι άλλοι πολλοί. Όλοι μαζευτήκανε για να την κατακτήσουν. Μα εκείνη εκεί. Αγέρωχη και σπιρτόζα δεν υποκύπτει. Κι οι νάνοι πληρώνουν δημοσιογράφους, αυστριακούς  και έλληνες, περιμένοντας να πέσει. 

Κι οι νάνοι πληρώνουν βενζίνες και τηλέφωνα και γιατρούς και γκαρσονιέρες, περιμένοντας να πέσει. Κι οι νάνοι φτιάχνουν γραφεία και παίρνουν δάνεια, περιμένοντας να πέσει. Κι οι νάνοι κάνουν συμβούλια, περιμένοντας να πέσει. Κι οι νάνοι κάνουν και ιστιοπλοΐα, περιμένοντας να πέσει. Ο πιο χαμηλός νάνος την βλέπει κάθε μέρα να απομακρύνεται. Τι να ‘χει άραγε στο μυαλό της η Χιονάτη? Τι της λείπει? 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: