30.5.11

Απάντηση στoν Μητροπολίτη Aμβρόσιο περί αποτειχίσεως

(Οι αντιφάσεις του κ. Αμβρόσιου και η παρουσία στο Αίγιο του ανεπιθύμητου
σε άλλες μητροπόλεις μητροπολίτη Βρεσθένης Θεόκλητου Κουμαριανού)


Προ μηνός περίπου έστειλα εξωδίκως στον Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο μία θεολογική μελέτη (βιβλίο) περί Αποτειχίσεως και την αντίστοιχη «Δήλωση». Τούτο συνηθίζεται για τέτοια κείμενα, ώστε να έχει κανείς τα αποδεικτικά στοιχεία της επιδόσεως, αφού ο Καλαβρύτων έχει δώσει πλείστα όσα δείγματα αναξιοπιστίας απέναντί μου.

Ο κ. Αμβρόσιος, όμως, με δημοσίευμα στις εφημερίδες γνωστοποίησε αυτό το εξώδικο, χωρίς όμως να ασχοληθεί με την ανατροπή της κατηγορίας που του αποδίδεται. Αρκέστηκε μόνο με το δημοσίευμά του αυτό, να μου αποδώσει μομφή, επειδή δεν το έστειλα με το ταχυδρομείο.

Γιατί, όμως, τότε δημοσιοποίησε το εξώδικο, καθόσον μάλιστα έχει δηλώσει ότι δεν θα ασχοληθεί ξανά μαζί μου; Φαίνεται πως προέβη σ’ αυτή την κίνηση, γιατί ήθελε να δείξει ότι δεν τον φοβίζει τίποτα, πως η ορθοδοξία ενός Δεσπότη είναι υπεράνω κάθε υποψίας και κριτικής. Και ενεργεί έτσι, γιατί έχει εξασφαλίσει ασυλία να αυθαιρετεί αναπολόγητος σε ζητήματα Πίστεως, αφού οι ασχολούμενοι με αυτά Αιγιώτες (ιερείς, θεολόγοι, πιστοί, εκκλ. σωματεία), είτε αγνοούν την θεολογική πλευρά των θεμάτων, είτε την γνωρίζουν, αλλά αρνούνται να πάρουν θέση, προτιμώντας να τα έχουν καλά με το Δεσπότη, παρά με την συνείδησή τους, την αλήθεια, τον Θεό. Μη απαντώντας, όμως, ο κ. Αμβρόσιος επί της ουσίας, δείχνει αδιαφορία για όσους προβληματίστηκαν ή και σκανδαλίστηκαν με την δημοσίευσή του αυτή και φανερώνει την άρνησή του (για άλλη μια φορά) να ασχοληθεί με θεολογικά προβλήματα που τέθηκαν.
Επιβάλλονται όμως μερικά σχόλια για την δημοσίευση στην οποία προέβη.

Γράφει ότι με το νέο βιβλίο, τον αποκηρύσσω, θεωρώντας τον «αιρετικό και οικουμενιστή».

Ασφαλώς, καμία σημασία δεν έχει, ποια άποψη έχω γι’ αυτόν. Έχει μεγάλη σημασία όμως, ποια άποψη έχουν για τους επισκόπους που παραβαίνουν Ιερούς κανόνες οι Άγιοι. Αυτούς επικαλούμαι, αυτούς ακολουθώ  και αυτοί είναι οι κατήγοροί του, επειδή –αν και επίσκοπος– δεν εφαρμόζει τη διδασκαλία τους. Και επειδή δεν μπορεί να απαντήσει και να αναιρέσει με θεολογικό-πατερικό λόγο τις προσαπτόμενες κατηγορίες, τις αντιπαρέρχεται και εστιάζει το ενδιαφέρον του στο αν δηλαδή έστειλα το βιβλίο με το …ταχυδρομείο ή με …εξώδικο!

Αλήθεια! Ο κ. Αμβρόσιος καταναλίσκει τόσο χρόνο και μεγάλος μέρος της δραστηριότητάς του για ενημέρωση και ανάλυση ποικίλων εθνικών και πολιτικών θεμάτων, για τον έλεγχο πρωθυπουργών, υπουργών, τραγουδιστών κ.α., και χρησιμοποιεί μακροσκελή κείμενα και επιχειρήματα καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα όλων αυτών. Τόσο δύσκολο είναι να εξοικονομήσει λίγο χρόνο για να αντικρούσει τις κατηγορίες που άπτονται θεολογικών θεμάτων; Όταν ερωτάται γι’ αυτά, γιατί τότε «ποιεί την νήσσαν»; Δηλαδή, έχουν μεγαλύτερη αξία οι πολιτικές-κοινωνικές αναλύσεις από την ενασχόληση με εκείνα που  αποτελούν την κυρίως αποστολή του και για την οποία εξελέγη επίσκοπος και ποιμένας;

Ας επανέλθω, όμως, στο θέμα, παραβλέποντας πολλές αντιφάσεις σε θέματα, όπως π.χ. περί filioque, περί αιρετικών, περί συμπροσευχών, περί μεταμοσχεύσεων κ.ά. Με το τελευταίο, λοιπόν, βιβλίο που του έστειλα εξωδίκως περί Αποτειχίσεως (γεμάτο από πατερικά κείμενα), δηλώνω πως εφαρμόζω ένα ισχύοντα Κανόνα της Εκκλησίας και της Ιεράς Παραδόσεως που ορίζει πως, ο πιστός που διαπιστώνει ότι ο επίσκοπός του αυθαιρετεί και αιρετίζει, δύναται (και οφείλει) να απομακρύνεται απ’ αυτόν φροντίζοντας για την σωτηρία του και θέλοντας να μη γίνει συνυπεύθυνος των ανομιών του. Με το βιβλίο αυτό αποδεικνύεται πως ο κ. Αμβρόσιος παραβαίνει Ι. Κανόνες εφαρμόζοντάς την Παράδοση της Εκκλησίας κατά το δοκούν. Δηλαδή:

α) Εκφράζει για κάποιο θέμα αιρετίζουσες απόψεις και άλλοτε –για το ίδιο θέμα– εκφέρει την …ορθόδοξη εκδοχή(!). Τούτο είναι το κύριο χαρακτηριστικό των αιρετικών του αιώνα μας, των Οικουμενιστών, οι οποίοι ξέχασαν «το ναι, ναι και το ου, ου» που δίδαξε ο Χριστός.
β) Παραβαίνει συγκεκριμένους Νόμους που έχουν σχέση με την Πίστη και τη δικαιοσύνη, ενώ άλλους που έχουν σχέση με το κύρος και την εξουσία του, τα περιουσιακά, την τιμωρία πιστών τις τηρεί με άκρα αυστηρότητα και ευλάβεια.

γ) Κατηγορούσε ο κ. Αμβρόσιος για ανήθικες θέσεις και ως αιρετικό τον μητρ. Ζακύνθου Χρυσόστομο –αντηλλάγησαν μάλιστα μεταξύ τους δημοσιεύματα με αγοραίες εκφράσεις– και κατόπιν τον καλεί στην Μητρόπολη και συλλειτουργεί μαζί του, αν και ο Ζακύνθου, όχι μόνο σε τίποτα δεν άλλαξε τις αιρετικές θέσεις του, αλλά και θριαμβολογούσε γιατί επέτυχε (τότε) να μη καταδικασθεί! Ξιφουλκεί ο κ. Αμβρόσιος κατά της ομοφυλοφιλίας και ενώ γνωρίζει τους κανονισμούς του μοναχισμού και τους πειρασμούς στους οποίους εκτίθεται ένας ιερομόναχος που διαμένει στον κόσμο, δίνει «ευλογία» σε ιερομόναχο να συνοικεί με αλλοδαπό, προκαλώντας σκανδαλισμό. Όσο κι αν ο συγκεκριμένος αρχιμανδρίτης μπορεί να είναι ηθικός και αγνός, δεν παύει όμως να έχει προκαλέσει την επέμβαση της αστυνομίας κατηγορούμενος μετά του αλλοδαπού για αφαίρεση προϊόντων, γεγονός που επιτείνει τις υποψίες και τον σκανδαλισμό (Αιγίοχος 5/3/2011, Φιλόδημος, Τ. Αιγιάλειας, 10/3/2011 και aigio.org/2011/04/show.html).

δ) Τέλος, ως προς τον μητροπολίτη κ. Θεόκλητο Κουμαριανό. Το συγκεκριμένο πρόσωπο ο κ. Αμβρόσιος θεωρούσε ότι δεν είχε τις προϋποθέσεις για να γίνει επίσκοπος και αντέδρασε στην εκλογή του. Ο κ. Κουμαριανός όμως, κατάφερε να γίνει μητροπολίτης. Στη συνέχεια κατηγορήθηκε για ανάρμοστη συμπεριφορά και εμπλοκή στο παραδικαστικό κύκλωμα και εξ αιτίας αυτών των κατηγοριών παραιτήθηκε από την Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος! Παρά τις βαρύτατες αυτές κατηγορίες δεν απαίτησε να δικασθεί για να αποδείξει την αθωότητά του, αλλά αποδέχτηκε την λύση του τότε Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου: να παραιτηθεί, ώστε να μη γίνει δικαστική έρευνα, να κουκουλωθεί το θέμα και αργότερα να αποκατασταθεί σε άλλη Μητρόπολη! Τότε μάλιστα ο κ. Θεόκλητος αναφέρθηκε στον «ρόλο που έπαιξε η Χρυσοπηγή (και ο κ. Αμβρόσιος) στην καρατόμησή του». Στην συνέχεια ετέθη σε ενέργεια το επανόδου και προτάθηκε ως μητροπολίτης Μεσσηνίας. Όμως εκεί αντέδρασε σθεναρά ο λαός και ο Δήμαρχος και απετράπη αυτή η ασέβεια (Εθνος 14/2/05 Κυριακάτικη, 6 και 13/03/05, 19 και 26/06/05, 10/07/05, Βήμα, 06/02/05, 11/03/07, Ελευθεροτυπία 29/3/08). Κάτι παρόμοιο έγινε και όταν συζητήθηκε το όνομά του για την Κόρινθο: «οι Κορίνθιοι επιθυμούν έναν ιεράρχη που το όνομά του να μην έχει αναμειχθεί, δικαίως ή αδίκως, σε σκάνδαλα» (Κυριακάτικη, 20/08/06).

Σήμερα, όμως, ο κοπτόμενος για «δικαιοσύνη και αλήθεια» κ. Αμβρόσιος θεώρησε πως ξεχάστηκαν τα γεγονότα εκείνα και ενώ γνωρίζει πως οι Ι. Κανόνες απαγορεύουν τέτοιες μεθοδεύσεις, έφερε τον κ. Θεόκλητο στο Αίγιο, τον φιλοξενεί στον «Άγιο Χαράλαμπο», του επιτρέπει να προΐσταται ακολουθιών την Μ. Εβδομάδα (σκανδαλίζοντας όσους πιστούς έχουν ακόμα μνήμη), να τελεί τη Θ. Λειτουργία, να τελεί αντ’ αυτού μυστήρια του γάμου (απρόσκλητος;) σε οικογένειες ευσεβών πιστών (δυσχεραίνοντας έτσι την παρουσία πιστών στο μυστήριο) και να προωθείται (τα δημοσιεύματα δεν διαψεύστηκαν) ως αντικαταστάτης του.
Πώς είπατε: «Και τι σε ενδιαφέρουν εσένα αυτά;». Με ενδιαφέρουν και πολύ μάλιστα. Όποιος αισθάνεται το Χριστό και την Εκκλησία ως το μεγαλύτερο πράγμα της ζωής του, και βλέπει ότι κακοποιούνται, και βλέπει ακόμα πως κανείς από τους καλοβολεμένους πιστούς δεν τα υπερασπίζονται, έχει καθήκον να αντιδράσει ως ένας εκ των τελευταίων πιστών, τόσο τουλάχιστον, όσο άλλοι φωνάζουν για την ομάδα τους, το κόμμα, το κουτσούρεμα του μισθού και του εφάπαξ, την πτώχευση, τα σκουπίδια κ.ά. Η αδιαφορία εξάλλου για τα πρώτα, είναι ακριβώς εκείνη που συντελεί να επιδεινώνονται τα δεύτερα.

Ελπίζω να μη πουν κάποιοι προσκείμενοι στον μητροπολίτη, ότι λόγω της αποτειχίσεως δεν έχω λόγο να παρεμβαίνω στα της Εκκλησίας, γιατί συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η αποτείχιση είναι εφαρμογή εκκλησιαστικού Κανόνα και πραγματοποιείται όχι από τους εκτός της Εκκλησίας, αλλά από τα μέλη της. Έτσι κάθε μέλος της Εκκλησίας έχει το δικαίωμα (παραμένοντας μέσα στην Εκκλησία) να εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του, απομακρυνόμενος όχι από την Αλήθεια της Εκκλησίας, αλλά από τον Μητροπολίτη (και τους δορυφόρους του) που αμαυρώνουν αυτή την αλήθεια και αφήνουν τα πράγματα της Εκκλησίας να διολισθαίνουν όλο και περισσότερο προς την εκκοσμίκευση και την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Αίγιο, 29/5/2009
Σημάτης Παναγιώτης
____________________________
(Η Δήλωση αποτειχίσεως και άλλα παρόμοια ενδιαφέροντα άρθρα δημοσιεύονται στο 7ο τεύχος του περιοδικού «Κοσμάς Φλαμιάτος» που κυκλοφορεί).

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αμβρόσιος-θεόκλητος:όμοιος ομοίω αεί πελάζει.

Ανώνυμος είπε...

Ο Αμβρόσιος πριν την επίσκεψη του ΓΑΠ στα Καλάβρυτα προέτρεψε να μην γίνουν επεισόδια.
Μετά την επίσκεψη, καλεί τον κόσμο να κατέβει στις πλατείες κατά της κυβέρνησης!
α)Είναι μήπως διχασμένη προσωπικότητα;
β)Έχει προσωπικά συμφέροντα (μπααααααα δε νομίζω!);
γ)Μήπως ξεκούτιανε τελείως;
Μεγάλε για πάρτο σιγα-σιγά γιατί κουράστηκες και μας κούρασες εσύ και οι αυλικοί σου 33 χρόνια τώρα...