28.2.11

Αιτήσεις του Ιατρού Καραπατάκη Ευθύμιου δημότη Συμπολιτείας προς τον δήμαρχο Αιγιαλείας

Κύριοι

με το παρόν σας αποστέλλω συνημμένες  τις αιτήσεις που έχω αποστείλει ήδη, στο δημαρχείο Αιγιάλειας, υπ'όψιν του δημάρχου,του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου και κοινοποίησα στους αρχηγούς της ελάσσονος μειοψηφίας,για το γνωστό θέμα του δημαρχείου Συμπολιτείας και την αντιπαράθεσή μου με το τέως δήμαρχο Συμπολιτείας κο Καλογερόπουλο.

Με αυτές ζητούσα οι αιτήσεις μου να συμπεριληφθούν στα προς συζήτηση θέματα του σημερινού δημοτικού συμβουλίου κάτι που όπως πληροφορήθηκα, μετά λύπης μου, δεν θα συμβεί. Επειδή επιθυμώ για το θέμα να λάβει γνώση κι ο λαός του δήμου Αιγιάλειας γιατί πιστεύω οτι τον αφορά το ζήτημα, σας αποστέλλω τα επισυναπτόμενα αρχεία πρός ανάρτηση.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων
με εκτίμηση
ΚΑΡΑΠΑΤΑΚΗΣ Γ.ΕΥΘΎΜΙΟΣ
Ιατρός

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΑΙΤΗΣΗ

Ευθύμιου Καραπατάκη του Γεωργίου, κατοίκου Ροδοδάφνης Συμπολιτείας.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ κ. ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟ ΓΕΩΡΓΙΟ

Σας κοινοποιώ φωτοαντίγραφο των φύλλων 66 μέχρι και 73 (συν. 1) από τη δικογραφία ΑΒΜ: 407-1739 και ΑΒΩ: ΑΟΒ-47. Η δικογραφία αυτή περιέχει τα στοιχεία, στα οποία βασίστηκε η δίκη της 25-11-09, στην οποία εκδόθηκε η –ταπεινωτική για μένα- αθωωτική απόφαση 1017.
Σ’ αυτό το φωτοαντίγραφο, λοιπόν, περιλαμβάνεται (φύλλο 67) η υπ’ αριθμ. Πρωτ. 145/25-2-03 αίτηση της Πταισματοδίκου Αιγιαλείας, με την οποία εκτός των άλλων ζητούσε και τα πλήρη πρακτικά της 328/99 απόφασης του Δ.Σ. Συμπολιτείας. Η απόφαση αυτή αφορούσε «Αγορά κτιρίου για Δημαρχείο». Περιλαμβάνεται, επίσης το υπ’ αριθμ. Πρωτ. 1456/4-3-03 (φύλλο 66) έγγραφο, το οποίο υπογράφεται από την τότε πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Καυκά-Κότικα. Περιλαμβάνονται, επίσης, (φύλλα 68-73) και τα μη πλήρη και επομένως παραποιημένα πρακτικά της 328/99 απόφασης, τα οποία πρακτικά υπογράφονται από τον προϊστάμενο των υπηρεσιών του Δήμου κ. Τριαντόπουλο.
Σας κοινοποιώ, επίσης, τα πλήρη πρακτικά της 328/99 απόφασης του Δ.Σ. της 5-12-99 (συν. 2), τα οποία υπογράφονται από τον υπάλληλο του Δήμου κ. Τριαντόπουλο. Στα πρακτικά αυτά και συγκεκριμένα στις σελίδες 6-7 και 8 περιλαμβάνεται και η εισήγηση της ανωτέρω εισηγήτριας και περικλείονται μεταξύ των κίτρινων γραμμών.
Σ’ αυτή την εισήγηση φαίνονται οι προσφορές μου, η ημερομηνία κατάθεσής των καθώς και οι λόγοι για τους οποίους αποκλείστηκα από την συζήτηση για αγορά κτιρίου για «Δημαρχείο» επειδή οι προσφορές μου χαρακτηρίστηκαν ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΕΣ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΟΡΕΣ και ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ από την εισηγήτρια. Υπ’ όψιν ότι η προσφορά άλλου ιδιοκτήτη, που κατατέθηκε 15 ημέρες μετά τη δική μου ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΕΜΠΡΟΘΕΣΜΗ.
Σας γνωστοποιώ επίσης, ότι σ’ αυτά τα ελλιπή και επομένως παραποιημένα πρακτικά καθώς και σε ψευδείς καταθέσεις δημοτικών υπαλλήλων βασίστηκε η υπ’ αριθμ. 25/03 διάταξη, της οποίας διάταξης έγινε χρήση κατά κόρον από το Δήμο Συμπολιτείας.
Αυτά τα παραποιημένα και ελλιπή πρακτικά της 328/99 απόφασης χορηγήθηκαν και στο Σ.τ.Π. στις 13-9-06 καθώς και στην Εισαγγελία Αιγίου στις 13-2-08 και γι’ αυτό περιλαμβάνονται στη δικογραφία και με βάση και αυτών των στοιχείων έγινε η δίκη της 25-11-09, στην οποία εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 1017 αθωωτική απόφαση.
Επίσης αυτά τα ελλιπή και παραποιημένα πρακτικά χορηγήθηκαν με το καθ’ ολοκληρίαν ψευδές υπ’ αριθμ. Πρωτ. 54/11-2-08 (συν. 3) έγγραφο, το οποίο υπογράφεται από τον τότε Πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Παναγόπουλο στο ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. Το ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. στη συνέχεια με το υπ’ αριθμ. Πρωτ. 77994/18-12-08 διαβιβαστικό το διαβίβασε στο Τμήμα Αναφορών της Βουλής με αποτέλεσμα να μην καταλογιστούν ευθύνες στο Δήμο Συμπολιτείας μετά από αναφορά, την οποία είχε καταθέσει στο Τμήμα Αναφορών της Βουλής Βουλευτής του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.
Με όσα αναγράφω και επισυνάπτω, νομίζω ότι αποδεικνύω, ότι ο Δήμος Συμπολιτείας έχει χορηγήσει αυτά τα ελλιπή και παραποιημένα πρακτικά με το υπ’ αριθμ. Πρωτ. 1456/4-3-03 έγγραφο, το οποίο ως εκ τούτου αποδεικνύεται ψευδές.
Επειδή από το Δήμο Συμπολιτείας έγινε χρήση αυτού του ψευδούς εγγράφου στο υπ’ αριθμ. πρωτ. 9189/17-11-05 (συν. 4) με το οποίο δόθηκε απάντηση στο εξώδικο (συν. 5) καθώς και στο υπ’ αριθμ. πρωτ. 6911/16-8-06 (συν. 6), στο οποίο δόθηκε απάντηση στην αίτησή μου (συν. 7), η οποία διαβιβάστηκε μέσω της Εισαγγελίας. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΙΤΟΥΜΑΙ μέσω υμών τη χορήγηση των αιτουμένων με την εισαγγελική παραγγελία (συν. 8) καθώς και με το εξώδικο και την αίτησή μου, η οποία διαβιβάστηκε μέσω της Εισαγγελίας Αιγίου.
Ροδοδάφνη 12-1-2010 

Ο αποστέλλων την επιστολή και αιτών

ΑΙΤΗΣΗ
Ευθυμίου Καραπατάκη του Γεωργίου, κατοίκου Ροδοδάφνης.

ΠΡΟΣ
Τον Δήμαρχο Αιγιαλείας, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και προς το Δημοτικό Συμβούλιο.
Κοινοποιούμενη και στους Αρχηγούς των ελασσόνων μειοψηφιών κ. Τριανταφυλλόπουλο και κ. Παπακωνσταντινόπουλο.


Είμαι δημότης του Δήμου Συμπολιτείας, ο οποίος έχω καταγγείλει Δημοτικού Συμβούλους και Δημοτικούς Υπαλλήλους για εμπεριέχουσες δόλο ενέργειες, από τις οποίες έχουν υποστεί βλάβη τα συμφέροντά μου και τα συμφέροντά μου ως δημότη του ως άνω Δήμου, αλλά και τα συμφέροντα του Δημοσίου.
Και έχουν υποστεί βλάβη τα συμφέροντα του Δημοσίου, γιατί ενώ προσφέρονταν στο Δήμο προς 130 εκατομ. δρχ. (440.000 Ευρώ) κτίριο 275 τ.μ. σαν κι αυτό που ομόφωνα ζητούσε το Δ.Σ. με την 196/99 απόφαση του και άλλο 464 τ.μ. προς 160 εκατομ. δρχ. (550.000 Ευρώ) σαν κι αυτό, που ζητούσε η Δημαρχιακή Επιτροπή, ο Δήμος Συμπολιτείας εδαπάνησε 660.000 Ευρώ από τα ΕΠΤΑ, 600.000 Ευρώ από το πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» και 880.000 Ευρώ από δανεισμό σύμφωνα με την 12/05 απόφαση του Δ.Σ. Σύνολο 2.140.000 Ευρώ.
Μεταξύ των εμπεριεχουσών δόλο ενεργειών ήταν και το σβήσιμο από το βιβλίο των χειρόγραφων πρακτικών των σελίδων 74Β μέχρι και 79Α, στις οποίες περιλαμβάνονταν και οι αποφάσεις 354/99 μέχρι και 361/99 οι οποίες αποφάσεις εξαφανίστηκαν από το βιβλίο των χειρόγραφων πρακτικών.
Στη συνέχεια τα πρακτικά ξαναγράφηκαν (εκτός των θεμάτων που εξαφανίστηκαν) από την κ. Δημοπούλου, που δεν ήταν πρακτικογράφος στο Δ.Σ. της 4-1-2000, στο οποίο και παρευρισκόμουν και στο οποίο και έλαβα και το λόγο και αυτά, που είπα, παραποιήθηκαν και θυμάμαι πολύ καλά, ότι πρακτικογράφος ήταν ο κ. Τριανταφύλλης.
Επειδή, μετά από τρεις -ψευδείς κατά την άποψη μου- αρνητικές γραφολογικές εξετάσεις, μία αρχειοθέτηση μηνυτήριας αναφοράς μου του 2001, μία απορριπτική διάταξη (25/03), η οποία βασίστηκε σε ψευδείς καταθέσεις Δημοτικών υπαλλήλων και σε ψευδή χορήγηση στοιχείων –όπως αποδεικνύω με την υπ’ αριθμ. πρωτ. 968/12-1-11 κοινοποίηση-αίτηση μου προς τον Πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Φιλιππόπουλο Γεώργιο- δύο απορριπτικές διατάξεις (5/08 της Εισαγ. Αιγίου) και (44/08 της Εισαγγελίας Εφετών Πάτρας και μία αρχειοθέτηση της υπ’ αριθμ. πρωτ. 1119/26-2-08 επιστολής μου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης και μία αθωωτική απόφαση (1017 της 25-11-09), η οποία εκδόθηκε χωρίς να κληθούν για κατάθεση, όσοι με τη μυνητήρια αναφορά ζητούσα να εξεταστούν, επειδή επαναλαμβάνω ΚΙΝΔΥΝΕΥΩ να χαρακτηριστώ κοινός συκοφάντης μετά τις ανωτέρω καταγγελίες.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ, και προκειμένου να αποσείσω την κατηγορία του κοινού συκοφάντη, ΑΙΤΟΥΜΑΙ, την παραλαβή του βιβλίου των χειρόγραφων πρακτικών, το οποίο είναι κατατεθειμένο στην Εισαγγελία Αιγίου, προκειμένου να αποσταλεί μαζί με το cd, που διαθέτω μέσω του Δήμου και με δικά μου έξοδα σε γραφολογικό εργαστήριο του εξωτερικού –στους Έλληνες γραφολόγους δεν έχω εμπιστοσύνη- προκειμένου να απαντήσουν σε ερωτήματα, που θα τους θέσω.
Εκτός αν κληθούν για κατάθεση οι υπάλληλοι του Δ.Σ. που ζητούσα να καταθέσουν για να δικαιολογήσουν την έκτοπη θέση της 7/2000 απόφασης και την περικοπή της 2/2000 απόφασης του Δ.Σ. Και εκτός αν ο πρώην Δήμαρχος Συμπολιτείας ο οποίος υπογράφει στη σελ. 75Α και 79Α μεταξύ των Δημοτικών Συμβούλων καθώς και ο Δ.Σ. κ. Καμπέρης που υπογράφει στις σελ. 74Β και 79Α ομολογήσουν, ότι υπέγραψαν μετά το σβήσιμο αυτών σελίδων.
Υπ’ όψιν, ότι τη γραφολογική εξέταση του cd και του βιβλίου των χειρόγραφων πρακτικών την είχα ζητήσει με επιστολή μου της 14-7-09 από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, με επιστολή μου της 17-1-09 από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με επιστολή μου της 10-2-10 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης καθώς και με επιστολές μου προς τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης της 10-3-10 καθώς και της 28-7-10. Την επιστολή μου της 28-7-10 την κοινοποίησα και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου καθώς και στον Γεν. Επιθ. Δ.Δ., αλλά δεν έχω πάρει ακόμη απάντηση. Από τον Εισ. του Αρείου Πάγου διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Αιγίου.
Με την ελπίδα, ότι θα γίνει έρευνα μετά από όσα σας αποκαλύπτω την πεποίθηση, ότι θα πραγματοποιηθεί γραφολογική εξέταση του βιβλίου των χειρόγραφων πρακτικών και του cd και την βεβαιότητα ότι θα αναγνωσθεί αυτή η επιστολή μου και στο προσεχές Δημοτικό Συμβούλιο.
Σας ευχαριστώ θερμά.
10 Φεβρουαρίου 2011 
Ο ΑΙΤΩΝ

ΑΙΤΗΣΗ

Ευθυμίου Καραπατάκη του Γεωργίου, κατοίκου Ροδοδάφνης.


ΠΡΟΣ

Τον Δήμαρχο Αιγιαλείας, τον Πρόεδρο του Δ.Σ., καθώς και το Δημοτικό Συμβούλιο.
Κοινοποιούμενη και στους Αρχηγούς των ελασσόνων μειοψηφιών κ. Τριανταφυλλόπουλο και κ. Παπακωνσταντινόπουλο.

Την 12-1-2001 κατέθεσα την υπ’ αριθμ. πρωτ. 968/12-1-2011 κοινοποίηση-αίτηση, στο Δήμο Αιγιαλείας, την οποία απηύθυνα στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Γ. Φιλιππόπουλο.
Με τα συνημμένα αυτής της αίτησης (συν. Α) απεδείκνυα ότι με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 1456/4-3-03 έγγραφο του Δήμου Συμπολιτείας έχουν χορηγηθεί στην Πταισματοδίκη Αιγίου ελλιπή και επομένως παραποιημένα και ψευδή πρακτικά της 328/99 απόφασης.
Τα ίδια ελλιπή πρακτικά της 328/99 απόφασης χορηγήθηκαν στις 13-9-06 στο Σ.τ.Π., στο ΥΠΕΣΔΔΑ με το καθ’ ολοκληρίαν ψευδές υπ’ αριθμ. πρωτ. 54/11-12-08 έγγραφο καθώς και στην Εισαγγελία Αιγίου στις 13-2-08 και γι’ αυτό συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία με βάση την οποία εκδόθηκε η ταπεινωτική για μένα 1017 αθωωτική απόφαση της 25-11-09.
Επειδή δε από τον Δήμο Συμπολιτείας έγινε χρήση αυτού του ψευδούς 1456/4-3-03 εγγράφου στις υπ’ αριθμ. πρωτ. 9189/17-11-05 και 6911/16-8-06 απαντήσεις που δόθηκαν προκειμένου να απαντήσει ο Δήμος σε εξώδικο και αίτηση, που διαβιβάστηκε μέσω Εισαγγελίας γι’ αυτό ΖΗΤΟΥΣΑ την παρέμβαση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου προκειμένου να μου χορηγηθούν τα αιτούμενα με εισαγγελική παραγγελία, με εξώδικο και αίτηση, που διαβιβάστηκε μέσω Εισαγγελίας.
Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 968/19-1-2011 (συν. Β) έγγραφο διεβίβασε την κοινοποίηση-αίτησή μου στην Δημοτική Κοινότητα Ροδοδάφνης για να απαντήσει λόγω αρμοδιότητας.
Η Δημοτική Κοινότητα Ροδοδάφνης, ενδεχομένως ως αναρμόδια διεβίβασε την κοινοποίηση-αίτησή μου στην Δημοτική Ενότητα Συμπολιτείας.
Από τη Δημοτική Ενότητα Συμπολιτείας έλαβα την υπ’ αριθμ. πρωτ. 2990/3-2-2011 (συν. Γ) απάντηση, η οποία υπογράφεται από τον Αντιδήμαρχο κ. Κων/νου.
Με το έγγραφο αυτό η Δημοτική Ενότητα Συμπολιτείας ζητά να γνωρίσω τα έγγραφα, που ζητώ, αν και εγώ με την κοινοποίηση-αίτηση ζητώ να μου δοθούν τα αιτούμενα με την εισαγγελική παραγγελία, το εξώδικο και την αίτησή μου, που διαβιβάστηκε μέσω Εισαγγελίας, γιατί όσα μου έχουν χορηγηθεί με τα έγγραφα με τα οποία απάντησαν αποδεικνύω, ότι είναι ψευδή.
Επειδή η Καλλικρατική Δημοτική Ενότητα-Συμπολιτείας εφαρμόζει την ίδια τακτική που εφαρμόζει και ο Καποδιστριακός Δήμος Συμπολιτείας, γι’ αυτό ζητώ όχι μόνο τα αιτούμενα με την 968/12-1-2011 κοινοποίηση-αίτησή μου, αλλά και τις δικές σας ενέργειες αρμοδίως μετά από όσα σας αποκαλύπτω. Υπ’ όψιν ότι ο εκδόσας αυτή την απάντηση είναι ο εκδόσας και όλες τις ψευδείς απαντήσεις που χορηγήθηκαν σε μένα καθώς και στις διάφορες αρχές και είναι επίσης ο πρακτικογράφος του Δημοτικού Συμβουλίου της 4-1-2000 και γι’ αυτό με την αίτηση μου της 10-2-2011 ζητούσα την γραφολογική εξέταση.
Με την επιθυμία να περιληφθεί η αίτησή μου μεταξύ των θεμάτων του προσεχούς Δημοτικού Συμβουλίου, την χορήγηση πρακτικών του οποίου και αιτούμαι.
Σας ευχαριστώ θερμά.
Ο ΑΙΤΩΝ 

ΑΙΓΙΟ 18 Φεβρουαρίου 2011

Νόσημα αρμοδιότητας συνταγματολόγων


Πρόωρες εκλογές μέσα στην άνοιξη θα ήταν για την Ελλάδα ό,τι και για τον χτυπημένο από βαριά πνευμονία ένας περίπατος στον χιονιά. Αλλά το τελευταίο που ενδιαφέρει τα κόμματα είναι η Ελλάδα και η επιβίωσή της, το δείχνουν κάθε μέρα στην πράξη. Αν η αξιωματική αντιπολίτευση δεσμευόταν να απόσχει από τον κατεξευτελισμό του Συντάγματος που θα ήταν οι τόσο πρόωρες εκλογές, το ενδεχόμενο αποκλειόταν με σιγουριά.

Στο πρωθυπουργοκεντρικό πολίτευμα της χώρας (περίπου φεουδαλικό ή φασιστοειδές) το αν και πότε θα γίνουν εκλογές το αποφασίζει, μόνος και ανεξέλεγκτος, ο πρωθυπουργός. Και για τον σημερινό επιβαίνοντα στο πανκυρίαρχο πόστο ο πειρασμός είναι μεγάλος: Ξέρει, πως εκλογές μέσα στην άνοιξη θα τις κερδίσει οπωσδήποτε - έχει στο χέρι, με κάθε άνεση, άλλα τέσσερα χρόνια εξουσίας. Ο αντίπαλος, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, αποκλείεται να πλειοψηφήσει, είναι ανύπαρκτος ανταγωνιστής.

Ο σημερινός απελπιστικά ολίγιστος πρωθυπουργός και το συνονθύλευμα των πρωτάρηδων της κυβέρνησής του θα αποδειχθούν με τις εκλογές, για την Ελλάδα, μονόδρομος. Παρά την εικόνα, που προκλητικά ενσαρκώνουν, εντολοδόχων με αλλοδαπούς εντολείς. Παρά τα κατά συρροήν εγκλήματα φυγομαχίας, τη λιποταξία έστω και από την απόπειρα να τολμήσουν μόνοι τους τα όσα προφανή και στοιχειώδη απαιτούσαν οι δανειστές μας - πάταξη της αλογίας και κρατικής διαφθοράς. Θα επανεκλεγούν, παρά το γεγονός ότι τους «άδειασε» ο ίδιος ο Στρος - Καν αποκαλύπτοντας τον πρωθυπουργό σπεύδοντα να προσφέρει την Ελλάδα στο διαβόητο ΔΝΤ, αμέσως μόλις συγκρότησε τη μαριονετική κυβέρνησή του («Κ» 20.2.2011).

Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Διότι η Ν.Δ. παραμένει το ίδιο, ανάλλαχτο κόμμα, που ο λαός το έφτυσε, πριν από ενάμισο χρόνο, εξοργισμένος στο έπακρο και αηδιασμένος. Κόμμα ανίκανο να απαλλαγεί από τη «φυσιογνωμία» που του προσδίδουν οι χιλιοφθαρμένες φιγούρες της εξωφρενικής ανικανότητας και διαφθοράς πέντε χρόνων κατησχυμμένης κυβερνητικής θητείας. Οδήγησαν τον λαό σε τέτοιο θυμό, ώστε να παραδώσει τη χώρα στον πιο μειονεκτικό και προβληματικό πρωθυπουργό που γνώρισε ποτέ ο πολιτικός της βίος. Και παρά το εξευτελιστικό εκλογικό ράπισμα, η Ν.Δ. αποδείχνεται ανίκανη να αυτοκαθαρθεί.

Αλλαξε αρχηγό, ναι, απαλλάχτηκε από τη μητσοτακική επιμειξία. Αλλά είναι περισσότερο από φανερό ότι ο Αντώνης Σαμαράς εκλέχτηκε αρχηγός για να μην αλλάξει τίποτα στο κόμμα. Δεν πιστεύει σε κάτι περισσότερο ή διαφορετικό από αυτό που, επί πέντε χρόνια στην κυβέρνηση, απέδειξε ότι είναι η Ν.Δ. Δεν υποψιάζεται, δεν οραματίζεται ο Α.Σ. αυτό που θα μπορούσε να είναι το κόμμα του, γι' αυτό και φοβάται να θίξει αυτό που έχει καταντήσει να είναι. Μετράει την πολιτική δύναμη με τη μεζούρα της ποσότητας, με κουκιά βουλευτικών εδρών, γι' αυτό και φοβάται μήπως του φύγουν οι ανίκανοι και οι φαύλοι, μήπως διαρρεύσουν στο θνησιγενές νεόπλασμα όπου και οργανικά ανήκουν. Αντί να τους παρωθεί στη μεταπήδηση, προσπαθεί να τους δελεάσει με χάντρες και καθρεφτάκια. Μάχεται να συντηρήσει το ίδιο αποτροπιαστικό κομματικό «προφίλ» που ο λαός μετά βδελυγμίας αποδοκίμασε. Αποδείχνεται, μέρα με τη μέρα, ο πιο ακατάλληλος να δώσει μάχη για την ποιότητα, το αμείλικτο ξεσκαρτάρισμα του κόμματός του, που θα προκαλούσε και την ανανεωτική ανατροπή όλου του πολιτικού σκηνικού.

Είναι κρίμα, γιατί ξέρει τι τον περιμένει. Η ατολμία εξόντωσε πολιτικά τον Μιλτιάδη Εβερτ, εξευτέλισε δραματικά και διέσυρε τον Κ. Καραμανλή, τον βραχύ. Ο Εβερτ έσωζε ακόμα την ψυχική υγεία του ρεαλισμού, της επαφής με την πραγματικότητα, που γεννάει ο πατριωτισμός. Γι' αυτό και ξεστόμισε, σε αυθόρμητη έκρηξη εμπιστοσύνης, την πιστοποίησή του: «Το κόμμα μας είναι σάπιο, οι βουλευτές μας σάπιοι. Μόνο επανάσταση μας σώζει, ειρηνική». Δεν την τόλμησε. «Δεν γίνεται» έλεγε - και δεν εξήγησε ποτέ το γιατί. Προσπάθησε να προσαρμοστεί στο κανονάρχημα των «επικοινωνιολόγων», να το παίξει «λαϊκός τύπος», να καλαμπουρίζει για μακαρονάδες και μπουλντόζες. Τον εξουδετέρωσαν σε ελάχιστους μήνες.

Ο διάδοχός του υπερτέρησε σε ατολμία. Ούτε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του δεν μπορούσε να διανοηθεί κι ας βοούσε το πανελλήνιο για την ανικανότητα πρωτοκλασάτων υπουργών του. Να σπάσει αυγά, να βάλει μαχαίρι στη σήψη, να σφίξει τα γκέμια σε πρωταθλητές της φαυλόητας, να απολύσει κραυγαλέα ανίκανους, ούτε που χωρούσε στο μυαλό του. Αφησε πίσω του την εικόνα του ανθρώπου που δεν πίστευε σε τίποτα, δεν τον ενδιέφερε τίποτα ουσιαστικό. Εφυγε με το στίγμα της ντροπής, λέκιασε το οικογενειακό του όνομα.

Στα ίχνη του βαδίζει και ο Σαμαράς. «Μία από τα ίδια», πρωτεύουν οι μικροσκοπιμότητες της συντήρησης, καμιά διακινδύνευση για χάρη των πρωτείων της ποιότητας. Να απαλλαγεί από τους φθαρμένους και διεφθαρμένους, να κάνει πρώτο μέλημά του το κλίμα και τις προϋποθέσεις επιστράτευσης ανθρώπινης ποιότητας με κοινωνική καταξίωση - ούτε το διανοείται. Κάποια καινούργια πρόσωπα εισχώρησαν στην κομματική κουζίνα, αλλά με τις ίδιες συνταγές, ίδια τη βρωμερή τσίκνα αλληλομαχαιρωμάτων, θανάσιμα αλληλομισούμενων δειγμάτων πανσθενούς μετριότητας. Απαράλλαχτο, πανομοιότυπο το παρελθόν.

Στην περίπτωση των εν Ελλάδι «κομμάτων εξουσίας», η νομοτελειακή ευτέλεια των οργανωτικών μηχανισμών και της ανθρώπινης ποιότητας που τους στελεχώνει είναι συνάρτηση της μετριότητας των αρχηγών ή το αντίστροφο αληθεύει; Οι επαΐοντες ας αποφανθούν.

Το ολοφάνερο είναι ότι ακόμα και άνθρωποι διαυγούς ανιδιοτέλειας, θυσιαστικής ετοιμότητας και χαρισματικής ευφυΐας, ύστερα από λίγους μήνες θητείας στους μηχανισμούς των «κομμάτων εξουσίας» νοσούν, με νομοτέλεια αδήριτη, την απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους. Νόσημα αρμοδιότητας ψυχιάτρων, όχι ηθικολόγων.
Σίγουρα και αρμοδιότητας συνταγματολόγων. Συντακτικής συνέλευσης για ριζική αλλαγή του Συντάγματος.

26.2.11

Ο Αμβρόσιος και το κουσούρι

Από  το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου

Για τον μητροπολίτη Καλαβρύτων, που είναι και μπλόγκερ, τον Αμβρόσιο, έχουμε ξαναγράψει, με αφορμή την άθλια συκοφαντία για τους δήθεν ομαδικούς γάμους με ανήλικα κορίτσια που οργάνωσε η Χαμάς. Θυμίζω ότι ο μητροπολίτης προτίμησε να αναμεταδώσει αυτή τη συκοφαντία και αρνήθηκε να αποσύρει το άρθρο του όταν επισκέπτες του ιστολογίου του τού επισήμαναν ότι η «είδηση» είχε διαψευσθεί, οπότε δεν έχει πια δικαιολογία ότι δεν ήξερε.

Τις προάλλες, ο άγιος Καλαβρύτων έδωσε νέα, πολύ χειρότερα, δείγματα γραφής. Παίρνοντας αφορμή από τον θόρυβο με αφορμή τη σειρά 1821 του Σκάι, ξέσπασε στο εξής κήρυγμα μίσους:

Ντροπή και σ’ αυτούς, όποιοι και αν είναι, όπου κι αν ανήκουν, οι οποίοι θέλουν να εμφανίσουν τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη σαν ΟΜΟΦΥΛΌΦΙΛΟ! Όχι, ωρέ μάγκες, οι “ανώμαλοι” δεν έχουν τά φόντα για να γίνουν ΉΡΩΕΣ! Αποτελούν έκτρωμα της φύσεως!
______Εφιάλτες δυστυχώς πάντοτε υπήρχαν στην Ελλάδα! Να είναι καταραμένοι από το Θεό όσοι βλάπτουν την αγαπημένη μας Ελλάδα. Όσοι επιχειρούν να μετατρέψουν τήν Ἐλλάδα, από Χώρα της Ορθοδοξίας καί του Πολιτισμού, σε Χώρα των απίστων και των ανωμάλων! Το “κουσούρι” δεν πρόκειται να νομιμοποιηθή! Θα είναι πάντοτε καταδικασμένο από το Θεό καί από όλους τους ορθώς φρονούντες Έλληνες!
Η Ελλάδα μας δεν πρόκειται να γίνει Σόδομα καί Γόμορρα! 

 

Τέτοιο ξέσπασμα ιερού μίσους δεν δικαιολογείται με τίποτε, διότι δεν είναι προφορικός λόγος, να πεις ότι ξέφυγε μια άτυχη διατύπωση. Εδώ είναι γραπτό, και δεν είναι μια φράση μεμονωμένη, είναι ολόκληρο κομπολόι από απαράδεκτους χαρακτηρισμούς -ουσιαστικά, το σύνολο της ανάρτησης του μητροπολίτη είναι αυτό το ομοφοβικό παραλήρημα (αφού κατά τα άλλα παραθέτει μια επιστολή «αγανακτισμένης Ελληνίδας»).
Για το αν οι  κατά Αμβρόσιο «ανώμαλοι» έχουν ή όχι τα φόντα για να γίνουν ήρωες, θα παρατηρήσω ότι στην αρχαιότητα ένα από τα μεγαλύτερα παράδειγμα ηρωισμού τα έδωσε ο θηβαϊκός ιερός λόχος, που αποτελιόταν, σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές, από ζευγάρια, εραστές και ερωμένους.

Πάντως, εντύπωση προκαλεί ότι χρησιμοποιείται η λέξη «κουσούρι». Κουσούρι, για να μην ξεχάσω τα δικά μου, είναι τούρκικο δάνειο (kusur), και σημαίνει ελάττωμα αφενός και αναπηρία αφετέρου, όμως η λέξη έγινε διάσημη πριν από μερικά χρόνια όταν τη χρησιμοποίησε ο μακαρίτης (κατ’ άλλους μακαριστός) Χριστόδουλος για να χαρακτηρίσει την ομοφυλοφιλία, οπότε η τωρινή αναφορά αναπόφευκτα παραπέμπει στη ρήση του Χριστόδουλου. Γι’ αυτό λέω ότι μου κάνει εντύπωση ο Αμβρόσιος που μιλάει για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου· διότι τα Καλάβρυτα και το Αίγιο δεν απέχουν πολύ από την Πάτρα, και όπως διαβάζω στο αξιόλογο ιστολόγιο ενός πατρινού θεολόγου, για αλλουνού κουσούρι μιλάνε στην Πάτρα –ή, όπως λέει ο ίδιος ο θεολόγος:

Θα ήθελα να θυμίσω στον Σεβασμιώτατο – δε νομίζω να το αγνοεί – πως ολόκληρος αρχιμανδρίτης της γενέτειράς του, ο Κύριλλος Κωστόπουλος, καταλόγισε στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο – παραδελφό του Σεβ/του – το “κουσούρι”!
 
Όμως, πέρα από τη μισαλλοδοξία και την ομοφοβία, ο μητροπολίτης έχει και άλλα προσόντα. Ήταν ιεροκήρυκας στη Χωροφυλακή, και στον χειροτονητήριο λόγο του, τον Αύγουστο του 1976 (είχε εκλεγεί τιτουλάριος μητροπολίτης Ταλαντίου πριν πάει στα Καλάβρυτα) δεν παρέλειψε να θυμηθεί τους φίλους του, τους χουντικούς βασανιστές χωροφύλακες και αστυνομικούς, που εξαιτίας αυτού του ατυχούς συμβάντος ταλαιπωρούνταν, κι έτσι έστειλε «θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν προς όλους εκείνους τους αγαπητούς μου αξιωματικούς και οπλίτας της Ελληνικής Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων οι οποίοι την στιγμήν ταύτην, συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ενασκήσει του υπηρεσιακού των καθήκοντος, εστερήθησαν των αγαθών της υγείας και της ελευθερίας».  (Το θέμα το είχε φέρει στη Βουλή ο βουλευτής της ΕΔΗΚ Γ. Μυλωνάς)

Κατά τα άλλα, πριν από μερικές μέρες ο άγιος Καλαβρύτων ανάγγειλε στο ιστολόγιό του ότι πυκνώνει τα «μαχητικά του σημειώματα» επειδή πλησιάζει η Σαρακοστή που είναι περίοδος περισυλλογής και θέλει να προλάβει να βρίσει όσους έχει σκοπό. Και πράγματι, συνέχισε τα κηρύγματα μίσους, αφού σε πρόσφατη ανάρτηση επαναλαμβάνει την ελεεινή συκοφαντία για τους γάμους ανηλίκων της Χαμάς, ανάρτηση που τη διανθίζει με φωτογραφίες από πρωτοσέλιδα του ακροδεξιού Ελεύθερου Κόσμου, προφανώς επειδή οι παλιές αγάπες δεν σβήνουν ποτέ.

Το χειρότερο ίσως είναι ότι με το να κάνει τέτοια κριτική στην κυβέρνηση ο Αμβρόσιος, στην πραγματικότητα τη βοηθάει. Διότι, σου λέει ο άλλος, για να τους επιτίθεται με τόσο μένος αυτός ο φανατικός απόστολος του μίσους, δεν μπορεί, κάτι καλό θα έχουν κάνει.

24.2.11

Οι «ανώμαλοι» δεν έχουν τα φόντα να γίνουν Ήρωες


υπογράφει κάποιος ασήμαντος κακομοίρης ονόματι Αμβρόσιος…
Λέει ο ασήμαντος:
Ντροπή στο Κανάλι του ΣΚΑΪ για τό εθνικό έγκλημα που επιχειρούν. Ντροπή και σ΄αυτούς, όποιοι και αν είναι, όπου κι αν ανήκουν, οι οποίοι θέλουν να εμφανίσουν τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη σαν ΟΜΟΦΥΛΌΦΙΛΟ! Ὄχι, ωρέ μάγκες, οι “ανώμαλοι” δεν έχουν τά φόντα για να γίνουν ΉΡΩΕΣ! Αποτελούν έκτρωμα της φύσεως!
Εφιάλτες δυστυχώς πάντοτε υπήρχαν στην Ελλάδα! Να είναι καταραμένοι από το Θεό όσοι βλάπτουν την αγαπημένη μας Ελλάδα. Όσοι επιχειρούν να μετατρέψουν τήν Ἐλλάδα, από Χώρα της Ορθοδοξίας καί του Πολιτισμού, σε Χώρα των απίστων και των ανωμάλων! Το “κουσούρι” δεν πρόκειται να νομιμοποιηθή! Θα είναι πάντοτε καταδικασμένο από το Θεό καί από όλους τους ορθώς φρονούντες Έλληνες! Η Ελλάδα μας δεν πρόκειται να γίνει Σόδομα καί Γόμορρα!
Η υπογραφή του ασήμαντου…
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αίγιον, 21 Φεβρουαρίου 2011
http://mkka.blogspot.com/

Σημείωση
:  Παρά το γεγονός ότι οι συντελεστές του τηλεοπτικού σταθμού Σκάι (όπως αναφέρει και «Το Βήμα») που συμμετέχουν στο ντοκυμαντέρ για την Επανάσταση του ’21 διέψευσαν ότι υπήρξε σχετική αναφορά στον Θ. Κολοκοτρώνη ότι ήταν ομοφυλόφιλος κλπ, ούτε κανείς από τους συντελεστές του καλού ντοκιμαντέρ…
Είναι φανερή πλέον η τεράστια ποσότητα κατωτέρας ποιότητας και στάθμης τυφλού μίσους που διαθέτει ένας κάποιος ασήμαντος «άγιος» Καλαβρύτων και Αιγιαλείας… αλλά ακόμη κι αν κάποιοι αγωνιστές του ’21 ήταν πράγματι ομοφυλόφιλοι, τι ακριβώς θα άλλαζε ως προς τη συμβολή, τη προσφορά τους στον Αγώνα; Διαβάστε το παραπάνω κείμενο προσεκτικά, θαυμάστε το πρωτόγονο μίσος προς το άλλο, το διαφορετικό, το οποίο δεν συμφωνεί με τη μισαλλοδοξία, την αγραμματοσύνη και την αμάθεια που πρεσβεύει ο χαμηλής ποιότητας λόγος του «αγίου» που συναγωνίζεται (και επαξίως προσπερνά) σε ποιότητα, ποδοσφαιρικούς χούλιγκαν…

ΕΡΙΚ ΣΠΡΟΤ: "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΑΣΗΜΙ"

Ο Ερικ Σπροτ σε πρόσφατο συνέδριο μίλησε για την προοπτική του επενδυτικού χρυσού αλλά κυρίως για το ασήμι.


Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η συνολική ποσότητα διαθέσιμου ασημιού αυτή την στιγμή σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αξίας 22 δις δολάρια περίπου. Από αυτά τα μισά περίπου, ανήκουν σε διάφορα  exchange-traded funds (ETF) και τα υπόλοιπα σε ιδιώτες επενδυτές.


Πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι η προσφορά ασημιού είναι εξαιρετικά περιορισμένη.


Με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να ζητάει ανοικτά την αντικατάσταση του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος είναι ίσως φρόνιμο να υποθέσουμε πως οδηγούμαστε σε έναν νέου τύπου "gold standard" σαν αυτό που έλαβε τέλος το 1971 επί προεδρίας Νίξον.

22.2.11

Οι Παπανδρέου και ο Καντάφι


Με την ευκαιρία του σοσιαλιστικού βομβαρδισμού της Τρίπολης
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
 
Κύριε Ροΐδη,
Α
φού εκφράσω την ανησυχία μου για την τύχη των εξεχόντων μελών της υπό τον κ.Γ.Παπανδρέου «Σοσιαλιστικής Δεθνούς» κ.κ.Αλί και Μουμπάρακ, επιτρέψτε μου να ανακαλέσω συγκινητικές στιγμές διεθνών ιστορικών σοσιαλιστικών συναντήσεων κορυφής: «Δεν είναι στρατιωτική δικτατορία. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων». Αυτή ήταν η διαπίστωση του Ανδρέα Παπανδρέου μετά την πρώτη επίσκεψή του στη Λιβύη, το 1977. Η πρώτη επίσημη επίσκεψή του στη Λιβύη έγινε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1984. «Σας εξετάσαμε, σας δοκιμάσαμε, σας εμπιστευόμαστε» του είπε κατά την υποδοχή του ο πρωθυπουργός Τζαλούντ και τον οδήγησε στη σκηνή του Καντάφι. Ο Παπανδρέου τού χάρισε μια αρχαία λήκυθο με την αφιέρωση: «Στον μεγάλο ηγέτη και ελευθερωτή, στη μεγάλη φυσιογνωμία της δύσκολης εποχής μας, με θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς». Ο Καντάφι ανταπέδωσε με το διάσημο «Πράσινο Βιβλίο», όπου ανέλυε το σύστημα της άμεσης δημοκρατίας των μαζών».
 
«Θέλω να βοηθήσω με κάθε τρόπο την Ελλάδα» είπε ο κ. Καντάφι (σημ.Λασκαράτου: Θεέ μου, πόσο χαμηλά έχουμε πέσει!). Εξω από τη σκηνή η θερμοκρασία άγγιζε τους 40 βαθμούς Κελσίου, με υγρασία και ένα αεράκι που στροβίλιζε την άμμο στον αέρα. Στο εσωτερικό η θερμοκρασία φαίνεται ότι ήταν πολύ ευχάριστη καθώς το γεύμα- μια σπάνια κίνηση εκ μέρους του κ. Καντάφι προς Πρωθυπουργό άλλου κράτους- διήρκεσε περίπου δυόμισι ώρες και έβγαλε εκτός προγράμματος την ελληνική αποστολή. Ο πρόεδρος Καντάφι ξεπροβόδισε με θερμά λόγια και ακόμα θερμότερο εναγκαλισμό τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, όπως ακριβώς τον υποδέχθηκε».

ΥΓ
Ούτε μια άσπρη τρίχα ο Καντάφι. Ίσως ο κ.Καρα Τζαφέρης να ξέρει να μας πει το μυστικό.

20.2.11

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ 1821 ΤΟΥ ΣΚΑΪ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 20/2/2011


ΣΚΑΙ 1821 - Αντίκρουση από Αντίβαρο - Αγία Λαύρα 25η Μαρτίου



Το Αντίβαρο (www.antibaro.gr) αντικρούει την δήθεν απομυθοποίηση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.


Στο βίντεο αυτό παρατίθενται 22 ντοκουμέντα από Έλληνες και ξένους της εποχής της Ελληνικής Επανάστασης που επιβεβαιώνουν τη σύναξη στην Αγία Λαύρα κατά την εκκίνηση της Επανάστασης, υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.


Η ημερομηνία του γεγονότος δεν είναι ακριβής. Οι πηγές την καθορίζουν μεταξύ 8 και 23 Μαρτίου 1821. Όμως το γεγονός έλαβε χώρα.


Επίσης, η ημερομηνία είχε οριστεί πολύ νωρίτερα, ώστε να συμπέσει με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.


Ντοκουμέντα για όλα αυτά θα δείτε στο βίντεο.


Ευχαριστίες


Το υλικό συγκεντρώθηκε από συνεργάτες του Αντίβαρου και από αρθρογραφία που έχει δημοσιευθεί στο αφιέρωμα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 στη διεύθυνση


http://www.antibaro.gr/fakelos/1821


Πιο συγκεκριμένα, αντλήθηκε από άρθρα των εξής συνεργατών: Κωνσταντίνου Χολέβα, Χρήστου Κορκόβελου, Γιώργου Κεκαυμένου, Διονύση Καραχάλιου (χωρίς να το γνωρίζουν οι δύο τελευταίοι).


Επίσης, υλικό αντλήθηκε και από το ιστολόγιο του Κακοφωνίξ (http://cacofonix-cacofonix.blogspot.com­/).


Τέλος, θα ευχαριστήσουμε το http://books.google.com που με τα αναρίθμητα βιβλία που έχει ψηφιοποιήσει προσφέρει ένα απ΄ ευθείας παράθυρο στις πηγές της εποχής και δεν χρειάζεται να βασιζόμαστε στους ερμηνευτές (κατά το δοκούν) των πηγών.




Αυτό το βίντεο είναι το πρώτο μέρος της αντίκρουσης της σειράς από το Αντίβαρο.


Θα ακολουθήσουν και άλλα βίντεο εν καιρώ.


ΥΓ. Κατεβάστε την ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ με τα ντοκουμέντα αντίκρουσης που παρουσιάζονται στο βίντεο. Η παρουσίαση περιλαμβάνει επιπλέον στοιχεία.

Τα «ιστορικά στελέχη»


Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν στο κυβερνών κόμμα βουλευτές, έστω μετρημένοι στα δάχτυλα, ικανοί να βλέπουν πού έχει οδηγήσει τη χώρα ο πρωθυπουργός αρχηγός τους. Δεν γίνεται, είναι αδιανόητο. Τουλάχιστον όσοι χλευάστηκαν κάποτε για «πατριωτισμό», όσοι διακινδύνευσαν κομματικά υπερασπίζοντας τη νοημοσύνη τους, όσοι θήλασαν με το μητρικό γάλα αίσθηση εντιμότητας και αυτοσεβασμού. Δεν μπορεί να μένουν αμέτοχοι στον πανικό που απλώνεται σαν ρίγος στη χώρα.

Η εξουσιαστική ιταμότητα των υπαλλήλων της «τρόικας» δεν είναι συμπτωματική απρέπεια συμπεριφοράς. Είναι συνεπές αποκύημα του «κλίματος» των σχέσεών τους με την κυβέρνηση. Μην ξεχνάμε: Επτά μήνες, από την επομένη της ορκωμοσίας του, ο πρωθυπουργός σεργιάνιζε στα διεθνή κέντρα οικονομικής και πολιτικής ισχύος διαφημίζοντας την οικονομική χρεοκοπία της χώρας του, τη φαυλότητα, την ανυποληψία της. Και οι υποψήφιοι δανειστές ανέβαζαν συνεχώς τον πήχυ των τοκογλυφικών τους ορέξεων. Προτάσεις δανεισμού με ελάχιστο επιτόκιο, από τη Ρωσία και την Κίνα, τις απέρριπτε ασυζητητί – γιατί; Δεν το εξήγησε. Ωσπου ο δανεισμός από τις «αγορές» έφτασε να γίνει ανέφικτος και η χώρα παραδόθηκε «αυτονόητα» στην «τρόικα»: Υπέγραψε ο πρωθυπουργός την «άνευ όρων» παραίτηση (όλων μας) από κάθε μορφή εθνικής κυριαρχίας: οικονομική, εδαφική, υποδομών, παραγωγικών πηγών, εργασιακού δυναμικού, πολιτισμικών θησαυρισμάτων. Η πρόσφατη ξαφνική απαίτηση των άξεστων μανδαρίνων για 50 δισ. από την κρατική περιουσία ώς το 2015, συστοιχεί πλήρως με τη λογική του «Μνημονίου».

Συνεπέστατα, λοιπόν, το «κλίμα» των σχέσεων της κυβέρνησης με τους μανδαρίνους τούς επιτρέπει συμπεριφορές αφεντικών προς δουλικά: Τον Δεκέμβριο, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πωλ Τόμσεν απερίφραστα βεβαίωνε «επενδυτές» στο Λονδίνο ότι «χρέος και έλλειμμα ήταν προσχήματα, στόχος πραγματικός του Μνημονίου με την Ελλάδα είναι οι εργασιακές σχέσεις και οι ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις» («Κ» 14.12.2010). Και πριν από λίγες μέρες σε δημόσια «συνέντευξή» τους και οι τρεις Υπατοι Αρμοστές στο ελλαδικό προτεκτοράτο νουθετούσαν τους ραγιάδες να συγκρατούν τις οιμωγές τους από τον ανασκολοπισμό που υφίστανται («Κ» 12.2.2011). Τα νευρόσπαστα μαθητούδια - οικονομικό επιτελείο(!) της κυβέρνησης μοιάζει να συμπεριφέρονται στην τρόικα όπως οι πειθαρχημένοι εντολοδόχοι στους εκπροσώπους των εντολέων τους.

Στο τιμόνι της χώρας η γκροτέσκα φιγούρα. Πρωθυπουργός τόσο μειωμένων προσόντων και αδικημένης φυσικής σερμαγιάς που στην Ιστορία, το ξέρουμε όλοι, εμφανίζονται οι ανάλογοι μόνο για να συνοδέψουν μια σημαδιακή καταστροφή ή μια ανυπόφορη ατιμία. Αποκλείεται κάποιοι βουλευτές, κάποια «ιστορικά στελέχη» του κυβερνώντος κόμματος, να μην βλέπουν την ανεπάρκεια, να μην έχουν τεκμήρια για τον προκαθορισμό του μοιραίου ρόλου του. Εμείς, οι πολλοί, βυθιζόμαστε στον πανικό μόνο από τις εκτιμήσεις που μας επιτρέπουν οι ακατάσχετες τηλεοπτικές εμφανίσεις του, η αμήχανη, στερεότυπη ταυτολογία του, τα παιδαριώδη ρητορεύματά του. Εκείνοι, τα στελέχη του κόμματος, πρέπει να ξέρουν τα αίτια που τους υποχρεώνουν σε ανοχή, σε σιωπή.
Φυγομαχούν και το πληρώνει η φτωχολογιά. Ποτέ, καμιά κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν εξουθένωσε τόσο μεθοδικά τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, τις ελπίδες και την αξιοπρέπεια του βιοπαλαιστή. Δεν αισθάνονται προσωπικά εκτεθειμένοι όσοι ταυτίζουν ή ταύτισαν το όνομά τους, τη ζωή και την τιμή τους, με τέτοιου «Σοσιαλισμού» Πανελλήνιο Κίνημα; Αν σπίθιζε ίχνος ευφυΐας (κυρίως: ίχνος ειλικρίνειας προθέσεων), ακόμα και τη διαχείριση του τοκογλυφικού Μνημονίου μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν σαν μοχλό για ρηξικέλευθεη σοσιαλιστική πολιτική: Να απαγορεύσουν αποτελεσματικά κάθε αντικοινωνική εκβιαστσική απεργία, απεργία «κοινωνικού κόστους» – όταν η δημοκρατία υπερασπίζει την κοινωνική δικαιοσύνη δεν φοβάται να κατεβάσει και τον στρατό. Να πατάξουν τους απεργούς της απληστίας, φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, οδηγούς των κοινωνικών (μαζικών) μέσων μεταφοράς, τους γιατρούς που παζαρεύουν το λειτούργημά τους. Κοντολογίς, να στήσουν τίμιο κοινωνικό κράτος.

Τις προάλλες βρέθηκε, επιτέλους, Ελληνας δημοσιογράφος (όσο κι αν μοιάζει απίστευτο) με την τόλμη να θέσει στην τρόικα το ερώτημα που βράζει στο στήθος κάθε νοήμονα πολίτη: Γιατί οι τοποτηρητές των δανειστών μας επαγρυπούν με τόσο ζήλο και ακρίβεια για τα μέτρα που τσακίζουν τη φτωχολογιά (μείωση μισθών και συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, απελευθέρωση συμβάσεων εργασίας, αύξηση ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, συγχωνεύσεις σχολείων και χίλια δύο ανάλογα), αλλά δεν εμφανίστηκαν ποτέ να ψελλίζουν λέξη για το αμείωτο όργιο χρηματοδότησης των κομμάτων από το κράτος, ούτε λέξη για χαλινό στο αδιάντροπο «πάρτι» των αναρίθμητων υπαλλήλων της Βουλής, λέξη για μείωση των εσόδων (άμεσων και έμμεσων) των βουλευτών. Δεν αναφέρθηκε ποτέ η τρόικα στο ξετσίπωτο σκάνδαλο των χρυσοπληρωμένων μελών Δ.Σ. σε εταιρείες του Δημοσίου, πάντοτε πολυάριθμες. Δεν απαίτησε ποτέ να οδηγηθούν στο εδώλιο και να δικαιολογήσουν για ποια προσφορά έργου αμείβονταν επί δεκαετίες ως Κροίσοι οι τάχα και «σύμβουλοι» των εκάστοτε προέδρων της ΕΡΤ, της ΔΕΗ, των Ελληνικών Πετρελαίων, του Βάμβακος και απειράριθμων άλλων αποφύσεων του κομματικού κράτους.

Ο Αναστάσιος Πεπονής, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Αντώνης Λιβάνης, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Γεράσιμος Αρσένης, ο Γιώργος Ρωμαίος, ο Γιάννης Καψής. Ταύτισαν τη ζωή τους και το όνομά τους με το ΠΑΣΟΚ, γόνιμα ή άγονα, δικαιωμένα ή αδικαίωτα. Πάντως, έφτιαξαν ο καθένας μιαν εικόνα μάλλον διαφοροποιημένη από τον παπανδρεϊκό αμοραλισμό, από το δόγμα του «όλα επιτρέπονται» για την ηδονή της εξουσίας, ακόμα και το ξεπούλημα εθνικής κυριαρχίας σε κάποιο Νταβός.
Σήμερα το παπανδρεϊκό δόγμα κυριαρχεί αυτονόητα σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Εχει εξαφανίσει τη διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς, ακεραιότητας και φαυλότητας, ελληνικής (πολιτισμού) συνείδησης και μηδενιστικού «Διεθνισμού». Το πελατειακό κράτος, η χυδαία κομματοκρατία, συμπαίζει με την τρόικα για να περισώσει προνομίες. Οι «κομμουνιστές» μια γροθιά με τα «ρετιρέ», η Διαμαντοπούλου συνεχίζει την αποστολή της Γιαννάκου.

Και στο τιμόνι η γκροτέσκα φιγούρα, ο ολίγιστος των Παπανδρέου. Τα παρέδωσε όλα μεθοδικά στις «αγορές», με αντάλλαγμα να τον αφήνουν να παίζει με το παιχνιδάκι της εξουσίας. Αποκλείεται κάποια «ιστορικά στελέχη» να μην βλέπουν τι διακυβεύεται. Και είναι οι μόνοι που μπορούν αποτελεσματικά να δράσουν.

Χιονισμένη Καλαβρυτινή ιστοριούλα Νο 13

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένας λαδέμπορας. Κοντούλης και πονηρός. Πήρε τη σύνταξή του και γύρισε στο χωριό. Αμέσως η πολιτική ηγεσία του χωριού, χρησιμοποιώντας κάθε δυνατή δολοπλοκία, τον έκανε στρατηγό. Τον χρυσοπλήρωσε. 

Κι έτσι τώρα ο λαδέμπορας  ‘ψήλωσε’, έγινε στρατηλάτης  και έγινε ο  Μέγας Αλέθυμιος. Του ανέθεσαν να κατατροπώσει τον ‘στρατηγό’, που τόσα χρόνια κέρδιζε τις μάχες στο βουνό. Τον στρατηγό Άνεμο. Και ανεβαίνει λοιπόν ο στρατηλάτης στο βουνό. Και προσλαμβάνει μισθοφόρους. Και φέρνει λοχαγούς από την Ευρώπη. Και προσλαμβάνει μαντατοφόρους. Και προσλαμβάνει γραμματικούς. 

Και προσλαμβάνει χορεύτριες και διασκεδαστές. Και συντηρεί τα άρματα. Έχει και τους βαστάζους. Τι άλλο θέλει? Η νίκη είναι σίγουρη. Οι αυλοκόλακες  τον ενθαρρύνουν. ‘Μην ανησυχείς, η νίκη είναι δική σου, είσαι ο καλύτερος. Είσαι ο πρώτος’. Ο Μέγας Αλέθυμιος τους πιστεύει και ετοιμάζεται για τις δάφνες. Με τα λάδια πού τέτοιες δόξες? Περιμένει τον χειμώνα να νικήσει τον στρατηγό Άνεμο και να ελευθερώσει το βουνό από τον τύρρανο. Κανένας δε μπόρεσε τόσα χρόνια να τον νικήσει. 

Κι ήρθε ο χειμώνας. Άργησε, αλλά ήρθε. Οι σημαίες των μισθοφόρων και των βαστάζων όλες πράσινες. Καταπράσινες. ‘Απνοια. Πού να είναι άραγε ο φοβερός στρατηγός? Πού να κρύβεται φοβισμένος? Ο Μέγας Αλέθυμιος φοράει τη μεγάλη μαύρη στολή του και χαίρεται. Κι η πολιτική ηγεσία του χωριού χαίρεται. Αυτό ήταν. Το παράστημα του στρατηλάτη τρόμαξε τον Άνεμο. Ποιος μπορεί να τα βάλει με το νέο στρατηλάτη? Κι ας ήταν λαδέμπορας. Οι σημαίες κυματίζουν πράσινες. Οι μισθοφόροι γλεντούν και πληρώνονται. Το βουνό είναι πλέον ελεύθερο. 

Κι οι χωρικοί χαίρονται. Κι οι αυλοκόλακες μασάνε και χαίρονται. Τόσα χρόνια τυρρανία και τώρα με τον μεγάλο στρατηλάτη όλα ρόδινα. Όλα ήρεμα και ηλιόλουστα. Μα ξάφνου οι σημαίες έγιναν πορτοκαλί. Και κάποιες κόκκινες. Και το σχοινί στο άρμα μπλέχτηκε. Κι οι κεραυνοί ακούγονται. Κι η ομίχλη πέφτει. ‘Ρε λες?’ αναρωτιέται ο Μέγας Αλέθυμιος. Ο στρατηλάτης.  ‘Ρε λες τελικά να μου τη φέρει ο στρατηγός Άνεμος?’ Όπως παλιά? Οι μάχες χάνονται. Τζάμπα οι φανφάρες. Τζάμπα στρατηλάτης. Η πολιτική ηγεσία του χωριού μασκαρεύεται. 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

19.2.11

Αναφορικά με το ακίνητο της Χαρτοποιϊας


Πάλι το ακίνητο της Χαρτοποιίας στο προσκήνιο. Εκείνο το εργοστάσιο, μας βασανίζει από τον καιρό που έκλεισε, μέχρι που το τοπικό μας κοινοβούλιο αποφάσισε σε μια συνεδρίασή του (που επρόκειτο να αποφασίσει να το πουλήσει) να αλλάξει απόφαση και να το χαρίσουμε στο Υπουργείο Παιδείας για να μας στείλουν δυο Σχολές ΤΕΙ (εκ των οποίων μόνο η μία έφθασε) και έκαμε έναρξη λειτουργίας της  εν μέσω δυσχερειών, αφού τα κτίρια ήθελαν προσαρμογή για τη λειτουργία της Σχολής που θα εγκαθίστατο. Θυμόμαστε εκείνο το χειμαρρώδη πρόεδρο του ΤΕΙ Πάτρας, ο οποίος παραμύθιασε το δημ. Συμβούλιο λέγοντας ότι θα έφερνε κάπου 5000 σπουδαστές, από τα υπερτροφικά άλλα ΤΕΙ της περιφέρειας! 

Επικράτησε αισιοδοξία. Όλοι οι σύμβουλοι συμφώνησαν (πλην ενός) και βιάστηκαν να διακηρύξουν την απόφασή τους ως…ευεργέτημα της αγοράς μας και κυρίως των ανοίκιαστων διαμερισμάτων τα οποία ετοιμάστηκαν μετά το σεισμό του 1995 με το άτοκο δάνειο που δόθηκε και που θα πλήρωναν τις δόσεις οι ιδιοκτήτες. Όλοι έτριβαν τα χέρια τους και …έψαχναν στις τσέπες τους, τα προσδοκώμενα ενοίκια.Υπήρξαν κάποιες πιο πρακτικές και σώφρονες σκέψεις, για να μείνει το ακίνητο του εργοστασίου στο Δήμο για τις ανάγκες του λιμανιού, το οποίο, από τότε ήταν στο ενδιαφέρον των δημοτών για τα έσοδα που αποχτούσε, αν και όταν επεκτεινόταν και λειτουργούσε ως εμπορικό και επιβατηγό, θα πολλαπλασιάζονταν.

Άλλα …χαμόγελα και συσκέψεις επί συσκέψεων, μέχρι που 16 χρόνια μετά (μέχρι σήμερα) δεν κατορθώθηκε να ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Μπήκε απόκοντα και η μαρίνα, αλλά λόγω ασυμφωνίας των παραγόντων πήγε κι αυτή στα υπ’ όψιν. Η  παραλιακή μας ζώνη, το πέταλο του φυσικού όρμου έμεινε όπως το βρήκε η γενιά μας από την προηγούμενη. Ωστόσο θέμα για συζητήσεις και για πολιτική…πρώτο. Καλά που έγινε εκείνο το κομμάτι κάτω από την Τρυπητή και πιάνει το φέρυ μποτ (που κι αυτό σταμάτησε και παρακαλάμε να ξαναρχίσει τα δρομολόγιά του)και πλευρίζουν κάποια εμπορικά πλοία μεταφέροντας κοντέϊνερς (εμπορευματοκιβώτια), κυρίως με μπανάνες, τις οποίες…τρώμε ποικιλοτρόπως, αφού δεν καταφέρνουμε να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη ενός οργανωμένου λιμανιού. Ξαναγυρνάμε στο ΤΕΙ. Για ένα δυο τμήματα τόσα κτίρια και τόσο οικόπεδο παραέπεφτε πολύ. Κάποιοι πιο διορατικοί σύμβουλοι και ο τότε δήμαρχος Αλ. Μέγαρης (πρακτικό μυαλό) πρότειναν να εγκατασταθούν τα νέα τμήματα στο κτίριο Καλαμπόκα (λειτουργούσε εκεί το Λύκειο) και όσο να αναπτυχθούν περισσότερα τμήματα (αφέλεια που μας δέρνει), το ΤΕΙ να φτιάξει δικά του κτίρια στην περίμετρο της πόλης ή προς το Βουλωμένο, όπως έγινε με άλλες πόλεις. Αλλά το μίζερο Υπουργείο Παιδείας για να εγκαταστήσει μια σχολική μονάδα, βάζει το μαχαίρι στο λαιμό του Δήμου. Βρείτε και δωρίστε οικόπεδο, διαφορετικά, σχολείο δεν έχει. 

Δεν προχώρησε η ιδέα περί Καλαμπόκα (και σήμερα παραμένει ρημάδι, ένα περιουσιακό στοιχείο του Νοσοκομείου, δηλ. Δημόσιο κτήριο, το οποίο θα μπορούσε να στεγάσει σημαντικές μονάδες είτε υγειονομικές είτε διοικητικές, του Κράτους ή του Δήμου. Περνάμε απέξω και θλιβόμαστε. Αχρηστεύεται μια οικοδομή στην καλύτερη θέση και δε βρίσκεται ένας κάποιος αρμόδιος να ενδιαφερθεί για την αξιοποίησή της.) Έτσι η κεντρική Σχολή ΤΕΙ Πάτρας με το δούρειο ίππο του παραρτήματός της στο Αίγιο, κατέλαβε το ζωτικότερο χώρο του Δήμου, αντί πινακίου φακής. Ας μην ανοίξουμε εδώ, τώρα, τέτοια κουβέντα ποια έσοδα έφεραν στην πόλη οι σπουδαστές.  Το συμβόλαιο, παραχώρησης της πρώην Χαρτοβιομηχανίας Αιγίου. μεταξύ Δήμου και υπουργείου Παιδείας, περιέχει έναν ανατρεπτικό όρο, υπέρ του Δήμου, τον οποίο φιλοδοξούν να ενεργοποιήσουν κάποιοι τοπικοί παράγοντες, με την ελπίδα να απελευθερωθούν τα εβδομήντα τόσα στρέμματα του ακινήτου της πρώην Χαρτοποιίας, προς εξυπηρέτηση των αναγκών του λιμένος, που κάθε τόσο μαθαίνουμε ότι δημοπρατείται κι ακόμη οι εργασίες δεν άρχισαν. 

Ο όρος αυτός δεσμεύει το υπουργείο να έχει εγκαταστήσει ως το τέλος του 2010 και τρίτη Σχολή στο Αίγιο και να υπάρχει προοπτική να αυτονομηθεί το ΤΕΙ Αιγίου. Επειδή αυτό δεν έγινε και μπήκαμε αισίως στο 2011, μένει ανοιχτό αυτό το θέμα, που είναι ταυτόχρονα και δίκοπο μαχαίρι. Ήδη οι παράγοντες του λιμανιού…ανακάλυψαν ότι το μελλοντικό λιμάνι δε θα έχει χερσαίους χώρους ν’ αναπτυχθεί. Κάποιοι έριξαν την ιδέα να επιδιωχθεί η αποβολή του Κράτους από το δημοτικό ακίνητο και με βάση τη ρήτρα του συμβολαίου να επανέλθει στο Δήμο τμήμα ή όλο το ακίνητο. Κάπου 80 στρέμματα είναι αυτά συν τα κτίρια. Το ΤΕΙ να μη φύγει. Να μετεγκατασταθεί. Δεν ήρθαν δα και οι…5000 σπουδαστές του κ. Μακρυγένη και δεν έχουμε πού να τους βολέψουμε! 

Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι. Μπαίνει ένα ακόμη πρόβλημα στο Δήμο, σα να μην του φτάνουν τα τόσα που τον…προίκισε ο Καλλικράτης. Αν το θέμα έχει κάποιες λαβές, ας μην το αφήσουμε να μας ξεφύγει και σε κάποιο μέλλον (μπορεί και πολύ σύντομα) να μεταμεληθούμε και να επικαλούμεθα  τη στερνή μας γνώση κατά τη λαϊκή σοφία. Οι πανεπιστημιακές Σχολές, απ’ ό,τι διαβάζουμε συμπτύσσονται και αντί να αρχίσουμε πάλι τις γονυκλισίες παρακαλώντας για μια τρίτη Σχολή άμεσα, περισσότερες στο μέλλον, μήπως θα ήταν σκόπιμο να ενεργοποιηθεί η ρήτρα προς περισσότερο όφελος της πόλης; 

Θα συζητηθεί το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο. Και πιστεύουμε να το έχουν μελετήσει σε όλες τις διαστάσεις του το θέμα, οι κύριοι σύμβουλοι και να αποφασίσουν το συμφερότερο για την πόλη. Θα είναι μια κρίσιμη απόφαση, εξίσου σημαντική με εκείνη της δωρεάν παραχώρησης στο Κράτος, όταν η πόλη αγόρασε το ακίνητο με Τραπεζικό Δάνειο και υποθήκευση των δημοτικών τελών, έως ότου το αποπληρώσουν οι δημότες. Μήπως είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί; 

80 δεσποτάδες για 13 περιφέρειες… Μήπως είναι υπερβολή;


 Γενικότερα μετά τον Καλλικράτη με τις 13 νέες περιφέρεις αλλά και την αιματηρή οικονομία την οποία υφίσταται ο λαός μας είναι κάπως παρωχημένο και ακριβό να πληρώνει το κράτος 80 Δεσποτάδες.  Η δομή του κράτους άλλαξε… Δεν νομίζεται ότι χρειάζεται μια ανάλογη κίνηση και από την εκκλησία;

Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Αλεξανδρουπόλεως
Αργολίδος
Άρτης
Βεροίας και Ναούσης
Γλυφάδας
Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως
Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου
Γρεβενών
Δημητριάδος και Αλμυρού
Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος
Δράμας
Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης
Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας
Ελασσώνος
Ελευθερουπόλεως
Ζακύνθου και Στροφάδων
Ζιχνών και Νευροκοπίου
Ηλείας και Ωλένης
Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων
Θεσσαλονίκης
Θηβών και Λεβαδείας
Θήρας, Αμοργού και Νήσων
Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου
Ιλίου, Πετρουπόλεως και Αχαρνών
Ιωαννίνων
Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού
Καλαβρύτων και Αιγιαλείας
Καρπενησίου
Καρυστίας και Σκύρου
Κασσανδρείας
Καστορίας
Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Κεφαλληνίας
Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού
Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος
Κορίνθου, Σικιώνος, Ζεμενού, Ταρσού και Πολυφέγγους
Κυθήρων
Λαγκαδά
Λαρίσης και Τυρνάβου
Λευκάδος και Ιθάκης
Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου
Μάνης
Μαντινείας και Κυνουρίας
Μαρωνείας και Κομοτηνής
Μεγάρων και Σαλαμίνος
Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
Μεσσηνίας
Μηθύμνης
Μονεμβασίας και Σπάρτης
Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου
Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου
Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως
Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας
Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς
Νέας Σμύρνης
Νικαίας
Νικοπόλεως και Πρεβέζης
Ξάνθης και Περιθεωρίου
Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας
Παροναξίας
Πατρών
Πειραιώς
Περιστερίου
Πολυανής και Κιλκισίου
Σάμου και Ικαρίας
Σερβίων και Κοζάνης
Σερρών και Νιγρίτης
Σιδηροκάστρου
Σισανίου και Σιατίστης
Σταγών και Μετεώρων
Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
Τρίκκης και Σταγών
Τριφυλίας και Ολυμπίας
Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης
Φθιώτιδος
Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου
Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
Φωκίδος
Χαλκίδος
Χίου

17.2.11

Χαρακτηρισμός της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας - ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΣΟΥΚΑΛΗ

Σειρά ερωτημάτων προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος και   Αγροτικής Ανάπτυξης, διατυπώνει ο βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς Νίκος Τσούκαλης σχετικά  με το πρόβλημα που προέκυψε με τις ιδιοκτησίες που βρίσκονται εντός χαρακτηρισμένης γης υψηλής παραγωγικότητας και δεν μπορούν να αξιοποιηθούν ακόμη και αν δεν είναι παραγωγικά εκμεταλλεύσιμες.

            Στην ερώτησή του ο κ. Τσούκαλης σημειώνει πως  η διατήρηση και η διαφύλαξη της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας  αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Πλην όμως η Πολιτεία και η δημόσια Διοίκηση οφείλουν, στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης, να μην υπεκφεύγουν μεταθέτοντας στους πολίτες τα ελλείμματα και τις παραλείψεις τους σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού. Οι Δ/νσεις Αγροτικής Ανάπτυξης οφείλουν να εξετάζουν κάθε περίπτωση διακριτά όπως η επιστήμη αλλά και η λογική επιβάλουν.

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

     Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 56 του Ν.2637/1998, όπως τροποποιημένες ισχύουν, προβλέπεται:

α) «Σε αγροτεμάχια (δηλ. στις εκτός σχεδίου και οικισμού περιοχές) που χαρακτηρίζονται ως αγροτική Γη Υψηλής Παραγωγικότητας, απαγορεύεται η άσκηση οιασδήποτε άλλης δραστηριότητας, εκτός από τη γεωργική εκμετάλλευση. Κάθε επέμβαση στις εκτάσεις αυτές (μεταβολή προορισμού της, διάθεσή της γι’ άλλες χρήσεις, εκτέλεση έργων, δημιουργία εγκαταστάσεων, παροχή εξυπηρετήσεων), έστω και χωρίς μεταβολή της χρήσης τους, …ενεργείται πάντοτε ύστερα από άδεια της Δ/νσης Αγροτικής Ανάπτυξης και μόνο για λόγους που εξυπηρετούν το γεωργικό χαρακτήρα της αγροτικής εκμετάλλευσης…» και,

β) «Σε περιοχές που χαρακτηρίζονται ως Γ.Υ.Π. απαγορεύεται η κατάτμηση είτε με διανομή μεταξύ συνιδιοκτητών είτε με πώληση ή οποιαδήποτε άλλη πράξη, με την οποία μεταβιβάζονται δικαιώματα κυριότητας, χωρίς προηγούμενη άδεια της Δ/νσης Αγροτικής Ανάπτυξης… Η άδεια παρέχεται μόνο εφόσον διευκολύνεται η αγροτική εκμετάλλευση…».  

     Οι πιο πάνω διατάξεις παρέμεναν ανενεργές όσο δεν είχε εκδοθεί η προβλεπόμενη (στην παρ. 1 του ίδιου άρθρου) ΚΥΑ, περί «κριτηρίων διαβάθμισης της αγροτικής γης σε ποιότητες και κατηγορίες παραγωγικότητας». Στις 07.09.2010 δημοσιεύθηκε η αρ. 168040/03.09.2010 (ΦΕΚ 1528Β΄) ΚΥΑ, οπότε και ενεργοποιήθηκε η εν λόγω διάταξη. Πλέον, για την έκδοση οικοδομικής αδείας, σε όλες τις εκτός σχεδίου περιοχές, απαιτείται η σχετική έγκριση της Δ/νσης Αγροτικής Ανάπτυξης.

     Όμως η επίμαχη διάταξη ενεργοποιήθηκε χωρίς την προηγούμενη έκδοση και της 2ης ΚΥΑ που προβλέπει η παρ. 2 του ίδιου άρθρου. Αυτή δηλαδή που θα καθορίζει τα γεωγραφικά όρια (χάρτες ζωνών) της αγροτικής Γ.Υ.Π., προφανώς επειδή δεν έχουν παραχθεί οι ανάλογοι χάρτες. Έτσι, όπως ορίζεται «…έως τον καθορισμό αυτό, ο χαρακτηρισμός θα γίνεται από τις Δ/νσεις Αγροτικής Ανάπτυξης…».

     Για τους χαρακτηρισμούς αυτούς η Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης του Ν. Αχαΐας κάνει χρήση Π. Δ/των όπου καταγράφονται περιοχές, εμβελείας διοικητικών ορίων τ. ΟΤΑ και τ. Δημοτικών Διαμερισμάτων, μέσα στις οποίες περιλαμβάνονται ζώνες προϊόντων ονομασίας – προέλευσης (εν προκειμένω αμπελώνες που παράγουν οίνους όπως ο Μοσχάτος Πατρών, η Μαυροδάφνη Πατρών, ο Ροδίτης Πατρών κ.λπ.). Έτσι, χωρίς τη διερεύνηση άλλων παραμέτρων και χωρίς την πραγματοποίηση αυτοψίας, γενικεύεται και επεκτείνεται ο χαρακτηρισμός της αγροτικής γης ως Γ.Υ.Π. σε όλη την έκταση των διοικητικών ορίων του τ. Δημοτικού Διαμερίσματος, συμπαρασύροντας ακόμη και εκτάσεις μη αρδευόμενες, χέρσες, βραχώδεις ή με αδιάφορη φυτοκάλυψη. Η αντιμετώπιση αυτή είναι προδήλως αντιεπιστημονική και αυθαίρετη.

     Αναμφίβολα, η διατήρηση και η διαφύλαξη της αγροτικής Γ.Υ.Π. αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Πλην όμως η Πολιτεία και η δημόσια Διοίκηση οφείλουν, στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης, να μην υπεκφεύγουν μεταθέτοντας στους πολίτες τα ελλείμματα και τις παραλείψεις τους σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού. Μέχρι τη σύνταξη του απαραίτητου χαρτογραφικού υλικού (όπου αυτά δεν υπάρχουν) οι Δ/νσεις Αγροτικής Ανάπτυξης οφείλουν να εξετάζουν κάθε περίπτωση διακριτά όπως η επιστήμη αλλά και η λογική επιβάλουν.

Κατόπιν αυτών, ερωτώνται ο κ. και η κ. Υπουργός

1)      Έχουν δώσει ή έστω επεξεργαστεί οδηγίες – εντολές στις αρμόδιες περιφερειακές και δημοτικές υπηρεσίες τους για την ορθή εφαρμογή της ΚΥΑ αρ. 168040/03.09.2010 (ΦΕΚ 1528Β΄);



2)      Αποδέχονται ως ορθή τη γενικευμένη ερμηνεία και εφαρμογή του χαρακτηρισμού όλης της επιφάνειας ενός τ. Δημοτικού Διαμερίσματος ως Γ.Υ.Π. ένεκα, και μόνο, επειδή το Δ.Δ. αυτό αναγράφεται σε Π. Δ/γμα προϊόντος (π.χ. οίνου) ονομασίας – προέλευσης;



3)      Αν όχι, γιατί έχουν αφήσει το ζήτημα στην κατά το δοκούν ερμηνεία - εφαρμογή της απόφασης στους τοπικούς υπηρεσιακούς παράγοντες με κίνδυνο να βρεθούν ελεγχόμενοι;



4)      Για την αποφυγή παρερμηνειών και μέχρι τη σύνταξη των αναγκαίων ενήμερων και αξιόπιστων χαρτών ζωνών Γ.Υ.Π. (εκεί όπου δεν υπάρχουν) εξετάζεται το ενδεχόμενο αναστολής εφαρμογής της διάταξης;



Ο ερωτών βουλευτής

Νίκος Τσούκαλης

15.2.11

Η μηχανή…


Ας υποθέσουμε, πως ένας καλός άνθρωπος, φιλέλληνας ή θαυμαστής του ελληνικού «τρίτου δρόμου» για τον σοσιαλισμό, φορτωμένος και φραγκάτος, καθάριζε για μας. Έλεγε, δηλαδή, «έλα εδώ, ρε Τζώρτζ, πιάσε ένα τσεκ 300 δις, για να ξοφλήσετε κι άλλα τόσα για να κάνετε ρεκτιφιέ στο μοτέρ, ν’ αλλάξετε φλάτζες και να ξεκινήσετε πάλι».

Κι επειδή είναι λέει καλός άνθρωπος, επειδή βαρέθηκε τα λεξοτανίλ και να μετράει προβατάκια, ένεκα οι αϋπνίες όταν κουμαντάρεις τόσα βαπόρια, φάμπρικες και χαρτοφυλάκια, να μας ζητήσει γι’ αντάλλαγμα μόνο τα άπαντα του Τατσόπουλου δερματόδετα και τα μίκυ μάους του Βερέμη, ώστε να κόβει τούφες τα βράδια στην τρίτη σελίδα, σαν μωρό στην αγκαλιά της μάνας του. Έτσι, να τα κατέβαλε για χάρη μας αχρεωστήτως, ο καλός ο άνθρωπος. Δωρεά εν ζωή.

Θα πήγαινε λοιπόν ο Παπακωνσταντίνου με την καλή του σάκα στους ώμους στην Εσπερία, θα ξόφλαγε τα χρωστούμενα κι επειδή είμαστε κιμπάρηδες, θ’ άφηνε και μπουρμπουάρ κανά δις ρέστα. Μετά τέρμα οι μπιφτεκάρες στου «Καραβίτη» γι’ αυτό το τρίο μπελκάντο των κωλόφραγκων, θα τους πετάγαμε έξω με τις κλωτσιές, θα ρίχναμε αλάτι ξοπίσω τους και θα ‘βαζε και την σκούπα ανάποδα η Άσπα, να μην ξανάρθουν οι ξανθομπάμπουρες, οι ασπρουλιάρηδες οι τροϊκανοί, που να τους κόβει ο Θεός χρόνια και να μας τα δίνει δευτερόλεπτα.
Κι ύστερα κι ύστερα, αδέρφια, τι;  Τι θα γινότανε μετά;

Επειδή έχω κληρονομικό χάρισμα και «μνήμη μπάτσου», θα σας πω. Θα μαζευόντουσαν στο Εκάλη Κλαμπ, στη Μύκονο, σε σουίτες κυριλέ ξενοδοχείων και στην Αθηναϊκή Λέσχη τα γνωστά παληκάρια και θα κάνανε ταμείο και πενταετές πλάνο.

Οι αφανείς εταίροι του ελληνικού σοσιαλισμού και της συχωρεμένης ενοχικής μεσαιοχωρίτικης «Δεξιάς», αυτοί που χτίσανε τις λεωφόρους του μέλλοντος με τις λακκούβες, τα διαγαλαξιακού μεγέθους ολυμπιακά στάδια, κωπηλατοδρόμια κλπ, οι άρχοντες των διοδίων, των συχνοτήτων και των συμβάσεων, θα επιχειρήσουν άλλη μια γερή μοιρασιά, με χέρια που θα τρέμουν από την απληστία και την ανυπομονησία.

Από τη χώρα πέρασαν Σχέδια Μάρσαλ, Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, Μεσογειακά Προγράμματα κλπ, επιδοτήσεις παντός είδους. Πακτωλός για την δημιουργία έργων υποδομής, για την αναδιάρθρωση της πάσης Ελλάδος, της γεωργίας, της οικονομίας εν γένει. Θα ήταν, υποτίθεται, το εισιτήριο του Ελληνισμού για το μέλλον.

Σε αυτό το πηγάδι χωρίς πάτο, σε αυτό το άναρχο λημέρι της ανομίας, της οικογενειοκρατίας και της αναξιοκρατίας, μπορείς να ρίξεις όλο το χρήμα του κόσμου. Θα το δεις να χάνεται στην «μαύρη τρύπα» της μεταπολιτευτικής παράγκας. Οι παπατζήδες της Πειραιώς, οι τσαντάκηδες κι οι μπουκαδόροι, είναι άκακες ευγενείς φυλές κλεφτών κι απατεώνων, παρθενόπες, μπροστά στην φάρα αυτού του μέρους της «επιχειρηματικής τάξης», που ανδρώθηκε με το χρήμα του Κράτους και της ΕΕ, ήτοι με το αίμα του Λαού. «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια», έλεγε το παλιό καλό τραγούδι του Μάρκου. Και τούτα τα καλόπαιδα, εκδότες – μπετατζήδες – προμηθευτές και πρόεδροι ομάδων, ξέρουν καλή μηχανή, στημένη και καλολαδωμένη δεκαετίες τώρα. Μηχανή που μπορεί να καταπιεί τον προϋπολογισμό Βορείου, Νοτίου Αμερικής, Ευρώπης, Αφρικής κι Ασίας και να μην μείνει σάλιο. Άντε, το πολύ πολύ κανάς δρόμος με κατολισθήσεις και φαλιρημένα κανάλια, που εξευτελίζουν την νοημοσύνη μας, την αισθητική μας και υπονομεύουν την εθνική και κοινωνική συνοχή κατά το δοκούν των αφεντικών τους.

Το πρόβλημα μας δεν είναι λοιπόν το να βρίσκουμε δανεικά και να περιορίσουμε τις δαπάνες, ξεσκίζοντας και συκοφαντώντας τους εργαζόμενους. Ο μέσος γιατρός του ΙΚΑ, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων, πλην ελάχιστων υψηλόβαθμων και ενίων κομματόσκυλων συνδικαλιστών, δεν φάγανε τίποτα και με κανέναν. Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που αγρυπνούν στην προκάλυψη, στις γέφυρες των πλοίων μας και στα readiness των πολεμικών αεροδρομίων μας, δεν είδαν ποτέ ούτε σεντ από τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων που κατέληξαν στις υπεράκτιες εταιρείες των επιτήδειων πολιτικών προϊσταμένων τους και των «αντιπροσώπων».
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι το χρήμα. Είναι τα πρόσωπα, οι δομές, οι θεσμοί, η νοοτροπία. Η ατιμωρησία. Η μεγαλύτερη προδοσία σε βάρος της χώρας, μετά το ιωαννιδικό πραξικόπημα και την εισβολή και κατοχή της Κύπρου, είναι η επί δεκαετίες λεηλασία των κονδυλίων που εισέρρευσαν στην χώρα, η αποβιομηχάνιση, η καταστροφή της γεωργίας, η ληστεία του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών έργων, των δημοσίων έργων και προμηθειών και το πελατειακό κράτος, που γιγάντωσε τον δημόσιο τομέα.

Οι «χαζοί» Άγγλοι του Κάμερον, αντιλαμβανόμενοι με δέος ότι η Βρετανία δεν παράγει πια την τροφή της, έφτιαξαν εικοσιπενταετές πλάνο με τίτλο «Επιστροφή στη γή». Εμείς; Εμείς βάζουμε στο ΕΣΠΑ τους «παραδοσιακούς» …εκδότες!

Εάν δεν παράγουμε αληθινό, χειροπιαστό πλούτο, όσα κονδύλια  κι αν μας δανείσουν, ακόμη κι αν μας τα χαρίσουν, μετά από λίγα χρόνια θα είμαστε πάλι στον άσσο. Διότι οι ύαινες, που ανατράφηκαν και πλήθυναν με τις σάρκες της Πατρίδας, απλώς λούφαξαν και περιμένουν.
Η εφαρμογή των Νόμων και μια νέα κουλτούρα εργασίας, ανταγωνισμού κι ανέλιξης με γνώμονα τους Άριστους κι υπέρ αυτών, μέσα σε ένα κλίμα κοινωνικής και θεσμικής σταθερότητας, μπορούν να γκρεμίσουν τα νοσηρά τείχη της παρακμής και της οικογενειοκρατίας.

Το ΠΑΣΟΚ έχει πια «στεγνώσει», γέρασε, έχασε και το τελευταίο του επίχρισμα πατριωτισμού κι ορθολογικής προσέγγισης στο ελληνικό πρόβλημα, αν είχε ποτέ. Έγινε ιδεολογικός κρανίου τόπος. Καμμία σοβαρή συζήτηση δεν γίνεται στους κόλπους του. Δεν θα βρείτε ούτε ένα έντυπο, ούτε μισό ιστολόγιο στο διαδίκτυο, όπου να γίνεται μια ενδοκομματική ζύμωση, μια σύγκρουση της προκοπής, από την οποία να προκύπτει κάτι καινούργιο. Οι μάζες των πατριωτών που ακόμη υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ, οι εχέφρονες δημοκράτες που ανησυχούν για την διάλυση του κοινωνικού κράτους, τον αφελληνισμό της Παιδείας και τον ψοφοδεή ενδοτισμό στα εθνικά θέματα του ΓΑΠ και της παράξενης παρέας του, δεν έχουν πια έκφραση. Είναι ακέφαλοι, ανέστιοι πολιτικά. Στρέφουν πλέον το βλέμμα τους στον Αντώνη Σαμαρά. Πάντα τον άκουγαν προσεκτικά, γιατί στους αληθινούς νοικοκυραίους πατριώτες κάθε κομματικής προέλευσης, αρέσουν αυτοί που λένε ΟΧΙ, αυτοί που πάνε κόντρα στο καθεστωτικό ρεύμα γι’ αρχές κι αξίες. Τώρα όμως το ρεύμα της Ανάγκης, η Ιστορία, είναι με το μέρος του…