29.4.11

25.000 ΕΥΡΩ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΡΥΠΗΤΗΣ...

Όπως επισημαίνει το dete.gr "Δημαράς και Φούρας είχαν συμφωνήσει..Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως στην περίπτωση της Πάτρας και μάλιστα πριν από πέντε μήνες (με σαφώς μικρότερο μέγεθος κρίσης) ο τότε πρόσφατα εκλεγμένος δήμαρχος Γιάννης Δημαράς σε συνεννόηση με τον Ανδρέα Φούρα είχαν αποφασίσει να αναβάλουν -λόγω κρίσης- το επίσημο γεύμα του Πολιούχου της πόλης Αποστόλου Ανδρέα, που θα δινόταν στην Achaia Clauss. Αντίθετα, στο Αίγιο το γεύμα θα παρατεθεί και όπως είναι φυσικό αναμένεται να στοιχίσει αρκετές χιλιάδες ευρώ.”

Σε αντίθεση εμείς εδώ στο Αίγιο που η κρίση δεν μας έχει επηρεάσει στο ελάχιστο αποφασίσαμε να διαθέσουμε 25.000 ευρώ για να φάνε και να πιούνε οι ταγοί του τόπου τιμώντας με αυτό τον τρόπο την Παναγία Τρυπητή. Προς τιμήν της μάλιστα μέχρι και σε στολισμό της αίθουσας του ξενοδοχείου που θα παρατεθεί το γεύμα προχωρήσαμε.

Η επιλογή βέβαια του χώρου του γεύματος έγινε με απευθείας ανάθεση λόγω του κατεπείγοντος της υπόθεσης η ύστερα από διαγωνισμό;

Φανταστείτε λοιπόν αγαπητοί συμπολίτες να μην βρισκόμαστε και σε περίοδο κρίσης..όπου η δαπάνη για το συγκεκριμένο event μπορεί να έφτανε και τις 50.000 ευρώ ίσως και παραπάνω...

Ένα πάντως είναι σίγουρο.. Λεφτά υπάρχουν.. Όχι για τους πολίτες όμως αφού πολύ σύντομα θα κληθούμε όλοι να βάλουμε ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη..

Βοήθειά μας! 

Aigio.org

28.4.11

Ακύρωση της απόφασης για τη νότια χάραξη ζητούν πρόεδροι κοινοτήτων


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΕΠΙΠΛΑΣΤΗ ΚΑΙ ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
 
Ένσταση κατά της υπ'αριθμ. 193/2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιάλειας που αφορούσε στην έγκριση της απόφασης της Επιτροπής Ποιότητας σχετικά με τη χάραξη της νέας σιδηροδρομικής γραμμής στο τμήμα Διακοπτού-Κερυνίτη ποταμού, κατέθεσαν ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Αιγίου κ. Γιάννης Θεοφανόπουλος και οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων Τεμένης κ. Π.Μαρίνος και Βαλιμιτίκων κ. Γ.Μεϊντανάς, οι οποίοι ζητούν και την ακύρωσή της.
Ο λόγος της ένστασης συναντάται στο ότι κατά την ψηφοφορία, εκτός από τους προέδρους Διακοπτού, Ζαχλωριτίκων, Ελαιώνα και Ροδιάς (που είχαν έννομο συμφέρον καθώς η υπάρχουσα χάραξη αφορούσε το θέμα) ψήφισαν και πρόεδροι τοπικών κοινοτήτων που βρίσκονται δυτικά του Κερυνίτη, δηλαδή οι πρόεδρο Νικολεΐκων, Ριζομύλου και Ελίκης, που δεν τους αφορούσε. Έτσι, η απόφαση πήρε 20 ψήφους υπέρ και 18 κατά, σε ό,τι αφορά στο σκέλος της απόφασης "Αλλαγή πορείας γραμμής από Διακοπτό-Κερυνίτη νότια χάραξη, έναντι της υφιστάμενης βόρειας χάραξης".

"Αν ήταν να γενικευτεί το θέμα, τότε θα έπρεπε να ψηφίσουν και οι πρόεδροι Βαλιμιτίκων, Τεμένης και Αιγίου που έχουν έννομο συμφέρον, γιατί η γραμμή διέρχεται μέσα στα διοικητικά τους όρια. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν έπρεπε να ψηφίσει ο πρόεδρος της Ελίκης, καθώς η βόρεια χάραξη δεν διέρχεται από τα διοικητικά όρια της κοινότητάς του" αναφέρει μεταξύ άλλων η ένσταση, ενώ οι ενιστάμενοι χαρακτηρίζουν επίπλαστη και μη νόμιμη την πλειοψηφία των 20 (13 συμβούλων + 7 προέδρων τοπικών κοινοτήτων)" αναφέρει η ένσταση.

Επίσης, οι ενιστάμενοι πρόεδροι χαρακτηρίζουν παράνομη και την απόφαση περί "νομικής συνδρομής δημοτών", καθώς σημειώνεται πως οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων που την ψήφισαν, δεν έχουν δικαίωμα να το πράττουν, σύμφωνα με το νόμο του "Καλλικράτη", ενώ τονίζεται πως σε κάθε περίπτωση δεν είναι νόμιμη η νομική υποστήριξη δημοτών με δαπάνες του δήμου.

ΣΧΟΛΙΟ AIGIO.ORG

Είναι απορίας άξιο πως ορισμένοι δημοτικοί σύμβουλοι έχουν το θράσος να εκμεταλλεύονται τη θέση τους σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπό τους οι ψηφοφόροι τους για να εξυπηρετήσουν καθαρά προσωπικά τους οικονομικά συμφέροντα αποτρέποντας έτσι τον οικονομικό τους αφανισμό.

Για τους γνωρίζοντες το παρασκήνιο η όλη διαδικασία αλλαγής της χάραξης μεθοδεύτηκε με σκοπό να ευνοηθεί νεοεκλεγείς δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης αφού η νότια χάραξη περιλαμβάνει την  απαλλοτρίωση σημαντικού μέρους ιδιόκτητου ακινήτου του, κάτι στο οποίο ο ίδιος και η οικογένειά του έχει επενδύσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Από την άλλη είναι ευχάριστο που κάποιοι αποφάσισαν να συγκρουστούν με τέτοιες πρακτικές βάζοντας στο περιθώριο αποφάσεις που θίγουν την ισονομία και κυρίως την κοινή λογική.

ΤΟ AIGIO.ORG ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ KORINTHIX!

Απαράδεκτη η ενέργεια του ΑΝΥΕΘΑ Πάνου Μπεγλιτη να μηνύσει το κορινθιακό μπλογκ Korinthix επειδή τόλμησε να αναδημοσιεύσει και να σχολιάσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο την επίσκεψη του υφυπουργού στις εγκαταστάσεις της ΙΝΤΡΑΚΟΜ.

Στοιχειώδης νομικός και πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει πρώτα την επικοινωνία του θιγόμενου με το μέσο και ύστερα την προσφυγή σε ένδικα μέσα.

Τέτοιες πρακτικές εφαρμόζουν όσοι νομίζουν ότι θα καταφέρουν να νομοθετήσουν, με μοναδικό σκοπό την χειραγώγηση των ελληνων μπλογκερς.

Είστε βαθιά νυχτωμένοι κύριοι.

Aigio.org

Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος: Έχουμε κτήματα δεν έχουμε εισοδήματα...

27.4.11

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΥΠΗΤΗ ΚΑΙ ΔΕΞΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ...

Είναι τουλάχιστο προκλητικό για τους πολίτες με αφορμή τον εορτασμό της πολιούχου της πόλης χρήματα να σπαταλώνται αφειδώς όχι για την ανακούφιση αναξιοπαθούντων συμπολιτών αλλά για δεξιώσεις, πλουσιοπάροχα γεύματα και τυμπανοκρουσίες.

Κάποιοι αναίσθητοι έφθασαν το σημείο να διοχετεύσουν στον τύπο μέχρι και το μενού του γεύματος προφανώς για να ενημερωθεί ο κόσμος με τι αποτελεσματικότητα και “value for money” δαπανώνται οι πολύτιμοι δημοτικοί φόροι τη στιγμή μάλιστα που συμπολίτες κυριολεκτικά πεινάνε!!!

Κάποιοι προφανώς και βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου όταν εν μέσω μιας βαθύτατης οικονομικής κρίσης δαπανούν αλόγιστα χρήματα όχι για να ανακουφιστούν οι δημότες αλλά για να τιμήσουν υποτίθεται την Παναγία.

Εμπαίζετε κύριοι όχι μόνο τους δημότες αλλά και την Παναγία εάν θεωρείτε ότι αυτό είναι το θέλημα της.

Εξαγριώνετε τον κόσμο με τέτοιες συμπεριφορές και ενέργειες.

Θα σας πάρουν με τις πέτρες και εσάς με τα κοστούμια και τους άλλους τους θεομπαίχτες με τα ράσα.

Ντροπή και αίσχος.

Aigio.org

26.4.11

Προβληματισμός στο Αίγιο για τη λύση με τα σκουπίδια


Προβληματισμός επικρατεί για τη λύση που προωθεί η Δημοτική Αρχή Αιγιάλειας όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων. Το τελευταίο χρονικό διάστημα τόσο σε επίπεδο Περιφέρειας όσο και Δημοτικός Αρχής γίνονται διεργασίες για την διαχείριση των στερών αποβλήτων.


Στα διαμορφούμενα πλαίσια οι σημερινές μορφές διαχείρισης (ΧΑΔΑ, ΧΥΤΑ, Μεταφορά) δείχνουν να παίρνουν τέλος. Στο προσκήνιο υπάρχουν τρεις προτάσεις. Η πρώτη είναι της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου Αιγιαλείας που αφορά την καταλυτική μέθοδο από-πολυμερισμού των ενώσεων του Άνθρακα (αμερικανική τεχνολογία). Η πρόταση της επιτροπής γίνεται με κύριο επιχείρημα την μη οικονομική επιβάρυνση του Δήμου. Το καθημερινό κόστος μεταφοράς είναι πληγή για τη Δημοτική Αρχή. Οι επιχειρηματίες που προτείνουν την μέθοδο μιλάνε για μηδενική επιβάρυνση του Δήμου.

Σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή και συγκεκριμένα την Περιβαλλοντολογική Δράση για την Αιγιάλεια «Η Ίριδα», το Περιβαλλοντικό Σωματείο «Ποταμός Φοίνικας» και τον Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Ανατολικής Αιγιάλειας «Φίλοι του Περιβάλλοντος», εκφράζονται έντονες αμφιβολίες.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρουν σε επιστολή τους «η μέθοδος έχει μειονεκτήματα όπως το ότι είναι πολύ πρόσφατης εφαρμογής, δημιουργεί την τάση παραγωγής σκουπιδιών γιατί απαιτεί συγκεκριμένες ποσότητες διαχείρισης, δεν υπάρχει επιστημονικό ξεκαθάρισμα στο θέμα των αποβλήτων (αερίων και στερεών). Επιπλέον οι ποινικές ρήτρες εκ μέρους της ιδιωτικής επιχείρησης που θα υπάρχουν για την 25ετή σύμβαση θα δεσμεύουν τυχόν μελλοντικές επιλογές διαχείρισης».

Παράλληλα σημειώνουν πως για την δεύτερη πρόταση της Περιφέρειας τα πράγματα είναι συγκεχυμένα. Αν ισχύει ο Περιφερειακός σχεδιασμός του 2005 (Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών - ΚΔΑΥ στο Δήμο Πατρέων και διαλογή στην πηγή Βιοαποδομήσιμου υλικού για παραγωγή κομπόστ), το εργοστάσιο επεξεργασίας στου Φλόκα τι θα επεξεργάζεται; Οι πληροφορίες από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση μιλούν για παραγωγή από το εργοστάσιου υλικού SRF (υλικού προοριζόμενου για καύση),  η οποία παρουσιάζει τα ίδια προβλήματα, όπως η καύση του συνόλου των απορριμμάτων.

«Εμείς σεβόμενοι το περιβάλλον και τις επόμενες γενιές υποστηρίζουμε την τρίτη πρόταση, κατά την οποία η Δημοτική Αρχή πρέπει να σχεδιάσει και οργανωμένα να επιδιώξει την οικολογική διαχείριση των Στερών Αποβλήτων που περιλαμβάνει πρόληψη και διαχωρισμό των απορριμμάτων στην πηγή, ανακύκλωση για τα ανακυκλώσιμα υλικά, κομποστοποίηση οργανικών υλικών (οικιακή και μονάδες κομποστοποίησης), σημεία Συλλογής για μπάζα, ογκώδη, ηλεκτρονικά και ηλεκτρολογικό υλικό, ελαστικά κ.α.

Η συγκεκριμένη μέθοδος απαιτεί ενημέρωση των κατοίκων και επιμονή εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής. Μόνο έτσι όμως η τελευταία γίνεται διαχειρίστρια του πλούτου, που ακούσει το όνομα «σκουπίδια».Μόνο έτσι θα αποφύγουμε το πρόβλημα των επικίνδυνων ρύπων (στερεών και αερίων). Μόνο έτσι ο πολίτης δεν οδηγείται να γίνεται παραγωγός σκουπιδιών (να παράγει δηλαδή όσο το δυνατόν περισσότερα) και έχουμε επιπλέον σαν αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας τον μικρότερο όγκο μη αξιοποιούμενων απορριμμάτων. Εμείς οι φορείς του Δήμου Αιγιάλειας θα επιδιώξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την επιλογή-εφαρμογή στην πράξη της διαχείρισης με βάση την πρόληψη- ανακύκλωση- κομποστοποίηση. Είναι τυχαίο ότι όλες οι αναπτυγμένες οικονομικά και πολιτιστικά χώρες εφαρμόζουν σχεδόν στο σύνολό τους αυτή την μέθοδο;» καταλήγει η ανακοίνωση των Συλλόγων.

22.4.11

Γιος «κοπρίτη» και φίλος «αντιπαραγωγικών»


Είμαι γιος «κοπρίτη». Πλαστιγγοποιού στον ΟΛΠ. Του μοναδικού σ’ όλο το λιμάνι. Όλη του την ζωή την πέρασε στα ντοκ, κάτω από τις γεφυροπλάστιγγες, να τις επισκευάζει και να τις συντηρεί.  Τόσο «κοπρίτης», που είχε πάρει σύνταξη κι ακόμη δυο και τρία χρόνια μετά, όταν χάλαγε καμία και περίμεναν ουρά τα φορτία για εκτελωνισμό, τον έπαιρνε ο διευθυντής, «έλα ρε Μίλτο, να χαρείς», πήγαινε ξανά στο λιμάνι και τις επισκεύαζε. Τζάμπα, γιατί οι αστέρες σοσιαλιστές κουμανταδόροι ποτέ δεν φρόντισαν για αντικαταστάτη. Το ‘κανε για τον Οργανισμό, μου ‘λεγε. Γιατί εκεί έφαγε ψωμί κι αυτός κι ο πατέρας του. Σεβόταν τη δουλειά του, το κράτος, τους συναδέλφους του, την Υπηρεσία.  Ορφανός από τα 12, δουλειά και μετά στρατιώτης στα σύνορα, πριν ξαναπάει για δουλειά.

Εκεί, στο 518 Τ.Π., τον διοικούσαν «αντιπαραγωγικοί». Όπως σαράντα χρόνια αργότερα «αντιπαραγωγικοί» διοικούσαν και μένα αλλού. Παιδιά, λαϊκής καταγωγής, που φόρεσαν στα δεκαοκτώ την στολή κι είχαν πια γκρίζα μαλλιά. Θα μπορούσα να σας αραδιάσω ονόματα που έφαγαν σφαίρες στην Κύπρο, τσακίστηκαν σε ατυχήματα. Επαγγέλματα ετοιμότητας είναι. Αλλά όταν ηχήσει ο συναγερμός ο «αντιπαραγωγικός» ενίοτε τρώει χώμα ή μετά ρολάρει με το καροτσάκι του αναπήρου. Είμαι γιος «κοπρίτη» λοιπόν» και φίλος, αδελφοποιτός «αντιπαραγωγικών», γιατί ο πρώτος με ανάθρεψε και με τους δεύτερους φόρεσα την στολή τους και μοιράστηκα τους κινδύνους τους.
Αν τους πιάσεις έναν – έναν, τους «κοπρίτες» και τους «αντιπαραγωγικούς», θα σου πουν ατελείωτες ιστορίες φιλοτιμίας, μόχθου και κινδύνων. Με κολοβές αποδοχές, όλη τους η ζωή ένα δάνειο για ένα σπίτι. Και το πληρώσανε το δάνειο.  Όταν τα συντρόφια του αντιπροέδρου εξακόντιζαν το χρέος της χώρας στα ουράνια, όταν ο βλαχομπαρόκ βερεσέ σοσιαλισμός τους κατεδάφιζε τον παραγωγικό και κοινωνικό ιστό της Πατρίδας, όταν εξευτέλιζαν τις ιδέες, τις ίδιες τις λέξεις, οι «κοπρίτες» κι οι «αντιπαραγωγικοί» απλώς δούλευαν για την Πατρίδα και την φύλαγαν. Ούτε μίζες, ούτε προμήθειες μοιράστηκαν με κανέναν. Στο πάρτυ της διαπλοκής οι απλοί πολίτες δεν ήταν ποτέ καλεσμένοι. Αυτά παιζόντουσαν στα κότερα, στις βίλες και στις σουίτες των μεγάλων ξενοδοχείων. Στις κολεγιές των αφανών και των εμφανών. Αυτοί δώσανε το άρατε πύλας, όχι οι απλοί εργαζόμενοι.

Θα σας πω όμως μια γενική αρχή, ένα βασικό χαρακτηριστικό που έχουν οι αληθινοί ακροδεξιοί, αυτοί που διαπνέονται από βαθύ, αληθινό ολοκληρωτισμό. Αυτοί λοιπόν, ακόμη κι αν φορούν την δορά του «προοδευτικού», περιφρονούν τον Λαό. Εύκολα τον καθυβρίζουν, στο σύνολο ή κατά κατηγορίες.
Αυτοί οι τύποι, που στην ουσία αποτελούν το πιο ακριβοπληρωμένο είδος δημοσίου υπαλλήλου, αφού από το δημόσιο πρυτανείο σιτίζονται και δη πλουσιοπάροχα, θεωρούν ότι μας κάνουν και πολύ μεγάλη χάρη που θυσίασαν τα νιάτα και την εμορφιά τους για να καταδεχτούν να μας οδηγήσουν στους …θριάμβους που ήδη βρισκόμαστε ως χώρα.

Αν ρωτήσεις π.χ. τον πατέρα μου, οποιονδήποτε συνάδελφο του ή π.χ. τον Αντιστράτηγο (ε.α.) Βασίλη Μανουρά, τον Υποδιοικητή της ηρωϊκής Α΄Μοίρας που εκτέλεσε την θρυλική επιχείρηση «Νίκη» και πολέμησε στις μάχες του Αεροδρομίου της Λευκωσίας, θα σας πουν ο καθένας ατελείωτες ιστορίες από στερήσεις, μόχθους, κι ο δεύτερος και για κινδύνους, θάνατο. Κι αν θέλετε να το βουλώσετε για πάντα και να κατεβάσετε τα μάτια, όσοι διαπράττετε την ύβρη της ασέβειας, πηγαίνετε στην χήρα και τα παιδιά του Ηλιάκη.

Ποτέ στην νεότερη Ιστορία μας από το 1974 έως και σήμερα, σε τόσο δύσκολους καιρούς δεν είχαμε πιο αναντίστοιχη ηγεσία. Ποτέ δεν μας κυβέρνησαν άνθρωποι που να διαπνέονται από τέτοια περιφρόνηση για τον Λαό, τόσο ξένοι με την φιλοτιμία του, τις ανάγκες και την Ιστορία του.
Ο Πάγκαλος ψέλλισε και κάτι για την αφεντιά μου. Είπε μεταξύ άλλων, στην κρατική ΥΕΝΕΔ του Μνημονίου και δη στην ηγερία της σινιέ «προοδευτικής ενημέρωσης», κάτι ακατάληπτο για την εξαγορά της Finansbank, την οποία κάποτε στηλίτευε, και ζήτησε «να διαλέξει ο κ. Σαμαράς αν είναι με τον κ. Φ. Κρανιδιώτη ή είναι με τους ανθρώπους οι οποίοι γνωρίζουν οικονομικά». Ποτέ δεν ασχολήθηκα με την εν λόγω Τράπεζα, δεν έχω γράψει ούτε λέξη. Δεν έτυχε. Όμως ο θριαμβευτής των Ιμίων, ο Μεγάλος Τραγουδιστής της θρυλικής επιτυχίας χειρισμών στην υπόθεση Οτσαλάν, υπονοεί κάτι που δεν είπα, για κάτι με το οποίο ποτέ δεν ασχολήθηκα. Επίσης υπονοεί ότι δεν ξέρω οικονομικά. Πιθανώς να μην ξέρω, ενώ αυτός και τα συντρόφια του ξέρουν. Προφανώς ξέρουν, διότι μόνον έτσι εξηγούνται οι μεγάλες πετυχεσιές στην οικονομία μας, τα διπλάσια spreads, το τρελό φορτηγό της ανεργίας και του ελλείμματος, η αποτεφρωμένη Πομπηία της αγοράς μας, το νικηφόρο πνεύμα αμνοερίφιου του Πάσχα, που ενέσπειραν στο Λαό.

Κι αυτός ο νταλκάς τους, να υποδείξουν στον Αντώνη Σαμαρά τι θα κάνει, τι θα λέει, με ποιους θα μιλάει, πλάκα δεν έχει; Πείτε μας, ρε παλικάρια, πώς σας βολεύει να γίνεται η αντιπολίτευση, για να ξέρουμε δηλαδή. Άμα σας στενεύει στις μασχάλες να την φαρδύνουμε λίγο. Γιατί δεν την απαγορεύεται την αντιπολίτευση; Ή δια νόμου ο Αντώνης να επιτρέπεται να κάνει παρέα μόνο με τον Πεταλωτή.

Πάντως, αδέρφια, υποπτεύομαι, πως το Ναϊρόμπι δεν ήταν ο κολοφώνας της δόξας του κ. Αντιπροέδρου, τότε που μαζί με τον Σημίτη απεδείχθησαν ο τέντζερης και το καπάκι του κακού μας εαυτού. Έπονται νέες δάφνες…

21.4.11

Διαφήμιση εμπαθή απατεώνα από την κρατική τηλεόραση;


Το μέντιουμ Παΐσιος στην ΕΤ3

Travis Dove, «National Geographic»
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,

Διαβάζω σε μια σειρά ακροδεξιών ή απλά θρησκευόμενων μπλογκς: «Ντοκυμαντέρ αφιερωμένο στη ζωή, το έργο και τις προφητείες του Πάτερ Παΐσιου ετοιμάζει ο δημοσιογράφος και Ειδικός Σύμβουλος Διοίκησης της ΕΤ3 Γιάννης Φερέτης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο μέτρ  του είδους, κ.Φερέτης με τη δημοσιογραφική έρευνα που έκανε στο Άγιο Όρος, όπου έζησε τα περισσότερα χρόνια ο Γέρων Παΐσιος, και μέσα από μαρτυρίες άλλων μοναχών, θα κάνει γνωστές στους τηλεθεατές άγνωστες πτυχές από τη ζωή του Γέροντα. Το ντοκιμαντέρ θα μεταδίδεται κάθε μέρα τη Μεγάλη Εβδομάδα»

Δεν ζητώ βέβαια να ματαιωθεί η εκπομπή. Το άρθρο 14 του Συντάγματος απαγορεύει την προληπτική λογοκρισία και πολύ καλά κάνει. Kατ’ εξαίρεση, για τον έντυπο Τύπο, επιτρέπει την κατάσχεση, με παραγγελία του εισαγγελέα, μετά την κυκλoφoρία του, για μια σειρά λόγων μεταξύ των οποίων (νομίζω πολύ κακώς) είναι και η προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας. Φαντάζομαι πως κατ’αναλογίαν αυτή η συνταγματική γενικότητα, θα εφαρμόζεται και στα τηλεοπτικά ΜΜΕ.

Σύμφωνα με το άρθρο 15, «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. O έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. O άμεσος έλεγχος του Κράτους …. έχει ως σκοπό…..». Αναρωτιέμαι αν η προαναγγελλόμενη εκπομπή θα τηρεί τις προϋποθέσεις που θέτει παρακάτω το άρθρο αυτό. Όσοι αντέξουν να την δουν (όταν θα δημοσιευθεί το παρόν η προβολή θα έχει αρχίσει), ας μας το πουν. Νομίζω όμως πως ο βίος του εν λόγω Παϊσιου, προσβάλει βάναυσα τη χριστιανική θρησκεία και η προβολή του δεν συνάδει με τον συνταγματικό σκοπό της «…..ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας».
Οι Αγιορείτες καλόγεροι (που στην πλειοψηφία τους διάγουν βίο αφύσικο, τέτοιο που κανείς σχεδόν γονιός, ούτε και ο πιο θρησκευόμενος, δεν θέλει για το παιδί του), έχουν καταγγελθεί διαχρονικά για μια σειρά σκάνδαλα που ξεκινούν από την εθνική προδοσία, τον αποκρυφισμό, το σκοταδισμό, τη συνεργασία με τυράννους, συνεχίζουν με την παιδεραστία και καταλήγουν στις αρχαιοκαπηλίες, τις οικονομικές καταχρήσεις και την προσβολή των γυναικών με το Άβατο, που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό.

Ο πρότερος βιος του Παϊσιου (επαγγελματικό ψευδώνυμο του Αρσένη Εζνεπίδη), όπως παρουσιάζεται, δεν έχει κανένα σημάδι μιας άξιας προσωπικότητας: «ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο και πήρε το απολυτήριο του «με βαθμό οκτώ και διαγωγή εξαίρετο». …Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να υπηρετήσει στο στρατό ο Αρσένιος δούλεψε σαν ξυλουργός. Όταν του παραγγελλόταν να κατασκευάσει κάποιο φέρετρο, ο ίδιος, συμμεριζόμενος την θλίψη της οικογένειας, αλλά και τη φτώχεια της εποχής, δεν ζητούσε χρήματα. Το 1945 ο Αρσένιος κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε σαν ασυρματιστής κατά τον ελληνικό εμφύλιο. Όσο καιρό δεν ήταν ασυρματιστής, ζητούσε να πολεμά στην πρώτη γραμμή, προκειμένου κάποιοι οικογενειάρχες, να μην βλαφτούν. ….. Απολύθηκε από το στρατό το 1949». Παχυλή αγραμματοσύνη λοιπόν, ένας κακός μαθητής του Δημοτικού, ένας εθελοντής της πρώτης γραμμής του αδελφοκτόνου σπαραγμού, στον οποίο μόνος του ζήτησε να συμμετάσχει. Αλλά αυτός ο αγράμματος και άξεστος φανατικός εξελίχθηκε σε μεγάλο  απατεώνα για να προσελκύσει οπαδούς και να ικανοποιήσει τον εγωϊσμό του. Όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι οπαδοί του, δήλωνε προφήτης και μάντευε τα μελλούμενα, σαν το φίλο του Αλή πασά, το Βλάχο Κοσμά Αιτωλό (μέντιουμ), με μια σειρά χρησμών που δείχνουν το βαθύ του μίσος κατά του φίλου και γείτονα τουρκικού λαού, ένα μίσος ασυμβίβαστο με τις ευαγγελικές ιδέες, τόσο διαστροφικό και βαθύ, που έφτανε μέχρι την υποδαύλιση της εχθροπάθειας με μαντέματα πολεμικής σύγκρουσης, χωρίς ποτέ ο Εισαγγελέας να ευαισθητοποιηθεί για να κινηθεί εναντίον ενός ανθρώπου που υπονόμευε την Ειρήνη μεταξύ δυο γειτονικών και συμμάχων λαών και δηλητηρίαζε με μίσος τις καρδιές των ανισόρροπων που έτρεχαν να τον συμβουλευτούν.

Από το ελληνοχριστιανικό “Greek National Pride” (29.1.2011) αντιγράφω ενδεικτικά κάποιες από τις προφητείες του Αρσένη Εζνεπίδη, που δεν ξέρω μέσα σε ποιά μαγική σφαίρα τις είδε για να τις πουλήσει σε ανθρώπους με το μυαλό μιας αγράμματης διαταραγμένης ψυχικά γυναικούλας κάποιου απομακρυσμένου συνοικισμού:

«Πολλές από αυτές τις αποκαλύψεις και προφητείες που προείπε ο Γέροντας Παΐσιος εμπεριέχονται στο βιβλίο του Επισμηναγού ε.α. Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, 1924 – 1994»
 - «Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβη από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν… Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε Ορθόδοξοι»… σελ. 410

- «Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι» Μάρτιος 1994, σελ. 412
- «Άντε, άντε, δε θα είμαι να σε καμαρώσω στην προέλαση, όταν θα προελαύνει ο ελληνικός στρατός για την Κωνσταντινούπολη» 1992, προς Αξκο της Π.Α., σελ. 413

- «Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε δίκιο που είπε για τα «Εξαμίλια», διότι τα «Εξαμίλια» δεν είναι ούτε χωριά, ούτε πόλεις, αλλά είναι τα έξι ναυτικά μίλια, η ζώνη των έξι μιλίων που περιβάλλει τα παράλια της Ελλάδας και κάθε νησί μας. «Εξαμίλι» είναι κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές της Ελλάδας, χερσαίες ή νησιωτικές. Εκεί, λοιπόν, θα γίνει εκείνο που είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 417
- Οι Τούρκοι «θα καταστραφούν. Θα σβήσουν από το χάρτη, διότι είναι ένα έθνος, το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Από τους Τούρκους το 1/3 θα πάει από όπου ξεκίνησαν, στα βάθη της Τουρκίας, το 1/3 θα σωθεί, διότι θα έχει εκχριστιανισθεί και το τελευταίο 1/3 θα σκοτωθεί στον πόλεμο αυτόν….» σελ. 418-419 σ.σ. πρόκειται για την γνωστή Προφητεία του Αγίου Κοσμά….».

Κύριε Ροΐδη,

Θεωρώ βαρύ ατόπημα αν η κρατική τηλεόραση, πέρα από τη μεγαλοβδομαδιάτικη προβολή για νιοστή φορά  θρασύτατων ντοκυμαντέρ που εξωραϊζουν το δυσωδέστατο πατριαρχείο των απατεώνων του Αγίου Φωτός, συμβάλει στη διάδοση μεσαιωνικών προκαταλήψεων προερχόμενων από ένα νοσηρό περιβάλλον. Πως συνδέεται το κήρυγμα μίσους του Παϊσιου με αυτό που επίσημα οι Χριστιανοί υποτίθεται πως θεωρούν ως νόημα της Μ.Εβδομάδας; Eίναι δυνατόν από κρατικό κανάλι να γίνεται επίθεση στα δημοκρατικά μας δικαιώματα, στο Σύνταγμα και στην ανεξιθρησκεία με προβολή ενός αισχρού ανθρώπου που μας απειλεί: “Θα έρθει η ώρα που και οι άπιστοι άρχοντες, θα καταλάβουν ότι αν δεν υπάρχει πίστη δεν μπορεί να σταθεί ο κόσμος και θα επιβάλουν κάπου να πιστεύουν, για να κρατούν τον κόσμο. Μετά από χρόνια, μια μέρα αν δεν κάνεις προσευχή, θα σε κλείνουν φυλακή! Θα δίνης λογαριασμό στον άρχοντα αν προσευχήθηκες ή όχι! ..Θα έρθουν τα πράγματα στη θέση τους.»
(Από το βιβλίο του «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»). Ο Χριστός βέβαια λέει “Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν”, αλλά ο ανθρωπάκος που οι πιό φανατικοί οπαδοί του τον θέλουν και ιπτάμενο σαν Ιάπωνα μοναχό Σαολίν, έχει φτιάξει δική του αποκρυφιστική θρησκεία, με το μυαλό του θολωμενο από την αφύσικη σεξουαλική στέρηση, η οποία πάντα τιμωρεί αυτούς που (λένε πως) την εφαρμόζουν και την οποία ποιός ξέρει σε ποιές σκολιές ατραπούς προσπαθούσε να την αναπληρώσει ο δύστυχος καλόγερος. Εκτός κι αν ο δημοσιογράφος μας πει πως το βιβλίο αυτό δεν το έγραψε ο αγράμματος αναχωρητής, που μας απειλεί ανήμερα της 21ης Απριλίου με το δικτάτορα “άρχοντα” που θα μας κλείνει στη φυλακή αν δεν προσευχόμαστε (!!!), αλλά του το έγραψαν άλλοι, αυτοί που τον λάνσαραν στην αγορά των θαυμάτων, που είναι και το πιθανότερο.

Μακάρι να βγω ψεύτης και ο δημοσιογράφος στις εκπομπές του να καταγγείλει τον μάντη για αυτήν την καλογερίστικη υποκουλτούρα της καφετζούς, που μολύνει την ατμόσφαιρα με την ασχήμια, με το μίσος και με την απατεωνιά της και που η θέση της είναι στα σκουπίδια, και να διαφωτίσει την κοινή γνώμη. Στο “ellines antepithesi” και σε δεκάδες ακροδεξιά μπλογκς αναπαράγεται το παραλλήρημα του Τειρεσία με το οποίο τροφοδοτείται η νοσηρή φαντασία των ανισόρροπων: “Οταν ακούσετε ότι τα νερά του Ευφράτη τα κόβουν ψηλά οι Τούρκοι με φράγματα να ξέρετε ότι ήδη μπήκαμε στην προετοιμασία του Αρμαγεδώνα, και ότι διακόσια εκατομμύρια στρατός θα διαβή τον Ευφράτη για την Μέση Ανατολή και ότι το ξανθόν γένος δηλαδή οι ρώσοι θα πολεμήσουν εναντίον της Τουρκίας.”

Πως είναι δυνατόν να προβάλεται από τη δημόσια τηλεόραση ο παρανοϊκός Νοστράδαμος που είπε: “Οι Τούρκοι θα καταστραφούν, θα σβήσουν από το χάρτη;”. Έχετε ξανακούσει τόσο αρρωστημένο δηλητήριο ενάντια σε έναν ολόκληρο λαό, ακόμη και κατά μικρών παιδιών, για τα οποία ο κηφήνας δηλώνει πως “δεν προέκυψαν από την ευλογία του Θεού”. Που το ξέρει αυτό ο ορθόδοξος Τάλιμπαν; Αν η εκπομπή δεν γίνει βήμα καταγγελίας της αρσενικής χαρτορίχτρας τότε το ΕΡΣ (που συνήθως ολιγωρεί επιλεκτικά), ελπίζω (μάταια) πως θα κάνει το καθήκον του. Αυτή η συνένοχη σιωπή πάντως της χρεωκοπημένης μας κοινωνίας, που ανέχεται αυτές τις πρωτόγονες αρχαϊκότητες του Μάγου, είναι τρομακτική. Βάζω στοίχημα πως κανείς βουλευτής της Αριστεράς δεν θα ευαισθητοποιηθεί να αντιδράσει κι όμως τώρα πρόκειται για την κρατική τηλεόραση που την πληρώνουμε και όχι για την “Ελεύθερη Ώρα”, τη “Χρυσή Αυγή” ή το “Στόχο”. Οι καταστροφικοί για την Οικονομία μας υπερεξοπλισμοί συνεχίζονται με τις ευλογίες της φοροκλέφτρας Εκκλησίας, η οποία φροντίζει να σκορπίζει το φυλετικό και θρησκευτικό μίσος που απαιτείται ως υπόστρωμα για να δικαιολογηθούν. Στο μεταξύ διερευνάται ακόμη το “Πόθεν Έσχες” του κ.Άκη των Υποβρυχίων, για τον οποίο χρόνια τα κόμματα έκαναν πως δεν ήξεραν. Η ίδια σιωπή, αυτή η ομερτά, ο ωχαδελφισμός και η αδιαφορία για τα δημόσια αγαθά, που μας έφεραν στο ΔΝΤ, συνεχίζονται.

Υ.Γ.
Update για την κοιμωμένη Αριστερά. Μέχρι να ανατρέψει τον παγκόσμιο καπιταλισμό, ας δει ποιόν προβάλει ανήμερα την 21η Απριλίου η κρατική ΕΤ3:
“ΤΡΙΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΙΠΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ
Ο διάβολος έχει τρία πλοκάμια. Για τους φτωχούς τον κουμμουνισμό, για τους πιστούς τον οικουμενισμό και για τους πλουσίους την μασσωνία. († Μακαρίου Ιερομονάχου, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι σοφίας και χάριτος, Άγιον Όρος, σελ. 73)”.

19.4.11

Η Ελλάδα είναι αλλού…


Οι απλοί καλοί άνθρωποι είναι που συγκροτούν την Πατρίδα. Και πρέπει να φεύγεις από την ιδρυματική ζωή του διαφθορείου της Αθήνα, να τους μιλάς, να τους ακούς, να φας, να πιεις μαζί τους, να τους αγγίξεις κι έτσι να σιγουρεύεσαι πως υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να διασχίσεις τον απέραντο και πλούσιο κάμπο των Γιαννιτσών, να περάσεις από την Κρύα Βρύση και ν’ ανεβείς στην Έδεσσα, να δεις τις πλαγιές με τις ανθισμένες κερασιές, τους πυκνούς λόγγους που σκίζουν γάργαρα νερά. Πρέπει να πας στην Αριδαία κι ακόμη πιο ψηλά στα Λουτρά, εκεί στην πλαγιά του Καϊμακτσαλάν, να δεις μέρη πανέμορφα, ιαματικές πηγές που αναβλύζουν από τα σπλάχνα της γης, καταρράκτες κι άγρια φύση ολόγυρα από ένα ορεινό θέρετρο από τα λίγα στην Ευρώπη. Εκεί που ο Αλέξανδρος στρατολογούσε τραχείς πολεμιστές κι έφερνε γερά κοντάρια για τις σάρισες του, τις ίδιες που μετά από δέκα και βάλε χρόνια πόλεμο, αναπαύτηκαν με τους σταυρωτήρες τους καρφωμένους πέρα από τις όχθες του Ινδού. Κρανιά από την Αλμωπία στην γη του Πώρου και των πολεμικών ελεφάντων του.

Με τα υπνοκάναλα και τις λερές φυλλάδες των εργολάβων, με όλες αυτές τις κυρίες με το νεκρό τσιτωμένο μάγουλο και τον πανικό και την απαξίωση που πουλάνε, κοντεύουμε να ξεχάσουμε την αληθινή Ελλάδα, την δύναμη και την ομορφιά των ανθρώπων και των τόπων της.

Οι σκηνοθετημένες ειδήσεις τους με την υποβλητική μουσική από θρίλερ, οι χολερικές και καταστροφολογικές αναλύσεις, η προπαγανδιστική μισθοφορία τους, απέχουν έτη φωτός από τον Λαό μας, τις αξίες του, την Ιστορία του, τις αληθινές δυνατότητες του.

Κάτω από τις στιβάδες της δυσπιστίας και της απόγνωσης που σαν σιδερένια πέπλα άπλωσαν στις ψυχές των Ελλήνων οι μνημονιακοί σκιντζήδες του τουρίστα από την Μινεσότα, αυτοί που ξέσκισαν την χώρα και διπλασίασαν τα spreads, πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη του Έθνους.

Βλέπεις με συγκίνηση πόσο άμεσα και με πόση δίψα ανταποκρίνονται στον θετικό λόγο οι αληθινοί άνθρωποι του κόσμου της εργασίας, αρκεί να νοιώσουν ότι τα εννοείς όσα λες.

Δεν περιμένουν φρουφρού κι αρώματα, κολωνακιώτικες ευγένειες και φλώρικες αναλύσεις. Θέλουν σταράτες κουβέντες, με θετικό, αισιόδοξο πρόσημο. Θέλουν λόγο που να ακουμπά στην καρδιά τους, να συνεγείρει την φιλοτιμία και τον πατριωτισμό τους κι ύστερα ν’ ανεβαίνει στο μυαλό τους. Κι εκεί ριζώνει κι απλώνουν τεράστιους κλώνους η δύναμη κι η δημιουργία, σαν δρυς υπεραιωνόβιος. Και τότε το ηθικό γίνεται κίνητρο, το κίνητρο σκέψη κι η σκέψη κοφτερή πράξη.

Ηθικό θέλουν οι άνθρωποι, ενθάρρυνση και σαφείς πρακτικές προτάσεις, που να ‘χουν όμως ερείσματα και νομιμοποίηση στην συλλογική τους μνήμη, στα πατρώα σύμβολα και στις αρχαίες αρετές. Μόλις πεισθούν – και θα πεισθούν – θα γίνουν ορμητικό ποτάμι.

Αδέρφια, έχει εφεδρείες η Πατρίδα. Έχει πλούτο αμέτρητο, γιατί έχει καθαρά βλέμματα και δυνατά, καθαρά χέρια. Στην μόστρα είναι οι χειρότεροι, εδώ στον εθνικό απόπατο του κλεινού Άστεως, εκεί που κάθονται σταυροπόδι τα αποτριχωμένα φουλάρια και τα πούρα με το δαχτυλίδι σε χεράκια όλο τσάκισμα.

Οι καλύτεροι είναι αλλού. Παντού. Στον Πύργο και στο Άργος, στην Πέλλα και στην Βοιωτία, στα νησιά και την Θράκη. Στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης. Στην Διασπορά. Παντού. Είναι ο Παύλος και η Ελένη, η Κατερίνα και ο Λύσανδρος, ο Γιώργος, ο Γαρύφαλλος, ο Βασίλης, πλήθος αμέτρητο από αληθινούς Έλληνες.

Με πήγαν σ’ ένα λιβάδι μέσα σε πανέμορφα δάση, εκεί που ο Ζλάταν κρέμασε τον Άγρα και τον Μίγκα, που μπορούσε να φύγει αλλά δεν άφηνε τον Αρχηγό του. Ένας φίλος έβγαλε μια καινούργια Σημαία και την ανέβασε στον ιστό, δίπλα από την προτομή του εικοσιεπτάχρονου Ανθυπολοχαγού από τους Γαργαλιάνους. Άφησε και λίγα λουλούδια. Αστός ο Τέλλος, αληθινός, γιος εφέτη. Και πήγε εθελοντής μες το βούρκο και την ελονοσία, να πολεμά με τον γκρα και το μαχαίρι. Προδόθηκε και κέρδισε δυο μέτρα σχοινί και το θάνατο στον κλώνο μιας καρυδιάς.

Τι καταλαβαίνουν από αυτό οι παχιές καθεστωτικές μύγες πάνω στα σκατά της σώφρονος διαπλοκής; Ανακυκλωμένοι «προοδευτικοί» κι ενοχικοί νεοφιλεύθεροι «δεξιοί» ξύνουν αμήχανα το κεφάλι μπροστά σε τέτοια υπερβατική θυσία. Τι θα θυσίαζαν αυτοί για τον τόπο; Το ραντεβού για μανικούρ – πεντικιούρ, ίσως… Πάντως όχι το ραντεβού με τον Ελβετό τραπεζίτη τους.

17.4.11

Θύματα της Iστορίας, όχι συντελεστές


H κρίση του συστήματος λειτουργίας της οικονομίας, που το ονομάζουμε «ελευθερία της αγοράς», είναι φανερά διεθνοποιημένη, ταυτίζεται με τους τριγμούς κατάρρευσης του συνολικού «παραδείγματος» της Nεωτερικότητας – κάνει την κατάρρευση συγκεκριμένη, χειροπιαστή.

Πότε καταρρέει ένα πολιτιστικό «παράδειγμα»; Mα, αυτονόητα, όταν παύει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της μεγάλης πλειονότητας των ανθρώπων. Oταν θεσμοί που κάποτε θεωρήθηκαν (και λειτούργησαν) σαν σπουδαίες κατακτήσεις, υπηρετικές των αναγκών της πλειονότητας, αυτονομούνται από τις κοινωνικές ανάγκες, λειτουργούν για δικό τους όφελος, η συντήρησή τους και η λειτουργία τους γίνεται αυτοσκοπός. Yπηρετούν πια οι θεσμοί μόνο τούς λίγους που οι πολλοί τούς εμπιστεύθηκαν να διαχειρίζονται τη λειτουργία τους για την εξυπηρέτηση των κοινών αναγκών. ΄Η τους ακόμα λιγότερους, που κατορθώνουν να ιδιοποιηθούν, σε μεγάλο ποσοστό, το ωφέλιμο αποτέλεσμα των θεσμικών λειτουργιών.

Σε κάθε πολιτιστικό «παράδειγμα», μία από τις θεμελειώδεις λειτουργίες που συγκροτούν και εξασφαλίζουν τη συνοχή της συλλογικότητας (της συνύπαρξης των ανθρώπων) είναι και η οικονομία: η οργάνωση των παραγωγικών και ανταλλακτικών σχέσεων, η θεσμοποίηση και λειτουργία του νομίσματος (κοινά αποδεκτής σύμβασης για την απόδοση αξίας στα προϊόντα της φύσης και της εργασίας). Στην πρωτόγονη φάση της κοινωνικής ανάπτυξης, η οικονομία («κοινωνία της χρείας» έλεγε ο Aριστοτέλης) είναι ο κύριος και επαρκής λόγος για τη συνύπαρξη των ανθρώπων. Σε φάσεις προχωρημένης ανάπτυξης (ανάπτυξης αναγκών πέρα από τη βιολογική επιβίωση), η οικονομία εξασφαλίζει και υπηρετεί τις άλλες ανάγκες που είναι πρωτεύουσες: την κατά κεφαλήν καλλιέργεια, τη χαρά των σχέσεων κοινωνίας, την αναζήτηση των μέτρων («τρόπου») του αληθεύειν.

Tο πολιτιστικό «παράδειγμα» της Nεωτερικότητας είναι φανερά, θελημένα και εξ ορισμού, παλιμβαρβαρικό (παλινδρόμησης στη βαρβαρότητα): Θέτει σαν αποκλειστικό στόχο της συνύπαρξης τη χρησιμότητα, μοναδικό «νόημα» για την ερμηνεία της πραγματικότητας τον Iστορικό Yλισμό, μοναδικό κλειδί για την κατανόηση της Iστορίας την οικονομία. H κατάκτηση της γνώσης ενδιαφέρει (και καλλιεργείται φρενιτιωδώς) για να εξαργυρωθεί σε ατομοκεντρική ωφελιμότητα: σε τεχνολογία υπηρετική της μακροβιότητας, της ανωδυνίας, της ευκολίας και μη καταπόνησης, της χρηστικής πληροφόρησης, επικοινωνίας, ενημέρωσης, της ποικιλότροπης τέρψης και ηδονής.

Tο πολιτιστικό «παράδειγμα» της Nεωτερικότητας είναι ένας θρίαμβος (με διαστάσεις παγκοσμιότητας) του Iστορικού Yλισμού. Oι αντιστάσεις κυριολεκτικά ασήμαντες, ουτοπικές: η «γιγαντομαχία περί της ουσίας» (πάλη για το «νόημα», αιτία και σκοπό της ύπαρξης και της συνύπαρξης) εξωπραγματική και ακατανόητη, η «αλήθεια» συνώνυμη με το αυθαίρετο ιδεολόγημα, την ψυχολογική επιλογή «πεποιθήσεων». 

Σημαδεύτηκε οδυνηρά, με αίμα πολύ, το «παράδειγμα» από τη διχοστασία: ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να πραγματωθεί πληρέστερα ο Iστορικός Yλισμός. Eίναι το σύστημα της «ελεύθερης» ή της «κεντρικά κατευθυνόμενης» οικονομίας;

Nίκησε κατά κράτος η ελεύθερη οικονομία. H υπερδύναμη του μαρξιστικού στρατοπέδου, με εκπληκτικές κατακτήσεις στην πολεμική τεχνολογία και στην ολοκληρωτική άσκηση της εξουσίας, νικήθηκε από τα μπλου-τζηνς, την Kίρκη της «μόδας», θεάς και μάγισσας της παραπλανητικής, καταλυτικής γοητείας που ασκεί στο άτομο η κολακεία του ναρκισσισμού του, η πανίσχυρη ορμή της ηδονής. Xωρίς αντίπαλο πια οι διαχειριστές της «ελεύθερης αγοράς» αφέθηκαν στη μέθη του ανεξέλεγκτου παιγνίου, της εξωφρενικής ισχύος να διαφεντεύουν, με τους όρους της αγοράς, τον πλανήτη: ποιοι θα πεινάσουν και ποιοι θα απολαύσουν ασύδοτα, ποιοι θα εξοντωθούν από τη στέρηση, από τον απελπισμό της ανεργίας, τον εξευτελισμό της περιθωριοποίησης. Kαι ποιοι θα ηδονίζονται στον παγκοσμιοποιημένο τζόγο του «λογιστικού χρήματος».

Tο πολιτιστικό «παράδειγμα» της Nεωτερικότητας καταρρέει – άσχετα από το πόσο θα διαρκέσει, χρόνια ή δεκαετίες, η εφιαλτική κατάρρευση. Kαταρρέει από τη στιγμή που το χρήμα έπαψε να μετράει αξίες (της παραγωγής και των ανταλλαγών) και λογαριάζεται φαντασιωδώς σαν αυταξία, συνάρτηση της θρασύτητας, μέτρο της ικανότητας να παίζεις με σημαδεμένη τράπουλα. Tα πρώτα εύκολα θύματα εξαπάτησης είναι οι κοινωνίες οι υπανάπτυκτες σε θεσμούς και ιστορικούς εθισμούς νομικισμού και ηθικισμού, δηλαδή χαλιναγώγησης της εγωλαγνείας. Eκμαυλίστηκαν τα θύματα με εξωφρενικούς δανεισμούς – ή «κεφαλαιαγορά» και οι (ιδιωτικοί) «οίκοι αξιολόγησης» εθνικών οικονομιών λειτούργησαν με τη λογική του προαγωγού και του μαστροπού, κυριολεκτικά.
Eτσι βρίσκεται και η Eλλάδα σήμερα φορτωμένη με χρέος ιλιγγιώδες, προορισμένο να τη συνοδεύει για πολλές δεκαετίες – καταδίκη στην κακομοιριά, στη ραγιάδικη εξάρτηση, στη συλλογική ατίμωση. Πολύ πιθανό να λειτουργήσει το χρέος και σαν καταλύτης οριστικής διάλυσης: H Eλλάδα έχει βάλει υποθήκη για τον δανεισμό της την ίδια την εδαφική της ακεραιότητα – παραχώρησε στους δανειστές της το δικαίωμα να κατασχέσουν τη γη της, τα μνημεία του άλλοτε πολιτισμού της, τις πηγές ενέργειας, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (το νερό που πίνουμε, το φως και τη θέρμανση), αν καθυστερήσουμε την αποπληρωμή του χρέους μας.

Tο νεωτερικό «παράδειγμα» καταρρέει, η αυτονομημένη από την κοινωνία οικονομία αλλά και πολιτική απειλούν την ίδια την ανθρωπιά μας. Eίναι συναρπαστικό, από μιαν άποψη, να ζει κανείς τέτοια κοσμογονία. Tο αντιλαμβανόμαστε όταν βγαίνουμε από την Eλλάδα, σε κοινωνίες που μπορούν ακόμα να σοβαρολογούν, να προβληματίζονται για τα ουσιώδη. Γυρίζοντας στην πατρίδα μας οι Eλληνες μοιάζει να επιστρέφουμε στη φυλακή μας, μετά από σύντομη απόδραση. Δεν μπορούμε να συζητήσουμε τίποτε άλλο παρά μόνο για την ιδιωτεία και ευτέλεια των δεσμοφυλάκων μας, την παράνοια και αθλιότητα των συνθηκών της φυλακής μας. Aυτά και μόνο αυτά, πάντοτε συνεχώς.

Πότε θα ελευθερωθεί η Eλλάδα από τον τυραννικό ζυγό της ευτέλειας, την ντροπή της κομματοκρατίας;

Κίνδυνος για τσουνάμι στον Κορινθιακό



ΠΑΤΡΑ. Υπαρκτός είναι ο κίνδυνος να προκληθεί τσουνάμι στις ακτές της βόρειας Πελοποννήσου, που βρέχονται από τον Κορινθιακό Κόλπο, ενώ ήδη έχει καταγραφεί τέτοιο φαινόμενο τον Φεβρουάριο του 1963 στις Καμάρες Αιγιαλείας. Οπως εκτιμάται, σε περίπτωση που συμβεί τώρα τσουνάμι, οι καταστροφές θα είναι μεγάλες, λόγω της πυκνής δόμησης πάνω στον αιγιαλό. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, αν το τσουνάμι εκδηλωθεί κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τότε είναι πιθανόν να υπάρξουν θύματα από πνιγμούς. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε έρευνα που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και μέλος του δικτύου Εργαστηρίων «Ωκεανός».


Οπως ανέφερε στην «Κ» ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Γιώργος Φερεντίνος, το εργαστήριο έχει μελετήσει τα χαρακτηριστικά των τσουνάμι που μπορεί να προκληθούν στο Κορινθιακό Κόλπο. Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, έχει υπολογισθεί ότι το ύψος ενός τσουνάμι στον Κόλπο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 4 μ. με 4,5 μ. στο σημείο γένεσής του και θα φθάσει τις ακτές σε 2 έως 18 λεπτά. Απαντώντας στο ερώτημα, αν ο πληθυσμός μπορεί να σωθεί από ένα πιθανό τσουνάμι απάντησε: «Ναι, αν κάποιος είναι εκπαιδευμένος» και πρόσθεσε: «Μέχρι τρία λεπτά έχει στη διάθεσή του. Ενας άνθρωπος που περπατάει γρήγορα και βρίσκεται πάνω στον αιγιαλό, από τη στιγμή που θα ειδοποιηθεί για να πάει 300 μ. πίσω, θέλει περίπου τρία λεπτά». Σε αυτό το σημείο, ο κ. Γ. Φερεντίνος παρουσιάζει στοιχεία για τις σημαντικές διαβρώσεις που έχουν προκληθεί στις ακτές της Αιγιαλείας από τις στιγμιαίες, αλλά βίαιες κατολισθήσεις, οι οποίες συνδέονται με την εκδήλωση τσουνάμι. Συγκεκριμένα, η ακτή από την Ακρα Γύφτισσα στο Αίγιο έως το Διακοπτό υπέστη κατολισθήσεις μετά τον σεισμό του 1861 και καλύφθηκε από τη θάλασσα οπισθοχωρώντας από 100 μ. έως 200 μ. Μετά τον σεισμό τον Ιούνιο του 1995, η ακτή των Νικολαίικων στην Αιγιάλεια καλύφθηκε από τη θάλασσα και οπισθοχώρησε από 20 μ. έως 60 μ. Ομως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι τα όσα συνέβησαν στις Καμάρες της Αιγιαλείας τον Φεβρουάριο του 1963. Εγινε κατολίσθηση σε πλάτος 800 μ. και η ακτή οπισθοχώρησε κατά 100 μ. έως 200 μ. προκαλώντας τσουνάμι ύψους 5 μ. Ομως, οι καταστροφές ήσαν ελάχιστες, αν και το τσουνάμι εισήλθε στην ακτή από τις Καμάρες έως τον Λόγγο και το Αίγιο από 100 μ. έως 400 μ. Σύμφωνα με τον κ. Φερεντίνο, τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι θα πρέπει να εκτελεσθούν σύντομα οι κατάλληλες έρευνες για την ορθή διαχείριση όχι μόνο των ακτών της Αιγιαλείας, αλλά και ολόκληρου του Κορινθιακού Κόλπου.


Οι έρευνες αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν μελέτη της διάβρωσης των ακτών από τα κύματα, εντοπισμό πιθανών θέσεων που μπορεί να υποστούν κατολίσθηση, μελέτη της δημιουργίας και διάδοσης κυμάτων τσουνάμι και υπολογισμό της επέλασης της θάλασσας στην ξηρά, λόγω ανόδου της στάθμης της. Μάλιστα, όπως τονίζει ο καθηγητής, τα επόμενα 50 έως 100 χρόνια η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει κατά ένα μέτρο, με αποτέλεσμα να μπει στην ξηρά μέχρι και 100 μ., ανάλογα πάντα με την κλίση της ακτής. Στην έρευνα συμμετείχαν τα μέλη του Εργαστηρίου Γ. Παπαθεοδώρου, Μ. Γεραγά, οι συνεργάτες Γ. Γκιώνης, Α. Στεφάτος, Μ. Χαραλαμπάκης, Δ. Χριστοδούλου, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές Μ. Ιατρού, Η. Φακίρης, Σ. Κορδέλα και Μ. Πρεβενιός.


Στο 46%, η διάβρωση ακτών της Αιγιαλείας


Τα τελευταία 20 χρόνια, η Αχαΐα έχασε περίπου 2.500 στρέμματα, τα οποία έγιναν βυθός εξαιτίας της διάβρωσης των ακτών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν σε ημερίδα του ΤΕΕ Δ. Ελλάδος, το 46% των ακτών από το Δερβένι ώς το Αίγιο, έχει υποστεί διάβρωση, το 40% παραμένει αναλλοίωτο και μόνο στο 13% έχει γίνει πρόσθεση εδαφικού υλικού. Η διάβρωση σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Γ. Φερεντίνο από τα κύματα είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων παρεμβάσεων, όπως λιμάνια, μαρίνες αλιευτικά καταφύγια, τα οποία χωροθετήθηκαν χωρίς μελέτες, καθώς και η διευθέτηση της κοίτης των ποταμών και η αμμοληψία από αυτούς. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ημερίδα, απαιτείται διαρκής παρακολούθηση του φαινομένου, συνολική αντιμετώπιση, μετατόπιση της ανθρώπινης δραστηριότητας προς την ενδοχώρα. Οπως επισημάνθηκε, γίνονται κινήσεις σε λάθος βάση, για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Βρίσκονται σε εξέλιξη δύο έρευνες για τη διάβρωση, η μία για τον Κορινθιακό και το Ρίο και η άλλη τη Δ. Αχαΐα. Οι εισηγητές είπαν ότι «το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται τοπικά», πρέπει κανείς να συνυπολογίσει τι συμβαίνει σε όλον τον Πατραϊκό και τον Κορινθιακό.

16.4.11

Bankruptocracy


Ο κ. Βαρουφάκης, νονός της επικεφαλίδας,  είναι ένας από τους λίγους οικονομολόγους που αντιλήφθηκε ότι η κρίση στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, δεν ξεκίνησε ως κρίση χρέους, αλλά ως κρίση του τραπεζικού συστήματος.  Ο καθηγητής επιμένει σε λύση που θα έρθει από την Ευρώπη και θα είναι συνολική (έχει καταθέσει μάλιστα και συγκεκριμένη πρόταση: 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5718.

Κινδυνεύοντας να διαβεί την πόρτα του εισαγγελέα για διασπορά ψευδών ειδήσεων (μια και ο εθνικός μύθος θέλει τις τράπεζες ακλόνητες), επισείει εδώ και μερικούς μήνες τον κίνδυνο της ολοκληρωτικής κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, υποστηρίζοντας ότι οι ελληνικές, αλλά και οι ευρωπαϊκές, τράπεζες, είναι ουσιαστικά, ήδη πτωχευμένες.

Όμως ο κ. Παπανδρέου δικαίωσε πρώτος τον καθηγητή και άναψε το πράσινο φως για τη δημοσιοποίηση κάποιων πάλαι ποτέ ‘’καταστροφολογικών’’ απόψεων.  Σε μια συνέντευξή του στο Reuters, αποκάλυψε αυτό που όλοι γύρω από τις τράπεζες είχαμε κρυφό καμάρι, ότι σε ενδεχόμενη αναδιάρθρωση, οι τράπεζες θα καταρρεύσουν.

Γιατί ο κ. Παπανδρέου τρέμει για τις ‘’θωρακισμένες’’ τράπεζες, που εμφανίζουν κέρδη μέσα στη χειρότερη κρίση, που περνούν για πλάκα τα stress tests και που το ενεργητικό τους ξεπερνά το ΑΕΠ του κράτους;  Για τέσσερις βασικούς λόγους:

1.  Οι καταθέσεις μειώνονται συνεχώς.  Ήδη όλα τα μεγάλα ψάρια έχουν μετακομίσει σε ηπιότερα επενδυτικά κλίματα, αφήνοντας πίσω, τους γνωστούς μακάκες, να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά.  Μετά το αναμενόμενο αρχικό σοκ, που κόστισε στο κράτος δεκάδες δις εγγυήσεων προκειμένου να αποφύγει την κατάρρευση των τραπεζών, οι καταθέσεις εξακολουθούν να μειώνονται, είτε γιατί ο μέσος Έλληνας αρχίζει να νιώθει τον κίνδυνο, είτε γιατί από κάπου πρέπει να βρεθούν τα χρήματα για τη φοροεπιδρομή του κ. Παπακωνσταντίνου.  Η συνεχής διαρροή των καταθέσεων, δονεί συθέμελα τις τράπεζες και τινάζει τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας στα κόκκινα, όπως η ραδιενέργεια τα μηχανάκια στη Φουκουσίμα.  Η κατάσταση αντιμετωπίζεται με ενέσεις από την ΕΚΤ, με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, με εκποιήσεις περιουσιακών στοιχείων και με δις από κρατικές εγγυήσεις.

2.  Τα χρήματα που αφειδώς έχουν δανείσει οι τράπεζες στο παρελθόν, αρνούνται να επιστρέψουν στο μαντρί.  Η κρίση έχει πιέσει αφόρητα νοικοκυριά και επιχειρήσεις.  Μπορεί η τακτική της κυβέρνησης να είναι ‘’Πρώτα οι τράπεζες και οι δανειστές μας’’, εντούτοις ο καθημερινός πολίτης βάζει άλλες προτεραιότητες.  Αυτές οι ‘’άλλες’’ προτεραιότητες έχουν στενοχωρήσει πολύ τις τράπεζες, που βλέπουν αφενός τα χρήματα να μην επιστρέφουν και αφετέρου οι καλύψεις που έχουν στα χέρια τους να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.  Η κατάσταση αυτή έρχεται να προστεθεί στις εκροές των καταθέσεων και δημιουργεί νέες ανάγκες ρευστότητας.  Η κατάσταση μέχρι στιγμής έχει αντιμετωπιστεί με αναχρηματοδοτήσεις υφιστάμενων δανείων και κυρίως με επιμηκύνσεις.  Όταν λήξουν οι περίοδοι χάριτος και αποτύχει η εξυπηρέτηση των αναχρηματοδοτήσεων, άγνωστο τι μέλλει γενέσθαι.

3.  Τα ελληνικά ομόλογα και οι συνεχείς υποβαθμίσεις της οικονομίας έχουν οδηγήσει τους τραπεζίτες σε απόγνωση.  Η σούπερ μπίζνα του 2008 – 2009, όπου δανείζονταν με 1% από τη διατραπεζική και δάνειζαν με 5% το δημόσιο, μετατράπηκε σε οδυνηρό εφιάλτη.  Τα χαρτοφυλάκιά τους έχουν ήδη χάσει το 30% της αξίας τους.  Λόγω μιας οδηγίας της ΕΚΤ, μπορούν ακόμα να μην εμφανίζουν τις πραγματικές αξίες των ομολόγων στους ισολογισμούς τους, αλλά να εγγράφουν τις ονομαστικές.  Τυχόν αλλαγή της οδηγίας αυτής ή τυχόν αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, θα προκαλέσουν σεισμό στους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας.  Καθώς η Ελλάδα δεν διαθέτει ρευστό για να διασώσει το σύστημα, όπως έπραξε η Ιρλανδία, καθώς δεν υπάρχει κορόιδο αγοραστής ούτε μέσα, ούτε έξω, κανένας δεν γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη μέρα και τι επιπτώσεις θα έχει.  Θα επέμβει η ΕΚΤ;  Με τι κεφάλαια;  Ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό;  Μήπως θα αφεθούν στην τύχη τους;  Τι θα απογίνουν οι καταθέσεις;  Αμείλικτα τα ερωτήματα.

4.  Τα ακίνητα αποτελούν τη βόμβα που δεν έχει σκάσει ακόμα.  Καθώς οι τιμές τους μοιραία υποχωρούν προς τα πραγματικά επίπεδα, οι τράπεζες είναι αναγκασμένες να εγγράψουν και εκεί ζημιές, ενώ μεγάλο μέρος των δανείων που έχουν χορηγήσει θα μείνει ακάλυπτο, θέτοντάς τις τράπεζες εκτός στόχων Βασιλείας ΙΙ (πρόκειται για τη θέσπιση διεθνών τραπεζικών κανόνων σύμφωνα με τους οποίους οι εμπράγματες εξασφαλίσεις θα πρέπει να υπερβαίνουν κατά ένα ποσοστό τις υφιστάμενες χρηματοδοτήσεις).  Η αξία ενός ακινήτου ασφαλώς δεν ορίζεται από την τιμή που ζητάει ο ιδιοκτήτης του, αλλά από τις συνθήκες της αγοράς τη συγκεκριμένη περίοδο και από το ποσό που είναι διατεθειμένος να πληρώσει ο υποψήφιος επενδυτής.  Υπό την έννοια αυτή, πολλοί παράγοντες της κτηματαγοράς υπολογίζουν τη μείωση των τιμών σε τουλάχιστον 30%.  Ο λόγος που η μείωση αυτή δεν έχει περάσει στην πραγματική οικονομία είναι και πάλι οι Τράπεζες.  Και αυτό γιατί η πλειονότητα των ακινήτων βρίσκεται σε καθεστώς προσημείωσης και οι τράπεζες αρνούνται να εγγράψουν τις πραγματικές τιμές, άρα να εισπράξουν χαμηλότερο τίμημα για τα δάνεια που χορήγησαν.

Η κυβέρνηση Καραμανλή, εφαρμόζοντας σχετική οδηγία της ΕΚΤ, θέσπισε τα 100.000 ευρώ ως ανώτερη εγγύηση ανά καταθέτη, ανακουφίζοντας τους πολίτες που ανησυχούσαν.

Πράγματι η κρατική εγγύηση, εξ’ όσων δύναμαι να γνωρίζω, είναι ακόμα σε ισχύ και δεν έχει μεταβληθεί ούτε από το μνημόνιο, ούτε από κάποια νυχτερινή τροπολογία.  Το ζητούμενο είναι ότι το κράτος βρίσκεται πίσω από πολλές απροσδιόριστες εγγυήσεις.  Συγκεκριμένα έχει εγγυηθεί από τα στεγαστικά των ομογενών της πρώην ΕΣΣΔ και τα θαλασσοδάνεια των δήμων, μέχρι τις χρηματοδοτήσεις της ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες και τις καταθέσεις των πολιτών του.  Αν συνυπολογίσουμε τις ΔΕΚΟ, την αυτοδιοίκηση ως σύνολο και τις περιπτώσεις που δεν έχουν δημοσιευτεί, θα χάσουμε το λογαριασμό.  Αυτό δεν ήταν κράτος, ήταν η Μητέρα Τερέζα.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς, αν υπάρξει κάποιου είδους κατάρρευση, στάση πληρωμών, ή οποιαδήποτε άλλη ανωμαλία (ακόμα και πολιτικής φύσεως), ποια θα είναι η οικονομική δυνατότητα του κράτους να ανταποκριθεί σε όλες αυτές τις εγγυήσεις.  Και επειδή τα κράτη έχουν γενικώς (και σωστά) ασυλία ως προς οικονομικής φύσεως θέματα, γεννάται ένα ερώτημα περί προτεραιοτήτων.  Αν δηλαδή αυτή ή μια άλλη κυβέρνηση έρθει αντιμέτωπη με μια ανώμαλη κατάσταση, προφανώς θα κοιτάξει να καλύψει πρώτα βασικές ανάγκες του πληθυσμού.  Και είναι εξαιρετικά απλό τέτοιου είδους εγγυήσεις να μεταλλαχθούν με μια νυχτερινή τροπολογία.  Αυτό το σενάριο θα ήταν καταταγμένο στην επιστημονική φαντασία, αν η ωμή πραγματικότητα δε μας έφερνε προ των πυλών μιας τέτοιας ανωμαλίας (αναδιάρθρωση).

Όποιος ασχολείται με προτάσεις και λύσεις για έξοδο από την κρίση, θα πρέπει να υπολογίσει την παράμετρο ‘’τραπεζικό σύστημα’’.  Γιατί είναι ωραίο να λες ότι θα προχωρήσω σε αναδιάρθρωση, ιδέα με την οποία φλερτάρουν όψιμα αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι αφελές να πιστεύεις ότι την επόμενη ημέρα όλα θα είναι όπως πριν και το χρέος σου θα είναι μειωμένο και εξυπηρετήσιμο.

Η δε αριστερά κομπάζει περί κρατικοποίησης των τραπεζών.  Θα απαντούσα ότι δεν υπάρχει πιο εφιαλτικό σενάριο, όχι γιατί είμαι ιδεολογικά κολλημένος απέναντι σε θέματα κρατικοποιήσεων, αλλά γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, το κράτος θα αναλάμβανε επισήμως τα τραπεζικά χρέη, πολλές δεκάδες δις, τα οποία απλά δεν αντέχει.

13.4.11

H άσεμνη γκαρνταρόμπα των δεσποτάδων [2]


Το ακατάλληλο ντύσιμο των υποκριτών
“Kι ο φαρδύς μανδύας με τις μεγάλες δίπλες ως κάτω, που μπορεί να σκεπάσει ολάκερο το μουλάρι της σεβασμιότητάς του ή στην ανάγκη να πάρει μέσα και γκαμήλα“.
Έρασμος (“Μωρίας εγκώμιον”, 58)

Μέρος 2ο


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Ο Κερνίτσης Λεόντιος, διευθυντής, επί Σεραφείμ, των Οικονομικών της Εκκλησίας κατηγορούμενος μαζί με άλλους τέσσερεις επισκόπους και αρχιμανδρίτες για κακοδιαχείριση,  κατέθεσε στο δικαστήριο: “Εγώ μάζευα λεφτά για να αγοράζει ο αρχιεπίσκοπος εγκόλπια” (“Ελευθεροτυπία”, 13-3-2001. Θ.Τσάτσης-Π.Στάθης). Αλλά και ο Χριστόδουλος  ομολόγησε πως τα άμφιά του “είναι δώρα” και πως δεν έχει “διαθέσει δραχμή” γι αυτά, θεωρώντας με το κούφιο μυαλουδάκι του πως ως τζαμπατζής απαλλάσσεται από το αμάρτημα της πολυτέλειας! Η ονομαστική εορτή του “αποτελεί πονοκέφαλο για τους περισσότερους ιερείς των Εκκλησιών της αρχιεπισκοπής του” σχετικά με το δώρο που θα του κάνουν αφού είναι “από τους λίγους ιεράρχες που έχει τόσα πολλά προσωπικά αντικείμενα” (15-10-2000. Μ.Παπουτσάκη, “Ελευθεροτυπία”). Τον πρώτο  καιρό της εκλογής του ο Χριστόδουλος περιερχόμενος τους ναούς της πρωτεύουσας έπαιρνε υπό το φως των τηλεοπτικών προβολέων δώρα, από τους υφισταμένους του, με χρήματα κλεμμένα από τους φτωχούς. Ίσως αυτή του η τάση για μπιζού και στρας να οφείλεται στο ομολογημένο πια-έστω έμμεσα- από την Εκκλησία «κουσούρι» του (κατά τη δική του χυδαία ορολογία).

Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα“. Στου κουφού τη πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Ανώνυμος “προσωπικός φίλος” (“Νέοι Άνθρωποι”, 14-6-2002), φέρεται πως έδωσε και τα 700 εκατομμύρια για την ανακαίνιση της αρχιεπισκοπικής βίλλας του Χριστόδουλου. Οι αρχιεπίσκοποι ντύνονται και σπιτώνονται με έξοδα των φίλων τους, που κάνουν ακόμα και παρανομίες για να ικανοποιήσουν τα πανάκριβα γούστα τους. Όμως ο Μ.Βασίλειος, στην “προς πλουτούντας” ομιλία του λέει: “Ένα σεντούκι από τα ρούχα σου, μπορεί να ντύσει ολόκληρο δήμο που κρυώνει“. Δωρολήπτης ο τότε Ιεροφάντης των Αθηνών ντυνόταν με έξοδα των γαλαντόμων, που προτιμούν να του αγοράσουν την 100στή τουαλέττα του, παρά να ντύσουν 100 ορφανά. Και η χαριστική βολή ο αυτοπυροβολισμός ενός ανθρώπου που δεν είχε συναίσθηση του τι έλεγε: “Πολλά εξ αυτών τα έχω στη βιτρίνα, διότι διστάζω να τα φορέσω μη τυχόν πει ο κόσμος ‘Κοίταξε να δεις τι φοράει’ ” (“ΒΗΜΑgazino”, 11-2-2001, Θ.Λάλας). Παράλληλα ξιφουλκούσε θρασύτατα κατά του πόθου “για απόλαυση ολοένα και περισσότερων αγαθών” που έχουν οι άνθρωποι, “λες κι απ’αυτά εξαρτάται η ευτυχία” (Θ.Τσ. “Ελευθεροτυπία”, 19-11-2001). 

Ο ίδιος εξηγούσε τη χρησιμότητα των αμφίων με γελοίες δικαιολογίες: “Αυτά είναι ένδειξη της αγάπης που έχουμε στον Θεό. Αν αγαπάς, αν είσαι ερωτευμένος με ένα πρόσωπο, τότε για να το πείσεις κάνεις το παν γι αυτό” (Στάθης “Ελευθεροτυπία”, 27-10-2001). Ο ψωροφαντασμένος θεός του λοιπόν, ξιπάζεται σαν κακομαθημένο θηλυκό και απαιτεί από τους αγαπημένους του να ντύνονται φανταχτερά. Tι αισθήματα λοιπόν να έχει ο σνομπ θεός του κοκορόμυαλου και βλάσφημου αρχιεπίσκοπου για τους ρακένδυτους, που δεν φορούν το άρωμα αγγλικής λεβάντας του Χουντόδουλου, πελάτη του οίκου “Lino de Larossa” του Κολωνακίου όπως και οι κυρίες E.Παππά, A.Φόνσου, Γ.Αγγελοπούλου, Μ.Ντενίση και Ν.Παζαϊτη (“Εξουσία” , Κ.Παλαιολόγου: “Μεθυστικό άρωμα για ράσα και Νατάσα”, 13-2-2001). Δεν του πλήρωναν όμως μόνο τα μοντελάκια του οι χορηγοί αλλά όπως ο ίδιος ομολόγησε και τις πανάκριβες διακοπές του στα Φορ Σίζονς του Μιλάνου και των Παρισίων με τη γνωστή του εύθυμη παρέα. Μπορεί ο Χριστόδουλος να μην περνούσε τις ώρες του καθρεφτιζόμενος στα νερά του ξερού πια Κηφισού, αλλά ο ναρκισσισμός του δεν κρυβόταν. Ο ενδυματολόγος του θεάτρου μας Βασίλης Φωτόπουλος τον έγδυσε μπροστά στο πλατύ κοινό: «…όταν τον βλέπω ξέρω ότι δεν υπάρχει έλεος. Μόνον η Τζάκυ και ο Χριστόδουλος δεν βάλανε το ίδιο φουστάνι δυό φορές…..όλα είναι τόσο κόντρα με αυτό που ευαγγελίζεται, που δήθεν εκφράζει, και τρελαίνεσαι….». Αλλά ήταν πάρα πολλοί αυτοί που ενοχλούνταν στη θέα του πολυέξοδα κομψευόμενου αρχιεπισκόπου και τον έβαλαν στο στόχαστρό τους, τόσοι που άλλος στην θέση του θα μαζευόταν και θα ντυνόταν σεμνότερα για να κλείσει τα στόματα, αφού «ουαί δι’ού το σκάνδαλον έρχεται» (Λουκ. 17, 1). 

Μερικοί ήταν ολότελα ασεβείς, όπως «γνωστός συγγραφέας» που τον αποκαλεί «Ιερόδουλο» και άλλοι που του δίνουν ρόλο πρωταγωνιστή στα τολμηρά ανέκδοτά τους: «Τι ωραίο δακτυλίδι που φοράτε Μακαριώτατε!……..Που να δεις τα σκουλαρίκια!». Αυτά δημοσιοποιεί ο κ.Β.Καββαθάς, ζητώντας συγγνώμη από τους άγιους Πατέρες αλλά και θυμίζοντάς τους: «έχω πολλά ράμματα για τη γούνα σας» (Ελ.Δ.Χατζηϊωάννου, «Νέα»-’99). Στο ίδιο κλίμα και το “Nitro” (τ. 49. Όλ.Ρωμανού): “Κάθε μόδιστρος ή image maker θα ήταν σε θέση να το πει: το στυλ είναι ζήτημα λεπτομέρειας….Σε άπαντα τα έγγραφα τα υπογραφέντα υπό του Αρχιεπισκόπου,…το μελάνι της τζίφρας δεν είναι ένα τυχαίο μελάνι. Προέρχεται από γραφίδα Mont Blanc, επιμελώς τοποθετημένη στο εσωτερικό τσεπάκι του ράσου. Εκεί ακριβώς που καραδοκεί το εσαεί αναμένον κλήσεις κινητό του Χριστόδουλου…”. Στο ίδιο έντυπο διαβάζουμε: “Οι διάφοροι γνώστες των εκκλησιαστικών θεμάτων που αρέσκονται στο περί του κλήρου κουτσομπολιό είθισται να αναλώνονται σε διάφορες συζητήσεις περί της αξίας των αμφίων και των κοσμημάτων που φοράει -και βεβαίως δεν αναφέρονται στη συμβολική αλλά στην οικονομική, οία φέρει ουκ ολίγα μηδενικά. Δεν είναι ο μόνος βέβαια-πλείστοι των εκπροσώπων του κλήρου καταβάλλουν παχυλό οβολό στο Μάκη Μιχαλά ως αντίτιμο πλουμιστών σταυρών και εγκολπίων που συχνά πυκνά αγοράζουν. Αλλά ο κ.Χριστόδουλος υπερτερεί αυτών στο στυλ -ποιός άλλος ιερέας φορά αυθεντικά μοκασίνια Sebago παρήγγειλεν αυτοίς….υποδεδεμένους σανδάλια» Μαρκ. 6, 9) τη στιγμή που το ράσο τα καλύπτει και ουδείς πιστός έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τη γραμμή τους;”. Για να είμαστε όμως δίκαιοι, τα Sebago του κοκέτη Χριστόδουλου δεν ήταν τίποτα μπροστά στα αυτοκρατορικά υποδήματα που φόρεσε ο πατριάρχης Κηρουλάριος τον 11ο αιώνα.

Τα μανικετόκουμπά του, είναι χρυσά “με χαραγμένο το μονόγραμμά του (Α.Α.) ή το δικέφαλο αετό” (“Ε -Κ. Ελευθεροτυπίας”, τ. 484. Χ.Μακρή “Ακριβέ μου Χριστόδουλε“). Ο Στ. Θεοδωράκης έγραψε στο “Βήμα” (29-10-2000): “Συναγωνίζονται στα μανικετόκουμπα, που συνοδεύουν άψογα τα αγαπημένα τους πουκάμισα με τις διπλές μανσέτες. Ο Βαρθολομαίος-υποστηρίζουν οι περισσότεροι- νικά εδώ τον Χριστόδουλο, ο οποίος παίρνει στην συνέχεια την εκδίκησή του…..επιτραχήλιον, σάκος, επιμανίκια, επιγονάτια….εγκόλπια. Όλα ή τα περισσότερα με χρυσό, σμάλτο και πολύτιμους λίθους. Στα εγκόλπια ίσως είναι νικητής ο Χριστόδουλος, ο οποίος αναζητεί τα καινούργια και αυτά ακόμη τα οποία δουλεύουν νέοι ζωγράφοι, τεχνίτες που ήλθαν από την Αλβανία…”. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ειδικά για τον Χριστόδουλο, θυμάμαι το ποιητή: “Χρυσή κορώνα στο κεφάλι, και κόκκινη στον πισινό….”. (Κ.Βάρναλη “Το φως που καίει-Η Αριστέα και η μαϊμού”). Σε άλλο τεύχος του “Νitrο” (Αύγουστος 2000.Φ. Τσιμελάς, Α.Καρπετόπουλο), αντιπαραβάλλεται το στυλ του “Κραϊς Τόδουλος” με αυτό του Μάϊκλ Τζάκσον. Διαβάζουμε: “Ο Αρχιεπίσκοπος προβάλλει και τελικά προτείνει ένα νέο fashion code. Μπλε και χρυσά, σοβαρότητα και λάμψη…Η disco επιλογή του μπλε ελεκτρίκ με τις χρυσές καδένες να σπάνε τη μονοτονία, θα έκανε τον Βερσάτσε να πεθάνει απ’τη ζήλια του πριν την ώρα του“.
Ο Χουντόδουλος δίνει συνέντευξη Θ.Λάλας (“ΒΗΜΑgazino”, 11-2-2001):

Δημ.: “Υπάρχει η εντύπωση…ότι είσθε λίγο νάρκισσος….Αλλάζετε, λένε συχνά άμφια πανάκριβα“.
Χ.: “..αν τα άμφια που φορώ γίνονται σε μερικούς εμπόδιο για να πλησιάσουν στην εκκλησία, εγώ προθύμως θα τα απαρνηθώ. Προέχει η σωτηρία των ανθρώπων“, δήλωση που επανέλαβε και σε πολύ μεταγενέστερη συνέντευξή του. Όμως επικράτησαν ωριμώτερες σκέψεις και το “μη ενδύσασθαι δυο χιτώνας” πετάχτηκε στο καλάθι των αχρήστων, μολονότι ο Σάμου διαπιστώνει πως “..ο Καρνάβαλος βαρύνεται και με τη σπατάλη χρήματος και αυτό μάλιστα σε μια εποχή οικονομικής, εθνικής και διεθνούς κρίσεως“.

Γράφει ο φιλλέληνας αγωνιστής Voutier “O αρχιμανδρίτης Παπαφλέσσας που πολλές φορές είχαμε επισημάνει στο χαρακτήρα του την αναίδεια, την πανουργία και την αδυναμία του για την πολυτέλεια, ήταν ξαπλωμένος σε μια πολυθρόνα λαμπροφορεμένος σαν σουλτάνος. Το κεφάλι του στόλιζε ένα πλουσιοκεντημένο φέσι κι’ένα πελώριο χρωματιστό σάλι” (K.Σιμόπουλου “Πως είδαν …”, τ.Γ΄).  Ο Γερμανός μοναχός Φήλικας Faber, προσκυνητής του 15ου αιώνα, περιγράφει τον επίσκοπο Πάφου: “..ήταν ένας αγένειος νεανίας με κοριτσίστικο πρόσωπο που συμπεριφερόταν σαν γυναίκα. Φορούσε ράσο από βαρύτιμο ύφασμα, χρυσοστόλιστο και με ουρά πίσω, σαν αυτή που έχουν τα γυναικεία φορέματα. Τα δάχτυλά του ήταν φορτωμένα με δαχτυλίδια και στο λαιμό του κρεμόταν χρυσή καδένα“….
Ο William Richardson, δάσκαλος των παιδιών του Άγγλου πρέσβυ, παρακολούθησε τις πομπώδεις ρωσικές τελετουργίες και γράφει (1784): «Είμαι περισσότερο από ποτέ σύμφωνος…ότι η απλότητα έπρεπε να βασιλεύει στο τυπικό της θρησκευτικής λατρείας….Σε μια μεγαλόπρεπη τελετή της ελληνικής εκκλησίας…πομπές ιερέων με μίτρες…η Αυτοκράτειρα…και όλη η Αυλή της…Είναι μια ψεύτικη θρησκεία είπα στον εαυτό μου, αλλά…εντυπωσιάστηκα…σχεδόν συμμετείχα…». Ο Ρώσος χωρικός, πνευματικό τέκνο αυτών των αρχιερέων της Βαβυλώνας,  που τηρούσε τις νηστείες και τις μετάνοιες και που ούτε με βασανιστήρια δεν θα μπορούσες να τον αναγκάσεις να κάνει τον σταυρό του με τέσσερα δάχτυλα, «δεν έχει δισταγμό να κλέψει ή να δολοφονήσει” (Larry Wolf, «Inventing Eastern Europe: The Map of Civilization on the Mind of the Enlightenment»).  Ο Αμερικανός κομμουνιστής Τζων Ρηντ, γράφει για τη Ρωσία: “Οι παπάδες έχουν συχνά μοχθηρά, φαύλα πρόσωπα και οι μοναχοί στα μεγάλα μοναστήρια ζουν τις πολυτελέστατες κι ακόλαστες ζωές των πλουσίων και ασυγκράτητων ανθρώπων της Εκκλησίας…και η Εκκλησία, όπως όλες οι ισχυρές Εκκλησίες, ζει βασιλικά και χτίζει τα χρυσά της τέμπλα από τις συνεισφορές των φτωχών, παίζοντας με τις σκοτεινότερες προλήψεις τους” (“Τα Βαλκάνια στις φλόγες”).
 
Ο Μέγας Άρχων Σταυροφόρος της Ορθοδοξίας κλπ Γ. Μιχαλόπουλος ήταν καταπέλτης σε καιρούς που η φιλία του με τον Χριστόδουλο περνούσε κρίση: “Λαμπροφορεμένος, Μακαριώτατε πήγατε στο Μενίδι να λειτουργήσετε! Διαμάντια, χρυσαφικά, εγκόλπια, κουδουνάκια…Γύρω στα 50.000.000 δραχμές!… Και ίσως, παραπάνω! Και που στο Μενίδι …Σε κάθε λειτουργία και ΑΛΛΗ αρχιερατική Στολή και άλλα Εγκόλπια και άλλη πατερίτσα…Αλήθεια πόσες στολές έχει η γκαρνταρόμπα σας; Πόσες μίτρες; Πόσα εγκόλπια; Πόσες πατερίτσες;…” (“Ελ. Ώρα”, 13-2-’99). Γιατί όμως ένας επίσκοπος δεν μπορεί να έχει κλάσμα του ήθους ενός άρχοντα της αρχαίας Αθήνας; Ο νεαρός βασιλιάς της Σπάρτης Άγις, “δεν είχε λαμπρότερη στολή και οπλισμό από τους ιδιώτες” (Πλούταρχος: «Βίοι παράλληλοι»).

Ο Αθ.Κομνηνός Υψηλάντης, εξιστορεί την αγανάκτηση του πατριάρχη Προκόπιου (1789) δια “..τα πολυδάπανα φορέματα των διακόνων και οικιακών αρχιερέων, δια τα ζωνάρια, σάλια, κασμηριά και τζάρια, τζουπέδες και πισίνια έγκιουρ σαλισί, καβάδια γκερμεσούτα, καβαδάντερα ισταμπόλ σαλισί και ταις γούναις ταις ακριβαίς χονδραίς“. Ο βιογράφος του Γιάννη Τσαρούχη, γράφει για τον Χαλκηδόνος Μελίτωνα: «..ο γέροντας μου έστειλε ένα γράμμα και μου ζητούσε αν θα ήταν εύκολο για τον διδάσκαλο (Τσαρούχη), να τον συμβουλεύσει πώς να ράψει μια γούνα που του είχε χαρίσει ο Σιστοβάρης. Μπορούσε έλεγε να αλλάξει το χρώμα, σε όποιο χρώμα θα υποδείκνυε ο διδάσκαλος…Ο Γιάννης κάθισε και σχεδίασε αμέσως ένα είδος τζουμπέ, σαν αυτούς που φορούσαν οι παλιοί επίσκοποι. Έκανε τρία σχέδια…».  Άλλοτε οι γουναράδες των Τούρκων αξιωματούχων, ανέβαζαν με τον παρά τους  τους φίλους τους πατριάρχες. Ο γουναράς Μανωλάκης το 1715, πλήρωσε κι έντυσε «με το αυτοκρατορικό καβάδι» τον Κοσμά Γ΄. Ο Καισαρείας Ιερεμίας πλήρωσε τα διπλά και πήρε την θέση του, αλλά φόρτωσε στους αρχιερείς τις δαπάνες κι αυτοί τον συκοφάντησαν ως πράκτορα του τσάρου στον Σουλτάνο. Κατέληξε στο μπουντρούμι, απ’όπου πλήρωσε 50.000 γρόσια και επέστρεψε στον θρόνο (Κ.Κούμα «Ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων»).


Υ.Γ.
Ο Χριστόδουλος ως φιλάρεσκη μοδίστρα. Ομολογεί πως από 8χρονος φορούσε παπαδίστικα μοντελάκια που έφτιαχνε μόνος του…

11.4.11

Ο κ. Θεόκλητος Κουμαριανός φιλοξενούμενος του Καλαβρύτων: Show προσφορά στους Αιγιώτες

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


Μήπως προλειαίνεται για μητροπολίτης Αιγιαλείας;


Πριν λίγες μέρες δημιουργήθηκε σκάνδαλο στο Αίγιο, όταν συνελήφθη αρχιμανδρίτης και ο συνοδός του (που έμενε στο σπίτι του αρχιμανδρίτη!), ότι έκλεψαν από σούπερ μάρκετ! (εφημ. «Αιγίοχος»). Ο μητροπολίτης Καλαβρύτων παρενέβη με μακροσκελή δημοσίευση στον αιγιώτικο Τύπο και εξήγησε ότι, πράγματι, διεπιστώθη η κλοπή, αλλά όχι από τον ιερέα αλλά από νεαρό φοιτητή που έμενε στο σπίτι του αρχιμανδρίτη ως… φιλοξενούμενος(!) με την άδεια του κ. Αμβρόσιου («Τύπος Αιγιάλειας», 10/3/2011). Το όνομα του αρχιμανδρίτη δεν αποκαλύφθηκε (το απέκρυψαν και ο Τύπος και ο μητροπολίτης), αλλά οι πληροφορίες λένε ότι πρόκειται για αρχιμανδρίτη, που μετετέθη στο Αίγιο από την Μητρόπολη Καρδίτσας, όταν εκεί μητροπολίτης ήταν ο κ. Θεόκλητος Κουμαριανός.

Και τώρα μαθαίνουμε, από την εφημ. «Φιλόδημος» Αιγίου, ότι ο πρώην μητροπολίτης Καρδίτσας κ. Θεόκλητος Κουμαριανός έρχεται στο Αίγιο (προσκεκλημένος από τον κ. Αμβρόσιο) για να …«κοσμήσει την περίοδο του Πάσχα τους Ιερούς Ναούς της Μητρόπολης κατά τις Άγιες μέρες του Πάσχα»!!! Τι να σημαίνει άραγε αυτό; Μήπως προλειαίνεται ο κ. Κουμαριανός για βοηθός του κ. Αμβρόσιου και κατοπινός μητροπολίτης Αιγιαλείας;


Το http://aigio.org/2011/04/show.html μιλά για «Πασχαλινό show προσφορά της Εκκλησίας ΑΕ» στους Αιγιώτες και για άλλη «μια σκανδαλιστική ενέργεια του Αμβροσιου» και θυμίζει τις δραστηριότητες του νυν Βρεσθένης κ. Κουμαριανού, εξ αιτίας των οποίων αναγκάστηκε σε παραίτηση (και όχι σε εκκλησιαστική δίκη και πιθανή καθαίρεση, όπως νομοθετούν οι Κανόνες της Εκκλησίας, χάρη στον προστάτη του τότε, αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.


Γράφει το «aigio.org»: «Εκτός όλων των άλλων είναι νωπές οι μνήμες από την εμπλοκή του Θεόκλητου στο παραδικαστικό, στις κατηγορίες για κιναιδισμό, εμπλοκή σε υποθέσεις ναρκωτικών αλλά και στον ξεσηκωμό τοπικών κοινωνιών όταν ο Χριστόδουλος αποπειράθηκε να τον αποκαταστήσει τοποθετώντας τον στην μητρόπολη Μεσσηνίας.


Ποιο το όφελος για την τοπική κοινωνία η παρουσία τέτοιων προσώπων όταν μόνο αρνητικά έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα εκτός από το αυταπόδεικτο γεγονός ότι ο Αμβρόσιος για ακόμη μια φορά επιχειρεί να παίξει τα δικά του εκκλησιαστικά παιχνίδια αδιαφορώντας προκλητικά για τον κοινωνικό αντίκτυπο των ενεργειών του;».


Ι.Θ.

10.4.11

Το βράδυ που… δεν καταλάβαμε πως κέρδισε

της ΜΑΡΙΚΑΣ ΛΥΣΙΑΝΘΗ
 


Θα ήταν μια καλή ιδέα να κλείσουμε σε μια χρονοκάψουλα στιγμές της ελληνικής πολιτικής ιστορίας που χρίζουν διευκρινίσεων, με την ελπίδα οι γενιές του μέλλοντος ή… κάποιοι άλλοι πολιτισμοί, να καταφέρουν να δώσουν τις δικές τους, περισσότερο αληθοφανείς απαντήσεις.

Αν το συμφωνήσουμε, η υπογράφουσα έχει ήδη κάνει την επιλογή της για τη στιγμή που εκείνη θα επιλέξει: Το βράδυ της 9ης Απριλίου του 2000, το βράδυ των βουλευτικών εκλογών, που ξεκίνησε με τα exit polls (και τα πραγματικά αποτελέσματα) να δείχνουν ότι ο Κώστας Καραμανλής θα γινόταν ο νεώτερος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας, και έκλεισε με τον Κώστα Λαλιώτη να υποδέχεται στη Χαριλάου Τρικούπη τον Κώστα Σημίτη, προσπαθώντας να τον πείσει ότι… πράγματι το ΠΑΣΟΚ είχε κερδίσει ξανά.

Η έκπληξη στα μάτια και τα λόγια του πολιτικού για χάρη του οποίου τα μεγάλα συμφέροντα ανακάλυψαν τον αστικό μύθο του «καταλληλότερου» στις δημοσκοπήσεις, αποτελεί τον βασικότερο λόγο για να αναρωτιέται κανείς τι πραγματικά συνέβη εκείνο το «περίεργο βράδυ».

Εκ των υστέρων μάθαμε ότι… η Β’ Αθηνών ανέτρεψε το αποτέλεσμα, κάτι σαν το ιππικό που ερχόταν την τελευταία στιγμή για να σώσει τους ήρωες που κινδύνευαν. Μόνο που την επομένη, όσοι πηγαίναμε στις σχολές μας, ή στις δουλειές μας, ακούγαμε τις ίδιες, μονότονες ερωτήσεις: Μα, καλά, ποιος ψήφισε Σημίτη και ξαναβγήκε; Η σιγή… απαντούσε από μόνη της. Και εξηγούσε πολλά.

Εκείνο το βράδυ, γεννήθηκαν τα πρώτα ελληνικά… Wikileaks. Μόνο που θα χρειαστεί να περάσουν ακόμη μερικές γενιές, για να διαβάσουμε τι έχει καταγράψει η αμερικανική πρεσβεία. Όλα αυτά όμως αποτελούν πλέον παρελθόν, και καταγεγραμμένη ιστορία. Το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη κέρδισε τις εκλογές με 43,79%, έναντι 42,74% της Νέας Δημοκρατίας του Καραμανλή. Πραγματική «διαφορά» ανάμεσα στα δυο κόμματα, μερικές δεκάδες χιλιάδες ψήφοι, με τον Γιώργο Καρατζαφέρη να βγαίνει μαινόμενος από τη Ρηγίλλης, επειδή ο ανιψιός του Εθνάρχη δεν έβγαινε να καταγγείλει νοθεία.

Όσο για τις συνέπειες εκείνης της βραδιάς στη ζωή όλων, ας θυμηθούμε το Καστελόριζο και το διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου, για την ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης του Μνημονίου. Δηλαδή, στην… επαιτεία μπροστά στην τρόικα.

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος το παραδέχτηκε ευθέως, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα. Η δεύτερη τετραετία Σημίτη, που ξεκίνησε εκείνο το… περίεργο βράδυ, πριν από 11 χρόνια, ήταν η μεγάλη, χαμένη ευκαιρία για την Ελλάδα. Που έθεσε τις βάσεις για το… φλερτ με τη χρεοκοπία. Ένα βράδυ… μακέτο, που θα έλεγε σε στιγμές προσωπικού ενθουσιασμού ο Κώστας Σημίτης.

Αμβρόσιος Λενής και Θεόκλητος Κουμαριανός: Πασχαλινό show προσφορά της Εκκλησίας ΑΕ

Διαβάσαμε στον ηλεκτρονικό Φιλόδημο σχετικά με την πρόσκληση του μητροπολίτη Αμβροσιου προς τον μητροπολίτη της ανύπαρκτης μητρόπολης Βρεσθένης, Θεόκλητου ώστε να παραβρεθεί τις άγιες ημέρες του Πάσχα στην πόλη μας.

Άλλη μια σκανδαλιστική ενέργεια του Αμβροσιου θα λέγαμε εμείς μιας και ο Αμβρόσιος ως μέλος της Χρυσοπηγης πολέμησε λυσσαλέα μαζί με άλλους, τον Θεόκλητο λόγω της ανέλιξης του στο πλευρό του Χριστόδουλου.

Εκτός όλων των άλλων είναι νωπές οι μνήμες από την εμπλοκή του Θεόκλητου στο παραδικαστικο, στις κατηγορίες για κιναιδισμό, εμπλοκή σε υποθέσεις ναρκωτικών αλλά και στον ξεσηκωμό τοπικών κοινωνιών όταν ο Χριστόδουλος αποπειράθηκε να τον αποκαταστήσει τοποθετώντας τον στην μητρόπολη Μεσσηνίας.

Ποιο το όφελος για την τοπική κοινωνία η παρουσία τέτοιων προσώπων όταν μόνο αρνητικά έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα εκτός από το αυταπόδεικτο γεγονός ότι ο Αμβρόσιος για ακόμη μια φορά επιχειρεί να παίξει τα δικά του εκκλησιαστικά παιχνίδια αδιαφορώντας προκλητικά για τον κοινωνικό αντίκτυπο των ενεργειών του.

Ακολουθεί απόσπασμα κειμένου από τον Ροΐδη με σχετικές παραπομπές στα έργα και τις ημέρες του Θεόκλητου Κουμαριανου.



O άγιος Θεόκλητος, που το όνομά του διεσύρθη συκοφαντικώς και στο εξωτερικό:
(Metropolitan Theoklitos of Thessaly, a leading churchman, had been arrested on suspicion of drug dealing in a police raid on a notorious nightclub…) είχε ενωρίς προκαλέσει κάποια μικροπροβληματάκια στο Βώλο: «Οι χειροτονίες νέων κληρικών αποτελούσαν πολλές φορές αιτία συγκρούσεων στη Μητρόπολη Δημητριάδος. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός κληρικού που ο κ. Χριστόδουλος χειροτόνησε με πρόταση του κ. Θεοκλήτου και στη συνέχεια αυτοχρίστηκε… ‘Επίσκοπος Νηλείας’ δημιουργώντας τεράστια προβλήματα …..H υπόθεση με τον Βορειοηπειρώτη που εμπλέκεται σε υπόθεση ναρκωτικών …Ο Πέτρος, όπως ήταν το όνομα του Βορειοηπειρώτη, ήταν πνευματικό παιδί του κ. Θεόκλητου….»

Η αλήθεια είναι πως η καλή καρδιά του Χριστόδουλου Βώλου, τον έκανε να στηρίζει νέους που παρασύρθηκαν σε ποινικές υποθέσεις ναρκωτικών ή φόνων:
«… ήρθαν στη δημοσιότητα 2 συστατικές επιστολές του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Η πρώτη αφορούσε έναν νεαρό Βορειοπειρώτη .. Ο αρχιεπίσκοπος ενημέρωνε τους δικαστές ότι ο νεαρός δεν υπήρχε περίπτωση να έκανε εμπόριο ναρκωτικών και για το λόγο αυτό δεν έπρεπε να καταδικαστεί. Η δεύτερη από το 1987 αφορούσε τον Απ. Βαβύλη. .. χρησίμευσε στον 27χρονο τότε φοιτητή όχι μόνο για το πανεπιστήμιο αλλά και στις δίκες όπου παρουσιάστηκε κατηγορούμενος για υπόθεση ναρκωτικών…»
«Μάλιστα, στη δημοσιότητα βγήκαν και οι επιστολές του Αρχιεπισκόπου με τον καταδικασθέντα για σατανισμό Ασημάκη Κατσούλα, στην προσπάθεια του να τον οδηγήσει στο δρόμο της μετάνοιας»
Ο Θεόκλητος της Θεσσαλιώτιδος, παραιτήθηκε, αθωώθηκε και αυτός από τη Σύνοδο και αποκαταστάθηκε με τον τίτλο της ανύπαρκτης επισκοπής Βρεσθένης. Αν και αθώος ο Θεόκλητος, όταν ο ιερός Χριστόδουλος προσπάθησε να τον ξαναβολέψει στην Καλαμάτα, απειλήθηκαν λαϊκές αντιδράσεις ενώ αντιτάχθηκαν ανεξήγητα επιφανείς Μεσσήνιοι, εν οίς και ο Μακεδονομάχος Σαμαράς, προσβάλλοντας έτσι τον ιερό Χριστόδουλο, διακαής πόθος του οποίου υπήρξε μέχρι τέλους, η αποκατάστασις του πνευματικού του τέκνου.

Ο ιερός Θεόκλητος αποκρούει τους κεραυνούς και διέψευσε συκοφαντίες πως καρπώθηκε χρήματα πυροπαθών: «Ο Βρεσθένης Θεόκλητος και ο Ζορμπάς:.. σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδος «Παρασκευή και 13»…Ευρισκόμενος στο Μαϊάμι με τον μακαριστό ο ομογενής κ. Π.Κατσούφης ζήτησε από τον μακαριστό να του δώσει αριθμό λογαριασμού ώστε να καταθέσει το ποσό των 100.000 δολαρίων υπέρ των πυροπλήκτων. Ο Αρχιεπίσκοπος μη έχοντας προσωπικό ή άλλο λογαριασμό πρόχειρο, ζήτησε από εμένα να γίνει η κατάθεση σε δικό μου λογαριασμό …… Μετά την επιστροφή μας στην Αθήνα … στις 2 Νοεμβρίου 2007 εγώ ο ίδιος ..σε συνεννόηση με τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου κατέθεσα στον ειδικό για τους πυρόπληκτους της Ηλείας λογαριασμό της Συνόδου με απόδειξη που απεστάλη στον δωρητή και φυλάσσεται στο αρχείο της Συνόδου ….».
Έκτοτε ο Θεόκλητος σχολάζει στο Βόλο (υποθέτω στο Πήλιο, στο σπίτι το οποίο κληρονόμησε με διαθήκη από πλούσια γριά, ξεπερνώντας τις κατηγορίες των συγγενών της στην εκπομπή του κ.Τριανταφυλλόπουλου πως τάχα αυτό προοριζόταν για την Εκκλησία) και προσεύχεται αναμνησκόμενος τα ξενοδοχεία Φορ Σίζονς όπου ασκήτευε με τον μακαριστό και τον τ.αρχιμανδρίτη και τ.ναύτη του ενδόξου μας Π.Ν. τέως Σ. Κουλουσούσα (άλλαξε και επώνυμο).
«Στο Παρίσι κατέφυγε για ολιγοήμερες διακοπές ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο «George V», μαζί με τη συντροφιά του (Θεόκλητος, Επιφάνιος, Κουλουσούσας)……η πρεσβεία μας πληροφορήθηκε την παρουσία του …από γαλλικές υπηρεσίες, που δεν είναι σωστό να τις προσδιορίσω...».
Θέλω εδώ να εξηγήσω πως τα έξοδα αυτών των ξενοδοχείων δεν ήσαν τόσο πολλά. Ο μακάριος Χριστόδουλος έκανε οικονομίες (Η Αρχιεπισκοπή-από σεμνότητα-διέψευσε το δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ): Στο Μιλάνο π.χ. «…ο Αρχιεπίσκοπος, …. μοιράστηκε τη δική του σουίτα με τον συνοδό του. Προφανώς δε, μοιράστηκε μαζί του και το κρεβάτι του, … θα ήταν μάλλον αντιχριστιανικό αν κρατούσε για τον εαυτό του ένα υπέρδιπλο κρεβάτι και έστελνε τον συνοδό του στον καναπέ. Είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να υπάρχει τίποτε επιλήψιμο στην περίπτωση δύο καλογέρων που μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι. Αν επρόκειτο για δύο λαϊκούς ίσως ετίθετο ένα ζήτημα, όχι όμως για δύο ανθρώπους που έχουν πάρει όρκο αγαμίας ενώπιον του Θεού. … ας μη μας διαφεύγει ότι, στην κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα του ξενοδοχείου που λατρεύουν οι σχεδιαστές μόδας και τα μοντέλα, η περίπτωση δύο ανδρών που μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο δεν προξενεί εντυπώσεις». Στην Ελβετία πάλι βρίσκουμε στην παρέα του δυο πρόσωπα της λιτανείας του Βώλου: «Στη συντροφιά του περιλαμβάνονταν ο υπέργηρος Καλλίνικος (που έχει αποκτήσει και νέο προσωνύμιο στους κύκλους της ιεραρχίας), ο Δημητριάδος Ιγνάτιος και ο Δ. Φουρλεμάδης της «Αλληλεγγύης».

Όλες οι προσπάθειες του ενάρετου κ. Ιερώνυμου να αποκαταστήσει τον ενάρετο Θεόκλητο (όπως κατάφερε και με άλλο ενάρετο επίσκοπο που είχε πέσει επί Σεραφείμ θύμα συκοφαντικών ροζ δημοσιευμάτων του «Ορθ. Τύπου»), πίπτουν στο κενό: «Στη άλλη ιερή μάχη, … υποψήφιος φερόταν ο μητροπολίτης Θεόκλητος, ο οποίος ενδεχομένως είχε πιστέψει την υπόσχεση του κ. Ιερώνυμου ότι θα τον τακτοποιήσει, αλλά η ίδια υπόσχεση έχει δοθεί σε αρκετούς κληρικούς. …απέσυρε την υποψηφιότητά του και ένας επιπλέον λόγος ήταν τα «χτυπήματα κάτω από τη μέση».

6.4.11

O Χρηστος Γιανναράς συζητά με τον Γ. Σαχίνη



O Χρ. Γιανναράς συζητά με τον Γ. Σαχίνη from Αντίφωνο on Vimeo.

Αιτήσεις στο Δ.Σ. του Ευθυμίου Καραπατάκη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΑΙΤΗΣΗ

Ευθυμίου Καραπατάκη του Γεωργίου, κατοίκου Ροδοδάφνης, τηλ. 26910-71985.


ΠΡΟΣ

Τον Δήμαρχο Αιγιαλείας κ. Ευστάθιο Θεοδωρακόπουλο.

Κύριε Δήμαρχε,

Στο Internet αναρτήθηκαν οι υπ’ αριθμ. πρωτ. 4636/10-2-11 και 5744/18-2-11 αιτήσεις μου, τις οποίες απηύθυνα σε σας, στον Πρόεδρο του Δ.Σ. και στο Δημ. Συμβούλιο και τις κοινοποιούσα και στους αρχηγούς των ελασσόνων μειοψηφιών. Με τις αιτήσεις μου αυτές εκτός των άλλων ζητούσα να συμπεριληφθούν μεταξύ των θεμάτων του Δ.Σ. της 28-2-2011.

Αναρτήθηκε, επίσης, και η υπ’ αριθμ. πρωτ. 968/12-1-11 αίτηση μου, την οποία απηύθυνα στον Πρόεδρο του Δ.Σ. και με την οποία ζητούσα να μου χορηγηθούν μέσω του Προέδρου του Δ.Σ., όσα ζητούσα από τον Καποδιστριακό Δήμο Συμπολιτείας μετά από εξώδικο, εισαγγελική παραγγελία και αίτησή μου, η οποία διαβιβάστηκε μέσω της Εισαγγελίας Αιγίου. Και ζητούσα να μου χορηγηθούν αυτά τα αιτούμενα, γιατί αυτά που μου χορηγήθηκαν από τον Καποδιστριακό Δήμο Συμπολιτείας, απεδείκνυα, με όσα είχα επισυνάψει, ότι ήταν παραποιημένα και επομένως ψευδή και παραπλανητικά.

Με την αίτησή μου της 10-2-11 απεδείκνυα, ότι ο Δήμος Συμπολιτείας έβλαψε όχι μόνο τα συμφέροντα μου και τα συμφέροντα του Δημότη Συμπολιτείας αφού επί εννέα χρόνια πλήρωνε ενοίκιο αλλά και τα συμφέροντα του Δημοσίου. Και έβλαψε τα συμφέροντα του Δημοσίου, γιατί για την αποπεράτωση του Δημαρχείου δαπάνησε 660.000 Ευρώ από τα Ε.Π.Τ.Α., 600.000 ευρώ από το πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» και 880.000 Ευρώ –σύνολο 2.140.000 Ευρώ- από δανεισμό σύμφωνα με την 12/05 απόφαση του Δ.Σ. Και εδαπάνησε αυτό το ποσό ενώ του προσέφερα προς 440.000 Ευρώ κτίριο 275 τ.μ. σαν και αυτό, που ΟΜΟΦΩΝΑ ζητούσε το Δ.Σ. με την 196/99 απόφασή του καθώς και άλλο κτίριο 464 τ.μ. προς 550.000 Ευρώ το οποίο δεσμευόμουν, ότι θα το παρέδιδα «έτοιμο για λειτουργία» εντός δύο μηνών και ΔΩΡΙΖΑ στο Δήμο τα υπόλοιπα 228 τ.μ. που δικαιούμαι για οικοδόμηση. Για την προσφορά μου αυτή είχα επισυνάψει και μακέτες (προοπτικά), οι οποίες δεν είχαν επιδειχθεί στους Δημ. Συμβούλους στο Δ.Σ. της 5-12-99.

Διαμαρτυρόμουν, επίσης, για το σβήσιμο των χειρόγραφων πρακτικών από τη σελ. 74Β μέχρι και 79Α και για την εξαφάνιση των αποφάσεων 354 μέχρι και 361/99 και για το ξαναγράψιμο αυτών των σελίδων από υπάλληλο, που δεν ήταν πρακτικογράφος στο Δ.Σ. της 4-1-2000.
Διαμαρτυρόμουν, επίσης, με την ίδια αίτηση για τις υπογραφές πάνω στα σβησμένα τόσο του πρώην Δημάρχου και του κ. Καμπέρη καθώς και άλλων Δημ. Συμβούλιων και γι’ αυτό ζητούσα τη γραφολογική εξέταση του c.d. και του βιβλίου των χειρογράφων πρακτικών, που είναι κατατεθειμένο στη Εισαγγελία Αιγίου για να γνωρίσετε και σεις με ποιους συναποφασίζετε.

Με την αίτησή μου της 18-2-11, στην οποία είχα επισυνάψει και την αίτησή μου της 12-1-11 με τα συνημμένα της, απεδείκνυα, ότι πράγματι ο Δήμος Συμπολιτείας είχε χορηγήσει παραποιημένα και επομένως ψευδή και παραπλανητικά πρακτικά, αφού από αυτά έλειπαν τρεις σελίδες. Και τα χορήγησε τόσο στην Πταισματοδίκη Αιγίου το 2003, όσο και στο Σ.τ.Π. το 2006, στο ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. το 2008 καθώς και στην Εισαγγελία Αιγίου, επίσης, το 2008 με αποτέλεσμα να εκδοθούν απορριπτικές διατάξεις καθώς και η ταπεινωτική για μένα αθωωτική 1017 απόφαση της 25-11-2009.
Αν διαβάσετε τα πλήρη πρακτικά της 328/99 απόφασης και όχι τα ελλιπή και παραποιημένα, που χορηγήθηκαν στις ανωτέρω υπηρεσίες, θα διαπιστώσετε, ότι πράγματι ο Δήμος Συμπολιτείας με απέκλεισε από τη συζήτηση της 328/99 απόφασης, επειδή ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ τις προσφορές μου σαν ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΕΣ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΟΡΕΣ και ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ. Χαρακτήρισε, όμως, σαν


ΕΜΠΡΟΘΕΣΜΗ προσφορά άλλου ιδιοκτήτη, που κατέθεσε την προσφορά του 15 μέρες μετά τη δική μου. Θα βεβαιωθείτε, επίσης, για το αληθές των δικών μου προσφορών, τις οποίες απέκρυπταν από τις ανωτέρω υπηρεσίες. Θέλω να πιστεύω κ. Δήμαρχε, ότι οι αιτήσεις μου αυτές δεν σας γνωστοποιήθηκαν γιατί με την ακεραιότητα και ευαισθησία, που σας διακρίνει, θα είχατε ενεργήσει δεόντως.
Μετά από όλα αυτά κ. Δήμαρχε ΑΙΤΟΥΜΑΙ:

1) Να μάθω τους λόγους για τους οποίους δεν συμπεριλήφθηκαν στα θέματα της ημερήσιας διάταξης των Δ.Σ. της 28-2-2011 και 28-3-2011 οι αιτήσεις μου, οι οποίες κοινοποιήθηκαν και στους αρχηγούς των ελασσόνων μειοψηφιών, από τους οποίους περίμενα κάποια αντίδραση.
2) Τη διενέργεια έρευνας για την απαράδεκτη υπ’ αριθμ. πρωτ. 2990/3-2-11 απάντηση της δημοτικής ενότητας Συμπολιτείας, η οποία υπογράφεται από τον αντιδήμαρχο και η οποία δεν απαντά στα αιτούμενα και
3) Τη διαβίβαση εκ μέρους σας της υπ’ αριθμ. πρωτ. 5744/18-2-11 αίτησής μου και των συνημμένων της αρμοδίως και όχι στην αναρμόδια δημοτική κοινότητα Ροδοδάφνης.

Με τη βεβαιότητα, ότι θα μου γνωστοποιηθούν οι λόγοι, για τους οποίους δεν συμπεριλήφθηκαν οι αιτήσεις μου στα θέματα των Δ.Σ. της 28-2-11 και 28-3-11, τη πεποίθηση ότι θα διενεργηθεί έρευνα για την απαράδεκτη απάντηση στην αίτησή μου της 12-1-11 και τη μη χορήγηση των αιτουμένων της καθώς και την ελπίδα της διαβίβασης της υπ’ αριθμ. πρωτ. 5744/18-2-11 αίτησής μου αρμοδίως, που κατά την άποψή μου είναι η Εισαγγελία Αιγίου και ο Γεν. Επιθ. Δ/σιας Δ/νσης, και όχι η αναρμόδια Δημοτική Κοινότητα Ροδοδάφνης, σας ευχαριστώ θερμά.

        29 Φεβρουαρίου 2011                                    


Ο Αιτών και αποστέλλων την επιστολή

4.4.11

Καλλικράτης τώρα στις δεσποτικές Σατραπείες


Μετά να πουληθούν σε επιχειρηματίες
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
 

Κύριε Ροΐδη,

Στην Ελλάδα υπάρχουν (82+5+6+18=) 111 εν ενεργεία δεσποτάδες (Εκκλησία Ελλάδος+ Δωδεκανήσου+ Κρήτης+χωρεπίσκοποι-τους τελευταίους μας τους φόρτωσε-εν μέσω ΔΝΤ- κυρίως ο ΓΑΠ), χώρια ένας απροσδιόριστος αριθμός «σχολαζόντων», πρόωρα ή στην ώρα τους, μητροπολιτών όπως οι άγιοι Βρεσθένης Θεόκλητος και τ.Πειραιώς Καλλίνικος. Μερικοί μάλιστα από τους απότομα «εφησυχάζοντες» Αρχιερείς, για να μην αναμοχλεύεται η αιτία αποχώρησής τους αλλάζουν τίτλο, όπως ο μακάριος Λέρου και Καλύμνου Νεκτάριος, που κακήν κακώς τιτλοφορήθηκε Γάνου και Χώρας. Αυτά τα γεροντοπαλλήκαρα, πληρώνονται με προκλητικά ψηλούς μισθούς που δεν συνάδουν ούτε με την υποσχημένη μοναχική ακτημοσύνη, ούτε με την πενία που ορίζει ο Χριστός και οι Απόστολοι, ούτε με τη δια βίου απραξία τους. Την ίδια στιγμή απολύονται χιλιάδες άνθρωποι και άλλοι εργάζονται για 500 ευρώ κι ας είναι απόφοιτοι (πραγματικών) Πανεπιστημίων (όχι μεντρεσέδων), με σοβαρά μεταπτυχιακά. Δίπλα μας συμπτύσσονται  2000 σχολεία, κλείνουν Νοσοκομεία, υποκαταστήματα ΙΚΑ, και εκατοντάδες Δήμοι καταργήθηκαν, με παράλληλη συρρίκνωση υπηρεσιών και προσωπικού. Χιλιάδες συνάνθρωποι μας μαζεύουν όπως-όπως τα κουρέλια της λαίλαπας. Ο κ.Γιάννης Λιάπης, όμως δεσπότης Ασωπού, Βουλιαγμένης Σιβιτανιδείου και Βοιωτοπεδίου, διαμαρτύρεται για τα 2.300 ευρώ που παίρνει από τον Καίσαρα (του φαίνονται λίγα) και δεν ντρέπεται όταν οι πεινασμένοι της Σατραπείας του ψάχνουν στους σκουπιδοτενεκέδες. Για να πούμε την αλήθεια ο κ.Λιάπης  έχει ατυχήσαντα πνευματικά τέκνα να προστατεύσει όπως ο κ.Γιοσάκης
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 01/02/2005: Τίνος είναι ο Γιοσάκης; Πόλεμος στην Εκκλησία μετά τις αποκαλύψεις για το παραδικαστικό κύκλωμα»). Αν πιστέψουμε τον (περιέργως ατιμώρητο) ιερωμένο Ιγκόρ Κλοπόνιν (του παραδικαστικού κυκλώματος Γιοσάκη) ο κ.Λιάπης είχε πάρε δώσε με τον Κορυδαλλίτη: «Η διήγηση του κληρικού, που μάλλον δεν επιβεβαιώνεται, έχει και ολίγη από «αντικατασκοπία», ενώ ο Θηβών εν επιθυμεί ούτε να τη σχολιάσει. Συνεχίζεται ως εξής: «Ο Μητροπολίτης Θηβών έχει ζητήσει από τον Αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Γιοσάκη να του φέρει σύστημα τηλεφωνικής αντιπαρακολούθησης, και αργότερα του τηλεφώνησε στην Αμερική να του φέρει άλλο, διότι έχασε το παλαιό. Και όταν του το έφερε, είδε ότι είχε και το παλαιό»! Ο πατήρ Γιοσάκης βρίσκεται στον Κορυδαλλό, επειδή δεν πέρασε η πρόταση του αρχιεπισκόπου οι απατεώνες κληρικοί, Αττικής Παντελεήμων και Σία, να κάνουν διακοπές σε μοναστηριακές σουϊτες. Υπάρχουν όμως και φτωχοί δεσποτάδες όπως ο Ιλίου Αθηναγόρας, συνεργάτης του κ.Λιάπη, που δεν έχει ράσο να φορέσει και κυκλοφορεί στη Μύκονο ντυμένος με πολιτικά. Είναι ο ίδιος που μνημονεύεται ως αγγελιοφόρος (από τον εξ απορρήτων του μακαρίου Χριστόδουλου ευσεβή πολιτευτή της ΝΔ και τηλεαστέρα κ.Σ.Τζούμα), στην υπόθεση της μυστηριώδους Νικόλ, φίλης κάποιας νεφελώδους «θείας», που φαίνεται να της υποβάλει καθημερινά αναφορές:
«…Τι να το κάνει το σπίτι που απέκτησε στο Βόλο η Νικόλ; Μα για να ξεχνιέται τα Σαββατοκύριακα ή για να “θυμάται” από το Βόλο, την πλήρη επικράτησή της στα Εκκλησιαστικά μας πράγματα; Άλλωστε κάθε βράδυ στις 12 μιλάει ανελλιπώς με τη “θεία” και δίνει αναφορά για όλα όσα μαθαίνει από τον Εκκλησιαστικό χώρο. Ο Αρχιμ. Αθηναγόρας Δικαιάκος ανέλαβε τον άχαρο ρόλο να πει στη Νικόλ να μην πολυεμφανίζεται στα εκκλησιαστικά λημέρια, στην Αθήνα και στη Λεβαδεία, μήπως και την φωτογραφίσει κάποιος χωρίς να το ξέρει… «Και τότε ποιος μας σώζει;»…» (Για το κουτσομπολικό ύφος του κυρίου αυτού δεν ευθύνομαι, αποταθείτε στη ΝΔ και στην Αρχιεπισκοπή)
Οι 111 αργόσχολοι δεσποτάδες (που και μόνο με τη βασιλική τους στολή έχουν ολοφάνερα απορρίψει το Χριστό) είναι ένας τεράστιος αριθμός, πέραν κάθε λογικής πληθυσμιακής αναλογίας, εξωφρενικός σε σύγκριση ακόμη και με τη μαφιόζικη Εκκλησία της Ρωσίας.
Έγιναν δεσποτάδες με πλάγια μέσα και ίντριγκες για να γλυτώσουν από τη νοσηρή ζωή του αρχιμανδριτισμού, τον οποίο ο Στ.Ζουμπουλάκης στην «Καθημερινή» θεωρεί «ασθένεια της Εκκλησίας».
Οι περισσότεροι, πληρώνονται για να κάθονται. Συντηρούν με τα λεφτά μας, πολυέξοδα μέγαρα, αυτοκίνητα, «φιλανθρωπικά» σωματεία, μητροπόλεις, βίλλες και αυλές, (συχνά φυτώρια σκανδάλων), κουστωδίες παρατρεχάμενων, παρακοιμώμενων και συγγενολόγια. Υπάρχει δεσπότης ακόμη και στα μικρά Κύθηρα. Ήταν για λίγο και ο ιερός Κύριλλλος που εξελέγη καθ’υπόδειξιν Γιοσάκη στον Χριστόδουλο, που ορκιζόταν πως δεν τον ήξερε, τη στιγμή που αλληλογραφούσαν σε ελευθεριάζον ύφος και που το τέκνον του ο Θεόκλητος, του τον είχε προτείνει για Γραμματέα σε ανταμοιβή των (παρα)δικαστικών του υπηρεσιών.
Ο Κύριλλος διαδέχθηκε τον διαβόητο προκάτοχό του άγιο Ιάκωβο που έφυγε κυνηγημένος από τα Κύθηρα και στη συνέχεια-τι σύμπτωση-μετατέθηκε αντικανονικά στη μητρόπολη του φίλου του κ.Γιοσάκη, του αγίου Θεόκλητου Καρδίτσας που είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί.
Στην Πελοπόννησο π.χ. υπάρχουν από δυο δεσποτάδες στην Αργολίδα, τρεις στη Λακωνία, (βάση του παιδόφιλου αρχιμανδρίτη Φώτιου), δυο στην Ηλεία (παλιά έδρα του καταγγελθέντα από τον πρωτοσύγκελό του για σεξουαλική παρενόχληση, μητροπολίτη Αθανάσιου), δυο (και για λίγο τρεις) στην Αχαϊα, βάση του αρχιμανδρίτη Κύριλλου (που κατήγγειλε για ομοφυλοφιλία τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο), και ορμητήριο του χωρεπισκόπου Προκόπιου (που μάλωσε με τον μεγαλοξενοδόχο δεσπότη Καλαβρύτων γνωστού και από την υπόθεση Μερτικοπούλου) και μετατέθηκε αλλού, δυο στη Μεσσηνία, (έδρα του καταγγελθέντα από την ευσεβή «Αυριανή» για παιδεραστία μακαρίου μητροπολίτη Στέφανου), δυο στην Αρκαδία, δυο ακόμη και στη Λέσβο, έδρα του μαστροπού παπα-Πνακά για τον οποίο ο μητροπολίτης Μυθήμνης έκανε πως δεν ήξερε.
Υπάρχουν δυο μητροπολίτες και ένας στη μικρή Λήμνο, εκεί που ο λαός έδιωξε νύχτα τον δεσπότη Παντελεήμονα για να πάρει μετά τη θέση του ο ιερός Ιερόθεος, καταγγελμένος για σκαμπρόζικες ιστορίες από τον Άρχοντα της Ορθοδοξίας Γρ.Μιχαλόπουλο (ακομη και με βιβλίο, «Ο ερωτύλος δεσπότης της Λήμνου και οι κασσέτες του») και αργότερα και από μια ψάλτρια σε σχέση με την κόρη της.
Οι κατήγοροι περιέργως δεν μηνύθηκαν. Επεκτείνω λοιπόν την σοβαράν πρότασιν των συνδικαλιστών ιερέων κ.Κολλά και Τσάκαλου, («να γίνονται τεστ παρθενίας στους διάκους») εισηγούμενος τεστ παρθενίας και στους μητροπολίτες. Απορρίπτω όμως την «πρωκτομέτρησιν», των μητροπολιτών, πρότασιν διατυπωθείσαν επισήμως παρά του Μεγάλου Άρχοντος Οφφικιαλίου της Ορθοδοξίας Εντιμότατου κ.Γρ.Μιχαλόπουλου (φυλακαί Κορυδαλλού), διότι θα επιβαρυνθεί η εθνική οικονομία με αγορά οργάνων νέας τεχνολογίας.
Υπάρχουν και προσωποπαγείς μητροπόλεις, όπως η μητρόπολη Γουμενίσσης, που ιδρύθηκε για να βολευτεί ο ιερός Δημήτριος, (λες και οι επισκοπές έγιναν για επαγγελματική αποκατάσταση), όταν το Σ.τ.Επ. ακύρωσε την παράνομη εκλογή του στη μητρόπολη Λάρισας. Υπάρχουν και οι ελληνικές επισκοπές και πατριαρχεία του εξωτερικού που ενισχύονται σκανδαλωδώς με μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ. κι ας είναι οι επίσκοποί τους κατά κανόνα αργόσχολοι τιτλούχοι χωρίς ποίμνιο, που συχνά παρεπιδημούν στην Αθήνα.
Σε νομό που έχει πάνω από έναν μητροπολίτη, κάνει μαθήματα ηθικής και ο δεσπότης που ερωτευμένος με το διάκο του τρέχει στα ξενοδοχεία της Ισταμπούλ, ενώ άλλος δεσπότης του νομού, φίλος της Μονής Βατοπεδίου, είχε διασυρθεί παλιότερα από τον «Ορθόδοξο Τύπο» για ροζ τηλεφωνικές συνομιλίες με νεαρό.
Στη Β.Ελλάδα επίσης, ο μακάριος μητροπολίτης Διδυμοτείχου Νικηφόρος είχε συκοφαντηθεί ως μητροπολίτης Τάνγκα.
Αλλού τρεις δεσποτάδες απειλήθηκαν με κασέτες το 2005, κάποιος τέταρτος (ο καλύτερος όλων από κάθε άποψη, και κυριολεκτώ) εφησυχάζει στο εξωτερικό στην αγκαλιά της καλής του, ενώ στην ευλογημένη Φθιώτιδα ο δεσπότης ακόμη να δικάσει τον αρχιμανδρίτη-συγγραφέα εφημέριο του Άνθιμου Θεσσαλονίκης που παρενόχλησε διανοητικά καθυστερημένο νεαρό, νομίζω δε πως και στην Κοζάνη, άλλος αρχιμανδρίτης (στις φυλακές τώρα) ακόμη να δικαστεί από τη Μητρόπολη για τις δουλειές που σκάρωσε σε βάρος νεαρού στο ναό, ανήμερα τη Μ.Παρασκευή, αλλά θαρρώ πως και ο αιδεσιμολογιότατος Σωτήριος στα Λιόσια που ασέλγησε στο κοριτσάκι δεν έχει ακόμη καθαιρεθεί, όπως και ο πατήρ Πέτρος ο Ορφανοτρόφος της Αγίας Παρασκευής, καταδικασμένοι και οι δυο σε πολύχρονες φυλακίσεις, ενώ την ευτυχή Μαγνησία ποιμαίνει ο άγιος Ιγνάτιος, από την εξοχική του βίλλα, ο οποίος  καλούσε τον κατηγορούμενο για παιδεραστία Σέρβο εθνικιστή δεσπότη Παχώμιο στις λιτανείες του, μαζί με τους ιερότατους Καλλίνικο και Θεόκλητο που κατηγορήθηκαν (για άλλα αυτοί) από ανθρώπους της Εκκλησίας.
Τη Σύρο τη βόσκει πνευματικά ο ιερότατος Δωρόθεος που θα στενοχωρήθηκε σίγουρα για τις περιπέτειες υπόδικου ιερέα του
Για την ποιότητα και την καλοπέρασή των δεσποτάδων, επικαλούμαι τον ορθόδοξο θεολόγο και πατριώτη κ.Γιανναρά, ( Καθημερινή 26-08-01): Λέγεται ότι, πριν από κάποια χρόνια, ιεράρχης μεγάλης στην Ελλάδα μητρόπολης, λίγο προτού πεθάνει, είπε σε δικό του άνθρωπο: «Δεν έχω παράπονο. Ενα χωριατόπουλο ήμουν, πάμφτωχο και όχι ικανό για επιστήμες. Αλλά χάρη στο παραμύθι του Χριστούλη πέρασα τη ζωή μου σαν πρίγκιπας».
Για να μην πολυλογώ, προτείνω να απολυθούν από το Δημόσιο όλοι οι ρασοφόροι, και να ζουν είτε εργαζόμενοι τίμια όπως ορίζει ο Χριστός («ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω»), είτε να πληρώνονται οι πιο γέροι και ανίκανοι για εργασία από τους πιστούς τους.
Δεν θέλω να υποτιμήσω το έργο κανενός, αλλά δεν ξεχνώ πως πληρώσαμε ή και πληρώνουμε τα αμφιλεγόμενα έργα ευλαβών ιερέων όπως  ο οσιότατος Λεωνίδας-Αθανάσιος οι μοναχοί της Πάτμου ο αρχιμανδρίτης-μητροπολίτης Γεράσιμος, μια σεπτή ηγουμένη Κασσιανή : «Ασέλγησαν στο σώμα μου και στη ψυχή μου» ένας σεπτός Κρητικός  ηγούμενος συκοφαντείται ως σάτυρος από πιστές, ένας άγιος Κρητικός αρχιμανδρίτης (ανεκλήθη εις Κρήτην από ΗΠΑ ένθα εσπούδαζεν) που δεν μηνύει (παρά τον αρχικήν δικαίαν οργήν του και τας απειλάς του) τον Αμερικανό πεζοναύτη που τον συκοφαντεί για σεξουαλική παρενόχληση και τον έσπασε στο ξύλο, ο μακάριος Νεκτάριος Λέρου, ο όσιος Μιχαήλ, η Αγιοταφική Αδελφότης (δολοφονίες, πωλήσεις, νεαροί φυγόδικοι λογισταί, δωροδοκίες, ύβρεις, στρατολόγηση ανηλίκων, ομοφυλοφιλίες, λαθρεμπόριο, Ρουμανες καλόγριες του ναιτ κλαμπ), οι άγιοι ηγούμενοι της Μονής Χρυσοβαλάντου, ο πανοσιότατος Κάλλιστος με το τζακούζι, ο δεσπότης που φώναξε στον άλλο δεσπότη «Φύγε από εδώ μωρή» εις επήκοον του Προέδρου της Δημοκρατίας, εκεί στη μακρινή Αλεξάνδρεια που κάθε ιερό σκάνδαλο ανθεί στο πατριαρχείο της, ο Τρισμάκαρ Ιωσήφ Βατοπεδινός που καταδικάστηκε για παιδεραστία από τη Σύνοδο Κύπρου και αθωώθηκε στα μουλωχτά από τον πατριάρχη, ο αιδεσιμότατος Α. Π. που καθαιρέθηκε για τις παιδεραστίες του (τα παιδάκια δυστυχώς γι’αυτόν είχαν γονείς) μετά από πολλά χρόνια, μόνον όταν έσπασε η ομερτά και η υπόθεση μεταδόθηκε περιέργως από την τηλεόραση, χωρίς να τηρηθεί το πρόσχημα ότι δεν είχε καταδικαστεί τελεσίδικα στα κοσμικά δικαστήρια (δεν είχε κάτσει ακόμη ούτε μια φορά στο σκαμνί), o Θεοφιλέστατος Τραχείας (καταδικασμένος στη Δ.Ευρώπη για παιδοφιλία-αλλά ο πατριάρχης δεν διαβάζει ξένο Τύπο) και ο ιερέας Ι.Α. που καταδικάστηκε (άδικα για τα ειωθότα) απρόοπτα-πάνω στην κρίση πανικού του 2005- με υλικό ροζ κασετών το οποίο όμως η Σύνοδος δεν δέχεται ως έγκυρο μέχρι και σήμερα για το τ.Αττικής Παντελεήμονα, το δέχεται όμως για τον Σλαβομακεδόνα αρχιμανδρίτη Ν.Τ. (Προσοχή στην προηγούμενη χριστιανική διεύθυνση υπάρχουν τολμηρές φωτογραφίες ιερωμένων από το σκανδαλοθηρικό Τύπο, θα μπείτε με προσωπική σας ευθύνη).
Αντίθετα η Σύνοδος δεν διέταξε πραγματογνωμοσύνη για το φωνομοντάζ που κατήγγειλε ο όσιος Μουλατσιώτης πως ο κ.Σπ.Καρατζαφέρης έστησε εναντίον του με συνομιλητή τον παλαιοημερολογίτη επίσκοπο Παρθένιο, τ.μοντέλλο και τ.ιερέα της επίσημης Εκκλησίας, που έφυγε καταγγέλοντας όργια («Αποκαλύπτω το βρώμικο κύκλωμα της Εκκλησίας. Ο ιερέας μιλάει για όσα έζησε με κορυφαίους κληρικούς»-7.2.2005). Στη δήλωσή του ο κ.Μουλατσιώτης αποφεύγει να εξηγήσει ποιος είναι ο συνομιλητής του, περιοριζόμενος να πει πως δεν υπάρχει τέτοιος μητροπολίτης στην κρατική Εκκλησία.
Νομίζω πως πρέπει η Σύνοδος να στείλει την κασέτα σε ειδικά εργαστήρια, δεδομένου πως αυτό το προϊόν υποκλοπής συνεχίζει και σήμερα να παίζεται με επιτυχία στο youtube, χωρίς περιέργως η Εκκλησία να αντιδρά αν και εκθέτει εκτός από τον συνομιλητή κ.Μουλατσιώτη και τον αδιαμφισβήτητον ανδρισμόν (επιστοποιήθη και υπό των ιατρών του) του ιερού Καλλινίκου (παρητήθη δια λόγους υγείας), δεινού διώκτου της ομοφυλοφιλίας και πνευματικού πατρός του μακαρίου Χριστοδούλου και των σεπτών Αμβροσίου του Αιγίου και Ιγνατίου του Βόλου
Πληρώνουμε λοιπόν (με τα μυστικοκονδύλια του Υπ.Εξ) δεκάδες αμφιλεγόμενους ορθόδοξους ιερείς που κερδίζουν το ψωμί τους  στις ΗΠΑ, (όπου όμως η Δικαιοσύνη δεν αστειεύεται) και πολλούς ακόμη που κατηγορήθηκαν στην Ελλάδα για οπλοφορία, αρχαιοκαπηλία, (μερικές φορές με ροζ απόχρωση) διακίνηση ναρκωτικών, κλοπές, φόνους, χουλιγκανισμό, ανατινάξεις αυτοκινήτων, ναρκωτικά, φοροκλοπή, ανταλλαγές κρατικών ακινήτων, ξενοδοχειακά κλπ αφού και καλόγριες ακόμη βγάλανε λεφτά στο εξωτερικό, για να μην περιοριστώ στα ροζ σκάνδαλα.
Η δράση των κληρικών μας είναι πολυσχιδής και ενισχύεται με κρατικό μισθό. Σταχυολογώ ενδεικτικά:
- Ιερέας Αρχαιοκάπηλος με σπίτι-μουσείο.
- Ιερέας λεηλατούσε ναούς στην Ήπειρο.
- Ιερέας με ναρκωτικά.
- Παπάς με κοκαϊνη στη Σπερχειάδα.
- Ιερέας με οπλοστάσιο.
- (Από τον οικουμενικόν ελληνισμόν, πρόσφατον) Ιερέας στην Κύπρο κατηγορείται για σεξουαλική επίθεση.
- Ιερέας βάζει βόμβα στον υποτιθέμενο εραστή της παπαδιάς.
- Συνελήφθη ιερέας για απόπειρα αρπαγής και μαστροπείας.
- Συνελήφθη ιερέας γιατί πυροβόλησε με αεροβόλο άτομο με αναπηρία.
- Συνελήφθη παπάς να κλέβει.
-Συνελήφθη διάκος για εμπόριο με οστά αγίων.
- Παπάς και παπαδιά έκλεβαν τρόφιμα από Νοσοκομείο.
- Παπάς τύφλωνε με λέϊζερ Ισραηλινό τερματοφύλακα.
- Παπάς βασάνιζε παπαδιά.
- Για κακούργημα η Μονή Εμμαούς με τα δάνεια της Marfin.
- Χωρίς άδεια το ξενοδοχείο του αγίου Αμβρόσιου (του την έδωσε ο θεός;)
- Στη Δικαιοσύνη η υπόθεση των εκτάσεων που πουλήθηκαν από τη Μητρόπολη Δημητριάδος στην εταιρία Golfing Developments Α.Ε. και φέρονται πως ανήκουν στο Δημόσιο.
- Ηγουμένη Κασσιανή στη Δικαιοσύνη: Με εξαπάτησε ο μητροπολίτης.
Ανεξάρτητα από τις ιερατικές αυτές μικροαταξίες (Θα τους κρίνει ο θεός-εκτός κι αν ακουμπήσουν δικά μας παιδιά ή συμφέροντα), για οικονομικούς λόγους και για δίκαιο μοίρασμα των βαρών στην κοινωνία, προτείνω να κλείσουν και να γίνουν πάρκα ή άσυλα αστέγων οι μισοί ναοί και τα ¾ των Μονών και των Μητροπόλεων. Τελικός μας στόχος πρέπει να είναι η πώληση της Εκκλησίας (όχι μισοτιμής σαν την Ολυμπιακή) σε Κινέζους επιχειρηματίες, να πάψει και ο καϋμός της «Σπίθας» του κ.Μ.Θεοδωράκη, πως δεν πήραμε δάνειο από τους Κινέζους.
Υ.Γ.
Iερέας έκλεβε το παγκάρι