31.10.11

«συνωστισμός» στις παρελάσεις

Εκπομπές επαναλήψεις παλαιών είχαν για την Εθνική Επέτειο ως επί το πλείστον τα κανάλια -πού φράγκα, αλλά και πού ψυχή για να γυριστούν καινούργιες... 

Αλλωστε τα τουρκικά σήριαλ τίμησαν απ' τα εν λόγω κανάλια δεόντως την εθνική μας γιορτή
με ολίγην από γερμανικές διαταγές στις ειδήσεις. Μια χαρά αχταρμάς το μενού!
Με κορυφαίο το ντόμπερμαν που την έχει δει στρατοδίκης να ζητά απ' τον κ. Δημαρά να «καταδικάσει», να «αποκηρύξει», να «δηλώσει» και στο τέλος να τον καταδικάζει ότι δεν «αποκήρυξε», δεν «δήλωσε», δεν δούλωσε...

Ντόμπερμαν χωρίς κατοχικές κουκούλες, έτσι φόρα παρτίδα απ' τις οθόνες μας, με το θράσος χιλίων πιθήκων...

Δηλητηριώδης από καιρό τυγχάνει η πιπίλα που αναχαράζουν τα παπαγαλάκια και τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης, ότι «δυσφημείται η χώρα» κάθε φορά που ξετυλίγονται κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στην επικράτεια (αν ακόμα αυτή η επικράτεια υπάρχει).

Δηλαδή, όταν γίνονται διαδηλώσεις στη Γερμανία, όπως η πρόσφατη στη Φρανκφούρτη εναντίον των Τραπεζών, δυσφημείται η Γερμανία; Οταν κατεβαίνουν εκατομμύρια Γάλλοι στους δρόμους για να υπερασπισθούν το ασφαλιστικό τους σύστημα, δυσφημείται η Γαλλία; «Αμαυρώνεται η εικόνα της... Γαλλίας στο εξωτερικό»;

Εχει αρχίσει να τρώει τα ψωμιά της η προπαγάνδα τους, κι όταν η προπαγάνδα τρώει το ψωμί της τζάμπα, χωρίς απτό αποτέλεσμα για τα αφεντικά, αλλοίμονο στους δούλους τους...

*****

Αυτά που συνέβησαν κατά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου σε πολλές πόλεις της Ελλάδας συνιστούν μια λαμπρή στιγμή έκφρασης ενός λαού που καταπονείται, αλλά και ταυτοχρόνως αφυπνίζεται -μάλιστα ενός ολόκληρου λαού, για αυτό και οι εκφάνσεις της διαμαρτυρίας του καλύπτουν όλη την γκάμα, από τους δεξιούς ώς τους αριστερούς.

Αν τώρα αυτό δίνει την ευκαιρία σε ορισμένους από την ελίτ (βάφεν ή έφεδρη) να χαρακτηρίζει τις διαμαρτυρίες ως «δεξιές» ή «αριστερές», τόσο της κόβει. Ή τόσο θέλει να δείχνει ότι της κόβει, προσπαθώντας να διεκπεραιώσει μια προπαγάνδα που απευθύνεται πλέον μόνο σε ηλίθιους.
Οι εθνικές επέτειοι είναι γιορτές μνήμης -και μέσα στις ψυχές μας κανονικά μνημόσυνα. Με τη χαρμολύπη τους και τα μηνύματά τους.

Για την εξουσία οι εθνικές επέτειοι καταλήγουν αφυδατωμένες να 'ναι μια τελετή
χρήσιμη για την υποστήριξη του οικοδομήματος που έχει στήσει, αλλά ταυτοχρόνως ρηχή· που περιορίζεται σε δυο πόζες και τρεις δεκάρικους 
απ' αυτούς που σνομπάραμε ή κοροϊδεύαμε πιτσιρικάδες, όπως άλλωστε όλοι οι πιτσιρικάδες όλων των εποχών (όταν βρίσκουν τρόπους να μετατρέψουν την αγγαρεία σε χαβαλέ).

Για τον λαό όμως οι εθνικές επέτειοι είναι γιορτές. Για τους πατεράδες και τις μανάδες μας, για τα όσα κατόρθωσαν, για εκείνα στα οποία απέτυχαν -είναι γιορτές συλλογικής μνήμης και κατά τούτο συνθέτουν ταυτότητα. Μάλιστα ταυτότητα που όσον ενηλικιώνεται υπερβαίνει μύθους (γόνιμους ή χαλκευμένους) και τείνει προς μιαν αυτογνωσία όπλο.

Ακόμα και οι παρελάσεις -που ορισμένοι θέλουν να καταργηθούν- μπορεί για την εξουσία είναι μια τελετή καθ-ιέρωσης (σημαντικής μάλιστα, λόγω του μιλιταριστικού στίγματος που φέρουν), όμως για τον λαό είναι ένα ξεφάντωμα του συνανήκειν, της κοινότητας που καμαρώνει τα παιδιά της, που θυμάται τη δική της παιδική ηλικία -έτσι είναι η ζωή! χρειάζεται γιορτές για να μην είναι «μακρά οδός απανδόκευτος»...

Αλλωστε οι γιορτές έχουν το νόημα που τους δίνουν οι εορτάζοντες. Επί παραδείγματι η σημαία ως γιορτή: άλλο νόημα έχει στα χέρια του αντάρτη κι άλλο στα χέρια του δωσίλογου.
Αλλά, το κυριώτερο: οι επέτειοι κάθε φορά αποκτούν ένα νέο νόημα συνέχεια του παλιού
και κατά τούτο ωραία απέδωσε ο Μανώλης Γλέζος όσα συνέβησαν προχθές στις παρελάσεις λέγοντας ότι ο λαός τιμά τον αγώνα τού ΟΧΙ με νέους αγώνες στο ίδιο πνεύμα!

Διότι όντως, αν τότε ο λαός αγωνίσθηκε εναντίον του φασισμού, σήμερα μπαίνει σε έναν νέον αγώνα εναντίον μιας οικονομικής χούντας εκείνου του χρήματος που θέλει να (ανα)γεννάται απ' τις στάχτες των ανθρώπων! σε όλον τον κόσμο, την Ευρώπη, την Ελλάδα...

Εκείνο που πρέπει να προσέξει η άφρων εξουσία (η οποία το έχει προσέξει και τρέμει) είναι πως: όταν φτάνει ο λαός να διαταράξει και να αποδομήσει την τελετή, έχει φθάσει ο κόμπος στο χτένι.
Είναι στιγμή σπουδαία και οριακή.

Ως εκ τούτου οι αποδοκιμασίες προς τον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας (με τις ύβρεις απολύτως καταδικαστέες) εξέφραζαν την απογοήτευση εκείνων που άλλα περίμεναν απ' τον παλιό αντάρτη. Και πάντως όχι να συγκαλύπτει τα καμώματα μιας κυβέρνησης ανδρεικέλων.
Τα «δύσκολα εύγε» γίνονται δύσκολα, αλλά γίνονται, «δύσκολες» επίσης «αποδοκιμασίες».
Ο λαός φέρθηκε εικονοκλαστικά, έσπασε τις τελετές, αυτό δεν είναι μια εύκολη συμπεριφορά. Φανερώνει οδύνη. Κι εν συνεχεία οργή που αρχίζει να οργανώνει τον εαυτό της.

Ή μήπως είναι βία οι διαμαρτυρίες και δεν είναι βία το πετσόκομμα των μισθών, οι φοροεπιδρομές (τουλάχιστον με Στούκας), ο εξευτελισμός των πολιτών διά της συκοφαντίας και η αιχμαλωσία της χώρας;

26.10.11

Το δόγμα του σοκ

Η Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει το απόλυτο χάος

Του FLOYD NORRIS

Η Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα αν δεν είχε ενταχθεί στο ευρώ, ή αν την έδιωχναν το 2004, τότε που παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα για τα οικονομικά της στοιχεία, προκειμένου να ενταχθεί. Σε καλύτερη θέση θα ήταν και η Ευρώπη. Οπότε, γιατί δεν φεύγει τώρα;
Η απάντηση είναι ότι δεν προβλέπεται. Αν μπεις στο ευρώ, δεν βγαίνεις. Δεν υπάρχει διαφυγή.
Υπάρχει όμως τρόπος. Μπορεί να προκαλούσε κάποια αναστάτωση, ή ακόμη και καταστροφή, αλλά κανένας δεν θα πίεζε με το ζόρι την Αθήνα να παραμείνει.

Αν η Ελλάδα ακολουθούσε το παράδειγμα της Αργεντινής, θα μπορούσε απλά να μετατρέψει το χρέος της από ευρώ σε δραχμές, με την παλιά ισοτιμία 340.75/1€. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και με τα ευρώ που ήδη κυκλοφορούν. Έτσι, αν κάποιος είχε ένα εκατομμύριο ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, αυτά θα μετατρέπονταν σε 340.75 εκατ. δραχμές.

Βέβαια, αν γίνει κάτι τέτοιο, η δραχμή θα άξιζε πολύ λιγότερα, ίσως 1.000 δρχ ανά ευρώ. Έτσι, οι κάτοχοι ομολόγων θα έχαναν τα 2/3 της αξίας τους. Και μπορεί η Ελλάδα να τα κατάφερνε, η υπόλοιπη όμως Ευρώπη θα καταστρέφονταν.

Το 2002, το πέσο της Αργεντινής ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο με ισοτιμία 1/1. Υπήρχε και μια επιτροπή που διασφάλιζε το απαραβίαστο αυτής της ισοτιμίας, και το σύστημα λειτούργησε για μια δεκαετία. Ο πληθωρισμός όμως της Αργεντινής ξεπέρασε αυτόν της Αμερικής, με αποτέλεσμα το πέσο να υπερτιμηθεί.

Το 2002, μια νέα κυβέρνηση αποσύνδεσε το πέσο  από το δολάριο, και προχώρησε ακόμη πιο πέρα. Κήρυξε πτώχευση, και ζήτησε από τους πολίτες να κάνουν το ίδιο. Αν είχες ένα δολάριο κατατεθειμένο σε τράπεζα της χώρας, αυτό μετατράπηκε σε πέσο, με αξία 30 σεντς στο δολάριο. Και αυτό άσχετα με το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της τράπεζας. Αν δηλαδή ήθελες να αποσύρεις τα δολάρια σου από την Citibank του Buenos Aires, την πάτησες….

Αμέσως, η Αργεντινή αποκλείσθηκε από τις διεθνείς χρηματαγορές. Οι εισαγωγές κατέρρευσαν, και η χώρα μπήκε σε μια βαθιά, πλην όμως σχετικά σύντομη, ύφεση. Το πέσο έχασε τα 2/3 της αξίας του μέσα σε λίγους μήνες. Όποιος ανέπνεε, έκανε αγωγή εναντίον της Αργεντινής!

Όπως όμως συνήθως συμβαίνει, η υποτίμηση πέτυχε. Οι εξαγωγές άρχισαν να γίνονται ανταγωνιστικές, και η οικονομία ανέκαμψε. Υπάρχουν ακόμη διεθνείς δικαστικές αποφάσεις για αποζημιώσεις, που εκκρεμούν εναντίον της χώρας, αλλά όταν μιλάμε για κυρίαρχα κράτη, αυτές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστούν. Τα διπλωματικά περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να κατασχεθούν. Κανένας δεν μπορεί να αρπάξει την πρεσβεία της Αργεντινής στην Ουάσιγκτον, και τα κεφάλαια της μπορούν να φυλάσσονται στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών της Ελβετίας, η οποία και δεν επιτρέπει τη κατάσχεσή τους.

Η απόφαση της Αργεντινής να καταργήσει τα ιδιωτικά συμβόλαια, αποτέλεσε κρίσιμο σημείο του όλου πακέτου. Οι τράπεζες είχαν πολλά δάνεια σε δολάρια, τα οποία αν θα έπρεπε να ξοφλήσουν με το υποτιμημένο πέσο, θα προκαλούνταν ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες, και η χώρα θα έμενε χωρίς τραπεζικό σύστημα.

Το παράδειγμα της Αργεντινής μπορεί να μην ακούγεται ελκυστικό, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από την ατέρμονη εναλλαγή λιτότητας, απεργιών, χαμένων δημοσιονομικών στόχων, κλπ. που αφήνουν την ελληνική οικονομία σε μια μόνιμη κατάσταση ύφεσης. Έτσι, για την Ελλάδα, η περίπτωση της Αργεντινής μπορεί όντως να είναι προτιμότερη.

Υπάρχουν βέβαια και κάποιες σημαντικές διαφορές. Η Αργεντινή διέθετε δικό της νόμισμα σε κυκλοφορία. Η Ελλάδα όχι. Το να αρχίσει να τυπώνει δραχμές, θα ήταν μια πραγματική πρόκληση.
Η ανταλλαγή στα ομόλογα, θα ήταν νόμιμη; Για μερικά όχι. Τα βρετανικά δικαστήρια θα ετυμηγορούσαν εναντίον της Ελλάδας, αλλά μετά θα άρχιζαν να ψάχνουν για περιουσιακά της στοιχεία. Βέβαια, τα βρετανικά δικαστήρια θα είχαν δικαιοδοσία μόνο επί λίγων ομολόγων που θα είχαν εκδοθεί με τον βρετανικό νόμο. Τα περισσότερα έχουν εκδοθεί με ισχύ ελληνικής νομοθεσίας, οπότε η Ελλάδα θα μπορούσε απλά να αλλάξει τον νόμο της, νομιμοποιώντας τις ανταλλαγές. Ούτως ή άλλως, τα ελληνικά ομόλογα ανταλλάσσονται σήμερα με 40% μείωση της αξίας τους, οπότε δεν θα ήταν πολύ πιο σημαντική η οποιαδήποτε πτώση της αξίας τους, με δεδομένο το ότι οι πιστωτές θα πίστευαν ότι θα αποζημιωθούν, έστω με δραχμές.

Η Ελλάδα θα αναγκάζονταν ξαφνικά να λειτουργήσει με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ή να δανειστεί από τους πολίτες της, των οποίων οι καταθέσεις θα έχαναν μεγάλο μέρος της αξίας τους.
Για να πετύχει κάτι τέτοιο η Ελλάδα, θα έπρεπε να το κάνει στη διάρκεια κάποιου Σαββατοκύριακου, χωρίς καμία διαρροή. Αν ο κόσμος καταλάβαινε τι γίνεται, θα έσπευδε να αποσύρει τις καταθέσεις του.

Στην Αργεντινή δεν υπήρξαν συνέπειες. Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο στην Ευρώπη, οι επιπτώσεις θα ήταν εκρηκτικές. Θα σημειώνονταν bank runs στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Και αν μπορεί να το κάνει η Ελλάδα, γιατί όχι και η Πορτογαλία, η Ισπανία, ή και η Ιταλία;
Αν λοιπόν γίνει κάτι τέτοιο, τεράστια κεφάλαια θα εισέρεαν στις γερμανικές τράπεζες. Οι οποίες όμως μπορεί και να έχαναν, αν το παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθούσαν και άλλες χώρες. Το να χρωστάς ευρώ στους καταθέτες σου, και να εισπράττεις δραχμές, λιρέτες, και εσκούδος από τους οφειλέτες σου, είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσεις λεφτά, αν είσαι τράπεζα.

Το γεγονός ότι το σήμερα το χρήμα είναι ψηφιακό δεν βοηθά την κατάσταση. Τα περισσότερα χρήματα βρίσκονται κατατεθειμένα σε τράπεζες, από τις οποίες μπορούν να μεταφερθούν στιγμιαία, οπουδήποτε στον κόσμο, όλο το 24ωρο. Οι συνοριακοί έλεγχοι δεν φέρνουν πια αποτέλεσμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται και ξανασυναντώνται, δηλώνουν αποφασισμένοι να αποτρέψουν την κρίση, αλλά μοιάζουν ανήμποροι να κάνουν το οτιδήποτε. Ήδη, η περίφημη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, θεωρείται ξεπερασμένη. Η κατάσταση της Ελλάδας όλο και επιδεινώνεται. Οι στόχοι του προϋπολογισμού έχουν χαθεί. Κάποιοι πολιτικοί θέλουν τις τράπεζες να υποστούν μεγαλύτερες απώλειες από όσες προέβλεπε η συμφωνία της 21/8, αλλά οι τραπεζικές ρυθμιστικές αρχές ανησυχούν για τα αποτελέσματα κάτι τέτοιου.

Σε επίπεδο εξαγωγών, η Ελλάδα παραμένει απελπιστικά μη ανταγωνιστική, και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο αξιόπιστο σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας της. Έτσι, η ΕΕ χρησιμοποιεί την απειλή της παρακράτησης της δόσης βοήθειας, με σκοπό να πετύχει ακόμη περισσότερη λιτότητα από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης.

Οι πολίτες αντιδρούν, σαν να μην υπάρχει ανάγκη για λιτότητα, απεργώντας και διαδηλώνοντας. Ακόμη και οι εφοριακοί απήργησαν, φοβούμενοι μην απολυθούν. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να υπάρχει  κάποιο εθνικό συλλογικό πνεύμα για θυσίες, προκειμένου να σωθεί η χώρα.
Έτσι, το μήνυμα που μοιάζει να πηγάζει από την σημερινή Ελλάδα είναι: «Είμαι μικρή. Έχω υποφέρει. Μπορείτε να με σώσετε. Και αν δεν το κάνετε, μπορώ να σας προκαλέσω το απόλυτο χάος».

Και τελικά, οι Έλληνες μπορεί να έχουν και δίκιο.

N.Y. Times
http://www.nytimes.com/2011/10/07/business/global/how-greece-could-escape-the-euro.html?_r=1
Απόδοση:S.A.

ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ πασοκτζήδες ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΥΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΠΛΑΙΣΙΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ YESMEN ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΛΕΜΕΝΑ ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ. 

ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΔΕΞΙΑ, ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΑ,  ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΣ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΝΟΙΚΙΟ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ. 

ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΥΣ ΠΑΣΟΚΤΖΗΔΕΣ, ΒΕΝΖΙΝΟΠΩΛΕΣ ΚΑΙ ΜΗ. 

ΚΑΛΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ.

Αγρια αποδοκιμασία Μπεγλίτη στην Θεσσαλονίκη

21.10.11

Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής, που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές, μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών.

Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να……ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.
«Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα». (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση – λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί.

Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 και 2000 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός):

Ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον.

Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν.

Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά καθυστερημένος.

Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί;

«Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού».

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του.

«Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί».

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.

Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ.

Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

20.10.11

Από την αλήθεια της ρητορείας προτιμώ τη ρητορεία της αλήθειας

Ανοιχτή επιστολή του Κ. Βαξεβάνη στον Ευαγ. Βενιζέλο

Κύριε Βενιζέλο,

Αυτά που σας γράφω τα ξέρετε και εσείς και εγώ. Τα υποψιάζεται, φαντάζομαι, πλέον και ο κόσμος. Θα περιοριζόμουν στην “αντιπαράθεσή” μας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, αν δεν μου πατούσατε τον “κάλο” με αυτό το “είσαι δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης και πληρώνεσαι από τον ελληνικό λαό”. Εύχομαι να μην εννοείτε αυτό που όλοι κατάλαβαν.

Είμαι λοιπόν δημοσιογράφος και αυτή την εποχή τυγχάνει να εργάζομαι στη Δημόσια Tηλεόραση και όχι Κρατική, όπως την αποκαλείτε εσείς. Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, γιατί αντικατοπτρίζει την αντίληψη που έχει ο καθένας για την ΕΡΤ. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει την εξουσία. Αυτή είναι η υποχρέωσή μου, άσχετα αν αυτό δεν σας αρέσει. Το γεγονός επιπλέον πως “με πληρώνει ο ελληνικός λαός” είναι μια ακόμη ευθύνη για μένα, καθώς πρέπει να “αξίζω το μισθό μου”. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως και τους δυο μας πληρώνει ο ελληνικός λαός. Εσάς από το 1989, εμένα για τα 2-3 χρόνια που είμαι στην ΕΡΤ.

Το δεύτερο που ακούστηκε ως απειλή σε αυτή την εκπομπή είναι πως θα δημοσιοποιήσετε το πόθεν έσχες των δημοσιογράφων. Αμήν! Προς το παρόν δημοσιοποιήστε στο ίντερνετ το πόθεν έσχες των βουλευτών, όπως ορίζει ο νόμος 3979 του 2011 (νόμος Ραγκούση), γιατί ως την ώρα που σας γράφω είσαστε παράνομοι. Θα πρότεινα επίσης να ελέγξετε το “πόθεν” και όχι το “έσχες” των εκατομμυριούχων βουλευτών και βεβαίως να το φορολογήσετε. Είναι πιο ηθικό και αποδοτικό από το να κόβετε συντάξεις των 300 ευρώ. Δεν κατηγορώ κανέναν Έλληνα πολιτικό για κλέφτη. Αλλά ξέρετε τα περί της γυναικός του Καίσαρα. Αν και στην ελληνική Βουλή δίνεται η εντύπωση πως ο Καίσαρας είναι η γυναίκα του βουλευτή, που απλώς έτυχε να έχει προίκα.

Πάμε τώρα στα πιο δύσκολα. Κύριε Βενιζέλο, είσαστε μια πολύ σημαντική μονάδα αυτού που ονομάζουμε πολιτικό σύστημα. Του συστήματος που ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό, γι αυτό που είναι η χώρα. Μας αρέσει να μιλάμε αορίστως γι αυτό, αλλά εγώ έχω μάθει να μιλώ συγκεκριμένα. Στα υπουργεία που υπηρετήσατε, τα νομοθετήματά σας (ναι, ξέρω είναι της Βουλής, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ) τα συναντώ συνεχώς σε έρευνές μου, ως “ασπίδα προστασίας” του πολιτικού συστήματος και του ζωτικού του χώρου. Ο νόμος “περί ευθύνης υπουργών”, περί μη ευθύνης δηλαδή, είναι δικό σας δημιούργημα. Αυτό το έκτρωμα που οδηγεί στην ατιμωρησία, που μετρά την παραγραφή όχι με χρόνια αλλά (άκουσον άκουσον) με θητείες στη Βουλή, που είναι μια πρόκληση για την κοινωνία. Αυτό το νόμο χρησιμοποίησε ο κύριος Καραμανλής για να παραγράψει τα αδικήματα των υπουργών του στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου και όχι μόνο.

Δικός σας νόμος είναι και αυτός που ορίζει τα περί λειτουργίας των καναλιών. Σε όλη τη χώρα, δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε περίπτερο χωρίς άδεια. Μπορούν όμως τα κανάλια. Αυτά τα κέντρα εξουσίας, λειτουργούν με προσωρινές άδειες. Έτσι καναλάρχες και κυβερνήσεις μπορούν να αλληλοεκβιάζονται και να “αυτορυθμίζονται”.

Δικός σας είναι ο νόμος που ρύθμισε τα χρέη των ΠΑΕ, δηλαδή Ανωνύμων Εταιριών, κάτω από την «λαϊκή απαίτηση» των οπαδών. Οι ΠΑΕ αυτές χρεώθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους (μέχρι και πλαστά τιμολόγια έκοβαν) και εσείς χαρίσατε τα χρέη. Τα κλεμμένα. Πήρατε δηλαδή τα δικά μου λεφτά και τα δώσατε στα λαμόγια και τις παράγκες.

Ας αφήσουμε το παλιό σας νομοθετικό έργο και ας πάμε στο δεύτερο. Δηλαδή στο Proton. Σημειώνω προκαταβολικά πως όλα τα στοιχεία δείχνουν πως είναι μια προσωπική σας μεθόδευση και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Αυτό δεν έχει να κάνει με την δική μου “επιθετική σχεδίαση” αλλά με την πραγματικότητα. Στο υπουργικό συμβούλιο δεχθήκατε σφοδρή επίθεση για την υπόθεση Proton, αλλά προχωρήσατε.

Η εφημερίδα Ελευθεροτυπία αποκάλυψε πως τον Ιούλιο του 2011, πήρατε την απόφαση να δώσετε 100 εκατομμύρια από τα αδιάθετα του Δημοσίου στην Τράπεζα Proton του κυρίου Λαυρεντιάδη. Την εποχή εκείνη ο κύριος Λαυρεντιάδης και η Τράπεζά του ήταν υπό έλεγχο για υπεξαιρέσεις. Επίσης ο νόμος 2362/95 (νόμος που έγινε ακριβώς για να μην υπάρχουν σκάνδαλα Κοσκωτά) δεν επέτρεπε αυτή την χρηματοδότηση. Τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με επιστολή τους σας είχαν πει πως αυτό είναι παράνομο.

Εσείς όμως το κάνατε. Στην εκπομπή είπατε πως η απόφαση αυτή των στελεχών του Λογιστηρίου του Κράτους «ήταν παράνομη γιατί δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα» Πρωτοτυπία νομική. Κάτι είναι ή όχι παράνομο, με βάση το αν συμπορεύεται με το νόμο και όχι με την κυκλοφορία των εφημερίδων. Πέρα βέβαια από το γεγονός πως όταν σας κοινοποιήθηκε η διαφωνία, δεν είχε δημοσιευτεί σε καμιά εφημερίδα. Ο παράνομος ήσασταν εσείς, με βάση το νόμο του 1995.

Αυτό το ξέρατε καλά. Γι αυτό προχωρήσατε σε ένα άλλο «νομοθέτημα». Σε άσχετο νόμο, τον 4002/2011 προσθέσατε άρθρο που σας αμνηστεύει προκαταβολικά. Νομοθετήσατε δηλαδή πως αν πρόκειται για θέματα συστημικής ευστάθειας των Τραπεζών, έχετε το δικαίωμα να πάρετε αποφάσεις χρηματοδότησης των Τραπεζών. Αυτό το «συστημικής» είναι μια νέα εφεύρεση. Μάλιστα ο νόμος φροντίζει να αμνηστεύσει τους υπουργούς Οικονομίας (και εσάς βέβαια) από το 1997. Γιατί από το 1997; Είχαμε συστημική αστάθεια από τότε ή παρουσιάζει αστάθεια κάποιος υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη;

Αφού δώσατε τα 100 εκατομμύρια τώρα χρεώνετε το Δημόσιο με άλλα 800 για την κρατικοποίηση της Τράπεζας. Η πτώση βεβαίως της Τράπεζας Proton δεν έχει καμία σχέση με την κρίση. Είναι αποτέλεσμα της διαχείρισης της από τα αφεντικά της. Επιχορηγούσαν τον εαυτό τους. Αντί να ασκήστε έλεγχο (με την Τράπεζα της Ελλάδας, (άλλη μεγάλη αμαρτία μια ιδιωτική Τράπεζα που εμφανίζεται ως θεσμικό όργανο του κράτους) τους χρηματοδοτήσατε και τελικώς μας τα φορτώσατε στην πλάτη.

Αλλά δεν σταματήσατε εκεί. Ο κύριος Λαυρεντιάδης, ο οποίος φέρεται να έχει καταχραστεί 51 εκατομμύρια, δεν θα πάει φυλακή. Δεν θα υπάρξει καν ποινική δίωξη. Ο λόγος είναι ένας άλλος νόμος που έχετε ψηφίσει. Πάλι εδώ η υπογραφή σας. Με τον νόμο 3904/2010, θεσμοθετείτε το ακαταδίωκτο γι’ αυτούς που θα καταχραστούν χρήματα αλλά θα τα επιστρέψουν πριν διωχθούν ποινικά. Ετσι ο κύριος Λαυρεντιάδης, επιστρέφοντας τα 51 εκατομμύρια (αφού τα επένδυσε, κέρδισε απ αυτά ή οτιδήποτε άλλο) δεν διώκεται. Πρόκειται για μία ακόμη νομική «επανάσταση» που γίνεται με το πρόσχημα της αποσυμφόρησης των φυλακών. Ως πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, γνωρίζετε πως κατά καιρούς νόμοι για «αποσυμφορήσεις» κρύβουν την απελευθέρωση ολίγων επωνύμων που καταδικάστηκαν. Έτσι στο παρελθόν έχουν αποφυλακιστεί, «για την αποσυμφόρηση του σωφρονιστικού συστήματος» ο Μάκης Ψωμιάδης, ένας καναλάρχης και κάποιοι απατεώνες δικηγόροι εκ Θεσσαλονίκης…

Μπορώ να σας πω πολλά ακόμη. Πολλά, τα οποία είναι η δουλειά μου να σας τα πω. Πώς τα λένε στα δικαστήρια στις αγωγές κατά δημοσιογράφων (άλλος δικός σας νόμος); «Γεγονότα και αξιολογικές κρίσεις». Αυτό ακριβώς κάνω. Ένας λόγος παραπάνω γιατί πληρώνομαι «από τα λεφτά του Ελληνικού Λαού», όντας εργαζόμενος στην πολύπαθη Δημόσια Τηλεόραση που οι κυβερνήσεις θεωρούν τσιφλίκι τους. Θα σας παρακαλούσα να το σεβαστείτε. Και να σπαταλήσετε λίγη από την φημολογούμενη ευφυΐα και ρητορεία σας, να μου απαντήσετε. Γιατί αυτή είναι η δικιά σας υποχρέωση. Εκτός αν προτιμάτε να με απολύσετε.

Δείτε πιό κάτω το επίμαχο σημείο του νόμου 4002 και ολόκληρο το νόμο
εδώ

15.10.11

Χρυσάφι τα σκουπίδια για τα ιδιωτικά συμφέροντα


Τελικά στην Ελλάδα η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται μόνο μια φορά ως φάρσα αλλά πολλές και καταντά ιλαροτραγωδία. Το θέμα με τα σκουπίδια που πνίγει όλους τους Έλληνες τις τελευταίες δεν είναι τωρινό, εδώ και χρόνια γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Αυτό που μένει επίσης πάντα ίδιο είναι η αδυναμία της εκάστοτε κυβέρνησης να δώσει λύση στο πρόβλημα, μόνιμη και βιώσιμη. Έτσι η Ελλάδα μοιάζει με τριτοκοσμική χώρα που ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει, ακόμη κι αν τα παιδιά μας κινδυνεύουν να πάθουν ηπατίτιδα.

Ένα άλλο πράγμα που μένει μόνιμα και εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός, είναι οι …ιδιώτες των σκουπιδιών. Οι επιχειρηματίες που βλέπουν ότι κάτω από τα σκουπίδια κρύβονται πολλά δις ευρώ και δεν θα πρέπει να πάνε χαμένα.

Ο Γ. Μπόμπολας, εκτός από τις κατασκευαστικές δραστηριότητες έχει ισχυρή παρουσία και στον τομέα των απορριμμάτων με την ΗΛΕΚΤΩΡ. Έχει φτιάξει μονάδες κομποστοποίησης, έχει φέρει εντυπωσιακή τεχνογνωσία από το εξωτερικό και είναι έτοιμος να αναλάβει όλο το κύκλωμα των σκουπιδιών. Μπορεί να φτιάξει εργοστάσια και σύγχρονες μονάδες αλλά και να αναλάβει ακόμη και την αποκομιδή.

Στην Κερατέα όπου γίνεται ο χαμός, η εταιρεία που έχει αναλάβει να φτιάξει τα έργα κρύβει επιφανείς επιχειρηματίες. Μέσω της Sinda Enterprises, που συμμετέχει με 40% στο μετοχικό κεφάλαιο της Μεσόγειος ΑΤΕΕ, της εταιρείας στην Κερατέα δραστηριοποιούνται πλέον στον τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων οι όμιλοι Λάτση και Λασκαρίδη.

Επίσης, μια άλλη εταιρεία του Λάτση, η Lamda Waste Development έχει μπει στον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων.

Δεν είναι τυχαίες λοιπόν οι αναφορές τελευταία περί άμεσης λύσης στο πρόβλημα με κομποστοποίηση σε ειδικά εργοστάσια αλλά και για αποκομιδή από ιδιωτικές εταιρείες.
Θα μου πείτε, αφού δεν τα κάνουν καλά οι εργαζόμενοι στους δήμους και αφήνουν την Αθήνα να βρομάει, ποιος τους φταίει, οι επιχειρηματίες;

Έτσι, όμως, γίνεται η δουλειά εδώ και πολύ καιρό και τα ίδια προβλήματα χρονίζουν. Για του λόφου το αληθές, διαβάστε τι γράφαμε στο antinews, πριν από ένα χρόνο, πέρυσι το Δεκέμβριο.
Τα σκουπίδια κρύβουν χρυσάφι

Ότι τα σκουπίδια βρωμάνε όσο τίποτε άλλο είναι γνωστό. Ειδικά όταν ξεχειλίζουν έξω από τους κάδους παραμονές Χριστουγέννων και δίνουν μια εικόνα… εορταστική στην κατά τα άλλα… όμορφη Αθήνα.

Τη μπόχα που κρύβεται κάτω από το σκουπίδια, πάντως δεν την περιμέναμε. Επιχειρηματικά συμφέροντα πολλών δις ευρώ, μια κάστα εργαζομένων που λειτουργούν ως κράτος εν κράτει, περιοχές που δε δέχονται να έχουν ΧΥΤΑ αλλά που δεν έχουν πρόβλημα να έχουν παράνομες και ανεξέλεγκτες χωματερές, κομματικά και αυτοδιοικητικά παιχνίδια. Ακόμη και οι τσιγγάνοι που σκάβουν μέσα στα σκουπίδια για να βρουν θησαυρό, συνθέτουν ένα σκηνικό απίστευτο και το οποίο προσβάλλει τη χώρα μας αλλά και που τη βάζει για ακόμη μια φορά στο στόχαστρο της Κομισιόν η οποία απειλεί με τσουχτερά πρόστιμα.

Το κουβάρι είναι τόσο μπλεγμένο που ουδείς μπορεί να καταλάβει τι γίνεται και η Αθήνα έχει πνιγεί στα σκουπίδια. Ποιος είναι ο υπεύθυνος και γιατί η κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει λύση. Μήπως γιατί αφήνει επίτηδες το θέμα να «βρωμίσει» προκειμένου να δώσει τη λύση που θα βολέψει πολλούς;
Ας ξεκινήσουμε από το επιχειρηματικά συμφέροντα. Είναι σε όλους γνωστό ότι στη διαχείριση των σκουπιδιών έχει μπει γερά ο Μπόμπολας με την εταιρεία ΗΛΕΚΤΩΡ. Σοβαρή επιχείρηση που μπορεί να δώσει πρωτοποριακές ιδέες. Ωστόσο, το ζήτημα είναι τι γίνεται με τον τρόπο που θα πάρει και πάλι τις «βρώμικες» αυτές δουλειές. Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα κάνουν πολύ σοβαρές καταγγελίες. Λένε ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει να δώσει στην εταιρεία του επιχειρηματία την κατασκευή και διαχείριση τεσσάρων εργοστασίων για σκουπίδια, δύο στη Φυλή κι από ένα στο Γραμματικό και την Κερατέα. Όπως καταγγέλλουν οι διαδικασίες είναι αδιαφανείς, μιλούν για απευθείας αναθέσεις για τουλάχιστον 25 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων τα σκουπίδια θα φέρουν απίστευτο χρυσό, ίσως περισσότερο κι από την Αττική οδό. Λένε μάλιστα ότι όλα αυτά γίνονται προκειμένου να φτάσουμε στο απροχώρητο, να χάσουμε κοινοτικά κονδύλια, να φάμε γερά πρόστιμα και να έλθει η συγκεκριμένη εταιρεία να παίξει το ρόλο του σωτήρα.

Για το θέμα της Κερατέας βλέπουμε τι γίνεται κάθε μέρα, τι ξύλο πέφτει καθώς οι κάτοικοι δε θέλουν να γίνουν έργα στην περιοχή τους. Καταγγέλλουν δε ότι ο Μπόμπολας θα πάει να φτιάξει σύγχρονη χωματερή η οποία όμως δεν θα απέχει πολύ από τη σημερινή κατάσταση. Φοβούνται ότι θα βρωμίσει η περιοχή τους κι ότι οι υποσχέσεις για «άοσμη» επεξεργασία είναι λόγια του αέρα. Ασε που η περιοχή είναι αρχαιολογικός χώρος…

Από την άλλη, υπάρχουν πολύ σοβαρές καταγγελίες για κατοίκους που έχουν βγει στα χαρακώματα καθώς στους γύρω λόφους της Κερατέας έχουν κτιστεί δεκάδες αυθαίρετα.
Επίσης, χάος επικρατεί στο χώρο των εργαζόμενων στην καθαριότητα. Κάποιοι λένε ότι έχουν γίνει εκατοντάδες προσλήψεις για τον συγκεκριμένο κλάδο, αλλά πολλοί από αυτούς «καθαρίζουν» τα γραφεία των δήμων, κάνουν δημόσιες σχέσεις σε δημάρχους και γενικά βλέπουν σκουπιδιάρικο με το κιάλι. Λογικό λοιπόν να μην καθαρίζονται οι δρόμοι αφού για τη δουλειά αυτή έμειναν οι συμβασιούχοι τους οποίους μάλιστα έδιωξε ο Ραγκούσης.

Την ίδια ώρα ο Καμίνης που εκλέχθηκε δήμαρχος, δεν έχει βγάλει λέξη για το πρόβλημα, απλά το μεταθέτει στον κ. Κακλαμάνη ο οποίος αποχωρεί τις επόμενες ημέρες από το δήμο. Ετσι βρίσκεται ο ένας να κατηγορεί τον άλλο όσο η Αθήνα γίνεται σκουπιδότοπος.

Όσο για τη χωματερή στα Λιόσια, έχουν ακουστεί σοβαρές καταγγελίες ακόμη και για μαφία σκουπιδιών που πληρώνεται για να αφήνει κόσμο να ψάχνουν για πολύτιμα υλικά.
Και στο τέλος έχεις μια κυβέρνηση που επιμένει στον αρχικό σχεδιασμό για τη χωροθέτηση των χωματερών χωρίς να λαμβάνει υπόψη νέα δεδομένα και στυλώνοντας τα πόδια αδιαφορεί για τις εκκλήσεις τοπικών παραγόντων.

Όλο αυτό το σκηνικό έχει φέρει την Αθήνα στα όριά της και τους Ευρωπαίους να ετοιμάζονται να μας ρίξουν γερά πρόστιμα καθώς οι ανεξέλεγκτες χωματερές ναι μεν μειώθηκαν αλλά δεν εξαλείφθηκαν. Και το ζήτημα είναι μέχρι πότε η Αθήνα θα θυμίζει τριτοκοσμική χώρα.

ΒΟΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ Θανάσης Παπαδόπουλος!

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Ο πρώην δήμαρχος Καλαβρύτων και εκλεκτός του Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου, βολεύτηκε στα έδρανα της βουλής χάρη στη ψήφο χιλιάδων Αχαιών.

Ο Θανάσης Παπαδόπουλος αμέσως παρέλαβε το ακριβό βολευτικό αυτοκίνητο, ανανέωσε τα κουστούμια και τις ‘Gavali’ γραβάτες του, αυγάτησε την περιουσία του  και ξεκίνησε τα μπάνια του στο εξοχικό του στην Ακράτα. 

Τι κι αν χώρα πήγαινε κατά διαόλου?

Τι κι αν οι ψηφοφόροι του πεινάγανε?

Αυτός απολάμβανε τα της βολευτικής ασυλίας και των βολευτικών αξιωμάτων. Ανέβηκε και στο βήμα της βουλής για να υποδείξει τρόπους σωτηρίας του ΕΣΥ.  Τι κι αν χώρα πήγαινε κατά διαόλου?  Τι κι αν οι ψηφοφόροι του πεινάγανε? Κάπου κάπου ανέβαινε και στο χωριό του για να καθησυχάσει τους τοπικούς ταξιτζήδες, οδηγώντας το φτωχικό βολευτικό αμαξάκι του. Τι κι αν χώρα πήγαινε κατά διαόλου? Τι κι αν οι ψηφοφόροι του πεινάγανε?

Αυτός ψήφιζε το μνημόνιο. Αυτός ψήφιζε τον εφαρμοστικό. Αυτός ψήφιζε τις έκτακτες εισφορές. Αυτός ψήφιζε τις μειώσεις μισθών. Αυτός ψήφιζε τις απολύσεις. Είναι πολύ πιθανό ο άγιος Καλαβρύτων Αμβρόσιος, στην επόμενη επίσκεψή του στο Ντερτιλή, να επισκεφτεί και το δίπλα κελί όπου θα ‘φιλοξενείται’ ο σύγχρονος τοπικός Ντερτιλής, ο θανάσης παπαδόπουλος.

Γιατί οι πεινασμένοι ψηφοφόροι ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ.

ΕΝΑΣ ΚΟΨΟΧΕΡΗΣ ΠΑΣΟΚΤΖΗΣ

12.10.11

Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για την ευνοϊκή φορολόγηση της Εκκλησίας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
  • Δ.Παπαδημούλης: «Γιατί η Εκκλησία, κατά  δική της δήλωση, έδωσε το 2010 τέσσερις φορές λιγότερα απ’ ό,τι έδωσε πριν από δέκα χρόνια στο Δημόσιο ως φόρους;»
  •  Π. Οικονόμου: «Έρχεστε και μας φέρνετε ως επίκληση δήθεν όψιμου διαφωτισμού έναν αντικληρικαλισμό και επίθεση κατά της Εκκλησίας με αβάσιμα νομικά επιχειρήματα»
Ο Δημήτρης Παπαδημούλης με επίκαιρη ερώτησή του προς τον Υπουργό Οικονομικών σχετικά με την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας και μάλιστα σε περίοδο δημοσιονομικού εκτροχιασμού και σκληρής μονόπλευρης λιτότητας, έφερε το ζήτημα στην Ολομέλεια της Βουλής. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, τοποθετήθηκε ως εξής:
«Κύριε Υπουργέ, σε μια περίοδο δημοσιονομικού εκτροχιασμού και σκληρής μονόπλευρης λιτότητας για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τις τελευταίες μέρες τα περισσότερα έγκυρα ευρωπαϊκά έντυπα επικρίνουν την Κυβέρνηση γιατί αφήνει στο απυρόβλητο τα φορολογικά προνόμια της Εκκλησίας. Και εξηγούμαι.
Από το 1945 υπάρχει ένας νόμος που λέει ότι το κράτος αναλαμβάνει τη μισθοδοσία των κληρικών η οποία κοστίζει στον προϋπολογισμό 220.000.000 ευρώ αλλά και η Εκκλησία αναλαμβάνει να δίνει στο κράτος το 25% των ακαθάριστων εσόδων της από τους ναούς. (περισσότερα…)

11.10.11

Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ "ΚΑΤΑΚΤΟΥΝ" ΤΟ ΛΟΥΒΡΟ!

Εντάσεις και προπηλακισμοί στο Δημοτικό Συμβούλιο προκάλεσαν διακοπή...


  • "ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΑΡΧ... ΦΕΡΤΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ!" ΦΩΝΑΖΑΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
  • Η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΙΣ 2.30 μ.μ.
Τη διακοπή της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας δύο ώρες μετά την έναρξή της κι ενώ ολοκληρώθηκε η προ ημερησίας συζήτηση, αποφάσισε ο πρόεδρος του σώματος κ. Γιώργος Φιλιππόπουλος, μετά τα φραστικά επεισόδια που δημιουργήθηκαν και την ένταση που προκλήθηκε από την παρουσία 350 και πλέον κατοίκων και φορέων από 12 κοινότητες της Δυτικής Αιγιάλειας, που απαιτούσαν να συζητηθεί προ ημερησίας διάταξης το θέμα για τη δημιουργία του ΧΥΤΑ της Παπανικολούς. Είχε προηγηθεί η πεντάλεπτη (που έγινε δεκαπεντάλεπτη) διακοπή της συνεδρίασης για να ηρεμήσει η κατάσταση, κάτι που όμως δεν επετεύχθη τελικά.

Τα αίματα ήταν ήδη αναμμένα πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση, καθώς όταν έφτασε ο δήμαρχος κ. Στάθης Θεοδωρακόπουλος στο Παλιό Νοσοκομείο, δέχτηκε τη φραστική επίθεση των κατοίκων, ενώ ο συνάδελφός του δικηγόρος κ. Γιάννης Σταυρόπουλος τον αποκάλεσε "ψεύτη και απατεώνα". Ο δήμαρχος αντέδρασε κινούμενος απειλητικά προς το μέρος του και παραλίγο να πέσουν και μερικές "ψιλές" αλλά τελικά επεκράτησε η ψυχραιμία και η λογική.

Οι παρευρισκόμενοι ακροατές καθ'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας των ερωτήσεων και της ενημέρωσης του σώματος, παρενέβαιναν κάθε φορά που ακουγόταν η λέξη "Παπανικολού", ζητώντας τη συζήτηση του θέματος. Τελικά, μετά από αίτημα αρκετών δημοτικών συμβούλων της μειοψηφίας (μεταξύ αυτών οι κ.κ. Καλογερόπουλος, Βαρδάλος, Φιλιππάτος αλλά και ο δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας κ. Μουτούσης) και υπό τα χειροκροτήματα των κατοίκων, ο κ. Γ.Φιλιππόπουλος αποφάσισε να θέσει σε ψηφοφορία το κατεπείγον του θέματος, ώστε αναλόγως να πράξει το σώμα.
Στην ψηφοφορία που διεξήχθη, το σώμα με ψήφους 16 κατά προς 13 υπέρ (απουσίαζαν οι κ.κ. Θ.Σταυρόπουλος και Β.Ψυχράμη αλλά ψήφισε και ο πρόεδρος της Τ.Κ. Μυρόβρυσης όπου ανήκει διοικητικά η Παπανικολού), αποφασίστηκε το μη κατεπείγον και κατά συνέπεια η μη συζήτηση του θέματος, με αποτέλεσμα οι δημοτικοί σύμβουλοι που ψήφισαν όχι στη συζήτηση να δεχτούν φραστικές επιθέσεις από τους παρευρισκόμενους. Δέκτης των μεγαλύτερων διαμαρτυριών ήταν ο αντιδήμαρχος Συμπολιτείας-Ερινεού κ. Μιχάλης Κωνσταντίνου, που με την παρέμβαση των ψυχραιμότερων κατάφερε να βγει από την αίθουσα, καθώς φαίνεται πως οι κάτοικοι περίμεναν εκ μέρους του να ψηφίσει υπέρ της συζήτησης για το θέμα της Παπανικολούς, γιατί ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης του Δήμου Συμπολιτείας τόσα χρόνια είχε παλέψει για να μην διεξαχθεί το έργο. Αίσθηση προκάλεσαν πάντως, τόσο τα "υπέρ" των κ.κ. Μπερούκα και Μουτούση της πλειοψηφίας αλλά και το "κατά" του κ. Γιαννούλη της ελάσσονος μειοψηφίας, που δείχνει να διαχωρίζει τη θέση του από αρκετές απόψεις του επικεφαλής του συνδυασμού κ. Δ.Τριανταφυλλόπουλου...
Στα πολλά "πικάντικα" της συνεδρίασης περιλαμβάνεται και το κεντρικό σύνθημα των παρευρισκομένων: "Αν έχετε αρχ... φέρτε τα σκουπίδια!" που φώναζαν ρυθμικά μετά την απόφαση για διακοπή.
Σημειώνεται η παρουσία αστυνομικής δύναμης, που περιφρουρούσε διακριτικά τη συνεδρίαση, χωρίς να χρειαστεί πάντως να επέμβει. Η συνεδρίαση επαναλαμβάνεται την Τρίτη στις 2.30 το μεσημέρι.

9.10.11

«Η ηγεσία του ΚΚΕ παρέδωσε τον Αρη στους αντιπάλους»

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ (Συγγραφέας)

Σήμερα το ΚΚΕ οργανώνει στη Λαμία εκδήλωση -θα μιλήσει η γενική γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, Αλέκα Παπαρήγα- με την οποία επισημοποιεί στο επίπεδο της κοινωνίας την απόφασή του να αποκαταστήσει πολιτικά τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ Αρη Βελουχιώτη.

Πριν από μία εβδομάδα πραγματοποιήθηκε ανάλογη εκδήλωση στην Αθήνα για τον Νίκο Ζαχαριάδη. Αυτόν όμως τον αποκατέστησε και πολιτικά και κομματικά. Ο Αρης, παρά τη διαγραφή του το 1945, την ανοίκεια επίθεση που δέχθηκε από την τότε ηγεσία του ΚΚΕ και την αμηχανία των επόμενων ηγεσιών, παρέμεινε στη λαϊκή συνείδηση ως το σύμβολο της αντίστασης. Σήμερα το ΚΚΕ αναγνωρίζει ότι είχε δίκιο σε πολλά, αλλά δεν του συγχωρεί ότι δεν πειθάρχησε στη γραμμή (λανθασμένη) του κόμματος. Ο Διονύσης Χαριτόπουλος, συγγραφέας που έχει συνδέσει τ' όνομά του με τον Αρη, πιστεύει ότι «η Ιστορία δεν διορθώνεται».


Ο Νίκος Ζαχαριάδης αποκαταστάθηκε και πολιτικά και κομματικά. Ο Αρης Βελουχιώτης μόνο πολιτικά, γιατί έκανε την «αποκοτιά» να διαφωνήσει με την απόφαση του κόμματος και να το πει δημοσίως, παρά το γεγονός ότι το κόμμα αναγνωρίζει σήμερα ότι είχε δίκιο. Και ο θύτης και το θύμα στην ίδια κατηγορία;
 
Είναι η λογική των «κλειστών συστημάτων», στρατιωτικών, κομματικών, εκκλησιαστικών κ.λπ. Ολοι έχουμε ακούσει για τον στρατιώτη που παρασημοφορείται μεν, επειδή πήρε την πρωτοβουλία για κάποια ηρωική πράξη κατά του εχθρού, αλλά ταυτόχρονα (για να μην ξεχνιέται η πειθαρχία) του επιβάλλεται και μια συμβολική ποινή επειδή δεν υπάκουσε στις διαταγές. Ετσι και με τον Αρη, το κόμμα δέχεται μεν ότι είχε δίκιο για τη Βάρκιζα (και πολλά άλλα, θα πρόσθετα εγώ), μα συμβολικά συνεχίζει να τον θέτει εκτός κόμματος για τη διαφωνία του. Βεβαίως, εκείνη την εποχή η τιμωρία του δεν ήταν καθόλου συμβολική, καθώς η ηγεσία τον ενέπαιξε με το διαβόητο χαρτί σύνδεσης, και με το ανάλγητο «Ούτε νερό ούτε ψωμί στον Αρη» στην πραγματικότητα τον παρέδωσε στους αντιπάλους του. Οσο για τη συνύπαρξη «θύτη και θύματος», όπως το λέτε, δεν είναι κάτι πρωτοφανές, η πινακοθήκη της παγκόσμιας ιστορίας είναι γεμάτη από ανάλογες περιπτώσεις.

Τη διαγραφή του Αρη το 1945 πώς την αντιμετώπιζε ο Ζαχαριάδης την περίοδο που ήταν και ο ίδιος αποσυνάγωγος; Τη χαρακτήριζε λάθος;
 
Ο Αχιλλέας Παπαϊωάννου ισχυρίζεται ότι πήρε μια συνέντευξη από τον εξόριστο στη Σιβηρία πρώην γενικό γραμματέα και γράφει πως ο Ζαχαριάδης είχε μετανιώσει για τον Αρη και του είπε ότι «θυσίασα τον νέο Καραϊσκάκη», επειδή πιέστηκε από την προηγούμενη ηγεσία Σιάντου-Ιωαννίδη. Προσωπικά δεν το υιοθετώ, γιατί πουθενά αλλού, σε καμία δήλωσή του, δεν υπάρχει η παραμικρή ανάλογη ένδειξη και ο δεδομένος απύθμενος εγωκεντρισμός όλων των ηγετών της ιστορίας σχεδόν αποκλείει τη μεταμέλεια.

Από την πολύχρονη έρευνα που κάνατε για να γράψετε το βιβλίο σας «Αρης ο αρχηγός των ατάκτων» ποια γνώμη έχετε σχηματίσει για τη σχέση Βελουχιώτη - Ζαχαριάδη;
 
Η προπολεμική σχέση και ταύτιση σε «δυναμικές λύσεις» των δύο ανδρών, το 1945 ανήκε ήδη στο παρελθόν, είχαν κυλήσει 4 χρόνια και είχαν αλλάξει πολλά στην Ελλάδα και στο κόμμα, είχαν αλλάξει και οι δύο άνδρες μέσα από την προσωπική τους διαδρομή. Ομως ο Αρης πίστευε ακόμα στον παλιό ανυποχώρητο γραμματέα που θα δικαίωνε τον αγώνα και τις απόψεις του και ο Ζαχαριάδης νόμιζε πως απευθυνόταν στον παλιό σύντροφο που κυνηγιόταν με τους αστυφύλακες. Δεν είχε συλλάβει το νέο λαϊκό μέγεθος που αντιπροσώπευε ο αρχηγός του ΕΛΑΣ, ίσως μόνο ως μια πιθανή απειλή για τη μονοκρατορία του ίδιου.

Εχει βάση η πληροφορία ότι ο Αρης υπέγραψε δήλωση στο καθεστώς Μεταξά κατ' εντολήν του Ζαχαριάδη προκειμένου να βγει από τη φυλακή και να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση των οργανώσεων του κόμματος; Το ότι ήταν «δηλωσίας» τού το χτυπούσαν συνεχώς οι ηγέτες του κόμματος κάθε φορά που εξέφραζε αντιρρήσεις.

Η εντολή Ζαχαριάδη, ο βασανισμός κάποιας υποτιθέμενης αρραβωνιαστικιάς μπροστά του και άλλες εκδοχές για την υπογραφή, εντάσσονται σε μια προσπάθεια αθώωσης για το «αμάρτημα» του αρχηγού του ΕΛΑΣ. Τα πράγματα είναι μάλλον πιο απλά. Ο Αρης δεν πίστευε σε αυτή τη γραμμή, διαφωνούσε εξαρχής, καθώς και άλλα ανοιχτόμυαλα στελέχη, όπως ο Καραγιώργης, με την άτεγκτη κομματική στάση για τις δηλώσεις. Από τις Φυλακές της Αίγινας, μάλιστα, πρότειναν να απαλλαγούν τα απλά μέλη και οι οπαδοί του κόμματος από αυτή τη χωρίς νόημα υποχρέωση και η μη υπογραφή ας περιορισθεί στα στελέχη της Κεντρικής Επιτροπής. Δεν εισακούστηκαν. Και όσοι υπέγραψαν, το έφεραν σαν στίγμα στην υπόλοιπη ζωή τους. Για τον Αρη όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η υπογραφή, χωρίς άλλες υποχωρήσεις, αποτέλεσε προσωπική επιλογή του, σύμφωνη με τις εκφρασμένες πεποιθήσεις του. Από το να θαφτεί ζωντανός, επέλεξε τη δράση και η πορεία του τον δικαίωσε.

Πώς εξηγείται το γεγονός ότι, παρά τη διαγραφή του, ο Αρης παρέμεινε σύμβολο ακόμη και για τα μέλη και τους οπαδούς του κόμματος;
 
Η Ιστορία δεν διορθώνεται. Οι πιο σωστές πολιτικές εκτιμήσεις του Αρη από την ηγεσία του κόμματος έβρισκαν από τότε σύμφωνα πάρα πολλά μέλη του, μόνο που τότε δεν τολμούσαν να το εκφράσουν δημοσίως, όπως εκείνος. Πολύ αργότερα, ικανά και έντιμα στελέχη, όπως ο Καραγκίτσης που παλαιότερα προσπαθούσε να «επαναφέρει στην κομματική γραμμή» τον αρχηγό του ΕΛΑΣ, άρχισαν να επαναλαμβάνουν το μότο «Αν ακούγαμε τον Αρη...», και όχι μόνο για τη Βάρκιζα, αλλά και για τους Αγγλους, τον Λίβανο, την Καζέρτα και για δύο κομβικά ζητήματα που δεν είναι ευρύτερα γνωστό πως ήταν διαμετρικά αντίθετος με τις αποφάσεις που ελήφθησαν: την εντολή Σιάντου τον Οκτώβριο του 1943 για επίθεση εναντίον του ΕΔΕΣ, αλλά υπάκουσε και την ανέλαβε ο ίδιος, και την αποχώρηση των ΕΑΜικών υπουργών από την κυβέρνηση Παπανδρέου που οδήγησε στα Δεκεμβριανά. Οπως έλεγε, «αφού βάλαμε την υπογραφή μας, έπρεπε να την τιμήσουμε μέχρι τέλους, ό,τι κι αν συνέβαινε».

Επειδή είστε δοκιμασμένος συγγραφέας, μπαίνω στον πειρασμό να σας ζητήσω να επιστρατεύσετε τη φαντασία σας και να μου απαντήσετε στην ερώτηση: «Αν η Μάχη της Αθήνας τον Δεκέμβρη του '44 είχε δοθεί υπό την καθοδήγηση του Βελουχιώτη, θα ήταν διαφορετική η έκβασή της;»
 
Αν και τα «αν» στην Ιστορία δεν ισχύουν, στο ερώτημα έχουν ήδη απαντήσει ο στρατηγός Σπηλιωτόπουλος, τότε στρατιωτικός διοικητής της Αθήνας, ο Μαρκεζίνης, ο Γουντχάουζ και αρκετοί άλλοι: Με τον Αρη επικεφαλής των μεγάλων μονάδων του ΕΛΑΣ, τα αγγλικά και κυβερνητικά στρατεύματα δεν θα είχαν καμία πιθανότητα, η παράδοση της Αθήνας «θα ήταν θέμα λίγων ημερών». Ο ίδιος ο Αρης είχε δηλώσει δημοσίως ότι χρειαζόταν τρεις, το πολύ τέσσερις μέρες για να καταλάβει την πρωτεύουσα, και στους στρατιωτικούς υπολογισμούς του είχε αποδείξει ότι ήταν εξαιρετικά εύστοχος.

7.10.11

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ‘‘ΧΥΤΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ’’ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ

Τη Δευτέρα 10 Οκτώβρη 19:30 στο Παλιό Νοσοκομείο συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο.
ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ Χ.Υ.Τ.Α. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ

1. Η Οδηγία 2008/98/ΕΚ αποτελεί το θεσμικό πλαίσιο για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Το άρθρο 13 της οδηγίας ορίζει τα εξής:

Άρθρο 13

Προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση των αποβλήτων πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον, και ιδίως:

α) χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό, τον αέρα, το έδαφος, τα φυτά ή τα ζώα·
β) χωρίς να προκαλείται όχληση από θόρυβο ή οσμές· και
γ) χωρίς να επηρεάζεται δυσμενώς το τοπίο ή οι τοποθεσίες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) -κατά την πάγια νομολογία του- έχει κρίνει ότι υπάρχει υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν ώστε η διαχείριση των αποβλήτων να γίνεται με τρόπο που να προστατεύεται η υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον.
Παράλληλα, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και τη νομολογία του ΔΕΕ στις περιπτώσεις όπου υπάρχει νέα νομοθεσία, η οποία έχει σχέση με έργο που έλαβε ήδη έγκριση, επιβάλλεται να επανεξεταστεί η έγκριση, διαφορετικά το έργο καθίσταται παράνομο. Εν προκειμένω, μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του έργου ΧΥΤΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ, η οποία έγινε με την υπ’ αριθ. πρωτ. 6701/17-10-2003 απόφαση του Γ. Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος θεσπίστηκε νέα (ευρωπαϊκή) νομοθεσία που έχει σχέση με το επίδικο έργο και στην οποία αναφερόμαστε –επιγραμματικά- στη συνέχεια.

2. Μετά από την ημερομηνία έγκρισης του έργου ΧΥΤΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ (17-10-2003) θεσμοθετήθηκε, τον Σεπτέμβριο του 2006, το δίκτυο Natura 2000 (οδηγία 79/409 όπως κωδικοποιήθηκε για τα άγρια πτηνά και η οδηγία 92/43 για τους οικοτόπους). Σύμφωνα με την ανωτέρω νομοθεσία και τη νομολογία που ακολούθησε, εάν το έργο είναι εντός των ορίων περιοχής που είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000 ή σε μια σχετική εγγύτητα με μια τέτοια περιοχή ή τέλος αν υπάρχουν στην περιοχή προστατευόμενα από τις ως άνω οδηγίες είδη πανίδας και χλωρίδας ανεξάρτητα αν έχει κηρυχθεί η περιοχή ως προστατευόμενη σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες, τότε δεν αρκεί η κλασική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της οδηγίας 85/337 όπως αυτή αντικαταστάθηκε και ισχύει. Απαιτείται η ειδική Δέουσα Εκτίμηση που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/43.

Αυτή η προϋπόθεση είναι καίριας σημασίας διότι η ρύθμιση του άρθρου 6 παράγραφος 3 θεσπίζει υποχρέωση αποτελέσματος. Με άλλα λόγια επιβάλλει να μην διακινδυνευτεί στο ελάχιστο ο τόπος που έχει ένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα αυτής της ρύθμισης θα πρέπει να τονιστεί ότι η κλασική οδηγία για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (85/337) δεν επιβάλλει υποχρέωση αποτελέσματος διότι αρκείται μόνο στην τήρηση της διαδικασίας και δεν υπεισέρχεται στην ουσία.

Επειδή ο χώρος που θα γίνει ο ΧΥΤΑ είναι σε απόσταση ελάχιστων χιλιομέτρων από τα όρια προστατευόμενων περιοχών που είναι ενταγμένες στο δίκτυο Natura 2000 (κυρίως το φαράγγι Σελινούντα με κωδικό GR2320005 και το Όρος Παναχαϊκό με κωδικό GR2320007) επιβάλλεται να υπάρξει η Δέουσα Εκτίμηση του άρθρου 6 παρ. 3 της οδηγίας 92/43. Εφόσον, λοιπόν, δεν υπάρχει τέτοια εκτίμηση το έργο είναι παράνομο. Στο ζήτημα αυτό η νομολογία του ΔΕΕ είναι πάγια και σταθερή.

3. Η οδηγία 2000/60 για την πολιτική στον τομέα των υδάτων προβλέπει ότι από τον Δεκέμβριο του 2009 πρέπει να θεσπιστούν σχέδια διαχείρισης των λεκανών απορροής ποταμού (άρθρο 13) και να καταρτιστούν μέτρα ελέγχου των απορρίψεων που ενδέχεται να προκαλέσουν ρύπανση (άρθρο 11). Μέχρι τώρα δεν έχει θεσπιστεί κανένα σχέδιο διαχείρισης και δεν έχει καταρτιστεί κανένα μέτρο αποτροπής της υποβάθμισης των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων. Εν προκειμένω, η χωροθέτηση του ΧΥΤΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ είναι στη λεκάνη απορροής με κωδικό GR27 και ονομασία ‘Ρέματα παραλίας Βόρειας Πελοποννήσου’ για την οποία δεν υπάρχει κανένα σχέδιο διαχείρισης.

Να σημειωθεί ότι με βάση την οδηγία 2000/60 εκδόθηκαν ειδικές οδηγίες για την προστασία των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων (2008/105 και 2006/118) που προβλέπουν νέες ρυθμίσεις για την αποτροπή της ρύπανσης των υδάτων από σημειακές πηγές, όπως είναι ο ΧΥΤΑ.
Επειδή α) δεν υπάρχει σχέδιο διαχείρισης ούτε κατάρτιση μέτρων για την ανωτέρω λεκάνη απορροής ποταμού –σύμφωνα με την οδ. 2000/60- από την οποία να προκύπτει εάν κατά πόσο υπάρχει συμβατότητα του έργου με τα υδρολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής και β) δεν έχουν οριστεί η μέθοδος, τα μέσα αποτροπής και οι τιμές των ρύπων –σύμφωνα με τις οδ. 2008/105 και 2006/118- ώστε να αποτραπεί ή να μειωθεί η ρύπανση από τον ΧΥΤΑ, η χωροθέτηση του ΧΥΤΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ είναι παράνομη.

4. Η χωροθέτηση ΧΥΤΑ πρέπει να προβλέπεται στον περιφερειακό σχεδιασμό διαχείρισης απορριμμάτων. Ο ΠΕΣΔΑ Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος εγκρίθηκε το 2005 με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας. Απαιτείται από το νόμο η αναθεώρησή του διότι παρήλθαν ήδη 5 χρόνια και κυρίως διότι δεν έχει εκπονηθεί Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση [ΣΠΕ]) σύμφωνα με την οδηγία 2001/42. Πράγματι, ο ΠΕΣΔΑ για να είναι νόμιμος έχει ως προϋπόθεση, μεταξύ των άλλων, την εκπόνηση ΣΠΕ.

Διαφορετικά καθίσταται παράνομος με συνέπεια η χωροθέτηση των ΧΥΤΑ που περιλαμβάνονται στον ως άνω παράνομο περιφερειακό σχεδιασμό, να είναι και αυτή παράνομη.
Να σημειωθεί ότι κεντρική θέση στο σύστημα της ΣΠΕ κατέχει η Περιβαλλοντική Μελέτη (ΠΜ). Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, οι πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στην ΠΜ είναι, μεταξύ άλλων, οι ενδεχόμενες σημαντικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα (πανίδα και χλωρίδα), στον πληθυσμό, στην ανθρώπινη υγεία, στο έδαφος, στο νερό, στον αέρα, στους κλιματικούς παράγοντες, στην πολιτιστική κληρονομιά (αρχιτεκτονική και αρχαιολογική), στο τοπίο και στις σχέσεις μεταξύ αυτών.

Αυτές οι πληροφορίες θα προσανατολίσουν τις αρμόδιες αρχές στο να αναζητήσουν τις εναλλακτικές λύσεις σχετικά τόσο με τον χώρο εγκατάστασης όσο και με τις εφαρμοζόμενες τεχνικές. Να σημειωθεί ότι οι απαιτήσεις για εναλλακτικές λύσεις της οδηγίας ΣΠΕ είναι επιτακτικότερες και έχουν ευρύτερο περιεχόμενο σε σχέση με την παραδοσιακή οδηγία για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις (85/337) και περιλαμβάνουν οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα ώστε να υπηρετηθεί ο στόχος της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι παραπάνω πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται και στις προτεινόμενες εναλλακτικές λύσεις. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι αρκετές περιφέρειες έχουν αναθεωρήσει τους ΠΕΣΔΑ και έχουν καταρτίσει ΣΠΕ νωρίτερα ή μετά την παρέλευση 5ετίας (πχ. Περιφέρεια Αττικής, Περιφέρεια Πελοποννήσου).

Κατά συνέπεια εφόσον δεν έχει αναθεωρηθεί ο ΠΕΣΔΑ και δεν έχει καταρτιστεί ΣΠΕ, όπως αυτό προβλέπεται από την ευρωπαϊκή και την εθνική νομοθεσία το έργο ΧΤΥΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ είναι, σύμφωνα με τα παραπάνω, παράνομο.

Γιώργος Μπάλιας
Διδάκτωρ Νομικής (Δίκαιο Περιβάλλοντος) -Δικηγόρος
Κολοκοτρώνη 70 Πειραιάς
Τηλ. 210-4171757
Κιν. 6945850352

Οι Σπαρτιάτες μόνοι τους ιδρύουν εταιρεία λαϊκής βάσης για τα απορρίμματα τους!

Οι Σπαρτιάτες μόνοι τους ιδρύουν εταιρεία λαϊκής βάσης για  τα απορρίμματα τους! Καλούν τους Έλληνες : Αντισταθείτε και πάρτε την τύχη σας στα χέρια σας.

«Λακωνική Βιοενεργειακή Α.Ε.»

Πριν ένα μήνα μπορεί να μην ήταν 300 αλλά μόνο 30, οι Σπαρτιάτες που αποφάσισαν να διαχειριστούν τα δικά τους απορρίμματα με δική τους εταιρία λαϊκής βάσης σε πείσμα των άλλων μεγαλεπίβολων σχεδίων.
Τη στιγμή που ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης προκρίνει την καύση ως τη μοναδική λύση διαχείρισης των απορριμμάτων με προβλεπόμενο κόστος επένδυσης από 350.000.000 έως 550.000.000 ευρώ (δείτε προκήρυξη διαβούλευσης www.ppel.gov.gr),
Οι δήμαρχοι που διαχειρίζονταν τα σκουπίδια τους επί χρόνια, συνεχίζουν να συντηρούν παράνομες χωματερές, χωρίς να έχουν άλλη πρόταση…
Οι επί χρόνια αργόμισθοι πρόεδροι των Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων κάποιων νομών ρωτούν ακόμη πώς γίνεται η ανακύκλωση, και γυρίζοντας την πλάτη κανονίζουν πως θα στείλουν τα σκουπίδια στα Βαλκάνια…
Οι Σπαρτιάτες παίρνουν τα πράγματα και τα σκουπίδια στα χέρια τους!
Μακριά από εργολάβους και ξένους επενδυτές, ίδρυσαν την εταιρία λαϊκής βάσης «Λακωνική Βιοενεργειακή Α.Ε.», με σκοπό την διαχείριση των απορριμμάτων με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον, την υγεία  και το πορτοφόλι των πολιτών. Προτάσσουν την πλέον οικολογική και ήπια διαχείριση των απορριμμάτων, για παραγωγή Βιοαερίου, θερμότητας και λιπάσματος από τα οργανικά μέρη των απορριμμάτων και μια απόλυτα ορθολογική και προσοδοφόρα διαχείριση των ανακυκλώσιμων υλικών με διαλογή στη πηγή.

Έξι λόγοι για τους οποίους οι Λάκωνες αλλά και οι Έλληνες να κάνουν το ίδιο:
• Σαν παραγωγός των απορριμμάτων μας έχουμε το ΔΙΚΑΙΩΜΑ στο κέρδος που η διαχείρισή μας θα μας αποφέρει.
• Με τη συμμετοχή μας στο εργοστάσιο διαχείρισης, και γνωρίζουμε,  και ενεργούμε υπεύθυνα, και ελέγχουμε τον τρόπο λειτουργίας του για τα 25 τουλάχιστον επόμενα χρόνια.
• Είμαστε άμεσα εμπλεκόμενοι και έτσι μπορούμε να συμμετέχουμε στη συνεχή βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος που ζούμε.
• Αυτή η επένδυση είναι σίγουρα το μέλλον των παιδιών μας.
• Στηρίζουμε τον τόπο μας, τη Λακωνία με τη πιο καθαρή, ήπια και σύγχρονη μέθοδο διαχείρισης απορριμμάτων.
• Καμία εταιρεία και  κανένας εργολάβος δεν έχει το δικαίωμα να μας αποκλείσει σαν πολίτες από τη συμμετοχή στη διαχείριση  αλλά και το κέρδος που θα προκύψει.
Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει να συμμετάσχουμε ενεργά στη προεγγραφή της Λακωνικής  Βιοενεργειακής αγοράζοντας μελλοντικά έστω και μία προνομιούχα μετοχή.

9.000 Σπαρτιάτες

Επιστολή στον Πρωθυπουργό

Κύριε Παπανδρέου,

Η μόνη ελπίδα για να σώσετε τη χώρα, είναι άμεσα να εκμεταλλευτείτε το μεγάλο κεφάλαιο του κόμματος και της Ελληνικής Βουλής, που ακούει στο όνομα Θανάσης Παπαδόπουλος. Ο βουλευτής που έχει πτυχία ‘Οικονομικών και Πολιτικών’ Επιστημών, που η εμπειρία του στη μετατροπή γάλακτος σε τυρί και η πώλησή του σε έναν μόνο συγκεκριμένο επιχειρηματία είναι τεράστια, που ως δήμαρχος Καλαβρύτων επί πολλές 4ετίες εξαφάνισε τα ρουσφέτια, συνεργάστηκε τίμια με εργολάβους δημοσίων έργων, έφτιαξε χωματερές, χρησιμοποίησε πριν τη τρόϊκα το θεσμό της εφεδρείας για τους αντιπάλους του, έβγαλε οικοδομική άδεια για ένα νέο ‘κωλόσπιτο’, δε ξέρει να λέει ψέματα και πήρε και μετάλλιο ανδρείας από τη Γερμανία.

Γι’ όλα αυτά ο ευτυχισμένος Καλαβρυτινός κόσμος τον έστειλε στη Βουλή να σώσει και τη χώρα. Είναι έγκλημα κύριε Πρωθυπουργέ να μην αξιοποιείτε αυτό το επιτυχημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Προλάβετε, όσο ακόμα υπερψηφίζει όλες τις οδηγίες της Μέρκελ. Για τη χώρα και το κόμμα. Πριν τον αρπάξει ο Βενιζέλος και χάσετε την ευκαιρία. Ήδη υπάρχουν πληροφορίες ότι η τρόϊκα ψάχνει το βιογραφικό του. Δεν είναι εποχή να χάνονται τέτοια στελέχη. Η μόνη λύση για έξοδο από την κρίση λέγεται Θανάσης Παπαδόπουλος. Προλάβετε. Η Ελλάδα θα σωθεί μόνο με ανθρώπους σα το Θανάση. Τέρμα πια η αναξιοκρατία. Αλλιώς παραιτηθείτε, να αναλάβει αυτός Πρωθυπουργός.

Ευγένιος Κουδούνης

Ψηφοφόρος ΠΑΣΟΚ

Right Here All Over (Occupy Wall St.)

3.10.11

Μητροπολίται και στρατιωτικοί στο πεζοδρόμιο;

Oh Mon Dieu!

Κύριε Ροΐδη,

Μέχρι τώρα ξέραμε πως όσοι κατέβαιναν στους δρόμους να διεκδικήσουν μαχητικά μισθούς, συντάξεις και εργασιακά δικαιώματα ήταν αλήτες, αναρχοκομμουνιστές και κόκκινοι συνδικαλιστές. Όσες φορές όμως απειλήθηκαν, η περιουσία της Εκκλησίας (προϊόν ληστείας και απάτης), ο δεύτερος μισθός των εκπαιδευτικών ιερέων, τα επιδόματα των πολύτεκνων, οι μισθοί των αστυνομικών, τότε τα μαντρόσκυλα του συστήματος, παπαδαριό, επαγγελματίες εθνικόφρονες, συνταξιούχοι χίτες και χωροφύλακες, με νάϋλον λάβαρα της αγιαλαύρας και με ποδοσφαιρικές κουρελοσημαίες κατέβηκαν στο πεζοδρόμιο αγανακτισμένοι κατά της «αδικίας» που τους γινόταν. Μάλιστα οι μεγαλοπαπάδες (και οι καλοπερασάκηδες άρπαγες αρχιεπίσκοποί τους που τρέμουν το θάνατο), ξεχνούν, κατά το οικονομικό τους συμφέρον, τη μόνιμη επωδό τους πως όποιος πεινά, αρρωσταίνει, ή τέλος πάντων τυραννιέται σ’αυτόν τον κόσμο, πρέπει να είναι ευτυχής γιατί δοκιμάζεται από τον ορθόδοξο θεό για να μπει πιο εύκολα στον Παράδεισο.

Σαν να μην έφταναν οι «αγανακτισμένοι» μητροπολίτες, που αν και η Εκκλησία τους και σήμερα λεηλατεί το Δημόσιο Ταμείο, κάλεσαν τον κόσμο σε αντίσταση στέλνοντας ακόμη και παπάδες στην άνω πλατεία Συντάγματος, είδαμε και απόστρατους, καλυπτόμενους κατά τον υπουργό από τη ΝΔ, να εισβάλουν στο ιερό άδυτο των Υπερεξοπλισμών, στο Άβατο βασίλειο των κ.κ.Τσοχατζόπουλου, Παπαντωνίου κλπ, ενέργεια που ούτε οι αναρχικοί των Εξαρχείων δεν θα αποτολμούσαν, διότι αν το έκαναν θα βρισκόντουσαν με σπασμένα κεφάλια στα ράντζα της «Σωτηρίας». Αντιγράφω από το «Έθνος»: «…Σαραντάρηδες απόστρατοι, υπέρβαροι, με γαλανόλευκες σημαίες και κομπολόγια στα χέρια και με ένα χυδαίο φρασεολόγιο, που δεν θύμιζε σε τίποτα τη στρατιωτική τους προέλευση, ήταν οι περισσότεροι εξ όσων χθες το μεσημέρι έκαναν “ντου” στο υπουργείο Αμυνας διαμαρτυρόμενοι για την περικοπή των συντάξεών τους. Πρόκειται για περίπου πενήντα θερμόαιμους που ξέκοψαν από τον κύριο όγκο της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας των αποστράτων και με αλαλαγμούς παραβίασαν την είσοδο του Πενταγώνου, προκαλώντας φθορές στην κεντρική είσοδο επί της Λεωφόρου Μεσογείων. Τυφλωμένοι από τον φανατισμό εξύβριζαν το προσωπικό ασφαλείας που επιχείρησε να αποτρέψει την είσοδό τους στο υπουργείο,……Ενας εκ των διαδηλωτών επιτίθεται φραστικά στον αρχηγό και με οργίλο ύφος τους λέει: “Είμαι 47 ετών, ελικοπτεράς του Ναυτικού. Επαιρνα 2.700 ευρώ στο χέρι και μεμιάς κατεβαίνει η σύνταξη στα 1.700. Πώς να ζήσω την οικογένειά μου….». (Δ.Βερύκιος, 30/9). Συνταξιούχος λοιπόν στα 47, με τόση σύνταξη τη στιγμή που ο νέος με το διδακτορικό είναι άνεργος ή παίρνει 700 ευρώ.

      Οι παλιότεροι ξέρουν με τι απαξιωτικό τρόπο χαρακτήριζε η Δεξιά τις λαϊκές διαμαρτυρίες, που τις αποκαλούσε  «πεζοδρόμιο». Θεωρώ περιττό να θυμίσω πως αντιμετώπισε κάθε εκδήλωση διαμαρτυρίας η χούντα των στρατιωτικών. Πολλοί απόστρατοι και η δεξιά πλέμπα, ανακαλούν με νοσταλγία αυτές τις εποχές. «Ε ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται». Να όμως που τώρα κάνουν trottoir και οι Εθνικόφρονες. Η πατρίδα τους «σπούδασε» δωρεάν, τους εξασφάλισε αμέσως από τα 22 χρόνια καλοπληρωμένη μόνιμη εργασία, τους έδωσε φαντάρους-υπηρέτες συχνά πολύ πιο προσοντούχους από αυτούς, γεύτηκαν την ηδονή της σχεδόν ανεξέλεγκτης εξουσίας, αλλά τώρα καλούνται από την κυβέρνηση των φοροφυγάδων, να θυσιάσουν κι αυτοί, τελευταίοι στη σειρά των θυσιών από όλα τα κορόιδα τους εργαζόμενους, παχυλές πρόωρες συντάξεις και επιδόματα, ίσως αύριο δε και παραλιακά θέρετρα, προίκες στου Παπάγου, οικόπεδα αξιωματικών, συντάξεις αγάμων θυγατέρων (!!!), δεύτερη εργασία ως απόστρατοι κλπ

    Γαβριούν κάποιοι που ξεχνούν πως έδωσαν, με υπερηφάνεια μάλιστα, όρκο κούφιο ενώπιον του στρατιωτικού παπά, ο οποίος ξέρει την τέχνη να αφήνει το ειρηνοποιό θεό του παράμερα για να υπηρετήσει τον πιο σκληρό πυρήνα της εξουσίας του Καίσαρα: «Ορκίζομαι να φυλάττω ….Υπακοήν εις …τους Νόμους και τα Ψηφίσματα του Κράτους. Υποταγήν εις τους ανωτέρους μου, να εκτελώ προθύμως και άνευ αντιλογίας τας διαταγας των….». Εκτός κι αν αυτός ήταν μόνο για τις ορντινάτσες τους τους φαντάρους που ενίοτε σοβάτιζαν τζάμπα τα εξοχικά κάποιων από αυτούς.

   Δημαγώγησε για μια ακόμη φορά η ΝΔ, μίλησε κουτοπόνηρα ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά νομίζω πως το ΚΚΕ, που έχει πάθει πάρα πολλά και φοβερά από συνταγματικές εκτροπές ήταν πιο προσεκτικό και υπεύθυνο από όλη την Αντιπολίτευση: «…ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής συνέστησε προσοχή και αντιμετώπιση του προβλήματος με πολιτικά μέσα».

   Δεν θέλω να ακούσω τις συνηθισμένες αριστερές δημαγωγίες περί εργαζόμενων που έχουν πάντα δίκιο, ή τα φληναφήματα για εργαζόμενους που στρέφονται κατά εργαζόμενων, χάνοντας τον πραγματικό στόχο που είναι οι καπιταλιστές κλπ. Οι στρατιωτικοί είναι μια πολύ ειδική κατηγορία που στεγάζει στους κόλπους της και στρατιές καταπιεστών. Δεν γενικεύω αλλά υπάρχει και η στατιστική όσων από εμάς υπηρέτησαν (άμισθοι βέβαια) στο Στρατό. Είναι σκάνδαλο η συνταξιοδότησή τους σε τόσο νεαρή ηλικία και προκλητική η συχνή αιτιολογία της: «Λόγω προαγωγής νεοτέρου». Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι που βλέπουν στη δουλειά τους τον 45άρη να προΐσταται των 55άρηδων δεν έχουν αξιοπρέπεια; Μπορούν οι άνεργοι και οι ανάπηροι να μπουκάρουν στο Πεντάγωνο; Τις συντάξεις των σαραντάρηδων στρατιωτικών και των άγαμων θυγατέρων τους τις πληρώνουν ο κ.Τσίπρας, ο κ.Κουβέλης, ο κ.Αλαβάνος, ή η κοινωνία των απολυμένων και των χαμηλόμισθων; Το λέω γιατί η Αριστερά καλύπτει με κοινωνική ανευθυνότητα και αυτό το σκάνδαλο, όπως καλύπτει, ακόμη και τώρα, με χαμηλόφωνες αντιδράσεις-για την τιμή των όπλων-την αυτοκτονική παράνοια των Υπερεξοπλισμών.