19.1.12

Χιονισμένη Καλαβρυτινή ιστοριούλα Νο 3 Α

ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κουπόνι. Εφεύρεση του κοντού θιασάρχη συνταξιούχου, του προστατευόμενου του γνωστού Αγαπούλα με τη γραβατούλα.

Το κουπόνι βρέθηκε μαζί με κάτι ευρώ στη τσέπη του Αλέξη και έτσι ξημερώματα ξεκίνησε η συζήτηση. Μια συζήτηση μέσα στο κρύο, στο σπιτάκι της κορυφής, στο διάλλειμα του ξεπαγώματος. ‘Ρε αξίζει να πληρώνει ο κοντός συνταξιούχος τέτοια δουλειά με κουπόνια;

Ρε αξίζει να εκμεταλλεύεται την ανάγκη του καθενός ο κοντός συνταξιούχος και να πληρώνει με κουπόνια;

Ρε αξίζει να κινδυνεύεις για την επιχείρηση και ο κοντός συνταξιούχος να σε πληρώνει με κουπόνια;

Άραγες και ο κοντός συνταξιούχος να πληρώνεται με κουπόνια;

Άραγες οι φανερές και κρυφές του αμοιβές να δίνονται σε κουπόνια;

Ρε λες ο κοντός συνταξιούχος να πληρώνει και τους βενζινοπώλες με κουπόνια;

Ρε λες ο κοντός συνταξιούχος να πληρώνει και τις διαφημίσεις με κουπόνια;

Ρε λες ο κοντός συνταξιούχος να έπεισε και το δημαρχάκο να ξεπληρώνει τα δάνεια με κουπόνια;

Ο μόνος που δεν πλήρωσε ποτέ με κουπόνια τις γραβατούλες είναι ο Αγαπούλας.

Πάντα πλήρωνε με μετρητά.

Τα μόνα κουπόνια που ήξερε ήταν του κώματος.

Ξημέρωσε και η συζήτηση διακόπηκε. Το ξεπάγωμα συνεχίζεται. Να μη φύσαγε κι ο αέρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: