30.3.12

Γ. Δελαστίκ: Κυβέρνηση κλεφτών, ληστών και απατεώνων

Ως ύποπτος κατέθεσε στον εισαγγελέα Ντογιάκο ο εφοπλιστής Β. Ρέστης


Με την ιδιότητα του υπόπτου κατέθεσε, πριν λίγες μέρες, στον εισαγγελέα Εφετών, Ισίδωρο Ντογιάκο, που διερευνά...
τις εγκληματικές πράξεις του «παραδικαστικού κυκλώματος Νο 2», ο Βίκτωρας Ρέστης.
Ο γνωστός εφοπλιστής εμπλέκεται στην έκδοση από το Πρωτοδικείο της Αθήνας “στημένης” δικαστικής απόφασης, με την οποία μεταγράφηκαν σε εταιρείες συμφερόντων του 300 στρέμματα δημόσιας δασικής έκτασης στο Κορωπί.

Στην έκταση αυτή ο Β. Ρέστης ήθελε, σύμφωνα με στοιχεία που βρίσκονται στα χέρια του εισαγγελέα, να κατασκευάσει μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Προκειμένου, μάλιστα, να την εντάξει στο σχέδιο πόλης, “χρύσωσε” με 39 εκατομμύρια ευρώ, (13 δισεκατομμύρια δραχμές), τον ανιψιό του υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ, Γιώργου Σουφλιά, αρχιτέκτονα – μηχανικό Χαράλαμπο Στάικο!

Στο ίδιο ποσό περιλαμβανόταν η αγορά και η ένταξη στο σχέδιο πόλης – λόγω του θείου υπουργού, όπως ισχυριζόταν ο Χ. Στάικος – άλλων 1.600 στρεμμάτων δημόσιου αγροκτήματος στη θέση «Κρεβατάκια» της Βάρης, το οποίο ήθελε να εκμεταλλευτεί ο Β. Ρέστης.

Σημειώνεται, ότι το εν λόγω αγρόκτημα φερόταν, με έγγραφα που είχαν – δήθεν – εκδοθεί το 2007 από τη Διεύθυνση Γεωργίας της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, να είχε παραχωρηθεί στην offshore εταιρεία του Χ. Στάικου, FARENET HOLDINGS L.T.D.

Αρνείται τις κατηγορίες

Σύμφωνα με πληροφορίες του directnews.gr ο Βίκτωρας Ρέστης ενώπιον του εισαγγελέα δεν αμφισβήτησε τα στοιχεία που υπήρχαν σε βάρος των εταιρειών του SKARPIZA DEVELOPMENT LIMITED και ΜΑΧΗΤΗΣ Α.Ε.

Επίσης, υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία συμμετοχή σε παράνομες δραστηριότητες, αλλά εξαπατήθηκε από στενούς του συνεργάτες, με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Σε επίρρωση των ισχυρισμών του προσκόμισε μία υπεύθυνη δήλωση του Χαράλαμπου Στάικου, με ημερομηνία 22 Σεπτεμβρίου 2009, στην οποία ο αρχιτέκτονας αναφέρει, ότι ο τότε υπουργός ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ, Γ. Σουφλιάς, δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση.
Ακόμα, ότι τα 39 εκατομμύρια ευρώ τα μοιράστηκε με στενούς συνεργάτες του εφοπλιστή, οι οποίοι κατασκεύασαν την ιστορία για την υποτιθέμενη ένταξη των δημοσίων εκτάσεων στο σχέδιο πόλης, ώστε να τον εξαπατήσουν.

Τέλος, ο αρχιτέκτονας στην ίδια δήλωσή του ισχυρίζεται, ότι ο ίδιος ο Ρέστης δεν είχε καμία συμμετοχή στη στημένη δίκη, που οργανώθηκε από το «παραδικαστκό κύκλωμα Νο 2», για την μεταγραφή στο Υποθηκοφυλακείο Κορωπίου των 300 στρεμμάτων δασικής έκτασης σε εταιρείες συμφερόντων του.

Πολλά τα ερωτήματα

Ωστόσο, τα ερωτήματα που προκύπτουν από τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του Β. Ρέστη είναι πολλά. Και συγκεκριμένα:

α) Γιατί αφού πληροφορήθηκε – όπως ισχυρίζεται – τη σε βάρος του απάτη από το Σεπτέμβριο του 2009, χρειάστηκε να περάσουν δύο ολόκληρα χρόνια για να καταθέσει μήνυση τόσο κατά του Στάικου όσο και κατά των συνεργατών του;

β) Πόσο τυχαίο είναι ότι τη μήνυση αυτή την υπέβαλε μετά την αυτοψία που διενήργησε ο εισαγγελέας στη δασική έκταση στο Κορωπί, στις 21 Ιουνίου 2011;

γ) Αφού ο ίδιος, όπως διατείνεται, είχε πλήρη άγνοια για όσα παράνομα συνέβησαν, γιατί δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να μηνύσει το δικηγόρο, που παρέστη εξ ονόματος των εταιριών του στην επίμαχη δίκη του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας;

δ)Ποια είναι η προέλευση που ποσού των 39 εκατομμυρίων ευρώ, που παραδέχεται ότι έδωσε στον «ανιψιό του Σουφλιά»; Γιατί δεν έχει εμφανίσει μέχρι τώρα τα σχετικά παραστατικά;

ε) Μήπως ο κουμπάρος του, Αναστάσιος Πάλλης, γνωρίζει εκείνους, που το Σεπτέμβριο του 2009 επιτέθηκαν και κακοποίησαν τον Χαράλαμπο Στάικο με αποτέλεσμα να νοσηλευθεί, επί μέρες, στο METROPOLITAN;

στ) Γιατί ο Στάικος που εξετάστηκε και αυτός ως ύποπτος από τον εισαγγελέα Ισίδωρο Ντογιάκο απέκρυψε το θέμα του ξυλοδαρμού του;

ζ) Εάν το directnews.gr στις 19 Ιουλίου 2011 δεν είχε δημοσιοποιήσει την «έφοδο Ντογιάκου» στη δασική έκταση στο Κορωπί, θα είχε επιστρέψει τα 300 στρέμματα στο Δημόσιο;

Δεν έχουμε καμία δυσκολία να αποδεχθούμε τους ισχυρισμούς του Β. Ρέστη πως έπεσε θύμα μιας καλοστημένης απάτης.

Αρκεί φυσικά να απαντηθούν τα εύλογα ερωτήματά μας.

27.3.12

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΤΗΣ, Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΕΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Από το παρακάτω διάγραμμα συμπεραίνει κανείς πως η άνοδος της αξίας του χρυσού σε τουρκικές λίρες ήταν μια πολύ καλή μέθοδος αποταμίευσης για τους γείτονες μας τα τελευταία είκοσι χρόνια...


ΠΗΓΗ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: Bloomberg

19.3.12

ΔΗΜΑΡΧΕ ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ;

Δήμαρχε οι συνεργάτες σου φρόντισαν χθες να μας ενημερώσουν για τις επαφές που είχες στην Αθήνα σχετικά με το φλέγον ζήτημα των σκουπιδιών μέσω δελτίου τύπου.

Όπως θα έχεις καταλάβει ουδέποτε λειτουργήσαμε ως γραφείο τύπου οποιουδήποτε ώστε να δημοσιεύσουμε ειδήσεις κονσέρβα, που σε τελική ανάλυση δεν προσφέρουν τίποτα στο δημόσιο διάλογο.

Μέχρι σήμερα έχεις συστηματικά αποφύγει να τοποθετηθείς για την επιμονή σου να συνεχίζεις να προωθείς μια ανύπαρκτη οικονομικά, τεχνολογικά και επιστημονικά εταιρεία που με στοχευμενες αναρτήσεις και συγκεκριμένα στοιχεία έχουμε αποδείξει ότι δεν έχει να προσφέρει τίποτα απολύτως στον τόπο.

Γνωρίζεις κάτι παραπάνω που μας διαφεύγει ή έχεις και εσύ προσωπικά εμπλακεί στο παιχνίδι τυχάρπαστων αρπακτικών που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο εύκολος πλουτισμός;

Είμαστε απόλυτα θετικοί στο ενδεχόμενο τροποποίησης του περιφερειακού σχεδιασμού ώστε η Αιγιάλεια να καταστεί αυτόνομη στη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά για να συμβεί κάτι τέτοιο οι λύσεις που θα προταθούν πρέπει να είναι επιστημονικά και τεχνολογικά τεκμηριωμένες αλλά και οικονομικά βιώσιμες.

Ακολούθησε και εσύ το παράδειγμα του δήμαρχου Θεσσαλονίκης. Τόσο δύσκολο σου είναι να του κάνεις ένα τηλέφωνο ώστε να ενημερωθείς άμεσα και υπεύθυνα για τις επαφές του με τους γερμανους;;

Άφησε λοιπόν τις τριτοκοσμικές λύσεις με τις οποίες κάποια λαμογια προσπαθούν να δεσμεύσουν τους πολίτες και ακολούθησε το παράδειγμα ευρωπαϊκών πρωτευουσών των οποίων οι τεχνολογίες αποδεδειγμένα λειτουργούν.

Την επόμενη φορά λοιπόν δήμαρχε που θα έχεις κάτι σημαντικό να μας ανακοινώσεις όπως ένα ολοκληρωμένο business plan που να περιέχει due diligence αλλά και τις απαραίτητες εγγυητικές επιστολές από έναν διεθνώς αναγνωρισμένο χρηματοοικονομικό οργανισμό ευχαρίστως να φιλοξενήσουμε τις απόψεις σου.

Aigio.org

Γιατί η Μάνη δεν πρέπει να θέλει αιολικά


Για τους ίδιους λόγους που δεν πρέπει να τα θέλει η υπόλοιπη Ελλάδα:

Καταστρέφουν, μόνιμα, όποια περιοχή ακουμπήσουν. Μηδενίζουν την αξία της γης, και της γειτονικής γης, όσο φαίνονται και ακούγονται. Διώχνουν τον τουρισμό, συμπεριλαμβανομένου και του ήπιου τουρισμού που είναι της μόδας.

Δεν παράγουν παρά ασήμαντο χρήσιμο ρεύμα. Δεν υποκαθιστούν συμβατικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (ποτέ και πουθενά τα τελευταία 50 χρόνια), και η πραγματική εξοικονόμηση καυσίμου είναι ασήμαντη.

Δεν λύνουν κανένα περιβαλλοντικό πρόβλημα. Η χαμηλή διαθεσιμότητα, η ασήμαντη πραγματική εξοικονόμηση καυσίμου και η ανάγκη εφεδρείας (και πρόσθετης κατανάλωσης για να γυρίζουν όταν δεν φυσάει) συνεπάγονται ασήμαντες μειώσεις CO2.  Οι τόνοι CO2 που διαφημίζουν είναι πλασματικοί και όχι πραγματικοί.

Δεν είναι επένδυση.  Πληρώνονται από εμάς για ψέματα.  Δεσμεύουν αντιπαραγωγικά κεφάλαια τα οποία αποπληρώνονται, (μαζί με τις αδρές αμοιβές αυτών που τις βάζουν) ΜΟΝΟ επειδή επιδοτούνται. 50 χρόνια τώρα, δεν μπόρεσαν ποτέ και πουθενά να υπάρξουν χωρίς επιδότηση. Υπάρχουν μόνο για την επιδότηση. Η επιδότηση είναι από φουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος για ρεύμα που δεν
υποκατέστησε συμβατικό ρεύμα. Αυτό, για την οικονομία μας, στην κατάσταση που βρίσκεται, είναι εγκληματικό. Χώρες που έβαλαν πολλά (όπως Ισπανία, Γερμανία και Αγγλία), βιώνουν την μείωση της ανταγωνιστικότητάς τους από αυτή την αιτία

Τα περί θέσεων εργασίας είναι μύθος. Πέρα από τα χωματουργικά, μπετά και καμία θέση φύλακα, τα αιολικά έχουν θέσεις εργασίας στην Δανία, την Γερμανία και όπου αλλού τα κατασκευάζουν.  Δημιουργούν πρόσθετη ανεργία και ύφεση όπου εγκατασταθούν.  Οι θέσεις εργασίας παπαγάλων και πλασιέ είναι παροδικές.

Τα περί πρόληψης ή θεραπείας καρκίνων είναι χυδαίο ψέμα, είτε στην Πτολεμαΐδα ή το Τσερνόμπυλ. 100.000 αιολικά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ούτε μία μικρή συμβατική μονάδα. Και με αρχικό κόστος για κάθε Α/Γ 1,5-2 εκατομμύρια ευρώ, το κόστος ελάχιστων μόνο αιολικών αρκεί για φίλτρα και σύγχρονη τεχνολογία διαχείρισης σε πολλές Πτολεμαΐδες.

Κανείς, πουθενά στον κόσμο, δεν τις θέλει.  Σε όσες χώρες μπήκαν μετά από την γνωστή πια παραπλανητική προπαγάνδα, ο κόσμος ξεσηκώθηκε. Και στην Γερμανία, και στην Ολλανδία, και στις ΗΠΑ.  Ο κόσμος δεν τις θέλει γιατί είναι ενοχλητικά, αντιπαραγωγικά, και εν πολλοίς άχρηστα. Για αυτό και οι αιολικοί ψάχνουν για τριτοκοσμικές χώρες, με εύπιστους και αφελείς, για να εγκατασταθούν. Κι όμως μπαίνουν γιατί μοιράζουν λεφτουδάκια (από τους φουσκωμένους λογαριασμούς) σε λίγους ντόπιους, που η δουλειά τους είναι να τουμπάρουν τους υπόλοιπους.

Ναι, κάνουν ζημιά στην φύση. Αλλοιώνουν τοπία, και διώχνουν ή αλέθουν πουλιά (πλην παπαγάλων, που ευδοκιμούν με αιολικά).

Ανακαλείται η άδεια λειτουργίας τριών συνεταιριστικών τραπεζών

Υπαγωγή των συνεταιριστικών τραπεζών Αχαϊκή Συν.Π.Ε., Λαμίας Συν.Π.Ε., Λέσβου-Λήμνου Συν.Π.Ε. στα μέτρα εξυγίανσης του ν. 3601/2007
Η Τράπεζα της Ελλάδος έκρινε αναγκαία την υπαγωγή των συνεταιριστικών τραπεζών Αχαϊκή Συν.Π.Ε., Λαμίας Συν.Π.Ε., Λέσβου-Λήμνου Συν.Π.Ε. στα μέτρα εξυγίανσης που προβλέπει ο ν. 3601/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 4021/2011, αφού παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές της για την αντιμετώπιση των αδυναμιών των εν λόγω τραπεζών, δεν κατέστη δυνατή η λήψη μέτρων που θα αποκαθιστούσαν τη βιωσιμότητά τους.

Οι άδειες των τριών συνεταιριστικών τραπεζών ανακλήθηκαν και οι τράπεζες αυτές τίθενται σε ειδική εκκαθάριση. Εκκαθαριστές ορίστηκαν οι κ.κ. Ιωάννης Γιαννίκος, Δημήτριος Πετράκογλου και Μιχαήλ Ανδριώτης, αντίστοιχα.

Σύμφωνα με το άρθρο 63Δ του ν. 3601/2007 θα διενεργηθεί άμεσα η προβλεπόμενη σε αυτό διαδικασία για την εύρεση αναδόχου των καταθέσεων και τη μεταφορά τους σε άλλη τράπεζα. Ήδη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον εμπορικές τράπεζες με παρουσία στις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής θα ανακοινωθεί με νεότερο δελτίο τύπου της Τράπεζας της Ελλάδος.

18.3.12

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΟΙ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ... ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ...




Η πολιτική χωρίς ηθική, είναι η ηθική των τυράννων

 
Κύριε Βενιζέλο,

Σας απευθύνομαι για τρίτη φορά. Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί το κάνω. Άλλοι θα μιλήσουν για εμμονή. Δεν σας κρύβω πως δίστασα αρκετά πριν αποφασίσω να σας γράψω μια ακόμη επιστολή που δεν θα απαντήσετε. Μέσα στις αγιογραφίες των ημερών η επιστολή μου μπορεί να φαντάζει κουραστική και χωρίς νόημα.

 Αλλά το νόημα στα πράγματα, το δίνει ο καθένας με τον τρόπο του.
Σε καιρούς κρίσης οι άνθρωποι είναι περισσότερο έτοιμοι να εξαπατηθούν από το να αγανακτήσουν. Παρακολουθώ με σαρκασμό ανθρώπους που με έπαιρναν τηλέφωνο μετά τις δύο επιστολές μου για να μου προσθέσουν μια ακόμη πλευρά για τον τρόπο που πολιτευτήκατε, (περιέγραφαν όσα κάνατε «νομοθετικά τερατουργήματα») τώρα να κάνουν δηλώσεις υποστήριξής σας. 

Αγωνιούν σχεδόν να αναλάβουν το δύσκολο έργο να σας σηκώσουν στα χέρια για να σας οδηγήσουν ως το θρόνο της κομματικής ηγεσίας. «Αυτή είναι η πολιτική» θα σκεφτούν πολλοί. «Όχι, δεν είναι αυτή η πολιτική» σκέφτομαι και γι’ αυτό σας γράφω. Η πολιτική χωρίς ηθική είναι η ηθική των τυράννων. Η χώρα αυτή αξίζει κάτι παραπάνω.

Ας αρχίσουμε λοιπόν και πάλι από τα εύκολα. Διατελέσατε υπουργός Πολιτισμού. Η παραμονή σας στο υπουργείο σφράγισε αυτό που τότε φάνταζε μεγάλο επίτευγμα: Τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σήμερα όλοι καταλαβαίνουν πως ήταν ένα μεγάλο φαγοπότι. Με «έργα», απευθείας αναθέσεις και τηλεοπτική εθνική υπερηφάνεια. Τα σκουπίδια που ψάχνουν σήμερα πολλοί συμπολίτες μας, είναι εκείνα τα αποφάγια. Δεν έγινε ποτέ κανένας δημόσιος απολογισμός για το πόσα δισεκατομμύρια στοίχησαν οι Ολυμπιακοί. 

Βλέπουμε μόνο πόσο μας στοιχίζουν σήμερα. Δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό κόστος, αλλά και σε εκείνη την εικόνα του «τεμπέλη έλληνα» που φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα του ευρωπαϊκού Τύπου. Δεν είναι τεμπέλης ο Έλληνας. Κανένας λαός δεν είναι τεμπέλικος. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις σας δηλαδή, απλώς έδιναν δισεκατομμύρια για να γίνουν Ολυμπιακοί Αγώνες, επενδύσεις SIEMENS,υποβρύχια που έγερναν, «εκσυγχρονιστικά» έργα σε τιμές πολλαπλάσιες των πραγματικών. 

Και κάποια μέλη τους έπαιρναν μίζες και ανέβαιναν θέση στην πολιτική επετηρίδα του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο θέμα μας.

Το 2003 ήσασταν επίσης υπουργός Πολιτισμού. Τον Απρίλιο του 2003 υπογράψατε υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες αποχαρακτηρίζονταν από Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία, δύο βιομηχανικά μνημεία της Θεσσαλονίκης. Τα εργοστάσια ΦΙΞ και ΑΛΛΑΤΙΝΗ. Και τα δύο σε περιοχές της Θεσσαλονίκης με μεγάλη αξία γης. Οι ιδιοκτήτες τους δηλαδή, οι οποίοι είχαν ήδη αποζημιωθεί για τους χαρακτηρισμούς, θα γίνονταν σκανδαλωδώς πιο πλούσιοι. 

Είναι χαρακτηριστικό, πως οι ιδιοκτήτες του ΑΛΛΑΤΙΝΗ είχαν πάρει δικαίωμα μεταφοράς συντελεστή και δόμησης για 110.000 τετραγωνικά μέτρα. Παρ’ όλα αυτά εσείς αποχαρακτηρίσατε τμήματα του μνημείου για να οικοδομήσει η ιδιοκτήτρια εταιρεία 5 εξαόροφες οικοδομές,1 πενταόροφη,1 μονοκατοικία και 400 θέσεις πάρκινγκ.

Παρά την αντίδραση των κατοίκων, στο πλευρό σας είχε σταθεί όλο το πολιτικό κατεστημένο της Θεσσαλονίκης (να σας θυμίσω πως η πλειονότητά του σήμερα έχει καταδικαστεί ή αντιμετωπίζει βαριές κατηγορίες). Δύο χρόνια μετά, το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, έκρινε πως οι αποχαρακτηρισμοί είναι παράνομοι. Επικαλέστηκε μάλιστα το άρθρο 24 του Συντάγματος (πώς σας διέφυγε, συνταγματολόγε αυτό;) με βάση το οποίο, ο συντελεστής δόμησης 4,2 για τα έργα αυτά ήταν πέρα από κάθε έννοια ισότητας, καθώς στην περιοχή ο πραγματικός συντελεστής ήταν μόλις 2,2. Τα έργα ευτυχώς δεν έγιναν. 

Το 2006, ο Γιώργος Βουλγαράκης ως υπουργός Πολιτισμού αποχαρακτήρισε και πάλι με υπουργική απόφαση το βιομηχανικό μνημείο ΑΛΛΑΤΙΝΗ. Και πάλι το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του έκρινε παράνομη την υπουργική απόφαση. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, κάποιος λόγος θα υπάρχει, τον οποίο αγνοούμε, που έχετε εστιάσει την προσοχή σας τόσες κυβερνήσεις, και κυρίως εσείς, σε ένα οικοδομικό τετράγωνο της Θεσσαλονίκης που μπορεί σε μία νύχτα να γίνει χρυσορυχείο.

 

Στο σχέδιο νόμου «Νέος Οικοδομικός Κανονισμός» του ΥΠΕΚΑ, το οποίο βεβαίως εσείς υπογράφετε, και συγκεκριμένα στο άρθρο 10 ζ αναφέρεται:

«Σε περίπτωση οικοπέδων τουλάχιστον 2.000 τ.μ με απόδοση σε κοινή δημόσια χρήση του 100% του ακάλυπτου παρέχεται το εξής κίνητρο:

Αύξηση της επιτρεπόμενης δόμησης του προκύπτοντος οικοπέδου κατά 35% με προσθήκη καθ’ ύψος 30% επιπλέον του επιτρεπόμενου της περιοχής».

Συμπτωματικά, το οικόπεδο ΑΛΛΑΤΙΝΗ είναι 2600 τετραγωνικά. Το κώλυμα στην οικοδόμησή του δεν ήταν τόσο ο αποχαρακτηρισμός, όσο η αντισυνταγματική ρύθμιση για τον μεγάλο συντελεστή. Και τώρα ξαφνικά αυτό ρυθμίζεται με νόμο. Η ελληνική Βουλή θα ψηφίσει αυτό που τόσο πολύ θέλατε διακομματικά. Φαντάζομαι πως δεν υπάρχουν πολλά ακόμη οικόπεδα πάνω από 2.000 τετραγωνικά μέσα σε πόλεις, για τα οποία κάνετε ολόκληρη ρύθμιση. Αν υπάρχουν, καλό θα είναι να τα ανακοινώσετε για να δούμε ποιοι επιτέλους ευνοούνται.

Και ας πάμε τώρα στα πιο δύσκολα.

Σας παρακολούθησα λίγο πριν την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου να κάνετε δηλώσεις, ότι αναζητάτε 250 εκατομμύρια τα οποία αν δεν βρίσκονταν έπρεπε να κόψουμε τις επικουρικές. Θα σας πω λοιπόν πού ήταν τα 250 εκατομμύρια που δηλώνατε πως ψάχνατε, όπως και πολλά ακόμη που εσείς ο ίδιος χαρίσατε. 

Όχι βέβαια στους συνταξιούχους. Διατελέσατε και υπουργός Άμυνας. Την περίοδο εκείνη γνωρίζατε πάρα πολύ καλά και από την ενημέρωση υπηρεσιακών παραγόντων, αλλά και δικαστικών αυτό που γνώριζε όλη η Ελλάδα από δημοσιεύματα. Η προμήθεια 4 γερμανικών υποβρυχίων S-214 και η επισκευή 4 ακόμη S-209 ήταν ένα μεγάλο σκάνδαλο με μίζες στο οποίο εμπλέκονταν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και στελέχη του υπουργείου και του Πολεμικού Ναυτικού. 

Η Ελλάδα αποφάσισε και πάλι στο όνομα της εθνικής ανάγκης να προμηθευτεί υποβρύχια που υπήρχαν μόνο στα σχέδια σε τιμές διπλάσιες των πραγματικών. Δηλαδή χρηματοδοτήσαμε το ερευνητικό πρόγραμμα της Γερμανικής HDW,προπληρώσαμε τα υποβρύχια και τελικώς δεν παραλάβαμε παρά ένα από αυτά το οποίο και έγερνε: Το «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» το οποίο αρνήθηκαν να παραλάβουν όλοι οι υπουργοί Άμυνας πριν από εσάς.

Οι γερμανικές Αρχές ερευνώντας το σκάνδαλο, αποκάλυψαν πως μια ομάδα Ελλήνων (και πολιτικών) έπαιρνε μίζες προκειμένου να γίνει αυτή η προμήθεια. Οι μίζες δίνονταν στους επίορκους μέσα από τον πρόγραμμα αντισταθμιστικών ωφελημάτων. Δηλαδή η γερμανική εταιρεία εμφανιζόταν να δίνει χρήματα σε ελληνικές εταιρείες για να κατασκευάσουν τμήματα του υποβρυχίου, αλλά αυτά πήγαιναν σε μίζες. Επίσης η γερμανική HDW είχε αναλάβει να αγοράσει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά έναντι ευτελούς ποσού, για να μπορέσουν οι μιζαδόροι να εμφανίσουν πως αγοράζουν τα υποβρύχια για να σωθούν τα Ναυπηγεία και να μην μείνουν άνεργοι οι εργαζόμενοι.

Στην Ελλάδα οι εισαγγελικές Αρχές ξεκίνησαν έρευνα η οποία οδηγεί στο σκαμνί 30 άτομα. Ανάμεσά τους και συνδικαλιστές του Σωματείου οι οποίοι έπαιρναν μίζες για να κάνουν συμβατά τα δικαιώματα των εργαζομένων με τα συμφέροντα όσων χρηματίζονταν. Επίσης το ΣΔΟΕ, όπως καλά γνωρίζετε, σας γνωστοποίησε ένα πόρισμα που επιβεβαίωνε πλήρως τις φήμες. Σε αυτό το πόρισμα αποκαλύπτεται πως η γερμανική εταιρεία HDW δεν πραγματοποίησε τα προγράμματα 
Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων που θα επέστρεφαν στην Ελλάδα 500 εκατομμύρια ευρώ. 

Σε έλεγχο του ΣΔΟΕ αποκαλύφθηκε πως μεγάλες εταιρείες που εμφανίζονταν ότι εισπράττουν χρήματα από την γερμανική εταιρεία για να κάνουν τμήματα των υποβρυχίων δεν το έκαναν. Πού πήγαιναν τα λεφτά; Σε μίζες, όπως έλεγαν οι γερμανικές δικαστικές Αρχές;

Γνωρίζατε ακόμη και την τραγελαφική διαπίστωση του πορίσματος ότι η Γερμανική ιδιοκτήτρια εταιρεία των Ναυπηγείων εμφάνιζε μεγάλες φορολογικές παραβάσεις και εικονικά τιμολόγια (ναι, οι Γερμανοί που μας κατηγορούν για διαφθορά). Σε ένα από αυτά τα τιμολόγια εμφανίζονται να δίνονται ποσά για «την προώθηση των εταιρικών συμφερόντων των Ελληνικών Ναυπηγείων στη Βολιβία». Μόνο που η Βολιβία δεν έχει θάλασσα για να έχουν τα Ναυπηγεία εταιρικά συμφέροντα.
 

Με βάση την δικαστική έρευνα σε Γερμανία και Ελλάδα, η χώρα μας μπορούσε να προσβάλει τις συμβάσεις για τα υποβρύχια, να απαιτήσει ρήτρα και αποζημιώσεις. Δεν το κάνατε. Παραλάβατε το υποβρύχιο που έγερνε και δεν παραλάμβανε κανένας υπουργός Άμυνας, αλλά κάνατε κάτι ακόμη χειρότερο. Πάλι με το πρόσχημα πως πρέπει να σωθούν οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία. Προκειμένου να «σωθούν» λοιπόν και να αγοραστεί τμήμα των Ναυπηγείων από επενδυτές του Ντουμπάι (το 30% παρέμεινε στους Γερμανούς), με τον νόμο 3885/2010 υπογράψατε μια συμφωνία παραίτησης. 

Την ώρα που η χώρα διαπραγματευόταν με τους Γερμανούς εσείς υπογράψατε πως το ελληνικό Δημόσιο παραιτείται ρητά των δικαιωμάτων του να εγείρει αξιώσεις που απορρέουν από τις ζημιογόνες για την περιουσία του συμβάσεις για τα υποβρύχια. Επίσης παραδίδονται «καθαρά» τα Ναυπηγεία στη νέα ιδιοκτησία, παρά το ότι ξέρατε πως υπάρχουν φορολογικές παραβάσεις, εικονικά τιμολόγια και άλλα πολλά. Και προχωρήσατε. Αποφασίσατε να αγοράσετε σε καιρό κρίσης επιπλέον δύο από τα σκανδαλώδη υποβρύχια με 515 εκατομμύρια ευρώ.

 Υπενθυμίζω ότι έχουμε ήδη πληρώσει το 96% των χρημάτων χωρίς να τα έχουμε παραλάβει. Δεν έχετε θέσει στη σύμβαση ούτε καν τον όρο πως θα πληρώσουμε αφού τα παραλάβουμε. Εκταμιεύετε και ποσά για να πληρωθούν. Εσείς λοιπόν ξέρετε που ήταν τα λεφτά που δήθεν ψάχνατε. Θέλετε λοιπόν τώρα να απαντήσετε γιατί χαρίσατε στους Γερμανούς πάνω από 1 δις;

Και μια που μιλάμε για την «εξυπηρέτηση» των εργαζομένων να σας θυμίσω μία ακόμη υπόθεση καρμπόν, που πάλι χαρίσατε για να μην μείνουν άνεργοι οι εργαζόμενοι. Διατελέσατε υπουργός Ανάπτυξης. Το 1998,η καναδική εταιρεία η οποία εκμεταλλευόταν τα πετρέλαια Πρίνου-Καβάλας, σας γνωστοποίησε πως αποχωρεί από την Ελλάδα γιατί έληγε η σύμβαση εξόρυξης. Η εταιρεία με βάση τις συμβατικές της υποχρεώσεις έπρεπε να αποκαταστήσει το περιβάλλον. Αυτό στοίχιζε 700 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με δική σας δήλωση στη Βουλή. 

Αποφασίσατε για να μην απολυθούν οι 258 εργαζόμενοι, να συνεχιστεί η άντληση. Δεν την ανέλαβαν τα Ελληνικά Πετρέλαια. Ούτε κάνατε διεθνή διαγωνισμό για να αναλάβει κάποια εταιρεία. Κάνατε ανάθεση σε μία εταιρεία που δημιουργήθηκε, την KAVALA OIL. Σε αυτή είχαν ποσοστό 67% ιδιώτες και 33% οι εργαζόμενοι. Δώσατε και 5 εκ δολάρια προκαταβολή στην νεοϊδρυθείσα εταιρεία. Τη χρηματοδοτήσατε. Το θέμα εμφανίστηκε στην Καβάλα ως σωτηρία και εσείς ως ευεργέτης.
Στη σύμβαση που υπογράψατε κάνατε και το επίσης ανεξήγητο μετά από όλες τις χάρες στην εταιρεία. 

Απαλλάξατε την εταιρεία από τα έξοδα αποκατάστασης του περιβάλλοντος και ξηλώματος των εγκαταστάσεων μετά το τέλος της άντλησης. Δηλαδή θα βγάλουν το πετρέλαιο και θα φεσώσουν το ελληνικό Δημόσιο με ένα κόστος που το 1999 ήταν 700 εκατομμύρια δολάρια. Ούτε η προηγούμενη εταιρεία τα πλήρωσε, ούτε η επόμενη θα πληρώσει. Θα τα δώσει ο ελληνικός λαός. Ο «τεμπέλης» των γερμανικών εφημερίδων που τρώει τα λεφτά. Και όλα αυτά για να «σώσετε» 258 εργαζόμενους. Με τόσα που έχετε χαρίσει στις εταιρείες οι εργαζόμενοι αυτοί θα ζούσαν χωρίς να δουλεύουν μαζί με πολλούς ακόμη στην περιοχή. Περιμένω να πείτε γιατί αυτή η εμμονή σας να θεωρείτε τα συμφέροντα των εταιρειών, συμφέροντα της Ελλάδας.

Όλα αυτά τα περνάτε ως νόμους στην ελληνική Βουλή. Είσαστε γνώστης της νομικής και ξέρετε πως να διαχέετε την ευθύνη. Δεν μιλώ μόνο για την πολιτική.

Ίσως αυτή την επιστολή να την γράφω γι’ αυτούς τους πολιτικούς τελικώς. Δεν πιστεύω πως είναι όλοι διεφθαρμένοι. Μπορούν να καταλάβουν και να τολμήσουν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Την γράφω και για εκείνους τους ανθρώπους στο ΠΑΣΟΚ που θα δώσουν 2 ευρώ για να σας ψηφίσουν για αρχηγό πιστεύοντας πως είσαστε ο καταλληλότερος για να επιβιώσει το κόμμα. Δεν ξέρω γιατί σας θεωρεί ο καθένας απ’ αυτούς καταλληλότερο, αλλά είμαι βέβαιος πως δεν εννοούν με το «καταλληλότερος» την πολιτική, όπως την θέλουν.

Αυτοσκοπός δεν είναι η ύπαρξη των κομμάτων, αλλά της χώρας. Αυτής που θέλετε να λέτε ότι σώσατε, όπως τα Ναυπηγεία και τα Πετρέλαια Καβάλας. Άντε και το ΑΛΛΑΤΙΝΗ. Είτε το θέλετε είτε όχι, έχετε παραδοθεί στην Ιστορία. Το άγχος σας να επιβεβαιώσετε το όνομα «Βενιζέλος» ως ιστορικό όνομα για δεύτερη φορά έχει επιτευχθεί. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, λένε οι ιστορικοί, πως για να φτάσει στην Μικρασιατική Καταστροφή υπηρέτησε τουλάχιστον κάποιο όραμα. Δεν θεωρώ πως θα υπάρξει ιστορικός του μέλλοντος που θα σας πιστώσει στο μέλλον οποιαδήποτε όραμα ως άλλοθι για την ολική καταστροφή που οδηγείτε τη χώρα

ΥΓ Για όλους εσάς στο ΠΑΣΟΚ που θα ψηφίσετε τον Βενιζέλο για να σώσει το κόμμα, αναρωτηθείτε μήπως μιλάτε πλέον για ένα κόμμα το οποίο ταιριάζει μόνο στο Βενιζέλο.

17.3.12

Καλό βόλι


Πασόκε, ξέρεις ποιος είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ξέρεις το ρόλο που έχει διαδραματίσει, τα αμαρτωλά νομοσχέδια που έχει περάσει στις υπουργικές του θητείες, ξέρεις για τα υποβρύχια, για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, ξέρεις ποιοι ευθύνονται για τον εξευτελισμό της Δικαιοσύνης, ξέρεις ποιοι είναι υπεύθυνοι για το ξεπούλημα της χώρας, για τους χιλιάδες άστεγους, για τους χιλιάδες νέους -και μεγαλύτερους- που εκδιώκονται, ουσιαστικά, από τη χώρα και φεύγουν μετανάστες, για τους εκατοντάδες που δεν άντεξαν και έβαλαν τέλος στη ζωή τους, για τα εκατομμύρια συμπατριώτες σου που χάνουν κάθε μέρα την αξιοπρέπειά τους. Τα ξέρεις όλα. Και τώρα δεν έχεις καμία δικαιολογία.

Δεν υπάρχει Έλληνας που δεν ξέρει πια. ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και ΛΆΟΣ υπέγραψαν την καταδίκη και την καταστροφή της χώρας και των πολιτών της. Το ξεπούλημα της χώρας δεν είναι κάτι αφηρημένο. Έχει υπογραφές και ονόματα.

Πασόκε, πήγαινε τώρα με τα λερωμένα χέρια σου να ψηφίσεις τον Βενιζέλο για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Και μην ξεχάσεις να υπογράψεις. Να φαίνεται καλά το όνομά σου.

Με την ευκαιρία, να σου θυμίσω πως, όταν αυτός θα διαφεύγει από τη χώρα με το ελικόπτερο μαζί με τα ζάπλουτα αφεντικά του, εσύ θα μείνεις πίσω. Εδώ. Μαζί μας.

Καλό βόλι.

15.3.12

Αυγά και γιαούρτια πέταξαν στο Δήμαρχο Ζακυνθίων...

ΩΡΑ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΔΩ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ...



Αναστάτωση, αντιπαραθέσεις και επίθεση στο δήμαρχο Ζακυνθίων, Στέλιο Μποζίκη με αυγά και γιαούρτια, προκλήθηκαν πριν από λίγο στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου όπου διεξαγόταν δημοτικό συμβούλιο παρουσία πλήθους πολιτών και φορέων.


Σύμφωνα με την αντιπολίτευση του Δήμου αλλά και αρκετούς φορείς και εκπροσώπους επιχειρήσεων, ο τρόπος που υπολογίζονται τα δημοτικά τέλη είναι άδικος, αφού έχει γίνει επανακαταμέτρηση των τετραγωνικών με τη διαδικασία αεροφωτογράφησης, η οποία είναι άδικη στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Ετσι προκλήθηκαν μεγάλες αντιδράσεις, αφού οι δημότες καλούνται να πληρώσουν υπέρογκα ποσά μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Επιχειρηματίες και φορείς θεωρούν παράνομη τη διαδικασία του Δήμου με την καταμέτρηση των τετραγωνικών στα κτίρια και την επιβολή νέων δημοτικών τελών, οι οποίοι μάλιστα εξέδωσαν ψηφίσματα τα οποία κατέθεσαν σήμερα στο δημοτικό συμβούλιο.

Οι φορείς ζητούν την ανάκληση της απόφασης που έλαβε η δημοτική αρχή.

14.3.12

Aυτοακύρωση ευφυΐας τραγωδική

Tου Χρηστου Γιανναρα

Στον στίβο της πολιτικής σήμερα η έκτακτη φυσική ευφυΐα εμφανίζεται σπάνια, σπανιότατα. Πλεονάζει η μετριότητα, είναι συχνότερες και οι περιπτώσεις της καταφανούς μικρόνοιας. Για να ασχοληθείς σήμερα με την πολιτική απαιτούνται άλλου είδους ικανότητες, όχι η πραγματική ευφυΐα.

Eπειδή είναι σπάνιο το χάρισμα, είναι φυσικό και να γοητεύει. Oταν πρωτοεμφανίστηκε σε ευδιάκριτο πολιτικό ρόλο ο κ. Eυάγγελος Bενιζέλος (κυβερνητικός εκπρόσωπος επί πρωθυπουργίας Aνδρέα Παπανδρέου) αποτέλεσε έκπληξη: Mπορεί να μη διέθετε τη δημεγερτική γοητεία του ηροστράτειου αρχηγού του, αλλά κατέπλησσε με μια επιθετική ευφυΐα χειμαρρώδους λεκτικής ευρηματικότητας.

Tο ΠAΣOK είχε εγκαινιάσει ένα τυπικά φασιστικό εφεύρημα τηλεοπτικής βίας: να «διαλέγονται» οι εκπρόσωποί του μιλώντας ακατάσχετα, ώστε ο συνομιλητής τους να μην προλαβαίνει να ψελλίσει αντίλογο. O κ. Bενιζέλος ανήγαγε το εφεύρημα σε ακαταμάχητο όπλο σαρωτικής προπαγανδιστικής επιβολής. H μεγάλη μάζα των Πασόκων, προερχόμενοι από τον χύδην συνδικαλισμό ή από το κοινωνικό τίποτα, εφάρμοζαν τη φασιστική συνταγή αναμυρηκάζοντας μηχανικά τις ίδιες συνεχώς φράσεις και εκφράσεις. O κ. Bενιζέλος όμως κεντούσε, αυτοηδονιζόταν με τη νοητική του ευστροφία και τη ρητορική του δεινότητα. Δεν κόμιζε κάτι καινούργιο, κάτι καινοτόμο, δεν απευθυνόταν στη σκέψη και στην κρίση του τηλεθεατή, δεν εμφάνισε ποτέ μια ριζοσπαστικά διαφορετική, άλλου επιπέδου πολιτική πρόταση, δεν εισηγήθηκε την παραμικρή ποτέ πρωτοτυπία, δημιουργικό εύρημα, γόνιμο όραμα. Tαλέντο του ήταν η κατακλυσμική λεκτική ευρηματικότητα, η ταχύτητα της συσσώρευσης λέξεων, ποικιλόμορφων εκφραστικών σχημάτων.

Aναδείχθηκε σαφώς ο κορυφαίος της λογικής του εντυπωσιασμού. Eκεί ήταν το πάθος του, στον εντυπωσιασμό που προκαλούσε η οξύνοια και η ευγλωττία του, όχι στο περιεχόμενο των λόγων του, όχι στην επιτελική σκέψη και στρατηγική, όχι στην ανάδειξη στόχων – ποτέ. Θα μπορούσε, με την ίδια συναρπαστική λογική άρθρωση επιχειρημάτων, να υποστηρίξει, τη μια μετά την άλλη, δυο διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Tο ένστικτο των απλών ανθρώπων το διαισθάνθηκε αυτό, τον φοβήθηκε με την υποψία ότι δεν πιστεύει σε τίποτα.

Ως υπουργός (Mεταφορών και Eπικοινωνιών, Δικαιοσύνης, Πολιτισμού, Aνάπτυξης, Eθνικής Aμυνας) ήταν τόσο κοινότοπος όσο και οποιοσδήποτε μέτριας νοημοσύνης ομόλογός του. Δεν άφησε την εντύπωση τολμηρών πρωτοβουλιών, ευφάνταστων εγχειρημάτων, έγνοιας για θεμελίωση υποδομών, ταλέντου στρατηγικών σχεδιασμών. Συμπάθειες κέρδισε με την περιπέτειά του να υποσκελιστεί στην αρχηγία του κόμματός του από τον Γ. A. Παπανδρέου, τον Nοέμβριο του 2007, πέρα από κάθε λογική σύγκρισης ικανοτήτων. O Γ.A.Π. είχε οριστεί αρχηγός, το 2004, από τον Kων. Σημίτη, χωρίς αντίπαλη υποψηφιότητα. Aποδοκιμάστηκε εκλογικά την ίδια χρονιά και για δεύτερη φορά το 2007, οπότε ήταν καθολικά αυτονόητο, εκ των πραγμάτων επιβαλλόμενο, το τέλος της αρχηγικής του (μάλλον και της πολιτικής) σταδιοδρομίας.

Aντίστοιχα αυτονόητο και λογικά συνεπέστατο ήταν το εγχείρημα του Eυ. Bενιζέλου να ανακοινώσει, το ίδιο βράδυ της πολιτικής συντριβής του Γ.A.Π., την πρόθεσή του να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος. Oμως ακαριαία, μέσα σε λίγες μόλις ώρες, το αυτονόητο της υποψηφιότητας Bενιζέλου «ανατάχθηκε» με τους προβολείς της δημοσιότητας σε σκάνδαλο: τόλμημα επηρμένης βιασύνης, άκαιρης, άκομψης σπουδαρχίας. Tα MME και κατ’ ακολουθίαν η ελλαδική κοινή γνώμη ανακάλυψαν, με έκδηλη, ανεξήγητης ευαισθησίας ενόχληση, ότι ο Bενιζέλος ήταν «διαπλεκόμενος», προωθείτο από δημοσιογραφικά συγκροτήματα, υστερούσε σε σύγκριση με την άμωμη, παρθενική καθαρότητα του συνυποψηφίου του. Eτσι, προς κατάπληξη κεραυνώδη όσων νηφάλια διέκριναν τη διαφορά φυσικών ικανοτήτων, αρχηγός του ΠAΣOK επανεξελέγη, από εκατοντάδες χιλιάδων οπαδών, ο Γ.A.Π. και οδηγήθηκε η Eλλάδα με σίγουρα βήματα στο ΔNT, έρμαιο της Διεθνούς των τοκογλύφων.

Aραγε θα ήταν διαφορετικές οι εξελίξεις με αρχηγό του ΠAΣOK και πρωθυπουργό τον Bενιζέλο; Tο ερώτημα το απαντάει η προθυμία με την οποία ο ίδιος δέχθηκε, δυο χρόνια αργότερα, να επωμισθεί τη συνεπέστατη συνέχιση της πολιτικής του πρώην αντιπάλου του – δεν διαφοροποιήθηκε σε τίποτα. Bεβαίως και είχε δέσει πια ο Γ.A.Π. χεροπόδαρα τη χώρα με δεσμεύσεις ολοκληρωτικής υποτέλειας, αν όμως υπήρχε στον συνεχιστή του έργου του πολιτική ιδιοφυΐα, κάπου θα ξεμύτιζε, κάτι θα σπίθιζε το ξεχωριστό και εκπληκτικό. Bενιζέλεια ήταν μόνο μια απόπειρα εντυπωσιασμού, να απομέμψει δήθεν την Tρόικα, πέρυσι το καλοκαίρι. Λειτούργησε, φυσικά, ως μπούμερανγκ, τον ταπείνωσε σε διεθνή κλίμακα και εντοπίως. Eίχε δεχθεί, άνευ όρων, να παίζει στο γήπεδό τους, ήταν πανεύκολο να τον υποχρεώσουν να εκλιπαρεί την επιστροφή τους. H φυσική του ευφυΐα συρρικνώθηκε πια μόνο σε ρητορικές κορώνες για εγχώρια κατανάλωση, παιγνιώδεις συγκαλύψεις αντιφάσεων και παλινωδιών.

Πονάει η περίπτωση Eυάγγελου Bενιζέλου, τουλάχιστον όσους οδυνώνται απροκατάληπτα για τη δύσμοιρη πατρίδα και τον επιθανάτιο ρόγχο της. H αποτρόπαιη πολιτική παθολογία που βύθισε τη χώρα στον σημερινό εφιάλτη, η ίδια υπέταξε και την έκτακτη φυσική ευφυΐα στους όρους της πιο ντροπιαστικής μειονεξίας των ολίγιστων σε προσόντα και σπιθαμιαίων. Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί τον υψηλόφρονα Bενιζέλο συνεχιστή και απολογητή της καταισχύνης του διδύμου Γ.A. Παπανδρέου - Γ. Παπακωνσταντίνου. Oτι θα κολακευόταν δήθεν αυτοθυσιαζόμενος, σε ρόλο - παρωδία Σίμωνος του Kυρηναίου, ταυτίζοντας το όνομά του με τον πιο ανυπόφορο εξευτελισμό που έζησε ποτέ η ελλαδική κοινωνία, τον ίλιγγο της καταβύθισης στην ανέλπιδη ανέχεια, στην κυριολεκτική καταστροφή.

Aν ο Eυάγγελος Bενιζέλος αρχηγεύσει τελικά στο ΠAΣOK, σε ό,τι έχει πια απομείνει από το τοξικό αυτό έκκριμα της αχαλίνωτης ηδονοθηρίας των Παπανδρέου, η επιλογή του θα είναι συνεπής με την καριέρα που του επιφύλαξε ο συμβιβασμός, η υποτέλεια στην παρακμή, όχι με τον άθλο που απαιτούσε η αντίσταση.

Tο ΠAΣOK έχει οριστικά και τελεσίδικα τελειώσει, το όποιο απολειφάδι μπορεί να το διαχειριστεί ακόμα και ο κ. Παπουτσής. O άθλος της αντίστασης στην καταστροφή είναι που παραμένει εκκρεμής.

Γιατί προϋποθέτει άλλη, μα εντελώς άλλη, ανθρώπινη ποιότητα.

10.3.12

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΚΙΝΓΚΣ


Το 2008 η Ισλανδία ήρθε αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Οι τρεις τράπεζές της κατέρρευσαν συμπαρασύροντας στο γκρεμό όλη την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2012, η Ισλανδία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Η ανεργία μειώνεται, η ανάπτυξη βρίσκεται περίπου στο 2,5%. Ωστόσο για να γίνει αυτό, μπήκαν σε εφαρμογή ανορθόδοξοι χειρισμοί, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που επιβάλλει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. σε χώρες της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση. Χειρισμοί που πολλές φορές έφεραν τη χώρα αντιμέτωπη με τη Διεθνή Κοινότητα και τις αγορές. Πλέον ακόμα και το Δ.Ν.Τ. παραδέχεται πως η διαφορετική διαχείριση της κρίσης από τους Ισλανδούς έφερε καρπούς. Πώς τα κατάφεραν οι απόγονοι των Βίκινγκς;

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Σενάριο: Γιώργος Αυγερόπουλος, Αχιλλέας Κουρεμένος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Αχιλλέας Κουρεμένος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός / Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Συντονισμός Έρευνας: Γεωργία Ανάγνου / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011-2012

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: HD720p25 / Ήχος: Dolby Stereo / Γλώσσες: Αγγλικά, Ισλανδικά, Ελληνικά / Υπότιτλοι: Ελληνικοί

«Ο Θεός να ευλογεί την Ισλανδία!», δήλωνε στις 6 Οκτωβρίου του 2008, σε διάγγελμά του προς τον ισλανδικό λαό, ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του δεξιού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, Γκέιρ Χάαρντε. Η ελεύθερη αγορά είχε πια σταματήσει να δίνει την ευλογία της και το νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα της νησιωτικής χώρας είχε αποδειχθεί ένα ισλανδικό παραμύθι. Οι τρεις τράπεζες της χώρας πτώχευσαν και σα να βρυχήθηκε το ρήγμα πάνω στο οποίο βρίσκεται η Ισλανδία, η οικονομία της κατέρρευσε. Πώς, όμως, μια χώρα, «η καλύτερη για να ζεις» σύμφωνα με τον ΟΗΕ το 2007, έφτασε μόλις ένα χρόνο μετά στο χείλος της καταστροφής;

Η Ισλανδία είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο, ηφαιστειογενές νησί του Βόρειου Ατλαντικού, με μόλις 320 χιλιάδες κατοίκους. Βρίσκεται κυριολεκτικά στην άκρη του κόσμου, πάνω στο ρήγμα της ευρωπαϊκής με την αμερικανική τεκτονική πλάκα. Λόγω αυτού, έχει πλούσιες γεωθερμικές πηγές και οι άφθονες ποσότητες ανανεώσιμης ενέργειας καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της. Παραδοσιακά, οι κάτοικοί της απασχολούνταν στην αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μέχρι, όμως, τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΝΔΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ»

«Στις αρχές του 1990 ένα καινούργιο νεοφιλελεύθερο κόμμα ανέβηκε στην εξουσία, φέρνοντας ένα νέο τρόπο πολιτικής σκέψης», μας λέει ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Έιρικουρ Μπέργκμαν. Η συνταγή ήταν γνωστή: Ιδιωτικοποιήσεις, μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, αδύναμα αντανακλαστικά των ελεγκτικών μηχανισμών και άφθονο πλαστικό χρήμα και δάνεια για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. «Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εδώ έδωσε ώθηση σε αυτή την ανάπτυξη. Οι τράπεζες επεκτάθηκαν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ολλανδία και διευρύνθηκαν. Τελικά, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας υπερέβη κατά 10 φορές το μέγεθος της οικονομίας. Δηλαδή οι τράπεζες είχαν πλούτο 10 φορές μεγαλύτερο από τον πλούτο της ίδιας της χώρας», επισημαίνει ο κ. Μπέργκμαν.

Φιλόδοξα golden boys, και νεαροί τραπεζίτες που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τα μεγαλύτερα κέρδη έδιναν τον τόνο και η υπόλοιπη κοινωνία ακολουθούσε. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι και ελάχιστοι ήταν αυτοί που έλειπαν από το ξέφρενο αυτό πάρτι του χρήματος. Απλοί εργαζόμενοι άρχισαν να παίρνουν αφειδώς δάνεια για πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα και το όνειρο της «μεγάλης ζωής» είχε κατακτήσει κάθε πτυχή της καθημερινότητας. «Πιστεύω ότι ο κόσμος υπερέβη εαυτόν αγοράζοντας όλων των ειδών τα πράγματα. Και εγώ το έκανα, ξέρετε. Δεν είμαι αθώα. Έκανα όλων των ειδών τις παλαβομάρες, γιατί νόμιζα ότι αυτός είναι ο καιρός για να τις κάνω», εξομολογείται σχεδόν απολογητικά η τραγουδίστρια Έλεν Κριστιάντοτιρ.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Όμως η ευδαιμονία δεν κράτησε για πολύ. Η κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επηρέασε άμεσα τις ισλανδικές τράπεζες. Η διατραπεζική αγορά πάγωσε καθώς άρχισε να επικρατεί δυσπιστία. Οι τράπεζες κοιτούσαν να κλείσουν τα ανοίγματά τους και να μαζέψουν ρευστό. Οι αγορές ζητούσαν πίσω τα χρήματα που είχαν δανείσει, όπως και οι ξένοι καταθέτες από την Ολλανδία και την Αγγλία. Οι ισλανδικές τράπεζες αδυνατούσαν να ανταποκριθούν και η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας ήταν αδύνατο να τους δανείσει τόσα χρήματα, καθώς ήταν υπεραναπτυγμένες. Η κατάρρευσή τους ήταν αναπόφευκτη.

Ο υπουργός οικονομικών Στέινγκριμουρ Σίγκφουσον περιγράφει: «Ήταν μια οικονομική φούσκα. Και όλα αυτά έφτασαν σε ένα πολύ γρήγορο και δραματικό τέλος τον Οκτώβριο του 2008. Οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες με εκτεταμένες διεθνείς συναλλαγές κατέρρευσαν και ήταν ένα σοβαρό σοκ για όλη την ισλανδική οικονομία. Ο οικονομικός τομέας πρακτικά εξαφανίστηκε, υπήρξε μια τεράστια πτώση στις τιμές ακινήτων, το νόμισμα υποτιμήθηκε πολύ απότομα και αυτό προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στις επιχειρήσεις και τις πωλήσεις ακινήτων. Αυτά τα γεγονότα ήταν πολύ δραματικά».

ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Ξέσπασαν πρωτοφανείς διαμαρτυρίες για τα δεδομένα της χώρας και στο Ρέικιαβικ οι διαδηλωτές ήρθαν για πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους, προκαλώντας μια σειρά γεγονότων που έμεινε γνωστή ως «Επανάσταση των Τηγανιών και των Κατσαρολών». «Ήταν απλά άνθρωποι που δεν μπορούσαν άλλο, που ένιωσαν ηθικά υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι, άνθρωποι που ίσως δεν είχαν κάνει τίποτα νωρίτερα», λέει η βουλευτής με το "Κίνημα των Πολιτών", Μπιργκίτα Γιόνσντοτιρ.

Οι διαδηλώσεις δεν άφησαν πίσω τους μόνο τον εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά πέτυχαν την εκθρόνιση της κυβέρνησης της κρίσης και την εκλογή νέας, με τη συμμαχία κεντροαριστεράς και πράσινης αριστεράς. “Αφού εκδιώξαμε την προηγούμενη κυβέρνηση με μία αναίμακτη επανάσταση η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή, δόθηκε σε κάποιους η ευκαιρία να χτίσουν μία νέα κυβέρνηση”, εξηγεί ο διαδηλωτής Χιόρτουρ Χάουζερ.

ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ

Tο πρώτο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους. Ήρθαν σε συμφωνία, η οποία πέρασε από το ισλανδικό κοινοβούλιο και προέβλεπε να πληρώσει ο λαός την ζημιά που ιδιωτικές εταιρείες, οι τράπεζες δηλαδή, είχαν δημιουργήσει. Η απόφαση του κοινοβουλίου πήγε στον Πρόεδρο της χώρας για επικύρωση, ο οποίος όμως κάτω και από την πίεση της κοινωνικής βάσης, αρνήθηκε να την υπογράψει και κάλεσε σε δημοψήφισμα.

«Στην ουσία ήταν ένα ερώτημα, εάν οι καθημερινοί άνθρωποι της Ισλανδίας, αγρότες, ψαράδες, νοσοκόμες, γιατροί, νέοι και μεγάλοι άνθρωποι, θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας", εξηγεί ο Πρόεδρος της ισλανδικής Δημοκρατίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. "Για να το θέσω διαφορετικά: Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο τα κέρδη των τραπεζών οδηγούν σε υπερκέρδη για τους μετόχους και σε μπόνους για τους τραπεζίτες, αλλά οι ζημιές των τραπεζών επιβαρύνουν την κοινωνία; Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και κοινωνικοποιούμε τις απώλειες;" αναρωτιέται ο κύριος Γκρίμσον.

Η απόφασή του Προέδρου έκανε έξαλλη τη διεθνή οικονομική κοινότητα και κατακρίθηκε από εχθρούς και φίλους ως λαϊκιστική και αδιέξοδη. Άνθρωποι της ευρωζώνης απείλησαν ότι η Ισλανδία θα μετατραπεί σε «Κούβα του Βορρά», θα απομονωθεί, θα γίνει κράτος - παρίας. Ωστόσο η απόφαση του κ. Γκρίμσον ήταν αμετάκλητη. Και τον Μάρτιο του 2010, ο ισλανδικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 93%, αρνήθηκε μέσω του δημοψηφίσματος να πάρει στις πλάτες του τα χρέη των τραπεζών.

"Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!» επισημαίνει με νόημα ο Ισλανδός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Θορυβημένοι Άγγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την Ισλανδική κυβέρνηση προκειμένου να ξανασυζητήσουν το θέμα. Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν "Όχι".

"Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;" διερωτάται ο κ. Γκρίμσον. "Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία".

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η βαθιά δημοκρατική πίστη του ισλανδικού λαού ταξιδεύει πίσω στους αιώνες, στο 930 μ.Χ. Ήταν τότε που ιδρύθηκε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια του κόσμου. Κάτοικοι από κάθε γωνιά του νησιού κατέφθαναν ταξιδεύοντας επί μέρες με τα άλογά τους στις πεδιάδες του Θινκβελίρ, όπου κάτω από τον ανοιχτό ουρανό λάμβαναν αποφάσεις για τα κοινά. Η Εθνική Συνέλευση ήταν ο μόνο θεσμός που νομοθετούσε, αφού δεν υπήρχε κεντρική εξουσία ή βασιλιάς.

Έτσι και στις μέρες μας, οι Ισλανδοί πολίτες ανέλαβαν και πάλι να νομοθετήσουν. Έπειτα από ειδικό νόμο που κατατέθηκε στη Βουλή, απλοί άνθρωποι αποφασίστηκε να συμμετάσχουν στην αναθεώρηση του συντάγματος του ισλανδικού κράτους.

Καταθέτοντας την εμπειρία της, η φοιτήτρια και συμμετέχουσα στη Συνταγματική Συνέλευση Άστρος Γκουνλαουσντότιρ, λέει: «Διαβάζαμε τα άρθρα ένα - ένα για να δούμε πως ήταν ως τις μέρες μας και αν χρειαζόταν να γραφούν ξανά. Μετά δημιουργούσαμε τα δικά μας άρθρα, τα οποία δημοσιεύονταν στο Ίντερνετ, όπου το κοινό μπορούσε να σχολιάσει. Έπειτα, κοιτούσαμε αυτά τα σχόλια και εξετάζαμε αν χρειαζόταν αλλαγή στα άρθρα, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις του κοινού.» Και καταλήγει: «Για μένα είναι βήμα προς το μέλλον. Είναι μέρος της άμεσης δημοκρατίας, να επιτρέπεται σε καθημερινούς πολίτες να συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή της πολιτικής. Και το ίντερνετ μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο».

ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ

Παράλληλα, ικανοποιείται άλλο ένα αίτημα των πολιτών. Μέσα από ειδικό δικαστήριο αναζητούνται οι ποινικές ευθύνες όσων συνέβαλαν στην κρίση του 2008.

Ο πρώην πρωθυπουργός, Γκέιρ Χάαρντε, γίνεται ο πρώτος πολιτικός ηγέτης στον κόσμο που κατηγορείται για εγκληματική ευθύνη αναφορικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο ίδιος εμφανώς συγκινημένος λέει: "Η συνείδησή μου είναι καθαρή, δεν παραβίασα το νόμο, δεν έκανα ποτέ κάτι τέτοιο και δεν νομίζω ότι οι αποφάσεις που πήρα θα πρέπει να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη φυλακή. Το αντίθετο μάλιστα! Είναι ντροπιαστικό για τους πολιτικούς μου αντιπάλους να θέλουν να πλήξουν εμένα και το κόμμα μου με αυτόν τον τρόπο. Εδώ, η πολιτική μετατράπηκε σε ποινική υπόθεση, η δικαιοσύνη γύρισε αλλού το κεφάλι της", καταλήγει.

Ο κ. Χάαρντε αντιμετωπίζει την ανώτερη ποινή κάθειρξης που στην Ισλανδία είναι δύο χρόνια. Και δεν είναι μόνο αυτός... Τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί και στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών καλούνται να λογοδοτήσουν. Ο μόνιμος γραμματέας του υπουργείου οικονομικών ήδη καταδικάστηκε. Ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys των τραπεζών διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται.

Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αξιοπιστία της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που μέσα σε 15 μήνες από τη σύγκλισή της, κατέληξε σε πόρισμα 2.400 σελίδων. Το "μαύρο πόρισμα", όπως αποκαλείται στην Ισλανδία, αναγνώστηκε για 6 μέρες χωρίς σταματημό, από 45 ηθοποιούς στο δημοτικό θέατρο της πόλης. Για τους Ισλανδούς ήταν ένα είδος κάθαρσης.

ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

Η κρίση σημάδεψε βαθειά τη μικρή νησιωτική χώρα. Η κορόνα υποτιμήθηκε απότομα περίπου 80%. Χιλιάδες έμειναν άνεργοι και οι τράπεζες άρχισαν να κατάσχουν σπίτια και αυτοκίνητα, καθώς οι πολίτες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Ασυνήθιστο για ένα σκανδιναβικό κράτος - πολλώ δε μάλλον για την Ισλανδία, που οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της μπορούν να εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό βιοτικό επίπεδο- αυξήθηκαν σημαντικά και οι άνθρωποι που στράφηκαν στα κοινωνικά παντοπωλεία για να εξασφαλίσουν είδη πρώτης ανάγκης. «Τώρα, έχουμε γύρω στις επτακόσιες οικογένειες που έρχονται, ενώ πριν από την κρίση είχαμε τριακόσιες με τριακόσιες πενήντα. Οι ομάδες που γίνονται όλο και μεγαλύτερες, κάθε εβδομάδα, είναι αυτές των ανέργων», σημειώνει η Άσγκερντουρ Φλοσαρντότιρ, υπεύθυνη κοινωνικού παντοπωλείου.

Η βαθιά πληγωμένη οικονομία της Ισλανδίας ήταν αδύνατον να ορθοποδήσει χωρίς βοήθεια. Τα σκανδιναβικά κράτη δάνεισαν στη χώρα 2,5 δισ. δολάρια, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εμφανίστηκε μετά από 35 χρόνια στην Ευρώπη για να δανείσει στην Ισλανδία 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Τις διαπραγματεύσεις με το Δ.Ν.Τ. ανέλαβε ο υπουργός οικονομικών Στεΐνγκριμουρ Σίγκφουσον, σφοδρός πολέμιός του μέχρι τότε. Από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρος μαζί τους: «Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σε ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας. Και πρέπει να το γνωρίζετε αυτό!», τους είπε. Και εξηγώντας το πώς εξέλαβαν οι ιθύνοντες του Δ.Ν.Τ. τα λεγόμενά του, συνεχίζει: «Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά όταν είδαν ότι είμαστε σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα γι’ αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και μας επέτρεψαν να σχεδιάζουμε τα μέτρα έτσι όπως εμείς νομίζαμε ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα».

Ο εκπρόσωπος του Δ.Ν.Τ. στην Ισλανδία, Φράνεκ Ροζβαντόβσκι, δηλώνει ότι έχει εκπλαγεί από το πώς πήγαν τα πράγματα: «Είναι μάλλον αλήθεια ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι ατυχές αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Αλλά, δεν ήταν αυτή η περίπτωση της Ισλανδίας. Ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία αυτού του προγράμματος που οι αρχές σχεδίασαν και εφάρμοσαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς». Και καταλήγει: «Νομίζω πως αυτό ήταν ένα σημαντικό και σπουδαίο επίτευγμα των ισλανδικών αρχών. Στην περίοδο μετά την κρίση, η ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος έχει γίνει, για την ακρίβεια, λιγότερη, παρά μεγαλύτερη».

Με οδηγό τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και προσανατολισμό την αύξηση της φορολογίας στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο. Όπως επισημαίνει ο κ. Σίγκφουσον: «Τώρα που έχει περάσει καιρός από την κρίση μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Τα πράγματα πήγαν καλά για την Ισλανδία γιατί ξέφυγε από την επικίνδυνη ζώνη, δεν υπάρχουν πλέον συζητήσεις για πτώχευση ή τέτοια πράγματα, η αποκατάσταση προχωρά, η οικονομική ανάπτυξη που αναμένεται αυτό το χρόνο είναι 2.5% - 3%. Η ανεργία πέφτει συνεχώς και οι περισσότεροι δείκτες σήμερα δείχνουν βελτίωση. Αλλά, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο».

Η Ισλανδία αποτελεί σίγουρα ένα διαφορετικό παράδειγμα διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση των τραπεζών της. Οικονομικά, πολιτικά, δικαστικά και πολιτισμικά προσπάθησε να λειτουργήσει όχι με βάση τις απαιτήσεις των αγορών που την έφεραν στο χείλος της καταστροφής, αλλά με επίκεντρο τον πολίτη και τα συμφέροντά του. Ακόμα και έτσι όμως, τα προβλήματα που γεννήθηκαν από την κρίση παραμένουν παρόντα για να θέτουν ρητά το ερώτημα: Ποιος είναι ο πυρήνας του προβλήματος που έχει εξωθήσει στην ανέχεια τους λαούς, από την Αργεντινή μέχρι τη Γουατεμάλα, από την Τυνησία μέχρι την Κένυα και από την Ισλανδία μέχρι την Ελλάδα;

6.3.12

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΠΕΡΙ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΒΡΕΣΘΕΝΗΣ, ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΥΣΑΡΕΣΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ


ΠΡΟΣ ΤΟΝ
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ
«Φιλορθόδοξος Ἕνωσις
Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»
Θεσσαλονίκη, 6/3/2012

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος



ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ
κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΠΕΡΙ ΜΗΝΥΣΕΩΣ
ΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΒΡΕΣΘΕΝΗΣ, ΖΑΚΥΝΘΟΥ
ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΥΣΑΡΕΣΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Πρὸς τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος χρόνου ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιος, διαμαρτυρήθηκε μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὴν «Φιλορθόδοξο Ἕνωσι “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”» (ΦΕΚΦ), γιὰ ἕνα ἄρθρο ποὺ δημοσιεύσαμε μὲ τίτλο: «Ὁ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ, ὁ κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ καὶ “Ο ΣΩΤΗΡ”» καὶ μᾶς ζητοῦσε νὰ δώσουμε ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις, ἐντὸς 15 ἡμερῶν, γιὰ κάποια σημεῖα τοῦ ἄρθρου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ὅτι θίγεται κατάφωρα. Σὲ ἐναντία περίπτωση, μᾶς ἀπειλοῦσε, θὰ κατέφευγε στὴν Δικαιοσύνη!

Βέβαια, δὲν ἦταν τεχνικῶς δυνατὸν νὰ ἀπαντήσουμε στὸ τελεσίγραφο τῶν 15 ἡμερῶν. Ἔτσι ἀφήσαμε τὴν ἀπάντηση γιὰ ἀργότερα. Ἐν τῷ μεταξὺ παρενεβλήθησαν οἱ γιορτὲς καὶ κάποιες ἄλλες ὑποχρεώσεις καὶ τώρα, καταφέραμε νὰ ὁλοκληρώσουμε τὴν ἀπάντηση ποὺ μᾶς ζήτησε, γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουμε ἀναπάντητη τὴ μομφὴ ὅτι γράψαμε ἐναντίον τους ὑβριστικά. Γράψαμε μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ἐνδιαφέροντος ποὺ ἔχει κάθε πιστὸς γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὁποία αἰσθάνεται σὰν στὸ σπίτι του –καὶ ἀσφαλῶς πολὺ ἀνώτερη ἀπὸ τὸ σπίτι του– καὶ ἀγαπᾶ τὰ μέλη της σὰν τοὺς δικούς του, ἔστω κι ἂν τὰ στενοχωρεῖ, ὅταν ἐξ ἀνάγκης ἀναφέρεται σὲ δογματικὰ ἢ φανερὰ ἠθικὰ λάθη, ἀφοῦ ἡ ἀδιαφορία γι’ αὐτά, μπορεῖ νὰ συμπαρασύρει κι αὐτὸν στὰ ἴδια λάθη.

Ἐξ ἄλλου ὁ ἀπ. Παῦλος φωνάζει: «Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν ἀδελφοὶ στέλλεσθε (=νὰ ἀποχωρίζεσθε) ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν, ἣν παρέλαβον παρ' ἡμῶν»· καὶ στὴν πρὸς Ἑβραίους ιγ΄ 7 γράφει, πρὶν μιμηθεῖτε ὁποιονδήποτε ποιμένα, νὰ ἐξετάζετε προσεκτικὰ τὴν ζωὴν καὶ τὴν πίστιν του καὶ ὕστερα μιμεῖσθε τὴν πίστιν: «Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν». Κατὰ δὲ τὸν ἅγ. Θεόδωρο τὸν Στουδίτη (Κατήχησις 15), ἡ ἀποσιώπηση τῶν παρεκτρεπομένων ὡς πρὸς τὴν εὐαγγελικὴν ἀλήθειαν, λογίζεται ὡς προδοσία: «πῶς μιμησόμεθα τοὺς πατέρας ἡμῶν, οἳ ἐν τοῖς ὁμοίοις καιροῖς τὸ ὑποσιωπᾶν καὶ ὑποστέλλεσθαι προδοσίαν ἀληθείας ἔφασαν εἶναι; Οὐκοῦν λαλητέον καὶ ἀκουστέον καὶ προσεκτέον λόγῳ τε καὶ ἔργῳ» (Β' Θεσσ. 3, 6). 

Βέβαια, ἔχουν περάσει οἱ 15 ἡμέρες τοῦ τελεσίγραφου καὶ δὲν ξέρουμε, ἂν στὸ μεταξὺ ὁ κ. Ἀμβρόσιος πραγματοποίησε τὴν ἀπειλή του, ἂν δηλαδὴ ἔχει ὑποβάλει τὴν μήνυση. Τὸ ὅτι ἡ περίοδος τῆς ἀπαντήσεώς μας συμπίπτει μὲ την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἴσως εἶναι ἀγαθὴ σύμπτωση, γιατὶ εἶναι καιρὸς μετανοίας, καὶ εἶναι δυνατὸν τὸ κείμενο αὐτὸ νὰ συντελέσει στὴν μετάνοια καὶ ἐκείνους ποὺ διέπραξαν, ὅσα στοιχειοθετοῦνται, καὶ ἐμᾶς, ἂν –κατὰ τὴν διατύπωση ὅσων γράφουμε– ἐμφιλοχωροῦν ἀσυνειδήτως στοιχεῖα ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀποφύγουμε.

Θὰ ἀπαντήσουμε ἀναλυτικά, ἀφοῦ μόνο ἕνα λεπτομερὲς κείμενο μπορεῖ νὰ καταδείξει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ἀποδείξει ὅτι δὲν ἀποτελοῦν ὕβρεις, ὅσα ἔχουμε γράψει (ὅπως μᾶς κατηγορεῖ ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων)· τὸ κείμενό μας ἀποτελεῖ ἁπλὰ καταγραφὴ τῶν λόγων καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἰδίου, διὰ τῶν ὁποίων βλάπτει τὴν Ἐκκλησία· ἴσως ἔτσι (ἐνθυμούμενος τὶς λεπτομέρειες) ἀντιληφθεῖ τὴν σύγχυση ποὺ ἔχει γιὰ κάποια πράγματα, ἀλλὰ κυρίως ὅμως, θὰ ἀντιληφθοῦν, ὅσοι ποιμένες καὶ πιστοὶ ἐνδιαφερθοῦν γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ θέματος, ποιοί εἶναι αὐτοὶ στοὺς ὁποίους ἔχουν ἐμπιστευθεῖ τὴν καθοδήγηση τῶν ψυχῶν τους. Εἶναι καιρὸς νὰ πληροφορηθοῦν οἱ πιστοὶ τὴ συμπεριφορὰ κάποιων ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι, ἀντὶ νὰ συναισθανθοῦν τὰ λάθη τους καὶ νὰ ἀπαλλάξουν τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν παρουσία τους, «ζητοῦν καὶ τὰ ρέστα», σύμφωνα μὲ τὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ, ἀπειλώντας μὲ μηνύσεις, ὅσους τολμήσουν νὰ συγκρίνουν τὸ ἦθος τους μὲ καθρέπτη τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ κι ὄχι μ’ ἕνα «εὐαγγέλιο» ποὺ οἱ ἴδιοι διδάσκουν, κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τους.
Περισυλλέξαμε, λοιπόν, τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς ζήτησε ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων, μερικὰ ἐκ τῶν ὁποίων παραθέτουμε. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ μέγεθος τοῦ κειμένου ἦταν μεγάλο, προτάξαμε μιὰ περίληψη 5 σελίδων, καὶ ἀκολουθεῖ τὸ μεγαλύτερο κείμενο, ὅσων ἀποτελοῦν ἀπάντηση στὸ αἴτημά του.
Τὰ κυριότερα σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς ποὺ μᾶς ἔστειλε ὁ κ. Ἀμβρόσιος, εἶναι:

«Ἀγανάκτησιν μοῦ προκαλοῦν ὅσα ἀναγράφονται καὶ δημοσιοποιοῦνται σήμερον διὰ τῆς ἱστοσελίδος σας www.apotixis.blogspot.com καὶ ἀναφέρονται εἰς τὸ προσωπόν μου... Μᾶς ἀδικεῖτε καταφώρως. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐντὸς προθεσμίας 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεως τῆς παρούσης νὰ μοῦ ἀποδείξετε ὡς ἀντικειμενικοὺς τοὺς ἰσχυρισμούς σας, οἵτινες ὑποκρύπτονται εἰς τὰς κατωτέρω φράσεις ἢ καὶ λέξεις:

1. Στὴν Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας,“ἰδιοκτησίας” τοῦ κ. Ἀμβροσίου,
2. συμβαίνουν τὰ ἑξῆς “εὐχάριστα” πράγματα,
3. δὲν θέλει οἱ πιστοὶ νὰ ἀνακατεύονται καὶ νὰ ἔλεγχουν τὰ κακῶς πεπραγμένα τῆς Μητροπόλεως του ἐπὶ ποινῇ ἀφορισμοῦ,
4. δὲν ἄντεξε δίπλα στὸν κ. Ἀμβρόσιο καὶ ἔφυγε,
5. καὶ θὰ πρέπει νὰ μάθει ἀπὸ τὸν ἴδιο τὰ μυστικὰ τῆς χρηστῆς “διαχειρίσεως” τῆς Μητροπόλεως,
6. μὲ τὸν ἀέρα τοῦ “ἰδιοκτήτη” τῆς ἐπισκοπῆς.

Θεωρῶν ἄκρως ὑβριστικά, καὶ μάλιστα διὰ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ Τύπου διαδιδόμενα, τὰ ἀνωτέρω, μετὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀπαντήσεως σας, ἐὰν δὲν μὲ ἱκανοποιῆ αὕτη, θὰ καταφύγω εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Νόμου, τούθ' ὅπερ ἀπεύχομαι».

Σ’ αὐτὰ ἀπαντοῦμε ἀρχικῶς ΕΝ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙ (ἀκολουθεῖ δὲ ἡ εὐρυτέρα ἀπάντηση).
ρχίζουμε, διορθώνοντας τὴν πρώτη ἀνακρίβειά σας, Σεβασμιώτατε· τὸ ἱστολόγιο apotixisi, τὸ ὁποῖο ἀνακριβῶς ἀναφέρετε ὅτι μᾶς ἀνήκει, οὔτε μᾶς ἀνήκει, οὔτε ποτὲ ὑπήρξαμε διαχειριστές του, ἀλλ’ οὔτε καὶ μᾶς ἐκφράζουν ὅλα, ὅσα ἐκεῖ ἀναρτῶνται. Δημοσιεύονται κι ἐκεῖ τὰ κείμενά μας, ὅπως καὶ σὲ ἄλλα ἱστολόγια. Γιατί, λοιπόν, ἀλλοιώνετε σκοπίμως τὴν ἀλήθεια; Ἂν εἴχατε ἀμφιβολίες μπορούσατε νὰ μᾶς ρωτήσετε ἢ νὰ ρωτήσετε τὸν ἐπώνυμο ἰδιοκτήτη τοῦ ἱστολογίου.

* Mᾶς ζητᾶτε νὰ σᾶς καταθέσουμε στοιχεῖα ἠλεγμένα, ποὺ νὰ ἀποδεικνύουν ὅσα γράψαμε. Καὶ ἐνῶ ζητᾶτε τοῦτο ἀπὸ μᾶς (καὶ εἶναι ἠλεγμένα –κατὰ τὸ δυνατὸν– τὰ δημοσιεύματά μας), οἱ δικές σας δημοσιεύσεις δὲν στηρίζονται σὲ ἠλεγμένα στοιχεῖα. Π.χ., καταφέρεσθε κατὰ τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Γ. Παπανδρέου χωρὶς νὰ εἶστε σίγουρος γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῶν στοιχείων ποὺ παραθέτετε, δηλ. μὲ ἀνεξέλεγκτα στοιχεῖα!!! Τοῦτο τὸ δηλώνετε μάλιστα ὁ ἴδιος: 

Γράφετε (http://mkka.blogspot.com/2011/12/2.html 1/12/20011): Δημοσιεύουμε κείμενα περὶ «χλιδῆς Παπανδρέου», ἂν καὶ «ἐπαναλαμβάνουμε, ὅτι δὲν μποροῦμε οὔτε νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσουμε, οὔτε ὅμως καὶ νὰ τὰ ἀποσιωπήσουμε... Εἶσθε ἐλεύθεροι... νὰ τὰ ἀποδεχθῆτε» «νὰ τὰ ἀπορρίψετε»!!! (Οἱ ὑπογραμμίσεις ὅλων τῶν κειμένων δικές μας). 

Ὅταν, κ. Ἀμβρόσιε, γράφετε κριτικὲς κατὰ δεκάδων δημοσίων προσώπων (ὑπουργῶν, Πρωθυπουργῶν, Ἐπισκόπων, Πατριαρχῶν, κ.λπ.), ἀπὸ ποῦ παίρνετε τὶς πληροφορίες σας; Δὲν τὶς παίρνετε ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες; Καὶ οἱ δικές μας πληροφορίες γιὰ τὰ ἄρθρα ποὺ δημοσιεύουμε, προέρχονται καὶ ἀπὸ ἐφημερίδες. Μὲ ποιά λογική, ὅταν χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ἐσᾶς οἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ Μ.Μ.Ε., ἀποτελοῦν ἔγκυρη πηγὴ πληροφόρησης, ἐνῶ ὅταν τὶς χρησιμοποιοῦμε ἐμεῖς ἢ ὅσοι σκανδαλίστηκαν ἀπὸ τὰ ἀποδιδόμενα στὸν Μητροπολίτη κ. Θεόκλητο Κουμαριανὸ (εἰς τὸ ἑξῆς Θ.Κ.), ἀποτελοῦν ἄκυρη πηγὴ πληροφόρησης καὶ «φανταστικὰ στοιχεῖα, ἀνευθύνως θρυλούμενα, δηλ. φῆμες»;

* Ὑπῆρξαν φοβερὲς καταγγελίες ἐναντίον τοῦ Κ.Θ., ἀπὸ ἐπώνυμους μάρτυρες, στὸν μητροπολίτη Ξάνθης, ἀνακριτὴ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Κ.Θ. α) Ἂν δὲν ἦσαν ἀληθινὲς οἱ καταγγελίες, θὰ ἔπρεπε οἱ κατήγοροι νὰ μηνυθοῦν γιὰ ψευδῆ κατάθεση, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἔγινε. β) Λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῶν καταγγελλομένων θὰ ἔπρεπε ὁ ἴδιος ὁ καταγγελλόμενος νὰ εἶχε ἐπιδιώξει, νὰ προχωρήσει ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἐξέταση τῆς ὑποθέσεως, ὥστε μὲ μιὰ ἀξιοπρεπῆ δίκη νὰ ξεκαθαρίσει ἡ κατάσταση, καὶ νὰ μὴ διασύρεται τὸ πρόσωπό του καὶ ὁ ἐπισκοπικὸς θεσμός. Τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἔγινε.
* Δηλώνετε ὅτι θὰ λάβετε μέτρα ἐναντίον τοῦ κ. Θεοκλήτου, ἂν σᾶς φέρουμε στοιχεῖα: «Σᾶς προκαλῶ νὰ προσκομίσετε ὅσα ἐπιβαρυντικὰ ...στοιχεῖα ἔχετε εἰς τὴν διάθεσιν σας καὶ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ λάβω τὰ ὁποῖα μέτρα ἐπιβάλλονται ὑπὸ τῶν Ἱ. Κανόνων. Ἡμεῖς, ἐρευνήσαντες τὸ ζήτημα, διεπιστώσαμεν ὅτι εἴχομεν πλανηθῆ...». Ἔχετε, ὅμως, ἁρμοδιότητα νὰ λάβετε μέτρα ἐναντίον τοῦ κ. Θεόκλητου ἐσεῖς, ἕνας συνεπίσκοπός του; Ἀσφαλῶς ὄχι. Οὔτε διορισμένος βοηθός σας εἶναι, οὔτε καμιὰ ἁρμοδιότητα ἔχετε σὲ ἕνα «φιλοξενούμενο» ἐπίσκοπο. Πρὸς τί, λοιπόν, αὐτὸ τὸ πυροτέχνημα;

* Ζητᾶτε, λοιπόν, νὰ σᾶς ἀποδείξουμε τὴν ἐνοχή του, ὥστε «νὰ λάβετε μέτρα ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ Ἱ. Κανόνες». Πιστεύετε ὅτι μποροῦμε νὰ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη πλέον στὴν «δικαιοσύνη» σας (ὅτι μπορεῖτε νὰ πάρετε κάποια μέτρα, ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι εἴχατε ἁρμοδιότητα νὰ ἐφαρμόσετε τοὺς Ἱ. Κανόνες ἐναντίον του) ἢ στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη, μετὰ τὰ ὅσα π.χ. ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἐσεῖς ἐσεῖς ἔχετε πεῖ γι’ αὐτήν;

Σᾶς θυμίζουμε τί ἔχει πεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος μέσα στὴν Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας: «Στὶς σχέσεις μας... βλέπω τὰ δαιμόνια τοῦ φατριασμοῦ, τῶν μηχανορραφιῶν, ἀντιπαθειῶν, συκοφαντιῶν, ἀσπλαχνίας, φαρισαϊσμοῦ, σκληροκαρδίας, ὑπεροψίας, φιλαργυρίας, πολυτέλειας ζωῆς, ἀρχομανίας ποὺ μᾶς κατατρύχουν... (σ.σ. ἐννοεῖ: ἐμᾶς τοὺς ἐπισκόπους!). Κλονίζεται ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πιστῶν μας ἀπὸ τὶς ἴντριγκες καὶ τὶς μεθοδεύσεις μας. Τὰ ὑποστηριζόμενα ἐκ μέρους μας, ὅτι δῆθεν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα λειτουργεῖ μέσα καὶ ἀπ' αὐτοὺς τοὺς τρόπους, εἶναι λόγια ἀποενοχοποίησης». Ὅσο γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη εἶπε: «Τὴν ἀναζητῶ, ἔχω ὅμως τὴν αἴσθηση, μακάρι νὰ κάνω λάθος, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Ὑπνώττει, γιὰ νὰ μὴν πῶ ὅτι πολλὲς φορὲς καταντᾶ διατεταγμένη ὑπηρεσία» (Ἐφημ. «Ἐλευθεροτυπία», 19/10/2002).

Μποροῦμε, ἐσᾶς εἰδικότερα νὰ σᾶς ἐμπιστευθοῦμε, μετὰ τὰ ὅσα σᾶς καταμαρτυροῦν; Θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ ἀναφερθοῦμε σὲ μιὰ μεγάλη ἀδικία καὶ κατὰ συρροὴν ἄλλα ἀδικήματα ποὺ γνωρίζουμε ὅτι συνδέονται μὲ αὐτὴ (μιὰ καὶ τὸ γνωρίζουμε ἀπὸ «πρῶτο χέρι»), ὅταν ἀφορίσατε πιστοὺς τῆς Μητροπόλεως σας, μὲ τελευταῖο θῦμα ἕνα θεολόγο ποὺ ἀφορίσατε ἀδίκως, παρανόμως, παρατύπως καὶ ἀντικανονικῶς, μὲ ψεύδη, συκοφαντίες καὶ ἀπειλὲς ἐναντίον του, ὅπως τουλάχιστον διαπιστώσαμε ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα ἐφημερίδων ποὺ ἐκδίδονται στὴν μητροπολιτική σας περιφέρεια, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ Βούλευμα τοῦ Εἰσαγγελέως, ὁ ὁποῖος γνωμάτευσε ὅτι στοιχειοθετοῦνται κατηγορίες ἐναντίον σας, γι’ αὐτὸ σᾶς παρέπεμψε νὰ δικαστεῖτε τὴν 10/12/2010, κατηγορούμενος γιὰ τέσσερις ἐγκληματικὲς πράξεις· συγκεκριμένα τὸ Βούλευμα ἐναντίον σας λέγει ὅτι παραπέμπεται ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων:

«ὡς ὑπαίτιος τοῦ ὅτι στο Αἴγιο στοὺς κατωτέρω ἀναφερομένους χρόνους, ἐνεργώντας μὲ πρόθεση, μὲ περισσότερες ἀπὸ μία πράξεις, διέπραξε περισσότερα ἐγκλήματα καὶ συγκεκριμένα: α) καταμήνυσε ἄλλον ψευδῶς..., β) διατύπωσε γραπτῶς ψευδεῖς ἰσχυρισμούς..., ἐνῶ τελοῦσε ἐν γνώσει τῆς ἀναλήθειάς τους... γ) προσέβαλε μὲ λόγο τὴν τιμὴ ἄλλου δ) ἀπείλησε ἄλλον μὲ παράνομη πράξη»!!!

Ὑπόψιν ὅτι ἀποφύγατε τὴν δοκιμασία τοῦ δικαστηρίου, φυγοδικήσατε, μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι εἴσαστε σὲ ἐκκλησιαστικὸ συνέδριο στὴ Βουλγαρία(!!!) τὴν ἡμέρα τῆς δίκης, ἐνῶ γνωρίζατε, εἴχατε λάβει εἰδοποιητήριο 5 μῆνες νωρίτερα, τὴν ἡμερομηνία τῆς διεξαγωγῆς της! Καὶ ἀκόμα, μὲ ὑπαιτιότητά σας, δὲν δικαστήκατε!

Μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἐξηγήσεις, λοιπόν, θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ ἔλθουμε καὶ σὲ ἄλλες λεπτομέρειες καὶ ἀναλύσεις, ὥστε –ὅταν μᾶς καλέσει τὸ δικαστήριο νὰ καταθέσουμε, ἐὰν ἔχετε ὑποβάλει μήνυση ἐναντίον μας ἢ θὰ πραγματοποιήσετε τὴν ἀπειλή σας γιὰ μήνυση– νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ προτείνουμε ὡς πρῶτο καὶ βασικὸ μάρτυρα ὑπέρ μας, τὴν Σεβασμιότητά σας! Θὰ σᾶς ζητήσουμε, δηλ., νὰ μᾶς ἀποκαλύψετε-μαρτυρήσετε τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα ποὺ εἴχατε ὑπ’ ὄψιν σας τότε, ὅταν τὴ δεκαετία τοῦ 1990 χαρακτηρίζατε τὸν κ. Κουμαριανὸ ὡς «πρόσωπο ἀκατάλληλο» γιὰ νὰ γίνει ἐπίσκοπος! Ἐκτὸς τῶν δημοσιευμάτων στὸν Τύπο, μιλήσατε κι ἐσεῖς, καὶ εἴχατε πείσει κι ἐμᾶς γιὰ τὴν «ἀκαταλληλότητά» του, ὥστε ἐσωτερικὰ νὰ πιστεύουμε ὅτι σ’ ἐκείνη τὴν ὑπόθεση τουλάχιστον, εἴχατε δίκιο.

Ἄραγε, ἕνα ὑπεύθυνο πρόσωπο, ὅπως ἐσεῖς, ἦταν δυνατὸν νὰ ἐξέφρασε δημοσίως καὶ ἐπιπολαίως ἕνα τόσο βαρὺ χαρακτηρισμό, λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν του στοιχεῖα «φανταστικὰ ἢ ἀνευθύνως θρυλούμενα, δηλ. φῆμες», χωρὶς δηλ. νὰ ἔχει στοιχεῖα χειροπιαστὰ καὶ ἔγκυρα, τὰ ὁποῖα τὸ ὁδήγησαν στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Θ.Κ. ἦταν «ἀκατάλληλος» γιὰ νὰ γίνει ἐπίσκοπος; Γιατὶ εἶναι γνωστό, ὅτι τὰ κωλύματα ἱερωσύνης εἶναι συγκεκριμένα, ὁ δὲ Θ.Κ. εἶχε κατὰ τὰ ἄλλα τὴν μαρτυρία τοῦ τότε μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλου, ὁ ὁποῖος τὸν γνώριζε καὶ τὸν προωθοῦσε (ὡς πνευματικό του τέκνο), ὁ ἴδιος δέ, ἦταν αὐτάδελφός σας στὴν «Χρυσοπηγή». Θὰ ἦταν καλύτερο ἐὰν φανταζόμαστε, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς ἐκεῖνος ἦταν προϊὸν συκοφαντίας σας ἢ ὅτι ὑπέκρυπτε σκοπιμότητες;
Ἡ «πλάνη» σας, ὅμως, περὶ τοῦ Κ.Θ. ἐπαναλήφθηκε. Πλανηθήκατε δυὸ φορὲς ὡς πρὸς τὸ πρόσωπο του. Μιὰ τὴν δεκαετία τοῦ 1990, ὅταν χαρακτηρίζατε ὡς «ἀκατάλληλο πρόσωπο» τὸν Θ.Κ., γιὰ νὰ γίνει ἐπίσκοπος, καὶ μία τὴν περίοδο τῶν ἐκκλησιαστικῶν σκανδάλων τοῦ 2005.

Στὴν πρὸς ἐμᾶς ἀπειλητικὴ ἐπιστολή σας, δηλώνετε ὅτι: «ἡμεῖς, ἐρευνήσαντες τὸ ζήτημα, διεπιστώσαμεν ὅτι εἴχομεν πλανηθῆ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προέβημεν δημοσίως εἰς ἐπανόρθωσιν τῆς γενομένης ἀδικίας». Ἡ δήλωσή σας αὐτή, ὅμως, (ὅτι «εἴχατε πλανηθεῖ») ἀναφέρεται στὴν περίοδο τοῦ 2005, δηλαδὴ στὸ «ζήτημα, τῆς ἀναμείξεως τοῦ Σεβ. κ. Θεοκλήτου εἰς τὸ ἐπικληθὲν “παραδικαστικὸν κύκλωμα”... Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην θύμα τῆς ἐντόνου φημολογίας καὶ τῆς γενομένης παραπληροφορήσεως ὑπῆρξα καὶ ἐγώ, ὁ ὑποσημειούμενος!» γράφετε1. Περὶ τῆς ἀκαταλληλότητάς του, ὅμως, γιὰ τὴν Ἀρχιερωσύνη, ἀκόμα (ἀπ’ ὅσο γνωρίζουμε) δὲν ἔχετε μιλήσει.
Θὰ τελειώσουμε τὸ θέμα αὐτό, μὲ μιὰ πληροφορία μὴ δημοσιογραφική, ἀλλ’ αὐθεντική, ποὺ δὲν περιέχει «φανταστικὰ στοιχεῖα, ἀνευθύνως θρυλούμενα, δηλ. φῆμες» καὶ ἡ ὁποία δὲν διεψεύτηκε. Πρόκειται γιὰ μαρτυρία, φίλου σας ἐσχάτως, μητροπολίτου, τοῦ πρ. Ζακύνθου Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος δυὸ χρόνια μετὰ τὰ σκάνδαλα (δηλ. τὴν 11/3/2007, ὁπότε εἶχε περάσει ἡ περίοδος «παραπληροφόρησης») μὲ ἐπιστολή του τάσσεται κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ κ. Θεόκλητου Κουμαριανοῦ ὡς μητροπολίτου Μεσσηνίας! Καὶ τάσσεται ἐναντίον του, ἐπειδὴ ἦταν σίγουρος γιὰ τὴν ἐνοχή του. Καὶ θεωρεῖ (ὅπως γράφει) «ἀδιανόητο θράσος» οἱ ἔνοχοι καὶ οἱ σκανδαλοποιοὶ νὰ νομίζουν πὼς τὰ σκάνδαλα ξεχάστηκαν. Ἂν ὑποκύψουμε –γράφει πρὸς τοὺς συνεπισκόπους του– καὶ τὸν ψηφίσουμε γιὰ ἐπίσκοπο «δικαίως» ὁ λαὸς θὰ ἐπιρρίψει καὶ σὲ μᾶς τὶς ἴδιες ρετσινιὲς καὶ θὰ μουρμουρίζει φωναχτὰ πλέον «Ἄστους μωρέ, ὅλοι τους τὰ ἴδια εἶναι»2. «Σᾶς ὑπενθυμίζω (προσθέτει, ἀναφερόμενος στὸν Θ.Κ.) ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ κέντρου τοῦ τσουναμιοῦ”, τὸ ὁποῖο ἔπληξε ἀποκλειστικῶς τὸ περιβάλλον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστόδουλου..."» (Θ. Τσάτση, Ἐλευθεροτυπία, 12/03/2007).

Στὴν συνέχεια θὰ ἐξετάσουμε ἕνα πρόσφατο κείμενό σας, ἐπειδὴ διευκρινίζει ἱκανοποιητικὰ τί ἐννοοῦμε μὲ τὴν λέξη «ἰδιοκτησία», γιὰ τὴν ὁποία μᾶς ζητᾶτε ἐξηγήσεις καὶ ὑπάρχει στὴν ἑξῆς φράση τοῦ ἄρθρου μας: «Στὴν Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, “ἰδιοκτησίας” τοῦ κ. Ἀμβροσίου...».
 Ἐφημ. «Το Βῆμα τῆς Αἰγιάλειας καὶ http://mkka.blogspot.com/2011/06/32-251-00.html «ΚΑΡΔΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ!», 13/6/ 2011.

Στὸ κείμενό σας ἐκεῖνο, ἀναφέρεσθε σὲ καθηγητή, μέλος τῆς «Φιλορθοδόξου Ἑνώσεως “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”, ὁ ὁποῖος σᾶς ἤλεγξε γιὰ τὴν προώθηση τοῦ κ. Θεόκλητου Κουμαριανοῦ σὲ ἄτυπο βοηθό σας. Γράφετε ἐκεῖ: «Ἂς μᾶς ἀφήση λοιπὸν ἡσύχους (ὁ καθηγητής), ὥστε νὰ πορευώμεθα τὴν πορείαν μας. Κριτὴς τοῦ Ἐπισκόπου εἶναι ὁ Ἀρχιποίμην Ἰησοῦς Χριστός. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν τὸ ἔχει» ὁ συγκεκριμένος καθηγητὴς (Ἐπιστολή σας πρὸς τὴν ἐφημ. "Τὸ Βῆμα τῆς Αἰγιάλειας", 13/6/2011). 

Μὲ αὐτὲς τὶς δυὸ φράσεις σας ἀποδεικνύεται ποιό εἶναι τὸ φρόνημά σας. Θεωρεῖτε ὅτι στὴν Ἱ. Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας εἶσθε ἀνεξέλεγκτος. Κανένας πιστὸς δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς ἐλέγξει καὶ νὰ σᾶς κρίνει. Κι ὄχι μόνο κανεὶς πιστός, ἀλλ’ οὔτε σὲ ἐπίσκοπο, οὔτε στὴ Σύνοδο ἀφήνετε περιθώρια νᾶ σᾶς ἐλέγξουν! «Κριτής» σας, λέτε, εἶναι μόνον ὁ «Χριστός»!!! Καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ παραδρομὴ τῆς γλώσσας σας, εἶναι πεποίθησή σας.
Τὸ ἴδιο εἴπατε καὶ σὲ Συνέντευξη τὸ 2001 στὸ «ΑΞΙΟΝ TV» τοῦ Αἰγίου. Ἐκεῖ εἴπατε: «Ἐμεῖς λέμε, ὁ κάθε ἐπίσκοπος λογοδοτεῖ εἰς τὸν Θεόν. Εἶναι ἀπέναντι εἰς τὸν Θεὸν ὑπεύθυνος, στὴ συνείδησή του καὶ στὸν Θεό. Ἔχει κριτήν του τὸν Θεόν».
Γιὰ σᾶς, ὅποιος πιστὸς σᾶς ἐλέγχει, «τυγχάνει ἀνύπαρκτον πρόσωπον!»· ἔχετε τὴν ὑποψίαν πὼς θέλει νὰ «συνδιοικεῖ»(!) μαζί σας τὴν Μητρόπολη! «π’ ἐδῶ κα μπρὸς τ τί θ πράξω δι τν Σεβ. Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον δν θ τ συζητήσω μ τν “ποτειχισθέντα”... Οτε συν-διοικητς ες τ τς Μητροπόλεως εναι, οτε κριτς το πισκόπου του» (Ἑορτολόγιον 2012, Ἐκδ. Ἱ. Μ. Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, σελ. 87).
Ἐρχόμαστε, ὅμως, καὶ σὲ μιὰ ἄλλη περίπτωση, κατὰ τὴν ὁποία φαίνεται καθαρὰ ὅτι, σὰν νὰ σᾶς ἀνῆκε προσωπικὰ ἡ Μητρόπολη, ποδοπατήσατε τὴν θέληση καὶ τὴ γνώμη τῶν ἱερέων «σας», οἱ ὁποῖοι ἀποφάνθηκαν μὲ ψήφισμα (τὸ ὁποῖο ἐσεῖς ...προωθήσατε!!!), ὅτι ὁ πρ. Ζακύνθου Χρυσόστομος, εἶναι «ἀναθεματισμένος» καὶ ἀνάξιος «νὰ ἁγιάζῃ τὸν Λαό, νὰ διδάσκη τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ εἶναι εἰς Τύπον καὶ Τόπον Χριστοῦ»!!! (Δελτίο Τύπου Ἱ. Μ. Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, φύλ. 277, 1999). Μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια, ὅμως, χωρὶς νὰ ἀλλάξει τίποτα, δεχθήκατε (κι ὄχι μόνο μιὰ φορά) τὸν πρ. Ζακύνθου στὸ Αἴγιο, γιὰ νὰ ἁγιάσει πιστοὺς καὶ ἱερεῖς! Καὶ οἱ ἱερεῖς σας τὸν ἀποδέχτηκαν νὰ τοὺς εὐλογήσει, αὐτὸν ποὺ ὀνόμαζαν «ἀναθεματισμένο», φοβούμενοι ἴσως νὰ σᾶς θυμίσουν τὸ ψήφισμα ἐναντίον του, ἀλλὰ καὶ ὅσα, πρὶν ἀπ’ αὐτούς, εἴχατε κι ἐσεῖς πεῖ ἐναντίον του. Ὅταν δηλ. σᾶς εἶχε κατηγορήσει ὅτι εἶστε «νυμφαγωγὸς ἀνηθίκων κληρικῶν» καὶ πὼς «κάνετε ἐξαγωγὴ κιναίδων (ἱερέων) στὴ Συγγροῦ», εἴχατε ἀπαντήσει ὅτι ὁ μητροπολίτης πρ. Ζακύνθου «ἔχει εἰσαγάγει τὴν ἀλητεία στὴν Ἐκκλησία»! Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἔδωσε ἐκείνη τὴν συνέντευξη στὸ Πεντχάουζ, εἴχατε πεῖ: «Ὁ κατηγορούμενος πρ. Μητρ. Ζακύνθου ὑπέπεσε στὸ ἀδίκημα τῆς “ἑτεροδιδασκαλίας” ὅπως λέγεται στὴν ἐκκλησ. ὁρολογία. Ὅσα ἐγγράφως διετύπωσε …εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸν εὐαγγελικὸ Νόμο» καὶ ἰσοδυναμοῦν «μὲ θανάσιμο ἁμάρτημα»!

Παρ’ ὅλα αὐτά, ὅμως, στὴν μνημονευθεῖσα ἐπιστολή σας, δηλώνατε ὅτι μὲ τὸν «Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομον, ὅσον καὶ πρὸς τὸν Σεβ. Βρεσθένης κ. Θεόκλητον, ...κατὰ τὸ παρελθὸν εἴχομεν διαφορὰς οὐχὶ ἐπὶ προσωπικῶν ζητημάτων, ἀλλ’ ἐπὶ θεμάτων ἐκκλησιαστικῆς τάξεως ἢ Διοικήσεως... Ἦλθεν λοιπὸν ἡ ὥρα νὰ δώσωμεν ἀμοιβαίας ἐξηγήσεις, νὰ ζητήσωμεν ἀμοιβαίως συγγνώμην, νὰ συγχωρήσωμεν ὁ εἷς τὸν ἕτερον» (Ἐφημ. «Τὸ Βῆμα τῆς Αἰγιάλειας»..., ὅπ. παρ.).

Σᾶς ρωτᾶμε: Σὲ ποιό Εὐαγγέλιο καὶ ποιά ἐκκλησιαστικὴ Παράδοση μάθατε, ὅτι μποροῦν δυὸ ἐπίσκοποι –ἐρήμην τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐναντιούμενοι στὴν ἁγιογραφικὴ διδαχὴ– νὰ ἀλληλοσυγχωροῦνται χωρὶς νὰ ἔχει ὑπάρξει μετάνοια καὶ διόρθωση τῶν «ἑτεροδιδασκαλιῶν» καὶ διελεύκανση ὅσων ἐσκανδάλισαν τοὺς πιστούς; Σὲ ποιά Ἐγκύκλιό σας, ἢ δημοσίευση, ἐξηγήσατε στὸ λαὸ καὶ στοὺς ἱερεῖς σας, ὅτι οἱ δύο μητροπολῖτες μετανόησαν γιὰ ὅσα αἱρετικὰ εἶπαν ἢ ἔκαναν, γιὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἐσεῖς τοὺς κατηγορήσατε; Σὲ καμία. Δὲν ἔχουμε δίκιο, λοιπόν, ὅταν ἐκτιμοῦμε πὼς «διαχειρίζεσθε» τὰ τῆς Πίστεως, ὡς «ἰδιοκτησία» σας; Δὲν φτάνει ποὺ σκανδαλίσατε –μὲ τὶς δηλώσεις σας γι’ αὐτοὺς– τὸ λαό, ἀλλ’ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ δέχεστε καὶ στὸ Αἴγιο ἐκείνους ποὺ τότε χαρακτηρίζατε μὲ βαρύτατους χαρακτηρισμούς, καὶ νὰ λέτε πὼς αὐτὸ εἶναι προσωπικό σας θέμα!
Εἶναι ὅλες αὐτὲς θεάρεστες πράξεις; Εἶναι εὐαγγελικές; Εἶναι «”εὐχάριστα” πράγματα»; Δὲν δείχνουν προσπάθεια νὰ διοικεῖτε τὴν Μητρόπολη δεσποτικά, ὡς «ἰδιοκτησία» σας καὶ μάλιστα καθὼς ἀποκρύπτεται ὅλο αὐτὸ τὸ παρασκήνιο ἀπὸ τὸ λαὸ καὶ διαστρεβλώνεται ἔτσι ἡ πραγματικότητα; 

Δυστυχῶς, ὅλα αὐτὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ξεχάσει ὅποιος πονᾶ γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Εὐαγγελικῆς, Ἀποστολικῆς, Πατερικῆς Πίστεως καὶ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ὅπως παραγγέλλουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας.
Ἀκολουθεῖ ἡ ἀναλυτικὴ ἀπάντησή μας, ἡ ὁποία ὑπάρχει στὴν Διεύθυνση:

Χιονισμένη Καλαβρυτινή ιστοριούλα Νο 5 Α

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κοντός συνταξιούχος και μια ληστεία. Μια μεγάλη ληστεία. Η μοναδική ληστεία σε χιονισμένο βουνό. Έγινε αμέσως μόλις ανέλαβε καθήκοντα ο κοντός συνταξιούχος.

Πουθενά και ποτέ δεν είχε γίνει ανάλογη ληστεία πριν. Από τότε έχει περάσει πολύς καιρός. Έχει πέσει πολύ χιόνι στο βουνό. Αλλά ο κοντός συνταξιούχος μάλλον την έχει ξεχάσει τη ληστεία. Ή έπρεπε να τη ξεχάσει. Ίσως η έρευνα έπεφτε επάνω σε γνωστούς και φίλους. Ίσως η έρευνα έπεφτε πάνω σε ψηφοφόρους.

Κανείς μάλλον από την παρέα του κοντού συνταξιούχου δεν θέλει την έρευνα της υπόθεσης. Ούτε η τοπική εφημερίδα του καλλιτεχνοδημοσιογράφου. Κι αυτή περί άλλων ‘θαυμάτων’ τυρβάζει. Όμως η ευκαιρία για έρευνα της υπόθεσης σε βάθος είναι τώρα. Τώρα που το βουνό θα γεμίσει αξιωματικούς της Αστυνομίας για τους αγώνες σκι. Είναι ευκαιρία ο κοντός συνταξιούχος τώρα να ζητήσει από όλους αυτούς τους αστυνόμους να βάλουν ένα χεράκι να βρεθούν επιτέλους οι ληστές. Ευκαιρία να τον βοηθήσουν και μάλιστα δωρεάν.

Σίγουρα θα συμφωνεί με αυτό κι ο δημαρχάκος. Ή μήπως όχι, γιατί κάποιος ΑΛΛΟΣ ανησυχεί για το αποτέλεσμα της έρευνας? Μη τυχόν και η υπόθεση αυτή ακουμπήσει ψηφοφόρους φίλους? Κάποιος ΑΛΛΟΣ, που ξέρει και τα τηλέφωνα της εισαγγελίας? Τα λεφτά υπήρχαν. Κάποιοι τα έκλεψαν. Και κάποιοι τους καλύπτουν τόσα χρόνια. Με τόσους αστυνομικούς στο βουνό, τώρα είναι η ευκαιρία.