27.5.12

Χάγκεν Φλάισερ: Έφτασε η ώρα της πνευματικής αντεπίθεσης

Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη 

"Ως ιστορικός που 40 χρόνια ασχολούμαι με τη ζοφερή περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τις έως σήμερα ποικιλόμορφες συνέπειές της, μετά το υψηλό ποσοστό της Χρυσής Αυγής στις εκλογές της 6ης Μαΐου, αισθάνομαι πως οφείλω να δράσω". Ο γνωστός ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ, δεν άφησε τον χρόνο να κυλήσει. Και μ' αυτή τη φράση απευθύνει το κάλεσμά του, τόσο προς τη φοιτητική όσο και προς την ακαδημαϊκή κοινότητα για την εκδήλωση που οργανώνει μεθαύριο Τρίτη 29 του μηνός (6-9 μ.μ.) στο αμφιθέατρο 315 του κεντρικού κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όσοι βρεθούν στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν τρεις επιζώντες του Ολοκαυτώματος, την κυρία Ροζίνα Ασέρ Πάρδο και τους κυρίους Ισαάκ Μιζάν και Αλέξανδρο Σιμχά, να μιλούν για την εμπειρία τους στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Γεννημένος στη Βιέννη, σε μια πατρίδα που έχει σημαδευτεί βαθιά από τον ναζισμό, σπουδασμένος στο Βερολίνο, εγκατεστημένος στην Ελλάδα από το 1977 και Έλληνας πολίτης από το 1985, ο Χάγκεν Φλάισερ διδάσκει την ιστορία του Β' Παγκόσμιου Πολέμου στα ελληνικά πανεπιστήμια περισσότερα από 35 χρόνια. Έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για την ενδυνάμωση της Χρυσής Αυγής. Με αφορμή την εκδήλωση συζητήσαμε με τον γνωστό ιστορικό, ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

* Τι σας οδήγησε να αναλάβετε αυτή την πρωτοβουλία; Υπάρχει έλλειμα ιστορικής γνώσης στους φοιτητές;

Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο έλλειμμα. Το σύνθημα "Τι Παπάγος τι Πλαστήρας" δεν είναι σύνθημα μιας άλλης εποχής, αλλά σε μεγάλο βαθμό αντανακλά το επίπεδο των γνώσεων πολλών φοιτητών σήμερα. Το πολύ πολύ να ξέρουν μια συνοικία που λέγεται Παπάγου, αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη μία προσωπικότητα από την άλλη. Ειδικά στα ξενόγλωσσα τμήματα, στα οποία είχα αναλάβει κάποτε τη διδασκαλία της σύγχρονης Ιστορίας, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Υπάρχουν φοιτητές που έχω κόψει οκτώ φορές.

* Υπάρχει πρόβλημα στο Πανεπιστήμιο;
Ευτυχώς στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν έχουμε δείγματα φοιτητών ενταγμένων στη Χρυσή Αυγή τουλάχιστον προς το παρόν δεν έχουν εκδηλωθεί.

* Πρωτοβουλίες σαν τη δική σας αρκούν;
Φυσικά δεν αρκούν. Έχουμε ήδη αποκτήσει πρόσβαση στο παγκοσμίως μεγαλύτερο οπτικοακουστικό αρχείο του Ιδρύματος Shoah, που περιλαμβάνει 52.000 συνεντεύξεις επιζώντων του ολοκαυτώματος. Ήδη μεταπτυχιακοί φοιτητές μου βρίσκουν εκεί πολύτιμο υλικό για την έρευνά τους. Όμως χρειάζονται πάρα πολλές άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες και σε ατομικό και ιδίως σε κρατικό επίπεδο γιατί είναι πολύ λίγα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας που έχουν ειδικευτεί πάνω στα ζητήματα της εποχής του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, του ναζισμού και του φασισμού. Από φέτος που έγινα ομότιμος και διδάσκω μόνο μεταπτυχιακά σεμινάρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν υπάρχει άλλος συνάδελφος με τη συγκεκριμένη ειδίκευση για την προπτυχιακή διδασκαλία.

* Στα 35 χρόνια που βρίσκεστε στην Ελλάδα και στην ακαδημαϊκή κοινότητα τι διαπιστώνεται για το ελληνικό πανεπιστήμιο και ως προς το επίπεδο της εκπαίδευσης αλλά και ως προς αυτό των φοιτητών;

Το μεγάλο πρόβλημα είναι να αφαιρέσεις τις "κακές" συνήθειες που έχουν αποκτήσει τα παιδιά από το σύστημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Να αποβάλουν δηλαδή την παπαγαλία και να αποκτήσουν το θάρρος της ανεξάρτητης, της κριτικής γνώμης. Γι' αυτόν τον σκοπό πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των σεμιναρίων, επειδή μέσω αυτών προσφέρεται η δυνατότητα για έρευνα, κυρίως όμως δίνεται η ευκαιρία και οι αφορμές ώστε τα παιδιά να γοητευτούν, να αγαπήσουν το αντικείμενο της ιστορίας. Θα έπρεπε να αλλάξει η προσέγγιση της διδασκαλίας της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία παρ' όλο που γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι αυτό με τις υπάρχουσες δομές.

* Σας φοβίζει η άνοδος της Χρυσής Αυγής και η αποδοχή που φαίνεται να απολαμβάνει από ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας;

Παρόλο που τις τελευταίες μέρες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να μειώνονται τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και υπήρχε πάντα ένα σταθερό ποσοστό νοσταλγών της χούντας το οποίο δεν το γνωρίζαμε ακριβώς επειδή οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι διαχέονταν σε άλλα κόμματα με το σκεπτικό ή τον φόβο της χαμένης ψήφου. Όπως δείχνουν οι σχετικές έρευνες δημοσκοπικών εταιρειών και συγκεκριμένα του πολιτικού επιστήμονα Παναγιώτη Καφετζή, υπάρχει από τα τέλη της δεκαετίας του '90 ένα σταθερό ποσοστό πάνω από 40% των ψηφοφόρων που δηλώνει ότι η χούντα έκανε και καλό ή μόνο καλό στην ελληνική κοινωνία.

* Η άνοδός της, κατά τη γνώμη σας, οφείλεται μόνο στην άγνοια ή συνδέεται και με στοχευμένη προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας;

Δυστυχώς ισχύουν και τα δύο. Η άγνοια και η παραπληροφόρηση αποτελούσαν πάντα τον καλύτερο συνδυασμό για τους δημαγωγούς.

* Η Γερμανία πώς διαχειρίζεται το φαινόμενο του νεοναζισμού;

Ακόμα και η Γερμανία, με την έντονη πείρα πάνω στο πρόβλημα, δεν έχει καταλήξει για την καλύτερη αντιμετώπισή του. Το 1953 τέθηκε εκτός νόμου ένα καθαρόαιμο νεοναζιστικό κόμμα, το οποίο λίγους μήνες αργότερα επανεμφανίστηκε με καινούργια ονομασία. Γι' αυτό σε όλα τα δημοκρατικά κόματα υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις πάνω στο ζήτημα, οι γνώμες είναι διχασμένες. Η μία άποψη συνηγορεί υπέρ της απαγόρευσης η άλλη άποψη προτιμά να λειτουργούν στην επιφάνεια ώστε να μπορεί πιο εύκολα να ελεγχθεί η δράση τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του NPD, του αρχαιότερου και μεγαλύτερου νεοναζιστικού κόμματος στη Γερμανία.

Πριν από μερικά χρόνια επιχειρήθηκε από το υπουργείο Εσωτερικών να τεθεί εκτός νόμου, αλλά τελικά το Ανώτατο Συνταγματικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι αποδείξεις για την αντισυνταγματικότητά του δεν ήταν επαρκείς. Φυσικά αυτή η αποτυχία του κράτους λειτούργησε ως μπούμερανγκ ενισχύοντας το συγκεκριμένο ναζιστικό μόρφωμα. Αυτός ο φόβος ισχύει και για τα ελληνικά δεδομένα, μετά το δείγμα γραφής που, δυστυχώς, μας έδωσε ο Άρειος Πάγος αθωώνοντας τον Κώστα Πλεύρη και αναγνωρίζοντας το "αντισιωνιστικό" παραλήρημά του με τίτλο "Οι Εβραίοι: Όλη η αλήθεια" ως εναλλακτική επιστημονική έρευνα.

* Θεωρείτε ότι τα νεοναζιστικά και φασιστικά μορφώματα πρέπει να τίθενται εκτός νόμου;

Δεν έχω καταλήξει αν είναι σκόπιμο σήμερα, και με αυτά τα δεδομένα, να τεθεί εκτός νόμου ένα νεοναζιστικό μόρφωμα όπως η Χρυσή Αυγή. Μου θυμίζει την ελληνική μυθολογία και τους άθλους του Ηρακλή, που κάθε φορά που έκοβε ένα κεφάλι από τη Λερναία Ύδρα φύτρωναν δύο. Βέβαια ο Ηρακλής στο τέλος τα κατάφερε...

* Ο "Αγών μου" επανακυκλοφορεί στη Γερμανία εμπλουτισμένος με υπομνήσεις και σχολιασμό από ιστορικούς και ακαδημαϊκούς με στόχο, όπως λέγεται, να απομυθοποιηθεί το ίδιο το έργο. Υπάρχει μάλιστα πρόταση από το κρατίδιο της Βαυαρίας να ενταχθεί συντετμημένη έκδοσή του στα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κρατιδίου με στόχο να διδαχτούν οι μαθητές και οι φοιτητές για τη μισαλλοδοξία του ναζισμού. Ο Ίαν Κέρσο μάλιστα υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που κυκλοφορεί το βιβλίο ελεύθερα στο Διαδίκτυο δεν υπάρχει λόγος να απαγορεύεται στην έντυπη μορφή του. Συμφωνείτε μ' αυτή την άποψη;

Το κρατίδιο της Βαυαρίας, ως τελευταία κατοικία του Χίτλερ, κατέχει το κοπιράιτ του "Ο Αγών μου" μέχρι το 2015. Έτσι κι αλλιώς μετά απ' αυτή την ημερομηνία θα κυκλοφορούσε ελεύθερα αυτή η βίβλος του μίσους σε όλες τις χώρες του κόσμου. Άλλωστε και μέχρι τώρα δεν κατάφερε η Βαυαρία να επιβάλει το "κοπιράιτ" αυτό εκτός γερμανικών συνόρων. Ενδεικτικά αναφέρω την Βραζιλία και την Τουρκία, όπου το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ παρά τις διαμαρτυρίες. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, όπου έχει κυκλοφορήσει από διάφορους εκδοτικούς οίκους χωρίς τη βαυαρική άδεια. Έτσι κι αλλιώς κάθε ενδιαφερόμενος, συλλέκτης ή νεοναζί νοσταλγός μπορούσε να το αποκτήσει.

* Κινδυνεύει σήμερα ο ευρωπαϊκός ουμανισμός από τα νεοναζιστικά φαινόμενα σε συνδυασμό με την κυριαρχία νεοφιλελεύθερων πολιτικών αντιλήψεων;
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και δοκιμασμένες δημοκρατίες, όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, εμφανίστηκε απειλητικά το συγκεκριμένο φαινόμενο. Εν τούτοις θα ήθελα να είμαι αισιόδοξος βασιζόμενος στον κοινό νου των Ευρωπαίων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων. Ισχύει όμως το ρητό του Οβίδιου "principiis obsta", το οποίο μας παρακινεί να αντιστεκόμαστε εν τη γενέσει των φαινομένων. Έφτασε τώρα η ώρα της πνευματικής αντεπίθεσης και, για να κλείσω τον κύκλο γυρίζοντας στην πρώτη σας ερώτηση, αυτός είναι ο κύριος λόγος της εκδήλωσης που οργανώνουμε την Τρίτη. Η πνευματική αντεπίθεση. Υπενθυμίζω ότι η εκδήλωση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού σεμιναρίου γύρω από τα ζητήματα αναθεώρησης της Ιστορίας και είμαι ευτυχής που οι φοιτητές μου αγκάλιασαν όλοι τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

Χρυσαυγίτης με ράσα

Πέρα από γνήσιος χριστιανοφασίστας ο Αμβρόσιος με αυτή του την παρέμβαση για ακόμη μια φορά σαν άγιος άνθρωπος που είναι, αποδεικνύει πως έχει τη βεβαιότητα ότι θεός δεν υπάρχει και πράττει ανάλογα.


Τι κι αν το "ποίμνιό" του είναι τα μαρτυρικά Καλάβρυτα; Ακολουθώντας τα βήματα των από άμβωνος πολιτικών παρεμβάσεων, ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος υπερασπίστηκε προχθές με κείμενό του τη Χρυσή Αυγή, με τρόπο που μάλλον θυμίζει χρυσαυγίτη με ράσα.

«Δεν δύναμαι να κατανοήσω πώς και γιατί οι ιδέες της Χρυσής Αυγής είναι ανατρεπτικές και γιατί δεν είναι το ίδιο ανατρεπτικές ή επικίνδυνες και οι ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ» απεφάνθη ο Αμβρόσιος, που άσκησε επίσης κριτική στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Καρ. Παπούλια, αλλά και στους Αντ. Σαμαρά και Ευ. Βενιζέλο, κατηγορώντας τους ότι "έχουν έλλειμμα δημοκρατίας στην ψυχή τους". Γιατί; Επειδή... "συμπεριφέρθηκαν κατ' αυτόν τον τρόπο στον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή", κατά τον μητροπολίτη, που στενοχωρήθηκε πολύ με τον "αποκλεισμό" του Ν. Μιχαλολιάκου από την τελευταία σύσκεψη των αρχηγών.

Φυσικά ο Αμβρόσιος στο κείμενό του επιτέθηκε και στον Μ. Ανδρουλάκη, που αρνήθηκε να πάρει μέρος στην ορκωμοσία διαμαρτυρόμενος για την παρουσία χρυσαυγιτών στη Βουλή, αλλά και στα ΜΜΕ, που "έδωσαν πολλή σημασία στο ατυχές περιστατικό με το εγέρθητι".

Μπορεί η παρέα της "Χρυσοπηγής" να είναι πια φτωχότερη μετά τους θανάτους του Χριστόδουλου και του Καλλίνικου, αλλά ο Αμβρόσιος κρατά ακόμη ψηλά τα λάβαρα του φανατισμού και της Ακροδεξιάς.

15.5.12

Aνάγκη να ολοκληρωθεί η κατεδάφιση

 Tου Χρηστου Γιανναρα

Συγκεντρωμένες σε βιβλίο οι κυριακάτικες εδώ επιφυλλίδες της χρονιάς 2007 έχουν τον τίτλο: «H κατάρρευση του πολιτικού συστήματος στην Eλλάδα σήμερα». Xαρισματική οξυδέρκεια; Διορατική ευφυΐα; Tίποτε από αυτά, δυστυχώς. Mόνο κοινή, κοινότατη λογική στην «ανάγνωση» της ελλαδικής πολιτικής πραγματικότητας. Oποιοσδήποτε παρατηρητής με στοιχειώδη νοημοσύνη και (απαραιτήτως) αμερόληπτη ανιδιοτελή κρίση, μπορούσε πριν από έξι (6) κιόλας χρόνια να διαγνώσει τη συντελεσμένη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Nα κατανοήσει ότι τα εμφανιζόμενα ως πολιτικά κόμματα ήταν μόνο συντεχνίες συμφερόντων, μολυσματικές εστίες φαυλότητας, συσπειρώσεις απίστευτης ανικανότητας καμποτίνων.

Eχει κάποια σημασία να μνημονευθεί η υπεροπτική αδιαφορία, η χλευαστική περιφρόνηση, η σκόπιμη διαβολή του προβληματισμού που κόμιζε επί χρόνια η κυριακάτικη εδώ επιφυλλιδογραφία. Kάπως ευγενικότεροι οι πραιτωριανοί του κ. Σαμαρά τη χαρακτήριζαν, τουλάχιστον δημόσια, «ρομαντική απαισιοδοξία», ενώ τα περιβάλλοντα του ολίγιστου των Παπανδρέου και Kαραμανλή του βραχέος απλώς σώρευαν καλά συγκαλυμμένο μένος αποστροφής. Tώρα η κατάρρευση συντελέστηκε σαν εφιαλτικός καταπέλτης. Tο άμεσο μέλλον, οι μέρες που έρχονται, εγκυμονούν μετασχηματισμό της λαϊκής οργής σε πανικό. Aπέναντι στις ύαινες της διεθνούς τοκογλυφίας η Eλλάδα έχει να αντιτάξει νεόκοπες, αμήχανες, όχι σοβαρότερες από τις προηγηθείσες φιγούρες της εγχώριας παρακμιακής χαρτοκοπτικής.

Eντυπωσίασε στις εκλογές της 6ης Mαΐου η συντριβή και ο εξευτελισμός των δύο μεγάλων πολιτικών καρκινωμάτων της μεταπολίτευσης. O πρασινογάλαζος αμοραλισμός που εδραίωσε θεσμικά στην Eλλάδα τη φαυλότητα και κλεπτοκρατία, την παροιμιώδη ανικανότητα και απολυταρχία της μικρόνοιας, αποδοκιμάστηκε από τους ψηφοφόρους αμείλικτα. Σαρώθηκαν οι εξυπνακίστικες ρητορείες, τα χρυσοπληρωμένα ευρήματα γκαιμπελικών «επικοινωνιολόγων», η αγυρτεία των τεχνασμάτων εντυπωσιασμού της εξουσιολαγνείας. Στάλθηκαν στα σπίτια τους οι φανταχτεροί σπιθαμιαίοι της μεταπολίτευσης, θα ζήσουν το υπόλοιπο του βίου τους με τον πανικό της επικρεμάμενης εισαγγελικής διερεύνησης της αυτουργίας, ή της ανοχής και απόκρυψης, κοινωνικών κακουργημάτων. (Aλήθεια, πόσους και ποιας νοητικής στάθμης ψηφοφόρους ήθελε να γοητεύσει ο κ. Eυάγγ. Bενιζέλος, όταν διόριζε τον κ. Πύρρο Δήμα επικεφαλής του «ψηφοδελτίου επικρατείας» του ΠAΣOK; Πόσους και ποιας δημοκρατικής ευαισθησίας πολίτες επιχειρούσε να σαγηνεύσει ο κ. Σαμαράς, όταν διόριζε εν ενεργεία δικαστικό στο δικό του «ψηφοδέλτιο επικρατείας»; H εξοντωτική συντριβή των δύο πρωτουργών του μεταπολιτευτικού αμοραλισμού κομμάτων –που μακάρι να συνοδευτεί και από την εισαγγελική διερεύνηση των οικονομικών τους– δίνει την ελπίδα ότι και η πιο μεθοδική εξηλιθίωση δεν εξαφανίζει τα ενστικτώδη αντανακλαστικά αυτοάμυνας μιας κοινωνίας).

Oι εκλογές της 6ης Mαΐου επικυρώνουν και με τη γλώσσα των αριθμών την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος που γέννησε και εξέθρεψε η μεταπολίτευση. Kατέρρευσε η απάτη των ασπόνδυλων «πολυσυλλεκτικών» κομμάτων, δηλαδή η μεταποίηση της πολιτικής σε παιχνίδι εντυπώσεων, σε ανταγωνισμό εξεύρεσης κεφαλαίων για τη διαφημιστική πλύση εγκεφάλου των πολιτών. Mόνο που η συντριβή των κορυφαίων της πολιτικής αχρειότητας πραγματοποιήθηκε με μοχλό δυο άλλες, επίσης κατεστημένες διαστροφές: την καπηλεία της Aριστεράς από τον καριερισμό και την καπηλεία του πατριωτισμού από τον ψυχολογικό εθνικισμό και τον ρατσιστικό τραμπουκισμό.

Δυστυχώς οι συλλογικές επιγνώσεις ωριμάζουν με απογοητευτική βραδύτητα – χρειάστηκαν τριάντα οχτώ χρόνια για να αποδοκιμαστούν εκλογικά και το παπανδρεϊκό πρωτότυπο και η νεοδημοκρατική απομίμησή του. Πόσος χρόνος άραγε θα χρειαστεί για να αφυπνιστεί η ελλαδική κοινωνία στην πιστοποίηση απειλητικών συμπτωμάτων, όπως η συμφεροντολογική, αντικοινωνική Aριστερά και ο διάστροφος νοσογόνος εθνικισμός;

Oι τετρακόσιες πέντε χιλιάδες πεντακόσιοι εξήντα δύο Eλληνες που ψήφισαν τη «Xρυσή Aυγή» είχαν, από το πρώτο κιόλας βράδυ των εκλογικών αποτελεσμάτων, τηλεοπτική εικόνα για το ποιο είδος αντιλήψεων και συμπεριφορών έμπασαν με την ψήφο τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Kανένα Mέσο «Eνημέρωσης» δεν είχε πληροφορήσει, με οπτικο-ακουστικό υλικό, τους πολίτες για το «πολιτικό προσωπικό» των καινοφανών κομμάτων. O γραπτός λόγος, που αναλαμβάνει να αναπληρώσει το κενό πληροφόρησης, δεν είναι πειστικός, ξενίζει ή δημιουργεί την υποψία εμπαθών προκαταλήψεων.

Oι εννιακόσιες εβδομήντα τρεις χιλιάδες τριακόσιοι έντεκα Eλληνες που ψήφισαν τον ΣYPIZA δεν χρειάζονταν οπτικο-ακουστικό υλικό για την πληροφόρησή τους, απλώς δεν έθεσαν ποτέ στον εαυτόν τους το ερώτημα: Tο όραμα ποιας κοινωνίας, ποιους στόχους και προτεραιότητες, ποια ποιότητα ζωής υπηρετεί αυτό το κόμμα; Kάποτε στην Eλλάδα το να είσαι Aριστερός, ακόμα και με τον μεταπρατικό, ξιπασμένο πρωτογονισμό της ζαχαριαδικής απάτης, ήταν ρίσκο, διακινδύνευες πολλά. Πάλευες για κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες ενάντια στη ζούγκλα των εγωκεντρικών συμφερόντων. Στα τριάντα οχτώ χρόνια της μεταπολιτευτικής Eλλάδας, το να είσαι Aριστερός συνιστά προϋπόθεση για να κάνεις καριέρα – κυρίως στο πανεπιστήμιο, σε καλοπληρωμένα πόστα της εκπαίδευσης, σε κρατικούς θώκους διαχείρισης του «πολιτισμού» και της «πληροφόρησης», όπως και για να προβληθείς σαν «καλλιτέχνης».

Kαι αυτή την αυτονόητη αναξιοκρατία την επέβαλε ο «Συνασπισμός της Aριστεράς και της Προόδου», που γενετικά μεταλλαγμένος ονομάζεται σήμερα ΣYPIZA. Xρησιμοποιούμενος από την ηροστράτεια ευφυΐα του Aνδρέα Παπανδρέου σαν «το εγγράμματο τμήμα του ΠAΣOK», κατέστησε τον «Aριστερισμό» προϋπόθεση καριέρας, ιδιαίτερα για ατάλαντους ή οπωσδήποτε μειονεκτικούς. Oποιος διέκρινε και γνώριζε ποιοι περιστοίχιζαν τον κ. Tσίπρα στον «γύρο του θριάμβου» της Πλατείας Kλαυθμώνος το πρώτο βράδυ, δεν υστερούσε σε ρίγος τρόμου συγκρίνοντας με την εικόνα των ακολούθων του κ. Mιχαλολιάκου. H επίδειξη του αριστερού καριερισμού, της ασημαντότητας να πλαισιώνει την εξουσία, είναι ένα άλλο είδος τραμπουκισμού, που ο ΣYPIZA τον κατέστησε γνώρισμα και της «Aριστεράς», όχι αποκλειστικότητα των φαύλων «πολυσυλλεκτικών» κομμάτων.

H κατεδάφιση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί. Διαφορετικά δεν γεννιέται το καινούργιο.

13.5.12

Σχέσεις Κράτους - Εκκλησιών

Ευχάριστη έκπληξη τα ποσοστά που έλαβε το κόμμα του Θάνου Τζημερου “Δημιουργία Ξανά”.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οι θέσεις του κόμματος πάνω σε διάφορα καίρια ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

Ένα από αυτά οι σχέσεις Κράτους – Εκκλησιών. Παραθέτουμε αυτούσια τη δημοσίευση.

Όπως θα παρατηρήσατε, η ενότητα επιγράφεται «σχέσεις Κράτους – Εκκλησιών» και όχι «σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας». Πορευόμαστε προς μία εποχή συγκατοίκησης με άλλα έθνη και άτομα άλλων θρησκειών και οφείλουμε να κινηθούμε ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: σε εκείνο που έχει ως βάση του τον άνθρωπο και την ελευθερία να πιστεύει τον δικό του ή και κανένα θεό, και στο επίπεδο της εμβάθυνσης σε πατροπαράδοτες αξίες και στις ρίζες της ελληνικότητάς μας. Ο στόχος μας είναι να διαπλάσουμε ανθρώπους ανεξίθρησκους και ανοιχτόμυαλους, που όμως ταυτόχρονα θα κοινωνούν με την παράδοση του τόπου, όχι ως στείροι οπαδοί, αλλά ως δημιουργικοί και σύγχρονοι συνεχιστές της. Ανθρώπους με «έρμα» που να είναι πανανθρώπινο και ελληνικό.

Ωστόσο, καθώς η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η επίσημη θρησκεία του Κράτους, θα πρέπει να εστιάσουμε κατ’ αρχήν σ΄ αυτή τη σχέση. Πολλοί θεολόγοι νοιώθουν άβολα και μόνο στο άκουσμα της έκφρασης «σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας» εξηγώντας ότι, από τη φύση του, ο Χριστιανισμός δεν τάσσεται παρά τω Καίσαρι (ή συχνά υπέρ τον Καίσαρα!) και η εκκοσμίκευση της εκκλησίας υπονόμευσε την πνευματικότητά της, άρα την ίδια τη φύση της. Το «δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε» σίγουρα δεν αποτυπώνει την οικονομική πλευρά της λειτουργίας της Εκκλησίας, το «ο έχων δύο χιτώνας...» δεν δημιουργεί συνειρμούς με τα αρχιερατικά άμφια, όμως μια ρεαλιστική σύγχρονη θεώρηση δεν μπορεί να παραβλέψει ότι για τα πάντα σήμερα «δει χρημάτων».

Φυσικά, μια πολιτική κίνηση, δεν έχει ρόλο στον σχολιασμό θεολογικών απόψεων, έχει όμως ρόλο στην καθιέρωση ενός πλαισίου λειτουργίας που να ενώνει τους Πολίτες, σε όποια εκκλησία ή δόγμα κι αν ανήκουν.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι άλλο πράγμα είναι το θρησκευτικό συναίσθημα και άλλο η Εκκλησία με την νομική της υπόσταση (με την οποία το κράτος σχετίζεται). Πολύ συχνά, στις σχετικές συζητήσεις αυτά τα δύο συγχέονται. Το θρησκευτικό συναίσθημα είναι η προσωπική απάντηση που δίνει ένας άνθρωπος στα μεγάλα ερωτήματα της Ύπαρξης ενώ η Εκκλησία είναι ένα νομικό πρόσωπο το οποίο εποπτεύει χιλιάδες άλλα νομικά πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου, διαχειρίζεται πόρους, διαθέτει περιουσία και τελεί νομικές πράξεις. Επομένως η οριοθέτηση της σχέσης Κράτους – Εκκλησίας δεν αφορά στην έκφραση της θρησκευτικής πίστης η οποία είναι ελεύθερη και προστατευόμενη από το Σύνταγμα για κάθε Έλληνα Πολίτη. Αφορά σε καθαρά νομικά θέματα, τα οποία, μάλιστα, διαθέτουν μια περίπλοκη νομική προϊστορία.

Επίσης, μια άλλη επισήμανση είναι αναγκαία: σε κάθε συζήτηση για τις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας δεν θα πρέπει να έχουμε κατά νουν μόνο την Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι αναγνωρισμένες θρησκείες – και σ΄ αυτές περιλαμβάνεται η μουσουλμανική – θα έχουν νομικό έρεισμα να διεκδικήσουν οτιδήποτε παρέχεται ως δικαίωμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ό,τι κάνει ο δεσπότης θα μπορεί να το κάνει και ο μουφτής, ό,τι ο ιεροκήρυκας, και ο μουεζίνης. Επομένως, το ζήτημα ουσιαστικά είναι ο ρόλος των εκκλησιών σε ένα σύγχρονο ελεύθερο πολίτευμα και η ανάδειξή τους σε παράγοντες σταθερότητας της κοινωνικής ζωής. Δεν χρειαζόμαστε εστίες αποσταθεροποίησης ή πηγές εντάσεων.

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Κάθε υγιής σχέση βασίζεται στον αλληλοσεβασμό, στην αλληλοεκτίμηση και στους σαφείς και διακριτούς ρόλους. Η σχέση Κράτους – Εκκλησίας δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί  πρότυπο εφαρμογής αυτών των αρχών. Η Εκκλησία γοητεύθηκε από τις σειρήνες της εξουσίας και την ασφάλεια της κρατικής (και της κοινοτικής) χρηματοδότησης, ενώ το κράτος χρησιμοποιούσε την Εκκλησία κατά βούλησιν έχοντάς την πολιτικό υποχείριο. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία ενισχύει συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, τα οποία συνθέτουν ένα διακομματικό «λόμπι», και, αντιστρόφως, συγκεκριμένοι πολιτικοί απευθύνονται στην Εκκλησία για πολιτική στήριξη. Η «ανάρμοστη» αυτή σχέση δεν ωφέλησε κανέναν. Δίχασε τον λαό, οδήγησε σε πολιτικές τραγωδίες, «αναθέματα» και «λαοσυνάξεις» πλήττοντας το κύρος και των δύο πλευρών και κυρίως διαβρώνοντας την ενότητα του ελληνισμού.
Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά η σημερινή κατάσταση στις σχέσεις Κράτους – Ορθόδοξης Εκκλησίας παραβαίνει πρωτίστως τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Ο Τόμος του 1850, με τον οποίο το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακήρυξε αυτοκέφαλη την Εκκλησία της Ελλάδος, σαφώς αναφέρει ότι πρέπει αυτή να διοικείται «ελευθέρως και ακωλύτως από πάσης κοσμικής επεμβάσεως». Είναι δηλαδή το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο που ορίζει την πλήρη διάκριση των ρόλων Εκκλησίας-Πολιτείας.

Η συνέχεια, βέβαια, υπήρξε χαρακτηριστικά νεοελληνική: μόλις δύο χρόνια μετά, οι νόμοι 200 και 201/1852, με την συναίνεση της  αυτοκέφαλης πλέον Εκκλησίας της Ελλάδος ξεκινούν τη διαπλοκή η οποία από τότε εξελίχθηκε σε γόρδιο δεσμό καθώς περιλαμβάνει:

- περιουσιακά στοιχεία που διεκδικούνται από τις δύο πλευρές αλλά και από τρίτους (η έλλειψη Κτηματολογίου και η ασάφεια στον προσδιορισμό των συνόρων που υπάρχει σε χρυσόβουλα, φιρμάνια κ.λ.π. δημιούργησε το ιδανικό περιβάλλον για δικαστικές διεκδικήσεις δεκαετιών)

- υποχρεώσεις μισθοδοσίας κληρικών και αρχιερέων που ανάλογα με τις συνθήκες επιβεβαιώνονται ή αμφισβητούνται από το κράτος

- εκατοντάδες νόμων, συχνά αντιφατικών, που αφορούν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία της εκκλησίας ή τις φορολογικές της υποχρεώσεις.

Παράδειγμα: φορολογικές ελαφρύνσεις που άλλοτε ισχύουν κι άλλοτε καταργούνται, ενώ αφήνουν «παράθυρα» στην παραοικονομία (π.χ. από τον ΦΠΑ απαλλάσσονται τα υλικά που προορίζονται για την ανέγερση ναών – ποιος ελέγχει αν ο εργολάβος που ανέλαβε την ανέγερση, χρησιμοποίησε και μερικά φορτηγά αμμοχάλικο για μια άλλη οικοδομή του;)

- «σουρεαλιστικές» νομικές αποφάσεις: η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφαίνεται ότι η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να πληρώνει φόρους, αλλά σε περίπτωση που αρνηθεί ή αμελήσει, το Κράτος δεν μπορεί να τους διεκδικήσει!

- εμπλοκή του Κράτους σε υποθέσεις καθαρά εκκλησιαστικού χαρακτήρα, όπως στην εκλογή Αρχιεπισκόπου, την οποία πρέπει να επικυρώσει η Πολιτεία με πράξη διορισμού, ενώ στη διαδικασία εκλογής παρίσταται υποχρεωτικά ο Υπουργός Παιδείας ο οποίος είναι αρμόδιος για να επιλύσει και τυχόν ενστάσεις των ιεραρχών για τη διαδικασία!

Κανένα μέρος δεν θέλησε ουσιαστικά τον διαχωρισμό, αν και προοδευτικές φωνές ακούγονταν και από τα δύο μέρη κατά καιρούς. Όμως όλες οι κινήσεις ήταν ελλιπείς ή προσχηματικές. Είναι αδήριτη ανάγκη, αυτό το «κουβάρι» επιτέλους να «ξεμπερδευτεί».

Είναι σημαντικό να έχουμε υπόψη τα εξής δεδομένα:

1. Η Εκκλησιαστική περιουσία ανήκει σε χιλιάδες νομικά πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου. Όταν ο «νόμος Τρίτση» προσπάθησε να κρατικοποιήσει κάποια από αυτά, 10 μονές κατέφυγαν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια και δικαιώθηκαν, καθώς η περιουσία ενός ΝΠ προστατεύεται ακριβώς όπως και η ατομική περιουσία ενός φυσικού προσώπου.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, η κυριότητα κρίνεται με βάση το δίκαιο της εποχής που εκτήθη. Δηλαδή ένα ακίνητο που αποκτήθηκε επί τουρκοκρατίας, θα κριθεί με βάση τους νόμους που ίσχυαν στην τουρκοκρατίας, και όχι με βάση τους σημερινούς. Το ίδιο ισχύει και για τα βυζαντινά χρυσόβουλα.

3. Όποια νομοθεσία υποχρεώνει το Κράτος σε παροχές προς την Ορθόδοξη Εκκλησία δημιουργεί νομικό προηγούμενο για διεκδικήσεις και εκ μέρους άλλων εκκλησιών ή θρησκειών.

4. Η Εκκλησιαστική Περιουσία επί Τουρκοκρατίας δεν ήταν ακριβώς… εκκλησιαστική. Η Εκκλησία ήταν και πολιτικό εγκαθίδρυμα καθώς ασκούσε διοικητικά και δικαστικά καθήκοντα. Πολλά από αυτά τα καθήκοντα διευκολύνονταν με την παραχώρηση από μέρους του Σουλτάνου τεράστιων εκτάσεων γης, στις οποίες ζούσε μεγάλο μέρος πληθυσμού. Μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως ο Μωάμεθ ο Πορθητής, ενθρόνισε ως Πατριάρχη και Εθνάρχη τον Γεώργιο Γεννάδιο Σχολάριο, ο οποίος εξέφραζε την ομάδα των ανθενωτικών. Ο Μωάμεθ επέβαλε στο Οθωμανικό κράτος το σύστημα των μιλέτ, σύμφωνα με το οποίο κάθε έθνος θα ασκούσε διοίκηση, όπως το επιβάλλει η θρησκεία του. Έτσι, τα Πατριαρχικά δικαστήρια είχαν δικαιοδοσία σε όλες τις υποθέσεις που αφορούσαν τους Ρωμηούς σύμφωνα με τον κανονικό νόμο τών Βυζαντινών και με το αστικό και εθιμικό βυζαντινό δίκαιο. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν η κεφαλή του έθνους, ένας μιλέτ-μπασί, υπεύθυνος ενώπιον τού Σουλτάνου.

5. Όταν η Επανάσταση του 1821 δημιούργησε το ελληνικό Κράτος, το «πολιτικό» τμήμα των αρμοδιοτήτων της εκκλησίας πέρασε στη δικαιοδοσία του νέου Κράτους και θα ήταν αφύσικο η Εκκλησία να συνεχίσει να κατέχει όλες αυτές τις εκτάσεις στις οποίες περιλαμβάνονταν π.χ. ολόκληρη η Πάτμος με τα γύρω νησιά, ολόκληρη η Πειραϊκή χερσόνησος και εκατομμύρια στρέμματα στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (μόνο η Μονή Βατοπεδίου είχε στη Μολδαβία 1.500.000 στρέμματα!).

6. Η περιουσία της Εκκλησίας ανήκε όχι μόνο στην ιεραρχία αλλά και στους λαϊκούς οι οποίοι συμμετείχαν και ψήφιζαν για τη διαχείρισή της. Αυτό το καθεστώς ίσχυε από το 1833 και καταργήθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά, χωρίς έκτοτε να επαναφερθεί. Προφανώς η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας αποκλειστικά από τους κληρικούς και τους ιεράρχες αλλά και το κράτος το ίδιο ήταν πολύ «βολική» και για τους μετά τον Μεταξά.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ


Μεγ. Βρετανία: Επίσημη εκκλησία είναι η «Αγγλικανική» Εκκλησία της Αγγλίας με κεφαλή της τον μονάρχη. Ο όρκος του έχει θρησκευτικές αναφορές, τη στέψη του τελεί ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury. Προνόμια της εκκλησίας είναι η παραχώρηση ακαδημαϊκών εδρών σε κληρικούς στα Πανεπιστήμια του Oxford, Cambridge, Durham και η προστασία της με τον νόμο περί βλασφημίας (ισχύει από το 1676). Δεν υπάρχει οικονομική στήριξη της επίσημης εκκλησίας παρά μόνο συντήρηση εκκλησιών που θεωρούνται ιστορικά μνημεία.

Ιρλανδία: Το Σύνταγμα δεν προβλέπει επίσημη θρησκεία, διασφαλίζει την ελευθερία της συνείδησης και εμποδίζει το κράτος να θεσπίσει προνόμια υπέρ κάποιας θρησκείας. Ο κλήρος δεν μισθοδοτείται από το κράτος.

Γερμανία: Πλήρης διαχωρισμός. Κρατική εκκλησία δεν υφίσταται. Κάθε θρησκευτική κοινότητα έχει αυτονομία στη ρύθμιση των εσωτερικών της υποθέσεων και μπορεί να προσλάβει νομική προσωπικότητα, σύμφωνα με τη νομοθεσία περί σωματείων. Κάθε φορολογούμενος δηλώνει στη φορολογική του δήλωση – αν θέλει – το θρήσκευμά του και πληρώνει εκκλησιαστικό φόρο, τον οποίον το κράτος αποδίδει στην αντίστοιχη εκκλησία.

Αυστρία: Ισχύει ό,τι και στη Γερμανία, από το 1867.

Γαλλία: Η κοιτίδα του λαϊκού κράτους. Στο άρθρο 1 του Συντάγματος ορίζεται: "Η Γαλλία είναι αβασίλευτη πολιτεία αδιαίρετη, χωρισμένη από την εκκλησία, δημοκρατική και κοινωνική". Η πάσης φύσεως επιχορήγηση προς τις Εκκλησίες απαγορεύεται από το Σύνταγμα.

Βέλγιο: Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα, το βελγικό κράτος είναι ουδέτερο απέναντι σε όλες τις θρησκείες και δεν έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει σε ζητήματα οποιουδήποτε θρησκεύματος.

Ελβετία: Το ελβετικό Σύνταγμα συνδέει τη χρηματοδότηση των εκκλησιών με την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας, ορίζοντας ότι κανείς δεν υποχρεούται να πληρώνει φόρους υπέρ μιας θρησκευτικής κοινότητας στην οποία δεν ανήκει.

Ισπανία: Το Σύνταγμα του 1978 ορίζει ότι δεν υπάρχει επίσημο θρήσκευμα, κατοχυρώνει τη θρησκευτικής ελευθερίας και θεσπίζεται η συνεργασία μεταξύ της κρατικής διοίκησης και διαφόρων θρησκευμάτων, ανάλογη με αυτή που ρυθμίζει τις σχέσεις με την Καθολική Εκκλησία. Υπάρχει φόρος υπέρ της Καθολικής Εκκλησίας μόνο στα μέλη της.

Ιταλία: Το Σύνταγμα του 1948 κατοχυρώνει αμοιβαία ανεξαρτησία και ίση μεταχείριση όλων των θρησκευμάτων. Το 1984 καταργήθηκε ο καθολικισμός ως επίσημη εκκλησία του ιταλικού κράτους. Υπάρχει προαιρετικός εκκλησιαστικός φόρος που αποδίδεται στην εκκλησία που έχει δηλώσει ο φορολογούμενος.

Δανία: Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία είναι η επίσημη εκκλησία, ο βασιλιάς ανήκει υποχρεωτικά στο επίσημο δόγμα, ο όρκος του όμως δίδεται ενώπιον του Συμβουλίου του Κράτους και δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα. Μόνο το 11% των εσόδων της εκκλησίας προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό το υπόλοιπο προέρχεται από τον εκκλησιαστικό φόρο όσων είναι μέλη της.

Ολλανδία:
Το Σύνταγμα του 1798, για πρώτη φορά στην Ευρώπη διακηρύσσει την ισότητα όλων των θρησκευμάτων και τον χωρισμό κράτους και εκκλησιών. Στο ισχύον Σύνταγμα του 1983 κατοχυρώνεται πλήρως η ελευθερία συνείδησης και η θρησκευτική ελευθερία. Το 55% των Ολλανδών δηλώνουν άθρησκοι.

Λουξεμβούργο:
Η θρησκευτική ελευθερία κατοχυρώνεται πλήρως, ενώ προβλέπεται η δυνατότητα ανάμιξης του κράτους σε οργανωτικά ζητήματα εκκλησιών βάσει συμβάσεων που υπόκεινται σε κύρωση από το Κοινοβούλιο.

Πολωνία: Το Σύνταγμα του 1997 προβλέπει ίσα δικαιώματα μεταξύ εκκλησιών και θρησκευμάτων, η αμεροληψία των κρατικών οργάνων σε θρησκευτικά ζητήματα, σεβασμό της αυτονομίας και της αμοιβαίας ανεξαρτησίας μεταξύ των Εκκλησίας και Κράτους.

Πορτογαλία: Το Σύνταγμα του 1976 ρητά θεσπίζει τον χωρισμό κράτους και εκκλησίας αλλά το κονκορδάτο που είχε υπογραφεί το 1940 διασφαλίζει στην Καθολική Εκκλησία προνομιακή θέση σε σχέση με τα άλλα δόγματα και θρησκεύματα (αναγνωρίζεται η απαλλαγή φορολογίας των ιερέων).

Κύπρος: Υπάρχει χωρισμός Κράτους – Εκκλησιών και η Εκκλησία βασίζεται στον Καταστατικό της Χάρτη για να ρυθμίζει τα του οίκου της, ο οποίος δεν είναι Νόμος του Κράτους.

Σχεδόν όλοι οι όρκοι των αρχηγών κρατών ή Πρωθυπουργών στα Ευρωπαϊκά κράτη γίνονται χωρίς αναφορά στον Θεό. Στο ελληνικό Σύνταγμα ο όρκος του Προέδρου της Δημοκρατίας και των βουλευτών δεν περιορίζεται μόνο σε αναφορά του Θεού αλλά παραπέμπει στην Αγία Τριάδα. Υπάρχει πρόβλεψη για αλλόθρησκους ή ετερόδοξους όχι όμως για άθρησκους.

Ο διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησιών λειτουργεί παρ’ ό,τι στη Δανία το 88,2% του πληθυσμού ανήκει στην Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία, στην Ιρλανδία το 93% του πληθυσμού ανήκει στην Καθολική Εκκλησία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία άνω του 95% είναι καθολικοί - και στο Λουξεμβούργο το 90%.

Ο πολιτικός γάμος είναι ισόκυρος με τον θρησκευτικό στην Αγγλία, Δανία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, ενώ στις υπόλοιπες χώρες είναι υποχρεωτικός.

Μόνο στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο οι κληρικοί -  όλων των αναγνωρισμένων θρησκευμάτων – μισθοδοτούνται από το Κράτος. Σε καμία άλλη χώρα της Ε.Ε.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα και στο θέμα της σχέσης Κράτους – Εκκλησιών αποτελεί την «ανορθογραφία» της Ευρώπης.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Προτείνουμε πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία της εκκλησίας, η οποία σημαίνει ότι:

- Το Κράτος δεν θα έχει πλέον καμία ανάμειξη στα εσωτερικά της Εκκλησίας, η οποία θα αποφασίσει πώς θα διοικείται, πώς θα εκλέγει τους αρχιερείς και τον Αρχιεπίσκοπο χωρίς να χρειάζεται επικύρωση από κανέναν. Το Κράτος θέτει κανόνες δικαίου που ισχύουν για όλους τους πολίτες, ενώ η Εκκλησία θέτει κανόνες δικαίου που ισχύουν μόνο για τους πιστούς της. Αυτό ισχύει για κάθε αναγνωρισμένη Εκκλησία. Οι Εκκλησιαστικοί κανόνες δεν μπορούν όμως να αντιβαίνουν στους νόμους του κράτους (π.χ. να απαγορεύουν την μετάγγιση αίματος ή να επιβάλλουν τη σαρία ή την κλειτοριδεκτομή). Δεν επιτρέπεται ενδυμασία που καλύπτει το πρόσωπο ολόκληρο ή εν μέρει – επιτρέπεται μόνο το κάλυμμα της κεφαλής με μουσουλμανική μαντήλα.

- Καταργείται η υποχρέωση της Εκκλησίας να παραδίδει τα χρήματά της προς φύλαξη στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία μάλιστα, βάσει του ισχύοντος πλαισίου μπορεί να τα διαχειρίζεται εν λευκώ, χωρίς να ενημερώνει την ηγεσία της εκκλησίας για αυτό!

- Απεμπλέκεται σε τρία χρόνια το κράτος από την μισθοδοσία του κλήρου. Σ’ αυτά τα χρόνια ισχύει ένα μεταβατικό καθεστώς το οποίο έχει στόχο να δημιουργήσει το νομικό πλαίσιο, ώστε η Εκκλησία να αποκτήσει τα μέσα και τις δυνατότητες ώστε να διαχειρίζεται τα του οίκου της.
Κατά τη διάρκεια του μεταβατικού καθεστώτος, καταγράφεται με κάθε λεπτομέρεια η περιουσία κάθε νομικού προσώπου που ανήκει στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας και δημιουργείται Μητρώο Εκκλησιαστικής Περιουσίας. Αν και, όπως είπαμε, υπάρχουν πολλά ασαφή στοιχεία, μια μελέτη της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος το 1988, προσδιορίζει το σύνολο της αγροτικής (μόνο) περιουσίας της Εκλησίας σε 1.282.300 στρέμματα.
Από αυτά τα 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και τα 169.900 γεωργικές καλλιέργειες.
Αυτή η περιουσία δεν ανήκει μόνο στην Κεντρική Διοίκηση (Ιερά Σύνοδο), αλλά σε περισσότερα από 10.000 εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα (Μητροπόλεις, Ναούς, Μονές, Προσκυνήματα, Ιδρύματα, Κληροδοτήματα και άλλα). Η Εκκλησία αποφασίζει για τον τρόπο αξιοποίησης αυτής της περιουσίας. Ορκωτοί λογιστές κάνουν έλεγχο στη διαχείριση των εσόδων από αυτή την περιουσία. Η μισθοδοσία και οι συντάξεις των κληρικών προέρχονται από πόρους της Εκκλησίας. Το πρώτο έτος το κράτος χρηματοδοτεί το 70% της μισθοδοσίας, το δεύτερο έτος το 40 %, το τρίτο έτος το 20% και από το επόμενο έτος την δαπάνη αναλαμβάνει αποκλειστικά η Εκκλησία.

-      Κάθε φορολογούμενος συμπληρώνει προαιρετικά στη φορολογική του δήλωση, την εκκλησία στην οποία ανήκει και το ποσό που θα ήθελε να προσφέρει σε αυτή. Το κράτος εισπράττει τα ποσά και τα αποδίδει στις εκκλησίες χωρίς καμία παρακράτηση. 

-    Τα ακίνητα της Εκκλησίας που αποφέρουν εισόδημα φορολογούνται όπως για κάθε Έλληνα.

-    Οι ναοί δεν φορολογούνται ως ακίνητη περιουσία αλλά πληρώνουν τα δημοτικά τέλη.

-    Προσφορές πιστών δεν φορολογούνται.

-    Δωρεές ακινήτων προς την Εκκλησία φορολογούνται με το ισχύον καθεστώς για κάθε δωρεά.

-    Ο πολιτικός γάμος και ο θρησκευτικός παραμένουν ισόκυροι.

-    Καταργείται ο, αντισυνταγματικός και προσβλητικός για την ελευθερία της έκφρασης, νόμος περί προσηλυτισμού.

-    Θέματα καύσης νεκρών, βιοτεχνολογίας και γενικά επιστημονικά θέματα που αφορούν σε ηθικά ζητήματα ή αστικά δικαιώματα, τα χειρίζεται η πολιτεία με τους αρμόδιους συμβούλους της. Κάθε Εκκλησία έχει δικαίωμα να εκφέρει άποψη η οποία όμως δεν δεσμεύει την Πολιτεία.

-    Καταργούνται όλοι οι νόμοι που προβλέπουν άμεση ή έμμεση οικονομική ενίσχυση της Πολιτείας (π.χ. ταφή αρχιερέων δημοσία δαπάνη) προς οποιαδήποτε Εκκλησία.

-    Καταργούνται οι ορκωμοσίες πολιτικών αξιωματούχων ενώπιον αρχιερέων. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί και οι Βουλευτές ορκίζονται ενώπιον τριμελούς επιτροπής που αποτελείται από τον Πρόεδρο  του Αρείου Πάγου, τον πρόεδρο του Συμβουλίου Επικρατείας και τον πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

-    Διατηρείται ο θεσμός του στρατιωτικού ιερέα. Την μισθοδοσία του αναλαμβάνουν κατά το ήμισυ το Ελληνικό Κράτος και η Εκκλησία.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ

Ο ρόλος της παιδείας δεν είναι να προσφέρει θρησκευτική εκπαίδευση. Αυτό δεν γίνεται για το «χατήρι» κάποιων μειονοτήτων αλλά απλώς διότι η Δημόσια Παιδεία έχει άλλο ρόλο και άλλον προορισμό σε ένα σύγχρονο κράτος. Οι γονείς μπορούν να δώσουν στα παιδιά τους όποια θρησκευτική εκπαίδευση θέλουν, είναι δική τους ευθύνη και όχι του σχολείου. Το μάθημα των θρησκευτικών γίνεται μάθημα θρησκειολογίας στο οποίο οι μαθητές έρχονται σε επαφή με την φιλοσοφία, τα κείμενα, την τέχνη, την ηθική των θρησκειών αλλά και τον ιστορικό τους ρόλο, θετικό ή αρνητικό.
Όσοι επιλέγουν το επάγγελμα του κληρικού μπορούν να το κάνουν αφού περατώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση όπως ο νόμος ορίζει, σε σχολές που θα προσφέρουν αμιγώς θρησκευτική εκπαίδευση – οι σχολές αυτές θα είναι αδιαβάθμητες.

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ


Βάσει διεθνών συνθηκών την εποχή που το Άγιον Όρος έγινε τμήμα της ελληνικής επικράτειας υποχρεώθηκε το ελληνικό κράτος να αποδεχθεί ένα ιδιαίτερο διοικητικό καθεστώς. Οι Θέσεις μας βασίζονται στα εξής:
Το Άγιον Όρος Παραμένει αυτοδιοικούμενο τμήμα της ελληνικής επικράτειας. Για θέματα τάξεως και ασφαλείας διορίζεται Πολιτικός Διοικητής από το Υπουργείο Εσωτερικών (και όχι από το Υπουργείο Εξωτερικών όπως, περιέργως/υπόπτως, γίνεται σήμερα).  Οι μοναχοί, οι οποίοι εγκαταβιώνουν στο Άγιον Όρος, αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια, μόνο για όσο διάστημα διαμένουν στο Άγιον Όρος. Εάν αποσχηματισθούν ή εγκαταλείψουν τις Μονές του Αγίου Όρους η ελληνική ιθαγένεια αφαιρείται.

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ


Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν ισχύει η σαρία (ο ιερός ισλαμικός νόμος). Στην Τουρκία, καταργήθηκε το 1926. Στην Ελλάδα ισχύει ακόμα! Η Συνθήκη της Λωζάνης (1923), την οποία επικαλούνται όσοι υποστηρίζουν τη διατήρηση αυτού του αναχρονισμού, δεν αναφέρεται πουθενά σε εφαρμογή της σαρία – απλώς δεσμεύει τη χώρα μας να σέβεται τα έθιμα της μειονότητας για τα οικογενειακά ή προσωπικά ζητήματα των μελών της.

Οι διατάξεις της σαρία προσβάλλουν ευθέως πολλά θεμελιώδη δικαιώματα: την αρχή της ισότητας των φύλων, τη θρησκευτική ελευθερία, το συμφέρον των ανηλίκων, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Η άγραφη σαρία παραμένει αδιαφανής και διερμηνεύεται μόνο από τους μουφτήδες, κληρικούς χωρίς νομικές γνώσεις. Οι γιοι παίρνουν διπλό κληρονομικό μερίδιο από τις κόρες. Διαζύγιο δικαιούται μόνο ο άνδρας με απλή δήλωσή του, ενώ η γυναίκα σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις (σχιζοφρένεια, στειρότητα, εγκατάλειψη). Η ασήμαντη διατροφή αναγκάζει τις διαζευγμένες γυναίκες να καταφύγουν σε έναν νέο γάμο, χάνοντας έτσι άμεσα την επιμέλεια των παιδιών τους, η οποία σε κάθε περίπτωση από τα 7 έτη για τα αγόρια και από τα 9 για τα κορίτσια περνάει αυτομάτως στον πατέρα. Οι γάμοι ανηλίκων όχι μόνο επιτρέπονται, αλλά μέχρι το 2002 τελούνταν και δια αντιπροσώπου. Σπανίως τα δικαστήρια ελέγχουν τις αποφάσεις του μουφτή για αντισυνταγματικότητα, παρότι υποχρεούνται να το κάνουν. Σπανίως οι μουσουλμάνοι επιλέγουν να υπαχθούν σε αυτά, παρότι δικαιούνται να το κάνουν, καθώς αυτό θα σήμαινε εξοβελισμό από την κοινότητα. Η ελεύθερη βούληση καταργείται μαζί με την ισότητα, τη θρησκευτική ελευθερία και τη δυνατότητα του δικαίου να εξελίσσεται.

Αυτό το απαράδεκτο καθεστώς που κρατάει στην υπανάπτυξη την μουσουλμανική κοινότητα, οδηγώντας την στην αγκαλιά των εξτρεμιστών, θα καταργηθεί αμέσως, με υποχρεωτική υπαγωγή όλων των υποθέσεων που αφορούν μουσουλμάνους στα αστικά δικαστήρια.

Θα κρατήσει πολύ ακόμη η Ομερτά με Χρυσή Αυγή.;

Η τρυφερή σχέση ‘Χρυσής Αυγής’-Εκκλησίας




Κύριε Ροΐδη,

Τα ΜΜΕ αφυπνίστηκαν και ανακάλυψαν την Αμερική. Η Ευρώπη έχει ξεσηκωθεί, ο ίδιος ο κ.Μπαρόζο ευαισθητοποιήθηκε με ιδιαίτερη σαφήνεια και ένταση. Στη Γερμανία της «χιτλερικιάς» Μέρκελ, η Χ.Α. θα ήταν εκτός νόμου, αλλά εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε. Η «Χρυσή Αυγή», όσο κι αν τα μέλη της με την ευκολία που οι ακροδεξιοί υποκρίνονται, παριστάνουν, θυμίζοντας κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου, τις αξύριστες αδελφές του ελέους περνώντας γριούλες στο απέναντι πεζοδρόμιο, είναι χιτλερική-ναζιστική-σατανιστική. Αρκεί βέβαια ο πρώτος χαρακτηρισμός για να τους εξοβελίσει στα Τάρταρα της Κόλασης, στη χώρα που έδωσε εκατόμβες άμαχων βορά στον αιματοβαμμένο βωμό του χιτλερικού θηρίου της Αποκάλυψης. Αυτά, εκτός από πλήθος γραπτών, φωτογραφικών και κινηματογραφικών ντοκουμέντων το βεβαιώνουν ακόμη και οι ευλαβέστατοι Αν.Σαμαράς (αρχηγός την ενωμένης Κεντροδεξιάς της Αγίας Σοφίας), Γ.Καρατζαφέρης και Γρ.Μιχαλόπουλος (μέσω της «Ελ.Ώρας»). Η οικογένεια της συζύγου του Φύρερ (σύμφωνα με την επιεική εκδοχή της διάψευσης της Χ.Α. –μπλογκ hellas-orthodoxy Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012) έχει νοικιάσει κτίριο ιδιοκτησίας της σε ροζ ξενοδοχείο. Παράλληλα ο σύζυγος προλόγιζε «Το αστραφτερό σκοτάδι του Εωσφόρου» και στην «Εξομολόγηση ενός Εθνικού», υμνούσε αυτόν που:  

στην μέση του ναού, Στο κέντρο της τεράστιας αιμάτινης κηλίδας, Στο βάθρο του βωμού,
Τραγόμορφος, σατανικά υπέροχος, Την ώρα δοξάζει της θυσίας
Των ευγενών ενστίκτων και της βίας..».  

Αλλά και ο  βουλευτής της Χ.Α. «Καιάδας» υμνούσε το Σατανά εν χορδαίς και οργάνοις. Το επίσημο ομώνυμο όργανο της Χ.Α. (10. 1988) κατήγγειλε «το σκοταδισμό του Ιουδαιοχριστιανισμού» και το Περιοδικό “ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ” της Νεολαίας της «Χρυσής Αυγής» (5.1.2000), δόξαζε τον Εωσφόρο. Όμως ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται και την ώρα της χρεοκοπίας η Χ.Α. βρήκε πρόσφορο εκλογικό έδαφος και προσπαθεί να μεταμορφωθεί σε κοριτσάκι του Κατηχητικού, παρ’όλο που δεν μπορεί να κρύψει τα γαμψά της νύχια και τα μυτερά της δόντια. Βουλευτές και στελέχη της είναι υπόδικοι για φόνους, μαχαιρώματα, ξυλοδαρμούς, άνανδρη βία σε βάρος φουκαράδων μεταναστών (με την ανοχή της Αστυνομίας, η οποία αποδείχθηκε πως ψηφίζει Χ.Α. σε μεγάλα ποσοστά), απόπειρες δολοφονίας,  ένοπλη ληστεία, απειλές σε βάρος δημοσιογράφων, πολιτικών κλπ, ενώ άλλοι ασχημονούσαν εμετικά, φωτογραφιζόμενοι κάνοντας άσεμνες χειρονομίες και μη μπορώντας να κρύψουν τον ενθουσιασμό τους, στα κολαστήρια του Νταχάου. Πολλοί υποψήφιοί της, εμφανισιακά επιβεβαιώνουν τη θεωρία του Δαρβίνου, ενδυματολογικά θυμίζουν πλάσματα της Κόλασης, νοητικά παραπέμπουν στη γνωστή Πινακοθήκη του Νίκου Τσιφόρου, μορφωτικά «Εγέρθητο»  Μανώλη Τριανταφυλλίδη να δεις το χάλι τους. Ο αρχηγός τους είναι αδίστακτος στην ψευδολογία σε βαθμό που να ξεπερνά και το Ναζιστή αρχιεπίσκοπο Χουντόδουλο, δηλώνοντας π.χ. πως οι στρατιώτες του δεν χαιρετούν χιτλερικά, τη στιγμή που φωτογραφικά ντοκουμέντα και βίντεο τον διαψεύδουν.

Όλα αυτά δεν πτοούν τον μητροπολίτη Αργεντινής Παναγιώτη Αντωνόπουλο (Ταράσιο) να υπερασπίζεται στα δικαστήρια τον παρ’ολίγο δολοφόνο Αντώνη Ανδρουτσόπουλο (Περίανδρο), το δεσπότη Πειραιά Χρήστο Μετζελόπουλο, σεσημασμένο αντισημίτη, να δωρίζει εικόνα της Παναγίας στον Φύρερ και την κρατική Εκκλησία της Ελλάδας, να τους ευλογεί και αγιάζει ανενόχλητη, μέσω ιερέων στη Λούτσα, στη Νεμέα, στην Κάτω Αχαϊα, στη Χαλκίδα και ίσως και αλλού, γεγονός βέβαια που συνέβη με την κάλυψη των οικείων μητροπολιτών Νίκου Χατζηνικολάου, Διονύση Μάνταλου, Χρήστου Σκλήφα και Κώστα Τριανταφύλου.

Ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Κατάρ, Φωτοβολταϊκών, Λαυρεντιάδη, Βουλιαγμένης, Βοιωτοπεδίου, Ασωπού, Σιβιτανιδείου, «Αλληλεγγύης-Αποστολής» κλπ Γιάννης Λιάπης καλύπτει τον εξ Αμερικής αρχιμανδρίτη στον Άγιο Ανδρέα, στα Κάτω Πατήσια   που  εκμεταλλεύεται το χώρο και τη λειτουργία για να σπείρει το μίσος στους φοβισμένους πιστούς» (‘Αυγή’ 30/03/2012).

Συστηματικά ο Φύρερ προσεγγίζει την Εκκλησία: Η ευσεβής Romfea αναδημοσιεύει το ναζιστικό κήρυγμά του για μια φυλετική-εθνική Εκκλησία και κάνει πως δεν ξέρει τίποτα για το σατανισμό του Μιχαλολιάκου (Αιμ.Πολυγένης 30.4.2012): «“Λασπολογία” χαρακτήρισε ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου “Χρυσή Αυγή” Ν. Μιχαλολιάκος όσα καταλογίζουν στο κόμμα του ότι είναι κατά της Εκκλησίας.Σε συνέντευξή του στο Protothema.gr ο κ. Μιχαλολιάκος δήλωσε πως είναι κατά του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. “Η Ορθοδοξία θα πρέπει να πάρει τον εθνικά κυρίαρχο ρόλο της και οι Μητροπολίτες να γίνουν Παπαφλέσσες” είπε χαρακτηριστικά. “Δεν πληρώνει το κράτος την Εκκλησία. Η Εκκλησία και το κράτος είναι το ένα και το αυτό” είπε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του, ενώ για την προσφορά της Εκκλησίας στην οικονομική κρίση δήλωσε πως “στα μέτρα των δυνατοτήτων της έχει βοηθήσει αλλά πιστεύω πως είναι λίγο. Όλοι οι μητροπολίτες θα έπρεπε να γίνουν Παπαφλέσσες γιατί έχει καταλυθεί η εθνική κυριαρχία». Τέλος η Χρυσή Αυγή αναδημοσίευσε επαινετικά τη γνωστή επιστολή του δεσπότη Σισανίου κ.Π.Ιωάννου: («Μαρτίου 23, 2012 OΛOKΛHΡH Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ: Ανοιχτή επιστολή Σισανίου Παύλου στον Υπουργό Χρυσοχοϊδη»). Ο δεσπότης, που θορυβήθηκε μόνο όταν το στρατόπεδο των προσφύγων τάραξε τον ύπνο της πνευματικής του πελατείας, όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό του (ιστότοπος I.Ν.Αγ.Νικόλαου Σιάτιστας) «τονώνει πνευματικά και εθνικά τους κατοίκους της ακριτικής αυτής περιοχής» και «είχε διατελέσει γραμματέας των ‘Συνοδικών Υποεπιτροπών επί των Ολυμπιακών Αγώνων’, της χρηματοδοτήσεως των χριστιανικών οικογενειών της Θράκης, για την απόκτηση του τρίτου παιδιού….». Είχε δηλαδή συμμετάσχει από θέση ευθύνης σε μια ρατσιστική κίνηση φυλετικού μίσους του Χουντόδουλου κατά της μειονότητας της Θράκης, σπέρνοντας το ζιζάνιο του διχασμού μεταξύ των μουσουλμανικών και χριστιανικών κοινοτήτων.

Αναρωτιέμαι, η Ομερτά της Αριστεράς η οποία εργολαβικά καλύπτει τα εκκλησιαστικά σκάνδαλα, μη ζητώντας π.χ. να επιστρέψουν στα κρατικά ταμεία ούτε τα λάφυρα της «Αλληλεγγύης», μην απαιτώντας να δοθούν στο Ταμείο Δημοσίων Υπαλλήλων αυτά που η Αρχιεπισκοπή λήστεψε από το ΤΑΚΕ, θα επεκτείνει τη διαγνωσμένη αλληλεγγύη της προς την Εκκλησία κάνοντας το κορόιδο ακόμη και όταν αυτή ευλογεί τη ‘Χρυσή Αυγή’; Περιέργως, ακόμη και για την ειδησεογραφία της ευαίσθητης στα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «Αυγής», οι ευλογίες μιας ιδιότυπα κρατικής ΔΕΚΟ  στους Ναζιστές, είναι άφαντες, κάτι σαν τα μαοϊκά φωτομοντάζ όπου εξαφανίζει κάποια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ για να ικανοποιήσει πολιτικές σκοπιμότητες.

Αθροίζω (52+26+19) και βγάζω 97 τους βουλευτές που έχουν εκλέξει ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΔΗΜΑΡ. Θα βρεθεί έστω ένας να φέρει την απίστευτη θεομπαιξία και χυδαιότητα της βλάσφημης φασιστικής κρατικής Εκκλησίας στη Βουλή, αφού οι κομματικές ηγεσίες σιωπούν συστηματικά;

Αναρωτιέμαι αν όλα αυτά γίνονται εις μνήμην της αρχικής συνεργασίας του ΚΚ Γερμανίας με τον Χίτλερ και προς τιμήν του συμφώνου Μολότωφ – Ρίμπεντροπ, αν γίνονται στα πλαίσια των αριθμητικών ταχυδακτυλουργιών χάριν της εμφάνισης ενός πλειοψηφικού αντιμνημονιακού μετώπου, στο οποίο χωρίς αιδώ συναθροίζονται ο κ.Καμμένος και η ‘Χ.Α.’ ή απλά η Αριστερά έχει εδώ και πολύ καιρό προσαρμοστεί στα χούγια του διευρυμένου (πιθανότατα εφήμερου) «αγανακτισμένου» εκλογικού της ακροατηρίου, διαλέγοντας τον εύκολο δρόμο του χαϊδέματος αυτιών και της καλλιέργειας φρούδων ελπίδων προς την κάλπη αντί της σκολιάς οδού του Διαφωτισμού; Νομίζει στα σοβαρά πως αυτή η πορεία της θα έχει ευτυχή κατάληξη; Δεν θα έλθει η ώρα του λογαριασμού; Ο εξευτελισμός και η απόλυτη έκπτωση του χωνευτηρίου ΠΑΣΟΚ δε δίδαξε κανέναν;
….
ΥΓ1
‘Χρυσή Αυγή’ Στερεάς Ελλάδος.
1/5/12
«Αγιασμός των εκλογών, ευλογία των όπλων (xa-stereas.blogspot.com/2012/05/blog-post.html)
Μέλη μας είχαν αιτηθεί να τελεστεί στα γραφεία μας αγιασμός των εκλογών, ως μια προσευχή για δίκαιο και ένθεο κυβερνήτη στο Έθνος, μια προσευχή πριν τη μάχη για τη συνδρομή του Θεού σ’ αυτήν. Ο πόλεμος για την απελευθέρωσης των Ελλήνων σήμερα, δεν είναι σαν εκείνους των προγόνων μας. Πεδίο της πρώτης κρίσιμης μάχης είναι οι εκλογές και όπλα οι ψήφοι. Τηρώντας το πανάρχαιο έθιμο της φυλής μας, ζητήσαμε να ευλογήσει ο Θεός των Ελλήνων το δίκαιο αγώνα μας για τη σωτηρία του λαού μας.  “Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων…” εψάλη από δεκάδες στόματα, ξυπνώντας στο αίμα μας μνήμες Αγίας Λαύρας, σχεδόν δύο αιώνων πριν. Μόνο σε μοναστήρια συναντά πια κανείς την κατάνυξη και την αυτοσυγκέντρωση που παρατηρήθηκε κατά το μυστήριο στα γραφεία μας. Ο πατριωτικός λόγος των δύο ιερέων ήταν η καλύτερη απόδειξη για την σημασία της θέσης μας περί του εθνικού ρόλου που οφείλει να διαδραματίζει η Εκκλησία».

3.5.12

Οι πουτάνες της Ελλάδας


Χτες ενιωσα να σκάει στα μούτρα μου η μπότα του φασισμού της Ελληνικής πλειοψηφίας, των ανώνυμων πολλών συμπολιτών μας που θεώρησαν (έστω και με τη σιωπή τους) ότι η δημοσιοποίηση αυτών των φωτογραφιών ήταν αυτονόητη. Που είχαν ήδη πάρει της αποφάσεις τους για το ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα. Επίσημη πολιτεία, media και πολίτες ξαφνικά έγιναν ένα με τον λούμπεν υπόκοσμο. Ένα κακότεχνο Twin Peaks με ηθοποιούς από το Σπιρτόκουτο, και σκηνοθέτη τον Τζέιμς Πάρις. Τίτλος της ταινίας: Η Γαλανόλευκη Κορδέλα. Και η ταινία είναι σπλάτερ.

Ποσώς με ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η Ελλάδα ζει μια ιδιότυπη χούντα και η παραβίαση είναι καθημερινή, σχεδόν για όλες τις κοινωνικές ομάδες. Νιώθω εξαιρετικά άβολα να μιλάω για ανθρώπινα δικαιώματα ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Ίσως να μην είμαστε η πιο ευαίσθητη, αλλά δεν είμαστε κι εμείς μία απ’ αυτές; Μας έχουν στερήσει το πιο βασικό δικαίωμα: στην εργασία και κατ’ επέκταση στην προσωπική αξιοπρέπεια. Μας έχουν εξωθήσει στο περιθώριο. Μας έχουν δώσει όλες τις αιτίες μετανάστευσης. Κάποιους μας έχουν διώξει ήδη, χωρίς προσχήματα. Συνεπώς «η πουτάνα» δεν συμβολίζει πλέον κάτι ξένο αλλά συμπαθές, που το αντιμετωπίζω με αλτρουισμό και φιλανθρωπία από τον ταπεινό μου θρόνο. Ίσως πολύ τραβηγμένα να είναι κι ένα προσωπικό μέλλον, όταν θα έχουν τελειώσει όλες οι επιλογές.

Ένας άτυπος εμφύλιος μαίνεται σιωπηρά χρόνια τώρα και ίσως πρέπει επιτέλους να προκηρυχθεί να τελειώνουμε με τον υπόκοσμο που μας κυβερνά. Και ποιος είναι αυτός ο υπόκοσμος; Αφελές πλέον να μιλάμε μόνο για πολιτικούς και τα media νομίζω. Ας μιλήσουμε και για μια ξεπεσμένη κοινωνία που συναλλάσσεται μαζί τους, που είναι η πελατεία τους. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι πλέον τους έχει μείνει μόνο ένας σκληρός πυρήνας πελατείας και δεν δίστασαν να φτάσουν στο χαμηλότερο επίπεδο ψηφοθηρίας ποντάροντας σε όλα τα εμετικά ταμπού, τις δεισιδαιμονίες, το σεξισμό, το σκοτάδι και την υποκρισία της Αγίας Eλληνικής Oικογένειας.
Αυτοί όλοι ψηφίζουν. Εμείς σπανίως. Όμως νιώθω ότι αυτή τη φορά, όσο μπανάλ και να ακούγεται η σιωπή είναι συνενοχή στο αδιανόητο.

Αν υπάρχει κάτι που με χαροποιεί είναι ότι αυτή είναι κίνηση πανικού ενός συστήματος που καταρρέει. Βοηθήστε το να μας αδειάσει τη γωνιά.
Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να σας δώσω ένα χεράκι μιας και είμαι απ’ αυτούς, τους πολλούς που λείπουν (κάποιοι κατ΄ επιλογή, κάποιοι κατ’ ανάγκη).
Αν και κατανοώ την κοινή μας τραγωδία -το αδιέξοδο των φτωχών ως μηδενικών πολιτικών επιλογών- κάτι θα έβρισκα να ψηφίσω την ερχόμενη Κυριακή.

Ρίξτε μια ματιά και σ’ αυτό:

 Serious violation of human rights and medical confidentiality through the disclosure of data and photographs of an HIV positive female prostitute by the Greek Police.

2.5.12

H σατανιστική σφηκοφωλιά “Χρυσή Αυγή”…


… εγκληματεί με τις ευλογίες της βυζαντινής Εκκλησίας

Κύριε Ροΐδη,
Ξιφούλκησαν οι Εθνικόφρονες κ.κ.Σαμαράς και Καρατζαφέρης κατά της «Χρυσής Αυγής» που τους κλέβει τις πιο ευσεβείς μαχητικές ψήφους τους, την οποία ο μεν πρώτος αγνοούσε μέχρι τώρα ο δε δεύτερος χάϊδευε. «Χιτλερική συμμορία» την αποκάλεσε ο πρώτος μιλώντας στο Μαρούσι, «Χιτλερικούς και Σατανιστές» τους Χρυσαυγίτες ο δεύτερος, χωρίς βέβαια να καταγγείλει κανείς τους την Εκκλησία που υποθάλπει αυτό το συνδικάτο του υπόκοσμου. Όμως η στάση της Εκκλησίας δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία της παγκόσμιας Εκκλησίας να ευλογεί Σατανιστές και δηλωμένους οπαδούς του Αντίχριστου. Ο δεσπότης του Πειραιά Χρήστος Μεντζελόπουλος  συζητά με τον Φύρερ για την αντιμετώπιση των μεταναστών και δωρίζει εικόνα της Παναγίας  κι ας ξέρει τη σαφή εντολή: «Μη δώτε το άγιον τοις κυσί μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων …». Ο δεσπότης Αργεντινής Παναγιώτης Αντωνόπουλος (επαγγελματικό ψευδώνυμο Ταράσιος) τους υπερασπίζεται στα δικαστήρια στις φονικές τους ενέργειες

Οι Χρυσαυγίτες κατεβάζουν εσπευσμένα τους χιτλερικούς σταυρούς, σταματούν τους ύμνους στον Εωσφόρο και στον Αντίχριστο, ο Φύρερ βγάζει τις μπότες του. Η Εκκλησία ευλογεί τα γραφεία τους,  το έκαναν χωρίς να έχουν καθαιρεθεί ακόμη, ιερείς των μητροπολιτών Λούτσας Νίκου Χατζηνικολάου και Νεμέας Διονύση Μάνταλου.  Ιερείς προπαγανδίζουν για χάρη τους μέσα στο ναό, όπως ο αρχιμανδρίτης Αγίου Ανδρέα Κάτω Πατησίων: «υπάρχουν και νέοι ιερείς που κάνουν προπαγάνδα υπέρ της Χρυσής Αυγής. Στον Άγιο Ανδρέα, στα Κάτω Πατήσια -για παράδειγμα-, ο εξ Αμερικής αρχιμανδρίτης εκμεταλλεύεται το χώρο και τη λειτουργία για να σπείρει το μίσος στους φοβισμένους πιστούς» (‘Αυγή’ 30/03/2012) και όλα αυτά με τη συναινετική σιωπή του Αρχιεπισκόπου Βουλιαγμένης και Λαυρεντιάδη και όλης της Ιεραρχίας. Η «Χρυσή Αυγή» δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της την πολυδιαφημισμένη υποκριτική εγκύκλιο του δεσπότη της Σιάτιστας κατά του στρατόπεδου μεταναστών της Κοζάνης («Μαρτίου 23, 2012  

OΛOKΛHΡH Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ: Ανοιχτή επιστολή Σισανίου Παύλου στον Υπουργό Χρυσοχοϊδη»), και τον ερμηνεύει σωστά, σε πείσμα όσων αφελών δημοκρατικών (ανάμεσά τους και η «Αυγή») τον επαίνεσαν, παραβλέποντας ποιος είναι ο δεσπότης  και τα προφανή κίνητρά του.
Τέλος η ευσεβής Romfea αναδημοσιεύει το ναζιστικό κήρυγμα του Φύρερ για μια φυλετική-εθνική Εκκλησία και κάνει πως δεν ξέρει τίποτα για το σατανισμό του Μιχαλολιάκου (Αιμ.Πολυγένης 30.4.2012): «“Λασπολογία” χαρακτήρισε ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου “Χρυσή Αυγή” Ν. Μιχαλολιάκος όσα καταλογίζουν στο κόμμα του ότι είναι κατά της Εκκλησίας.Σε συνέντευξή του στο Protothema.gr ο κ. Μιχαλολιάκος δήλωσε πως είναι κατά του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. “Η Ορθοδοξία θα πρέπει να πάρει τον εθνικά κυρίαρχο ρόλο της και οι Μητροπολίτες να γίνουν Παπαφλέσσες” είπε χαρακτηριστικά. “Δεν πληρώνει το κράτος την Εκκλησία. Η Εκκλησία και το κράτος είναι το ένα και το αυτό” είπε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του, ενώ για την προσφορά της Εκκλησίας στην οικονομική κρίση δήλωσε πως “στα μέτρα των δυνατοτήτων της έχει βοηθήσει αλλά πιστεύω πως είναι λίγο. Όλοι οι μητροπολίτες θα έπρεπε να γίνουν Παπαφλέσσες γιατί έχει καταλυθεί η εθνική κυριαρχία“.
Κύριε Ροΐδη,
Θα μπορούσα να παραπέμψω σε δεκάδες πηγές για να αποδείξω πως η «Χρυσή Αυγή» του συνιδιοκτήτη του κτιρίου του πορνοξενοδοχείου με τους αλλοδαπούς υπαλλήλους “Νew Dream” φύρερ Mιχαλολιάκου και της συζύγου του  Ελένης Ζαρούλια, υποψήφιας του κόμματος του, είναι κόμμα δολοφόνων, Σατανιστών και Χιτλερικών, οι οποίοι με τη συνενοχή της Εκκλησίας παριστάνουν τους ευσεβείς.




Το ευσεβέστατο ναζιστικό μπλογκ “Hellas Orthodoxy” δημοσιεύει διάψευση, που όμως επιβεβαιώνει την ιδιοκτησία του ροζ ξενοδοχείου, η οποία κρύβεται, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, πίσω από τρίτο πρόσωπο, λες και δεν έχει ευθύνη κανείς αν νοικιάζει το σπίτι του για να γίνει πορνείο, γιατί για την Εκκλησία του αυτή είναι η ιδιότητα του κτιρίου: «Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012. ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ ΜΕ ΤΟ “ΡΟΖ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ”, ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ ΚΑΙ ΔΟΛ- ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ! Το ξενοδοχείο New Dream ουδεμία σχέση έχει με εμάς και αυτοί που το υποστηρίζουν γνωρίζουν ότι ιδιοκτήτες είναι μια οικογένεια Βορειοηπειρωτών, η οποία έχει ενοικιάσει το ακίνητο από την οικογένεια της συζύγου του Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής».
Η υποψήφια εθνομητέρα χρυσαυγίτισα Σκορδέλη, είναι υπόδικη  για συνέργεια σε επίθεση με μαχαίρι κατά μεταναστών, οι ιδιοι οι άνανδροι Χρυσαυγίτες καυχιούνται πως τις νύχτες επιτίθενται ομαδικά σε βάρος μεμονωμένων ανυπεράσπιστων φουκαράδων ξένων, με την ανοχή του σοσιαλιστή υπουργού κ.Χρυσοχοϊδη, των δικαστικών και αστυνομικών αρχών (εδώ υπάρχει συνενοχή), ο πολιτευτής Χρίστος Ρήγας κρατείται για τη δολοφονία των Μιλτιάδη Μουτάφη, και Παρασκευής Γκέζου, ο εκπρόσωπος Τύπου Κασιδιάρης είναι υπόδικος για συνέργεια σε ένοπλη ληστεία, ο δε Χρυσαυγίτης «Περίανδρος» (Αντώνης) Ανδρουτσόπουλος ανεψιός του πρωθυπουργού της Χούντας του Ιωαννίδη, καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση για απόπειρα δολοφονίας του φοιτητή Δ.Κουσουρή.
Πολύ σωστά οι κάτοικοι σε Βιάννο Κρήτης και Δίστομο Βοιωτίας – δύο περιοχές με εκατοντάδες θύματα της ναζιστικής θηριωδίας – κινητοποιήθηκαν άμεσα και εμπόδισαν τη συμμορία των Χρυσαυγιτών να κάνει προεκλογική περιοδεία στις περιοχές τους.  Επίσης η έγκριτη δικηγόρος Ζωή Νικ.Κωνσταντόπουλου, υποψήφια βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να διερευνηθεί η νομιμότητα της λειτουργίας αυτής της σφηκοφωλιάς.
Με όλες τις επιφυλάξεις που μπορούν να διατυπωθούν, δεν μπορεί να αγνοηθεί  ότι η οργάνωση αυτή παρανομεί ασύστολα και προτρέπει σε κακουργηματικές πράξεις, έχοντας μάλιστα μέσα στον πυρήνα της ιδεολογίας της το εγκληματικό στοιχείο.
….
ΥΓ1
Είναι γνωστό πως πολλοί Ναζιστές κρύβουν πίσω από τον ψευτοπαλληκαρισμό τους την ομοφυλοφιλία τους, με πρώτον τον ίδιο τον αρχηγό τους τον Χίτλερ. Κλασσικό παράδειγμα, ο αυστριακός κρυφοομοφιλόφιλος Φύρερ Χαϊντερ

ΥΓ2
Ο «μιγάς» φύρερ Μιχαλολιάκος με την στριγγή (σαν του ελληνοχριστιανού δικτάτορα Παπαδόπουλου) φωνή, που παριστάνει τον καθαρόαιμο Έλληνα, σαν ψεύτης και δειλός, αρνείται με θράσος πως η συμμορία του χαιρετά ναζιστικά, πράγμα που έκανε και ο ίδιος με την ανοχή του κ.Καμίνη («Δημάρ»-«ΠΑΣΟΚ») στο Δημαρχείο, αρνείται δηλαδή  αυτά που όλοι ξέρουμε και που οι κάμερες έχουν καταγράψει

ΑΜΒΡΟΣΙΕ ΒΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ...